Shrewsbury, 2019

‘Mam?’ Een bekende stem haalde de zesennegentigjarige Paige Miller uit haar gedachten. Ze zat in een stoel bij het raam die te hard was om comfortabel te zijn, maar makkelijker om uit op te staan dan de stijlvolle bank die ze zo mooi had gevonden in haar eigen huis.

Paige woonde nu bijna twee jaar in Zorgcentrum Walton. Het was een fijne plek, modern en licht, met eigen kamers en redelijk eten. Bovendien leek het personeel echt om de bewoners te geven. Het leek echter in niets op de boerderij waar zij en Roger een halve eeuw hadden gewoond en drie kinderen hadden grootgebracht. Ze was er na Rogers dood zo lang mogelijk blijven wonen, tot ze de steile, smalle trap niet meer op kon komen. Ze miste nog steeds alles aan het huis, maar het weidse uitzicht over de groene, Welse heuvels wel het meest.

Paige draaide zich om en zag haar dochter Grace door de hal van het zorgcentrum naar haar toe komen lopen. De aanblik van haar oudste kind vervulde haar met vreugde. Grace was een evenbeeld van de jonge vrouw die Paige zelf ooit was geweest, maar dan beter, omdat ze zoveel van haar vaders zelfvertrouwen en kracht bezat.

Het onverwachte bezoek maakte haar echter ook bezorgd. ‘Is er iets gebeurd? Je broers? De kinderen?’ Hoewel haar kleinkinderen inmiddels volwassen waren, maakte Paige zich nog net zoveel zorgen om hen als toen ze klein waren.

Grace glimlachte. ‘Er is met niemand iets gebeurd.’ Ze hield een klein pakketje op. ‘Ik heb dit voor je meegenomen. De postbezorger heeft het een paar uur geleden bij mij thuis afgegeven.’

Paige pakte het met trillende handen aan. Het was naar de boerderij gestuurd, maar doorgestuurd naar het adres van Grace, net als alle andere post van Paige sinds ze hier woonde. Ze haalde het stevige, bruine papier eraf. Erin zat een klein doosje. Ze klapte het open. Daar, op een bedje van satijn, lag een ouderwetse verlovingsring, een gladde geelgouden ring met één bescheiden steentje. ‘Wat is dat nou?’ Ze bekeek de verpakking nog iets beter. ‘400 Oxford Street, Londen,’ luidde het retouradres. Selfridges. Ze werd overmand door emotie toen het verleden dat al zo lang achter haar lag ineens weer tot leven kwam.