WOORDEN

VAN DE GOEDE HERDER

BIJBELS
DAGBOEK

C.H. Spurgeon
Woorden van de goede Herder
Bijbels dagboek
Samengesteld door J. Kranendonk-Gijssen
© B.V. Uitgeverij De Banier, Apeldoorn 2016
Omslagontwerp en vormgeving: Albert Bloemert
Foto op omslag: shutterstock
ISBN 978 94 6278 9012
NUR 707 020

www.debanier.nl

Alle rechten voorbehouden.
Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op welke andere wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

C.H. SPURGEON

WOORDEN

VAN DE GOEDE HERDER

BIJBELS
DAGBOEK

1 JANUARI

Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk
een koopman …

MATTHEÜS 13:45

De koopman uit onze tekst had één groot levensdoel, namelijk het zoeken van schone parels. Als u hem had ontmoet en u had hem gevraagd: ‘Wat zoekt u?’ dan zou hij meteen geantwoord hebben: ‘Ik zoek naar parels met een grote waarde. Hebt u er ook voor mij te koop?’

Vraag eens aan iemand uit uw omgeving: ‘Vriend, waar leeft u voor?’ Dan zal het antwoord vaak zijn: ‘Ik leef voor m’n werk of mijn bedrijf.’ Maar als u verder zou vragen naar hét grote doel van zijn leven, dan zou hij niet graag erkennen dat hij eigenlijk leeft om zoveel mogelijk geld en goed bijeen te schrapen, te sparen en rijk te worden. Daarom weet hij nauwelijks een antwoord te geven op uw vraag waar hij voor leeft. Er zijn veel jonge mensen die niet echt een levensdoel hebben. Maar onthoud, u kunt geen goede kapitein zijn, als u niet weet naar welke haven u uw schip stuurt. Vraag uzelf daarom eerlijk af: ‘Ik kan slechts leven voor twee dingen. Voor God óf voor de duivel. Voor wie leef ik?’ Elia zei: ‘Zo de Heere God is, volgt Hem na, en zo Baäl God is, volgt hem na.’

De koopman zocht de allerschoonste parels. Ik wenste wel van God, dat velen, die Christus nog niet gevonden hebben, door genade zouden zeggen: ‘Naar die Parel zal ik zoeken!’

LEZEN: MATTHEÜS 13:36-46

2 JANUARI

Onderzoekt de Schriften, want gij meent in dezelve
het eeuwige leven te hebben, en die zijn het die van
Mij getuigen.

JOHANNES 5:39

De koopman die kostbare parels zoekt is niet te vergelijken met de mens uit Mattheüs 13 vers 44 van wie we lezen dat hij een schat in een akker vond. Deze man vond als het ware ‘toevallig’ een schat toen hij op de akker was. In die gelijkenis gaat het over een mens die God in Zijn vrijmacht verlost en zalig maakt, hoewel hij voorheen onverschillig en onbezorgd was. De koopman die naar de kostbare parels zoekt is heel bewust bezig met het zoeken naar iets goeds. Hij spant er zich volledig voor in. Het houdt hem voortdurend bezig. Zijn hart is er vol van. Hij is niet op zoek naar dé ene parel, maar door zijn zoeken naar kostbare zaken vindt hij die ene parel wel.

Konden wij mensen maar opwekken om hun denkvermogen te oefenen. Velen leven zo oppervlakkig. Hoe komt het dat mensen zo verzot zijn op het lezen van romans, terwijl ze zelden waargebeurde geschiedenisverhalen lezen die toch even boeiend en interessant zijn? Geschiedenisverhalen zijn veel geschikter om ons een aangenaam tijdverdrijf te bieden. Ze oefenen bovendien ons verstand om erover na te denken. Velen werken zó hard met hun handen, en zijn zo vermoeid na hun werk, dat ze nauwelijks tot diep denken in staat zijn. Ach, dat u wijs zou zijn en wilde nadenken!

LEZEN: JOHANNES 5:39-47

3 JANUARI

Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan
een koopman die schone parelen zoekt.

MATTHEÜS 13:45

Een koopman die handelt in graan of in parels, legt er zich op toe om winst te maken met zijn handel. Hij probeert zijn brood te verdienen door er voortdurend in zijn gedachten mee bezig te zijn. Hij is niet zozeer afhankelijk van het werk, maar wel van vakkennis, bekwaamheid én hij moet zijn handelswaar kundig kunnen beoordelen.

De koopman is in zeker opzicht te vergelijken met iemand die Christus zoekt. Christus en de zaligheid zijn ook niet te verdienen of te verkrijgen als loon voor arbeid. Maar Christus kan wél verkregen worden door kennis. Gods Woord zegt: ‘Door Zijn kennis zal Mijn Knecht, de Rechtvaardige, velen rechtvaardig maken.’ Door de kennis van Christus wordt men dus gerechtvaardigd. Paulus schrijft: ‘Hoe zullen zij horen zonder die hun predikt?’ Het begint met het horen van die hun predikt. Dan wordt het gehoorde geloofd en door dat geloven worden zij zalig. Zó komt men tot de kennis van Hem Wie te kennen het eeuwige leven is. Wie Christus kent en Hem verstaat, zodat hij Hem zijn hart geeft, is behouden. Zó is de koopman (die zijn voordeel zoekt door zijn kennis te vergroten) te vergelijken met iemand die zalig wordt door het verkrijgen van de kennis van de heerlijkheid van God in het aangezicht van Jezus Christus.

LEZEN: ROMEINEN 10:1-15

4 JANUARI

Ik ben de Weg, en de Waarheid, en het Leven.

JOHANNES 14:6A

De zoekende koopman vond. Waar hij ook kwam, overal vroeg hij of ze ook parels hadden. Hij ging naar de achterbuurten, naar de steegjes in de grote stad. Het was werkelijk parels ’s morgens, parels ’s middags en parels ’s avonds. Als iemand ’s nachts aan zijn raam had geroepen dat hij parels te koop had, was hij ongetwijfeld meteen naar buiten gesneld om die parels in zijn bezit te krijgen. Zó ijverig zocht deze man.

Toen hij de parel van grote waarde in zijn bezit kreeg, had hij iets in handen waarvan hij niet gedacht had dat hij dat ooit zou hebben. Het was méér dan hij verwachtte.

O, ik bid God, als er onder u zijn van wie het hart in oprechtheid uitgaat naar wat goed en recht is, dat zij Christus mogen vinden. In Hem is meer matigheid, oprechtheid, waarheid en bewogenheid met de mens, dan waar ter wereld ook. Dat ze Hem mochten vinden Die de Waarheid is. Wiens leer volmaakte heiligheid is en Wie het eeuwige Leven is. Wie Hem vindt, vindt meer dan hij ooit gedacht had te zullen vinden. Begeert u naar wat recht, waar en goed is? Dan vertrouw ik, dat de Heere Jezus Zich aan u zal openbaren en dat u zult zeggen: ‘Dát is nu eigenlijk wat ik zocht, waarnaar ik verlangde, waarnaar ik heb gesmacht. Hij is het!’

LEZEN: JOHANNES 14:1-7

5 JANUARI

Dewelke hebbende één parel van grote waarde
gevonden …

MATTHEÜS 13:46A

De koopman vond geen kostbare parels, maar de ene parel díé hij vond had oneindig veel meer waarde dan alle andere kleine parels waar hij voorheen naar had gezocht. En voor deze ene parel had hij al zijn andere parels over. Die móést hij hebben. Het is groot als de Heere in ons hart geeft dat we zeggen: ‘Ik zie dat in Christus álles te vinden is wat ik nodig heb. In Hem is vergeving, heiliging, genade om standvastig te zijn in het goede en Hij kan mij geschikt maken voor de hemel. Hém moet ik hebben.’

De eerste eigenaar van de parel was bereid deze te verkopen aan de koopman. De Heere verkoopt Zijn genade niet, maar Hij schenkt Christus uit enkel genade. Toch wordt in deze gelijkenis het verkrijgen van Christus voorgesteld als een ‘koop’. Als u ernaar verlangt om Christus te bezitten, dan is dat mogelijk als u de voorwaarden van God aanneemt. Hebt u Hem gevonden Die de banier draagt boven tienduizend? Is Hij u gans begeerlijk? Kunt u zonder Hem niet gelukkig zijn? Dan zal Hij terstond uw deel zijn. Als u Hem begeert omdat in Hem alles is wat uw ziel nodig heeft, en u bidt: ‘Ik wil dit huis des gebeds niet verlaten vóórdat Christus de mijne is’, dan staat niets u in de weg om deze Parel in uw bezit te krijgen.

LEZEN: HOOGLIED 5

6 JANUARI

… ging heen en verkocht al wat hij had.

MATTHEÜS 13:46M

De koopman zocht, vond én verkocht al wat hij had voor de kostbare parel die hij had gevonden. Hij kon niet meer leven zonder die ene parel. Christus, de Parel van grote waarde, ís te verkrijgen, maar om Christus de uwe te kunnen noemen, moet u heel veel opgeven! Uw vooroordelen moeten aan de kant. Ook uw gerechtigheid. Al die dingen waarvan u kon zeggen: die heb ik onderhouden van mijn jonkheid aan, moet u kwijt. Zolang u nog op uw eigen gerechtigheid vertrouwt, kunt u niet door Christus’ gerechtigheid behouden worden. Uw wilskracht, uw kennis, uw verwaandheid moet u kwijt. Alleen wie zwak is in zichzelf, kan sterk zijn in Christus. U moet uw zondig genot opgeven. U zult smaad moeten verdragen. U moet uzelf ervoor over hebben dat de wereld u met de nek zal aanzien. We dienen Christus zó lief te hebben dat we evenals Mozes de versmaadheid van Christus meerdere rijkdom achten te zijn dan de schatten in Egypte. Gezelschappen waar we ons eerst thuis voelden, zullen we om Christus’ wil moeten opgeven. Kortom: U dient zich aan Christus over te geven met álles wat u hebt. Verlangt u waarlijk naar Hem? Dan zal het niet nodig zijn u te dwingen om alles te verkopen. Dan zult u verlangen alles kwijt te zijn, opdat Christus de uwe mag zijn.

LEZEN: FILIPPENZEN 3:1-16

7 JANUARI

… en kocht dezelve.

MATTHEÜS 13:46B

De koopman heeft eerst alles verkocht wat hij had, daarna heeft hij met dat geld de ene parel betaald. Toen had hij wat hij graag wilde hebben. Hij heeft de parel niet op het eerste gezicht gekocht. Hij heeft niet snel alles verkocht en daarna gegrist naar de waarde van de parel. Nee, hij heeft de parel eerst goed bekeken. Hij had er immers verstand van. Hij kende de waarde ervan. Daarna hoefde hij er niet lang meer over na te denken.

Wanneer iemand Christus kent, zou hij er geen twee keer over na hoeven te denken of hij Hem wel of niet zou willen bezitten. De koopman ging niet eerst naar huis om er nog eens over na te denken. Hij kocht de parel terstond. Hij besefte: Als iemand anders deze parel koopt, heb ik de beste gelegenheid om de parel te kopen voorbij laten gaan. Hij handelde met haast. Zo is het ook wanneer we op de rechte wijze tot Christus komen. Dan denken we er wel over na, maar we dienen spoedig te besluiten. Dan zegt u: ‘Als ik te weten kan komen of mijn zonden vergeven zijn, laat ik het dan snel te weten komen. Als ik vrede met God kan verkrijgen, als ik een kind van God kan worden en een erfgenaam des hemels, als ik mij van de eeuwige gelukzaligheid kan verzekeren, laat het dan gebeuren! Zeg mij nú hoe dit alles moet geschieden.’

LEZEN: MATTHEÜS 4:18-22

8 JANUARI

Want hij reisde zijn weg met blijdschap.

HANDELINGEN 8:39B

De koop van de parel van grote waarde gaf de koopman een gevoel van blijdschap. Ik geloof vast dat zijn ogen geschitterd hebben toen hij het geld betaalde. Ik had zijn gelaatsuitdrukking wel willen zien toen hij eindelijk de parel in zijn bezit kreeg. Nu had hij waar hij de hele wereld voor had doorgereisd. En het was nog véél heerlijker dan hij ooit had gedacht.

Wanneer een ziel Christus heeft gevonden, is voor hem de zalige dag aangebroken waarop hij weet dat zijn zonden vergeven zijn. Het is het begin van een innige zielenvreugde en van genot als iemand kan zeggen: ‘Jezus is mijn. Ik heb Hem kunnen aangrijpen door Zijn genade.’ De koopman besefte dat wat hij nu had, meer waard was dan al zijn vorige bezittingen. Evenzo is het met hem of haar die ooit iets heeft opgegeven voor Christus. Ik ben ervan overtuigd dat die persoon het van de Heere Jezus Christus ruimschoots vergoed heeft gekregen. Volgens de gelijkenis heeft de koopman daarna nooit meer parels gekocht. Het was zijn laatste koop. Zo is het ook met wie Christus vindt. Als Hij de uwe is, vindt u in Hem méér dan in al het andere!

LEZEN: HANDELINGEN 8:26-40

9 JANUARI

Want het Koninkrijk der hemelen is gelijk een heer des
huizes, die met de morgenstond uitging om arbeiders
te huren in zijn wijngaard.

MATTHEÜS 20:1

We mogen teksten niet uit hun verband rukken of losmaken van de context waarin ze staan. We mogen er ook geen betekenis in leggen die er niet in is. De gelijkenis van de heer die ’s morgens uitgaat om arbeiders in zijn wijngaard te huren, moeten we plaatsen in het kader van een bestraffing van mensen die vanuit een wettische gezindheid beginnen uit te rekenen wat hun loon zal zijn in Gods Koninkrijk. Echter daarin is geen plaats voor wettisch bezig zijn. Het loon in dat Koninkrijk is geen betaling van een schuld, maar een vergelding van genade.

Wat opvalt is dat de arbeiders op verschillende uren van de dag worden gehuurd. Ongetwijfeld houdt dat voor ons de les in dat God Zijn dienstknechten op verschillende tijden en bij verschillende gelegenheden in Zijn wijngaard zendt. Sommigen worden in hun jeugd geroepen, anderen treden pas in dienst van deze Meester als ze haast in de avond van hun leven zijn gekomen. Wél is duidelijk dat zij állen geroepen zijn. Door dat te vermelden heeft de Heiland ons willen leren dat niemand uit zichzelf in het Koninkrijk der hemelen komt. Dus zonder onderscheid is ieder die voor Jezus arbeidt op de een of andere manier hiertoe geroepen. Zonder die roeping zou hij niet gekomen zijn.

LEZEN: MATTHEÜS 20:1-4

10 JANUARI

Uit de mond der kinderkens en der zuigelingen hebt
Gij sterkte gegrondvest …

PSALM 8:3A

Degenen die genade kennen, zijn niet allemaal op dezelfde tijd geroepen. Volgens deze gelijkenis werden sommige arbeiders in de morgenstond geroepen. Er zijn onder hen kinderen van twee tot drie jaar. Zulke kinderen zijn door de Meester vaak voorbestemd om vroeg Thuisgehaald te worden. Er zijn tal van voorbeelden te noemen van kinderen uit wier mond God Zich lof heeft toebereid. Er zijn kinderen geweest die het ‘dagwerk’ voor hun Meester al klaar hadden toen ze nog in de armen van hun moeder lagen!

Tot degenen die in de morgenstond worden geroepen, mogen we ook hen rekenen voor wie het eerste uur van de dag al voorbij is gegaan, maar voor wie het tweede uur nog níét voorbij is. De opgroeiende jeugd dus. Satan maakt deze jonge mensen wijs dat ze beter geschikt zijn om zich op de markt te vermaken dan bezig te zijn in de wijngaard des Heeren. Toch zijn er heel wat voorbeelden te noemen dat God tot lof van Zijn goddelijke liefde juist deze jonge mensen huurt om voor Hem te arbeiden. Gode zij dank dat er nog Timotheüssen onder ons zijn en jonge Samuëls die de Heere dienen met hun gehele hart! Zalig zij die in de morgenstond worden geroepen. Zij hebben bijzondere redenen om God te loven en te danken!

LEZEN: PSALM 8

11 JANUARI

En uitgegaan zijnde omtrent de derde ure, zag hij
anderen ledigstaande op de markt.

MATTHEÜS 20:3

Rond de derde ure ging de heer des huizes opnieuw naar de markt om arbeiders te huren in zijn wijngaard. Stel dat de eerste ure de periode is van één tot acht jaar, de tweede ure van negen tot twintig jaar, dan zou de periode van twintig tot dertig de derde ure genoemd kunnen worden. Sommigen worden in deze derde ure tot God 0bekeerd. Dat is laat! Droevig laat! Hoe veel vroege blijdschap in de Heere is u al onmogelijk geworden? Hoeveel zondige gewoonten hebt u al aangenomen? Hoeveel mogelijkheden en gelegenheden om anderen tot zegen te zijn, zijn definitief voorbij? In de leeftijd van de derde ure is er al een vierde van de dag van ons leven om. Misschien denkt u: Het is toch juist vroeg om op twintigjarige leeftijd tot God bekeerd te worden? Maar … waarom eerst twintig jaar aan de satan gegeven? Het zou trouwens weleens kunnen zijn dat de jongeling niet een vierde deel van zijn leven voorbij heeft laten gaan, maar dat hij op de helft is. Of … dat het bijna z’n hele leven is. De dood waarschuwt ons niet van tevoren. De bloem zou afgesneden kunnen worden vóórdat deze is uitgekomen. De derde ure is laat. Maar nog niet té laat. Niet voor de zaligheid en ook niet om veel voor Jezus Christus te doen. Er is een overvloed aan werk. En … Christus is beter dan alle schoonschijnende dingen van de wereld.

LEZEN: PSALM 103:15-22

12 JANUARI

Wederom uitgegaan zijnde omtrent de zesde (…) ure,
deed hij desgelijks.

MATTHEÜS 20:5

Er zijn mensen die rond de zesde ure in de wijngaard gaan werken. Verlost door Gods genade beginnen zij dan hun werk voor Christus. Hierbij valt te denken aan mensen die de veertig gepasseerd zijn. Het tijdstip is droevig laat! Niet alleen omdat er nog weinig tijd overblijft, maar omdat er zoveel kracht, ijver en inzet die aan God gegeven had moeten worden, verspild is. Al die dingen zijn in een bepaald opzicht gebruikt om tégen God te strijden. Van hen moet God zeggen: ‘Veertig jaar heb Ik verdriet gehad van dit geslacht.’

Hij heeft u nog niet weggedaan. Zijn lankmoedigheid duurt nog voort. Zijn geduld draagt u nog. Hij zegt tot u: ‘Ga heen, Mijn zoon, ga, werk heden in Mijn wijngaard.’ O, u zult in de toekomst veel hebben om tegen te strijden. U zult veel genade nodig hebben om het bederf, dat veertig jaar lang wortel heeft kunnen schieten, in uw hart te overwinnen. En het is wel laat. Maar nog niet té laat. Jezus kan Zich nog aan u openbaren, zoals Hij Zich niet openbaart aan de wereld.

John Newton werd geroepen in het midden van de dag, maar hij heeft een spoor achtergelaten in de wijngaard des Heeren. Paulus was rond deze leeftijd toen hij geroepen werd. Toch heeft hij zijn heerlijk dagwerk volbracht.

LEZEN: PSALM 95

13 JANUARI

Wederom uitgegaan zijnde omtrent de (…) negende
ure, deed hij desgelijks.

MATTHEÜS 20:5

Niet alleen omtrent de zesde ure, maar ook omtrent de negende ure ging de heer des huizes uit. Wie denkt er nu aan om om drie uur in de namiddag dagloners aan te nemen! Tóch doet deze heer het.

Bij de negende ure denken we aan de leeftijd van zestig tot zeventig jaar. Dan zijn de bloei en de kracht van het leven voorbij. Dan is het laat, droevig laat, zeer droevig laat! De lichaamskrachten nemen af, het geheugen wordt minder. Wat is er nog over van een mens als hij op deze leeftijd bekeerd wordt? Hij is als een stompje kaars dat nog slechts weinig licht kan verspreiden.

Het is ontzettend aangrijpend als we dan nóg onbekeerd zijn! Er zijn inmiddels zestig tot zeventig jaren doorgebracht in de dienst van de satan. Hoeveel goeds hadden we kunnen doen als we God net zo ijverig hadden gediend als we de wereld hebben gediend?

Het is laat. Maar nog niet té laat. Dat zegt de duivel wel, maar ik hoor de scharnieren van de poort nog steeds krassen. De genadepoort is nog niet gesloten. De zon is wel aan het ondergaan, maar zij is nog niet helemaal aan de kim verdwenen. Als de Meester u roept, haast u dan om tot Hem te gaan! En … bent u door Hem verlost? Dien Hem dan met ál wat in u is. U hebt nog slechts een korte tijd om Hem op aarde te verheerlijken.

LEZEN: PSALM 90:1-12

14 JANUARI

En uitgegaan zijnde omtrent de elfde ure, vond hij
anderen ledigstaande en zeide tot hen: Wat staat gij
hier de gehele dag ledig?

MATTHEÜS 20:6

De dag is bijna voorbij. Het is inmiddels de elfde ure. Dat is in onze tijd ’s middags vijf uur. De arbeiders in de wijngaard kijken uit naar het moment dat ze de klok horen, dan is hun werk klaar. Maar dan komt de Meester naar de markt … Hij vraagt aan sommigen: ‘Wat staat gij hier de gehele dag ledig? Gaat ook gij heen in de wijngaard, en zo wat recht is, zult gij ontvangen.’

Dit elfde uur moet u zien als de periode boven de zeventig jaar. Tot welke leeftijd het elfde uur reikt, weet ik niet. Ik heb eens gehoord dat een man van 104 jaar oud door God werd bekeerd. Hoe veel of hoe weinig mensen God in die leeftijd tot Zijn dienst roept, is mij niet bekend. Uit de Schrift weten we één voorbeeld: de stervende moordenaar. Het is betreurenswaardig laat als God ons roept op het laatst van ons leven, maar het is nog niet té laat. Áls de Meester u roept, kom dan, al zouden honderd jaren vol van zonde uw voeten loodzwaar maken. Hebt u er ooit bij stilgestaan hoe en waar de moordenaar voor zijn Heere heeft gewerkt? Hij beleed Christus aan het kruis. Hij rechtvaardigde Hem en hij aanbad Hem. Mócht u ter elfder ure door de Meester geroepen worden, ga dan tot Jezus Christus en toon uw liefde voor alles wat Hij voor u heeft gedaan. Loof Hem uit alle macht!

LEZEN: LUKAS 23:33-43

15 JANUARI

Roep de arbeiders, en geef hun het loon, beginnende
van de laatsten tot de eersten.

MATTHEÜS 20:8B

Degenen die in de vroege morgen worden geroepen hebben reden om Gods vrijmachtige genade te bewonderen. Zij zijn voor veel zonden bewaard gebleven. Het was Gods onderscheidende genade en uitverkiezende liefde die hen riep toen ze nog jong waren. Er was van nature niets goeds in hen. Ze waren even verdorven als alle anderen. Toch heeft Gods goedertierenheid hen apart gezet.

Degenen die door genade op twintigjarige leeftijd worden getrokken hebben geleerd om de versmaadheid van Christus te verkiezen boven de schatten van Egypte. En zij die op veertigjarige leeftijd zijn opgezocht? Zij zijn eveneens een wonder van genade en een voorbeeld van goddelijke macht. Dank God ervoor in de tijd én in de eeuwigheid. Tegen de zestigjarigen zeg ik: Een Moorman kan zijn huid niet veranderen, noch een luipaard zijn vlekken. Maar uw gezegende Meester heeft u op lieflijke wijze geleerd goed te doen. En u die op hoge leeftijd bent geroepen: U zult veel moeten liefhebben, want u is veel vergeven.

Ten slotte: Of u jong, op middelbare leeftijd of in de ouderdom geroepen bent, voor allen geldt dat het enkel genade was. Het is alles alleen toe te schrijven aan de Heere Jezus, Die bewogen was en gedreven werd door Zijn liefde!

LEZEN: EFEZE 2:1-10

16 JANUARI

Een mens had twee zonen, en gaande tot de eerste,
zeide: Zoon, ga heen, werk heden in mijn wijngaard.

MATTHEÜS 21:28B

Van álle ongelovigen geldt dat hun zonden niet zijn vergeven en dat hun ziel niet is verlost. In dat opzicht zijn zij aan elkaar gelijk. Toch is er ook een groot verschil te noemen. Ze zijn wel allemaal zonder Christus, maar in hun gedrag valt op dat ze tóch niet hetzelfde zijn. Er zijn namelijk mensen die openlijk ongehoorzaam zijn aan God. Maar er zijn ook mensen die zich ogenschijnlijk aan Hem onderwerpen.

Ik wil in de eerste plaats met u nadenken over hen die openlijk ongehoorzaam zijn aan God. Velen van hen zullen zich onder ons bevinden.

God zegt tot allen die onder het Evangelie leven: ‘Zoon, ga heen, werk heden in Mijn wijngaard.’ U hebt tot nu toe in uw spreken – maar ook in uw daden – geantwoord: ‘Ik wil niet.’ U windt er geen doekjes om. U komt er openlijk voor uit dat u liever niet naar de kerk gaat. U verveelt zich daar. Het vermoeit u. U voegt zich niet bij het openbare gebed én u bidt niet in de eenzaamheid aan het begin en het eind van de dag. U gelooft eenvoudig niet in de kracht van het gebed. U bent er trots op dat u er zo eerlijk voor uitkomt dat u God niet dient. U bent als Farao, die zei: ‘Wie is de HEERE, dat ik Hem gehoorzaam zou zijn?’ Maar … heeft God dat verdiend? Heeft Hij aan u niet iets beters verdiend?

LEZEN: MATTHEÜS 21:28-32

17 JANUARI

Doch hij antwoordde en zeide: Ik wil niet …

MATTHEÜS 21:29A

Aan de ongelovigen die openlijk ongehoorzaam zijn aan God, vraag ik: Bent u niet te haastig geweest in uw keus? Is het oneerlijk om God en Zijn Evangelie de eerbied te weigeren waar zij recht op hebben? Hebt u ooit diep nagedacht over de roepstemmen van de Heere Jezus? Ik weet dat duizenden Zijn roepstem in het Evangelie hebben versmaad. Zij hebben gezegd: ‘Ik weet zeker dat die godsdienst niet waar is. Ik wil er niets mee te maken hebben. Ik heb er een afkeer van en wil er niet naar luisteren …’ Hoe moet het met hen als eenmaal blijkt dat de godsdienst van Jezus wél waar is? Wat zal dan het lot zijn van allen die God en Christus hebben versmaad? Denk daar toch over na! Wees zuinig op uw onsterfelijke ziel! U kunt zich nú beroepen op uw eerlijkheid en zeggen: ‘Ik doe mij niet zo mooi voor als sommige kerkmensen. Ik ben tenminste oprecht.’ Maar besef dat het voor de engel der gerechtigheid niet moeilijk zal vallen als hij eenmaal Gods vijanden zal arresteren. Dan zal hij tot u zeggen: ‘U draagt het kleed van vijandschap tegen God. U komt er open en eerlijk voor uit dat u God niet dient en op Zijn heil niet vertrouwt!’ In de dag van het gericht zal het niet nodig zijn getuigen tegen u op te roepen. Want dan zult u veroordeeld worden door alles wat u nu zo trots zegt!

LEZEN: OPENBARING 6:12-17

18 JANUARI

En daarna berouw hebbende, ging hij heen.

MATTHEÜS 21:29B

De zoon die werd geroepen om te werken in de wijngaard, had aanvankelijk gezegd: ‘Ik wil niet.’ Maar dan lezen we: ‘En daarna berouw hebbende, ging hij heen.’ Hij kwam tot andere inzichten. Wellicht heeft de zoon tot zichzelf gezegd: ‘Ik heb “nee” gezegd, maar ik heb er eigenlijk niet goed bij nagedacht. Ik vergat dat als ik zou heengaan en in de wijngaard van mijn vader zou werken, ik daarmee voor mezelf zou werken. Ik ben immers de oudste zoon. Alles wat mijn vader toebehoort, zal eenmaal mijn eigendom zijn. Wat dwaas om te weigeren te werken tot mijn eigen nut en voordeel! Nu zie ik pas dat mijn vader het beste met mij voor had. Ik zal heengaan en doen wat hij mij heeft opgedragen. Ik heb er berouw van dat ik eerst geweigerd heb in zijn wijngaard te werken.’

O, ik hoop dat velen nu zullen uitroepen met de zoon uit de gelijkenis: ‘Ik herroep wat ik heb gezegd. Ik zal tot mijn Vader gaan en tot Hem zeggen: Ik wil doen wat U me hebt opgedragen. Ik zal Uw liefde niet langer kwetsen. Ik zal aan het belang van mijn ziel denken en het gebod van het Evangelie gehoorzaam zijn.’

Nóg is er plaats voor berouw. God geve dat nu voor u het ogenblik gekomen is, wanneer van u gezegd zal worden: ‘Daarna berouw hebbende, ging hij heen …’

LEZEN: LUKAS 15:11-24

19 JANUARI

Zie, het Lam Gods, Dat de zonde der wereld wegneemt.

JOHANNES 1:29B

Onder degenen die zeggen: ‘Ik wil niet in de wijngaard werken’, zijn ook onwetenden. Velen gaan wel naar de kerk, maar kennen de weg der zaligheid niet. Kent u het plan der verlossing? Luister dan en leef ernaar. U hebt God beledigd. Het is een vaste wet dat de zonde gestraft moet worden, dus God móét u straffen. Hoe kan God u dan nog genadig zijn? Alleen op deze manier: Jezus Christus is van de hemel gekomen en heeft geleden voor en in de plaats van allen die op Hem vertrouwen. Hij heeft geleden wat zij hadden moeten lijden. Zo kan God rechtvaardig zijn en is Hij ook in staat om door de verdienste van Zijn Zoon aan de voornaamste der zondaren vergeving te schenken. Wanneer u in Christus gelooft, heeft Hij voor uw schuld betaald. Wanneer u komt tot Hem en rust in Hem, kán God u niet straffen voor de zonden, want Hij heeft er Jezus voor gestraft. Wie u ook bent, wat uw vroegere leven ook geweest is, als u op Christus vertrouwt, zult u in één ogenblik zalig worden van al uw zonden. Heel uw voorbijgegane zondeleven zal uitgedelgd worden. In Gods boek zal niet één beschuldiging tegen uw ziel vermeld blijven. Johannes de Doper zei: ‘Zie, het Lam Gods.’ Als u ziet op dit bloedende Lam, zult u leven. Weigert u dan nog om Hem te gehoorzamen?

LEZEN: JOHANNES 1:19-34

20 JANUARI

En daarna berouw hebbende, ging hij heen.

MATTHEÜS 21:29B

Het kan zijn dat u gezegd hebt: ‘Ik wil niet in de wijngaard werken’, omdat u vast geloofde dat er voor u geen hoop meer was. Ach mijn vriend, ik verzeker u dat er door het dierbaar bloed van Jezus hoop is voor de allerslechtste. Niemand kan zó ver weggegaan zijn, dat de uitgestrekte arm van Christus hem niet zou kunnen bereiken. Christus verlustigt Zich erin om de grootste van de zondaren zalig te maken. Hij heeft Zijn apostelen de opdracht gegeven om het Evangelie aan alle creaturen te prediken. En waar moesten zij beginnen? In Jeruzalem. Het was alsof Hij zei: Daar wonen de ongelukkige mensen die Mij in het gezicht hebben gespogen. Daar wonen de wrede soldaten die de nagels door Mijn handen hebben gedreven. Ga heen en predik eerst aan hén het Evangelie. Zeg deze mensen dat Ik machtig ben, niet alleen om kleine zondaren zalig te maken, maar ook de voornaamste der zondaren. Zeg hun dat ze op Mij moeten vertrouwen, dan zullen ze leven.

Wanhoop dus niet! De duivel wil de klanken van het Evangelie bij u vandaan houden, maar ik roep u toe: Aan déze kant van de poorten der hel is er geen plaats voor wanhoop. De zwartste vlek wordt gereinigd door het bloed van Christus.

LEZEN: LUKAS 24:36-49

21 JANUARI

En gaande tot de tweede [zoon], zeide desgelijks. En
deze antwoordde en zeide: Ik ga, heer; en hij ging niet.

MATTHEÜS 21:30

Eerst hebben we stilgestaan bij de zoon die aanvankelijk zei: ‘Ik wil niet’, en die nadat hij berouw kreeg tóch ging arbeiden in de wijngaard van zijn vader. Letten we nu op hen, die zich alleen in schijn aan God onderwerpen. Zij gaan regelmatig op naar Gods huis. Ze huiveren ervoor om de dag van de Heere te misbruiken of de sabbat te schenden. Uitwendig hebben zij gezegd: ‘Ik wil.’ Ze zingen in de kerk mee met de psalmen die worden opgegeven. Maar ze zingen niet met hun hart. Ze bidden mee met het openbare gebed door hun ogen te sluiten, maar ze bidden niet wérkelijk mee. Zij stemmen toe met wat er geleerd wordt, maar in hun hart geloven zij het niet, want hun werken stemmen er niet mee overeen. Zo kan iemand zeggen: ‘Ik geloof dat mijn huis in brand staat.’ Maar als hij zich vervolgens ter ruste legt en in slaap valt, dan blijkt uit zijn daden of hij het wérkelijk geloofde.

Wanneer sommigen van u echt zouden geloven dat er een hel is en een hemel, dan zou u heel anders handelen dan u nu doet. U bent nu soms geraakt door de prediking. U bidt en weent. Maar uw vroomheid is als een morgenwolk en een vroeg komende dauw die weer verdwijnt. Moeten we niet zeggen dat zeer veel harten die gevoelig zijn voor indrukken, hierop lijken?

LEZEN: HOSEA 6

22 JANUARI

Wie van deze twee heeft de wil des vaders gedaan?

MATTHEÜS 21:31A

Er is maar één Evangelie. Er is slechts één weg der zaligheid. Hoewel er twee zonen worden geroepen om in de wijngaard te werken, geldt: Er is slechts één verzoening. Zie op het kruis van Christus en leef. De koperen slang in de woestijn was hoog opgericht. De belangrijke en vooraanstaande mensen die gebeten waren moesten zien op de slang die stond opgericht, maar ook de allerarmsten en de onaanzienlijke mensen. De kracht en de uitwerking van het zien op de koperen slang was voor ieder gelijk. Ongeacht rang of stand. Zie zo ook op Jezus. Geloof in de Zoon van God en leef. Er was één koperen slang voor alle standen en rangen van mensen. Zo is er ook één Christus. Is Hij ons vertrouwen niet waard? De Geest van God is machtig het geloof in allen te werken. O zondaar, zie op Hem! In het aangezicht van de dood en bij het plechtige en ontzaglijke van de eeuwigheid smeek ik u: Neem toch het enige medicijn aan tegen de zonde dat God Zelf aanbiedt aan stervende mensen. De bloedende Plaatsbekleder heeft voor u in uw plaats geleden. U kunt niet zalig worden door de werken van de wet. Slechts het vertrouwen op het werk dat Jezus heeft volbracht, zal u verlossing geven. U kunt nu zo zwart zijn als de hel, maar als u op Jezus vertrouwt, ontvangt u volkomen genade.

LEZEN: JOHANNES 3:9-16

23 JANUARI

Wie van deze twee heeft de wil des vaders gedaan?
Zij zeiden tot Hem: De eerste.

MATTHEÜS 21:31A

Zoals de vader in de gelijkenis zijn zonen riep om in de wijngaard te komen werken, zo roept de Heere nóg. Hij spreekt in het algemeen tot ons door Zijn Woord, waarin we Zijn geboden, beloften, inzettingen en getuigenissen vinden. Maar Hij spreekt ook heel persoonlijk tot ons door raadgevingen en bestraffingen. De ene keer fluistert Hij zacht, de andere keer klinkt Zijn stem als de donderslagen van de Sinaï. Hij riep de jonge Samuël totdat het kind Hem antwoordde: ‘Spreek, want Uw knecht hoort.’ Hij riep tot Zacheüs: ‘Kom af.’ Tot Saulus: ‘Saul, Saul, wat vervolgt gij Mij?’ Ook onder ons zijn er tot wie Hij persoonlijk heeft gezegd: ‘Mijn zoon, geef Mij uw hart.’ Er zijn er die in hun hart hebben gehoord: ‘Kom, Mijn liefste, laat ons zien of de wijnstok bloeit. Bij Mij van de Libanon af, o bruid, kom bij Mij van de Libanon af.’ Christus heeft hun Zijn liefde getoond, totdat zij grote lust hadden in Zijn schaduw.

Sommigen van u zijn de stem van Christus al jaren gehoorzaam. U hebt geoogst. U hebt de hitte op de dag gedragen. U kunt uw sikkel nog niet neerleggen. Zolang u leeft, wenst u in de wijngaard te blijven werken.

Maar … er zijn er ook die de stem van Christus niet willen horen. ‘O, ontwaakt, gij die slaapt, en sta op uit de doden; en Christus zal over u lichten.’

LEZEN: HANDELINGEN 9:1-9

24 JANUARI

Zijt dan navolgers Gods, als geliefde kinderen.

EFEZE 5:1

De zonen in de gelijkenis worden niet geroepen tot slavenwerk. Zij worden niet geroepen als dienstknecht, maar als zoon. Mozes zegt tot ons: ‘Dienstknecht, ga heen, en werk voor uw loon.’ Maar als God in Christus tot ons spreekt, zegt de hemelse Vader: ‘Zoon, ga heen, werk heden in Mijn wijngaard.’ Toen de verloren zoon terugkeerde tot zijn vader, zei hij: ‘Maak mij als een van uw huurlingen.’ Dat was geen evangelisch gebed. Het werd ook niet verhoord. Integendeel. De vader zei: ‘Deze mijn zoon was dood, en is weder levend geworden.’ Hij ontving hem dus niet als huurling, maar als zoon.

Kinderen van God, ik vertrouw erop dat u duidelijk het onderscheid kent tussen het verbond der werken en het verbond der genade. Als u in Gods wijngaard werkt, werkt u voor Hem niet voor of om het leven, maar uit het leven. U streeft er niet naar om Christus te dienen opdat u zalig zult worden, maar omdat u zalig gemaakt bent. U gehoorzaamt God niet om Zijn kind te wórden, maar omdat u Zijn kind bént. Paulus schrijft aan de gelovigen te Efeze: ‘Zijt dan navolgers Gods, als geliefde kinderen.’ U mag de geest der aanneming in u gevoelen. Daarom zegt u: ‘Abba, Vader.’ De nodiging tot de verlosten: ‘Werk heden in Mijn wijngaard’, is dan ook een evangelische nodiging!

LEZEN: EFEZE 5:1-10

25 JANUARI

Ga heen, werk …

MATTHEÜS 21:28M

De Heere roept Zijn kinderen tot Zijn dienst. Niet om allerlei bespiegelingen te maken. Hij roept ons niet om op anderen te letten. Niet om allerlei conferenties te bezoeken, niet om allerlei meningen aan te horen, niet om allerlei godsdienstige bijeenkomsten bij te wonen. Hij gebiedt: ‘Ga heen, werk …’ Er zijn christenen die allerlei prachtige plannen bedenken om de hele wereld te bekeren, maar ze komen nooit aan het eigenlijke werk toe. Ze brengen hun plannen nooit ten uitvoer. Terwijl de Heere zegt: ‘Ga heen, werk.’ Verdoe uw tijd toch niet met het opstellen van allerlei regels en gewoonten. Ontdoe u van álles wat u in de weg staat om arme zielen van de dwaalweg terug te brengen. Zij snellen voort naar het eeuwig verderf terwijl u bezig bent om in commissies te overdenken hoe u het werk zult aanpakken!

‘Ga heen, werk …’ Gééf uzelf voor het werk. U zult er veel voor moeten opofferen. Maar u kunt uw werk alleen goed doen, en u kunt alléén God verheerlijken als u uw gehele lichaam en geest besteedt en aanwendt voor het werk van de Heere Jezus Christus. Wie zelf half en half slaapt, kan geen zielen winnen voor Christus. De strijd die voor de Heere Jezus gestreden moet worden, vereist ‘wakkere’ mannen die door Gods Geest zijn levendgemaakt.

LEZEN: 1 TIMOTHEÜS 3

26 JANUARI

Ga heen, werk heden …

MATTHEÜS 21:28B

De opdracht om in Gods wijngaard te werken geldt niet morgen of over tien jaar, maar heden! De zon is al aan het ondergaan. Nu kúnt u nog werken. U vraagt: ‘Waarom heden?’ Wel, omdat uw Vader u momenteel vraagt: ‘Wat staat u hier de hele dag ledig?’ Hebt u nog steeds niets voor Christus gedaan? Dan hebt u al genoeg tijd verspild. Zoek nu niet naar rust, maar ga meteen aan het werk. God verlangt van u dat u heden aan het werk gaat, omdat de toestand van Zijn wijngaard zodanig is dat u meteen aan het werk móét. Mogelijk is er iemand in uw omgeving die ernaar uitziet dat u een woord tot hem kunt spreken. Een woord dat doordringt tot zijn hart. Misschien is er iemand die treurt en vandaag nog een woord van troost behoeft. Het kan zijn dat er iemand is die worstelt met zijn geweten, die vandaag nog een aanmoediging nodig heeft om op de rechte weg te wandelen. Zou u daar vandaag geen aandacht aan besteden, dan is dat net zo kwalijk als wijnstokken die niet op de juiste tijd gesnoeid of opgebonden worden. Doe daarom vandaag wat u kunt doen in Gods Koninkrijk. Help hen, die door de duivel verzocht worden. Spreek een woord van troost uit de mond van de Meester tot hen die op dit moment in vertwijfeling zijn. Werk heden. In de hemel is er rust genoeg!

LEZEN: 2 KORINTHE 7:1-7

27 JANUARI

Werk heden in mijn wijngaard.

MATTHEÜS 21:28B

God roept hen die in Hem geloven op om in Zijn wijngaard te werken. Alles wat zij er doen, doen zij voor God Zelf. Snoeien zij een wijnstok, dan is dat een wijnstok van de Vader. Graven ze een sloot uit, dan graven zij in de grond van hun Vader. Verwijderen ze stenen uit de grond, dan zuiveren ze de grond van de wijngaard van hun Vader. Zou u niet álles willen doen voor de dierbare Verlosser, het stervende Lam en voor de gezegende Vader van onze Heere Jezus Christus?

Gods volk werkt voor zichzelf als het voor de Heere werkt, want zij delen met Hem in de vruchten. En in de wijngaard is werk te over. Daar is altijd wel wat te doen. Het hele jaar is men er bezig. Veel gevaren moeten worden afgewend en veel vijanden moeten verdreven worden. Zoek de wijngaard niet op verre afstand, maar vlak bij u in de buurt. Misschien is het in de straat waar u woont. Misschien in het huis waar u verblijft. Misschien is het zelfs wel in de slaapkamer waar u slaapt. O, wat zou ik verblijd zijn als in het hart van een jonge man heden de liefde tot Christus zou ontvlammen. Als ik gebruikt zou worden om een vrouw te laten beseffen hoe hoog haar roeping is. Dat het nuttig en nodig is om haar tijd aan haar gezin te besteden! ‘Werk heden in Mijn wijngaard.’

LEZEN: MATTHEÜS 5:13-16

28 JANUARI

Indien nu de blinde de blinde leidt, zo zullen zij
beiden in de gracht vallen.

MATTHEÜS 15:14B

De achterliggende dagen hebben we naar aanleiding van de gelijkenis van de twee zonen uit Mattheüs 21 gesproken over Gods kinderen die werken in de wijngaard. We hebben in dat verband nog niet over de onbekeerde mensen gesproken. Hun vraag ik niet of zij voor Christus willen arbeiden. Ik kán hen niet vermanen om iets voor Hem te doen. Hun hart is daar niet toe bereid, omdat zij zelf niet in Hem geloven. Dat is eerst nodig.

O, onbekeerden, laat het toch vandaag uw smart zijn dat u Christus niet kúnt dienen. Voordat u een nieuw hart en een rechte geest bezit, kunt u niet in Zijn wijngaard arbeiden. Eerst moet u op Christus betrouwen, en in uw eigen ziel ervaren dat het Evangelie een kracht Gods is tot zaligheid. Uw ogen moeten geopend worden. U moet bekeerd zijn van de duisternis tot het licht. U moet verlost worden van satans macht, opdat u vergeving van zonden zou ontvangen en een erfdeel onder de gelovigen door het geloof in Jezus. Pas dán kunt u iets voor Hem doen en van Hem getuigen. U moet eerst zelf wederomgeboren zijn, voordat u kunt zeggen: ‘Mijn kinderkens, die ik wederom arbeid te baren …’

Hebt u Christus’ getuigenis nog niet ontvangen? Houd uw handen dan af van zulk heilig werk, totdat zij gewassen zijn door Jezus Christus.

LEZEN: MATTHEÜS 15:1-14

29 JANUARI

Het Koninkrijk der hemelen is gelijk een zeker koning,
die zijn zoon een bruiloft bereid had.

MATTHEÜS 22:2

Zoals de koning in de gelijkenis van de koninklijke bruiloft een bruiloft wilde bereiden voor zijn zoon, zo is het ook het doel van God de Vader om Zijn Zoon te verheerlijken. Christus bezit reeds van eeuwigheid alle macht, eer en heerlijkheid. Maar Hij heeft Zich bereid verklaard om Zaligmaker te zijn. Hij wilde Bruidegom kunnen zijn. Daartoe heeft Hij de menselijke natuur aangenomen, opdat Hij de voorwerpen die Hij beminde, zou kunnen verlossen van de straf op hun zonden.

Nu wil de Vader Zijn Zoon daarvoor eren. Ter gelegenheid daarvan wordt een Evangeliemaaltijd aangericht. Het is dus tot eer van Jezus, de Zaligmaker, dat het Evangelie als een koninklijk feestmaal wordt bereid.

Voor alle trouwe onderdanen van een rijk, waar ter wereld ook, is het huwelijk van een lid van de koninklijke familie een zaak van groot belang! De gelijkenis waar wij nu bij stilstaan mag dan ook zeker de vreugde en de blijdschap opwekken van álle onderdanen van de Koning der koningen! Hij is bereid een huwelijk te sluiten. Nee, niet met engelen. We lezen van Hem dat Hij het zaad van Abraham heeft aangenomen. Zouden wij ons niet verblijden als de God van de hemel mens wordt, en Zich neerbuigt om mensen te verlossen van het verderf dat zij in de val zelf over zich hebben uitgeroepen?

LEZEN: MATTHEÜS 22:1-6

30 JANUARI

Hosanna, gezegend is Hij Die komt in de Naam
des Heeren, Hij Die is de Koning Israëls!

JOHANNES 12:13B

Wanneer wij een aardse koning eren, brengen wij hem dank toe voor alles wat hij voor ons heeft gedaan. Christus verdient als Koning ook álle eer. Wat heeft Hij dan gedaan? Ik zou u willen vragen: Wat heeft Hij niet gedaan? Onze zonden werden op Zijn schouders gelegd. Hij heeft ze weggedragen in de woestijn. Onze vijanden zijn tegen Christus uitgetrokken. Hij heeft hen verslagen. Ze zijn niet meer te vinden. Christus heeft de dood overwonnen. Door Hem kan de zwakste van Zijn kinderen zeggen: ‘Dood, waar is uw prikkel? Hel, waar is uw overwinning?’ Christus is de Held van de hemel. Het hele heelal juichte Hem toe toen Hij terugkeerde naar de troon van Zijn Vader. Zouden wij, voor wie Hij leed, streed en overwon, Hem dan niet willen eren? Is Hij het niet waard om met het Koninklijke diadeem gekroond te worden?

O, dat álle mensenkinderen toch geestdriftig ‘Hosanna!’ zouden roepen. Overal ter wereld zouden blijde klokken moeten luiden en vlaggen moeten wapperen vanwege de vreugde op Zijn bruiloftsdag. Laat de Zoon van God grootgemaakt worden. Roep het uit: ‘De Koning leve! Hosanna! Gezegend is Hij Die komt in de Naam des Heeren.’

LEZEN: JOHANNES 12:12-19

31 JANUARI

En zond zijn dienstknechten uit om de genoden
ter bruiloft te roepen.

MATTHEÜS 22:3A

God zendt Zijn dienstknechten uit om gasten te nodigen tot de bruiloft van Zijn Zoon. Matthew Henry zegt: ‘Een feestmaal is om liefde en blijmoedigheid op te wekken.’ Zo is het ook met het Evangelie. Het wil liefde opwekken. In het Evangelie wordt u, zondaar, uitgenodigd om u met God te laten verzoenen. Het verzekert u dat God zonden vergeeft. Dat Hij afziet van Zijn toorn als u door Zijn Zoon verzoend wordt. Op die manier ontstaat er liefde tussen God en uw ziel.

Er is ook sprake van blijdschap. Want zij, die in Christus tot God komen, en in Hem geloven, hebben vrede en blijdschap in hun hart. Nee, de grote Koning nodigt Zijn onderdanen niet tot droefheid als Hij Zijn Zoon wil verheerlijken. Hij nodigt juist om blijdschap en verheuging te schenken als Hij hen nodigt om te geloven in de gekruisigde Zaligmaker.

Tijdens een feestmaal is er overvloed aan voedsel en drank. De Evangeliemaaltijd biedt ook allerlei zegeningen waardoor de hongerige ziel van de mens wordt verzadigd. Het Evangelie brengt ons in gemeenschap met de Vader en met Zijn Zoon Jezus Christus. Het voedt ons met het Brood des hemels. Het Evangelie geeft ons reine wijn te drinken, die gezuiverd is. Is dat geen rijke maaltijd? Hier geeft God álles wat nodig is voor tijd en eeuwigheid!

LEZEN: JESAJA 25:6-12

1 FEBRUARI

En zij wilden niet komen …

MATTHEÜS 22:3B

De koning dacht: Ik richt een grote maaltijd aan en nodig vele mensen zodat zij kunnen genieten van alles van mijn rijk. Er was echter een grote hinderpaal die deze blijde gebeurtenis in de weg stond. Toen de boden uitgingen naar de mensen die al eerder genodigd waren (!) gaven de gasten te kennen dat ze niet wílden komen! De een had dit excuus, de volgende dat. Iedereen had wel een argument om niet te komen. U zegt: Kan de hemelse Koning dan Zijn gasten niet naar de tafel laten sleuren? O zeker, maar daarmee zou Hij Zijn doel niet bereiken. God verlangt geen slaven! Mensen die gedwongen aan de bruiloftstafel zitten, hebben niet de juiste houding en uitstraling.

Maar waarom wilden zij dan niet komen? Wel, velen waren onverschillig. Ze konden zich niet voorstellen dat zij iets met de koning of zijn zoon van doen hadden. Ze voelden zich te eenvoudig om aan het koninklijke hof te komen. Anderen wílden niet tot het bruiloftsmaal komen om de koning eer toe te brengen. En ze wilden al zeker niet aanhoren dat anderen hem wél lof toebrachten. Door weg te blijven beledigden zij echter de koning! En u? Gelooft u niet in Jezus? Uw ongeloof is ten diepste hetzelfde als déze vijandschap. En dat tegen Hem Die ál onze hulde waardig is!

LEZEN: LUKAS 13:31-35

2 FEBRUARI

Wie heeft onze prediking geloofd? En aan wie is
de arm des HEEREN geopenbaard?

JESAJA 53:1

De Evangeliemaaltijd is een maaltijd die u dringend nodig hebt. U ontvangt er vergeving voor het verleden, een vernieuwde natuur voor het heden, en heerlijkheid voor de toekomst. God biedt daar aan om onze Helper te zijn, Zijn Zoon om onze Herder te zijn en de Heilige Geest om ons te onderwijzen. Het Evangelie biedt ons de liefde van de Vader, het bloed van de Zoon en de kracht van de Heilige Geest. Het Evangelie biedt werkelijk álles.

Wat is dan toch de hinderpaal? De mensen nemen het Evangelie niet aan omdat ze niet wíllen komen. Ik heb weleens gedacht: Als predikers het Evangelie voorstellen als een helder licht, en als zij maar ijverig en vurig preken, dán zullen de hoorders wel bekeerd worden. En het zij verre van ons dat wij niet ernstig en eenvoudig het Evangelie onder u zouden verkondigen. En toch … hoe trouw de predikers ook zijn, hun werk zal niet voorspoedig zijn als God Zijn Geest er niet mee vergezeld doet gaan. Ook wij moeten uitroepen: ‘Wie heeft onze prediking geloofd?’ Zelfs Christus moest zeggen: ‘Onderzoekt de Schriften, want gij meent in dezelve het eeuwige leven te hebben’ … ‘maar gij wilt tot Mij niet komen, opdat gij het leven moogt hebben.’ Wat is het treurig dat Gods genade zó wordt verworpen!

LEZEN: JOHANNES 12:37-50

3 FEBRUARI

Wederom zond hij andere dienstknechten uit,
zeggende: Zegt de genoden: Zie, ik heb mijn
middagmaal bereid …

MATTHEÜS 22:4A

Wat was het genaderijke antwoord van de koning op de weigering om tot de koninklijke bruiloft te komen? De eerste keer dat er geroepen werd had de koning – zoals dat in het Oosten gebeurt – aangegeven dat de tijd voor het feest was aangebroken. De tweede nodiging van de koning werd in koelen bloede afgewezen. En … stak de koning toen de stad in brand? Roeide hij in één keer de rebellen uit? Nee! Hij sprak bij zichzelf: Misschien hebben ze mijn dienaren verkeerd begrepen. Misschien was er een tijdelijke vijandschap tegen mij en mijn zoon in hun hart. Maar mijn zoon verdient dat ze komen. Ik vergeet het verleden en begin opnieuw met de genodigden. Zo stuurt ook God heden Zijn knechten tot u. Ook Hij ziet voorbij aan het verleden. Nóg klinkt de oproep: ‘Komt tot de bruiloft!’

De koning zond ten slotte andere dienstknechten uit, met een andere boodschap. De eerste boodschap was kort. De laatste boodschap was uitgebreid. Sommigen hebben genoeg aan een korte nodiging. Anderen moeten naar de bruiloft van het Lam gelokt worden door hun de pracht en de praal van Gods Koninkrijk voor te houden. Met lichte drang werd (en wordt) er genodigd: ‘Alle dingen zijn gereed. Komt tot de bruiloft …’

LEZEN: SPREUKEN 9:1-6

4 FEBRUARI

O alle gij dorstigen, komt tot de wateren, en gij die
geen geld hebt, komt, koopt en eet, ja, komt, koopt
zonder geld en zonder prijs, wijn en melk.

JESAJA 55:1

God stelt Zich in het Evangelie vaak voor als een vader die hunkert naar zijn kind. Als een vader die er met groot verlangen naar uitziet dat zijn kind thuis zal komen. De oneindige God smeekt Zijn schepselen om zich met Hem te laten verzoenen. Wat buigt Hij Zich diep neder in Zijn goedheid. Hij is als een koopman op de markt, die roept: ‘O, alle gij dorstigen, komt tot de wateren, en gij die geen geld hebt, komt, koopt en eet, ja, komt, koopt zonder geld en zonder prijs, wijn en melk.’ Christus weende voor de poorten van Jeruzalem toen Hij sprak: ‘Hoe menigmaal heb Ik uw kinderen willen bijeenvergaderen, gelijkerwijs een hen haar kiekens onder haar vleugelen bijeenvergadert.’ Het kruis wordt zó hoog opgericht. Zal er dan niemand komen? Jezus gaf Zijn leven in de dood. Zullen daar dan geen mensen door behouden worden? Het is alsof – menselijk gesproken – de hemelse Koning in verlegenheid gebracht wordt omdat er een tekort is aan gasten. Weet dat de Evangeliemaaltijd kostelijk is! De Koning is een heerlijke Koning. Zijn Zoon is een gezegende Zaligmaker. ‘Die geloofd zal hebben en gedoopt zal zijn, zal zalig worden. Maar die niet geloofd zal hebben, zal verdoemd worden.’ ‘Gelooft in de Heere Jezus Christus en gij zult zalig worden.’

LEZEN: JESAJA 55:1-7

5 FEBRUARI

Maar zij zulks niet achtende, zijn heengegaan …

MATTHEÜS 22:5A

De genodigden voor de koninklijke bruiloft bleven moedwillig weg. Zulken zijn als de zondaren die Christus én Zijn Evangeliemaaltijd minachten.

De genoden in de gelijkenis hebben geen acht geslagen op de bode. Zo minachten zondaren die het Evangelie horen maar er geen acht op willen slaan de prediker van het Evangelie. En dat is in Gods oog geen geringe belediging! Er waren er die de maaltijd versmaadden. Ze meenden dat het kostelijke eten dat opgediend zou worden niet méér was dan hun eigen kostelijke spijs. Daarom vonden ze het niet de moeite waard om een dag op te offeren voor de koninklijke maaltijd. O zondaar, weet wat u versmaadt, als u op zo’n grote zaligheid geen acht slaat! Het is ontzettend als u het Evangelie gering acht, want in die blijde boodschap ligt alles opgesloten wat u nodig hebt!

De gasten die niet wilden komen, hebben daardoor de zoon van de koning veracht, want het avondmaal was tot eer van hem bereid. Zondaar, het is ontzettend om Christus te smaden. Als u een aardse prins veracht, zult u weinig eer ontvangen van de koning. Maar wie de Zoon van God veracht, zal door God veracht worden. Christus is de Enige Die u kan zalig maken. Hij is de Enige Die u veilig door de doodsrivier kan dragen. O zondaar, bedenk uw zonde!

LEZEN: JESAJA 22:1-14

6 FEBRUARI

Ga heen en zeg tot dit volk: Horende hoort, maar
verstaat niet, en ziende ziet, maar merkt niet.

JESAJA 6:9

De genoden tot de bruiloft minachtten de nodiging. Zij hoorden de boodschap aan, hadden er geen achting voor en gingen hun eigen weg. Zo is het ook als men wel komt om het Evangelie te horen, maar er geen acht op wil slaan. Velen gaan naar de kerk om … te slapen. Zou iemand van ons het paleis van onze koning binnen durven stappen, audiëntie aanvragen en dan in tegenwoordigheid van de koning gaan slapen?

Anderen horen de boodschap aan, maar het gaat het ene oor in en het andere oor uit. Zonder dat de boodschap ooit het hart treft. Zij maken zich op die manier vreselijk schuldig. Wat zouden de zielen van hen die verloren zijn gegaan ervoor over hebben als ze nog één keer de Evangelieboodschap konden horen! Wat zou iemand die op zijn sterfbed ligt ervoor over hebben om nog één keer een zondag mee te mogen maken.

Er zijn ook hoorders bij wie de tranen van ontroering over de wangen lopen tijdens de prediking. Maar … ze wissen hun tranen ook weer spoedig af.

Anderen geven slechts een deel van hun hart aan Christus. Ze zijn even vroom als lichtzinnig. Ze wenen ’s zondags en ’s maandags pakken zij hun oude zonden weer op. En u? O, ik bid u, onderzoek uzelf. Bent u iemand die – om welke reden ook – weigert?

LEZEN: JESAJA 6

7 FEBRUARI

Maar zij zulks niet achtende, zijn heengegaan, deze tot
zijn akker, gene tot zijn koopmanschap.

MATTHEÜS 22:5

Sommige genodigden wisten niet hoe kostelijk de maaltijd én hoe vriendelijk de koning was. Nog steeds spotten mensen met de godsdienst, omdat zij er niets van begrijpen. O, als u slechts wist welk een gezegende Meester Christus is. Als u slechts wist welk een gezegende zaak het Evangelie is. Als u er maar toe gebracht kon worden om te geloven welk een heerlijke God onze God is. Wat het deel van de christenen is. Als u slechts één belofte kon toepassen op uw eigen hart, dan zou u het Evangelie nooit meer gering achten. Andere genodigden waren te hoogmoedig om te komen. Ze meenden dat hun eigen feestmaal even goed was als het maal van de koning. Zo zijn er nog mensen die nodig hebben om gereinigd te worden door het bloed van Christus. Maar zij zien niet dat ze onrein zijn. Weer anderen geloofden de boodschap van de bode niet. Het was voor hen onmogelijk dat de prins in het huwelijk zou treden. Zo zeggen ook nu velen: ‘Zou Jezus Christus gestorven zijn om mensen van hun zonden te reinigen?! Dat geloof ik niet. En een hemel of een hel? Wie bewijst me dat die er zijn?’ Verder waren vele genodigden wereldsgezind. Ze hadden nog zóveel te doen. Van hen geldt: ‘Gij dwaas, in deze nacht zal men uw ziel van u afeisen. En hetgeen gij bereid hebt, wiens zal het zijn?’

LEZEN: 1 KORINTHE 10:1-13

8 FEBRUARI

En gij zult zijn gelijk een die in het hart van de zee
slaapt; en gelijk een die in het opperste van
de mast slaapt.

SPREUKEN 23:34

Er zijn mensen die nooit echt over godsdienst nadenken. Ze hebben er geen hekel aan. Ze spotten er niet mee. Maar het zijn als het ware ‘vlinders’. Ze vliegen altijd van hier naar daar, maar doen met de boodschap van het Evangelie niets voor zichzelf of voor anderen. Vaak zijn het beminnelijke mensen die graag hun portemonnee openen voor goede doelen. Maar ze geven hun geld net zo gemakkelijk voor een goed doel als voor een wedren voor de kerk. Het is juist dít type mens dat het moeilijkst te bereiken is. Ze zeggen ‘ja’ op alles wat je tegen hen zegt. Als u met hen spreekt over de noodzaak om aan de hel te ontkomen en het nut om de hemel binnen te gaan, dan zeggen ze ‘ja’. Worden ze herinnerd aan beloften die ze hebben gedaan op hun ziekbed, dan zeggen ze ‘ja’. Ze zijn altijd hoogst beleefd maar … doen niets met de boodschap van het Evangelie.

Met alle ernst wil ik dezulken waarschuwen. U bent een lijfwacht van de duivel. Hij houdt u terug uit de strijd. U bent zijn reserve. Hij stuurt u niet de strijd in als een godslasteraar. Satan is bang dat u dan door een schot getroffen wordt, waardoor u verlost en behouden zou worden. Hij laat u achteraan staan met een ijzeren harnas aan. Maar op dat harnas glijden alle pijlen van het Evangelie af!

LEZEN: SPREUKEN 23:26-35

9 FEBRUARI

Als nu de koning dat hoorde, werd hij toornig, en
zijn krijgsheiren zendende, heeft die doodslagers
[van de dienstknechten] vernield en hun stad
in brand gestoken.

MATTHEÜS 22:7

Ik vrees dat velen Christus gering achten omdat het Evangelie zo algemeen is. Het wordt overal gepredikt. Daarom slaat u er geen acht op. U bent net als de mensen die de boodschap van de boden van de koning uit de gelijkenis van de koninklijke bruiloft minachtten en de knechten doodden. Stel dat er slechts één Evangeliedienaar in uw wijde omgeving was die u de waarheid bekend kon maken. Of dat er in uw omgeving slechts één Bijbel zou zijn. Ik geloof vast dat u zich dan zou haasten om de dienaar en de boodschap van Gods Woord te horen!

Geeft u nog steeds geen acht op Christus? Ik waarschuw u. U acht Christus nú gering, maar het zal u berouwen als uw stervensuur komt. U zult het hard te verantwoorden hebben, als de hand van de dood u zal aangrijpen, als uw ogen breken en het doodszweet op uw voorhoofd parelt. Weet u nog hoe u beefde toen u op uw ziekbed lag? Weet dat u nog véél heftiger zult sidderen als u de dood in de ogen zult zien. Wat zal het zwaar zijn als u dan geen Christus hebt bij Wie u kunt schuilen. Dan hebt u geen bloed waarin uw ziel gewassen kan worden. En ná de dood volgt het oordeel. Wat zal het verschrikkelijk zijn als u Christus tijdens uw leven hebt veracht en als u als een Christus-verachter zult sterven!

LEZEN: MATTHEÜS 3:1-12

10 FEBRUARI

Hij is gekomen tot het Zijne, en de Zijnen hebben
Hem niet aangenomen.

JOHANNES 1:11

Eerst waren de Joden genodigd tot de ‘koninklijke bruiloft’. Eeuwenlang was het Evangelie hun gegeven door de wet en de profeten. Slechts weinigen uit het uitverkoren volk erkenden de Messias. Hij kwam tot hen met een maaltijd van ‘goedertierenheid’ maar ze wilden er niets van hebben. Hij riep, maar ze wilden niet komen. Zulke hoorders zijn er nog steeds. Denk aan de kinderen van gelovige ouders. Vanaf hun geboorte zijn zij de Heere toegewijd. Er is liefdevol voor hen gebeden. Ze hebben vanaf hun kinderjaren het Evangelie gehoord en tóch zijn ze niet verlost! We zouden mogen verwachten dat zij zich zouden willen voeden met de kostelijke genadespijzen. Dat zij zich, net als hun ouders, zouden verblijden in Christus. Maar helaas. Vaak zijn juist zíj het die niet willen komen. Wat is dat erg! U kiest de God van uw vader niet tot uw deel. U neemt de Zaligmaker van uw moeder niet aan!

Misschien zegt u: ‘Ik heb niet het voorrecht dat ik godvruchtige ouders bezit.’ Ik antwoord u: U bent al zo vele jaren een gewillig hoorder van het Woord des levens. Tóch neemt u Jezus Christus niet aan als de uwe. U wilt van Zijn genade niet weten. U verheugt u niet in Hem omdat u Hem niet liefhebt. Wat erg! Hoe moet de bruiloft dan vervuld worden met aanzittende gasten?

LEZEN: JOHANNES 1:1-11

11 FEBRUARI

Heden, indien gij Zijn stem hoort, zo verhardt
uw harten niet …

HEBREEËN 3:7B EN 8A

Hoewel er met de genodigden tot de bruiloft gesproken was, wilden zij toch niet komen. De dienstknechten hebben zelfs geprobeerd de genodigden te overtuigen, maar ook dat mocht niet baten. De koning zond daarop andere dienstknechten om de genodigden tot andere gedachten te brengen. ‘Ziet, ik heb mijn middagmaal bereid; mijn ossen en de gemeste beesten zijn geslacht, en alle dingen zijn gereed; komt tot de bruiloft.’ Hij had hen niet vriendelijker kunnen nodigen. Ik geloof vast dat de dienstknechten de boodschap van hun heer met grote ijver hebben herhaald. Zeker als ze eraan dachten hoe de koning in zijn paleis uitzag naar de gasten. Ze hebben tot mensen die aarzelden geroepen: ‘U hebt nu lang genoeg gewacht. Kom nu meteen. De bruiloft kan niet uitgesteld worden. Heden, indien gij zijn stem hoort, zo verhardt uw harten niet.’ Maar ze gaven geen gehoor aan de oproep.

Moet ook van u gezegd worden dat u al vele malen genodigd bent om tot Jezus te komen? Dat u onder tranen genodigd bent? Maar dat de mannen Gods tot nu toe tot hun Meester moesten terugkeren en zeggen: ‘Wie heeft onze prediking geloofd?’ Wat is dat een treurige zaak!

LEZEN: HEBREEËN 3:1-13

12 FEBRUARI

Alleenlijk zie (…), dat God de mens recht gemaakt
heeft, maar zij hebben vele vonden gezocht.

PREDIKER 7:29

Letten we op de verschillende karakters van hen die niet naar de maaltijd wilden komen, dan is dat te meer een reden tot droefheid.

Van sommigen staat er alleen: ‘Zij wilden niet komen.’ Deze mensen maken geen verontschuldigingen. Ze wijzen het Evangelie bij voorbaat af. Ze hebben wel gehoord over de weg van zaligheid, maar ze hebben geen zin in hemelse dingen.

Een tweede groep mensen was onverschillig. Zulken worden geheel in beslag genomen door aardse zorgen. De een gaat naar z’n akker, de ander naar zijn zaak.

Een derde groep mensen bestond uit heftige tegenstanders. Zulken willen niet lastiggevallen worden. Ze kunnen dat gezeur over godsdienst niet uitstaan. In de gelijkenis grepen zij de dienstknechten, deden hun smaadheid aan en doodden hen.’ Deze groep is onder ons niet zo groot, maar deze tegenstanders zijn er wel. Zij smaden het kruis van Christus en zijn vijandig tegen het Evangelie.

Sommige genodigden waren al omgekomen. De koning was toornig geworden. De moordenaars moesten gedood en de stad in brand gestoken worden. Ook onder ons zijn al zoveel hoorders gestorven. Als zij zonder Christus stierven, is er voor hen geen hoop. De deur van genade is voor hen op slot. De koning in de gelijkenis ze over zulken: ‘De bruiloft is wel bereid, maar de genoden waren het niet waardig.’ Wat erg als mensen uit vijandschap God en Christus weigeren!

LEZEN: PREDIKER 7:25-29

13 FEBRUARI

Daarom, gaat op de uitgangen der wegen, en zovelen
als gij er zult vinden, roept ze tot de bruiloft.

MATTHEÜS 22:9

Toch werd de bruiloft vervuld met aanzittende gasten. Er werd vanaf dat moment ruimer genodigd. Aanvankelijk riepen de herauten slechts degenen die al een uitnodiging ontvingen. Van dat uitgelezen gezelschap had men grote verwachtingen. Toen zij niet wilden komen, sprak de koning: ‘Gaat op de uitgangen der wegen, en zovelen als gij er zult vinden, roept ze tot de bruiloft.’ Nu moesten de knechten gaan tot állen die ze konden vinden. Ook wij willen ons in de prediking niet richten op het karakter van mensen en wat zij zelf hebben. Daarom nodigen wij goeden en slechten. U moet méér bezig zijn met het bruiloftsmaal dan met uzelf. Wij verlangen dat mensen op Jezus zien. Daarom roepen wij: ‘Die wil, die kome, en neme het water des levens om niet.’

De nodiging die plaatsvond op de uitgangen van de wegen, had ook meer in het openbaar plaats. Eerst waren de dienstknechten langs de huizen van de genodigden gegaan. Nu gingen ze naar drukbezochte wegen en riepen de menigte op te komen. God wil nog steeds zulke middelen zegenen. Er zullen er velen ingebracht worden, als er ook velen zijn die er vurig naar verlangen óm hen in te brengen. Hoe meer mensen het Evangelie horen, hoe meer er door Gods Geest behouden zullen worden.

LEZEN: MATTHEÜS 22:8-13

14 FEBRUARI

En (…) vergaderden allen die zij vonden,
beide kwaden en goeden.

MATTHEÜS 22:10M

De herauten van de koning werden geleid door een verborgen kracht. We lezen van hen dat ze allen vergaderden die zij vonden, zowel kwaden als goeden. Ze hebben hen niet alleen gevonden, maar hen ook in het paleis gebracht. Nu kan het niet zo zijn dat mensen enkel en alleen door het woord van een medemens tot een feestzaal gebracht worden. Want onze woorden zijn niet meer dan een zucht wind. Daarin is niets om mensen tot Jezus te laten komen. Dat kan alleen als de Heere door onze woorden werkt.

We lezen in Mattheüs 22 dat de gasten kwamen. En dat waren er niet weinig. Er ging dus van de woorden van de dienstknechten een invloed uit, die mensen bij elkaar bracht. Ze kónden niet wegblijven. Ze kwamen met blijdschap. Hun wil die eerst tot het kwade was geneigd, werd tot het goede geneigd. Daarom kwamen ze in groten getale naar het paleis.

Geliefden, al onze hoop in onze bediening is gelegen in de werking van Gods Geest. Ik wens dat alle hoorders dit dieper en werkelijker zullen voelen dan ooit tevoren. Stel uw betrouwen niet op een predikant. God is niet aan Zijn knechten gebonden. Verwacht een zegen van het Evangelie. Wíé het ook predikt. En … geen zondaar zal ooit zonder de macht van de Heilige Geest tot Jezus komen.

LEZEN: HANDELINGEN 11:19-24

15 FEBRUARI

En de bruiloft werd vervuld met aanzittende gasten.

MATTHEÜS 22:10B

Gods grootste werk is het werk der verlossing. Zou Hij daar dan niet in slagen? Daarom zal – net als in de gelijkenis – de bruiloftszaal van de Heere Jezus vervuld worden met gasten. Jesaja heeft geprofeteerd: ‘Om de arbeid Zijner ziel zal Hij het zien en verzadigd worden.’ Op de laatste grote dag zal Christus niet teleurgesteld worden. Satan kan nu wel fluisteren over rampen en teleurstellingen, en het kan wel lijken alsof de machten van de duisternis triomferen, maar het einde is er nog niet. Gods wil zál geschieden. En zoals de bruiloftszaal vervuld werd met aanzittende gasten, zo zal ook de hemel vervuld worden door een schare die niemand kan tellen.

De personen die nu aan het bruiloftsmaal zaten, waren dankbaarder dan zij die eerst genodigd waren. Rijken hadden immers thuis elke dag een goed middagmaal. Pachters konden een vet schaap slachten wanneer ze maar wilden. Maar arme bedelaars hadden soms in maanden geen vlees geproefd. Ze waren niet veeleisend. Zo is het ook als er geestelijke honger is. Dan is men niet kritisch. Hoe méér zelfkennis een mens heeft, hoe méér hij de verlossing zal waarderen. Wie in de gevangenis van de overtuiging van zonde heeft gezucht, zal de vrijheid die door bloed verkregen is dés te meer waarderen.

LEZEN: JESAJA 53

16 FEBRUARI

Wendt u naar Mij toe, wordt behouden, alle gij einden
der aarde; want Ik ben God en niemand meer.

JESAJA 45:22

De lompen van de gasten aan het bruiloftsmaal waren geruild voor kleding van de koning. Dat was tot eer en heerlijkheid van de gastheer. Wat moet het voor de koning een heerlijk gezicht zijn geweest toen hij de gasten overzag. Ze waren allemaal koninklijk gekleed.

Zo is het nu ook met zondaren die door genade behouden worden. Onze eigengerechtigheid telt niet mee voor de Koning. Daarom achten we die schade en drek te zijn, opdat we Christus mogen gewinnen.

Ook heden wordt u genodigd om tot het bruiloftsmaal van de liefde te komen. U hoeft – net als de mensen in de gelijkenis – niets anders te doen dan te komen zoals u bent. U mag dan ontvangen wat de Koning u uit genade wil schenken. U hoeft niets mee te brengen. U hoeft uzelf niet eerst op te knappen. U zult in het paleis van de Koning gewassen en gekleed worden. Kom zoals u bent. Wat ís komen tot Hem? Dat is uw ziel toevertrouwen aan Jezus Christus. Dan zal Hij u zalig maken. Vertrouw op Hem, dan zult u weten dat Hij voor u, in uw plaats, is gestorven. Zodat u, gelovende in Hem, niet zult verderven, maar het eeuwige leven hebben. Moge de Heilige Geest er u toe leiden in Jezus te geloven. Dat wil zeggen op Hem te betrouwen. Vertrouw op de gekruisigde Heiland, en u zult leven!

LEZEN: JESAJA 45:15-25

17 FEBRUARI

Welgelukzalig is de mens die geduriglijk vreest.

SPREUKEN 28:14A

Nadat ik u heb gepreekt over de koninklijke bruiloft wil ik u nog iets meer vertellen over het bruiloftskleed.

Onder de beste van de heiligen zijn er namelijk heel wat, die bijzonder bezorgd zijn over hun toestand voor God. Degenen die eenmaal uit de bruiloftszaal uitgeworpen zullen worden omdat ze geen bruiloftskleed hebben, eten en drinken zónder daar zelfs maar de minste vrees voor te hebben. Terwijl degenen die juist het meeste recht hebben om te genieten van het feestmaal van de Koning, vol heilige bekommering zijn.

Salomo zegt: ‘Welgelukzalig is de mens die geduriglijk vreest.’ Die mens zal zich nog inniger aan God vastklemmen, en dat maakt hem gelukkig. Zo iemand zal zich niet onnodig in gevaar begeven, zoals de overmoedige mensen die op zichzelf betrouwen. In het overdenken van dit deel van de gelijkenis wil ik met name de vrees van de godvruchtigen wegnemen. Als zij weten wat het bruiloftskleed is, zullen ze wellicht tot de ontdekking komen dat ze het al dragen. En zo niet, dan horen zij hoe zij dat kleed kunnen bekomen. Dan zullen ze zeker vragen of zij ermee bekleed mogen worden.

LEZEN: SPREUKEN 28:1-14

18 FEBRUARI

En als de koning ingegaan was …

MATTHEÜS 22:11A

Alle gasten hadden inmiddels het feestmaal genuttigd. De dag was bijna voorbij. Nu het donker werd kwam de koning om zijn gasten te overzien. Zijn komst was het hoogtepunt van het feest. Hoe kostelijk het eten ook was en hoe schitterend de feestzalen, het feest had zijn hoogtepunt niet bereikt voordat de koning zich onder de gasten begaf.

Zo is het ook in de relatie met onze grote Koning. Wanneer wij samenkomen in het huis van het gebed, dan is het hoogste wat we kunnen meemaken dat de Heere Zichzelf aan ons openbaart. Het kan een lust zijn de predikant te horen, mee te zingen met de gemeentezang, amen te zeggen op het gebed, maar uw hart en uw ziel roepen ten diepste uit naar de levende God. Het is uw uitzien om de Koning te aanschouwen in Zijn schoonheid. Pas als de Vader Zich openbaart in Christus Jezus, is de zondag een hoogtijdag. Dan is het gebed: ‘Doe Uw aangezicht lichten over Uw knecht’, verhoord.

De Heere openbaart Zich niet altijd meteen. Er zijn momenten dat Hij Zijn aangezicht voor ons verbergt vanwege onze zonden. Toch is Hij ten diepste altijd nabij. Het is Zíjn feestmaal, elke gast is door genade door Hem binnengebracht. Maar de gemeenschap met de Vader en met Christus is geen automatisme.

LEZEN: PSALM 119:129-136

19 FEBRUARI

En als de koning ingegaan was om de aanzittende
gasten te overzien …

MATTHEÜS 22:11A

De hemelse Koning verlustigt Zich erin Zijn gasten te zien en zij verlustigen zich erin Hem te zien. Johannes schrijft: ‘De discipelen werden verblijd als zij de Heere zagen.’ Het ís ook een blijdschap als we Hem mogen onderscheiden als onze Heere en onze God.

De binnenkomst van de Koning om de gasten te overzien toont ons Zijn bijzondere gunst. Hij gaat namelijk niet in om hen te beoordelen, maar om hen te zien. De Heere ziet gewoonlijk in gunst op allen die Zijn Naam beminnen. Hij heeft aan hen een welgevallen. O, als de liefde Gods is uitgestort in ons hart door de Heilige Geest, en als de Vader Zijn vriendelijk aangezicht over ons verheft, dan is het zomertijd! Is er iets, wat vergeleken kan worden met Gods gunst?

Maar … in de gelijkenis van de koninklijke bruiloft brengt het bezoek van de koning ontdekking en doorzoeken van het hart met zich mee. Als Hij binnenkomt, worden de verborgen dingen openbaar. Alle dingen zijn immers naakt en geopend voor Zijn ogen. Als de Heere Zijn kerk bezoekt, wordt de man zonder bruiloftskleed niet langer geduld! De uitwendige belijders – die niet weten dat hun belijdenis vals is – voelen zich volkomen op hun gemak. Maar als de Koning der koningen binnenstapt, geldt het: ‘Wie zal de dag Zijner toekomst verdragen?’

LEZEN: PSALM 7:1-10

20 FEBRUARI

… zag hij aldaar een mens, niet gekleed zijnde met
een bruiloftskleed.

MATTHEÜS 22:11B

Deze tekst tekent ons de scherpte van het oog van de koning. Slechts één man van de vele aanwezige gasten had geweigerd een bruiloftskleed aan te trekken. Maar de koning zag hem meteen. Jezus sprak in deze gelijkenis door een soort hemelse barmhartigheid over slechts één indringer. Ik vrees dat de Koning der koningen er meer zou ontdekken als Hij bij ons zou inkomen tijdens de Avondmaalsvieringen. En al was er maar één, Hij zou Zijn blik richten op die ene, en zou Zijn woord richten tot die ene aanzittende gast die geen bruiloftskleed aanhad. Als u die ene zou zijn die zich niet had bekeerd, dan zou de Koning u ontdekken. Als u uw godsdienst belijdt vanuit grootspraak, en die belijdenis volhoudt terwijl het puur bedrog is, dan kunt u wel menen dat u zich kunt verschuilen achter uw familiebetrekkingen of achter uw aanzien in de wereld. Maar u vergist u! U hebt te doen met Hem Wiens ogen een vlam van vuur zijn. Hij zal u zó ontmaskeren, dat u geen woord meer ter verdediging zult kunnen aanvoeren. Wat een ernstige zaak! Verlangt het hart van de oprechte dan niet dat dit goddelijk onderzoek door de Koning níét zal plaatsvinden? Nee, toch niet.

De moedwillige bedriegers mogen echter wel sidderen. Zal het goed zijn als Hij u zal onderzoeken?

LEZEN: JOB 13:1-11

21 FEBRUARI

… niet gekleed zijnde met een bruiloftskleed.

MATTHEÜS 22:11B

Wat moeten we eigenlijk verstaan onder het bruiloftskleed dat de aanzittende gasten nodig hadden? Ziet het op de rechtvaardigmaking of op de heiligmaking? Onder de theologen is daarover groot verschil. Wij lezen het maar zoals het er staat. Een bruiloftskleed is in ieder geval een kleed dat gepast is voor een bruiloft. In deze gelijkenis moet het onze vraag zijn: Wát hebben wij nodig in het huwelijk met Christus om niet voor eeuwig buiten geworpen te worden?

Ik denk dat we eenvoudig mogen zeggen dat het bruiloftskleed een onderscheidend kenteken van genade is. Niet iedereen draagt een bruiloftskleed. En degene die er wel een draagt, is daardoor direct te herkennen. Een bruiloftsgast kleedt zich anders dan iemand die naar z’n werk gaat. Zo dragen ook de ware leden van Gods kerk een onderscheidingsteken. Als u nog steeds leeft zoals u altijd al leefde, dan bezit u dat teken niet. Er behoort iets in ons te zijn wat door andere mensen wordt opgemerkt en wat ook voor hen te begrijpen is. Net zo goed als het voor anderen direct duidelijk is dat iemand kleding draagt passend bij een bruiloft. Er moet geen microscoop nodig zijn om te ontdekken wat uw godsdienst is. Dat mag niet zo vaag en onduidelijk zijn dat slechts enkelen de betekenis ervan kunnen begrijpen.

LEZEN: MATTHEÜS 12:33-37

22 FEBRUARI

Gij zijt veel schoner dan de mensenkinderen;
genade is uitgestort in Uw lippen.

PSALM 45:3A

Het dragen van een bruiloftskleed is ook een symbool van eerbied voor de Koning. Om gepast te kunnen verschijnen in Zijn tegenwoordigheid moet u een bijzonder kleed dragen. Doet u dat niet, dan toont u daarmee opstand en dat u weinig eerbied voor Hem hebt. De belediging is even groot als wanneer iemand naar een begrafenis zou komen met vrolijke kleding.

De man uit de gelijkenis kwam zelfs in het koninklijk paleis met eigen kleding! Ik vertrouw erop dat u kunt zeggen: Uit eerbied voor de Koning der koningen heb ik een bruiloftskleed aan. Ik veracht de Heere God niet. Ik buig me in ware aanbidding voor Hem neer. Ik wil in Zijn gemeente komen om Zijn Naam te eren, niet om deze te onteren.

Het bruiloftskleed is ook een blijk van eerbied voor de Prins. Voelt u liefde voor Christus? Mag u zeggen: ‘Zijn Naam is mij alles. Hij is voor mijn leven, wat de zon is voor de hemel, en wat de rivieren zijn voor de dorre vlakten. Er is niets wat mij zó verheugt als de gedachte aan Jezus. Als ik hoor prediken over Jezus, mijn Meester, dan wordt het warm vanbinnen’? Is het zo met u? Dan hebt u een bruiloftskleed aan. Dan brengt u in waarheid, ook al is het misschien eenvoudig, hulde aan de Vredevorst.

LEZEN: PSALM 45:1-12

23 FEBRUARI

Vriend, hoe zijt gij hier ingekomen, geen bruiloftskleed
aanhebbende?

MATTHEÜS 22:12M

Wie wordt bedoeld met de man die zonder bruiloftskleed aanzat aan de tafel van de koning? Dat is iemand die het Evangelie van God verwerpt om zijn eigen denkbeelden en eigen wijsheid te kunnen volgen. Hij bevindt zich wel onder de gelovigen, maar in waarheid behoort hij niet tot hen. De genade en de stervende liefde van Christus hebben zijn bruiloftskleed niet geweven. Het kleed dat hij draagt komt uit zijn eigen kledingkast.

Hij wijst Gods gerechtigheid af omdat hij meent een eigen gerechtigheid te hebben. Hij heeft geen last van zijn zonden. Hij heeft geen geestelijk leven. Hij kent geen blijdschap in de Heere, geen neergebogenheid. Er zijn in zijn leven geen geestelijke werkzaamheden. Zijn godsdienst heeft meer invloed op zijn kleding dan op zijn hart. Zondags gaat hij keurig gekleed, maar in zijn handel en wandel is de andere dagen van de week niets van godsdienst te bespeuren.

Er zijn ook mensen die menen dat een enkele verandering in hun leven wel genoeg is. Zij denken zonder wedergeboorte en zonder de Heilige Geest voor God te kunnen bestaan. Arme mens! Als wij door Gods Geest niet in aanraking komen met de levende Zaligmaker kunt u wel in de gemeente zijn, maar dan bent u niet van Christus. Dan hebt u geen bruiloftskleed aan.

LEZEN: JOËL 2:12-17

24 FEBRUARI

Bindt zijn handen en voeten, neemt hem weg, en
werpt hem uit in de buitenste duisternis; daar zal
wening zijn en knersing der tanden.

MATTHEÜS 22:13B

Het was een grote belediging voor de koning dat de man zonder bruiloftskleed aanzat. Hij had het kleed van de koning moedwillig geweigerd. Hij was ook niet stiekem binnengeslopen. Hij moet zich echt door de wachtposten bij de deur hebben binnengedrongen.

Weet u waarom hij uiteindelijk toch verstomde? Omdat de koning zélf binnenkwam en hem aansprak. Hoe zou het zijn als de hemelse Koning bij ons binnenkwam en zou vragen: ‘Vriend, hoe zijt gij hier ingekomen, geen bruiloftskleed aanhebbende?’ Als u Hem niet liefhebt, als u geen eerbied voor Hem hebt en geen sympathie voelt voor Zijn Zoon, dan zult ook u verstommen terwijl u voor Zijn rechterstoel staat.

De man uit de gelijkenis had geen excuus. Hij kon niet zeggen: ‘Ik heb het niet geweten.’ Hij zag dat alle andere gasten wél een bruiloftskleed hadden. Hij kon niet zeggen: ‘Ik kon niet aan een bruiloftskleed komen’, of: ‘Ik ben tegen mijn wil door anderen hier gebracht.’ Hij was vrijwillig gekomen en had vrijwillig de regels van de koning overtreden. Het verwondert mij niet dat de koning zei: ‘Werpt hem uit in de buitenste duisternis.’

Voelt u de ernstige waarschuwing van de Heere Jezus Christus in deze gelijkenis als het gaat om de toekomst van de goddelozen?!

LEZEN: PSALM 2

25 FEBRUARI

Want het is gelijk een mens die buitenslands reizende,
zijn dienstknechten riep en gaf hun zijn goederen over.

MATTHEÜS 25:14

Alles wat wij bezitten, hebben wij ontvangen van de Gever van alle goed. De apostel Jakobus schrijft: ‘Alle goede gave en alle volmaakte gift is van boven, van de Vader der lichten afkomende.’ Hebt u talenten? Dan zijn die u geschonken door de God van de talenten. Welke positie u ook bekleedt in de maatschappij, over welke gaven en krachten u ook beschikt, bedenk voortdurend dat het niet úw talenten zijn, maar dat u ze te leen hebt gekregen van de Heere. Niemand kan ook maar iets het zijne noemen, dan alleen … zijn zonden.

God heeft ons alles wat we mogen hebben, toebetrouwd en Hij heeft tot ons gezegd: ‘Handel dáármee totdat Ik kom.’

Misschien draagt uw wijngaard veel vrucht. Vergeet dan nooit dat de wijngaard de hemelse Koning toebehoort. Al het nut en al de eer van alles wat wij kunnen, komt God toe. Hij is de Gever van onze talenten. Dat leert de gelijkenis van de talenten uit Mattheüs 25 ons met klem. Er zijn veel mensen die slechts weinig talenten hebben ontvangen. Bij hen willen we in het bijzonder stilstaan. Ik bid of God dat onderwijs zal zegenen. Tot stichting van deze mensen óf tot hun bestraffing.

‘Niet ons, o HEERE, niet ons, maar Uw Naam geef ere (…). Hij doet al wat Hem behaagt.’

LEZEN: MATTHEÜS 25:14-30

26 FEBRUARI

En de ene gaf hij vijf talenten en de andere twee
en de derde een …

MATTHEÜS 25:15A

Vaak spreken mensen onder elkaar over anderen alsof God geen enkel onderscheid in verstandelijke talenten heeft aangebracht. Iemand die bijvoorbeeld zelf veel voorspoed heeft, denkt dan dat – als iedereen zo vlijtig zou zijn als híj, en ook zoveel doorzettingsvermogen zou hebben als hij – er veel meer mensen in voorspoed zouden leven. Er zijn predikanten die op zich godvruchtig en ijverig zijn en tóch niet zo geliefd zijn. Soms omdat zij meer in stilte hun weg gaan. Het kan zijn dat zij dit doen omdat ze weinig talenten hebben ontvangen. Maar de talenten díé zij hebben, benutten ze wel ten volle. Er mag dan ook niet op hen neergekeken worden vanwege hun geringe positie.

God heeft alle mensen heel verschillend gemaakt. Het ene kind ontwikkelt zich sneller dan het andere. Niet alle mensen hebben hetzelfde vermogen om zelf iets te leren of anderen te onderwijzen. Opvoeding en onderwijs kunnen heel veel betekenen in het leven van een mens, maar zij vermogen niet alles. Gód heeft onderscheid gemaakt tussen de ene mens en de andere. Laten wij dat in onze omgang met anderen voortdurend voor ogen houden. Zeg geen harde dingen van mensen met weinig talenten, want het kan zijn dat God juist tot hen eenmaal zal zeggen: ‘Wel, gij goede en getrouwe dienstknecht …’

LEZEN: PSALM 115:1-11

27 FEBRUARI

En de ene gaf hij vijf talenten en de andere twee
en de derde een …

MATTHEÜS 25:15A

Waarom heeft God niet alle mensen evenveel talenten gegeven? God is vrijmachtig. Hij wil alle mensen laten weten dat Hij het recht heeft om te doen wat Hij wil. Sommigen schenkt Hij verlossing, anderen niet. Wie dit onrechtvaardig vindt, antwoordt Hij: ‘Maar toch, o mens, wie zijt gij, die tegen God antwoordt? Zal ook het maaksel tot degene die het gemaakt heeft, zeggen: Waarom hebt gij mij alzo gemaakt?’ Een worm moet niet klagen dat hij geen engel is. Een vis moet niet klagen dat hij geen vleugels heeft om te kunnen vliegen. God had het recht om alle schepselen zó te maken als het Hem behaagde. En opdat wij Gods recht daarin zouden erkennen, herinnert Hij ons voortdurend in Zijn gaven aan deze vrijmacht. De een geeft Hij een helder verstand, zodat hij grote verborgenheden kan doorzoeken. Anderen hebben veel minder verstandelijke capaciteiten. De een krijgt dichterlijke kwaliteiten, de ander niet. Waarom God dit doet? De Heere zegt Zelf: ‘Zal Ik met het Mijne niet doen wat Ík wil?’ Van Jakob en Ezau wordt gezegd: ‘Als de kinderen nog niet geboren waren, noch iets goeds of kwaads gedaan hadden, opdat het voornemen Gods dat naar de verkiezing is, vast bleve (…) zo werd tot haar gezegd: De meerdere zal de mindere dienen.’ Buig toch voor Gods vrijmacht!

LEZEN: ROMEINEN 9:6-18

28 FEBRUARI

Want God zal ieder werk in het gericht brengen, met
al wat verborgen is, hetzij goed of hetzij kwaad.

PREDIKER 12:14

Of we nu veel of weinig talenten hebben ontvangen, ieder zal in de dag van het oordeel rekenschap moeten afleggen. Als wij aan die dag denken, zijn we geneigd te denken dat de een zwaarder geoordeeld zal worden dan de ander. Ik heb weleens gedacht: Wat zal Napoleon een rekenschap af te leggen hebben als hij voor Gods troon staat! Maar … zullen we eraan denken dat we zelf ook allemaal eens voor de grote Rechter moeten verschijnen? Ook al hadden we geen hoge positie, al genoten we niet veel roem en eer. De Heere heeft gezien welk kwaad wij in deze wereld hebben gedaan.

Misschien zegt iemand: ‘Ik geloof vast dat God mij voorbij zal gaan in die dag. Ik ben geen moordenaar. De zonden die ik deed, deed ik in stilte. Niemand heeft het gehoord of gezien. Ik heb met mijn verkeerde voorbeeld niet veel kwaad gedaan en heb redelijk netjes geleefd. Niet dat ik God gediend heb, maar ik heb me toch redelijk netjes gedragen.’ O, vriend, u mag u zo klein maken als u wilt, maar u bent niet te verontschuldigen! U was niet véél toebetrouwd. Het was dus ook minder moeite voor u om goed gebruik te maken van uw talenten! Wie leeft en sterft zonder gewoekerd te hebben met het ene talent dat hij kreeg, zal des te schuldiger zijn. Het woekeren met één talent kostte immers minder moeite!

LEZEN: PREDIKER 12:8-14

29 FEBRUARI

Zo dan, een iegelijk van ons zal voor zichzelven
Gode rekenschap geven.

ROMEINEN 14:12

In de dag van het oordeel zullen we allen persoonlijk rekenschap moeten afleggen. God zal u niet vragen wat uw kerkelijke gemeente heeft gedaan, maar wat u hebt gedaan. Een voor een zullen de leden van de kerk voor Hem moeten verschijnen. Predikanten, u zult geen rekenschap afleggen van het werk van uw broeders, maar hoe u met uw talent hebt gewoekerd. Het lidmaatschap van de kerk zal ons niet baten. De Heere eist dat we Hem persoonlijk dienen als blijk van zaligmakende genade. Als anderen traag zijn om voor de Heere te leven, is dat voor u een reden te meer om ál uw krachten in te spannen en de Heere te geven wat Hem toekomt.

Op de dag van het oordeel kunt u niet een soort totaalsom opmaken en daar verantwoording van afleggen. Alle posten zullen afzonderlijk nagegaan en gelezen worden. We zullen van ieder ijdel woord dat we gesproken hebben, rekenschap moeten afleggen. Misschien kunt u zeggen dat u slechts kleine zonden hebt gedaan. Bedenk dan dat vele fijne schelpjes samen een grote krijtberg vormen, en vele krijtbergen samen een bergketen. Zo maken ook de vele kleine, nietige daden samen de rekening uit van uw zonden. Hoe gebruikte u uw vrije tijd? Hoe gebruikte u uw stem? Hoe gebruikte u uw pen? Alles zal afzonderlijk beoordeeld worden!

LEZEN: ROMEINEN 14:1-12

1 MAART

Die dag zal een dag der verbolgenheid zijn.

ZEFANJA 1:15A

Rang of stand zal geen rol spelen in de dag van het oordeel. De koning zal rekenschap moeten afleggen van zijn talenten terwijl zijn hoveling of dienaar naast hem staat. De machtigste keizer moet evengoed voor Gods rechterstoel staan als de eenvoudigste hutbewoner. Ieder moet voor God verschijnen en zal geoordeeld worden naar wat hij in dit leven heeft gedaan. Dan zal onze belijdenis niet baten. We kunnen de meest trotse godsdienstige huichelaar geweest zijn, maar dan moeten we net zo goed geoordeeld worden als de slechtste publieke zondaar. We zullen allemaal onderzocht worden en dan zal er niets in onszelf zijn waardoor wij de Rechter gunstig kunnen stemmen.

Wat zal dat onderzoek verschrikkelijk zijn als wij niet kunnen pleiten op het bloed van Christus! Hij is de grote Voorspraak, door Wiens toegerekende gerechtigheid Zijn kinderen de vrijspraak verkrijgen. Ook al zouden hun zonden hen veroordelen. Zonder Hem zullen we nooit in staat zijn om de vuurproef van dat ontzaglijke gericht te doorstaan. Een oude predikant zei eens: ‘Toen de wet werd gegeven, rookte de Sinaï en versmolt deze als was. Maar als de straf van de wet toegepast zal worden, zal de hele aarde beven en sidderen.’ Wie zal de dag des Heeren kunnen verdragen?

LEZEN: ZEFANJA 1

2 MAART

Die voor ons gestorven is, opdat wij (…) tezamen
met Hem leven zouden.

1 THESSALONICENZEN 5:10

Wanneer we door Gods genade twee talenten hebben ontvangen, en we hebben daarmee gewoekerd, dan zal ons niet aangerekend worden dat we er niet méér hadden. Calvijn en Luther hebben veel voor hun Meester gedaan. Ze zijn vast en zeker met gejuich door de engelen begroet. Maar u gelooft toch niet dat een eenvoudige dorpspredikant die woekerde met zijn weinige talenten minder triomfantelijk is binnengehaald dan Luther en Calvijn? Als u dát denkt, weet u nog niet hoe God handelt met Zijn volk. Hij geeft hun loon, niet naar de grootte van het goed dat hun was toebetrouwd, maar naar hun trouw. En hij, die in het minste getrouw is geweest, zal een even groot loon ontvangen als hij die in veel getrouw is geweest. De man uit de gelijkenis met de twee talenten heeft ongetwijfeld vaak naar de man gekeken die vijf talenten had. Hoeveel rente bracht hem dat wel niet op? Zo kan een predikant met twee talenten kijken op anderen die in zijn ogen meer bekwaamheid hebben. Maar, kleingelovige, zó zal de Meester met u niet handelen. Als uw stervensuur daar is, kunt u door genade even gerust en vol vertrouwen sterven met uw twee welbestede talenten als uw medebroeder die tien talenten had. Want de gerechtigheid van Christus zal u voor Gods aangezicht bedekken!

LEZEN: 1 THESSALONICENZEN 5:1-11

3 MAART

… als die weet dat uw arbeid niet ijdel is in de Heere.

I KORINTHE 15:58

Tot ieder die met zijn van Gods gekregen talenten heeft gewoekerd zal Christus eenmaal zeggen: ‘Wel, gij goede en getrouwe dienstknecht, over weinig zijt gij getrouw geweest, over veel zal Ik u zetten; ga in, in de vreugde uws Heeren.’ Dat geldt voor Whitefield, de man die voor twintigduizend mensen tegelijk het Evangelie predikte. Hij heeft smaad en vervolging geleden. In de wereld werd hij veracht, maar hij leefde voor zijn medemens, en uiteindelijk is hij voor hun zaak gestorven. Tot hem is gezegd: ‘Wel, gij goede en getrouwe dienstknecht, ga in, in de vreugde uws Heeren.’

Dat geldt ook een arme vrouw die drie jaar op haar ziekbed heeft gelegen. Ze was slechts van arme komaf. Ze moest op aarde vreselijk hard werken voor haar levensonderhoud. Maar zij is in de hemel gekomen als een rijpe korenschoof. Ook zij heeft gehoord: ‘Over weinig zijt gij getrouw geweest, over veel zal Ik u zetten.’ Waarom? Omdat zij tijdens haar leven op eenvoudige wijze geprobeerd heeft anderen te winnen voor de dienst van Christus. Er zal dus geen onderscheid zijn in de lof en de uiteindelijke beloning van Christus voor allen die hun talenten goed hebben gebruikt. Allen zullen zij horen: ‘Ga in, in de vreugde uws Heeren!’

LEZEN: 1 KORINTHE 15:51-58

4 MAART

En wanneer de Zoon des mensen komen zal …

MATTHEÜS 25:31

Wat kunnen de zorgvuldigheden van deze wereld en de verleiding van de rijkdom alles verstikken. Het is nuttig de doornen en distelen die het hemelse zaad verstikken, weg te snijden. De beste sikkel is na te denken over het toekomende Koninkrijk van God. Wanneer de Zoon des mensen komen zal in Zijn heerlijkheid zal Hij de rechtvaardigen ‘belonen’. Veel christenen verwachten een onmiddellijke beloning voor hun arbeid. Zij zijn als de discipelen die verheugd waren over het welslagen van hun bezig zijn. Jezus zei dat ze dát niet moesten zien als hun loon, omdat die blijdschap er niet altijd zou zijn. Hij zei: ‘Verblijdt u daarin niet dat de geesten u onderworpen zijn, maar verblijdt u veel meer, dat uw namen geschreven zijn in de hemelen.’ Voorspoed in het dienstwerk is voor een dienstknecht van God niet het werkelijke loon. Het is maar een voorsmaak. Het eigenlijke loon heeft hij nog tegoed.

Beschouw de goedkeuring van mensen ook niet als ‘loon’, want er zijn heel veel momenten dat het tegenovergestelde van u gezegd zal worden. Als u verwacht hier op aarde al loon te ontvangen, dan wijs ik u op de woorden van de apostel Paulus: ‘Indien wij alleen in dit leven op Christus zijn hopende, zo zijn wij de ellendigste van alle mensen.’ Het loon volgt pas bij Zijn wederkomst.

LEZEN: MATTHEÜS 25:31-33; LUKAS 10:17-20

5 MAART

Christus heeft ons verlost van de vloek der wet, een
vloek geworden zijnde voor ons.

GALATEN 3:13A

Laten wij met vreugde letten op de verheven Persoon, de Zoon des mensen, Die het loon zal geven. Het is geen geringe zaak om Hem te dienen. Eens was Zijn hoofd gekroond met doornen. Nu is Hij gekroond met eer en heerlijkheid. Wat een heerlijke gedachte dat wij de beloning niet van een hoveling ontvangen, maar van de Zoon des mensen Zelf. De engelen zullen er wel bij zijn en de broeders van de Koning zullen erbij zijn. Maar de hemel is niet door hen bereid. Daarom kan hij ook niet door hen geschonken worden. Hun handen zullen ons niet kronen. We zullen wel instemmen met hun lied. We zullen ons met hen nederbuigen, maar zij zullen ons de vergelding van het loon niet kunnen geven. De Koning Zelf moet tot ons zeggen: ‘Wel, gij goede en getrouwe dienstknecht.’

Hoe is het met u? Kent u de verzoeking om op te zien naar Gods knechten? Naar een goedkeuring van uw predikant? Naar een vriendelijke blik van uw ouders? Bedenk dat dát het loon niet is voor een getrouwe dienstknecht. U zult moeten wachten tot de tijd dat de Zoon des mensen zal komen. Dan zal niet uw leraar, niet uw broeders of uw ouders, maar de Koning Zelf tot u zeggen: ‘Komt, gij gezegende …’ Geliefden: Christus, Die een vloek voor ons is geworden, zal ons de zegen schenken!

LEZEN: GALATEN 3:1-18

6 MAART

Wanneer de Zoon des mensen komen zal in
Zijn heerlijkheid …

MATTHEÜS 25:31A

De volheid van Christus’ komst in heerlijkheid kunnen wij ons nú onmogelijk voorstellen. Maar dit weten wij wel: indien wij gemeenschap hebben aan de versmaadheid van Jezus, zullen wij ook delen in de heerlijkheid die Hem zal omringen. Bent u één met Christus? Bent u vlees van Zijn vlees en been van Zijn been? Bent u door een levende eenheid met Hem verbonden? Dan bent u nu met Hem in Zijn schande. Dan hebt u Zijn kruis opgenomen en bent u met Hem buiten de legerplaats gegaan, Zijn smaadheid dragende. Maar dan zult u ook eenmaal met Hem zijn als het kruis verwisseld wordt voor de kroon.

Bent u echter niet één met Hem door wedergeboorte, dan zult u ook niet één met Hem zijn als Hij zal komen in Zijn heerlijkheid. Als u in dit leven terugdeinst voor de donkere kant van de gemeenschap met Hem, zult u ook de heldere, schitterende kant niet kennen als Christus zal wederkomen in Zijn heerlijkheid en alle heilige engelen met Hem.

Wanneer Hij komt in heerlijkheid zal Zijn eenheid met Zijn Kerk duidelijk erkend zijn. Het zou niet gepast zijn dat Christus gezeten is op Zijn troon, en Zijn volgelingen in de modder op straat zouden staan. Zij waren met Hem toen Hij op de plaats der schande stond, ze behoren ook met Hem te zijn als Hij op de gouden troon zit.

LEZEN: 2 TIMOTHEÜS 2:1-13

7 MAART

… en Hij zal hen van elkander scheiden, gelijk
de herder de schapen van de bokken scheidt.

MATTHEÜS 25:32B

Als u een kind van God bent, kunt u het loon van Christus nog niet ontvangen, zolang u nog tussen de goddelozen verkeert. Op aarde zult u het meeste genot hebben van Hem, als u ver van de wereld verwijderd bent. Dat eenzame pad zal zeker niet gemakkelijk zijn. Het zal u mogelijk vervolging en verlies van vrienden bezorgen. En toch is het wandelen in deze eenzaamheid het gelukkigste wandelen dat er is. Christenen die de wereld gelijkvormig zijn, kunnen nooit de innerlijke blijdschap kennen van hen die in eenzame, maar lieflijke gemeenschap met Jezus leven. En hoe dichter u zich bij de wereld bevindt, hoe verder u van Christus verwijderd bent. Het loon dat volgt op het nawandelen van Christus is níét voor dit heden. Het is niet te vinden onder de mensen. Zelfs de voortreffelijkste mensen op aarde zullen u dat loon niet kunnen geven. Het wordt door Jezus geschonken, maar niet zolang we hier op aarde zijn. De heerlijke kroon des levens die de Heere door Zijn genade aan Zijn volk zal schenken is weggelegd tot Zijn wederkomst. Eerst moeten de bokken van de schapen worden gescheiden. Pas dan zal Hij zeggen: ‘Komt, gij gezegenden Mijns Vaders, beërft dat Koninkrijk hetwelk u bereid is van de grondlegging der wereld.’

LEZEN: PSALM 73:23-28

8 MAART

Komt, gij gezegenden Mijns Vaders, beërft dat
Koninkrijk hetwelk u bereid is van de grondlegging
der wereld.

MATTHEÜS 25:34

Eenmaal zal Christus Zijn schapen stellen aan Zijn rechterhand. Ook in dit leven zijn allen die in Hem geloven aan Zijn rechterhand. De Heere wil nabij Zijn volk zijn. Toch schijnt het soms dat ze aan Zijn linkerhand zijn. Gods kinderen hebben vaak veel moeite en zorg en gaan minder makkelijk door het leven dan mensen die volop in de wereld leven. Asaf klaagde: Zij [de goddelozen] zijn niet in moeiten als andere mensen.’ Hun ogen puilen uit van vet, zij hebben meer dan het hart kan begeren. Terwijl zijn spijs en drank als met gal en alsem bitter werd gemaakt. Maar dat zal zo niet blijven! Wanneer de genadetijd voorbij is en de dag van Jezus’ heerlijkheid daar is, zal dat voorgoed rechtgezet worden. Dan zullen zij die hier met armoede waren bekleed, bekleed worden met een blinkend gewaad. Ze zullen evenals de Heiland op de berg Tabor van gedaante veranderd worden. Dan zullen zij die op de wereld niet geacht werden, komen tot een wereld die zij waardig zijn. Dan zullen de martelaren die op aarde voortgedreven werden naar de brandstapels, triomferen met vurige wagens en vurige paarden. Dan zullen zij de glans van de heerlijke verschijning van hun Meester verhogen. Geliefden, dan zult u eeuwig het voorwerp zijn van het welbehagen van God. Niet alleen in de verborgen gemeenschap met Hem. Nee, dan zal uw staat en heerlijkheid geopenbaard worden voor álle mensen!

LEZEN: MATTHEÜS 25:34-40

9 MAART

Voorwaar zeg Ik u, voor zoveel gij dit een van deze
Mijn minste broeders gedaan hebt, zo hebt gij
dat Mij gedaan.

MATTHEÜS 25:40B

De schapen die aan Gods rechterhand worden gesteld, hebben zich onderscheiden van anderen door werken van barmhartigheid. Ze hebben niet gepredikt of gebeden. Nee, ze zijn barmhartig geweest voor armen en hulpelozen. Waarom heeft de Heiland juist dit voorbeeld genomen om duidelijk te maken wie de schapen zijn? Ik meen omdat de mensen, hoe toegeschroeid hun geweten ook moge zijn, het als een deugd beoordelen als iemand brood geeft aan de arme. De barmhartigheid kan door Christus gekozen zijn als blijk van genade. Daarin onderscheidt zich Gods kind van de geveinsde. Zou u deze proef kunnen doorstaan? Anderen noemen u misschien een vroom en biddend mens. Maar … wat geeft u aan de Heere? Gaat uw godsdienst buiten uw portemonnee om? Ik weet dat er onder ons zijn die boven vermogen geven aan de armen en aan Gods Koninkrijk. Maar er zijn er ook waar dit helemaal niet gevonden wordt. Hen wil ik waarschuwen. U kunt over uw godsdienst spreken tot uw tong er moe van wordt. U kunt het voor elkaar krijgen dat anderen u geloven. U kunt nóg zo netjes leven, jarenlang. Maar als u niets doet om de nood te verlichten van andere, arme leden van Christus’ lichaam, terwijl u daartoe in de gelegenheid bent, dan zult u even zeker verloren gaan als een dronkaard en een hoereerder!

LEZEN: HANDELINGEN 4:32-37

10 MAART

Wat is het dat gij onder u hebt overeengestemd te
verzoeken de Geest des Heeren?

HANDELINGEN 5:9M

De Heere ziet het hart aan. Hij gebiedt mij u te zeggen: ‘Ik ben hongerig geweest en gij hebt Mij goede raad gegeven, maar geen eten. Ik ben dorstig geweest en u hebt Mij een traktaatje gegeven, maar geen drinken. Ik was naakt en u gaf Mij uw goede wensen, maar geen kleding. Ik was een vreemdeling. U beklaagde Mij, maar u verleende Mij geen onderdak. Ik ben ziek geweest. U wist Mij een goede arts aan te bevelen, maar u hebt Mij niet bezocht. Ik was in de gevangenis. U zei mij dat ik voorzichtiger had moeten zijn, maar u hebt niet naast Mij gestaan. U hebt niet gedeeld in de smaadheid die Mij werd aangedaan en die Ik leed om wille van de waarheid.’ Toets uzelf daaraan. Het is mijn dure plicht u dat eerlijk voor te houden!

Let wel … de oprechten uit Mattheüs 25 ontvingen hun loon niet omdat zij dit alles aan Christus hadden gedaan. Zij hebben slechts gedaan wat Christus in hen had gewerkt. Doe ook geen werken der barmhartigheid vanuit de gedachte dat u daardoor de hemel zult beërven. Dan dient u slechts uzelf. Nodig is dat u op Jezus vertrouwt en alles in Hem zoekt. Pas dán is er voor God waarde in uw voeden van de hongerige en het kleden van de naakte.

LEZEN: HANDELINGEN 5:1-11

11 MAART

En alsdan zullen zij de Zoon des mensen zien, komende
in de wolken met grote kracht en heerlijkheid.

MARKUS 13:26

Jezus Christus, de Zoon van God, de Man van Nazareth, is, nadat Hij was gekruisigd, gestorven en begraven, op de derde dag weer opgestaan van de doden. Daarna is Hij voor het oog van Zijn discipelen opgevaren ten hemel. Deze zelfde Jezus zal alzo wederkomen met Zijn eigen verrezen lichaam.

De tijd van Zijn wederkomst heeft God voor ons verborgen gehouden. Van die dag en die ure weet niemand, ook de engelen in de hemel niet. Wat we wél weten is dat deze dag elke dag en elk uur dichterbij komt. Christus zal ‘haastelijk’ komen. Voor ons lijkt het heel lang, maar voor de Heere zijn duizend jaren als één dag. Het komt ons niet toe te weten wanneer Christus wederkomt. Dat tijdstip blijft verborgen in Gods voornemen.

Het is niet ‘zomaar’ dat het voor ons verborgen is wanneer Christus wederkomt. We mochten wel altijd op onze wachttoren staan, juist omdat we niet weten wanneer het Zijn dag is. Voor de wereld die Hem niet dient, zal Hij komen als een dief in de nacht. Zij zullen totaal onverwacht overvallen worden. Gods kinderen wordt geleerd te waken en met omgorde lendenen te staan in het heldere licht van de dag. Zij dienen altijd uit te zien naar de verschijning van hun Meester. Zij behoren altijd te waken en nooit te slapen!

LEZEN: MARKUS 13:21-27

12 MAART

En ik zag een grote witte troon, en Degene
Die daarop zat …

OPENBARING 20:11A

Als Christus komt, zullen alle mensen uit het graf opstaan. Er zal een grote, witte troon opgericht worden. Als een spiegel waarin ieder mens zichzelf én zijn zonden zal zien. Op die troon zal de Zoon des mensen zitten. Dezelfde Jezus Die aan het kruis genageld was, zal dan als Rechter over het lot van alle mensen beschikken. Het gaat ons bevattingsvermogen te boven hoe dat zal zijn! De hele aarde zal bedekt zijn met mensen. Alle ogen zullen gericht zijn op de Rechter. Ook de ogen van hen die Hem doorstoken hebben. Alle geslachten der aarde zullen over Hem rouw bedrijven. De menigte die Jezus ziet, zal een bonte menigte zijn, dat kunt u zich wel voorstellen. Maar de grote Herder, de Rechter, zal een verdeling aanbrengen. Dat is een werk van Hem op de oordeelsdag. Met grote snelheid en volmaakte zekerheid zal Hij dat doen, net zoals een aardse herder zijn schapen van de bokken scheidt. Ik wil uw aandacht vragen voor die scheiding, opdat u zich allemaal zou onderzoeken wat voor u persoonlijk het gevolg daarvan zal zijn. In het bijzonder denk ik aan hen die nog niet bereid zijn voor Zijn komst. Vlucht tot Hem nu het nog kan! Alleen door Zijn bloed en Zijn gerechtigheid zult u uw hoofd in die dag omhoog kunnen heffen.

LEZEN: OPENBARING 20:11-15

13 MAART

Hoe lang hinkt gij op twee gedachten? Zo de HEERE
God is, volgt Hem na, en zo het Baäl is, volgt hem na.

I KONINGEN 18:21M

De menigte voor de troon zal in twee partijen verdeeld worden. De schapen worden aan Christus’ rechterhand gezet, de bokken aan Zijn linkerhand. Een derde mogelijkheid is er niet. Sommigen zullen niet durven zeggen dat ze in Jezus geloven. Maar ze willen ook niet graag bij de goddelozen gerekend worden. Er zullen echter maar twee boeken zijn. Een derde boek is er niet. Er is een Boek des Levens des Lams. U bent zalig als uw naam daarin vermeld staat. Staat uw naam daar niet in, dan staat u in het boek met het veroordelend getuigenis, namelijk het doodsvonnis voor de ongelovigen!

In deze wereld leven slechts twee soorten mensen. We zijn dood in de zonde óf we leven in Christus. Er is geen tussenstand. Het is dood of leven. Het is onbekeerd of bekeerd. Er is geen tussenstation tussen het nog zijn in de duisternis en het overgebracht worden in Gods wonderbaar licht. Het één of het ander is onze plaats. Velen dromen van een soort tussenstaat. Maar we roepen u toe als Elia op de Karmel: ‘Hoe lang hinkt gij op twee gedachten? Zo de Heere God is, volgt Hem na, en zo het Baäl is, volgt hem na.’ ‘Die geloofd zal hebben en gedoopt zal zijn, zal zalig worden. Maar die niet geloofd zal hebben, zal verdoemd worden.’

LEZEN: 1 KONINGEN 18:21-24

14 MAART

En Hij Zelf zal de wereld richten in gerechtigheid, en de volken oordelen in rechtmatigheden.

PSALM 9:9

De verdeling die gemaakt zal worden tussen de bokken en de schapen zal volmaakt zijn. Er zal geen enkel schaap met de onreine kudde van de bokken worden weggestuurd. De woorden: ‘Gaat weg, gij vervloekten …’ zullen tot niet één oprechte ziel gesproken worden. U mag dan uzelf veroordelen, maar als u werkelijk een levend geloof hebt, zal de Heere u níét veroordelen. U kunt wel vaak bang zijn dat Hij u zal wegsturen, maar Hij zal het niet doen. Geen enkel lam van de kudde zal onder de bokken terechtkomen. Alle verlosten zullen veilig bijeenvergaderd worden in Zijn eeuwige woningen.

Het is anderzijds ook waar dat er geen enkele bok in de grazige weiden van de schapen toegelaten zal worden. Geen enkele onbekeerde zal de grote Herder der schapen volgen naar de fonteinen van levend water, waar de vrijgekochten en verlosten met volle teugen zullen genieten. We kunnen veertig of vijftig jaar lang keurig netjes hebben geleefd. We kunnen het Evangelie hebben verkondigd en misschien zelfs wonderen hebben verricht. Toch zal Christus zeggen: ‘Ik heb u nooit gekend!’ Dan kan zo iemand zijn schaapskleding niet langer aanhouden en zich niet langer als schaap kunnen voordoen. Welke vermomming hij ook draagt, Christus zal hem openbaar maken en hem heenzenden naar zijn eigen plaats.

LEZEN: PSALM 9:1-12

15 MAART

… de een zal aangenomen en de ander zal verlaten
worden.

MATTHEÜS 24:40B

De scheiding tussen de gelovigen en de ongelovigen zal uiterst streng zijn. Twee zullen er op de akker zijn. De een zal aangenomen en de ander zal verlaten worden. Twee timmerlieden zullen aan dezelfde schaafbank staan. De een zal aangenomen en de ander zal verlaten worden. Twee mensen zullen in de winkel achter dezelfde toonbank staan. De een zal aangenomen en de ander zal verlaten worden. De een zal met blijdschap horen dat Jezus komt, de ander zal sidderend zijn vonnis afwachten.

Ja, de scheiding zal nog veel aangrijpender zijn onder hen die met liefde aan elkaar verbonden zijn. Twee vrouwen zullen in één huis zijn. De een zal aangenomen, de ander zal verlaten worden. Twee werkneemsters zullen in hetzelfde huis zijn. De een zal verlost en behouden worden, de ander zal verloren gaan. Twee zussen zullen onder één dak wonen. De een wordt ingebracht in de hemelse heerlijkheid, de ander wordt buitengeworpen tot eeuwige schande en smaad. Twee zullen op één bed zijn. De een zal aangenomen, en de ander zal verlaten worden. Echtgenoten zullen van elkaar gescheiden worden. Gods kinderen zullen dan vervuld zijn met de heerlijkheid van Christus. Terwijl anderen – ouders en kinderen – eeuwig zullen weeklagen omdat ze verworpen zijn!

LEZEN: MATTHEÜS 24:36-44

16 MAART

En boven dit alles, tussen ons en ulieden is
een grote kloof gevestigd …

LUKAS 16:26A

Voor degenen die verloren gaan, zal de scheiding die Christus aanbrengt als Hij wederkomt bijzonder smartelijk zijn. Huwelijksbanden zullen uit elkaar gerukt worden, de band tussen kinderen en ouders wordt verscheurd. Alle ijdele hoop zal vernietigd worden. U, die uw schuld nu niet voor God wilt belijden, ik zou wel over u kunnen wenen! Het zal u niet baten als u onbekeerd moet sterven dat u met bloedbanden verbonden was aan een kind van God. U zult van elkaar moeten scheiden. Tenzij u één wordt met Christus. O, ik smeek het u als u niet wedergeboren bent: neem dit ter harte. Verknoei uw tijd niet langer.

Vanaf het moment van de scheiding zal de afstand tussen degenen die behouden worden én degenen die verloren gaan ontzettend groot zijn. Net zo groot als de afstand van de hemel tot de hel. Net zo groot als de afstand tussen God en Christus. Tussen geluk en ellende. Tussen eer en heerlijkheid én eeuwige verworpenheid. Tussen zingen en wenen. Tussen het aanzitten aan het feestmaal en het knarsen van de tanden.

Christus zegt dat er tussen de hemel en de buitenste duisternis een grote kloof is. Zij die van de hemel naar de hel willen, zullen dat niet kunnen. Andersom zullen ook degenen die daar zijn, niet tot ons kunnen komen …

LEZEN: LUKAS 16:19-26

17 MAART

Zij hebben Mozes en de Profeten; dat zij die horen.

LUKAS 16:29B

De scheiding die Christus aanbrengt op de dag van het oordeel zal een eeuwige scheiding zijn. Er kan over de reusachtige afgrond geen brug worden gelegd. Zij die veroordeeld zijn, kunnen in de duisternis waarin zij terechtgekomen zijn nooit meer iets vinden wat hun hoop geeft op de hemel. Ze zitten in de kerker van de wanhoop en zijn de sleutel verloren. Op de ketting waarmee de veroordeelden zijn gebonden, staat: ‘Voor eeuwig, voor eeuwig!’ Er is in de hel niemand die ooit hoop op herstel heeft gekoesterd. Het is volslagen zinloos om daar nog aan te denken. De Schrift biedt er geen enkel aanknopingspunt voor. De verloren zondaar is voor eeuwig gescheiden van Jezus en Zijn volgelingen. Hoe nauw de relatie met Jezus’ volgelingen ook was.

O, wat zou het zijn, als een van u verloren ging! Ik herinner me dat ik een keer afscheid nam van een zuster van de gemeente. Zij dacht: Als ik onbekeerd sterf, zal ik de predikant nooit meer zien. Plotseling bedacht ze hoe erg het zou zijn als ze nooit de Koning zou zien in Zijn heerlijkheid, en als ze nooit de Zaligmaker zou zien. De Heilige Geest bracht haar ertoe haar hart aan Jezus te geven. Geve de Heere dat er ook onder u zijn die deze keus zouden maken!

LEZEN: LUKAS 16:23-31

18 MAART

Want wij allen moeten geopenbaard worden voor
de rechterstoel van Christus …

2 KORINTHE 5:10A

We hebben stilgestaan bij de scheiding die eenmaal zal aangebracht worden als Christus wederkomt. We willen nog letten op Hem Die de scheiding aanbrengt. Jezus Christus zal de Rechter zijn. Hij zal zeggen: ‘Komt, gij gezegenden Mijns Vaders …’ Deze Rechter kan Zich niet vergissen. Hij is Jezus, de onfeilbare Zoon van God. God Zelf heeft Zijn uitverkorenen gezegend. Jezus laat hun dit weten in duidelijke bewoordingen als Hij zegt: ‘Komt, gij gezegenden Mijns Vaders, beërft het Koninkrijk hetwelk u bereid is.’ En omdat Jezus de eeuwige gelukzaligheid afkondigt, kan Gods kind daar in der eeuwigheid niet meer aan twijfelen. De stem van Jezus, die lieflijker is dan de schoonste muziek van een luit of een harp, zal eeuwig in zijn oren klinken. De woorden: ‘Komt, gij gezegenden Mijns Vaders’, zullen de grondslag zijn van de hemelse zaligheid. Daardoor zal Gods kind denken: Jezus heeft gezegd dat ik moest komen. Wie zal mij kunnen vragen: Hoe bent u hier ingekomen? Omdat Hij mij heeft toegelaten zal niemand mijn recht in twijfel kunnen trekken om hier te zijn.

Ziet u hoe kostelijk en troostvol het is dat wij onszelf in de laatste dag niet van anderen hoeven te scheiden? Dat ook geen engel dat zal doen? Want die zou zich nog kunnen vergissen. Maar Jezus, de Zoon van God, brengt de scheiding aan. Daarom kunnen wij ons verheugen zonder vrees!

LEZEN: 2 KORINTHE 5:1-10

19 MAART

Zie, Hij komt met de wolken, en alle oog zal Hem
zien, ook degenen die Hem doorstoken hebben.

OPENBARING 1:7A

Als u verloren gaat – God verhoede het! – dan zal het uw verschrikking en uw angst ontzaglijk verzwaren dat u veroordeeld wordt door Iemand Die oneindig rechtvaardig is. U zult voelen dat Christus de heiligste van de mensen is geweest. In Hem was geen zonde. Hij is rein en volkomen God. U zult niet in staat zijn íéts op Zijn vonnis aan te merken. Er zal geen mogelijkheid zijn voor een nieuw rechtsonderzoek. Uw eigen geweten zal u doen gevoelen dat de beslissing die Hij uitspreekt onherroepelijk is, omdat de uitspraak rechtvaardig is.

Degene Die het vonnis uitspreekt heeft van Zichzelf gezegd: ‘Ik ben de Weg, én de Waarheid.’ U wilde Hem niet hebben als de Weg, maar u zult ondervinden dat Hij de Waarheid is. Hij heeft macht om het vonnis uit te voeren, want Hem is gegeven alle macht in hemel en op aarde. Als Hij zegt: ‘Gaat weg in het eeuwige vuur’, dan zúlt u in het vuur moeten gaan. Geloof Hem, Die gezegd heeft: ‘De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar Mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan.’ Weet dat mijn ziel siddert nu ik Jezus op deze manier aan u bekendmaak als de Rechter. Het zal Zíjn ontzaglijke stem zijn die eenmaal de zondaren van de gelovigen zal scheiden.

LEZEN: OPENBARING 1:1-8

20 MAART

Want de ure Zijns oordeels is gekomen …

OPENBARING 14:7M

Bij het oordeel zullen de daden van de mensen in de weegschaal gewogen worden. Is het u niet opgevallen dat Christus niet spreekt over ‘woorden’? Hij wijst op bepaalde daden van barmhartigheid die zij hebben gedaan. ‘Ik ben hongerig geweest, en gij hebt Mij te eten gegeven. Ik ben dorstig geweest, en gij hebt Mij te drinken gegeven. Ik was naakt, en gij hebt Mij gekleed.’ Dat zijn dus allemaal daden. U had mogelijk graag gehad dat de Rechter zou zeggen: ‘U hebt zeer stichtelijk over Mij gesproken. U hebt Mij Meester en Heere genoemd. U zat aan aan de avondmaalstafel …’ Maar daarover wordt door Hem met geen woord gesproken. Hij spreekt enkel over ‘daden’.

Maar worden wij dan zalig door onze werken? Dat zeker niet. Maar onze daden leveren het bewijs dat we verlost zijn. Als wij genade bezitten, zal die genade de bewijzen in ons leven openbaar maken. De daden die reden waren om ons vrij te spreken zijn overigens allemaal daden die betrekking hebben op Christus. Neem daar nauwkeurig notitie van . De Heere Jezus zegt: ‘Ik ben hongerig geweest en gij hebt Mij te drinken gegeven. (…) Ik ben krank geweest, en gij hebt Mij bezocht.’ Ik wil een ernstige vraag aan u stellen. Welke daden hebt u ooit gedaan die betrekking hebben op Jezus?

LEZEN: OPENBARING 14:6-13

21 MAART

Alzo is het Koninkrijk Gods, gelijk of een mens het
zaad in de aarde wierp.

MARKUS 4:26B

Aan het begin van Markus 4 lezen we de gelijkenis van de zaaier. In de verzen 26 tot en met 29 gaat het opnieuw over een zaaier en over zaad dat uitspruit.

Het is opmerkelijk dat laatstgenoemde gelijkenis alleen bij Markus te vinden is. We verheugen ons erin dat de Heilige Geest Markus ertoe heeft geleid om deze parel voor ons te bewaren. Er ligt namelijk een les in voor alle arbeiders die zaad zaaien op Gods akker. Alle trouwe onderdanen van Koning Jezus, die de opdracht hebben gekregen om het zaad voor de Koninklijke Landman te strooien, zullen graag willen weten hoe het Koninkrijk van God bevorderd wordt en hoe de oogst wordt bereid. Behoort u ook tot degenen die aan alle wateren zaaien? Die heilig werkzaam zijn om de graanschuren van God te vullen? Luister dan!

Deze gelijkenis leert ons wat wij wél kunnen doen, maar ook wat we níét kunnen doen. ‘Alzo is het Koninkrijk Gods, gelijk aan een mens die het zaad in de aarde wierp.’

Zaaien is dus iets wat de godvrezende arbeider kan doen. De zaaier kan echter geen wasdom geven. Markus beschrijft dat het zaad uitsproot en lang werd, maar dat de zaaier zelf niet wist hoe. Die groei komt van een hogere Macht. Is het zaad eenmaal gezaaid, dan is het onder Gods zorg. Pas als het zaad vrucht draagt krijgt de zaaier weer gelegenheid om te werken.

LEZEN: MARKUS 4:26-29

22 MAART

Zaai uw zaad in de morgenstond, en trek uw hand
des avonds niet af.

PREDIKER 11:6A

Ieder die in zijn hart kennis heeft ontvangen van Gods genade, kan het zaad van het Woord zaaien. Hij kan anderen onderwijzen. Niet iedereen geeft op dezelfde manier onderwijs. We hebben niet allemaal dezelfde gaven ontvangen. De een krijgt tien talenten, de ander één. We hebben ook niet allemaal dezelfde mogelijkheden om het zaad van het Woord te zaaien. De een leeft stil en teruggetrokken. Hij is voor velen onbekend. Iemand anders heeft soms grote en verstrekkende invloed. Toch is er in Gods huisgezin geen enkele kinderhand die geen zaadkorreltjes kan laten vallen in de akker. Niemand hoeft ledig op de markt te staan. Er is werk voor iedereen, passend bij de talenten die we hebben. Elke vrouw die door genade verlost is heeft de heilige taak om te zaaien. En laat ze het doen! Dan zal ze het goedkeurende woord van de Meester ontvangen: ‘Zij heeft gedaan wat zij kon.’ Het zaaien van het Woord ligt binnen de gave van iedere gelovige. Of het nu een moeder in haar gezin betreft, een meisje of jongen op school, een timmerman in de werkplaats of een verpleegkundige onder de zieken. En al hebt u maar weinig gelegenheid om iets voor Jezus en Zijn zaak te doen, bedenk dat Gods Woord is als een mosterdzaad. Het kan door een eenvoudige hand gezaaid worden op een plaats … waar het honderdvoudige vrucht voortbrengt.

LEZEN: PREDIKER 11:1-6

23 MAART

Hoe goed is een woord op zijn tijd!

SPREUKEN 15:23B

Aanvaard het als God u slechts geringe mogelijkheden geeft om Zijn Woord te zaaien. Want het zaaien van het goede zaad is een werk waarbij we héél ons verstand, al onze krachten, liefde en zorg nodig hebben. Het is het hoogste doel dat we moeten najagen. Er is hemels onderwijs nodig om de juiste tarwe te kiezen én ervoor te zorgen dat deze tarwe niet gemengd wordt met het onkruid van dwalingen. Zelfs onze eigen gedachten en onze eigen mening mogen niet met het zaad vermengd zijn, want het zou kunnen zijn dat die in strijd zijn met Gods bedoeling. De hoorders worden niet behouden door ons woord, maar door het Woord van God.

Het is onze taak wel ervoor te zorgen dat we het volledige Evangelie kennen om het ook in z’n geheel door te kunnen geven. We moeten aan de diverse mensen met wie we in contact komen weldoordacht dát gedeelte van Gods Woord doorgeven dat het best tot hun geweten spreekt. Het dient een woord op z’n tijd te zijn, en niet zomaar een volzin die we onverschillig en willekeurig uitspreken. Er is dus genoeg te doen! Wees waakzaam over het zaaigoed, opdat u geen onkruid maar tarwe zaait. En let er ook op dat u het goede zaad niet strooit op plaatsen waar het alleen door kwade vogels wordt opgegeten!

LEZEN: SPREUKEN 15:12-23

24 MAART

En hoe zullen zij in Hem geloven van Welke zij
niet gehoord hebben?

ROMEINEN 10:14M

Hoewel het eenvoudig schijnt om het zaad van het Evangelie te strooien, het is wel nodig. Want hoe zullen de mensen horen zonder iemand die hen onderwijst? Een akker zal nooit koren opbrengen, als er niet wordt gezaaid. Om onkruid te laten groeien, hoeven wij niets te doen. Dat groeit vanzelf. Maar tarwe en gerst niet. Ons menselijk hart is zo verdorven dat het van nature al onkruid voortbrengt. Bovendien zorgt satan ervoor dat ook hij er zijn onkruid zaait. Wil de ziel ooit vruchten tot eer van God voortbrengen, dan moet het zaad der waarheid er van buitenaf ingebracht worden. De prediking van Gods Woord is elke eeuw opnieuw noodzakelijk. Geve God dat Zijn Woord niet wordt weggenomen uit ons land. Zelfs al zou God het nodig achten dat wij gebrek zouden hebben aan water en brood, dan mag het ons gebed wel zijn dat Hij ons Zijn Woord zal laten.

Het geloof is uit het gehoor. Hoe kan iemand horen als er niet gepredikt wordt? O, zaai toch het zaad van het Koninkrijk. Dat is onmisbaar voor de oogst. Het verspreiden van het Evangelie is niet iets wat wij naar ons eigen believen wél of níét hebben te doen. Nee, het is onze plicht! En als u die plicht verzuimt, zal u daar eenmaal streng rekenschap van gevraagd worden.

LEZEN: ROMEINEN 10:14-21

25 MAART

Gaat dan heen, onderwijst al de volken …

MATTHEÜS 28:19A

Het zaaien van het zaad van Gods Woord moet blijvend gebeuren. We kunnen niet volstaan met één zaaibeurt. Het zaad moet bovendien op alle plaatsen gestrooid worden. Denk niet dat u onder rijke en ontwikkelde mensen niet hoeft te arbeiden omdat zij toch wel bekend zijn met het Evangelie. Want zo is het niet. De grootsheid van het leven leidt hen af van God. U mag evenmin de arme mensen aan zichzelf overlaten vanuit de gedachte dat zij vanuit hun armoede wel behoefte zullen hebben aan een Zaligmaker. Want zo is het ook niet. Deze armen zullen steeds dieper wegzinken als u hen niet opheft door het Evangelie. Niemand mag buiten de boodschap van het Evangelie gehouden worden. Het Woord dient overal gepredikt te worden, tijdig en ontijdig.

Zaai geestelijk zaad overal waar u komt! Ook tijdens uw vakantie. Ik hoorde eens dat kapitein Cook, de man die een reis om de wereld maakte, in elk land waar hij aan wal ging, diverse Engelse zaden strooide. Zo zorgde hij ervoor dat er overal ter wereld bloemen en kruiden uit zijn geboorteland groeiden. Zorgt u ervoor dat ook u het hemelse zaad bij u hebt? Rust niet voordat u overal waar u komt, enkele zaadjes hebt laten vallen die vruchten kunnen voortbrengen tot eer van God.

LEZEN: MATTHEÜS 28:16-20

26 MAART

… en het zaad uitsproot en lang werd, dat hij zelf
niet wist hoe.

MARKUS 4:27B

Een zaaier kan zijn zaad niet laten groeien. Wij kunnen het warmte en vochtigheid geven, maar geen kiemkracht. Evenzo is het met het Woord van God dat gezaaid wordt in het mensenhart. Het komt binnen in de ziel en schiet er wortel. Hoe? Wij weten het niet. Van nature haten wij het Woord, maar als Gods Woord in ons hart komt, verandert alles. Dan gaan wij het Woord liefhebben. Hoe? Dat weten wij niet. Dan wordt onze natuur vernieuwd. In plaats van zonde voort te brengen, brengt het hart dan bekering, geloof en liefde voort. Gods Geest werkt op de geest van de mens. Hij schept een nieuw hart en een vaste geest. Dan worden wij wedergeboren tot een levende hoop. Dan komt de Heilige Geest wonen in ons hart. We horen Zijn stem niet. We zien Zijn licht niet. We voelen Zijn aanraking niet. En toch werkt Hij een krachtdadig werk in ons. Met ons verstand en vanuit het Woord weten wij dat het het werk van de Heilige Geest is om een nieuwe schepping te maken, een opstanding uit de doden. Maar wij weten niet hoe Hij de wonderen van Zijn liefde tot stand brengt. En omdat wij niet weten hoe Hij werkt, is het ook duidelijk dat wij God het werk niet uit handen kunnen nemen. Het is alles een werk Gods! Wij kunnen niet scheppen, wij kunnen niet levend maken.

LEZEN: JOHANNES 3:1-8

27 MAART

Weidt de kudde Gods die onder u is …

1 PETRUS 5:2A

De gelijkenis over het zaad uit Markus 4 wijst op een menselijke zaaier en een menselijke maaier. Wanneer de Heilige Geest het zaad van het Woord laat ontkiemen en groeien in het mensenhart, is het de taak van de werker op de akker om te maaien. Werkers in Gods Koninkrijk letten zorgvuldig op of zij mensen zien die tekenen van geloof in Christus vertonen. Zij verlangen ernaar om een halmpje te zien groeien en een rijpende aar gade te slaan. Zodra zij hebben vastgesteld dat er vruchten van het geloof openbaar komen, beginnen zij de jonge gelovige aan te moedigen en te vertroosten. Ze weten dat deze het nodig heeft om in de schuur van de christelijke gemeenschap binnengebracht te worden. Daar is bescherming tegen duizenden gevaren. Niet een wijze boer zal zijn korenaren langer dan nodig blootstellen aan de hagel, die de korrels uit de halm kan slaan. Evenmin aan de honingdauw die de tarwe verwoest of aan de vogels die de graankorrels wegpikken. Zo mag ook de gelovige niet buiten de heilige gemeenschap van de korenschuur blijven. De arbeider voor Christus dient zich meteen over de bekeerde te ontfermen, opdat deze door de broeders verzorgd kan worden en afgezonderd van de wereld bewaard kan worden voor de Heere.

LEZEN: 1 PETRUS 5:1-9

28 MAART

Alzo zal Mijn woord, dat uit Mijn mond uitgaat, ook
zijn, het zal niet ledig tot Mij wederkeren; maar het zal
doen hetgeen Mij behaagt.

JESAJA 55:11A

De zaaier weet niet hoe het zaad ontkiemt en groeit. Hij kan wél weten dat – als hij het goede zaad van het Woord gezaaid heeft – dat ook zal groeien. Dat heeft God beloofd. Nee, niet iedere zaadkorrel ontkiemt. Sommige worden door de vogels of door de wormen opgegeten, andere korrels worden verschroeid door de zon. Maar Gods Woord zal niet ledig tot Hem wederkeren. Het zal voorspoedig zijn in hetgeen waartoe Hij het gezonden heeft.

We weten ook dat het zaad dat wortel heeft geschoten, blijvend zal groeien. Het is niet als een droombeeld dat weer verdwijnt. Het zal onder Gods zegen blijven groeien tot het volle koren in de aar zal zijn. Als God ons helpt, zal het Woord dat we zaaien leiden tot nadenken, tot overtuiging van zonde en tot bekering en het eeuwige leven. Gods Woord is levend en krachtig. Het is een onvergankelijk zaad.

De les uit de gelijkenis van de zaaier is dat het geestelijke leven en de wasdom van God zijn. Denk niet dat het Woord van het Evangelie bij de ene predikant meer kracht doet dan bij de andere. O nee. De kracht ligt in de waarheid van het Woord. De kracht ligt in de werking van de Heilige Geest. Door Zijn verborgen werking wordt de waarheid in het hart ontvangen!

LEZEN: JESAJA 55:6-13

29 MAART

Mijn ziel begeert vroegrijpe vrucht.

MICHA 7:1B

Wanneer wij arbeiden in Gods Koninkrijk mogen we vruchten verwachten. Dat blijkt duidelijk uit de gelijkenis van het zaad die Markus beschrijft in hoofdstuk 4 de verzen 26-29. Daar zaait de landman zijn zaad in de aarde. Het zaad ontkiemt en groeit. Hij verwacht een oogst. Ik zou graag een woord willen spreken tot Evangeliedienaren om hun verwachting op te wekken. Want ik vrees dat velen van hen werken zónder geloof. U zou bijzonder verbaasd en teleurgesteld zijn als u zaad in uw hof of akker had gezaaid en er zou niets opkomen. Toch schijnen veel christenen er volkomen tevreden mee te zijn als ze jaar in jaar uit hun werk doen zonder dat ze vruchten verwachten! Maar dat is een erbarmelijke manier van werken. Het is hetzelfde als iemand die jaar in jaar uit lege emmers optrekt uit een waterput.

Wie een trouw dienaar wil zijn van de grote Meester moet óf vrucht zien op zijn arbeid, óf hij moet diepe smart hebben omdat hij juist geen vruchten ziet. Het is de taak van Gods dienaren om vrucht te verwachten op hun arbeid. Als zij méér hadden verwacht, zouden zij meer vruchten zien. Het niet verwachten van vruchten is een grote oorzaak van het niet slagen van het werk van Gods arbeiders!

LEZEN: MICHA 7:1-6

30 MAART

Zie, de landman verwacht de kostelijke vrucht des
lands, lankmoedig zijnde over dezelve …

JAKOBUS 5:7M

Wij mogen niet verwachten dat al het zaad dat we zaaien, meteen opkomt. Geloofd zij God! Soms gebeurt het wel dat wij het Woord moeten spreken en dat er op datzelfde moment mensen zijn die zich bekeren. In dat geval volgt de maaier de zaaier op de voet. Maar dat is niet altijd zo. Er zijn zaaiers die jarenlang met grote ijver op een of andere akker hebben gezaaid, maar het leek alles wel tevergeefs. Toch kwam uiteindelijk de oogst. Een oogst die – menselijkerwijs gesproken – nooit ingezameld had kunnen worden als zij niet volhard hadden tot het einde toe. Deze wereld zal – naar ik geloof – tot Christus bekeerd worden. Maar niet vandaag. Ook niet morgen. Mogelijk ook niet in vele eeuwen. Toch is het zaad dat in de loop der eeuwen is gestrooid geen verloren zaad. Het werkt voort, totdat het grote einddoel is bereikt. Een oogst van paddenstoelen is snel bereikt. Maar als er een bos van eikenbomen wordt geplant zal het bos er pas zijn als enkele opvolgende geslachten al tot stof zijn vergaan. Het is onze taak te zaaien en te hopen op een spoedige oogst. Anderzijds moeten we ons voortdurend herinneren wat Jakobus schrijft: ‘Zie, de landman verwacht de kostelijke vrucht des lands, lankmoedig zijnde over dezelve, totdat het de vroege en de spade regen zal hebben ontvangen.’

LEZEN: JAKOBUS 5:1-12

31 MAART

Zo is dan noch hij die plant iets, noch hij die natmaakt,
maar God Die de wasdom geeft.

1 KORINTHE 3:7

Arbeiders op Gods akker past geduld. Sommige christenen weten niet het juiste moment te benoemen dat zij bekeerd werden. Het proces van bekering had stapsgewijs plaats in hun leven. Het zaad is ontkiemd, en uit de groene aar is ten slotte een rijpe aar voortgekomen. Deze mensen kunnen niet altijd precies en nauwkeurig zeggen wanneer de vrucht van het geloof in hen is gevormd.

De meeste gelovigen komen niet met een ruk of plotseling tot het licht. Zij zijn langzaam, stap voor stap tot het licht gekomen. Het geloof in hun leven is als het ware als de zon. Deze staat ook niet meteen op de middaghoogte, maar klimt trapsgewijs. Bij veel christenen is er in het begin niet meer dan een grasscheutje. Wat zij in zichzelf gevoelen, lijkt veel op een natuurlijke gewaarwording, veroorzaakt door vrees voor de hel. Dat zou op zich nog op niets kunnen uitlopen. Daarna komt er wat geloof dat wel lijkt op de korenaar van het geloof, maar het zou ook enkel een denkbeeld kunnen zijn. Zulke mensen hebben tijd nodig voordat het volle koren van een verzekerd geloof in Christus in hen openbaar komt. De groei van dat geloof is langzaam en gaat stap voor stap. Dat is Gods manier van werken. Arbeiders op de akker mogen niet van God eisen dat Hij altijd en bij iedereen even spoedig zal werken!

LEZEN: 1 KORINTHE 3:1-9

1 APRIL

Kan ook wel een blinde een blinde op de weg leiden?

LUKAS 6:39M

Wij hebben allen een gids nodig op de weg naar de eeuwigheid. Zij die dit ontkennen, zullen verdwalen in het doolhof van ongeloof en Godloochening. Het is van groot belang te onderzoeken of onze gids een betrouwbare gids is. Sommigen volgen zonder nadenken een gids die door het gezag van anderen is aangewezen. Maar, zou het geen grote dwaas zijn die bij het beklimmen van de Zwitserse bergen een blinde gids kiest alleen omdat die persoon zegt dat hij gids is en zijn getuigschriften toont? Zou u dan zeggen: ‘Het doet er niet toe dat u niet kunt zien, want u bent immers in het openbaar aangesteld als gids’? Zou u met zo iemand de Mont Blanc durven bestijgen? Zo ja, u zou spoedig in de afgrond liggen. Toch zijn er velen die een godsdienst aannemen op voorschrift van een ander. Zonder zich erom te bekommeren of die gids wel ‘zien’ kan. Persoonlijk zie ik uit naar Iemand anders. Naar Iemand Die een en al oog is, en alle ervaring heeft opgedaan. Namelijk de Heere Jezus. Zijn gezag kan ik niet in twijfel trekken. Ik geloof dat wat Hij mij leert, waar en recht is. Ik verheug mij erin dat ik een ‘ziend’ mens ben die een ziende Gids volg!

LEZEN: LUKAS 6:39, HEBREEËN 12:1-6

2 APRIL

Kan ook wel een blinde een blinde op de weg leiden?
Zullen zij niet beiden in de gracht vallen?

LUKAS 6:39

Het schijnt dat leerlingen over het algemeen aangetrokken worden tot die meester die de meeste overeenkomst met hen vertoont. Soort zoekt soort, luidt het gezegde. Bovendien is er een natuurlijke neiging in ons om ons eigen beeld te bewonderen. We onderwerpen ons gewillig aan degene die boven ons staat, als hij maar wel ons type is. We voelen ons meteen op ons gemak bij een leraar die sympathiek staat tegenover onze ideeën en deze niet veroordeelt. Wat van afgoden geldt, geldt ook van deze leraren: ‘Die hen maken, zijn hun gelijk.’ Als een blinde kon zien, zou hij immers geen blinde tot leidsman kiezen!

Jonge mensen, let er goed op wie jullie tot een leidsman kiezen. Jullie natuurlijke neiging zal ertoe leiden om de verkeerde gids te kiezen, omdat jullie eigen neigingen verkeerd zijn. Bid dat jullie de levensreis op de rechte manier mogen beginnen. Bid dat jullie door Gods genade als die in je hart wordt uitgestort de Christus Gods kiezen, Die de Weg, de Waarheid en het Leven is. Geve God dat niemand van ons zo blind zal zijn dat hij zich laat leiden door Godloochening, blinde twijfelzucht of blind bijgeloof. Het is ons verlangen dat Hij de blinden bij de hand zal nemen en hen zal leiden langs een weg die zij niet weten, en langs paden die ze niet hebben gekend.

LEZEN: LUKAS 6:39, JESAJA 42:10-17

3 APRIL

Vervloekt is de man die op een mens vertrouwt
en vlees tot zijn arm stelt …

JEREMIA 17:5M

Als u een verkeerde gids kiest voor uw ziel, zult u ondervinden dat aan het eind van die weg een ‘gracht’ is waarin u zult vallen. Iemand kan zelfs een dwaling leren waarvan hij zegt dat hij die aan de Schrift ontleent. Maar hij ondersteunt zijn dwaalleer met teksten die hij verwrongen of verkeerd aanhaalt. Volgt u zijn dwaling en kiest u deze gids tot uw leidsman? Dan kunt u een tijdlang ingenomen zijn met uzelf. U kunt zich verheven voelen boven arme, eenvoudige mensen die zich aan de oude, goede weg houden. Maar u kunt er zeker van zijn dat aan het eind van uw weg een diepe gracht zal zijn! Nu ziet u haar nog niet. Maar ze is er, en u zult er zeker in vallen als u deze verkeerde leidsman blijft volgen.

Het vállen in de gracht gaat eenvoudig. Maar … hoe zult u eruit komen? O, ik bid u, zie toe wie u volgt. Een kleine wending van een spoorwissel zal de trein naar het verre Oosten of het verre Westen laten gaan. Het punt van de wending is soms maar klein, maar de punten van aankomst zijn ongelooflijk ver van elkaar verwijderd. God beware ons ervoor om ooit het oude Evangelie te verlaten. Vertrouw niet op mensen. Ook niet al heeft iemand negenennegentig keer van de honderd gelijk. ‘Vervloekt is de man die op een mens vertrouwt en vlees tot zijn arm stelt!’

LEZEN: JEREMIA 17:1-11

4 APRIL

De Geest des Heeren HEEREN is op Mij, omdat de
HEERE Mij gezalfd heeft, om een blijde boodschap
te brengen de zachtmoedigen.

JESAJA 61:1A

De beste Levensgids is God, de Heilige Geest. Als Hij onderwijst, doet Hij dat niet slechts met woorden, maar met een kracht die verder gaat dan het oor. Zijn onderwijs bereikt het hart. Onze Heere is de welsprekendste Leraar. Van Zijn lippen vloeit mirre. Hij heeft gezegd: ‘De Geest des Heeren Heeren is op Mij, omdat de Heere Mij gezalfd heeft.’ De Geest van God geeft licht in de ziel. Door dat heldere licht zien we de dingen die eerst niet gezien worden, in alle duidelijkheid naar voren komen. Door dat licht komt er leven, kracht en onderscheidingsvermogen om te kunnen oordelen. Zo wordt de ziel in alle waarheid geleid en ontvangt de leerling goddelijk onderwijs.

Wie zou niet willen neerzitten aan de voeten van zo’n Meester Die door Zijn oneindige gave alles en anderen overtreft? O, ik bid, dat er onder u zijn, die toegebracht zullen worden om te zeggen: Aan die grote Leraar wil ik mij toevertrouwen. Zijn er die ernaar verlangen om Hem als Meester te hebben? Weet dan, dat Hij er evenzeer naar uitziet om u tot Zijn discipel te hebben!

LEZEN: JESAJA 61:1-11

5 APRIL

Want die Hij tevoren gekend heeft, die heeft Hij ook
tevoren verordineerd den beelde Zijns Zoons gelijkvormig
te zijn, opdat Hij de Eerstgeborene zij
onder vele broederen.

ROMEINEN 8:29

Christus heeft beloofd dat wie Hem volgt Hem gelijk zal worden. Het is Gods grote bedoeling dat Christus de Eerstgeborene is onder de vele broeders, en dat deze broeders samen een gezelschap vormen dat het beeld van Christus vertoont.

Dit alles is ons beloofd, ja, zelfs tot in de Naam van Jezus Christus. Zijn Naam is Jezus: ‘Want Hij zal Zijn volk zalig maken van hun zonden.’ Dat wil zeggen: Hij zal de mens terugbrengen tot een toestand van reinheid en heiligheid. Deze zaligheid prediken wij u. Niet enkel de vergeving der zonden, zoals sommigen denken, maar ook het overwinnen van de zonden. Door Gods Geest zullen wij het beeld van Gods Zoon gelijkvormig worden. Jezus zal Zijn discipelen vrijmaken van de zonde, zoals Hij er Zelf vrij van is. Hij heeft gebeden: ‘Heilig hen in Uw waarheid; Uw woord is de waarheid. (…) En Ik heilig Mijzelf voor hen, opdat ook zij geheiligd mogen zijn in waarheid.’ Hij wil Zijn volk heilig maken, zoals Hij heilig is. Hij bewaart hen van de boze, zoals Hij Zelf voor de boze bewaard werd. Hij zal hen maken tot overwinnaars van de zonde, zoals Hij Zelf de zonde heeft overwonnen. Wat een heerlijke gedachte en verwachting dat we Hem gelijkvormig zullen zijn!

LEZEN: ROMEINEN 8:29-39

6 APRIL

Want God heeft mij voor uw aangezicht gezonden
tot behoudenis des levens.

GENESIS 45:5B

Christus’ discipelen vertonen gelijkenis met hun Meester. Melchizedek was als Hij toen hij brood en wijn bij Abraham bracht om hem te verkwikken. Toen Jozef zich aan zijn broeders bekendmaakte en heel Egypte regeerde, was hij als de Heere Jezus Die Zijn uitverkorenen zegent. Toen David terugkwam van de strijd met het hoofd van Goliath, gingen al de maagden hem juichend tegemoet. Wie denkt daarbij niet aan onze Heere, toen Hij terugkwam van Bozra met besprenkelde klederen? (Jes. 63).

Al de heiligen zijn typen van Christus. We vinden dat ook terug in het leven van de discipelen. Denk aan Stefanus, die het Evangelie vrijmoedig verkondigde, totdat zijn vijanden hem stenigden. Hoe vaak hebben we van zijn Meester niet gelezen dat ze Hem zochten te grijpen om Hem te stenigen? Toen Paulus te Lystre was wilde men voor hem offeren. Evenzo werd er in de dagen van Jezus geroepen: ‘Hosanna, Hosanna.’ Toen Paulus de menigte bestrafte, stenigden ze hem. Direct na het Hosanna werd Christus gekruisigd. Denk ten slotte aan de vrouw die de albasten fles met kostelijke zalf brak omdat ze het beste aan de Heere wilde geven. Ook zij is een type van Hem Die Zijn lichaam verbrak en hemel en aarde met de geur daarvan vervulde.

LEZEN: GENESIS 45:1-16

7 APRIL

De HEERE is goed en recht; daarom zal Hij de
zondaars onderwijzen in de weg.

PSALM 25:8

Bent u nog geen discipel van de Heere Jezus? Bedenk dat Hij u als Zijn volgeling wil aannemen. Ook al bent u naar andere meesters gegaan en zult u moeten afleren wat zij u geleerd hebben, Christus wil u nog aannemen. Mogelijk bent u al veertig, vijftig of zestig jaar oud. Dan zal er veel kwaad uit u verdreven moeten worden. Maar mijn Meester wil u aannemen. Zijn leerschool begint eenvoudig met het ABC. Hij onderwijst kinderen. Is het geen genade dat Hij zulke arme leerlingen als wij zijn wil aannemen? Mensen, die niets weten dan wat we juist niet zouden moeten weten? Maar voor Hem doet het er niet toe of u wel of niet bekwaam bent. Niet vele groten, niet vele machtigen heeft Hij verkoren, maar God heeft de armen van deze wereld verkoren, en hetgeen niets is en hetgeen veracht is. Ja, het zwakke en dwaze heeft God uitverkoren. Kom tot Hem! Bent u onbekwaam? Hij is het niet. Zijn bekwaamheid zal uw onbekwaamheid spoedig overwinnen. Zegt u: ‘Ik kan niet leren’? Weet dat Hij een goed Onderwijzer is. Blijf ook niet weg omdat u denkt dat u Zijn onderwijs niet kunt betalen, want de lessen op de school van mijn Meester zijn gratis. Hij neemt niets van ons. Nee, Hij geeft ons alles!

LEZEN: PSALM 25:1-12

8 APRIL

Wie is slecht? Hij kere zich herwaarts. Tot de verstandeloze
zegt Zij: Komt, eet van Mijn brood, en drinkt
van de wijn die Ik gemengd heb.

SPREUKEN 9:4 EN 5

De enige toegangskaart die nodig is als u Christus wilt volgen, is dat u gewillig bent om te leren. U dient zich ervan bewust te zijn dat u onderwijs en leiding nodig hebt én u dient zich aan Zijn leiding te onderwerpen.

Misschien zegt u: ‘O, ik zal Hem zoveel smart aandoen, Hij zal mij nog wegsturen.’

Het verwondert mij niet dat deze gedachte bij u opkomt. Ze is ook dikwijls in mij opgekomen, zeker als ik zag hoe weinig vorderingen ik maakte na zo lang in Zijn school geweest te zijn. Als een mens mijn leermeester zou zijn, had hij allang alle geduld met mij verloren. Maar Christus geeft niet één leerling op. Waar Hij begint met goddelijk onderwijs, zal Hij het voleindigen tot we volleerd zijn. Hij maakt de Zijnen klaar voor de hemel. Hij maakt ons geschikt om te delen in de erve der heiligen in het licht. Kom, leerlingen van Christus, laat ons aan Zijn voeten zitten en Hem meer dan ooit trouw navolgen.

Bent u nog geen leerling van Zijn school? Hij roept u toe: ‘Wie is slecht? Hij kere zich herwaarts.’ Tot de verstandeloze zegt Hij: ‘Komt, eet van Mijn brood, en drinkt van de wijn die Ik gemengd heb.’ Mocht de Heere uw hart neigen om van Hem te willen leren, om Christus’ wil.

LEZEN: SPREUKEN 9:1-10

9 APRIL

Een zeker mens kwam af van Jeruzalem naar Jericho,
en viel onder de moordenaars.

LUKAS 10:30M

De wereld is vol van leed en beproeving. Dat bewijst de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan. De man uit deze gelijkenis vertrok voor een korte reis en heeft onderweg bijna zijn leven verloren. We kunnen er nooit zeker van zijn dat ons geen ongeluk zal overkomen. Het kan zijn dat ons zelfs iets treft als we veilig thuis zijn. Dan lijden we zelf. Het kan ook zijn dat we lijden om familie of vrienden. Ongelukken komen ook onze winkels en kantoren binnen en beproeven ons daar. Als we teruggaan naar onze woning, vergezellen de ongelukken ons op onze reis naar huis. Job zegt: ‘Uit het stof komt het verdriet niet voort, en de moeite spruit niet uit de aarde; maar de mens wordt tot moeite geboren, gelijk de spranken der vurige kolen zich verheffen tot vliegen.’ Vaak is degene die lijdt niet de schuld van de grote beproeving. Niemand kon het de Jood kwalijk nemen dat hij afreisde van Jeruzalem naar Jericho en tijdens zijn reis werd overvallen door moordenaars. Zo is het ook met veel mensen in verdriet en zorg. Het lijden dat hun overkomt komt uit Gods hand. Niet omdat zij méér gezondigd zouden hebben, maar God doet dat om wijze redenen die voor ons verborgen zijn.

LEZEN: LUKAS 10:25-37

10 APRIL

Gij zult uw naaste liefhebben als uzelven.

MATTHEÜS 22:39B

De arme Jood op weg naar Jericho was het slachtoffer van dieven, die hem verwondden en halfdood lieten liggen. De ergste vijand van de mens is … de mens. De dierlijkheid van een dronkaard, de minachting van de hovaardigen, de wreedheid van verdrukkers, de leugen van lasteraars, het gemene van de bedrieger, vormen de wortels van het giftige onkruid dat zich tot onze schaamte en tot ons verdriet vermenigvuldigt op aarde. Als deze zonden weggenomen zouden worden – zoals ze eens weggenomen zullen worden als Christus zegevierend regeert over de gehele aarde – dan zou veel menselijk leed verlicht worden.

Wij dienen medelijden te hebben met hen die onschuldig lijden door zonden van anderen. Hoeveel kleine kinderen zijn er niet die honger en gebrek lijden? Of die ten prooi worden aan slepende ziektes dankzij de dronkenschap van hun vader! Er zijn ook vrouwen die zelf hard moeten werken, terwijl ze er recht op hebben om beschermd en gekoesterd te worden. Maar zij lijden onder ziekten en pijnlijke kwalen door de luiheid en wreedheid van hun man. Werknemers worden soms ook verschrikkelijk verdrukt en financieel tekortgedaan door hun werkgever. Toont u medelijden aan al deze mensen?

LEZEN: MATTHEÜS 22:34-40

11 APRIL

En bijgeval kwam een zeker priester dezelfde weg af,
en hem ziende, ging hij tegenover hem voorbij.

LUKAS 10:31

Het was naar Gods voorzienigheid dat eerst de priester langs de Jood kwam die door de moordenaars was overvallen. De priester was deskundig en zou het geval kunnen onderzoeken. Kwam daarna de Leviet, dan zou hij het werk van de priester kunnen overnemen. Samen zouden ze de gewonde man naar een herberg kunnen brengen. God had hun die taak gegeven, maar ze verzuimden moedwillig hun heilige plicht.

Rijken onder ons, u bent met een bijzondere opdracht naar uw woonplaats gezonden om barmhartigheid te tonen aan zieken, gewonden en armen. Als God iemand méér geeft dan hij nodig heeft, schenkt Hij hem het heerlijk voorrecht om anderen te kunnen helpen in nood en ellende. Helaas beschouwen velen het goede dat God hun schenkt als iets wat zij kunnen gebruiken tot vermeerdering van hun eigen weelderig leven. Anderen bergen hun schatten weg maar deze worden ten slotte door de mot en de roest gegeten en verdorven. Durft u een arme die bijna omkomt van de honger, brood te onthouden? Durft u iemand die zwaar lijdt, die ineenkrimpt van de pijn, te laten lijden? Dat is een grote zonde! Daarvoor zult u zich eenmaal moeten verantwoorden voor de grote Rechter!

LEZEN: LUKAS 6:27-36

12 APRIL

En desgelijks ook een Leviet …

LUKAS 10:32A

Evenals de priester, kwam ook de Leviet van Jeruzalem af om naar Jericho te gaan. Mogelijk had hij zijn dienst in de tempel volbracht en keerde hij naar huis. De Leviet was bekend met het aanbidden van de Allerhoogste. Hij was zó dicht bij God geweest in het dienen van de offeranden, het zingen van de psalmen en het opzeggen van de gebeden. Maar hij had zelf niet geleerd een offer te brengen. Hij had de profetische woorden gehoord: ‘Ik heb lust tot weldadigheid en niet tot offer, en tot de kennis Gods meer dan tot brandoffers’, maar die les was hij helemaal vergeten. Hij had dikwijls de wet gelezen die zegt: ‘Gij zult uw naaste liefhebben als uzelven’, maar hij sloeg er geen acht op. De Leviet was dan wel op een andere manier bezig geweest in het heiligdom dan de priester, maar toch … hij was ook in de heilige arbeid werkzaam geweest. Ondanks dat ging hij met een hard hart naar huis. Wat droevig! De priester én de Leviet waren dicht bij God geweest, maar ze waren Hem niet gelijkvormig geworden.

Geliefden, u kunt elke zondag God aanbidden, u kunt Jezus aanschouwen zoals Hij u voor ogen wordt geschilderd. U kunnen dingen voor de geest komen die een stenen hart in een vlezen hart behoren te veranderen. Terwijl u toch terugkeert naar de wereld met even weinig medegevoel voor uw medemens als ooit tevoren! Lezen: Hosea 6

13 APRIL

Ik word innerlijk met ontferming bewogen
over de schare.

MARKUS 8:2A

Zowel de priester als de Leviet waren heel goed bekend met de omstandigheden van de arme Jood die aan de kant van de weg lag. Ze kwamen heel dicht langs hem en zagen in welke toestand de man zich bevond. De weg die afgaat naar Jericho is heel smal. Ze waren bijna genoodzaakt om over het gewonde lichaam heen te stappen. De priester zag de Jood, maar ging snel verder. De Leviet was nieuwsgierig genoeg om zich op de hoogte te stellen van de toestand van de gewonde man. Maar zijn medelijden werd niet opgewekt toen zijn nieuwsgierigheid bevredigd was. Vaak worden zieken verwaarloosd omdat men niet op de hoogte is van hun ziekte. Maar er zijn er ook velen die moedwillig onwetend blijven. Weet echter dat die onwetendheid geen verontschuldiging is!

De priester en de Leviet hadden een voortreffelijke verontschuldiging. Ze hadden beiden haast. Ze moesten zorgen vóór zonsondergang in Jericho te zijn. De priester verlangde na een maand van huis te zijn geweest naar zijn gezin. Hij had ook geen verstand van geneeskunde. De priester kon zeggen dat hij die gewonde man niet alleen kon dragen. Hij verkeerde bovendien in het gevaar dat de moordenaars terug zouden komen. Maar hij had wel met de gewonde kunnen bidden. Hoe gaat u met uw medemens om? Bent u met ontferming bewogen?

LEZEN: MARKUS 8:1-10

14 APRIL

Maar een zekere Samaritaan, reizende, kwam omtrent
hem, en hem ziende, werd hij met innerlijke
ontferming bewogen.

LUKAS 10:33

De Samaritaan is een voorbeeld voor allen die beproefden te hulp komen. Het wordt wel niet met zoveel woorden gezegd, maar mogelijk is degene die door hem geholpen werd, een Jood. De Samaritaan was dus niet iemand van dezelfde godsdienst of van gelijke stand. De apostel roept op om goed te doen aan allen, maar het meest aan de huisgenoten des geloofs. Wat godsdienst betreft stonden de Jood en de Samaritaan ver van elkaar af. Maar de gewonde man was mens, evenals de Samaritaan. Hij had medelijden met de gewonde, bloedende, stervende man en hielp hem.

Zo behoort u ook te doen. Vraag niet eerst als iemand uw hulp nodig heeft of hij gelovig is of dat hij instemt met de Catechismus. We mogen hopen dat de zieke een goede leer aanhangt, maar zo niet, dan heeft hij er even veel behoefte aan dat zijn wonden verbonden worden. U hoeft hem niet eerst te vragen of hij wel een goed calvinist is, want ook een arminiaan heeft pijn als hij gewond is. Het is voor iemand die een onrechtzinnige leer aanhangt even erg, ja soms erger, om te sterven. Wij moeten proberen wezenlijke nood en ellende te lenigen, ongeacht het geloof van degene die lijdt. Zo handelde de barmhartige Samaritaan!

LEZEN: GALATEN 6:1-10

15 APRIL

Alle dingen dan die gij wilt dat u de mensen zouden
doen, doet gij hun ook alzo.

MATTHEÜS 7:12A

Omdat in Jezus’ dagen de Samaritanen werden gehaat door de Joden, had de Samaritaan uit de gelijkenis kunnen denken: Als ik in zijn plaats was geweest, zou hij mij niet helpen. De Joden waren in die dagen zelfs gewend om de Samaritanen te vervloeken. Maar zulke gedachten kwamen bij deze edelmoedige man niet op. Hij zag de bloedende Jood liggen en verbond zijn wonden. De Samaritaan volgde de opdracht van Jezus om aan anderen te doen zoals wij zouden wensen dat men ons deed. Zeker, hij kende de vijandschap die er was in het hart van de Joden, maar hij voelde dat hij vurige kolen op zijn hoofd moest hopen door hem liefdevol te helpen. In andere omstandigheden zou de Jood hem afgewezen hebben en geweigerd hebben zich door een Samaritaan te laten aanraken. Maar de Jood was te ziek om zich door een vooroordeel te laten leiden. Terwijl de Samaritaan zich over hem heen boog en olie en wijn in zijn wonden goot, ving hij een dankbare blik op uit de ogen van de zoon van Abraham.

Wat een les. Wat de Jood niet voor de Jood wilde doen (de priester en de Leviet gingen voorbij) deed een Samaritaan. Ondanks dat hij geen ambtsdrager was. Christenen, zorg dat deze Samaritaan u niet beschaamd maakt!

LEZEN: MATTHEÜS 7:7-12

16 APRIL

Welke een iegelijk vergelden zal naar zijn werken:
Degenen wel, die met volharding in goed doen,
heerlijkheid en eer en onverderfelijkheid zoeken,
het eeuwige leven.

ROMEINEN 2:6 EN 7

De barmhartige Samaritaan heeft de gewonde Jood verzorgd met grote tederheid en zorg. Hij was voor hem als een moeder. Hij deed wat hij kon. Wij mogen armen niet behandelen als een hond die we een bot toewerpen. Laten wij met tederheid die we aan Jezus’ voeten hebben geleerd, het voorbeeld navolgen van de barmhartige Samaritaan. Hij verbond de wonden van de Joodse man. Waarschijnlijk heeft hij zijn eigen kleding verscheurd om ze als verband te gebruiken. Hij heeft olie en wijn op de wonden gegoten. Hij heeft de zieke man op zijn muilezel gezet. Dat betekende dat hij zelf moest lopen, maar dat deed hij blijmoedig. Hij ondersteunde de zieke en bracht hem bij een herberg en zei de waard: ‘Draag zorg voor hem.’ Ongetwijfeld was het druk in de herberg, maar de Samaritaan vroeg de herbergier voor déze man te zorgen. Onophoudelijk heeft de Samaritaan voor de gewonde man gezorgd. Hij gaf geld voor de voorlopige kosten. En … mocht het méér kosten, dan zou hij die graag vergoeden als hij bij een volgende reis van Jeruzalem naar Jericho weer langs zou komen. Niets is zo kostelijk als barmhartigheid die wordt volgehouden tot het eind. De Heere zal een iegelijk vergelden naar zijn werken. Ook degenen die volharden in goed doen.

LEZEN: ROMEINEN 2:1-11

17 APRIL

Die de geringe uit het stof opricht, en de nooddruftige
uit de drek verhoogt.

PSALM 113:7

Wat de Heere Jezus deed, was veel meer dan de barmhartige Samaritaan deed. Onze toestand was veel erger dan die van de Jood. Die man had de treurige omstandigheden niet aan zichzelf te danken. Wij wel. Hij was niet geheel dood. Wij zijn niet halfdood maar volstrekt dood in zonden en misdaden. Veel van onze ongelukken en kwalen hebben wij zelf over ons gebracht. Onze eigen ongerechtigheden zijn de moordenaars die ons hebben beroofd. De Jood had een vooroordeel over de Samaritaan. Wij staan van nature onze Zaligmaker al tegen. We hebben ons in het paradijs al van Hem afgekeerd. Helaas, we hebben Hem wederstaan en verworpen. De arme man weerde de hulp van de Samaritaan niet af, maar wij weren de Heere wel af. Hoe vaak hebben wij Zijn almachtige liefde afgewezen? Hoe dikwijls hebben wij door ongeloof de wonden opengereten die Christus had verbonden? We hebben de olie en de wijn die Hij ons aanbood in het Evangelie verworpen. We hebben kwaad van Hem gesproken en jarenlang geleefd in volstrekte afwijzing van Hem. Toch heeft Hij in Zijn oneindige liefde ons niet opgegeven maar sommigen van ons toegebracht tot Zijn gemeente. Zijn wondervolle liefde vond ons. Hij boog Zich over ons heen, hoewel Hij wist dat wij Zijn vijanden waren!

LEZEN: PSALM 113

18 APRIL

Die mij liefgehad heeft en Zichzelven voor mij
overgegeven heeft.

GALATEN 2:20B

Wat de barmhartige Samaritaan gaf aan de arme man, getuigde van edelmoedigheid, maar het is niet te vergelijken met wat de Heere Jezus ons gegeven heeft. De Samaritaan gaf de gewonde wijn en olie. Jezus gaf Zijn eigen hartenbloed om onze wonden te genezen. De Samaritaan besteedde al zijn zorg aan de gewonde, maar Christus gaf Zichzelf voor ons. Ja, Hij gaf Zich voor ons tot in de dood. De Samaritaan gaf twee penningen, dat was een groot bedrag uit een kleine portemonnee. En ik acht zijn geschenk zeker niet gering. Maar Christus is om onzentwil arm geworden, daar Hij rijk was, opdat wij door Zijn armoede rijk zouden worden. Welk een wondervolle gaven heeft Christus ons geschonken! Wie kan ze tellen? Een van Zijn zegeningen is de hemel. Maar de voornaamste gave is Hij Zelf.

Het medelijden van de Samaritaan duurde een bepaalde tijd. Zijn lopen naast de muilezel was slechts enkele mijlen ver. Christus’ hele leven was moeitevol en dat voor ons. De Samaritaan bleef korte tijd in de herberg. Christus is Zijn ganse leven bij Zijn kinderen gebleven. Zelfs tot Hij opvoer naar de hemel. Ja, ook nu is Hij met ons om de mensenkinderen te zegenen vanuit de hemel.

LEZEN: GALATEN 2:15-21

19 APRIL

Gaat heen in de gehele wereld, predikt het Evangelie
alle creaturen.

MARKUS 16:15B

Aan het begin van de Romeinenbrief schetst de apostel Paulus het beeld van de zeden en gewoonten uit de toenmalige heidenwereld. Dat heidendom was zó ontzettend slecht dat het bijna onmogelijk is een zonde te bedenken waarin de mensen toen niet gevallen waren. Toch lezen we dat de apostel zegt: ‘Wij keren ons tot de heidenen.’ De Heere Jezus heeft Zelf bevolen bij Zijn afscheid: ‘Gaat heen in de gehele wereld, predikt het Evangelie aan alle creaturen.’ Betekent dit dat het Evangelie gepredikt moet worden aan mensen van wie gezegd kan worden dat hun kleinste zonde overspel en hoererij is? Moet het Evangelie verkondigd worden aan dieven en moordenaars? Ja, zelfs aan moordenaars van vader of moeder? Inderdaad. De opdracht is ook hun het Evangelie te prediken. Het feit dat de wereld die tot aan de nek toe in de afschuwelijkste goddeloosheid is gedompeld tóch het Evangelie gebracht moet worden, is een duidelijk bewijs dat Christus geen nette mensen kiest. Hij verwacht geen gerechtigheid in de mens voordat het Evangelie hem tot zegen is geweest. Christus zendt Zijn Woord tot dronkaards, tot vloekers, tot hoeren, tot de slechtste van de slechtsten. Want het Evangelie van Christus is bestemd om juist zulken te verlossen!

LEZEN: MARKUS 16:9-18

20 APRIL

Dit is een getrouw woord en alle aanneming waardig,
dat Christus Jezus in de wereld gekomen is om de
zondaren zalig te maken.

1 TIMOTHEÜS 1:15A

Als we nagaan in de Bijbel wie het waren voor wie Christus in de wereld kwam om hen te verlossen, dan blijkt dat Hij tot de zondaar komt, wáár deze ook is. Christus is niet gekomen om ‘mensen’ te verlossen, maar om zondaren zalig te maken. De zondaren die Hij verlost, liggen dood in de misdaden en de zonden. Ik zal u enkele voorbeelden uit de Schrift noemen. Mocht u, terwijl ik u de voorbeelden noem, kunnen zeggen: ‘Dan is er hoop voor mij!’

Paulus schrijft aan Timotheüs: ‘Dit is een getrouw woord en alle aanneming waardig, dat Christus Jezus in de wereld gekomen is om de zondaren zalig te maken, van welke ik de voornaamste ben.’ Hij is gekomen tot dé zondaren. Niet tot ontwaakte zondaren, niet tot berouwvolle en boetvaardige zondaren. Nee, tot de zondaren. In Romeinen 5 lezen we: ‘Want Christus, als wij nog krachteloos waren, is te zijner tijd voor de goddelozen gestorven.’ Goddelozen zijn mensen die zonder God zijn. Die niet om God geven. Zij denken dat er geen God is. Toch behoren ook zij tot de personen voor wie Christus op aarde is gekomen om hen te verlossen. Verder schrijft Paulus in Romeinen 5: ‘Indien wij, vijanden zijnde, met God verzoend zijn door de dood Zijns Zoons …’ Hoort u het? Vijanden van God zijn de voorwerpen van Christus’ genade!

LEZEN: 1 TIMOTHEÜS 1:12-17

21 APRIL

En u heeft Hij mede levend gemaakt, daar gij dood
waart door de misdaden en de zonden.

EFEZE 2:1

Christus zoekt dode zondaren. Hij vraagt de zondaar niet of hij zichzelf levend wil maken. Het Evangelie moet dus niet gepredikt worden aan mensen die wat goede gedachten of begeerten hebben. Die al een sprankje hemel in zich hebben. Het moet gepredikt worden aan doden. Paulus schrijft aan de gemeente te Efeze: ‘Wij waren van nature kinderen des toorns, gelijk ook de anderen.’ Toch kwam het Evangelie tot dezulken. Kunt u iets goeds ontdekken in een kind des toorns? Nee toch? Maar Jezus kwam om dezulken te verlossen. Hij kwam tot vervloekten! ‘Christus heeft ons verlost van de vloek der wet, een vloek geworden zijnde voor ons.’ Hij is gekomen tot verlorenen. Er is voor hen geen enkele hoop. Zelfs hun vrienden hebben voor hen alle hoop opgegeven. Maar wat zegt Christus? ‘De Zoon des mensen is gekomen om te zoeken en zalig te maken dat verloren was.’ In degenen die Christus verlost, is geen enkel goed te vinden dat mee zou kunnen werken tot hun verlossing. Christus ziet hen niet aan om iets goeds in hen te vinden. Ik durf dan ook te zeggen dat de enige geschiktheid om de Zaligmaker te kunnen ontvangen is … verloren te zijn!

LEZEN: EFEZE 2:1-10

22 APRIL

En worden om niet gerechtvaardigd, uit Zijn genade,
door de verlossing die in Christus Jezus is.

ROMEINEN 3:24

De Heere verwacht van de zondaar niet dat hij iets doet of iets is om Hem te ontmoeten. Christus komt tot de zondaar om hem te ontmoeten, wáár deze ook is. Zie het, o zondaar. Christus stierf op Golgotha met een last op Zijn schouders en een last op Zijn hart. In de meest ontzaglijke benauwdheid van Zijn ziel riep Hij het uit dat Hij verlaten was van Zijn Vader. Wat denkt u, stierf Hij voor onschuldigen? Nee, zij zouden geen zoenoffer nodig hebben. Stierf Hij voor mensen in wie nog enig goed was? Waren voor hen die doodsangsten nodig? Voor hen zou toch wel met een minder hoge prijs betaald kunnen worden? Uit de losprijs die Christus heeft betaald, maak ik op dat Hij stierf voor zondaren die een ontzettende schuld op zich hadden geladen. Hij stierf voor hen, omdat zij niets hadden om te betalen. Christus is ook opgestaan tot onze rechtvaardigmaking. Is dat voor mensen die zichzelf al enigszins rechtvaardig hebben gemaakt? Dan zou Hij een tevergeefs werk hebben gedaan. Maar Hij is opgestaan voor hen die geen rechtvaardigmaking hadden van zichzelf. Voor mensen die vanwege hun werken volstrekt veroordeeld waren. En ook nu nog pleit Hij voor de eeuwige troon. Voor wie? Voor hen die van zichzelf niets hebben om op te pleiten. Zij worden om niet gerechtvaardigd, uit Zijn genade.

LEZEN: ROMEINEN 3:21-31

23 APRIL

Zo iemand dorst, die kome tot Mij en drinke.

JOHANNES 7:37B

De Bijbelse leer van verzoening voor schuldige zondaren is eenvoudig te begrijpen. Wij verdienen het dat we sterven, maar Christus stierf in onze plaats. Wij hebben schulden, maar Christus heeft ze voor ons betaald. Deze waarheid wordt zo eenvoudig voorgesteld in de Bijbel aan de hand van allerlei voorbeelden. Hoe eenvoudig is bijvoorbeeld het beeld van de koperen slang die werd opgericht voor de ogen van de Israëlieten die door de slangen waren gebeten. Ieder die in leven wilde blijven moest een blik slaan op de koperen slang. Wie zou niet begrijpen dat één blik op Christus (Die stierf voor en in de plaats van mensen) zondaren zal doen leven?

Christus riep eenmaal: ‘Zo iemand dorst, die kome tot Mij en drinke.’ Ook dit is een heel begrijpelijk beeld. In een straat vloeit een fontein. Iedere voorbijganger die dorst heeft, kan er zijn lippen onder houden om te drinken.

Zo wees Johannes Christus aan als het Lam Gods. In Israël werden lammeren geofferd voor de zonde. Evenzo stierf Christus als een lam voor de zonden van allen die in Hem geloven. De beelden uit de Bijbel laten zien dat de daad van het geloof heel eenvoudig is. Wie het Evangelie van Christus niet begrijpt, is dan ook niet te verontschuldigen.

LEZEN: JOHANNES 7:37-43

24 APRIL

Ik, Ik ben het, Die uw overtredingen uitdelg
om Mijnentwil …

JESAJA 43:25A

Christus zoekt zondaren op en komt tot hen. Misschien zegt u: ‘Ik ben wanhopig. Ik kan in of buiten mijzelf geen enkele reden vinden waarom God aan iemand als ik vergeving zou schenken!’ Ik wil u wijzen op enkele woorden uit de Schrift waaruit volkomen duidelijk is dat Christus zulke zondaren zoekt en redt. ‘Ik, Ik ben het, Die uw overtredingen uitdelg om Mijnentwil.’ Om uwentwil kan Christus de zonden niet vergeven, dat is u duidelijk. Het kan ook niet omdat iemand anders u kan vergeven. Maar Christus zegt: ‘Ik doe het om Mijnentwil, opdat Ik Mij verheerlijke.’ In u zijn geen redenen te vinden waarom Christus Zijn barmhartigheid zou bewijzen. Hij doet het om Zijnentwil.

Op een andere plaats zegt de Heere: ‘Om Mijns Naams wil zal Ik Mijn toorn langer uitstellen, opdat Ik u niet afhouwe.’ Opnieuw doet de Heere het om Zijns Naams wil. Hij weet dat Hij geen andere beweegredenen kan vinden. Vandaar dat Hij die taak volledig op Zich neemt. Zondaar, u zult nooit kunnen zeggen dat dit niet past bij uw omstandigheden. Al zou u de grootste booswicht zijn die ooit tot een vloek op aarde leefde, God kan u verlossen en zalig maken om Zijns Naams wil. Er is reden tot hoop voor u. En hoe groter zondaar u bent, des te meer eer en heerlijkheid is er voor Hem als Hij u verlost!

LEZEN: JESAJA 43:22-28

25 APRIL

En de Geest en de bruid zeggen: Kom.

OPENBARING 22:17A

Als wij u zeggen dat Christus kwam om zondaren te redden, zegt u misschien wel: ‘Maar ik heb geen moed. Ik durf niet in Christus te geloven. Ik ben zo bang dat het brutaal en overmoedig is als ik net als anderen op Christus zou betrouwen. Ik wil het wel, maar ik kan het niet. Ik ben mij sterk bewust van mijn zonden. Ik ben bevreesd dat ik Gods gerechtigheid zou beledigen als ik me zou verheugen over de vergeving van mijn zonden.’ Toch komt de tedere uitnodiging van Christus tot u, waar u ook bent: ‘O, alle gij dorstigen, komt tot de wateren, en gij die geen geld hebt, komt, koopt en eet, ja komt, koopt zonder geld en zonder prijs wijn en melk.’ ‘Komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven.’ ‘De Geest en de bruid zeggen: Kom! En die het hoort, zegge: Kom! En die dorst heeft, kome; en die wil, neme het water des levens om niet.’ Hoe lieflijk stelt Hij het u voor. Ik zou niet weten waar er uitlokkender woorden te vinden zijn dan die de Zaligmaker gebruikt.

Wilt u niet komen als Christus u nodigt? Als Hij u met tranen in de ogen toeroept om tot Hem te komen? Weet dat het Zijn gebod is in Hem te geloven. ‘Dit is Zijn gebod, dat wij geloven in de Naam van Zijn Zoon Jezus Christus.’ Hij weet dat u niet geschikt bent, maar Hij gebiedt u tot Hem te komen!

LEZEN: OPENBARING 22:12-21

26 APRIL

Maar daarin heb Ik lust, dat de goddeloze zich bekere van zijn weg en leve.

EZECHIËL 33:11M

Bent u te krachteloos om tot Jezus te komen om door Hem gered te worden? Is uw krachteloosheid uw grootste struikelblok? Weet dat God tot u komt in uw onmacht en uw onbekwaamheid. God komt u voor met Zijn beloften. U kunt niet geloven, maar als God – Die niet liegen kan – verlossing en vergeving belooft, wilt of kunt u dan nog niet geloven? Gods belofte moet uw onmacht overwinnen. Hij zegt: ‘Die tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen.’ Kunt u het nog niet geloven? Weet dat God dit met een eed heeft bevestigd. Hij heeft gezegd: ‘Zo waarachtig als Ik leef, spreekt de Heere HEERE, zo Ik lust heb in de dood des goddelozen! Maar daarin heb Ik lust, dat de goddeloze zich bekere van zijn weg en leve. Bekeert u, bekeert u van uw boze wegen, want waarom zoudt gij sterven, o huis Israëls?’

Kunt u het nog niet geloven? Wilt u twijfelen aan God Die het u zweert? Daarmee maakt u God tot een leugenaar. Laat het verre van u zijn om God te lasteren! Die God niet gelooft, maakt Hem tot een leugenaar, omdat hij niet geloofd heeft het getuigenis dat God van Zijn Zoon heeft getuigd. Zegt u: ‘Dan wil ik het beproeven’? O, doe dat niet. Dat is niet wat God u gebiedt. Hij beveelt u te gelóven. Zeg ook niet: ‘Ik zal erover denken.’ God vraagt dat u het dóét!

LEZEN: EZECHIËL 33:1-11

27 APRIL

Want hij zal zijn als een boom, geplant aan
waterbeken, die zijn vrucht geeft op zijn tijd.

PSALM 1:3A

In de Schrift wordt een mens vaak vergeleken bij een boom. Ook het werk van mensen wordt vaak vergeleken bij een vrucht. Het voortbrengen van vruchten is het doel waarom de boom bestaat. Zo behoort ook gehoorzaamheid aan Gods wil en een heilig leven de vrucht te zijn van het leven van de mens. Tot dat doel is de mens geschapen. Wanneer een mens een wijngaard plant, verwacht hij ook vrucht. Wordt die vrucht niet op de bestemde tijd gevonden, dan wordt de eigenaar daarin teleurgesteld. Menselijk gesproken is het ook zo met onze grote Maker. Hij verwacht eveneens goede vruchten van gehoorzaamheid en liefde te vinden in de mensen die voorwerpen zijn van Zijn voorzienige zorg. Het smart God als deze vruchten worden gemist. Een mens is nog veel meer het eigendom van God dan een boom ooit het eigendom van een mens kan zijn die een boomgaard plant. God heeft veel meer wijsheid en kundigheid ten koste gelegd in de schepping van de mens, dan een landman kan besteden aan het planten van bomen. God ziet dan ook veel meer uit naar vruchten onder Zijn schepselen en Hij heeft er veel meer recht op. Bomen die geen vruchten voortbrengen, dienen uitgehouwen te worden. En zondaren die geen vruchten voortbrengen van bekering, geloof en heiligheid, moeten sterven!

LEZEN: PSALM 1

28 APRIL

Houw hem uit; waartoe beslaat hij ook onnuttelijk
de aarde?

LUKAS 13:7B

Wij hebben een ernstig woord voor alle onnutte zondaren die geen vruchten voortbrengen. Het zou niet meer dan redelijk zijn als u uitgehouwen zou worden. Zo verstandig als het is dat een landman onvruchtbare bomen velt, zo verstandig is het om uw levensboom uit te houwen. Het zou de kortste en zekerste weg zijn die God met u kan houden. Het kost weinig moeite én geeft een garantie dat u weggenomen wordt van een plaats waar u alleen maar méér schade kunt aanbrengen. Het is voor een hovenier een eenvoudig, maar ook een krachtig middel om een onvruchtbare boom uit te houwen. Het kost weinig tijd en geeft ruimte voor een nieuwe boom waarvan wel vruchten te verwachten zijn.

God heeft eenvoudige middelen bij de hand om Zich van Zijn tegenstanders te ontdoen. Hij hoeft slechts uw adem weg te nemen, uw lichaam in het graf te laten dalen en uw ziel naar de hel te verwijzen, en u zult geen kwaad meer kunnen aanrichten. Op die manier zou God Zijn wijngaard kunnen zuiveren en plaats kunnen maken voor een andere boom. Is het geen wonder dat God dit eenvoudige middel op u nog niet heeft toegepast? Als Zijn bijl u afhouwt, kunt u Hem niet meer lasteren. U kunt Zijn beloften niet meer verwerpen en Zijn dag niet meer schenden. Daar zal de dood voorgoed een einde aan maken!

LEZEN: LUKAS 13:1-9

29 APRIL

Gezwellen der wonde zijn in de boze een zuivering …

SPREUKEN 20:30A

Ik wil u vragen, zondaar die geen vruchten voortbrengt: Kunt u zeggen dat u te weinig tijd is gelaten om tot bekering te komen? Wat had er nog meer gedaan kunnen worden dan er al gedaan is? Er is om uw levensboom gegraven. Uw wortels zijn losgewoeld van de aarde. U hebt beproevingen gehad en verdriet. Ze waren als een spa van de hovenier die u moest losmaken van de aardse dingen. Er was ziekte in uw leven. U hebt u om- en omgekeerd op een smartelijk ziekbed. U bent aan de rand van het graf geweest. Het scheen zelfs dat dat zich voor u opende. Maar … dat alles heeft niet mogen baten. Waartoe zou u nog meer geslagen worden? U zou er nog meer door in opstand kunnen komen. U wilt niet horen naar de boodschap van de roede. Salomo zegt dat gezwellen van de wond in de boze een zuivering zijn, maar in u is dat het niet geweest. Alle genoemde smartelijke beproevingen zijn niet geheiligd aan uw hart. Integendeel. U bent doorgegaan om tegen God te zondigen en de Allerhoogste te tergen.

Naast dat er gegraven is rondom uw levensboom is er gemest. Het Evangelie is honderden keren tot dicht bij uw wortels gebracht. U hebt een Bijbel. Mogelijk hebt u een godsdienstige opvoeding gehad. U bent gewaarschuwd. Soms streng, soms liefdevol. U hebt de lokkende stem van het Evangelie gehoord en de donder van het oordeel. En bent u nog steeds onvruchtbaar? Waarom zou God u sparen?

LEZEN: SPREUKEN 20:20-30

30 APRIL

Keer weder, HEERE red mijn ziel; verlos mij om Uwer
goedertierenheid wil.

PSALM 6:5

Zondaar, u denkt misschien dat ik hard ben als ik u vergelijk met de onvruchtbare vijgenboom die wordt uitgehouwen en in het vuur geworpen. Maar mijn hardheid is slechts schijn. De zorgeloosheid die u zelf hebt over uw eigen ziel is pas echte hardheid. U geeft namelijk niet om uw ziel. U behandelt haar alsof ze iets is wat weggeworpen moet worden, en alsof het verderf van uw ziel iets is waar men om moet lachen. Tot nu toe is er geen enkel teken van vooruitgang ten goede in u te bespeuren. Waren er maar enkele vruchten geweest. Hadden er maar tranen van berouw uit uw ogen gevloeid. Was er maar een zoeken van Christus geweest. Was uw hart maar wat vertederd geworden. Had u maar íéts geloof in Jezus gehad. Al was dat geloof misschien niet groter geweest dan een mosterdzaadje. Het zou reden geweest zijn om u te sparen. Maar het is treurig om te zeggen: Het feit dat u gespaard bent tot nu toe, heeft alleen maar een negatieve uitwerking op u gehad. Omdat God u tot nu toe niet heeft gestraft bent u zo brutaal en onverschrokken geworden dat u zelfs hebt gezegd: ‘Zou er wetenschap zijn bij de Allerhoogste?’ U denkt dat God ten enenmale is zoals u bent en dat Hij nooit met u in het gericht zal treden. Zou het niet recht zijn als de Heere met u in het gericht zou treden?

LEZEN: PSALM 6

1 MEI

Een os kent zijn bezitter en een ezel de kribbe zijns
heren; maar Israël heeft geen kennis, Mijn volk
verstaat niet.

JESAJA 1:3

Een boom die geen vruchten voortbrengt, verdient niet anders dan uitgehouwen te worden. Wat is uw nut, zondaar? U bent mogelijk nuttig voor uw gezin, voor uw kinderen, u bent nuttig voor uw bedrijf. Maar … de wereld heeft u niet gemaakt. Uw gezin en uw kinderen hebben u niet geschapen. God heeft u gemaakt. Hij heeft u geschapen. Hij heeft u geplant. U bent Zijn eigendom. En u doet niets voor God! Zelfs in uw gaan naar Gods huis is er geen begeerte om God te eren. Geeft u iets aan de armen, dan doet u dat niet omdat het Gods armen zijn. U geeft het niet uit liefde tot Hem. U bidt niet, u dankt niet. U leeft niet voor God.

Al Zijn andere schepselen loven Hem. Een spin die zijn web weeft van blad naar blad, eert zijn Schepper. De os kent zijn bezitter, en de ezel de krib van zijn heer, maar u hebt geen kennis. Zeg mij, zou u een paard willen houden dat u nooit diensten bewees? Zou u een hond willen hebben die nooit uw hand likte en u nooit liefde en vriendschap bewees? Zou u een hond willen hebben die niet naar u luisterde? Zou u een ongehoorzame knecht willen hebben die van uw brood at, die zich kleedde van het loon dat u hem geeft? Zou de Heere dan van u niet kunnen zeggen: Al die jaren heb Ik mijn bewarende en sparende hand over hem uitgestrekt, houw hem nu uit. Hij beslaat onnuttig de aarde!?

LEZEN: JESAJA 1:1-9

2 MEI

En gij Kapernaüm, die tot de hemel toe verhoogd zijt,
gij zult tot de hel toe nedergestoten worden.

LUKAS 10:15

Brengt u geen vruchten van geloof en bekering voort? Beseft u wel dat op uw plaats een andere boom had kunnen staan in Gods wijngaard die wél vruchten voortbrengt? Als een andere vader of moeder uw kinderen had gehad, zouden zij voor hen bidden en over hen wenen. Ze zouden de kinderen onderwijs geven over Christus. Maar u doet niets van dit alles! Een andere man zou zijn geld gebruiken tot eer van God, terwijl u alles gebruikt voor uw eigen genoegen. U vergeet dat God u dat alles gegeven heeft. Iemand anders in uw plaats had zich mogelijk allang in zak en as bekeerd, maar u hebt – net als de mensen in Kapernaüm – uw hart verhard onder het Evangelie. In plaats dat u eronder vertederd bent. Iemand anders met veel talenten zou deze niet gebruikt hebben om een gezelschap aan het lachen te krijgen. Hij zou met alle macht pleiten voor Jezus. Had iemand anders uw tijd van leven, hij zou ernstig leven voor zijn Meester. Ik herinner me een dienstknecht van Christus die slechts één talent had. Weet u wat hij bad? ‘O God! Ik wenste wel dat ik tien talenten had. Dan zou ik U beter kunnen dienen.’ O, zondige hoorder, wees toch gewaarschuwd. De Heere zou u plotseling weg kunnen nemen en uw plaats laten innemen door iemand die gehoorzamer is aan de wil van God dan u.

LEZEN: LUKAS 10:1-16

3 MEI

O HEERE, Uw goedertierenheid is tot in de hemelen;
Uw waarheid tot de bovenste wolken toe.

PSALM 36:6

Het is onze taak om u, onboetvaardige zondaar, erop te wijzen dat het een groot wonder is dat God u nog zo lang heeft gespaard. Het feit dat Hij u, onbekeerde man of vrouw, tot nu toe heeft gespaard, is geen kleine zaak. Maar het is iets waarover u zich in aanbidding zou moeten verwonderen.

God is een God Die elke dag toornt op de goddelozen. Hij kan de ongerechtigheid niet verdragen. De gehele dag rookt en brandt Zijn toorn over het kwaad. En toch houdt Hij Zijn bliksemschichten nog in en treft Hij de schuldige zondaar nog niet. Als u zelf een halfuur lang boos zou moeten zijn, zou het tot harde woorden komen of tot slaag. God is de Rechter Die al twintig, dertig, veertig, vijftig, zestig, zeventig of tachtig jaar toornig op u is en Hij heeft u nog steeds niet neergeveld. Denk niet dat Hij uw zonden niet ziet. Ze zijn als een reuk in Zijn neus. Uw zonden gebeuren in Zijn tegenwoordigheid. En toch … ondanks al die zonden die Hij elk moment ziet, heeft Hij u tot hiertoe nog gespaard. Hij heeft alle macht om uw leven van u te nemen. Hij kan de dakpannen van het dak laten vallen. De koorts zou u op straat kunnen bevangen. Het bloed zou in uw aders stil kunnen staan. Er zijn veel poorten van de dood. De Heere zou evenals tot de rijke man tot u kunnen zeggen: ‘In deze nacht zal men uw ziel van u afeisen.’ En dan??

LEZEN: PSALM 36

4 MEI

… en voor de overtreders gebeden heeft.

JESAJA 53:12B

Wat is eigenlijk de reden dat God zo lankmoedig is dat Hij de onnutte boom nog niet heeft uitgehouwen? Het antwoord luidt: Dat is omdat er Eén is Die voor de zondaren pleit. De gekruisigde Heiland is voor u tussenbeide getreden. Weet u waarom? Omdat Jezus Christus in u allen belang stelt. Nee, we geloven niet in een algemene verlossing. Maar we geloven elk woord van onze kostelijke Bijbel, en er zijn veel plaatsen te noemen die aantonen dat de dood van Christus voor alle mensen van betekenis is geweest. We lezen dat Hij de dood voor allen smaken zou. Betekent dit dat Christus gestorven is om ieder mens zalig te maken? Dat geloof ik niet. Maar allen voor wiens verlossing Christus is gestorven, zullen ook zeker door Zijn verzoenend lijden en sterven verlost worden. En zij die Hem verwerpen, overtreden het bloed van Jezus Christus.

O zondaar, ik wenste wel dat u de Heere Jezus behandelde, zoals u mensen behandelt. Stel dat u ter dood veroordeeld was, en uw leven zou door mijn tussenkomst gespaard worden. Zou u mij dan verachten? Stel dat u ter dood veroordeeld was en ik zou aan het hof voor u pleiten, en u zou vrij komen. Zou u mij dan jaar in jaar uit haten? Zou u kwaad van mij spreken? O, dat u over Christus zou denken, zoals u over uw medemens denkt!

LEZEN: JESAJA 53

5 MEI

Vreest gij ook God niet, daar gij in hetzelfde
oordeel zijt?

LUKAS 23:40B

Zondaar, ik wenste wel dat u aan de Heere Jezus zou denken zoals u aan uw medemens denkt die u van de dood heeft gered. U bent nu nog niet in de hel, waar u wel geweest zou zijn als Hij niet tussenbeide was getreden en voor u had gepleit. Ik smeek u, denk eens aan de zielen van hen die verloren zijn gegaan. Bedenk dat u in die ontzettende toestand geweest zou zijn als Christus Zijn (voor de zonden van mensen) doorboorde hand niet had opgeheven. U zou al in die plaats geweest zijn waar de hitte van het vuur niet zal verminderen. Waar een druppel water een te grote weldaad is om nog te krijgen. In de hel is alle hoop uitgesloten. Uw vroegere vrienden die zonder hoop zijn gestorven, zijn al in die plaats. U nog niet. Waarom zijn zij uitgeworpen en bent u nog gespaard? Dat kunnen we enkel aan Gods lankmoedigheid toeschrijven.

Ik bid u: Zie op Hem Die u gespaard heeft. Ween om uw zonde. Mocht Gods Geest u voeren naar de voet van het kruis. Als u zou zien op het bloed dat ú gespaard heeft, op het sterven waardoor u nog kunt leven tot nu toe, dan vertrouw ik, dat Gods Geest u zal doen neervallen op de knieën. Dan zult u uitroepen: ‘O Jezus, hoe kan ik U beledigen? Neem mij aan en verlos mij door Uw goedertierenheid!’

LEZEN: LUKAS 23:33-43

6 MEI

Ja, Ik heb u liefgehad met een eeuwige liefde; daarom
heb Ik u getrokken met goedertierenheid.

JEREMIA 31:3B

Ik heb goede hoop dat er onder u zijn in wie Christus een bijzondere belangstelling heeft. Ik hoop dat Hij ú in het bijzonder verlost heeft onder de mensen. Dat Hij u gekocht heeft. Niet met zilver of goud, maar met Zijn eigen dierbaar bloed. Omdat Hij u lief heeft gehad met een eeuwige liefde. Dat Hij u heden door de koorden van liefde tot Zich wil trekken. Misschien zegt u: ‘Dat is voor mij onmogelijk!’ Stel dan eens, dat u binnenkort ontdekt dat Christus u wel heeft uitverkoren. Dat u voor altijd een juweel bent aan Zijn kroon. Weet u wat u dan zult zeggen? ‘Ik treur erover dat ik Hem, Die mij zó liefgehad heeft, ooit heb kunnen haten. Hoe heb ik Hem, Die zo vastbesloten was mij zalig te maken, kunnen tegenstaan? Wat ben ik een dwaas geweest, dat ik twistte met Hem Die mijn rantsoen heeft betaald. Die Mij door Zijn genade heeft verkoren en Mij Zich voor altijd heeft ondertrouwd.’ God wil u dat alles vergeven. Maar u zult het uzelf nooit vergeven dat u Christus zo lang hebt tegengestaan. Mocht Gods goedertierenheid, waardoor Hij nog niet heeft gezegd: ‘Houw hem uit!’, heden nog om u graven en uw boom bemesten, opdat u vruchten zou voortbrengen. Dan zal alles strekken tot lof en prijs van Hem Die u verloste door Zijn dierbaar bloed!

LEZEN: JEREMIA 31:1-9

7 MEI

Daarom zegt Hij: Ontwaak, gij die slaapt, en sta op
uit de doden, en Christus zal over u lichten.

EFEZE 5:14

In de gelijkenis van de wijngaardenier uit Lukas 13 lezen we de woorden: ‘Laat hem ook nog dit jaar …’ Het is niet voor het eerst dat de wijngaardenier opmerkt dat de boom geen vruchten geeft. En zo is het ook met God. Hij heeft ons tot nu toe gespaard. Zijn geduld is al zo lang door ons tergen op de proef gesteld. Hebben wij in onze jonge jaren iets van vrucht gedragen? Of is ons hout uitgelopen in wild hout en overtollige ranken? Hoe is het met de jaren waarin wij ons gezin hebben gesticht? Hebben we toen vruchten voortgebracht? Hebben wij God een mandje vol zomervruchten aangeboden? Velen van ons zijn al op middelbare leeftijd. Het grootste deel van onze jaren ligt achter ons. We hebben de helft van onze levensreis achter ons. En … weten we nog niet waarheen we reizen? Zijn we nog niet tot de kennis der waarheid gekomen? Zijn we zestig jaar en nog niet verlost? Zijn we zeventig jaar en nog niet wedergeboren? Zijn we tachtig jaar en nog niet ontwaakt? Zijn we negentig jaar en hebben we nog een onvernieuwd hart? Wat een verschrikkelijke gedachte! Volharding in het kwaad brengt verstoktheid met zich mee. Weet dat, als de ziel lang heeft gesluimerd in onverschilligheid, het moeilijk is haar op te wekken uit haar dodelijke sluimering!

LEZEN: EFEZE 5:14-21

8 MEI

Zoekt de HEERE terwijl Hij te vinden is; roept Hem
aan terwijl Hij nabij is.

JESAJA 55:6

Dat de wijngaardenier de boom die onnut de aarde besloeg nog een jaar liet staan, toont ons zijn goedertierenheid. De verlenging van ons leven is ook een gave van Gods goedheid en oneindige genade. O, dat de Heilige Geest de Godslasteraar, degene die Gods dag schendt, die openlijk in de zonde leeft, deed gevoelen dat het een groot wonder is dat zijn leven ook dit jaar nog gespaard werd. Maar … zal dat zijn om God te tergen en te vloeken? Zal dat de enige vrucht zijn die Gods lankmoedigheid in hem werkt? Moge God verhoeden dat dit jaar dat nog geschonken wordt niet wordt doorgebracht in aarzelen en uitstellen. Hoelang zult u nog op twee gedachten hinken? Ziel, die geen keus maakt, wilt u nog langer zweven tussen de hemel en de hel? Wilt u nog langer doen voorkomen alsof het zo moeilijk is om te kiezen tussen de slavernij van de satan en de vrijheid van de Vader? Wilt u ook dit jaar nog Gods gerechtigheid tarten door uw tijd nodeloos te verdoen en doorgaan met op te staan tegen Gods edelmoedige genade? Wilt u Gods liefde ook nog dit jaar gebruiken als een gelegenheid om te volharden in de zonde? O, handel zo laaghartig toch niet! En kinderen van God, u moet ook dit jaar nog wachten. Waarom? Opdat uw rust des te heerlijker zal zijn en uw schoven die u zult meebrengen, u des te meer vreugde zullen verschaffen.

LEZEN: JESAJA 55:1-7

9 MEI

Omdat Ik u dan dit doen zal, zo schik u, o Israël,
om uw God te ontmoeten.

AMOS 4:12B

De wijngaardenier uit de gelijkenis liet de boom nog één jaar staan. Voor eenieder van ons komt dat laatste jaar. Laten wij ons allen afvragen: Zou dit jaar mijn laatste jaar zijn? En zo ja, beste vriend, bent u dan bereid het gordijn te zien oprollen dat de eeuwigheid nu nog voor u bedekt? Bent u bereid als te middernacht de roep klinkt om in te gaan tot de bruiloft? Ieder mens zal eenmaal geoordeeld worden. Zalig zijn zij, die door het geloof in Jezus in staat zijn om zonder vrees en verschrikking te verschijnen voor de rechterstoel van God.

Zelfs al zouden we de oudste inwoner op aarde zijn, dan tóch komt er een dag dat we van hier moeten gaan. Het einde komt. Eenmaal zal klinken in ons leven: ‘Zo zegt de HEERE, dit jaar zult u sterven.’ Velen zijn ons al voorgegaan. Elke dag sterven er mensen om ons heen. We hebben geen ander ‘gedenk te sterven’ nodig. Toch zijn wij geneigd om onze eigen sterfelijkheid te vergeten. O, sterfelijk mens: Denk na! Bereid u om uw God te ontmoeten, want ontmoeten móét u Hem. Zoek dan de Heere, eer dat de zon ten onder gaat. Nog steeds is het kruis opgericht als een lichtbaken in deze wereld. Op dat Licht kan geen oog tevergeefs zien. O, dat miljoenen erop mochten zien en leven. Spoedig zal de Heere Jezus wederkomen.

LEZEN: AMOS 4

10 MEI

Komt, want alle dingen zijn nu gereed.

LUKAS 14:17B

Deze nodiging om tot het grote avondmaal te komen was eerst gericht tot de Joden. Nu is ze bijzonder geschikt voor ons. Het is inmiddels later op de dag dan toen de Heere hier op aarde was. Zodoende is de tijd van het avondmaal ook veel dichterbij gekomen. De zon van de huidige bedeling is op het punt van ondergaan gekomen. Haar dag is bijna tweeduizend jaar korter geworden sinds de Heere voor het eerst Zijn dienstknechten uitzond met de uitnodiging voor Zijn avondmaal. Het kan niet lang meer duren of de tijd van het bruiloftsmaal van het Lam is aanstaande. Wanneer men in de tijd dat onze Zaligmaker op aarde was, al kon zeggen dat alle dingen gereed waren, dan mogen wij dat nu wel met des te meer nadruk zeggen. Toen Hij deze gelijkenis uitsprak, was de Heilige Geest nog niet uitgestort. Nu is het Pinksterfeest voorbij. De Heilige Geest is uitgestort. De Geest van God blijft met ons om het Woord te vergezellen, en het te bekleden met macht. Hij wil onze zielen zegenen terwijl wij ons spijzigen met de waarheid. Daarom mogen wij nadrukkelijk zeggen dat nu alle dingen gereed zijn. Het avondmaal wacht op de gasten. Maak geen verontschuldigingen, maar volg ons gewillig als wij u nodigen om tot het avondmaal te komen. Geef gehoor aan ons smeken als wij u met al het heilig geweld der liefde dwingen in te komen!

LEZEN: LUKAS 14:15-24

11 MEI

Hij zond een man voor hun aangezicht heen; Jozef
werd verkocht tot een slaaf.

PSALM 105:17

Het is Gods gewoonte alle dingen gereed te hebben. Zowel voor Zijn gasten als voor Zijn schepselen. Als de gasten komen is er geen drukte om de tafel in gereedheid te brengen en de spijzen klaar te maken. Nee, de Heere heeft over alles nagedacht. Hij heeft in alles voorzien. Alle bijzonderheden zijn geregeld. ‘Alle dingen zijn gereed.’ Zo was het in de schepping. God schiep geen enkel grashalmpje voordat de grond en de atmosfeer daarvoor toebereid waren en de zon de aarde verwarmde. Er was geen vee voordat er weiden waren waar het vee kon grazen. Geen vogels voordat er bomen waren waarin zij zich konden nestelen. Toen Adam geschapen werd, was de hof aangelegd tussen de stromende rivieren. De vruchten waren rijp om gegeten te worden. Hij kwam niet in een ongemeubileerd huis, maar God de Vader had de woning lieflijk en aangenaam voor hem gemaakt. Pas nadat de ark was gebouwd en het voedsel daarin was, sprak God tot Noach: ‘Ga gij, en uw ganse huis in de ark.’ God zond Jozef naar Egypte om Jakob en zijn zonen eten te geven tijdens de hongersnood. God bracht Israël pas in Kanaän toen alle dingen gereed waren. Ze kwamen in een land, vloeiende van melk en honing. Niet in een woestijn. Zo heeft de Heere vaak gezegd: ‘Alle dingen zijn nu gereed.’

LEZEN: PSALM 105:7-23

12 MEI

En die tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen.

JOHANNES 6:37B

Het feit dat in het grote avondmaal van het Evangelie alle dingen gereed zijn, leert ons dat Gods gedachten voorafgaan aan het komen van de mensen. Er staat niet: Als u komt, zullen alle dingen gereed zijn. Nee, er staat: ‘Komt, want alle dingen zijn gereed.’ De genade komt op de eerste plaats, daarna het volgen van mensen. Lang voordat wij aan God hebben gedacht, heeft Hij aan ons gedacht. Voordat wij bestonden, ja, voordat de tijd er was, waren in het hart van de eeuwige God gedachten van liefde ten opzichte van hen voor wie Hij de tafel van Zijn goedertierenheid bereidde. God heeft alles van eeuwigheid af geregeld en beschikt. Hij heeft alles voor het avondmaal én de gasten tevoren gekend en aangesteld. Voordat de aarde was geschapen, had God alles al vastgesteld in Zijn eeuwig verbond en raadsbesluit. Gods gedachten en daden zijn de onze vóór geweest. Jezus, het grote Zoenoffer, ís geslacht. De fontein die dient om ons te reinigen ís gevuld met bloed. De Heilige Geest ís gegeven. Het Woord waardoor wij onderwezen worden, ís in onze handen. Voordat wij tot God komen en om genade roepen, zijn alle dingen al voltooid door de drie-enige God. Dat moest ons wel bezielen met een levende hoop als wij tot de Heere naderen. Kom nu meteen, zondaar! God heeft alles al gedaan wat nodig is voor uw behoudenis.

LEZEN: JOHANNES 6:22-37

13 MEI

Als zij dan aan land gegaan waren, zagen zij een
kolenvuur liggen, en vis daarop liggen, en brood.

JOHANNES 21:9

Geliefden, u weet dat alle dingen gereed zijn als de Heere Jezus Zijn volk uitnodigt om tot Hem te komen en te genieten van Zijn milddadigheid. Aan de Zee van Tiberias sprak de Heere Jezus tot de Zijnen die een hele nacht op het meer waren geweest om te vissen: ‘Komt herwaarts, houdt het middagmaal.’ Toen ze aan land kwamen, bleek dat de nodiging die zij hadden ontvangen niet ijdel was, want wat zagen ze? Een kolenvuur, en vis daarop, en brood. Hóé de kolen, de vis en het brood daar gekomen waren, verzwijgt het Evangelie. Maar onze Heere zou Zijn discipelen niet genodigd hebben het middagmaal met Hem te houden als Hij niet in staat geweest was hen gul en gastvrij te onthalen. Wanneer uw Heere en Meester u door Zijn Geest roept om tot Hem te komen, kunt u ervan verzekerd zijn dat alle dingen gereed zijn zodat u er meteen van kunt genieten. U hoeft niet te aarzelen, u kunt zonder twijfel tot Hem komen. Zeg toch niet: ‘Heere, ik voel mij nog niet bereid.’ Dat ís wel zo, maar dat is geen verontschuldiging om weg te blijven! Het komt aan op de bereidheid van Christus. Niet op die van u. Sommigen zeggen: ‘Ik voel me niet in de juiste gemoedsstemming om te bidden.’ Bid dan tot u wél in de juiste stemming bent. David begon een psalm vaak in de diepte, maar eindigde in zielsverrukking. Kom, want alle dingen zijn gereed!

LEZEN: JOHANNES 21:1-14

14 MEI

Laat ons dan met vrijmoedigheid toegaan tot de
troon der genade, opdat wij barmhartigheid mogen
verkrijgen, en genade vinden …

HEBREEËN 4:16

Alle dingen zijn bereid. Kom dan tot de voorraadschuur van Gods belofte. Verkeert u in een toestand van geestelijke armoede? Kom en ontvang wat God voor u apart heeft gelegd. Want alles is uwe. Alle zegeningen behoren aan Gods volk. Hebt u kracht nodig? De belofte zegt: ‘Uw kracht zal zijn als uw dagen.’ Hebt u behoefte aan troost? Weet u niet dat alle dingen gereed zijn tot uw vertroosting? Bedenk dat alles wat God beloofd heeft, toebehoort aan allen die de belofte geloven. U mag dus te allen tijde komen. Hoe groot uw nood ook is. Als u maar geloof hebt, zult u in uw bijzondere behoefte op een bijzondere wijze worden voorzien. Alle dingen zijn bij God gereed. Kom dan met een heilig vertrouwen.

Kom tot de troon der genade in het gebed. Alle dingen zijn daar gereed. De troon van Gods genade is besprenkeld met het dierbaar bloed van Christus. Het voorhangsel is gescheurd. Van tussen de cherubim straalt Jehova’s heerlijkheid met het zachtste licht. Laat ons daarom met vrijmoedigheid toegaan tot de troon der genade. U hoeft niets mee te brengen. Kom, kind van God, ondanks uw zorgeloosheid en onverschilligheid waarover u moet klagen. Want hoewel ú niet bereid bent, is de troon der genade wél bereid. Kom en vind genade!

LEZEN: HEBREEËN 4

15 MEI

Zie, Ik sta aan de deur en Ik klop …

OPENBARING 3:20A

Voelt u een sterk verlangen om gemeenschap te hebben met Christus? Wat is het dan een zegen dat Christus altijd gereed is om gemeenschap te hebben met Zijn volk. Hij zegt: ‘Zie, Ik sta aan de deur en Ik klop.’ Wij denken dat wíj aan de deur staan te kloppen, maar daarvan is nauwelijks sprake. Wat ten aanzien van Gods volk méér waar is, is dat Jezus om gemeenschap vraagt met ons. Hij zegt dat, zo wij de deur opendoen (dat is alles wat Hij van Zijn volk vraagt!), Hij tot ons zal inkomen en avondmaal met ons zal houden en wij met Hem. Stel dat er geen maal voor de avond is, dan zal Hij erin voorzien. Hij heeft alle dingen gereed. Hij zegt: ‘Waar is de eetzaal?’ Als uw hart de eetzaal is, zal Hij wel in het avondmaal voorzien. Misschien vraagt u: Aan welke deur heeft Christus volgens de Bijbel dan geklopt? Wel, dat was de deur van de gemeente te Laodicea. Dat is dus aan dezelfde deur van de gemeente waarvan Christus gezegd heeft: ‘Omdat gij lauw zijt, en noch koud noch heet, Ik zal u uit Mijn mond spuwen.’ En daarom, arme Laodicese gelovige, als u enige aandrang in uzelf bespeurt om tot Christus te gaan, sta dan op, want alle dingen zijn gereed. Christus is gereed ons aan Zijn hart te ontvangen. Moest het ons niet lieflijk dringen om in Jezus’ armen te vluchten?

LEZEN: OPENBARING 3:14-22

16 MEI

… want wij zullen Hem zien gelijk Hij is.

1 JOHANNES 3:2B

Wenst u op te wassen in de genade? Wenst u de volle gestalte van een mens in Christus Jezus te bereiken? Ook daartoe zijn alle dingen gereed. Een christen kan geen heilige begeerte hebben naar heiligheid die de Heere niet zal vervullen. Wenst u als uw Meester te zijn? Wilt u uw opoffering tonen, waardoor de kracht van Christus’ genade in u openbaar komt? Weet dat de Heilige Geest wacht om u te helpen. Alle dingen zullen voor u medewerken, want alle dingen zijn gereed. Kom dan zonder vrees. Er komt een moment dat u of ik heel oud geworden zal zijn. Of dat een ziekte ons lichaam aantast. Dan zullen we op ons ziekbed neerliggen en wachten en uitzien naar de komst van onze Meester. Dan zal er plotseling een bode van God verschijnen en zeggen: ‘Alle dingen zijn gereed, komt tot het avondmaal.’ Dan zullen wij onze ogen op aarde sluiten en zullen wij ze openen in de hemel. Dan zullen we zien wat Hij gedaan heeft, Die zo lieflijk zei: ‘Ik ga heen om u plaats te bereiden. En zo wanneer Ik heen zal gegaan zijn en u plaats zal bereid hebben, zo kom Ik weder en zal u tot Mij nemen, opdat gij ook zijn moogt, waar Ik ben.’ O, wat zal dat een heerlijk moment zijn als de roep tot ons komt: ‘Alle dingen zijn nu gereed, verlaat uw huis, uw werk, ja, allen die u lief zijn, want de bruiloft van het Lam is gekomen.’ Daar zult u voortaan zijn!

LEZEN: 1 JOHANNES 3:1-7

17 MEI

En de wereld gaat voorbij en haar begeerlijkheid …

1 JOHANNES 2:17A

Velen willen geen christen worden, om dezelfde reden als de mensen die niet tot het grote avondmaal wilden komen. Ze hebben het te … druk. Ze hebben een groot gezin en hebben alle tijd nodig om brood voor het gezin te verdienen. Ze hebben een zaak en moeten van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat daarmee bezig zijn. Zijn ze niet druk met de zaak, dan zijn ze wel druk met allerlei vluchtige bezoeken. Al met al hebben zij geen gelegenheid om over die onaangename dingen als dood en eeuwigheid na te denken. Eigenlijk is het niet eens nodig dat ik op deze verontschuldigingen inga. Iedereen weet dat ze niet waar zijn. Niemand sterft van de honger omdat hij geen tijd heeft om te eten. Niemand van ons gaat half gekleed over straat. Wel zie ik dat velen erg veel aandacht geven aan de kleding. Welnu, als zij zoveel tijd hebben om hun lichaam te kleden, dan is hun toch zeker tijd gegeven om het kleed der gerechtigheid aan te doen en hun ziel te versieren! Als u zegt dat u geen tijd hebt om God te zoeken, dan besteedt u uw tijd verkeerd. God heeft tijd gegeven. Daarover bent u rentmeester. Sta eens wat vroeger op en zit wat minder lang aan tafel. Dat zou u al tijd genoeg opleveren. Als Luther veel werk had, ze hij: ‘Ik heb nu drie uur nodig voor gebed, anders kom ik vandaag niet door mijn werk heen.’

LEZEN: 1 JOHANNES 2:12-17

18 MEI

Er is niemand die goed doet, ook niet één.

PSALM 14:3B

Er zijn ook mensen die zich te goed vinden om christen te worden. Zij gaan niet in op de nodiging om tot het avondmaal te komen. Zij zeggen: ‘De Evangelieboodschap is goed voor het volk, voor onwetende mensen. Maar wij, achtenswaardige mensen, hebben die verlossing niet nodig. Het is bespottelijk om vrije genade aan te bieden aan mensen die geen dronkaards of vloekers zijn.’ Zij zijn te goed om behouden te worden. Zij hebben geen medicijnmeester nodig, want ze zijn gezond. Ze hebben genoeg spijze op hun eigen tafel. Het is voor hen niet nodig om naar het feestmaal te komen.

Toch bid ik u: Denk eens na en zie eens of dat geen vergissing is! Waarom bent u beter dan andere mensen? Ook al doet u geen openbare zonden, kunt u dan zeggen dat de begeerten van uw hart niet uitgaan naar het kwaad? Spreekt u altijd goed en bent u altijd eerlijk? En ook al kunt u geen dadelijke zonden noemen, kunt u dan zeggen dan u geen zonden hebt van nalatigheid? Hebt u altijd hongerigen te eten gegeven of dorstigen te drinken? Hebt u naakten gekleed? Hebt u God liefgehad met heel uw hart, geheel uw ziel en al uw krachten? Hebt u Hem alles gegeven wat Hij van u vraagt? Weet dat u door uw goede werken niet in de hemel zult komen!

LEZEN: PSALM 14

19 MEI

Alle zonde en lastering zal de mensen vergeven
worden …

MATTHEÜS 12:31M

Sommigen zijn te goed om tot Christus te vluchten. Anderen zeggen: ‘Wij zijn te slecht om zalig te worden. Het Evangelie zegt wel: Geloof in de Heere Jezus en leef. Maar dat geldt niet voor mij. Ik heb te veel gezondigd. Van mijn jeugd af heb ik het kwaad gezocht en dat is alleen maar erger geworden. Ik heb God gevloekt. Ik heb gezondigd tegen licht en kennis in. Tegen de gebeden van mijn moeder in. Ik heb kwaad gesproken van Gods Woord. Ik heb zelfs met de Naam van Zijn Zoon gespot. Ik ben te slecht om behouden te kunnen worden.’

Ook dat is geen goede verontschuldiging. Het Evangelie zegt dat niemand vanwege zijn slechtheid wordt buitengesloten. Christus Zelf heeft gezegd: ‘Alle zonde en lastering zal de mens vergeven worden.’ De nodigingen van het Evangelie blijven niet staan bij een bepaalde hoeveelheid zonden. Integendeel. Ze schijnen zich het eerst tot de ergste zondaren te richten. De Heiland heeft gezegd dat het Evangelie eerst in Jeruzalem gepredikt moest worden. Daar hebben ze hem gekruisigd. Daar heeft Zijn bloed gevloeid. Daar hebben ze met Hem gespot en Hem smaadheid aangedaan. Toch moesten ze dáár het Evangelie verkondigen. Maak niet langer gebruik van uw verontschuldiging, maar vlucht tot Christus. Zoals u bent. Met al uw zonden!

LEZEN: MATTHEÜS 12:22-32

20 MEI

Zoekt de HEERE …

ZEFANJA 2:3A

Sommigen denken dat het voor hen nog te vroeg is om tot Christus te komen. Ze willen eerst nog wat van de wereld zien. Ze zeggen: ‘Ik ben pas vijftien of zestien jaar oud. Ik heb nog tijd genoeg.’ Bent u weleens op het kerkhof geweest? Op veel grafstenen is te zien dat jongeren op die leeftijd al weggenomen waren en opgeroepen werden om rekenschap af te leggen van hun leven op aarde. Hoe kunt u zeggen dat het nog te vroeg is? Is het ooit te vroeg om gelukkig te zijn? Als de godsdienst u inderdaad ongelukkig zou maken, dan zou ik u aanraden om de keus uit te stellen tot het allerlaatste moment. Maar als u in Christus bent, bent u pas echt gelukkig. Dan kunt u toch niet vlug genoeg in Hem zijn?

Ik heb vanaf menig sterfbed gehoord dat men spijt en berouw had van bepaalde zaken. Maar ik heb nooit een christen horen zeggen dat het hem speet dat hij te vroeg bekeerd was geworden. Bent u buiten Christus? Dan blijft de toorn van God op u. Kan het dan te vroeg zijn om aan die toekomende toorn te ontkomen? Dagelijks wordt u verzocht tot zondigen. Uw zondenregister groeit met de dag. Zou het dan te vroeg kunnen zijn om een nieuw hart en een oprechte geest te ontvangen?

LEZEN: ZEFANJA 2:1-7

21 MEI

Zie, nu is het de welaangename tijd, zie, nu is het
de dag der zaligheid.

2 KORINTHE 6:2B

Een andere reden om niet tot het grote avondmaal van het Evangelie te komen, is het argument dat het inmiddels te laat is. Eerst zet de duivel de klok achter en zegt hij dat het nog te vroeg is om de Heere te zoeken. En als hij daarmee zijn doel niet bereikt, dan zet hij de klok vóór en zegt: ‘De tijd is om, de dag der genade is voorbij. De poort van de genade is gesloten, u kunt er niet meer binnenkomen.’

We zullen de duivel meteen van repliek dienen. Zolang de mens nog op aarde is, is het nooit te laat voor hem om in Jezus te geloven. Zolang onze levenslamp nog brandt, zal de allergrootste zondaar die zich bekeert Christus gereed vinden om hem te ontvangen. Er zijn wel mensen bekeerd die honderd jaar oud waren! Hoe oud bent u? Tachtig jaar? Ach, dan hebt u veel zonden. Maar wat zal het een triomf van genade zijn als die tachtig jaren van zonde in een oogwenk uitgewist zullen worden. Al was u zo oud als Methusalem, al had u nóg zoveel zonden, weet dan dat de genade van Jezus Christus genoeg is om al die zonden weg te nemen. Uw zonden kunnen zich opstapelen als bergen, maar de liefde van Christus kan nog twintig el hoger stijgen. Net als bij Noach, waar het water de toppen van de bergen bedekte. Het is niet te vroeg en niet te laat om tot Christus te komen! Verontschuldig u niet langer met deze excuses.

LEZEN: 2 KORINTHE 6:1-13

22 MEI

En gij wilt tot Mij niet komen, opdat gij het leven
moogt hebben.

JOHANNES 5:40

Naast dat er mensen zijn die zeggen dat ze te jong of te oud zijn om tot Christus te komen, zijn er ook mensen die zeggen: ‘Ik zou wel in Christus willen geloven, maar ik weet niet of ik wel uitverkoren ben. De leer van de uitverkiezing benauwt me en brengt mij in de war. Als ik wist dat ik uitverkoren was, zou ik wel op Christus betrouwen.’ Met andere woorden: Als God u Zijn verborgenheden zou openbaren, zou u Gods wil doen. Maar dat betekent dat de Almachtige Zich moet onderwerpen aan úw voorwaarden. U wilt slechts aan de tafel komen als iemand u eerst al zijn schatten en rijkdommen toont. Wat dwaas om zo over de uitverkiezing te praten! Het is een grote en dierbare waarheid. Maar de uitverkiezing kan nooit de reden zijn waarom iemand niet in Christus gelooft. Als de arts u medicijnen voorschrijft, zegt u toch ook niet: ‘Ik zou de medicijnen wel willen gebruiken, maar ik weet niet of ik wel voorbeschikt ben om de koorts te boven te komen’? Nee toch? De arts zou zeggen: ‘Als u de medicijnen niet inneemt, bent u voorbestemd om te sterven!’ Zo zeg ik u ook heden: Wilt u niet in Christus geloven? Dan zult u verdoemd worden. Maar dan zult u de schuld daarvan niet aan de uitverkiezing kunnen geven. De schuldige bent u … zelf!

LEZEN: JOHANNES 5:39-47

23 MEI

Doe uw mond wijd open, en Ik zal hem vervullen.
Psalm 81:11b

Onder degenen die niet op Christus betrouwen, zijn er die zeggen: ‘Ik kan het niet. Ik kan niet in Hem geloven!’ Maar u moet zeggen: Ik wil het niet. Het is waar dat u door de zonde een moedwillige onbekwaamheid en een zedelijk onvermogen hebt om tot Christus te komen. Maar hebt u echt in oprechtheid naar Hem gezocht? Een boer zond eens een knecht naar de stad om inkopen te doen. De man kwam zonder iets terug. De boer vroeg hem waarom hij niet in de stad was geweest. De knecht antwoordde: ‘Er was een diepe rivier, ik kan niet zwemmen en er was geen boot.’ De boer vroeg: ‘Was er dan geen veer?’ ‘Ja, dat was er …’ ‘Hebt u de veerman gevraagd of hij u wilde overzetten?’ ‘Nee, meneer …’

De verontschuldiging van de knecht was dus niet meer dan een verzinsel. Met betrekking tot onze zaligheid zijn er veel dingen die wij niet kunnen doen. Maar er ís een veer! De Heilige Geest is machtig alles te doen. Het is waar dat u uzelf geen nieuw hart kunt geven, maar hebt u er wel ernstig om gevraagd? Hebt u Christus in oprechtheid gezocht? Want nooit is er een ziel geweest, die in waarheid Christus zocht en tóch omkwam. Gaat uw hart in oprechtheid uit naar de verlossing in Christus? Dan kunnen hemel en aarde voorbij gaan, maar Christus’ woorden blijven waar: ‘Die tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen.’

LEZEN: PSALM 81:11-17

24 MEI

Dewijl Ik geroepen heb en gijlieden geweigerd hebt …

SPREUKEN 1:24A

Wat is het dwaas om niet in te gaan op de nodiging van het Evangelie en allerlei verontschuldigingen te maken. God doorziet alles! Belijd Hem uw dwaasheid. Eenmaal zullen uw verontschuldigingen er heel anders uit gaan zien. Hoe moet het als u gaat sterven? Welke verontschuldigingen zult u aanvoeren als de dood u heeft aangegrepen? Als men het doodszweet van uw aangezicht veegt? Het zou kunnen zijn dat u dan boos bent op uzelf omdat u zo lichtvaardig met uw ziel bent omgegaan. En welke verontschuldigingen zult u maken als u voor Gods rechterstoel staat? Eenmaal zal het bazuingeklank klinken. Dan zult u oprijzen uit uw graf. Dan worden de boeken geopend en zal Christus uw oordeel uitspreken: ‘Gaat weg, gij vervloekten, in het eeuwige vuur.’ Zult u dan nog kunnen zeggen: ‘Heere, het was te vroeg. Heere, het was te laat. Ik was een te groot zondaar om in Jezus te geloven. Ik had geen Zaligmaker nodig’? Ach, dan zult u wenen en rouwklagen vanwege uw zonden. En als u in de hel geworpen wordt, wat moet u dan met al uw verontschuldigingen? Boven uw hoofd zult u een geweldige boog zien, geschreven met letters van vuur, waar staat: ‘U hebt uw plicht geweten, maar hem niet volbracht.’ Dan zult u horen: ‘Dewijl Ik geroepen heb, en gijlieden geweigerd hebt (…) zo zal Ik ook in ulieder verderf lachen.’

LEZEN: SPREUKEN 1:20-33

25 MEI

Zie, hier ben Ik, zie, hier ben Ik.

JESAJA 65:1B

Arme zondaar die zich steeds verontschuldigt en niet behouden wilt worden. Dat God u ertoe zou brengen om heden op Jezus te zien. De Schrift zegt: ‘Nu is het de welaangename tijd, zie, nu is het de dag der zaligheid.’ Het enige middel om aan al uw verontschuldigingen een einde te maken is … op Christus te zien. Daar hangt de bloedende Heiland aan het kruis. Daar lijdt Hij, opdat de zonde vergeven zou worden. Zie op Hem, betrouw op Hem, en u zult zalig worden.

In de Naam van God breng ik u heden deze uitnodiging en dit gebod: Vertrouw uw ziel aan Jezus, de Zoon van God Die voor de zonde geleden heeft, en u zult zalig worden.

Misschien zullen wij elkaar aan deze zijde van het graf nooit weer zien, maar op Gods grote dag zullen wij elkaar ontmoeten. En als u dan Christus niet hebt aangenomen en niet op Hem hebt betrouwd, dan ben ik rein van uw bloed. U hebt het Evangelie gehoord. Er is u gezegd op Jezus te vertrouwen zoals u bent. Er is u verzekerd dat Hij volkomen kan zalig maken degenen die tot Hem komen. U bent genodigd. Als u níét komt, is uw verderf op uw hoofd. O, mocht de Geest van God deze dingen toepassen aan uw ziel. Mocht Hij zijn als een vuur om te smelten, als een hamer om te verbreken, opdat u heden met een verbroken hart Christus mocht aannemen tot uw Zaligmaker.

LEZEN: JESAJA 65:1-12

26 MEI

En het zal geschieden, al wie de Naam des HEEREN zal
aanroepen, zal behouden worden.

JOËL 2:32A

Bent u nog vreemdeling van de waarheid die in Christus Jezus is? O, hoor dan de boodschap die ik u moet meedelen. U bent in uw vader Adam gevallen. U bent gevallen in uw eigen zonde en ongerechtigheid. U hebt de Allerhoogste tot toorn verwekt. En zo zeker als u hebt gezondigd, zo zeker moet God u straffen. God is een God van recht. Hij zal de schuldige geenszins onschuldig houden. Maar God heeft een middel bedacht in Zijn oneindige genade, waardoor Hij – zonder tekort te doen aan Zijn eer – Zich over u kan ontfermen. Jezus Christus, God uit God, is uit de hemel neergekomen in de gelijkheid van het zondige vlees. Hij is ontvangen van de Heilige Geest, geboren uit de maagd Maria. Hij heeft heilig geleefd in deze wereld, totdat Hij Zich heeft overgegeven om voor ons te sterven. Hij, de Rechtvaardige voor de onrechtvaardigen. Opdat Hij ons tot God zou brengen. Dat is eenvoudigweg het plan der verlossing. Eenieder die in de Heere Jezus Christus gelooft, zal zalig worden.

Hebt u al Gods geboden overtreden, Zijn genade versmaad en Zijn wraak getart? ‘En het zal geschieden, al wie de Naam des HEEREN zal aanroepen, zal behouden worden.’

LEZEN: JOËL 2:23-32

27 MEI

Waarom Hij ook volkomen kan zalig maken degenen
die door Hem tot God gaan, alzo Hij altijd leeft om
voor hen te bidden.

HEBREEËN 7:25

Paulus heeft geschreven aan Timotheüs: ‘Want dit is een getrouw woord en alle aanneming waardig, dat Christus Jezus in de wereld gekomen is om de zondaren zalig te maken, van welke ik de voornaamste ben.’ Christus Zelf heeft gezegd: ‘Al wat Mij de Vader geeft, zal tot Mij komen; en die tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen.’ In de brief aan de Hebreeën lezen wij van Christus: ‘Waarom Hij ook volkomen kan zalig maken degenen die door Hem tot God gaan, alzo Hij altijd leeft om voor hen te bidden.’

Alles wat God van u vraagt is dat u zult zien op Zijn bloedende, lijdende Zoon. Dat u uw ziel beveelt in de handen van Hem Die alleen machtig is van de dood en de hel te verlossen. Is het niet verwonderlijk dat de verkondiging van het Evangelie geen blijdschap en tevredenheid opwekt bij alle mensen? Je zou toch verwachten dat ieder die deze boodschap hoort zijn zonden van zich zou afwerpen, Jezus zou aangrijpen en alleen op Zijn kruis zou zien? Helaas is de boosheid van onze natuur zo groot, dat we de uitnodiging tot het feestmaal van het Evangelie verwerpen. De meesten van u zijn vijanden van God, Die Zijn Zoon gezonden heeft tot een rantsoen voor velen. Toch klinkt de roepstem: ‘Dwing ze in te komen!’

LEZEN: HEBREEËN 7:11-28

28 MEI

Ga uit in de wegen en heggen; en dwing hen in
te komen, opdat mijn huis vol worde.

LUKAS 14:23

In de gelijkenis van het grote avondmaal zond de heer zijn dienstknecht eerst uit in de straten en de wijken van de stad, om de armen en verminkten en kreupelen en blinden in te brengen. Omdat er nog plaats was, zond de heer de dienstknecht in de wegen en heggen met de vermaning: ‘Dwing hen in te komen, opdat mijn huis vol worde.’ Daarbij werden landlopers, stropers en struikrovers genodigd en de mensen die geen vaste verblijfplaats hadden, die sliepen onder de heggen.

Ook onder u zijn armen. Ik moet u dwingen om te komen. De armoedige omstandigheden waaronder u verkeert zijn geen slagboom, die u belet het Koninkrijk der hemelen binnen te gaan. Armen zijn niet uitgesloten van Gods genade. Tot u is het woord dezer zaligheid juist gezonden, want armen wordt het Evangelie verkondigd. In het bijzonder worden geestelijk armen genodigd. Zij hebben geen geloof, geen deugd, geen goede werken, geen genade en zelfs geen hoop. Ach, mijn Meester heeft u een vriendelijke uitnodiging gezonden. Wees welkom aan het bruiloftsmaal van Zijn liefde. ‘Die wil, kome, en neme het water des levens om niet.’ Ik moet u dwingen om in te komen!

LEZEN: MATTHEÜS 11:1-6

29 MEI

En die dorst heeft, kome; en die wil, neme het water
des levens om niet.

OPENBARING 22:17B

Zondaar, u bent niet alleen geestelijk arm. U bent ook verminkt. U hebt gedacht dat u uw eigen zaligheid kon werken zonder daarbij Gods hulp nodig te hebben. U deed goede werken, u nam uw godsdienstplichten waar en u meende door uzelf in de hemel te komen. Maar inmiddels bent u verminkt. Het zwaard van de wet heeft uw hand afgehouwen. U kunt niet langer werken. Het is u niet meer mogelijk om de wet gehoorzaam te zijn. U voelt dat het kwade u bijligt als u het goede wilt doen. U hebt alle pogingen om uzelf zalig te maken opgegeven als een ijdele hoop. En wat nog erger is: toen u ontdekte dat u door uw werken de hemel niet kon bereiken, dacht u dat u door het geloof op de weg was die naar de hemel voert. Maar inmiddels bent u ook verminkt aan uw voeten. U ervaart dat u niets kunt geloven, dat u zich niet kunt bekeren en dat u het gebod van het Evangelie niet kunt gehoorzamen.

U voelt u totaal in het verderf gestort. U ervaart dat u volkomen onmachtig bent om iets te doen wat God behaagt. Maar ook tot zulken ben ik gezonden. Ook voor uw ogen moet ik de kruisbanier opheffen. Aan u moet ik het Evangelie prediken. ‘Al wie de Naam des Heeren zal aanroepen, zal zalig worden.’ Ú moet ik toeroepen: ‘Die wil, kome, en neme het water des levens om niet.’

LEZEN: OPENBARING 22:12-20

30 MEI

Ga heen, uw geloof heeft u behouden. En terstond
werd hij ziende, en volgde Jezus op de weg.

MARKUS 10:52B

Onder de genoden tot het grote avondmaal zijn ook de blinden. U, die uzelf niet kunt zien. U die denkt goed te zijn, terwijl u vol van kwaad bent. U die het bittere tot zoet maakt, en het zoete tot bitterheid. U die de duisternis tot licht stelt, en het licht tot duisternis. Tot ú ben ik gezonden. Tot u, blinde zielen, die uw verloren toestand niet ziet. Tot u, die niet gelooft dat de zonde zo verschrikkelijk zondig is. Tot u, die niet aangespoord wilt worden om erover na te denken dat God een rechtvaardig God is. Tot u ben ik gezonden.

Ook tot u, die de Zaligmaker niet kunt zien. Die geen schoonheid ziet in Hem, zodat u Hem zou begeren. U ziet geen voortreffelijkheid in deugd, geen heerlijkheid in de godsdienst. U ziet geen zaligheid in het dienen van God. U ziet er geen genot in om een kind van God te zijn. Toch ben ik tot ú gezonden. Christus beveelt uit te gaan in de wegen en de heggen. De nodiging gaat uit tot alle rangen en standen. Zowel naar de edelman te paard als naar de vrouw die moeilijk voortstrompelt om haar werk te doen. Ook de dief die een hinderlaag legt om een reiziger te overvallen wordt genodigd. Zij zijn allemaal in de wegen en heggen en worden gedwongen in te komen. Opdat Zijn huis vol zou worden!

LEZEN: MARKUS 10:46-52

31 MEI

Geloof in de Heere Jezus Christus, en gij zult zalig
worden, gij en uw huis.

HANDELINGEN 16:31

Bent u onbekeerd en onverzoend? De hemelse Koning zegt: ‘Zo waarachtig als Ik leef, spreekt de Heere HEERE, zo Ik lust heb in de dood des goddelozen. Maar daarin heb Ik lust, dat de goddeloze zich bekere van zijn weg en leve.’ ‘Komt dan en laat ons samen rechten, zegt de HEERE: Al waren uw zonden als scharlaken, zij zullen wit worden als sneeuw, al waren zij rood als karmozijn, zij zullen worden als witte wol.’ Ik ben verblijd dat ik u zo’n goede tijding mag brengen. Maar mijn hart is ook bezwaard, omdat ik zie dat u het niet als een goede tijding ervaart. U keert zich ervan af en slaat er nauwelijks acht op. Wat heeft de Koning al niet voor u gedaan? Hij kende uw schuld. Hij voorzag dat u zich in het verderf zou storten. Hij wist dat Zijn gerechtigheid uw bloed zou eisen. Jezus is gestorven opdat u toch verlost zou worden en zalig zou worden. Ziet u in de hof van Gethsémané de Man op Zijn knieën, terwijl grote druppels bloed Hem worden uitgeperst? Ziet u hoe Hij aan een paal werd gebonden om gegeseld te worden met een verschrikkelijke gesel die Zijn vlees uit elkaar scheurde? Hij hing genageld aan het kruis en riep uit: ‘Het is volbracht.’ En dat alles om de zonde te kunnen vergeven, zonder dat Gods gerechtigheid tekortgedaan zou worden. ‘Geloof in de Heere Jezus Christus, en gij zult zalig worden!’

LEZEN: HANDELINGEN 16:25-34

1 JUN

Want wie van u, willende een toren bouwen, zit niet
eerst neder en overrekent de kosten …?

LUKAS 14:28A

De gelijkenis over de te bouwen toren vinden we alleen in het Lukasevangelie. Lukas vertelt dat vele scharen Jezus volgden op het moment dat Hij deze gelijkenis uitsprak. Hij sprak over het wannen van de vele naamdiscipelen die voor Hem stonden. Het kaf zou verdreven worden, zodat alleen het kostbare koren over zou blijven. Het doet ons denken aan Gideon die zijn grote samengestelde leger moest verminderen. De Heere had gezegd dat hij te veel volk bij zich had.

Ook de Heere Jezus stelde Zijn volgelingen op de proef, om ook alleen diegenen over te houden die geschikt waren om de wereld te veroveren. Om Zijn kostbare schatten van het Evangelie over te brengen, koos Hij vaten die Hij door Zijn genade geschikt gemaakt had. De andere volgelingen had Hij niet nodig.

De Heere Jezus verblijdde Zich meer over één zondaar die zich bekeerde, dan over tienduizend zondaren die alleen met de mond beleden dat ze Hem volgden. Dat laatste is levensgevaarlijk. Jezus onderwees de schare, zodat niemand Hem om een misverstand zou volgen. Hij wilde dat ze ten volle zouden begrijpen wat het inhield om Zijn discipel te zijn. De overste Leidsman van onze zaligheid wil dat Zijn volgelingen eerst álles overwegen voordat ze Hem volgen.

LEZEN: LUKAS 14:25-30

2 JUN

… of hij ook heeft hetgeen tot volmaking nodig is?

LUKAS 14:28B

De gelijkenis uit het Lukasevangelie over de te bouwen toren is ook vandaag nog heel gepast en de waarschuwing die erin ligt is even heilzaam als toen de Meester deze woorden uitsprak tijdens Zijn omwandeling op aarde. Ook in onze dagen zijn er grote scharen die Christus volgen. Velen zijn ontroerd en bewogen. Onder hen zijn – Gode zij dank – discipelen die door God Zelf zijn geroepen. Voor ieder van hen zijn we van harte dankbaar. Maar … er zijn ook anderen. Het is nooit anders geweest. Ook nu zijn er discipelen die niet door God zijn geroepen, maar die alleen hun natuurlijke driften volgen. Hun godsdienstige gevoelens zijn momenteel innig en vurig, maar ze zijn heel veranderlijk en van voorbijgaande aard. Daarom is het onze roeping en plicht om in de Naam van Christus tot u te spreken op dezelfde manier als Hij Zelf gesproken heeft. Wij willen u in Zijn eigen woorden waarschuwen en zeggen: ‘Indien iemand tot Mij komt, en niet haat zijn vader en moeder, en vrouw en kinderen, en broeders en zusters, ja, ook zelfs zijn eigen leven, die kan Mijn discipel niet zijn. En wie zijn kruis niet draagt en Mij navolgt, die kan Mijn discipel niet zijn. Want wie van u, willende een toren bouwen, zit niet eerst neder en overrekent de kosten, of hij ook heeft hetgeen tot volmaking nodig is?’

LEZEN: LUKAS 5:27-32

3 JUN

Meester, ik zal U volgen, waar Gij ook heengaat.

MATTHEÜS 8:19B

Het is nodig om de kosten te overrekenen voor wie Jezus wil volgen. Dan dient u Hem méér lief te hebben dan welke persoon ter wereld ook. Dát is de betekenis van de woorden: ‘Indien iemand tot Mij komt, en niet haat zijn vader en moeder …’ ‘Vader’ en ‘moeder’ zijn twee dierbare namen. Wie zou deze woorden zonder ontroering kunnen uitspreken? In het bijzonder als het gaat om het woordje ‘moeder’. Dat is een dierbare en tedere naam. Bij het horen van die naam gaat er diep vanbinnen bij ons een snaar trillen. Maar oneindig veel machtiger is de Naam van de Zaligmaker, de Naam Jezus. Wij behoren onze ouders minder lief te hebben dan Jezus Christus. De Heere wil ook voorrang hebben op de vrouw die u het meeste liefhebt. Want Hij raakt nog een andere snaar. Dat is het dierbare woord ‘vrouw’ of ‘echtgenote’. Zij is een deel van ons bestaan, een troost in smart, een lust voor onze ogen. Toch mag zij niet de eerste plaats hebben. U dient neer te zitten aan Jezus’ voeten. Datzelfde geldt ook van de kinderen. Ook die lieve kleintjes die zich nestelen op onze schoot. Het is muziek in onze oren als zij de vader- of moedernaam uitspreken. Toch mogen ook zij niet op de eerste plaats komen en niet tussen de Heiland en u instaan. Wilt u Christus’ discipel zijn? Overreken dan de kosten. Hij moet de hoogste plaats in uw hart innemen.

LEZEN: MATTHEÜS 8:18-22

4 JUN

Doodt dan uw leden die op de aarde zijn …

KOLOSSENZEN 3:5A

Om Christus te volgen is het niet alleen nodig Hem meer lief te hebben dan onze vader en moeder, onze vrouw en kinderen. We moeten ook ons eigen ik haten. Ik vrees dat velen makkelijker hun vader, moeder, man of vrouw en kinderen zullen haten dan hun eigen leven. Tóch is dat de eis. Het haten van ons eigen ‘ik’ betekent: Overal waar mijn genot of voordeel, mijn goede naam, ja, zelfs mijn leven de plaats inneemt die Christus’ heerlijkheid toekomt, dien ik mijzelf te haten. Want dan sta ik daar Christus mee in de weg. Als de Heere Jezus of Zijn wil worden tegengestaan, moet ik vader en moeder, broeder en zuster, ja, ook mezelf als een vijand beschouwen. Ik behoor mijn familieleden naar Gods wet lief te hebben en het goede voor hen te zoeken zoals ik dat ook voor mezelf doe. Maar dat mag nooit ten koste gaan van wat God van ons eist. We mogen niet zondigen om hen ter wille te zijn en daarmee Jezus van Zijn eer beroven. Wanneer we ook maar iets in onszelf bespeuren wat zich tegen Jezus verheft, dan dienen we dat weg te doen. God vraagt van ons ons vlees te kruisigen en deszelfs begeerlijkheden. We dienen ons alles te ontzeggen en van alles te onthouden wat onze Zaligmaker smart zou aandoen. Evenals dat wat ons zou hinderen om Hem meer en meer gelijkvormig te worden.

LEZEN: KOLOSSENZEN 3:1-11

5 JUN

Wat is het dat gij deze daad in uw hart hebt
voorgenomen?

HANDELINGEN 5:4M

Wanneer we Jezus willen volgen, moeten we zonder enig voorbehoud alles aan Hem overgeven. Jezus Zelf heeft gezegd: ‘Een iegelijk van u, die niet verlaat alles wat hij heeft, die kan Mijn discipel niet zijn.’ Er is een mogelijkheid dat er een christenvervolging komt. Dat het werkelijkheid wordt dat u alles zult moeten verlaten. We moeten op dat gebeuren voorbereid zijn. Het kan ook zijn dat u bijna niets hoeft te verlaten, dat u geen vervolging treft. Maar in uw hart moet er wel een letterlijke overgave zijn alsóf u alles zou moeten verlaten. Niemand heeft zich oprecht aan Christus gegeven, die niet gezegd heeft: ‘Heere, ik geef nu mijn lichaam aan U, evenals mijn ziel, mijn gaven, mijn talenten, mijn goederen, mijn huis, mijn kinderen, ja, alles wat ik heb. Vanaf nu zal ik leven alsof ik alles alleen te leen van U gekregen heb. Ik zal het gebruiken en erover waken als een rentmeester, want het is alles van U. Ik heb van mezelf niets meer. Ik heb het allemaal aan U overgegeven.’

Met minder kosten kunt u Christus’ discipel niet zijn. Als u nog één penning voor uzelf wilt houden als uw eigendom, dan is Christus uw Meester niet. Het moet alles van Hem zijn. Het kleinste deel van uw bezittingen, ja, ook uw leven. Anders kunt u de Zijne niet zijn.

LEZEN: HANDELINGEN 5:1-11

6 JUN

Die niet zal veelvoudig wederontvangen in deze tijd,
en in de toekomende eeuw het eeuwige leven.

LUKAS 18:30

De zegeningen die het volgen van Jezus met zich meebrengt, zijn alle kosten die eraan verbonden zijn méér dan waard. Wat doet het ertoe als u een goede relatie moet opgeven voor Hem? Jezus is meer dan een echtgenoot of kind. David getuigde: ‘Als mijn vader en mijn moeder mij hebben verlaten, zal de Heere mij aannemen.’ Die blijdschap zal het verlies zeker vergoeden. Zou u daarvoor niet alle dingen schade achten om de uitnemendheid van Christus Jezus, uw Heere?

En wat dacht u van uw stervensuur? Dan zal het u niet smarten dat u om Jezus’ wil verworpen werd door uw familie. Het zal u geen droefheid geven dat er met u gespot werd om Christus’ wil. Het zal u geen hartzeer bezorgen dat men u te fijn of te puriteins vond. Nee, broeders, dát zullen dan de dingen niet zijn die doornen leggen op ons hoofdkussen als we gaan sterven. Integendeel. Dan zullen we zien hoe lieflijk het was om een deel van het kruis van Christus te mogen dragen. En op de dag van het oordeel, als de bazuin geblazen wordt en de doden opstaan uit hun graf, zullen we niet zeggen: ‘Ik heb te veel geleden voor Christus.’ We zullen niet met leedwezen terugzien op ons aardse leven waarin we om Jezus’ wil in de maatschappij naar beneden werden getrapt. O nee! Dan zullen de martelaren juist schitteren met een dubbele glans.

LEZEN: LUKAS 18:18-30

7 JUN

Zo iemand Mij dient, die volge Mij; en waar Ik ben,
aldaar zal ook Mijn dienaar zijn.

JOHANNES 12:26A

Christus vraagt van degenen die Hem willen volgen niet dat ze iets zullen verlaten wat Hij Zelf niet verlaten heeft. Ik wenste wel dat u zou zeggen: ‘Meester, U vraagt van mij dat ik mijn vader zal verlaten. U hebt Zelf Uw Vader verlaten. U vraagt van mij dat ik mijns vaders huis moet achterlaten om Uwentwil. Hebt u niet Zelf de heerlijke woningen in de hemel verlaten? Worden wij geroepen om smaadheid te dragen om Uwentwil? Men heeft U wel Beëlzebul genoemd. Is het nuttig voor mij dat ik uitgeworpen word? Ze hebben U ook uitgeworpen. Als ik denk aan de geseling, aan de schande en aan het feit dat U bespuwd werd, wat zijn mijn smarten dan daarbij vergeleken? Ja, al zou ik zelfs ter dood veroordeeld worden om Uwentwil, ik weet dat U van alles beroofd aan het kruis hing. En dat om mij van de toekomende toorn te verlossen. U was in de heftigste strijd gewikkeld. U ontving de meeste slagen.’

Ongelovige, wilt u Hem volgen? Durft u Hem volgen? Of hunkert u naar gemak en rust? Loopt u over naar de vijand? Of … bent u een ware volgeling van Christus? Zeg dan: Waar Hij is, laat daar Zijn dienstknecht ook zijn. Laat Zijn vernedering ons deel zijn in deze wereld, opdat we in de toekomende wereld mogen delen in Zijn heerlijkheid.

LEZEN: JOHANNES 12:20-31

8 JUN

Houdt het daarvoor, dat gij wel der zonde dood zijt,
maar Gode levend zijt in Christus Jezus, onze Heere.

ROMEINEN 6:11

De gelijkenis over de te bouwen toren was een toetssteen voor de schare of zij de Heere Jezus werkelijk wilden volgen. Toch lezen we na Zijn ernstige woorden: ‘En al de tollenaars en de zondaars naderden tot Hem om Hem te horen.’ Daarna begon Christus Zijn hoorders de kostelijke waarheid mee te delen van Zijn vrije genade. Hij deed als een boer, die eerst de ploeg door het land drijft en de grond omkeert. Pas daarna zaait een landman het goede zaad. Eerder niet.

Wenst u Christus te bezitten? Kom, en bezit Hem. Ziet u uit naar verlossing? Neem dan Zijn verlossing aan als een genadegave. Maar … besef wel wat ermee bedoeld wordt. Zijn verlossing is niet alleen een verlossing van de hel. Het is de verlossing van de zonde. Hij redt niet alleen mensen van de eeuwige pijn. Hij maakt vrij van de ijdele en boze wegen van deze wereld. Die dingen kunnen niet gescheiden worden. Het is als een kleed zonder naad, van bovenaf geheel geweven. Wilt u rechtvaardigmaking hebben? Dan moet u ook heiligmaking hebben. Wilt u vergeving van uw zonden ontvangen? Dan moet u heiligheid hebben. Wilt u één zijn met Christus? Dan moet u zich afzonderen van de zondaren. Wilt u eenmaal de gouden straten hierboven bewandelen? Bewandel dan hier beneden de weg van de heiligheid. God geve u daartoe Zijn Geest!

LEZEN: ROMEINEN 6:1-14

9 JUN

Of wat koning (…) zit niet eerst neder en beraadslaagt
of hij machtig is om met tienduizend te ontmoeten
degene die met twintigduizend tegen hem komt?

LUKAS 14:31

Na de gelijkenis uit Lukas 14 met daarin de les dat de kosten eerst overrekend moeten worden vóórdat de toren gebouwd gaat worden, spreekt Jezus de gelijkenis uit van een koning die ten oorlog uitgaat. De koning overlegt bij zichzelf of hij met zijn tienduizend soldaten sterk genoeg zal zijn om het leger van de vijand – dat uit twintigduizend soldaten bestaat – tegemoet te treden.

Er zijn onder ons mensen die geen vriend van God zijn. En … wie niet mét Hem is, is tégen Hem. Als u God niet uw Vader kunt noemen, als uw hart niet voor Hem klopt, dan bent u een vijand van Hem. Als u uw zin kon krijgen, zou er geen God zijn. U zou het liefst nooit meer aan Hem denken. U zou graag leven naar uw eigen goeddunken in plaats van naar Gods geboden. Dag in dag uit staat u de Heere tegen! Maar … kunt u verwachten dat u van Hem de overwinning kunt behalen? U hebt de strijd aangebonden met Gods wet. U bent niet van plan haar te houden. U wilt Gods dag niet eerbiedigen. U voert oorlog met God. Maar … is er enige kans dat u Hem zult overwinnen? Bent u misschien als satan, die liever wilde regeren in de hel, dan geregeerd te worden door de hemel? Is er in die strijd wel enige hoop voor u?

LEZEN: LUKAS 14:31-35

10 JUN

De stem des HEEREN is met kracht; de stem
des HEEREN is met heerlijkheid.

PSALM 29:4

Wilt u niet voor God buigen? Verheft u zich tegen Hem? Denk dan eens aan Zijn ontzaglijke macht. Is er iets, wat Hij niet kan? Soms horen we het geluid van de donder, en we kijken verschrikt op als Hij door Zijn bliksem de hemel in vlam zet. Maar wat dacht u van een orkaan op de grote wateren? Dan kraakt het stevigste schip als een rietje. Wat doet God niet in de Alpen? Denk aan een lawine. Denk aan de ijzingwekkende afgronden waar u in kunt staren. Denk aan het geheim van de bergkloof. Denk aan watervallen, bevroren zeeën en gletsjers die zich met donderend geraas van de bergen naar beneden storten. Wie een storm meemaakt in de Alpen en ziet hoe de bergen als het ware hun witte hoofden buigen terwijl de storm eroverheen raast leert iets van de macht van God.

Denk ook aan de schepping. God ontsloot de afgronden en verbrak de diepte van de fonteinen. Hij hield het water van de Rode Zee overeind toen het volk Israël daardoor trok. God heeft de schilden van Og, Sihon en Sanherib verbroken. Welke schilden en spiesen heeft Hij níét verbroken? Miljoenen zijn door Hem overwonnen. God bespot Zijn vijanden. ‘Die in de hemel woont zal lachen.’ Bedenk, zondaar, tegen Wie u strijdt. Probeer verder niets meer tegen God te ondernemen en sluit vrede met Hem van Wie u nooit de oorlog zult winnen.

LEZEN: PSALM 29

11 JUN

Bij wie dan zult gij God vergelijken? Of wat gelijkenis
zult gij op Hem toepassen?

JESAJA 40:18

Ieder mens, hoofd voor hoofd, is in de macht van God. U kunt menen dat u sterk bent. U kunt misschien hard werken als de beste. Er zijn misschien weinig mensen die net zo makkelijk als u een zware vracht kunnen optillen. En toch is één seconde genoeg om al uw leden te doen verstijven en verlammen. Uw verstand is nu misschien nog helder. U kunt uw gedachten ook op schrift duidelijk uitdrukken. Niemand kan zó snel een ingewikkeld vraagstuk oplossen als u, en sneller een probleem ontrafelen. En toch … Er is slechts één tik van de klok nodig of ons verstand is verbijsterd. Dan valt er een geheimzinnige hand op ons brein en we missen het licht van ons verstand. Het toont ons wat God in Zijn voorzienigheid kan doen in één ogenblik met mensen die het meest helder van verstand waren. Die bekend stonden als de verstandigste en meest schrandere mensen. Kijk eens in de ziekenhuizen. Daar ziet u wat er van een mens kan worden als God dat wil. O zondaar, zou u God niet tot uw Vriend willen hebben? U bent totaal hulpeloos in Zijn macht. Als ik een mot in mijn hand heb, kan ik die verpletteren als het mij uitkomt. Wat denkt u: Als de mot enigszins kon denken, zou hij dan mijn boosheid opwekken? Nee toch? Het diertje zou schuiling zoeken bij mijn hart opdat ik het zou beschermen. Zoek toch de Heere!

LEZEN: JESAJA 40:12-18

12 JUN

Dit eerst wetende, dat in het laatste der dagen
spotters komen zullen, die naar hun eigen begeerlijkheden
zullen wandelen.

2 PETRUS 3:3

Zondaar, bedenk dat u moet sterven. Daarom is het betreurenswaardig dat u nog steeds in vijandschap met God leeft. Het kan wel zijn dat u morgen al sterft! Wat zijn twintig of dertig jaar, zo u die nog kreeg? Iemand die dertig jaar oud is, moet bekennen dat hij voelt hoe kort de tijd is. Als kind vonden we een jaar een erg lange tijd. Toen we twintig waren was een jaar in onze ogen ook nog aardig lang. Maar zodra u ouder wordt vliegt de tijd voor uw gevoel om. Mensen van veertig, vijftig of zestig jaar oud zullen u zeggen dat het leven als een droom is en dat de jaren voorbij vliegen. Waarde vriend, zal het niet verschrikkelijk zijn om te sterven terwijl u met God op voet van oorlog leeft? Op uw sterfbed zult u genoeg te strijden hebben met de dood. Dan zult u wel iets anders te doen hebben dan te strijden tegen de God van de hemel. Voor hen die God liefhebben is de dood al niet aangenaam. Hoe zal het dan toch voor u zijn?

Bedenk ook dat u na de dood opnieuw zult leven. Wij weten weinig over die toekomst. Maar vraag u eens af: Wie zullen uw vrienden zijn in de toekomstige wereld? Vrienden zonder God? Vreselijk zal het zijn omgeven te zijn door hen die een haat hebben tegen de Koning Die alles regeert. Zorg dat u een paspoort hebt waaruit blijkt dat u een vriend van de hemelse Koning bent!

LEZEN: 2 PETRUS 3:1-10

13 JUN

Verlos hem, dat hij in het verderf niet nederdale,
Ik heb verzoening gevonden.

JOB 33:24B

Wilt u de strijd tegen God opgeven en vraagt u wat er moet gebeuren om in vrede met Hem te komen? Ik vraag u: Hebt u een gezant die voor u naar God kan gaan? Want God kan ú niet aanzien. Jezus Christus is de Gezant tussen God en de mens. Kunt u uw zaak in Zijn hand stellen? En wilt u dat ook? Zo ja, dan zal de zaak voor u goed aflopen. God kan Christus geen enkel verzoek weigeren. Christus heeft recht op alles wat Hij van de Vader vraagt. De Vader heeft altijd een welbehagen in Hem. De Vader verlustigt Zich erin om de Zoon te geven waar Hij om vraagt. Christus, de Verlosser, is bereid om voor u te pleiten. Hij wacht om genadig te zijn. Ik mag u heden de blijde boodschap brengen van Zijn liefde en goedertierenheid. Ik ben gezonden om u te waarschuwen tegen een zeker verderf dat eenieder wacht die zich van Christus afwendt.

Bent u een opstandeling die ziek is van de zonde? Dan nodig ik u uit om terstond te komen tot de troon van Gods genade. En ik kan u verzekeren dat Hij u geenszins zal uitwerpen. Maar er is een voorwaarde en dat is deze: Geef alle verraders over. Er kan tussen God en u geen vrede zijn zolang u in de zonde leeft. Geef uw zondige leven op. Wees bereid daar afstand van te doen. Want één zonde die nog schuilt in uw hart zal God beletten om vrede met u te sluiten.

LEZEN: JOB 33:1-24

14 JUN

Ga weg, satan; want er staat geschreven …

MATTHEÜS 4:10M

Wilt u niet langer Gods vijand zijn? Dan wil ik u nog enkele dingen ter overweging meegeven. Besef dat de zonde zoet is. De wereld doet fraaie beloften. Hoewel het niet alles goud is wat er blinkt, heeft het wel de schijn ervan. Denkt u de zonde te kunnen weerstaan als ze u zo bekoorlijk toeschijnt? Bedenk ook dat uw vrienden sterk bij u zullen aanhouden. U kunt nú de zonde wel opgeven, maar u weet niet wie volgende keer de verzoeker zal zijn. Er zijn al zo veel zielen aan de verdoemenis prijsgegeven voor wat mensen ‘liefde’ noemen. De beker die u toegereikt wordt ‘schijnt’ zoet. De hand die de beker aanreikt is nog gevaarlijker. Het valt niet mee om met satan te strijden op het moment dat hij de diensten gebruikt van iemand voor wie u veel respect hebt of die u hartelijk liefhebt. Denk aan Salomo. Zijn wijsheid was fenomenaal! Maar hij werd verleid en verstrikt door zijn vrouwen en viel de boze ten prooi. Nodig is de gezindheid die Christus had, toen Hij zei: ‘Ga weg, satan.’ De duivel is een listig wezen. Als hij de deur niet kan openbreken zal hij zien dat hij de sleutel krijgt. Dan zal hij proberen om door middel van degene van wie wij het meest houden en die ons het meest zijn of haar genegenheid toont, toegang te verschaffen tot ons hart. Het zal niet gemakkelijk zijn om tegen hem te strijden!

LEZEN: MATTHEÜS 4:1-11

15 JUN

Zal ook een Moorman zijn huid veranderen?
Of een luipaard zijn vlekken?

JEREMIA 13:23A

De macht der gewoonte is een gevaarlijke vijand voor allen die Christus wensen te volgen. Misschien wilt u plotseling uw zonden opgeven en met satan strijden. Maar … kan ook een Moorman zijn huid veranderen of een luipaard zijn vlekken? Evenmin kan iemand die gewend is kwaad te doen, goed doen. U kunt net zo goed wensen dat het water van een waterval naar boven valt in plaats van naar beneden, als dat u zou wensen dat de menselijke natuur trekt naar de deugd in plaats van naar de zonde. De gewoonte is als een ijzeren band. Wie er eenmaal door omsingeld is, kan eraan rukken en trekken wat hij wil, maar hij zal eerder zijn eigen lichaam verwonden, dan de schakels van die keten doorbreken. We hebben mensen gezien die – overtuigd van hun dwaalweg – geprobeerd hebben daarvan af te komen zonder de hulp van God. Voor een tijd scheen het dat ze vorderingen maakten, maar het was bij hen als met het opkomen van het getij. Hun slechte gewoonten zijn nog erger teruggekeerd en ze hebben meer dan ooit de overhand over hun leven. Denk aan de gelijkenis van de onreine geest die uitging van de mens. Toen hij terugkwam in het huis was het leeg, met bezemen gekeerd en versierd. Maar de onreine geest kwam terug met zeven andere geesten. Zo was het laatste van die mens nog erger dan het eerste.

LEZEN: JEREMIA 13:15-23

16 JUN

Tegen zijn sterkte zal ik op U wachten, want God is
mijn hoog Vertrek.

PSALM 59:10

Misschien zegt u: Het is moeilijk om zalig te worden. En dat is waar. Wie heeft ooit gezegd dat dat het niet is? Toch is het niet moeilijk als u maar gewillig bent om zalig gemaakt te worden volgens het plan dat God heeft opgesteld. Als Christus u zalig maakt, gebeurt het. Wilt u satan de oorlog verklaren? Dat kunt u niet doen in eigen kracht. Satan zal u eerst laten geloven dat u geen Zaligmaker nodig hebt. Als hij u daarvan niet kan overtuigen, zal hij u wijsmaken dat u uzelf wel kunt zaligen. Maar als u daarnaar luistert, zult u voor eeuwig verloren gaan. Kan een blindgeborene genoeg zien om de schellen van voor zijn ogen weg te nemen? Kan een kreupele van zijn eigen lamheid weglopen? Kan een dode het leven weer in zijn aderen laten vloeien en de blos op zijn wangen teruggeven? Vraag daarom als een onmachtige of God u te hulp wil komen met Zijn kracht. De oude Adam is zo machtig dat zelfs uw beste voornemens tegen hem geen stand kunnen houden. Maar er is een Sterke, Wiens hand – die eenmaal doorboord was – altijd gereedstaat tot dienst van elke zondaar die van satan verlost wil worden. Er is er Eén Die kan zalig maken. Hij kan u redden en voor u doen wat u zelf niet kunt. Roep het uit: ‘Help mij, Heere Jezus! Was mij in Uw bloed! Vervul mij met Uw Geest.’

LEZEN: PSALM 59:1-10

17 JUN

En opstaande ging hij naar zijn vader …

LUKAS 15:20A

We lezen in de gelijkenis van de verloren zoon, dat hij opstond en naar zijn vader ging. Hij was niet iemand die zich volstrekt niets aan God gelegen liet liggen. Hij was tot zichzelf gekomen en was op weg naar het huis van zijn vader. Hoewel het waar is dat alle zondaren ver van God zijn, was de verloren zoon tot overtuiging van zonde gekomen. Hij had een afkeer gekregen van zijn vorige leven en had een oprechte begeerte om tot God terug te keren. De tekst: ‘En als hij nog ver van hem was, zag hem zijn vader, en werd met innerlijke ontferming bewogen’, is dus bestemd voor iemand die afstand heeft genomen van zijn zonden en vastberaden naar Christus zoekt om het eeuwige leven te verkrijgen.

De woorden ‘zag hem zijn vader, en werd met innerlijke ontferming bewogen’ zijn níét bedoeld voor vrome Farizeeërs, die zichzelf voor rechtvaardig houden en nooit hebben geleerd hun zonden te belijden. Zij zijn in eigen oog niet ver van God, maar in Gods oog zijn zij even ver verwijderd van Hem als het licht van de duisternis, als het Oosten van het Westen. De hoop van de Farizeeër om zichzelf zalig te kunnen maken is ijdel. De woorden ‘En als hij nog ver van hem was, zag hem zijn vader, en werd met innerlijke ontferming bewogen’ gelden hem niet!

LEZEN: LUKAS 15:11-20

18 JUN

En als hij nog ver van hem was …

LUKAS 15:20M

Wie moeten we onder de verloren zoon verstaan? En waarom wordt van hem gezegd dat hij nog ‘ver’ was? Het was toch een mens die zijn nood kende en de Zaligmaker zocht? Het was inderdaad iemand die zeer nabij het Koninkrijk was gekomen! Maar in zijn eigen waarneming was hij nog zeer ver.

Misschien denkt u dat nooit iemand zó ver van God vandaan was, als u bent. U ziet terug op uw leven dat voorbijgegaan is. U denkt eraan hoe u God hebt verlaten en vergeten. Hoe u Zijn dag hebt geminacht en geen acht hebt geslagen op Zijn Woord. Hoe u het bloed der besprenging hebt vertreden en hoe u al Zijn genadige uitnodigingen hebt afgewezen. U denkt terug aan de zonden van uw jeugd, aan de overtredingen uit uw verdere leven. Als een ontzettende stortvloed overstelpen de zonden uw herinnering. En terwijl de zee van zonden voor u is, roept u uit: ‘O Heere, mijn God, hoe diep is de afgrond die mij van U scheidt. Welke macht kan dat overbruggen? Door mijn vele zonden ben ik van U gescheiden. Bergen van schuld verheffen zich tussen U en mij. O God, het zou rechtvaardig zijn als U mij zou verderven. Ik kan alleen nog door Uw almacht tot u teruggebracht worden. O, wat ben ik ver van God!’

LEZEN: PSALM 71:12-24

19 JUN

Want ik ken mijn overtredingen, en mijn zonde
is steeds voor mij.

PSALM 51:5

Stel u voor dat de ontwaakte zondaar die naast u zit u eens precies zou vertellen wat er in zijn hart leeft. Stel dat zo iemand de kansel zou beklimmen en zou vertellen wat hij bij ogenblikken vanbinnen voelt. U zou ontsteld zijn! Velen van u hebben er geen idee van hoe de ziel, die overtuigd is van zonde, benauwd en gekweld kan worden. Als zo iemand u dat zou vertellen, zou u mogelijk zeggen: ‘Wat een dweper. Hij beeldt zich van alles in. Niemand kan toch zó slecht over zichzelf denken?’ Misschien denkt u wel dat die persoon zich schuldig gemaakt heeft aan een of andere misdaad die hij niet durft opbiechten, en dat zijn gemoed daardoor nu zo bezwaard is. En toch, beste vriend, de zondaar die belijdt hoe het vanbinnen in zijn hart is, is iemand die net zo netjes heeft geleefd als u. Die even oprecht is als u. Maar nú belijdt hij wat hij bij zichzelf in zijn hart heeft ontdekt.

Denk niet dat u beter bent. Het ziet er bij u precies zo uit. Alleen … u voelt het niet. U zou het ten stelligste ontkennen. Wanneer het licht van Gods genade in ons hart komt, heeft dat iets van het openen van een venster van een kelder. Maandenlang is het venster niet open geweest. U vindt er allerlei afzichtelijke insecten en ziekelijke planten. In het donker ziet u dat alles niet, maar als het licht door het venster schijnt komt er veel openbaar!

LEZEN: PSALM 51:1-12

20 JUN

En als hij nog ver van hem was, zag hem zijn vader …

LUKAS 15:20A

Voelt u ook de afstand die er is tussen God en uw ziel? Misschien zegt u: ‘Ik ben ervan overtuigd dat alleen het geloof mijn ziel met Christus kan verenigen. Ik heb geprobeerd te geloven. Ik heb dagenlang in de Schrift gezocht naar een belofte waarop mijn voet zou kunnen rusten. Ik heb urenlang gebeden en vurig om een zegen gesmeekt. Maar mij is tot op heden geen blijk van genade geschonken. Ik heb met al mijn krachten geprobeerd mijzelf aan de voeten van de Heiland te werpen en heb ernaar uitgezien dat mijn zonden gewassen werden in Zijn bloed. Ik heb geweend over de geschiedenis van Christus aan het kruis. Ik heb gepoogd om mijn hand te leggen op de kop van het zondoffer. Ik heb geprobeerd te geloven dat mijn zonden zijn overgegaan op Christus, maar steeds is er iets wat mij ervan weerhoudt.’

Arme ziel. Het is waar dat u ver van God bent. Mocht de Heilige Geest de woorden van onze tekst doen doordringen in uw hart: ‘Als hij nog ver van hem was, zag hem zijn vader, en werd met innerlijke ontferming bewogen; en toelopende viel hem om zijn hals en kuste hem.’ De afstand is groot, maar u hoeft niet te lopen. God, de Eeuwige, zal van Zijn troon neerzien en uw arme hart bezoeken!

LEZEN: ZACHARIA 1:7-17

21 JUN

Ik zal niet sterven, maar leven; en ik zal de werken
des HEEREN vertellen.

PSALM 118:17

Wat zal er allemaal zijn omgegaan in het hart van de verloren zoon toen hij tot zichzelf kwam? Na een leven van weelde en gemak was hij door eigen schuld in diepe armoede terechtgekomen. Voor een tijdje had hij de zwijnen gehoed, maar daar was hij bijna van honger omgekomen. Daarna is hij op weg gegaan naar het huis van zijn vader. Dat was een lange, vermoeiende tocht. Kunt u zich voorstellen hoe hij zich heeft gevoeld toen hij het huis van zijn vader zag? De herinnering aan de liefde en de vriendelijkheid van zijn vader is hem altijd bijgebleven. Toch zal hij gedacht hebben: Stel dat ik het huis van mijn vader kan bereiken, zóú hij mij dan wel willen ontvangen? Zou hij de deur van zijn huis niet voor mij sluiten en zeggen dat ik moet teruggaan naar de plaats waar ik eerst ben geweest om daar de rest van mijn leven te slijten?

Deze gedachten komen ook op in het hart van hen die Christus zoeken, maar die treuren omdat zij zich zo ver van Hem verwijderd voelen. Vreest u te sterven vóórdat God uw gebeden heeft verhoord? Hoor dan. U zult niet sterven, maar leven en de werken des Heeren verkondigen! Nooit is er een ziel, die Christus in oprechtheid zocht, omgekomen voordat hij Hem had gevonden. U zult niet door de Doodsjordaan gaan, voordat Christus uw zonden heeft afgewassen!

LEZEN: PSALM 118:1-17

22 JUN

Ik ben niet gekomen om te roepen rechtvaardigen,
maar zondaars tot bekering.

MATTHEÜS 9:13B

Wat zal de verloren zoon gekweld zijn door de gedachte dat hij weggestuurd zou worden door zijn vader als hij thuis zou aankloppen. Mogelijk heeft hij gevreesd dat zijn vader hem zou wegslaan en niet één enkel vriendelijk woord tot hem zou spreken. Hij vreesde te horen: ‘Je hebt al je geld er door gebracht, denk niet dat ik verder nog iets voor je kan doen. Ik zal je niet laten omkomen van de honger, je mag dan nog mijn dienstknecht worden.’ De verloren zoon had zich voorgenomen dan te vragen: ‘Maak mij als een van uw huurlingen, vader.’ En wat gebeurde? Op het moment dat hij dacht toch maar weer terug te gaan, waren de armen van zijn vader plotseling om zijn hals en kreeg hij een kus van hem! Voordat hij kon zeggen dat hij wel een huurling wilde zijn, had hij al een wit kleed aan. Het was het beste kleed dat er was in het huis van zijn vader. Voor hij het wist zat hij aan tafel en werd het gemeste kalf voor hem geslacht.

Zo zal het ook met u zijn, bekommerde ziel. Kom, beproef het eens. Droog uw tranen en stop met uw hopeloze treuren. Zie op de wonden van Christus Die gestorven is. Laat dat uw smart stillen. Er is geen reden om zo bedroefd te zijn. Uw Vader heeft u lief. Hij neemt u in genade aan. Hij ontvangt u aan zijn hart.

LEZEN: MATTHEÜS 9:9-13

23 JUN

Maar met eeuwige goedertierenheid zal Ik Mij uwer
ontfermen, zegt de HEERE, uw Verlosser.

JESAJA 54:8B

Hoe is het afgelopen met de vrees van de verloren zoon? En hoe zal het met ons aflopen als wij ons in eenzelfde toestand bevinden? Evenals de vader de verloren zoon zag, ziet God ook u. De traan, die u zo snel wegveegt, heeft God gezien en in Zijn fles gelegd. Uw zwakke gebed met zo weinig geloof, heeft God gehoord. Hij zag u in uw binnenkamer. Zondaar, laat het u tot troost zijn dat God het ziet als u berouw begint te krijgen over uw zonden. Hij heeft u steeds gezien in al uw zonden en smart, hopend dat u zich zou bekeren. Nu ziet Hij met blijdschap het eerste vonkje van genade gloren.

Nooit zag een wachter op een eenzame kasteelmuur met méér vreugde het eerste ochtendgloren, dan dat God blijdschap heeft als Hij de eerste begeerte naar Hem ziet in het hart van de zondaar. Nooit heeft een arts zich méér verheugd bij de eerste ademhaling van iemand van wie men dacht dat hij gestorven was, dan dat God Zich over u verheugt als Hij het eerste teken ten goede in u waarneemt. Denk niet dat u veracht, onbekend of vergeten bent. De Vader ziet u van Zijn hoge troon der heerlijkheid. En Hij verblijdt Zich in wat Hij ziet. Hij zag u bidden. Hij hoorde u zuchten. Hij zag uw tranen. Ook heden is deze Vader met innerlijke ontferming bewogen!

LEZEN: JESAJA 54:1-8

24 JUN

En werd met innerlijke ontferming bewogen …

LUKAS 15:20M

De vader van de verloren zoon zág niet alleen zijn zoon. Hij weende over hem omdat hij zag in welke deerniswekkende toestand zijn kind verkeerde. Zijn eerste gedachte was: Arm kind. Dat je je ooit in zo’n ellendige toestand hebt gebracht. Deze vader keek door de telescoop van de liefde. Hij voelde een diep, innig medelijden met zijn zoon.

Dat is het nu ook precies wat de Heere voelt voor u, die zucht en treurt om uw zonden. Hij vergeet uw zonden. Hij heeft er slechts smart over dat u zich in zo’n beklagenswaardige toestand hebt gebracht. Het is als op de dag dat Adam had gezondigd. God wandelde in de hof en miste Adam. Riep God toen: ‘Adam, kom hier ten oordeel!’? Nee. Met zachte, klagende stem riep God: ‘Adam, waar zijt gij? Adam, Ik heb u zo schoon gemaakt, waar bent u nu? U hebt met Mij gewandeld. Verbergt u nu uw aangezicht voor een Vriend? U beseft niet hoeveel leed en ellende u over uzelf hebt gebracht, Adam. Waar bent u?’

Zo is Jehova ook heden met ontferming over u bewogen, arme zondaar. Hij is niet toornig op u. Zijn toorn is afgekeerd. Hij strekt Zijn handen naar u uit. Nu u voelt dat u tegen Hem hebt gezondigd, en u verzoening van Hem begeert, is er geen toorn in Zijn hart. Het smart God dat u zich in deze toestand hebt gebracht!

LEZEN: PSALM 116

25 JUN

En toelopende viel hem om zijn hals en kuste hem.

LUKAS 15:20B

De vader van de verloren zoon liet het niet alleen bij medelijden blijven. Hij ontfermde zich over zijn kind. Hij liep op hem toe, viel hem om de hals en kuste hem. Dat begrijpt u nu nog niet, maar u zult het leren begrijpen. Zo waarachtig als God leeft, als u Hem vandaag in oprechtheid zoekt door Christus, dan zál de dag komen dat u de kus van de volle verzekerdheid zult ontvangen. Dan zullen de armen van Zijn vrijmachtige liefde u omhelzen en zult u zich hiervan bewust zijn. Al hebt u Hem geminacht, u zult ervaren dat Hij uw Vader en Vriend is. U hebt misschien Zijn Naam geminacht. U zult zich eenmaal in die Naam verheugen als in iets wat kostelijker is dan goud. Hebt u eerst de zondag versmaad evenals Zijn Woord? Dan zullen de zondag én het Woord uw verlustiging zijn. Al hebt u uw kleding zwartgemaakt met ongerechtigheden, eenmaal zult u voor de troon van God staan, wit als de engelen. De tong die Hem eerst heeft gevloekt, zal Hem dan zegenen. Komt het u vreemd voor dat God zoveel doet voor zondaren? Toch is het waar! Zelfs dronkaards kunnen tot Hem bekeerd worden. Als zij zich maar bekeren van hun dwaalweg. Zelfs vloekers kunnen delen in de zaligheid van de verlosten. Als ook zij zich maar afkeren van hun boze weg. Bekeert u, bekeert u, waarom wilt gij sterven, o huis Israëls?

LEZEN: PSALM 103:1-13

26 JUN

Want mijn ongerechtigheden gaan over mijn hoofd.

PSALM 38:5A

Toen de verloren zoon besloot om terug te keren tot zijn vader, had hij haast geen krachten meer. Hij was al enige tijd zonder eten. Zijn omstandigheden waren zo deerniswekkend dat hij het voedsel voor de zwijnen een lekkernij gevonden zou hebben als hij die had kunnen krijgen. Door de honger was hij sterk vermagerd en uitgeteerd, en elke meter die hij moest lopen, vermoeide hem. Het was hem alsof een meter een mijl was. Even ver is de zondaar van God verwijderd. Het ontbreekt ook hem totaal aan kracht als hij tot God wil komen. Gód geeft hem die kracht om de zaligheid te begeren. En die begeerte gaat altijd gepaard met diepe, oprechte smart over de zonde. Zo’n zondaar kan niet anders dan neervallen aan de voeten van Jezus en zeggen: ‘Ach, ik heb geen andere krachten meer dan neer te liggen aan Uw voeten!’

De verloren zoon had ook geen moed om terug te keren. Hij verlangde er wel naar om zijn vader weer te zien. Maar hij durfde niet hopen dat zijn vader nog met hem van doen wilde hebben. Elke voetstap die hij zette bracht hem dichter bij de dood als zijn vader hem zou afwijzen. Zo zegt ook de zondaar: ‘Ach, ik durf niet hopen; want mijn ongerechtigheden zijn over mijn hoofd gegaan.’ Uw ziel is verschrikt als u aan God denkt. Maar … de vader zag zijn zoon van verre!

LEZEN: PSALM 38:1-10

27 JUN

Die Mij gezien heeft, die heeft de Vader gezien …

JOHANNES 14:9M

Er zijn veel zoekende zondaren die nog ver zijn van het huis van de hemelse Vader. Iemand zegt: ‘Ik ben verlost van mijn dronkenschap. Ik maak me er ook niet meer aan schuldig dat ik Gods dag onteer. Ik ga trouw naar de kerk. Ik heb ook erg m’n best gedaan om de gewoonte van vloeken af te leren. En tóch voel ik dat ik nog steeds ‘ver’ bij Hem vandaan ben. Ik kan Christus niet aangrijpen, want ik kan mijn hartstochten nog steeds niet helemaal bedwingen. Pas ontmoette ik een van mijn vroegere kameraden en al snel voelde ik de oude mens en de oude lusten weer bovenkomen. Ik dacht dat ik sommige zonden had overwonnen, maar ik ben er nog verre van. Als ik lees hoe Gods kinderen leven, en als ik zie wat ware christenen zijn, dan voel ik dat mijn leven zo weinig lijkt op wat het moest zijn. Ik ben nog steeds zeer ‘verre’.’

Ach vriend, dat bent u ook. En als u tot God moest komen langs de weg van uw eigen gerechtigheden, dan zou u nooit tot Hem komen, want zó wordt Hij niet gevonden. Christus is de volmaakte en veilige Weg tot God. Wie Jezus ziet, heeft de Vader gezien. Wie ziet op zichzelf, ziet slechts wanhoop. De weg naar de Sinaï is voor u onbegaanbaar. Maar Golgotha voert naar de heerlijkheid!

LEZEN: JOHANNES 14:1-14

28 JUN

En bekennen de liefde van Christus, die de kennis
te boven gaat, opdat gij vervuld wordt tot al
de volheid Gods.

EFEZE 3:19

Misschien zijn er onder ons die zeggen: ‘Ik voel me zo ver bij God vandaan als ik zie op mijn kennis. Er is een tijd geweest dat ik meende volleerd te zijn in de theologie. Ik kende alle leerstellingen van buiten. Ik had overal een oordeel over. Nu zie ik dat mijn oordeel even weinig waard was als een blinde die een schilderij beoordeelt. Ik miste immers het geestelijke gezicht. Ik besef dat ik wel tot op zekere hoogte weet wat zonde is. Ik heb ook gehoord over de verzoening die in Christus is en ik durf zeggen dat ik daar ook wel iets van ken, maar ik begrijp nog niet ten volle de voortreffelijkheid en de heerlijkheid van het plaatsbekledende offer van Christus. Ik ben nog zo dom, zo dwaas als ik denk aan de diepe dingen van God.’

Ach, mijn jonge, dwalende broeder, het verwondert mij niet dat u dit waarneemt. De onwetendheid van de vleselijke mens ís ook ontzettend groot. God alleen kan u licht geven. Maar Hij kan dat in één ogenblik schenken. Dan wordt de afstand tussen u en Hem terstond overbrugd. Dan zult u met alle heiligen begrijpen wat de breedte en lengte en diepte en hoogte is, en bekennen de liefde van Christus, die de kennis te boven gaat.

LEZEN: EFEZE 3:14-21

29 JUN

Ik delg uw overtredingen uit als een nevel,
en uw zonden als een wolk.

JESAJA 44:22A

Er zijn ook zoekende zondaren die zeggen: ‘Helaas voel ik nog niet het berouw dat ik moet voelen. Was ik maar zo verbroken van hart als anderen, van wie ik dat heb gehoord. Ik zou er alles voor over hebben als ik zó kon zuchten. Wat zou ik dankbaar zijn als mijn oog een springader van tranen was. Had ik de ootmoed maar van de tollenaar die op zijn borst sloeg. Maar helaas … Ik hoor al jaren het Woord, maar er is zo weinig groe in de genade. Mijn treuren over het feit dat ik zondaar ben is zo oppervlakkig. Ik mag wel berouw hebben over mijn berouw! Ik wenste wel dat ik echt, wezenlijk berouw had. Ik snak ernaar om te voelen dat ik verloren ben. Ik snak naar het vurige verlangen naar Christus dat zich niet laat afwijzen. Maar mijn hart is zo hard en zo koud! Ik kan maar smeken: Heere, verbreek het!’

U bent inderdaad nog zeer ‘verre’. Maar als God vandaag of morgen tot u zou zeggen: ‘Ik heb u liefgehad met een eeuwige liefde’, dan zou uw hart in één ogenblik verbroken zijn. En als de Heere u vergeving aanbiedt, wilt u dan niet neervallen aan Zijn voeten, en u aanbevelen aan Zijn grote liefde waarmee Hij u heeft liefgehad, ook toen u nog dood was in de zonden en de misdaden?

LEZEN: JESAJA 44:21-28

30 JUN

Indien ik alleenlijk Zijn kleed aanraak, zo zal ik
gezond worden.

MATTHEÜS 9:21B

Er zijn ook zoekende zondaren die zich nog zo van verre voelen omdat ze zo weinig of geen geloof hebben. Ze horen er elke zondag over preken. Ze weten wat ermee bedoeld wordt, maar ze kunnen het niet bereiken. Ze zeggen: ‘Ik weet dat ik behouden zou worden als ik mij geheel op Christus werp. Ik weet dat Hij niets van mij vraagt. Geen willen, geen doen, geen gevoel. Ik weet dat God bereid is de grootste zondaar tot Zich te nemen, als de zondaar slechts tot Hem wil komen en kinderlijk op Hem wil betrouwen. Ik heb het geprobeerd. Maar als ik dan weer op mijn zonden zag, was ik weer zó vol twijfel, dat ik merkte dat ik helemaal geen geloof had. Er zijn momenten dat ik durf zeggen dat mijn geloof enkel en alleen op Jezus’ bloed en gerechtigheid is gebouwd. Maar als ik de zonde weer boven voel komen, hoor ik vanbinnen roepen: Simson, de Filistijnen over u! Dan ervaar ik mijn zwakheid. Ik heb te weinig geloof.’

Broeders, ik kan uw moeilijkheid begrijpen. Ik heb er zelf ook de smart van gevoeld. Maar ach, mijn Heere, Die de Gever is van geloof, Die verhoogd is om te geven bekering en vergeving van zonden, kan ook ú dat geloof geven waar u zo naar uitziet. Hij kan u vandaag nog doen rusten in Zijn werk dat Hij voor u heeft volbracht.

LEZEN: MATTHEÜS 9:18-26

1 JULI

De hond is wedergekeerd tot zijn eigen uitbraaksel,
en de gewassen zeug tot de wenteling in het slijk.

2 PETRUS 2:22B

We hebben overdacht welke tekorten en gebreken de ontwaakte zondaar in zich gevoelt. Hij heeft aan alles tekort. Hij heeft ook te weinig heiligheid. Hij is nog bedekt met lompen, nog totaal vervuild en onteerd. Hij voelt zich nog een vreemdeling voor het huis van de Vader. Hij zou graag het eeuwige leven aangrijpen, maar voelt zich nog te veraf om zich te koesteren met troostrijke hoop. Wanneer u nog in deze toestand leeft, ben ik nog erg bezorgd over u. Ik vrees dat u – ondanks dat u al zo ver gekomen bent – toch nog terug zult gaan. Dat is met velen gebeurd. Uw begeerte naar God kan niet zo’n verandering in u teweegbrengen dat u daardoor verlost en behouden zult worden. U moet Chrístus vinden! Het zeggen: ‘Ik zal opstaan …’ is niet genoeg. Ook het opstaan op zich niet. U moet evenals de verloren zoon niet rusten vóórdat uw Vader u de kus heeft gegeven. Rust niet voordat Hij u het beste kleed heeft aangetrokken. Ik vrees dat u nu al tevreden bent en zegt: ‘Mijn staat is goed. De predikant zegt dat velen in deze toestand komen vóórdat ze verlost worden. Ik laat het hier maar bij …’ Waarde vriend, het is goed deze staat door te maken, maar niet om erin te blijven. Wees niet tevreden met de bewustheid van zonde. De wetenschap dat u koorts hebt, maakt u niet beter. U hebt Christus nodig!

LEZEN: 2 PETRUS 2:12-22

2 JULI

En Ik zeide tot u in uw bloed: Leef; ja, Ik zeide tot
u in uw bloed: Leef.

EZECHIËL 16:6B

De vader van de verloren zoon zag zijn kind van verre. Zo ziet ook God de ontwaakte zondaar, in elke omstandigheid. Ja, Hij ziet de verkoren zondaar met een oog van liefde. De vader in de gelijkenis zag met diepe smart hoe zijn zoon eerst zijn goed doorbracht met hoeren. Hoe hij daarna zijn buik begeerde te vullen met de draf die de zwijnen aten. Maar toen zijn zoon dichterbij kwam zag de vader hem met een oog vol tedere liefde en grote zorg. Daar kwam zijn verworpen zoon die de naam van zijn vader had onteerd. Die de naam van de achtenswaardige familie naar beneden had gehaald. Hij zag eruit alsof hij zich in het slijk had omgewenteld. Zijn eerst zo fraaie kleding hing als lompen om zijn lijf. En wendde de vader zijn hoofd af? Nee, hij zag hem aan van verre.

God ziet ook u op dit moment. Hij kent de begeerte van uw hart. Hij ziet de tranen in uw ogen. Hij kent uw zonden van ’s nachts. Hij heeft uw vloeken gehoord. En toch … ondanks alles wat u hebt gedaan, heeft Hij u liefgehad. U zou haast niet méér tegen Hem kunnen opstaan. En toch heeft Hij uw naam geschreven in het boek des levens. Hij heeft besloten u te verlossen. Zijn oog vol liefde is u gevolgd, waar u ook heenging. Zijn dat geen woorden van troost?

LEZEN: EZECHIËL 16:1-14

3 JULI

Tot u zal niet meer gezegd worden: De verlatene; (…)
Mijn lust is aan haar.

JESAJA 62:4A

Hoe kan God de Vader een onreine, vuile zondaar toch om de hals vallen? Dat is een onbegrijpelijk wonder van liefde! Het raadsel is echter opgelost als u eraan denkt dat God nooit op de zondaar neerziet zoals hij is van zichzelf. God ziet zo’n zondaar aan in Christus. Als God een verloren zoon om de hals valt, valt Hij in werkelijkheid Zijn Zoon, Jezus Christus, Die geleden heeft, om de hals. Hij kust de zondaar, omdat Hij Christus in hem ziet. God ziet niet het walgelijke van de zondaar, maar alleen het schone en lieflijke van Christus. Dáárom kust God de vuile zondaar zoals Hij Zijn Plaatsbekleder gekust zou hebben.

Door zijn zoon te kussen, stemde de vader van de verloren zoon ermee in dat hij met hem in relatie stond. Hij erkende nadrukkelijk: ‘U bent mijn zoon!’ De kus was een verzegeling van de liefde voor zijn kind. Hij zou hem niet gekust hebben, als hij nog toornig op hem was. Maar hij vergaf hem alles. Bovendien nam hij hem aan en ontving hem opnieuw in zijn hart. Alsof hij dat waardig was! Ja, het was voor de vader een grotere verlustiging zijn verloren zoon weer te zien, dan alle schatten en akkers die hij bezat.

LEZEN: JESAJA 62

4 JULI

Die ook Zijn eigen Zoon niet gespaard heeft …

ROMEINEN 8:32A

Toen de verloren zoon thuiskwam, was het voor de vader de gelukkigste dag. Het huis moest vrolijk gemaakt worden. Voor de zoon moest het beste kleed gehaald worden. Er moest een kalf geslacht worden voor de maaltijd. Niet zomaar een kalf, maar het gemeste kalf dat bewaard werd voor een feestelijke gelegenheid. O geliefden, als God een zondaar zegent, toont Hij Zijn vreugde door Zijn goedertierenheden te schenken. De bijzondere schatten van eeuwige liefde, de kostbare dingen van de genade en het verborgene van het verbond. Ja, Hij gaf de zondaren het beste van het beste toen Hij hun Jezus Christus gaf én de inwoning van de Heilige Geest. Het beste wat de hemel heeft, schenkt God aan zondaren als ze tot Hem komen. Zij die naar Hem dorsten, krijgen geen afval, maar God schenkt hun overvloedige genade. Ik zou wel wensen dat er heden zondaren waren die eens wilden komen om de gastvrijheid van mijn Heere op de proef te stellen. Zij zouden een tafel vinden, die nog rijker beladen is dan de tafel van Salomo. Terwijl dertig ossen en honderd schapen per dag in zijn tijd nog niet genoeg waren om in de behoeften van Salomo te voorzien. Zondaar, als u zou komen, zou u versteld staan als u zou zien hóé rijk God in uw nooddruft heeft voorzien naar Zijn rijkdom in heerlijkheid, door Christus Jezus!

LEZEN: ROMEINEN 8:28-32

5 JULI

En Ik zal Mij verheugen over Jeruzalem, en vrolijk
zijn over Mijn volk.

JESAJA 65:19A

Als u bijzonder gelukkig bent, is het u een behoefte dat ook aan anderen te vertellen. Zo was het ook met de vader van de verloren zoon. Hij gaf uiting aan zijn blijdschap met de woorden: ‘Want deze mijn zoon was dood en is weder levend geworden; en hij was verloren en is gevonden.’ Het zijn eenvoudige woorden, maar … er is wel een parallel in te vinden. De vader had ook kunnen zeggen: ‘Mijn zoon was dood, maar is weer levend geworden.’ Het wonder dat hij weer thuis was, was echter zó bijzonder vreugdevol, dat de vader het ook nog in andere bewoordingen wilde vertellen. ‘Hij was verloren en is gevonden.’

Op dezelfde manier verheugt de Heere Zich over tot Hem terugkerende zondaren. In Gods Woord spreekt de Heere daar Zijn blijdschap over uit op eenzelfde soort manier als de vader in Lukas 15 deed. Denk bijvoorbeeld aan de woorden: ‘Gelijk de bruidegom vrolijk is over de bruid, alzo zal uw God over u vrolijk zijn.’ Of: ‘Ik zal Mij verheugen over Jeruzalem, en vrolijk zijn over Mijn volk.’ God had Zijn blijdschap ook voor de mens verborgen kunnen houden. Dan werd er slechts zakelijk meegedeeld dat God zondaren verlost en behoudt. Maar God wil nadrukkelijk het ganse heelal bekendmaken hoeveel lust Hij erin heeft om genade te tonen. Hij verheugt Zich over wederkerende zondaren!

LEZEN: JESAJA 65:17-25

6 JULI

En die rechtvaardig is, dat hij nog gerechtvaardigd
worde; en die heilig is, dat hij nog geheiligd worde.

OPENBARING 22:11B

We lezen in de gelijkenis van de verloren zoon niet dat de zoon zélf uiting heeft gegeven aan zijn blijdschap. Mogelijk is zijn hart te vol geweest om het nog te kunnen verwoorden. Maar zijn ogen en uitdrukking zullen boekdelen gesproken hebben toen hij zijn lieve vader aanzag. Mogelijk is hij te verbaasd geweest om een woord te kunnen uitbrengen toen de vader hem de ring, het kleed en de schoenen liet aandoen. Hij heeft ongetwijfeld tranen geweend. Maar nu waren het geen zoute tranen door de smart. Het waren zoete tranen, glinsterend als dauwdruppels in de morgen.

Wat heeft het hart van de zoon het meest verblijd? Niet in de eerste plaats de gaven die hij kreeg, maar de liefde en de vergeving van zijn vader. En ook dat hij opnieuw een plaats had in het hart van zijn vader. De vader deed hem het beste kleed aan. Zo krijgt ook de zondaar het kleed van Christus’ bedekkende gerechtigheid. Daardoor worden alle zonden bedekt. Van de lompen was bij de zoon niets meer te bespeuren. Het was voor ieder zichtbaar dat de verhouding tot zijn vader weer was hersteld. Wanneer een boetvaardige zondaar tot Christus komt, wordt niet alleen zijn verleden bedekt door de gerechtigheid van Christus, maar wordt hij ook toebereid voor de toekomstige zaligheid!

LEZEN: OPENBARING 22:1-11

7 JULI

Ik bid u dan ook voor mijn zoon, dewelke ik in
mijn banden heb geteeld …

FILÉMON 1:10A

Ook de dienstknechten hebben gedeeld in de vrolijkheid die er was in het huis van de vader van de verloren zoon. De feestvreugde werd buiten gehoord dus er moeten velen aan dat feest hebben deelgenomen. Ook de dienstknechten aten en dronken. Allen die God vrezen, zijn dienstknechten van de hemelse Vader. Daarom hebben we ook deel aan de blijdschap die er is als er een zondaar tot bekering komt. De dienstknechten in de gelijkenis waren blij, omdat hun heer vrolijk was. Ik ben ervan overtuigd dat ook Gods dienstknechten hartelijk verblijd zijn als zij weten en gevoelen dat hun Heere verheugd is.

De dienstknecht die naar buiten ging om met de oudste zoon te praten, toonde daarmee zijn sympathie tot de vader van de beide jongens. Zo hoort het ook met ons te zijn als we arme zondaren ontmoeten die behouden zijn. Wij moeten ons over hen hartelijk verblijden in de Heere. Ja, er is niets wat ons méér blijdschap geven kan, dan dat we zien dat een broeder of zuster óf een van onze kinderen zich verblijdt in God. Zondaren in ons midden: Ondanks al uw fouten en de hardheid van uw hart, hebben wij u tóch lief. Wij zouden ons verblijden als u verlost werd van de toorn van God. En als u vergeving van uw zonden zou ontvangen. Als u werd aangenomen in de Geliefde!

LEZEN: FILÉMON 1:1-14

8 JULI

Geef rekenschap van uw rentmeesterschap.

LUKAS 16:2M

Een rentmeester is een van de voornaamste dienstknechten van een heer, maar hij is niet méér dan een dienstknecht. Een rentmeester kan iemand zijn die een boerderij beheert. In die functie moet hij alles nagaan. Hij let op de bezittingen van zijn meester en op mensen die hem gehoorzaam moeten zijn. Maar hij is zélf ook een dienstknecht die onder het gezag van een ander staat. Een rentmeester kan ook iemand zijn die door een rijk heer is aangenomen om opzicht te houden over zijn huis. Dan is de eigenaar van de zorg af. De rentmeester lijkt enigszins meester te zijn, en tóch is hij slechts een dienstknecht die iemand boven zich heeft. Hij mag zo trots zijn als hij maar wil, maar uiteindelijk heeft hij slechts weinig om trots op te zijn. De enige functie die hij in de maatschappij bekleedt is de functie van … dienstknecht.

Predikanten en zij die de kinderen onderwijzen in de Bijbelse leer zijn ook dienstknechten. Niemand van hen is de ‘heer’. Ze zijn allemaal dienstknecht. Ze mogen dus niet doen wat zij zelf willen. De gemeenten of de klassen zijn geen akkers die ze mogen bewerken of braak laten liggen naar eigen inzicht. Nee, ze zijn rentmeesters die moeten arbeiden voor hun Meester in de hemel.

LEZEN: LUKAS 16:1 EN 2, HANDELINGEN 20:1-28

9 JULI

Leer de jongen de eerste beginselen naar de eis zijns
wegs; als hij ook oud zal geworden zijn, zal hij
daarvan niet afwijken.

SPREUKEN 22:6

De positie van een rentmeester brengt grote verantwoordelijkheid met zich mee. Het is niet moeilijk om een taak te vervullen waarbij we weinig of geen verantwoordelijkheid dragen. In het dagelijks leven zien we dat deze functies doorgaans karig worden beloond. Maar als iemand in de maatschappij op een post staat waar hij grote verantwoordelijkheid draagt, wordt het werk naar verhouding ook beter beloond.

De taak om kinderen in Gods Woord te onderwijzen is een zeer verantwoordelijke taak! God vertrouwt onsterfelijke zielen aan hen toe. Hij gebruikt Zijn dienaren en onderwijzers als een middel om verloren schapen op te zoeken. Zij mogen die lammeren – nadat ze bijeenvergaderd zijn – weiden.

Geliefden, als de Heere ons, onwaardige personen, zo genadig is geweest zoveel vertrouwen in ons te stellen, zouden we Hem dan bedriegen? Laten wij er toch naar streven om ieder deel van de bezitting dat aan ons is toebetrouwd, in orde te hebben als onze Meester komt! Ons ambt is zeer zwaar en ernstig! Sommigen nemen het zo lichthartig op. Maar het is een zaak van leven of dood. Het is een hoogst ernstige zaak, die zelfs geen engel zou kunnen verrichten zonder Gods hulp en de leiding van de Heilige Geest. Aan ons is veel toevertrouwd!

LEZEN: SPREUKEN 22:1-6

10 JULI

Opdat een iegelijk wegdrage hetgeen door het lichaam
geschiedt, naar dat hij gedaan heeft, hetzij goed,
hetzij kwaad.

2 KORINTHE 5:10B

Er komt een moment dat wij rekenschap aan God moeten afleggen van ons rentmeesterschap. Hoe zijn we dienaar van het Woord geweest? Hoe hebben we het Woord van God overgedragen op jongeren?

Het rekenschap afleggen zal een persoonlijke zaak zijn. Als we met elkaar zijn, kunnen we spreken in het algemeen. Maar als we voor God moeten komen, zullen we als individu spreken. Dat wil zeggen: ieder voor zich. Als onderwijsgevenden kunnen we spreken over ‘onze’ scholen. Als voorgangers kunnen we vol bewondering spreken over wat er door onze kerk of door ons kerkgenootschap wordt gedaan. Maar laten we bedenken dat – als we voor God staan – we niet beoordeeld zullen worden naar de groep of de gemeente waar we toe behoorden, maar dan zal ieder voor zich rekenschap moeten geven.

Ik heb mannen gekend voor wie het onmogelijk was om op de kansel te staan. Enkel het feit dat er zoveel ogen op hen gericht waren, was voor hen iets verschrikkelijks. Maar … hoe zal het met ons zijn als we eenmaal moeten opstaan om door het alziend oog van God in ons hart te laten lezen? Als heel ons doen en laten in het ambt dat we nu bekleden, aan de dag gesteld zal worden?

LEZEN: 2 KORINTHE 5:1-10

11 JULI

En ik zag de doden, klein en groot, staande
voor God.

OPENBARING 20:12A

Wanneer we als predikant of godsdienstonderwijzer voor God rekenschap moeten afleggen, zal dat zeer nauwkeurig gebeuren. Dan zal gevraagd worden: Wat hebt u voor ieder van deze kinderen gedaan? Hoe hebt u gearbeid voor hun bekering? Hebt u hen vermaand als ze een verkeerd woord spraken? Hebt u de kinderen geleerd dat ze elkaar lief moeten hebben? Hebt u in het gebed tot God voor hen geworsteld, en hebt u hen tot tranen toe vermaand en gesmeekt om met Christus verzoend te zijn?

Er zal ook rekenschap afgelegd moeten worden van elke gelegenheid. Hebben we geprobeerd het hart van de kinderen te bereiken in ernstige omstandigheden, toen een broertje stierf of toen een kind zijn moeder verloor? Hebben we alle gelegenheden benut? Velen van ons zullen beschaamd staan, want we hebben veel nagelaten wat we behoorden te doen.

Ook zal rekenschap afgelegd moeten worden van de voorbereidingen die we hebben gedaan om ons werk onder de kinderen te kunnen doen. Was wat we deden tot nut van de kinderen en ten nutte van onze Meester? Hadden we gladde pijlen op onze boog en hebben we gevraagd of God ze liet doordringen in het hart van het kind? Hoe waren we in de binnenkamer?

LEZEN: OPENBARING 20:11-15

12 JULI

Maar gelijk wij van God beproefd zijn geweest (…)
alzo spreken wij, niet als mensen behagende, maar
Gode, Die onze harten beproeft.

1 THESSALONICENZEN 2:4

Vaak heb ik u al een volle Christus voor een lege zondaar gepredikt. Omdat ik u de volle raad van God wil verkondigen, blaas ik dit keer op de ruwe ramshoorn. Hoorders moeten namelijk ook regelmatig herinnerd worden aan de wet, aan Gods verschrikkingen, aan het komende oordeel. Het is onze ervaring dat God de prediking van het oordeel bijzonder zegent. We hebben gezien dat zeer velen tot bekering zijn gekomen door middel van een prediking waarin met name gewezen werd op Gods toorn tegen alle ongerechtigheid. Onweer zuivert de lucht. Als God Zijn dienstknechten met een zware boodschap stuurt, zal die boodschap der verschrikking de geestelijke atmosfeer zuiveren. Ze zal de traagheid, de hoogmoed, de onverschilligheid en ongevoeligheid doden waardoor de gemeente anders bevangen zou worden. Evenals een scherpe naald de weg bereidt voor de draad, zo bereidt de wet die het hart doorboort een weg voor de zilveren draad van Gods genade. Een lancet is even hard nodig als genezende zalf. De wet is onze tuchtmeester om ons tot Christus te brengen Die ons onderwijst en wijsmaakt tot zaligheid. Mocht de Heere ook nu mensen verlossen van de toekomende toorn. Mocht Gods Geest krachtig werken, opdat verbroken harten tot Jezus geleid zouden worden.

LEZEN: 1 THESSALONICENZEN 2:1-16

13 JULI

En boven dit alles, tussen ons en ulieden is een
grote kloof gevestigd …

LUKAS 16:26A

De rechtvaardigen zullen in de hemel geen gemeenschap hebben met de goddelozen. Tussen hen is een grote kloof gevestigd. De verheerlijkte heiligen zullen het gevangenhuis van de verloren zondaren niet kunnen bezoeken. Lange tijd waren rechtvaardigen en goddelozen met elkaar vermengd. Lange tijd werd de tarwe haast verstikt door het onkruid. Lange tijd lag het kaf naast het koren op de dorsvloer. Als Jezus wederkomt is de oogst gekomen en is de tijd dat ze samen opgroeiden voorbij. Ze zullen dan niet langer vermengd zijn.

Het zou niet te verenigen zijn met de volmaakte staat en de blijdschap van de rechtvaardigen dat de zonde nog in hun midden zou zijn of dat zij zich nog zouden bevinden in de plaats waar kwaad heerst. Het zou niet tot eer van de Heere Jezus Christus zijn als de rechtvaardigen niet Zijn schoonheid zouden aanschouwen en Hem aanbidden, om tijd te hebben om Zijn vijanden te ondersteunen en te vertroosten. Zouden hovelingen van de hemel verraders worden van hun Koning om Zijn onverzoenlijke tegenstanders lafenis te bieden? Zo zal het niet zijn! Bovendien heeft God besloten dat de rechtvaardigen voor eeuwig zijn ingesloten in het gebied van de heiligheid en gelukzaligheid bij God.

Al zouden zij het willen, zij zullen niet naar de andere kant van de kloof kunnen!

LEZEN: LUKAS 16:19-26

14 JULI

Heden, zo gij Zijn stem hoort …

PSALM 95:7B

Slechts in dít leven kunnen wij zondaren smeken om met God verzoend te worden. Wanneer de poorten van de hemel gesloten zijn, bent u ingesloten en zult u uw loon ontvangen. De hele wereld zal buitengesloten zijn van uw oproep tot bekering. Geliefden, dan zullen er geen openbare bijeenkomsten meer zijn, geen zondagen, geen kerken. Maar er zullen ook geen ijverige christenen meer zijn die uw heil zoeken. O, bekeer u toch als u zachte en liefdevolle bestraffingen hoort. Anders zult u plotseling omkomen en zal uw verderf onherroepelijk zijn.

Als u sterft in uw zonden, moeten zij die u het meest dierbaar waren, van u gescheiden worden. Hier op aarde kan een moeder haar arm om haar kind heen slaan en voor hem bidden. Ze kan haar zoon liefdevol vermanen om vrede met God te zoeken. Maar als hij eenmaal verloren en veroordeeld is, kan zij uit het rijk der gezaligden nooit meer bij hem komen. We lezen in de gelijkenis van Lazarus en de rijke man: ‘Zodat degenen, die van hier tot u willen overgaan, niet zouden kunnen.’ Daar zullen de ogen van uw moeder niet meer gevuld zijn met tranen. Daar zal haar stem die soms een echo in uw hart deed ontwaken, nooit meer voor u pleiten. Gelovige kinderen zullen hun zondige ouders nooit terugzien. Tenzij … zij zich bekeren van hun boze weg!

LEZEN: PSALM 95

15 JULI

Noch ook die daar zijn, vandaar tot ons
overkomen.

LUKAS 16:26B

Evenmin als de geheiligden van de hemel naar de hel kunnen, verzekert Christus in de gelijkenis van Lazarus en de rijke man dat mensen die verloren zijn tot de geheiligden kunnen komen. De verlorenen zijn in de hel voor eeuwig opgesloten. In gedachten zie ik de engel staan aan de ijzeren deur. Ik hoor de sleutel die het ontzaglijke slot omdraait. En als de poort gesloten is, werpt de engel de sleutel in de afgrond van de vergetelheid. Dan zijn de gevangenen opgesloten, in boeien geklonken. Die boeien zullen nooit breken en de kettingen nooit roesten.

Er zijn allerlei redenen waarom een zondaar niet in de hemel kan komen. Denk aan het karakter. Zoals een mens leeft en sterft, zo zal het voor hem tijdens de hele eeuwigheid zijn. Wie hier een dronkaard was, zal daar eeuwig de dorst van een dronkaard hebben. Wie hier een Godslasteraar was, zal zich daar tot een nog groter Godslasteraar ontwikkelen. Door de dood wordt het karakter niet vastgesteld, maar bevestigd. Het wordt als het ware versteend. De zondaar zal dus een steeds groter zondaar worden. Zou u zo iemand in de hemel willen hebben? Zal er een dief rondsluipen in de straten van het nieuwe Jeruzalem? Zal het lied van de engelen gestoord worden door zondige taal? Dat is onmogelijk!

LEZEN: HEBREEËN 3:7-19

16 JULI

Maar Deze, één slachtoffer voor de zonden geofferd
hebbende …

HEBREEËN 10:12A

Tussen God en de gevallen mens is er maar één Brug, Jezus Christus. Maar u verwerpt die Brug, zondaar. De Persoon van de Middelaar, Zijn plaatsbekledend lijden, Zijn gerechtigheid en Zijn smartvolle dood vormen de enige weg van de zonde naar de gerechtigheid. Maar die verwerpt u tot nu toe. Als u ooit verloren gaat, hebt u Christus helemaal en voor altijd verworpen. Als u op dit moment nog niet bekeerd bent, verwerpt u ook op dit moment Christus. Het is alsof u zegt: ‘Christus is wel gestorven, maar niet voor mij. Christus heeft Zijn bloed wel gestort om mensen te verlossen, maar ik wil niet op die manier verlost worden. Ik wil liever omkomen dan door Hem behouden worden.’

Ik weet wel dat u die woorden niet hardop durft uitspreken, maar dit leeft wel in uw hart. U wilt niet dat Deze Koning over u zijn zal. U wilt voor Hem de knie niet buigen. U wilt de Zoon niet kussen. U wilt nog liever Gods tegenstander blijven en verloren gaan, dan behouden worden door Christus’ zoenbloed. Begrijpt u dat – als u dit enige Middel verwerpt – er voor u geen hoop overblijft? De Schrift leert dat er geen ander slachtoffer is voor de zonde. En al zou het mogelijk zijn dat Hij opnieuw zou lijden en sterven, dan zou u voor de tweede keer opnieuw weigeren. Maar dat is niet mogelijk. Heden wordt u nog verlossing aangeboden!

LEZEN: HEBREEËN 10:1-12

17 JULI

En zij zongen het gezang van Mozes, de dienstknecht
Gods, en het gezang des Lams …

OPENBARING 15:3A

Personen kunnen de kloof tussen de hemel en de buitenste duisternis niet overbruggen. Maar ook zaken of voorwerpen kunnen dat niet. Er kan van de hel niets in de hemel komen. Verblijdt u zich daarover, heiligen? Als u eenmaal bent aangeland aan de gouden kust, zal geen verzoeking van satan u meer kunnen kwellen. Dan bent u buiten zijn bereik. Hij kan brullen en briesen, maar daar kan hij uw vrede niet meer verstoren. U zult niet langer gekweld worden door de zondige gesprekken van de goddelozen. U hoeft nooit meer te klagen: ‘Wee mij, dat ik een vreemdeling ben in Mesech, dat ik woon in de tenten van Kedar.’

In de hemel zult u zo veilig zijn, dat de toorn van God, die de hel uitmaakt, nooit op u kan vallen. Uw Zaligmaker heeft die toorn gedragen. Geen druppel ervan kan op u vallen. In de hemel zal geen pijn of smart zijn. Geen lichamelijke pijn en geen verbijstering van uw geest. U zult zelf geen zonde hebben, en de zonden van de verlorenen kunnen tot u niet komen. U zult – evenals uw Heere – volmaakt zijn. Zonder vlek of rimpel. U zult weten dat uw zaligheid een eeuwige zaligheid is. Eeuwig zult u staren op het gelaat van uw Beminde.

Vat moed, o mens, het is slechts een paar dagen worstelen, dan wacht u een onverderfelijke kroon. Het zijn enkele uren van strijd, u wacht een eeuwige rust!

LEZEN: OPENBARING 15

18 JULI

Kust de Zoon, opdat Hij niet toorne, en gij op de weg
vergaat, wanneer Zijn toorn maar een weinig zou
ontbranden.

PSALM 2:12A

Wij moeten u nog iets verschrikkelijks meedelen. We hebben u voorgesteld dat er niets van de hel naar de hemel kan gaan. Maar er is ook niets hemels wat ooit in de hel kan komen. Er zijn rivieren des levens aan Gods rechterhand, maar die stromen des levens zullen nooit in zalige watervallen naar de verlorenen heenvloeien. Het werd Lazarus niet vergund om het uiterste van zijn vinger in het water te dopen, om een verkoelende druppel te brengen aan hen die door het vuur gepijnigd werden. Geen enkele druppel hemels water kan ooit over die kloof komen …

Ziet u het, zondaar, dat er in de hemel volkomen rust zal zijn, maar dat er geen rust is in de hel? Daar zal gewerkt worden in het vuur. Daar is geen enkel gemak, geen vrede, geen slaap, geen kalmte, geen stilte, maar daar woedt een eeuwige storm en een onophoudelijke orkaan. In dit leven zijn er tijdens de ernstigste ziekten nog momenten van verademing. Soms zijn er stuiptrekkingen van benauwdheid, maar zij worden soms nog gevolgd door enkele momenten van rust. Maar de pijniging in de hel kent geen pauze. De verschrikkelijke muziek van de eeuwige misère kent geen enkel rustpunt. Eeuwig zal er oorlogsgeweld, stof, bloed, vuur, damp en rook zijn. Kust heden de Zoon, opdat u niet vergaat!

LEZEN: LUKAS 16:23-31

19 JULI

Indien gij u niet verandert en wordt gelijk de
kinderkens, zo zult gij in het Koninkrijk der hemelen
geenszins ingaan.

MATTHEÜS 18:3B

Zondaar, hoe komt het toch dat u Christus niet aanneemt? Uw tijd van leven is de enige tijd waarin u deze mogelijkheid wordt geboden. Weet u hoe het komt dat u het niet doet? U bemint de zonde en u bemint Christus niet. U bent te trots om tot Christus te komen. U meent dat u Hem niet nodig hebt. U bent te goed. Maar o, werp die hoogmoed toch weg, en kom zoals een zondaar moet komen. Grijp Jezus Christus aan. Als uw zonde u in de weg staat, mocht de Heilige Geest u helpen en uw rechteroog uitrukken. Dat is beter dan met twee ogen in het helse vuur geworpen te worden.

Vraagt u: Hoe kan ik Christus aangrijpen? Mocht de Heilige Geest u ertoe in staat stellen. Vertrouw op Christus en gij zult zalig worden! U bent zich ervan bewust dat u Zijn eeuwige toorn hebt verdiend. U siddert voor de verschrikkingen van de wet. Kom, zie op Jezus. Daar hangt de bloedende Heiland. Er is leven in één blik op de Gekruisigde. Zie met tranen in uw ogen op Hem en zeg: ‘Jezus, gefolterd, gedood om mijnentwil, ik geloof in U. Ik werp mij aan Uw voeten neer, beladen met schuld. Bevlekt en onrein. Laat Uw bloed op mij gesprengd worden. Richt Uw oog op mij en zeg: “Ik heb u liefgehad met een eeuwige liefde; daarom heb Ik u getrokken met koorden van goedertierenheid.”’

LEZEN: MATTHEÜS 18:1-9

20 JULI

Dit is het volk dat naar de stem des HEEREN zijns
Gods niet hoort en de tucht niet aanneemt.

JEREMIA 7:28M

De mens denkt niet graag kwaad van zichzelf. Het grootste deel van de mensheid zoekt de schuld overal, behalve in zijn eigen binnenste. Sommigen geven de schuld aan de omstandigheden. ‘Als ik rijk geboren was in plaats van arm, zou ik niet oneerlijk geweest zijn.’ Anderen geven de schuld aan hun opvoeding. ‘Als ik een andere jeugd had gehad, zou ik nu niet zijn wat ik ben.’ Weer anderen geven de predikant de schuld en zeggen: ‘Ik zou een ander iemand geweest zijn als ik gezonder preken had horen verkondigen. Als het Woord mij getrouwer was gepredikt.’ Het kan ook zijn dat we de schuld leggen bij andere gemeenteleden. ‘Als zij niet zo vroom en huichelachtig zouden zijn, zou mijn gedrag ook wel veranderen …’

Ach, mijn vrienden, met dat alles leggen we de last op de verkeerde rug. De schuld ligt in ons eigen hart, en nergens anders. Mogelijk draagt u het excuus aan dat we lezen in de gelijkenis van de rijke man. Hij zei in de hel: ‘Zo iemand van de doden tot hen heenging, dan zouden mijn broeders zich wel bekeren.’ Maar wij zullen proberen u ervan te overtuigen dat het echt waar is: ‘Indien zij Mozes en de profeten niet horen, zo zullen zij, al ware het ook dat er iemand uit de doden opstond, zich niet laten gezeggen.’

LEZEN: JEREMIA 7:21-28

21 JULI

Maar sommigen van hen gingen tot de Farizeeën,
en zeiden tot hen hetgeen Jezus gedaan had.

JOHANNES 11:46

Er zijn mensen die denken: Als er iemand opstond uit de dood en zou prediken, zou dat een bevestiging zijn van de waarheid van het Evangelie. Het smalende en spottende ongeloof zou van schrik bevangen worden en verstommen. Toch geloven wij dit niet. Denkt u niet dat – als zo’n gebeurtenis enige waarde zou hebben – God dit middel niet allang gebruikt zou hebben? Het is waar dat er mensen uit de doden zijn opgewekt. De Schrift spreekt erover. Maar het is opmerkelijk dat we nergens in de Schrift lezen wat zij gesproken hebben. Ook staat van niemand beschreven wat ze gezien hebben op het moment dat zij stierven. Welke geheimen zou Lazarus aan zijn zusters verteld kunnen hebben nadat hij vier dagen in het graf had gelegen. Gelooft u niet dat hem gevraagd is hoe het hem was vergaan toen hij voor Gods troon stond, hoe hij geoordeeld werd en daarna mocht ingaan in de rust? Maar Lazarus heeft er geen antwoord op gegeven. Anders was het ons zeker meegedeeld in de Schrift. En wat dacht u van Eutychus, de jongeling die door de slaap werd overvallen toen Paulus preekte tot middernacht? Ook van Eutychus lezen we niet dat hij preekte, nadat hij van de doden was weergekeerd. Paulus ging verder met zijn rede. Al wat Eutychus had kunnen vertellen was niet anders dan Paulus predikte.

LEZEN: JOHANNES 11:32-46

22 JULI

Deze is Mijn geliefde Zoon, in Dewelke Ik Mijn
welbehagen heb; hoort Hem.

MATTHEÜS 17:5B

Wanneer mensen het getuigenis van God níét willen horen, is het onmogelijk dat zij het getuigenis van mensen wél zullen aannemen. Als Gods stem van de Sinaï, Gods stem door Mozes in het boek van de wet, Gods stem door de verschillende profeten in het Oude Testament, en in het bijzonder de stem van God door Zijn eigen Zoon de mens niet kan overtuigen, is er niets in de wereld wat dit werk tot stand kan brengen. Wanneer mensen geen acht slaan op God als Hij eenmaal spreekt, hoeven wij ons er niet over te verwonderen dat mensen ons niet horen als we zeer vaak het Woord prediken. Laten we dan ook geen geloof hechten aan het idee dat sommige mensen die zijn opgestaan van de doden, groter macht van overtuiging zouden hebben dan het Woord van God zelf. Als de Bijbel zonder de kracht van de Heilige Geest niet machtig is om u te bekeren – en dat heeft hij niet! – dan is er op de hele wereld niets wat machtig genoeg is om dat wel te kunnen. Als de openbaring die God in de Bijbel heeft gegeven van Zijn eigen Zoon Jezus Christus én de Bijbel zelf niet genoeg is om u tot het geloof van Christus te brengen, dan zou u niet verlost en gezegend worden als er een engel van de hemel zou komen. Ook niet al zouden de heiligen uit de heerlijkheid, ja, al zou God Zelf nederdalen op de aarde om voor u te prediken.

LEZEN: MATTHEÜS 17:1-13

23 JULI

Maar verwerp de ongoddelijke en oudwijfse fabelen;
en oefen uzelf tot godzaligheid.

1 TIMOTHEÜS 4:7

Wij willen u ernstig waarschuwen en u ervan proberen te overtuigen dat de Heilige Schrift zó volmaakt en zó volledig is, dat zij geen enkele aanvulling behoeft als het gaat om onze toekomstige staat. Alles wat u daarover behoort te weten, kunt u in de Heilige Schrift vinden. Het is niet eerlijk om – zoals sommigen van u doen – te spreken over een toekomst die een bodemloze put is. Alsof dat alles is wat wij ervan weten! Geloofd zij God. De gelovige ziet niet in een bodemloze afgrond, maar hij kijkt op naar de hemelse stad die fundamenten heeft, welker Kunstenaar en Bouwmeester God is. De goddelozen kijken ook niet in een onbekende afgrond, want het is hun duidelijk geopenbaard wat deze afgrond ís. Hoewel niemand de smarten heeft gezien van hen die verloren zijn gegaan, en hoewel niemand dat heeft gehoord, zo heeft de Schrift ons er toch genoeg over meegedeeld om ons nauwkeurig voor te stellen wat het is als een mens de dood en het oordeel ontmoet. Dat zullen geen nieuwe of onbekende zaken voor hen zijn. Ze hebben er van tevoren over gehoord en het is hun duidelijk geopenbaard. Ieder die er méér over zou kunnen vertellen, zou slechts onze nieuwsgierigheid kunnen bevredigen. Er zou zeker geen zegen uit voortvloeien. Was dat wél zo, dan zou God ons die zeker niet onthouden!

LEZEN: 1 TIMOTHEÜS 4

24 JULI

En dezen zullen gaan in de eeuwige pijn; maar de
rechtvaardigen in het eeuwige leven.

MATTHEÜS 25:46

Er zijn mensen die menen dat wanneer een rechtvaardige uit de hemel op de aarde zou komen, hij veel zou kunnen vertellen over het Koninkrijk van God. Lazarus zou bijvoorbeeld dingen kunnen verhalen die de haren ten berge zouden doen rijzen. Denk aan de pijn waarin de rijke man zich bevond. Lazarus zou kunnen spreken over de worm die niet sterft en het vuur dat nooit uitgeblust kan worden. Hij zou eveneens kunnen spreken over de eeuwige rust die de heiligen genieten. Hij zou kunnen schetsen hoe de heilige stad eruitziet, die de Heere God tot haar eeuwig licht heeft. Waar de paarlen poorten zijn en de straten van goud. Hoe lieflijk zou Lazarus kunnen vertellen over het rusten aan Christus’ borst en over de gelukzaligheid van de verlosten …

Denkt u dat ook? Houd daarmee op. Het zijn dromerijen! Lazarus of een andere rechtvaardige zou ons niets méér kunnen meedelen dan wat wij nu weten. Is de Bijbel niet duidelijk genoeg als hij spreekt over de smarten der hel? Heeft Christus ons geen verschrikkelijk beeld geschetst van de poel des vuurs? Hij weende over de mens toen Hij zei dat God in de laatste dag zal zeggen: ‘Gaat weg, gij vervloekten, in het eeuwige vuur, hetwelk de duivel en zijn engelen bereid is.’ Hebt u nog ernstiger waarschuwing nodig?!

LEZEN: MATTHEÜS 25:31-46

25 JULI

Wij dan, wetende de schrik des Heeren, bewegen
de mensen tot het geloof.

2 KORINTHE 5:11A

Zegt u: ‘Ik zou graag een predikant horen die met méér gevoel zou waarschuwen voor de toekomende dingen. Dat is de reden waarom ik tot nu toe niet tot Christus ben gekomen.’ Wel, dan moet ik u zeggen dat een geest uit de hemel geen gevoelvol prediker zou kúnnen zijn. Hoe zou iemand die volmaakt gelukzalig is kunnen prediken over bekering en de toorn van God? Er zou een kalme glimlach op zijn gelaat zijn. Het licht van de hemel zou hem omstralen. Als hij zou spreken over de pijn in de hel – waar zuchten en geween is – zou hij dat met een vredig gelaat vertellen. Want hij kán zelf niet zuchten en wenen. Als hij zou spreken over de plaats waar de goddelozen gepijnigd worden, zou hij niet kunnen wenen, want hij heeft geen tranen. Die zijn niet te verenigen met de gelukzaligheid. Ik vrees dat u zo’n prediker niet zou kunnen verdragen. U zou de indruk hebben dat hij u bespotte. Weet u welke prediker nodig is? Een mens van gelijke bewegingen als wij. Een prediker die in staat is met u mee te voelen. Er is iemand nodig die – als hij over Christus spreekt – zijn hoorders aanziet met de glimlach van de liefde. En als hij spreekt over de verschrikking van de hel, zelf siddert. De grootste kracht van het Woord ligt in de kracht van Gods Geest. Daarnaast ligt de kracht daarin dat de prediker voelt wat hij zegt.

LEZEN: 2 KORINTHE 5:11-21

26 JULI

En als Hij nu de scharen van Zich gelaten had, klom
Hij op de berg alleen, om te bidden.

MATTHEÜS 14:23A

Onze Heere heeft niet alleen ernstig vermaand om te bidden, maar Hij heeft Zelf ook het schitterende voorbeeld gegeven. Het zal te allen tijde kracht geven aan de woorden van een leraar als zijn hoorders weten, dat hij zelf beoefent wat hij leert. Jezus was een Profeet, machtig in werken en woorden. We lezen daarvan: ‘Van al hetgeen Jezus begonnen heeft beide te doen en te leren.’ De koude bergen en de lucht in de middernacht waren er getuige van dat Hij een even groot Dader als Leraar was. Toen Hij Zijn discipelen vermaande aan te houden in het gebed, en te bidden zonder ophouden, gaf Hij hun daarmee slechts het bevel om in Zijn voetstappen te wandelen. Indien deze volmaakt Reine zó dikwijls tot God naderde, hoe veel te meer behoorden wij dan niet voortdurend te bidden! Hij was zó machtig, zó groot, en toch zó biddend.

Zwakke schapen in de kudde van Christus, met hoeveel kracht komt dit onderwijs tot uw geweten! Stel u voor dat deze leerrede tot u niet van mijn lippen komt, maar dat de woorden worden uitgesproken door de grote Meester, Die veel in het verborgene bad. Hij is het hoogste voorbeeld van een smekeling die door niemand dan alleen door God wordt gehoord. Laat ieder woord over het gebedsonderwijs kracht hebben, alsof het door deze Bidder gesproken werd!

LEZEN: MATTHEÜS 14:22-36

27 JULI

En Hij zeide ook een gelijkenis tot hen, daartoe
strekkende dat men altijd bidden moet en niet
vertragen.

LUKAS 18:1

We zouden de vraag kunnen stellen: ‘Kan de mens altijd bidden?’ In de eerste dagen van het christendom was er een sekte waarvan de aanhangers daadwerkelijk geloofden dat deze opdracht van Christus letterlijk was bedoeld. Men probeerde te bidden zonder ophouden. In onze tijd is het meer nodig dat we onze stem verheffen tegen mensen die – onder het voorwendsel van altijd te bidden – helemaal geen vaste tijden hebben om te bidden. Zij vallen dus in het tegenovergestelde. Toen onze Heere zei dat men altijd bidden moet, bedoelde Hij dat men altijd in de gezindheid moet zijn om te bidden. Dat men altijd bereid moet zijn om te bidden. Oude ridders waren wel altijd in staat van oorlog, maar ze zaten niet altijd in het zadel van hun paard om hun tegenstanders uit het zadel te lichten. Wel droegen ze altijd hun wapens, om ze bij de hand te hebben. Zo waren ze altijd gereed en bereid de dood tegemoet te gaan of zich te laten verwonden voor de zaak waarvoor ze streden. Deze woeste soldaten sliepen vaak met hun wapenrusting aan. Welnu, zo zouden wij, ook als we slapen, in de geest van het gebed moeten verkeren, zodat we – als we ’s nachts wakker worden – nog bij God zijn. Onze ziel hoort in zó’n toestand te zijn, dat er elk moment een gebed uit op kan rijzen.

LEZEN: LUKAS 18:1-8

28 JULI

Toon mij uw geloof uit uw werken, en ik zal u uit mijn
werken mijn geloof tonen.

JAKOBUS 2:18B

Met de woorden ‘dat men altijd biddende moet zijn’, kan de Heiland ook bedoeld hebben dat het hele leven van een christen een leven van toewijding aan God moet zijn. Onze levenspsalm moet samengesteld zijn uit afwisselende verzen van gebed en van dankzegging. Na dit leven kan het gebed ophouden. Daar zal ons onsterfelijk lichaam vervuld zijn van de lof des Heeren.

Misschien zegt u: ‘Ja maar, we moeten toch ook ons werk doen? We moeten toch onze dagelijkse plichten vervullen?’ Dat is zeker waar. Dat neemt niet weg dat we onze dagelijkse bezigheden tot een onderdeel van het gebed en de dankzegging kunnen maken. Denk aan de bede: ‘Geef ons heden ons dagelijks brood.’ Wanneer u naar uw werk gaat, bidt u daar ook voor. ’s Morgens als u ontwaakt, dankt u God voor de weldaden die u van Hem hebt ontvangen. Wanneer u uw dagelijkse plicht vervult, en u laat daar Gods genade in zien, dan is dat tot eer van Gods Naam. Dan bent u bezig om op de best mogelijke manier Zijn lof te vermelden. Arbeid is ‘gebed’ voor een christen. Er zit veel waarheid in de woorden van een zeker dichter die sprak: ‘Hij bidt het best, die het best liefheeft. Het goede te begeren voor mijn medemens en dat te zoeken, is ware Godsvrucht. Evenals wanneer we zo leven dat Gods eer daardoor wordt bevorderd.’

LEZEN: JAKOBUS 2:14-26

29 JULI

Volhardt in het gebed.

ROMEINEN 12:12B

Toen de Heere Jezus de gelijkenis uitsprak waarin Hij zei dat men altijd bidden moet en niet vertragen, bedoelde Hij waarschijnlijk in de eerste plaats dat men moet volharden in het gebed. Wanneer wij God eens om een zegen vragen, moeten we niet denken dat we er Hem nu verder niet om lastig moeten vallen. Nee, we moeten juist steeds opnieuw naar Hem gaan. Wanneer we Hem zevenmaal om iets gevraagd hebben, moeten we ermee doorgaan tot we het zeventig maal zeven keer hebben gevraagd.

Als het over tijdelijke dingen gaat, kan het zijn dat de Heilige Geest ons zegt dat we er niet meer om moeten vragen. Dan moeten we zeggen: ‘De wil van de Heere geschiede.’ Bidden we om iets voor ons persoonlijk voordeel, dan moeten we ons laten beheersen door de geest der onderworpenheid. Nadat wij de Heere dan driemaal gevraagd hebben, moeten we ons tevredenstellen met de belofte: ‘Mijn genade is u genoeg.’ Dan mogen we er niet langer op aandringen dat de doorn uit ons vlees zal weggenomen worden. Maar waar het geestelijke dingen betreft – zeker als het gaat om het verenigd gebed van de gemeente – dan moeten we volharden in het gebed. Dan moeten we er onophoudelijk mee bezig blijven. Net zolang tot de zegen die we verlangden ons in ruime mate is geschonken.

LEZEN: ROMEINEN 12:9-21

30 JULI

Opdat zij niet eindelijk kome en mij het hoofd breke.

LUKAS 18:5B

De Heere wil ons leren dat we vaak in gebed moeten zijn. Het is niet genoeg dat we de geest van het gebed hebben. Het is niet genoeg dat wij ons hele leven tot één gebed maken en volharden in het gebed voor iets wat dierbaar is voor onze ziel. Maar er moet veel meer onder al de heiligen gebeden worden. Dat leren we uit de woorden: ‘Opdat zij niet eindelijk kome en mij het hoofd breke’, uit de gelijkenis van de onrechtvaardige rechter. Als we geen vaste tijden hebben om ons af te zonderen in het gebed, zal het gebed snel verslappen.

Gods Woord geeft ons niet bepaalde tijden aan om te bidden. De Heere zegt bijvoorbeeld niet: Bid elke morgen om zeven uur. Of: Bid elke avond om tien of elf uur. Hij zegt: ‘Bid zonder ophouden.’ Toch zal ieder christen het nuttig vinden om vaste tijden te hebben om zich af te zonderen tot het gebed. Ik vraag me zelfs af of er een hoge mate van godsvrucht kan zijn als deze tijden níét nauwgezet waargenomen worden. Bekend is dat de apostel Jakobus zó veel bad, dat hij eelt had op zijn knieën van het vele knielen. Daniël bad driemaal daags op gezette tijden met open vensters. David zei dat hij ’s avonds, ’s morgens en ’s middags tot God zou gaan. O, laat er toch geen grote tussenpozen zijn tussen uw gebeden. Op die manier bidden we ‘zonder ophouden’.

LEZEN: 1 THESSALONICENZEN 5:12-28

31 JULI

HEERE, leer mij Uw weg, en leid mij in het rechte pad,
om mijner verspieders wil.

PSALM 27:11

Christus heeft de gelovigen opgeroepen steeds biddend bezig te zijn. Als het goed is, bidden we vanaf het moment dat ’s morgens de haan kraait, totdat we ’s avonds naar bed gaan. We behoren te bidden in alle omstandigheden. In armoede en in rijkdom. In gezondheid en ziekte. In zonnige dagen van feestvreugde, maar ook in donkere nachten van rouw en geween. We moeten bidden bij geboorten en bij begrafenissen. We moeten bidden als onze ziel zich verheugt vanwege de overvloedige goedertierenheid van de Heere. Maar we moeten ook bidden als onze ziel door rouw en droefheid tot aan de poorten van de dood is genaderd. We moeten bidden bij alles wat we doen. Zowel bij dingen van aardse aard als bij dingen van geestelijke aard. Álles moet geheiligd worden door het gebed. Het Woord van God én het gebed moeten bovenaan staan in ons leven. We moeten bidden bij een koop die we sluiten. We moeten bidden als we naar een winkel gaan en als we eruit komen. Denk aan de Gibeonieten die in de dagen van Jozua Israël hebben bedrogen omdat Israël de mond des Heeren niet vroeg. Vraag dagelijks: ‘Heere, bestuur mij, maak rechte paden voor mijn voeten, en leid mij op de eeuwige weg.’ Nooit zult u dwalen omdat u te veel hebt gebeden. En nooit zult u zich vergissen omdat u te veel om Gods leiding hebt gevraagd.

LEZEN: PSALM 27

1 AUGUSTUS

Die de verdrukten recht doet …

PSALM 146:7A

In de gelijkenis van de onrechtvaardige rechter had de vrouw te doen met een ‘rechter’. Naar zijn ambt was hij streng, onbuigzaam en niet bereid toe te geven. Wij richten onze smekingen tot God de Vader. Hoeveel te meer behoren u en ik dan aan te houden in het gebed en hoop te hebben dat Hij ons verhoort. Een vader is immers een heel andere persoon dan een rechter. Een rechter behoort onpartijdig en streng te zijn. Maar de vader staat aan de kant van zijn kind. Hij is vol mededogen en gaat teder met zijn kinderen om.

Welnu, deze vrouw wist de rechter te overtuigen. Ze had ‘overmacht’. Zullen wij dan niet ‘overmogen’ bij onze Vader Die in de hemelen is? De vrouw bleef bij de rechter aanhouden in haar grote nood. Ze bleef aanhoudend smeken: ‘Doe mij recht tegen mijn tegenpartij.’ Ze bleef hem lastigvallen. Net zolang tot de rechter zei: ‘Nochtans omdat deze weduwe mij moeilijk valt, zo zal ik haar recht doen, opdat zij niet uiteindelijk kome en mijn hoofd breke.’ Zouden wij dan niet met een innig verlangen volharden in het gebed, totdat wij van onze hemelse Vader alles hebben gekregen wat Zijn Woord ons belooft? De rechter vreesde God niet en ontzag geen mens. God is een Vriend van armen en een Vader der wezen!

LEZEN: PSALM 146

2 AUGUSTUS

Neigt uw oor en komt tot Mij, hoort en uw ziel
zal leven.

JESAJA 55:3A

De onrechtvaardige rechter uit de gelijkenis was door en door slecht. Dat stelde hij zelf met grote voldoening vast. Zonder enig gevoel van berouw zei hij: ‘Hoewel ik God niet vrees en geen mens ontzie.’ Weinig zondaren zullen dit van zichzelf zeggen. Er zijn wel mensen die God niet vrezen en geen mens ontzien, maar zij koesteren diep in hun hart dat ze nog wel enige schijn van goede dingen in zich hebben. Ze bedriegen zichzelf en houden zich voor dat ze niet slechter zijn dan andere mensen. De onrechtvaardige rechter deed niet mee aan dat zelfbedrog. Onverschillig erkende hij wie hij was.

Hoe schaamteloos en verhard moet het hart van deze man wel geweest zijn. Hij kende zichzelf zo goed. Toch durfde hij nog plaats te nemen op de rechterstoel om over anderen te oordelen. Uiteindelijk heeft de arme weduwe de man overmocht. Schijnbaar had het aandringen van de vrouw toch resultaat. Geliefden, zouden wij dan niet véél meer moeten pleiten bij Hem, Die Zijn eigen Zoon niet gespaard heeft, maar Hem vrijwillig voor ons overgegeven heeft? Zijn Naam is Liefde. Zijn natuur is aantrekkelijk. Hij is vol bemoediging voor allen die Zijn aangezicht zoeken. Hoe slechter de aardse rechter wordt afgeschilderd, hoe harder Christus schijnt te roepen dat we altijd moeten bidden!

LEZEN: JESAJA 55

3 AUGUSTUS

Ik heb tot het zaad Jakobs niet gezegd: Zoekt Mij
tevergeefs.

JESAJA 45:19M

De weduwe uit de gelijkenis van de onrechtvaardige rechter verscheen als ‘weduwe’ voor iemand die haar hoegenaamd niet kende. Hij had in ieder geval geen belangstelling voor haar. Maar als Gods kinderen voor God verschijnen, komen zij als de bruid van Christus. Zij verschijnen voor de Vader als iemand die Hij liefgehad heeft met een eeuwige liefde. Zal Hij Zijn uitverkorenen, Zijn eigen volk dan geen recht doen?

De vrouw stond alléén voor de rechter. Ze had geen advocaat die krachtig voor haar wilde pleiten. Ze kon de rechter alleen overtuigen door haar ijver en haar vaste voornemen om haar doel te bereiken. Als Gods kinderen voor de troon komen, komen ze níét alleen. Zij hebben een Vriend Die altijd leeft om voor hen te bidden. Christus dringt met heilige vrijmoedigheid aan bij God, want Jezus’ bloed spreekt met een stem die gehoord móét worden. Wees dan niet verslagen, maar volhard in uw smeken. De arme vrouw had geen enkele belofte die haar bemoedigde. Integendeel, er was veel wat haar afschrikte. Maar als wij voor God komen, beveelt God ons Zelf dat we moeten bidden. En Hij heeft ook beloofd dat wie bidt, ook ontvangt. De weduwe won haar zaak zonder belofte. Zouden wij dan Gods eigen Woord niet gebruiken om de hemel te bestormen?

LEZEN: JESAJA 45:15-25

4 AUGUSTUS

Sta op, o God, twist Uw twistzaak.

PSALM 74:22A

De weduwe pleitte bij de onrechtvaardige rechter voor een zaak die voor de rechter zelf niet van belang was. Wíj bidden voor een zaak waar God nog veel meer belang bij heeft dan wij! Als bijvoorbeeld de christelijke gemeente vraagt om de bekering van zielen, dan kan zij met recht zeggen: ‘Sta op, o God! Twist Uw twistzaak.’ Het is immers tot eer van Christus als zielen behouden worden. Het is tot verheerlijking van Gods macht en goedertierenheid als grote zondaren zich bekeren van hun dwaling en vervolgens vóór en bíj de Rechter gaan pleiten. Wij bidden dóór Christus vóór Christus of Zijn Koninkrijk mag komen en dat Zijn wil zal geschieden.

De weduwe kwam alleen tot de rechter. Gods kinderen komen bij tienduizenden tot Hem. Zou God dan Zijn uitverkorenen geen recht doen? Als de belofte waar is, dat waar twee of drie op de aarde over een zaak samenstemmen en zij die begeren, God hun die zal geven, hoeveel te meer zal die belofte vervuld worden als honderden in een bepaalde gemeente samenkomen en vurig begeren dat God Zijn beloften zal vervullen? Zulke pleitgronden zijn ketenen die om de troon van God worden geworpen. Zo wordt God genoodzaakt om op te staan en die grote daad te doen, waardoor Hij verheerlijkt wordt en de gemeente gezegend.

LEZEN: PSALM 74:16-23

5 AUGUSTUS

En als gij bidt, zo gebruikt geen ijdel verhaal van
woorden …

MATTHEÜS 6:7A

Wat was eigenlijk de macht waardoor de weduwe uiteindelijk de overwinning behaalde op de onrechtvaardige rechter? Was dat haar welsprekendheid? Nee! Ze sprak maar zes woorden. ‘Doe mij recht tegen mijn tegenpartij.’ Het waren geen woorden waar een pleitgrond in was. Ze sprak niet over het feit dat ze weduwe was. Ze sprak niet over haar kinderen. Ze sprak niet over de slechtheid van haar tegenpartij. Ze zei geen woord over het feit dat God onrechtvaardige rechters zal oordelen. Ze sprak evenmin over het feit dat God onrechtvaardige mensen die de huizen van de weduwen opeten zal straffen. Niets van dat alles. Ze vroeg enkel: ‘Doe mij recht tegen mijn wederpartij.’

Dit alles leert ons dat het niet afhangt van de keus van onze woorden of van onze welsprekendheid als wij de Heere willen overtuigen van onze nood. Het kan zijn dat een gebed dat we opzenden niet fraai is wat de woordkeus betreft. Maar daar gaat het ook niet om. Het gaat om de kracht van de innige begeerte, om het vurige verlangen. Dát moet in ons gebed aanwezig zijn. Onze gebeden moeten niet als een prachtige pauw zijn, maar als een arend die opstijgt naar de hemel.

Laat onze woorden weinige zijn. Het gaat om de gezindheid van ons hart!

LEZEN: MATTHEÜS 6:5-8

6 AUGUSTUS

Want wij werpen onze smekingen voor Uw aangezicht
niet neder op onze gerechtigheden, maar op Uw barmhartigheden,
die groot zijn.

DANIËL 9:18B

Heeft de weduwe dan mogelijk de onrechtvaardige rechter overgehaald omdat ze hem ervan kon overtuigen dat haar zaak een rechtvaardige zaak was? We lezen daarover niets in de Bijbel. We twijfelen er niet aan dat de vrouw streed voor een rechtvaardige zaak. Maar dat maakte de rechter niets uit. Het ging er hem om dat de vrouw hem ‘lastigviel’. Hij zei niet: Ze heeft gelijk, haar zaak is recht. Nee, ze ‘ergerde’ en ‘kwelde’ hem. Daarom nam hij de zaak voor haar op.

Zo is het ook met de zondaar die staat tegenover de hemelse Rechter. Ook wij hebben niets waarmee we de Heere kunnen overtuigen. Wij hebben geen enkele verdienste van onszelf. Wij kunnen het pleit alleen winnen om de verdienste van een Ander. Aan onze zijde is geen verdienste, maar enkel ellende. We worden niet verhoord om onze gerechtigheid, maar om ons aanhouden. Laat dit tot bemoediging zijn van hen die gebukt gaan onder een gevoel van onwaardigheid. Hóé onwaardig u ook bent, volhard in het gebed! Uw hand kan nog zo zwart zijn, maar als zij de klopper opheft, zál de poort opengaan. Al is uw hand verlamd, al is uw hand melaats. Zolang u – al is het sidderend – de klopper opheft, en u zich verlaat op Gods belofte, dan zult u gehoor vinden bij de Koning der koningen.

LEZEN: DANIËL 9:1-19

7 AUGUSTUS

Hoor de stem mijner smekingen als ik tot U roep,
als ik mijn handen ophef naar de aanspraakplaats
Uwer heiligheid.

PSALM 28:2

Geliefden, wij hebben allerlei wapenen die we kunnen gebruiken in ons gebed, maar de Heiland waarschuwt ons om één instrument zeker te gebruiken, dat is het aanhouden in het gebed. God zal makkelijker te bewegen zijn om onze zaak te behartigen, dan de onrechtvaardige rechter dat was ten opzichte van de arme weduwe. U behoort echter even dringend en even volhardend te zijn als deze weduwe was. Als u er zeker van bent dat de zaak waarom u vraagt goed is, pleit dan ’s morgens, ’s middags, ’s avonds. Ja, pleit voortdurend. Leg met tranen en sterke roepingen uw zaak voor aan de Heere. Pleit bij de Vader op het dierbare bloed van Christus. Stel Hem Zijn wonden voor ogen. Wijs op het zoenoffer op Golgotha. Laat u door de gekroonde Koning, de Priester aan Gods rechterhand helpen, en neem in uw hart het vaste besluit dat u zult sterven met een gebed op uw lippen, als u ziet dat de Kerk niet bloeit. Dat er geen zielen behouden worden. Dat uw gezin niet wordt gezegend. Zelfs al zou God uw gebed niet verhoren tijdens uw leven, dat hoeft u nog niet te denken dat God u heeft teleurgesteld. Er zijn voorbeelden van godvrezende ouders met ongelovige kinderen, waar bleek dat na het sterven van de ouders hun gebeden toch verhoord werden!

LEZEN: PSALM 28

8 AUGUSTUS

En als Hij hem benauwde, bad hij het aangezicht
des HEEREN zijns Gods ernstiglijk aan.

2 KRONIEKEN 33:12A

Ik hoorde eens iemand vertellen over een godvrezende vader die veel verdriet had van zijn kinderen die zonder God leefden. Hoe ouder ze werden, hoe ongeloviger ze leefden. De vader die hun altijd het goede had voorgeleefd en voor hen had gebeden, hoopte uiteindelijk dat hij op zijn sterfbed een woord tot hen zou mogen spreken, waardoor hun hart geraakt zou worden. Toen het moment daar was, riep hij zijn zonen bij zich. Maar het was geestelijk voor hem zo duister. Hij verloor het licht van Gods aangezicht uit het oog en was vol vrees en twijfel. De laatste sombere gedachte die hem kwelde was: Nu ik in zo’n duisternis sterf, vrees ik dat mijn kinderen bevestigd zullen worden in hun ongeloof. Ze zullen denken dat het christendom niets is en dat er geen zaligheid is! Maar de uitwerking was heel anders. Toen de zonen thuiskwamen van de begrafenis, zei de oudste zoon: ‘Nu heeft onze vader tijdens zijn leven zo vaak over de godsdienst gesproken, broers, en we hebben er nooit acht op geslagen. Wat is er een prediking uitgegaan van zijn sterfbed! Want als hij, die God zo trouw heeft gediend en zo netjes heeft geleefd, het zo moeilijk vond om te sterven, hoe zal het dan voor ons zijn? Wij hebben zonder God en zonder hoop geleefd!’ Ziet u dat voor God geen ding onmogelijk is!

LEZEN: 2 KRONIEKEN 33:10-20

9 AUGUSTUS

En de tollenaar van verre staande, wilde ook zelfs de
ogen niet opheffen naar de hemel.

LUKAS 18:13A

Toen de Heiland ons de noodzaak wilde tonen van een ootmoedig gebed, koos Hij daarvoor niet iemand tegen wie men hoog opkeek vanwege zijn nederigheid. Nee, Hij koos een tollenaar als voorbeeld. Iemand die geld afperste van anderen. Hij koos iemand van wie de Farizeeër zei: ‘Ik ben dankbaar dat ik niet ben zoals híj!’ Van de vroegere loopbaan van de tollenaar is ons weinig bekend. Toch geloven we dat deze man vroeger een Jood is geweest, die net als Levi was weggelopen bij zijn ouders. Daarna had hij zich gevoegd bij de mensen die de Romeinse belastingen moesten innen. Omdat Mattheüs zich schaamde nog langer met die naam genoemd te worden, liet hij zich Levi noemen, zodat hij zich niet hoefde te schamen omdat de mensen hem zouden herkennen. Dan zouden ze weten dat zijn ouders God vreesden en dat ze hun knieën bogen voor Jehova. Van deze tollenaar weten we niet wat hij vroeger deed en welke misdaden hij als tollenaar had gedaan. Wellicht had hij de helft van zijn bezit op een oneerlijke manier verkregen. In Lukas 18 lezen we dat deze man de tempel bezocht. Denk niet dat hij daar vaak kwam. Maar … de man werd gedreven door de Heilige Geest. Hij was benauwd in zijn ziel en wilde dat in het gebed aan God bekendmaken.

LEZEN: LUKAS 18:10-14

10 AUGUSTUS

Want Uw hand was dag en nacht zwaar op mij …

PSALM 32:4A

We weten niet veel van de tollenaar in de tempel uit de gelijkenis, maar wat we wel weten is dat de Geest van de Heere deze man was tegengekomen. Daardoor dacht hij na over zijn leven dat achter hem lag en het goddeloze ervan. Zijn ziel was benauwd, maar hij kon er met niemand over spreken. ’s Nachts vond hij geen rust, en overdag kon hij haast zijn werk niet doen. Gods hand was dag en nacht zwaar op hem. Uiteindelijk dacht hij aan Gods huis en aan de offers die daar gebracht werden. ‘Tot wie of waarheen zou ik anders gaan dan tot God’, overlegde hij bij zichzelf. ‘Waar kan ik anders hopen dat ik genade zal vinden, dan daar waar het offer wordt gebracht?’ Zo snel hij kon, ging hij naar het heiligdom. Maar hij schaamde zich om er binnen te treden. Hij zag de Farizeeër die zonder blikken of blozen naar het voorhof van de Israëlieten ging. Hij naderde zo dicht mogelijk bij de ruimte die alleen voor de priesters bestemd was en sprak daar in snoevende taal zijn gebed uit. De tollenaar zocht een verborgen hoekje waar hij niet gezien of gehoord kon worden. Hij bad met neergeslagen ogen waarin de hete tranen opwelden. Hij durfde zijn ogen niet opslaan naar de hemel en kon alleen uitbrengen: ‘O God, wees mij zondaar genadig!’

LEZEN: PSALM 32

11 AUGUSTUS

Red ons en doe verzoening over onze zonden,
om Uws Naams wil.

PSALM 79:9B

Tot wie was de belijdenis van de tollenaar dat hij gezondigd had eigenlijk gericht? Hij zei: ‘O God, wees mij zondaar genadig!’ Wellicht is het wel opgekomen in het hart van de tollenaar om naar de priester te gaan om hem zijn zonden te belijden en hem om genade te vragen, maar dat idee heeft hij snel uit zijn hoofd gezet. Zijn zonde was daarvoor té groot. Zijn zonde drukte te zwaar op zijn consciëntie om bij de priester verlichting te kunnen krijgen. Hij voelde dat alleen Gód zijn zonde kon wegnemen. Alleen de almachtige Medicijnmeester kon hem genezen.

De tollenaar beleed in het voorhof dat hij een zondaar was. Zou dat alles zijn wat hij ooit beleed? O nee, ik denk dat hij vooraf in het verborgene, in zijn binnenkamer zijn zonden allang voor God beleden had. Nu anderen het ook konden horen zei hij alleen: ‘Ik ben een zondaar.’ Zo moet u ook bidden. U behoort aan anderen dikwijls te belijden dat u een zondig mens bent, maar ga nooit naar een priester of iemand tegen wie u al uw zonden belijdt, want dan zondigt u nog meer. Daarmee helpt u anderen Gods wet te overtreden. Ik gebied u in de Naam van God: Belijd uw schuld alleen voor uzelf en God. Belijd Hem volkomen en volledig uw zonde. Vraag Hem verzoening, om Zijns Naams wil.

LEZEN: PSALM 79

12 AUGUSTUS

O God, hoor mijn gebed (…). Ik zal U met
vrijwilligheid offeren …

PSALM 54:4A EN 8A

De tollenaar in de tempel deed een vrijwillige belijdenis. Er werd hem niet gevraagd tegen welk gebod van God hij gezondigd had. Nee, het hart van deze man was zo vervuld van berouw dat het wegsmolt en hij uitriep: ‘O God, wees mij zondaar genadig!’ Een belijdenis die niet vrijwillig is, is geen oprechte belijdenis. Als het nog nodig is dat anderen ons moeten vertellen waarin we gezondigd hebben, hebben we zelf de last van die zonden nog niet gevoeld. Kunt u zich voorstellen dat iemand met een last op zijn rug loopt, en dat anderen eerst moeten vertellen dat hij een last draagt vóór hij er de zwaarte van voelt? Nee toch? Zo iemand zucht daar al onder vanaf het moment dat hij die last draagt. Hij weet dat allang. Bovendien zou een belijdenis die uitgelokt was door andere mensen geen oprechte belijdenis zijn voor God!

We moeten onze zonden belijden omdat wij het er niet langer onder kunnen houden. Ze zijn dan als een vuur in ons gebeente, en het lijkt wel of ons hart eronder zal bezwijken als we het niet belijden aan de troon van God. De belijdenis van de tollenaar is niet hoorbaar voor anderen. Slechts het feit dat hij zondaar is, is hoorbaar. Maar die belijdenis vloeit hem vrijwillig van de lippen. Hij geeft zich over in de handen van God, Die rechtvaardig oordeelt.

LEZEN: PSALM 54

13 AUGUSTUS

Die van ulieden zonder zonde is, werpe eerst de steen
op haar.

JOHANNES 8:7B

Het gebed van de tollenaar waarin hij beleed zondaar te zijn, is een gebed dat ons allemaal past. Misschien zegt u: ‘Ik, een zondaar? Dat gebed past in de mond van een vrouw die diep in de zonde gevallen is. Die op haar sterfbed belijdt dat ze een zondaar is.’ O ja? Toch past het gebed ook in uw en mijn mond, beste vriend. Als u uw eigen hart kent, en ik het mijne, dan zult u beseffen dat wij niet beter zijn dan de tollenaar. Mogelijk hebt u nooit de zonden gedaan waar de Farizeeër zich vrij van wist. Ook u bent geen rover. U bent niet onrechtvaardig. U hebt geen overspel gedaan. U hebt nooit het beroep van tollenaar uitgeoefend. En toch past de benaming ‘zondaar’ u. En als het goed is bent u zich daarvan bewust.

Bedenk eens hoeveel u tegen beter weten in gezondigd hebt. Het moge waar zijn dat een overspelige vrouw meer openlijk gezondigd heeft dan u, maar heeft zij ook zoveel licht gehad als u van kinds af aan? Werd zij door haar geweten weerhouden dankzij haar opvoeding? Besef toch dat u zondigt tegen Gods liefde en goedertierenheid. Moet u niet belijden dat ook u een zondaar bent? O, bid toch heden dit gebed. Hebt u de Heere liefgehad met geheel uw hart? Met al uw krachten? Hebben we onze naaste liefgehad als onszelf? Bedenk dat we – als we verhoord willen worden – als zondaar tot Christus moeten komen!

LEZEN: JOHANNES 8:1-11

14 AUGUSTUS

Wend U tot mij en zijt mij genadig, want ik ben
eenzaam en ellendig.

PSALM 25:16

Waarom stond de tollenaar van verre toen hij zijn gebed uitsprak? Hij wilde afgezonderd zijn van andere mensen. In de tempel waren mensen bijeen voor een godsdienstoefening. Ze hieven hun lofpsalm aan. Maar de tollenaar stond van verre. Ook toen zij een gezamenlijk gebed baden, kon hij zich niet bij hen voegen. De tollenaar was er gekomen voor zichzelf. Hij wilde alléén zijn. Net zoals een gewond hert een schuilhoek zoekt in het donkere bos om eenzaam te sterven, voelde de tollenaar behoefte om alleen te zijn.

Hij sprak in zijn gebed niet over andere mensen. Hij had het alleen over zichzelf. ‘Wees mij zondaar genadig.’ Alsof er geen andere zondaren op de wereld waren.

Willen we een gebed bidden op een manier die God behaagt, dan moeten we ons eenzaam voelen. Dan moeten we alleen zijn met Hem. Daar moeten we onze zonden belijden. Kent u dat? Hebt u ooit in de kerk gezeten dat het was alsof er een grote hoge muur rondom u was, zodat u daar met God en de predikant alléén was? Scheen het u toe dat alle pijlen werden afgevuurd op uw hart? Troffen de ernstigste verwijten ú? Nodig is dat we weten wat het is, te bidden: ‘O God, wees mij, die als een zondaar eenzaam en alleen ben, genadig!’

LEZEN: PSALM 25:12-22

15 AUGUSTUS

Gij zult opstaan, Gij zult U ontfermen over Sion,
want de tijd om haar genadig te zijn, want de
bestemde tijd is gekomen.

PSALM 102:14

Wilde de tollenaar zijn ogen niet opheffen naar de hemel? O, dat wel, maar hij durfde het niet. Ziet u hoe de bekering alle vrijpostigheid wegneemt uit de mens? We hebben wel mensen gekend die voordat ze tot God bekeerd werden, álles durfden. Zij wisten amper wat schroom was. Toch werden zij na hun bekering mensen met een teer geweten. Toen hadden ze niet veel vrijmoedigheid meer. Zo kunnen zorgeloze, snoevende mensen die God durven tarten, worden als nederige, kleine kinderen. Dan zijn ze bevreesd om hun ogen op te heffen naar de hemel. Terwijl ze in hun eertijds er niet voor terugdeinsden om onnodige eden en vervloekingen uit te spreken.

Waarom durfde de tollenaar dan zijn ogen niet opheffen? Wel, het was omdat zijn geest terneergeslagen was. De last van zijn schuld drukte hem zo zeer, dat hij niet meer omhoog kon kijken. Kent u dat? Bent u ook bevreesd als u bidt? Is het als het ware alsof u niet durft hopen dat God u genadig zal zijn? Is het minste straaltje hoop als het ware méér licht dan u kunt verdragen? Zijn uw ogen zo gewend aan de duisternis van wanhoop en twijfel, dat zo’n lichtstraal te sterk zou zijn voor uw zwakke gezichtsvermogen? O, vrees toch niet. U zult welgelukzalig zijn. De Heere zal u horen!

LEZEN: PSALM 102:1-14

16 AUGUSTUS

Uit de diepten roep ik tot U, o HEERE.

PSALM 130:1

De tollenaar sloeg zichzelf op de borst. Hij wist heel goed waar het kwaad vandaan kwam. Hij sloeg zich niet op het voorhoofd, zoals mensen weleens doen die iets vergeten zijn. Nee, hij sloeg zich op de borst. Het was of hij zijn ondankbare hart wilde slaan dat de zonde meer liefhad dan God.

Laten ook wij op die manier tot God naderen. Laten we ermee ophouden elkaar te beschuldigen, maar onszelf als schuldige aanwijzen. Scheur uw eigen hart en niet de goede naam van uw buurman. Hebben we zelf geen redenen genoeg om onze ogen neer te slaan en onszelf op de borst te slaan? Misschien hebben we God gelasterd in het verleden. En als we daarvoor bewaard geworden zijn, hoeveel keer hebben we God dan vergeten? Hoe vaak hebben we het gebed verzuimd? Hoe vaak hebben we Gods dag ontheiligd of de Bijbel ongelezen gelaten? O, als al die zonden ons voor de geest komen, durven ook wij onze ogen niet meer op te heffen. Laten we onszelf op de borst slaan omdat we Gods toorn op ons geladen hebben. Laten we toornig zijn op de zonde die het verderf over onze ziel heeft gebracht. De zonde is als een verrader die het op onze ziel gemunt heeft. Breng hem buiten en laat hem terstond sterven. Sla op uw borst en roep met de tollenaar uit: ‘O God, wees mij zondaar genadig!’

LEZEN: PSALM 130

17 AUGUSTUS

En Jezus wederom met grote stem roepende,
gaf de geest.

MATTHEÜS 27:50

In het Grieks lezen we dat de tollenaar uitriep: ‘O God! Wees met mij zondaar verzoend.’ Het korte gebed is dus een heenwijzing naar de verzoening en de troon der genade. Wanneer wij onze zonden willen belijden voor de Heere, moeten we ervoor zorgen dat we pleiten op het bloed van Christus. Buiten Zijn kruis is er geen hoop voor de zondaar. We mogen wel roepen: ‘O God, wees mij zondaar genadig’, maar buiten het offer van Christus zal dat gebed niet worden verhoord! Als u uw oog slaat op de troon van Gods genade, zorg er dan voor dat u uw oog ook houdt gericht op het kruis van Christus. Het kruis is pas de troon der genade geworden, sinds Christus daar hing met doornen gekroond. Zoekt u genade? Ga dan naar het sombere Gethsémané en zie uw Verlosser. Hem wordt het bloedig zweet uitgeperst. Hij verkeert daar in doodsangst. Zoekt u vrede voor uw ziel? Ga dan naar Gabbatha en zie hoe het bloed stroomt langs de gegeselde rug van de Zaligmaker. Zoekt u rust voor uw geweten? Ga dan naar Golgotha en aanschouw Hem Die vermoord werd. Daar hangt Hij aan het kruis. Zijn handen en voeten zijn doorstoken. Buiten Zijn offer kan er geen hoop op genade zijn. Kom, laat ons naderen tot de troon der genade en pleiten op Christus’ bloed.

LEZEN: MATTHEÜS 27:33-56

18 AUGUSTUS

Ik, Ik ben het, Die uw overtredingen uitdelg om
Mijnentwil, en Ik gedenk uwer zonden niet.

JESAJA 43:25

Uiteindelijk ging de tollenaar gerechtvaardigd naar huis. Aan de Farizeeër die ook in de voorhof was, werd geen vrede geschonken. Maar de arme tollenaar had alles wat hij nodig had. Hij ging naar huis met een verlicht hart. Zodra de tollenaar zijn gebed had uitgesproken en dit van God was verhoord, was elke zonde die hij ooit had bedreven, uitgewist uit Gods boek. Geen enkele zonde kon meer tegen hem getuigen. Vanaf dat moment was de tollenaar een rechtvaardige in het oog van God. Alles wat Christus voor hem heeft gedaan, werd hem als een sierlijke mantel om zijn schouders gehangen. Alle schuld die hij op zich geladen had, was voor eeuwig van hem afgewassen en weggedaan. Als een zondaar in Christus gelooft, houden zijn zonden op te bestaan. Ze worden als in één ogenblik weggevaagd. Voor de tollenaar volgde de vrijspraak meteen. Hij hoefde niet eerst nog goede werken te doen. Zodra hij zijn zonde beleed, sprak God: ‘Mijn zoon, ga heen in vrede. Ik heb geen beschuldiging meer tegen u in te brengen. U bent een zondaar in uw eigen ogen, maar niet in Mijn ogen. Ik heb al uw zonden weggenomen en ze in de diepte van de zee geworpen. Ze zullen nooit meer gedacht worden.’

Kunt u zich voorstellen hoe gelukkig de tollenaar is geweest?

LEZEN: JESAJA 43:22-28

19 AUGUSTUS

Komt, hoort toe, o allen gij die God vreest, en ik zal
vertellen wat Hij aan mijn ziel gedaan heeft.

PSALM 66:16

Kunt u zich voorstellen hoe gelukkig de tollenaar was toen hij naar huis ging, nadat zijn zonden hem waren vergeven? Hij was in één ogenblik een heel ander mens geworden. Nu was hij niet langer bevreesd om zijn ogen op te heffen naar de hemel. In plaats dat hij zuchtte, was er een loflied op zijn lippen. Hij hoefde niet langer alleen te blijven. Hij voegde zich bij degenen die God vrezen en zei: ‘Kom, hoort toe, o allen gij die God vreest, en ik zal vertellen wat Hij aan mijn ziel gedaan heeft.’ Hij sloeg zich niet langer op de borst, maar hij nam zijn muziekinstrument in de hand om God te loven. Als we de man hadden gezien, hadden we niet kunnen geloven dat alles in zo korte tijd kon veranderen.

Misschien vraagt iemand: Maar wist de tollenaar wel zeker dat zijn zonden waren vergeven? Kan een mens dat weten? Jazeker! Er zijn onder ons vast mensen die kunnen getuigen dat dat echt waar is. Zij hebben het zelf ervaren. De vergeving, die bezegeld is in de hemel, wordt dan bezegeld in ons geweten. De mens kan er op aarde even zeker van zijn dat zijn zonden vergeven zijn als dat hij op de aarde is. Roept iemand: ‘Zou dat ook voor mij mogelijk zijn?’ dan antwoord ik u: Jazeker, mijn vriend. Indien u met een oprecht hart gelooft in de Heere Jezus Christus, dan zúlt u zalig worden. Dan zijn u de zonden vergeven.

LEZEN: PSALM 68

20 AUGUSTUS

Hoe zou Ik u overgeven, o Efraïm, u overleveren,
o Israël?

HOSEA 11:8A

Zondaar, weigert u om tot Christus te komen om van Hem vergeving van zonden te ontvangen? U hebt er juist het meest behoefte aan! Kom, broeder. U zegt dat u te zondig bent, maar u kunt niet te zondig zijn om te zeggen: ‘O God, wees mij genadig!’ Iemand zegt: ‘Ik kan niet, mijn hart wil zich daar niet aan onderwerpen.’ Mijn vriend toch! Uw hart moet wel erg hard zijn, als u niet bereid bent vergeving te ontvangen. God is bereid u te vergeven. En zegt u: ‘Ik wil niet’?

Wordt u mogelijk overmeesterd door zorgeloosheid? Zegt u: ‘Ik wenste wel dat God zou geven dat ik weer kon bidden als een kind. Maar ik heb me verhard. Ik ben grijs geworden in de zonde. Mijn bidden is niet meer dan huichelarij.’ O, laat u niet weerhouden om te bidden. Ik hoor ook iemand zeggen: ‘Ik heb niets goeds in mijn karakter. Welk nut heeft mijn gebed?’ Broeder, ik verzeker u in de Naam van God de Vader dat uw gebed niet nutteloos zal zijn. Zo waarachtig als God God is, zo waarachtig zal Christus ieder die tot Hem komt, niet uitwerpen. O, draal toch niet langer. God is met barmhartigheid over u bewogen. U hebt Hem al vele jaren verlaten, maar Hij heeft u niet vergeten. Tot nu toe hebt u al Zijn waarschuwingen in de wind geslagen. Hij is haast moe om op u te wachten. En toch zegt Hij: ‘Hoe zou Ik u overgeven, o Efraïm, u overleveren, o Israël?’

LEZEN: HOSEA 11

21 AUGUSTUS

Een zeker welgeboren man reisde in een vergelegen
land, om voor zichzelven een koninkrijk te ontvangen,
en dan weder te keren.

LUKAS 19:12

In Lukas 19 vers 1 lezen we de reden waarom de Heere Jezus deze gelijkenis heeft uitgesproken. Hij was nabij Jeruzalem gekomen, en de geestdriftige schare meende dat het Koninkrijk van God nu meteen openbaar zou worden. Dat Christus Zijn heerschappij nú zou gaan vestigen. Ze werden beheerst door vele dwalingen. De Heere Jezus wilde hun daarom over Zijn Koninkrijk en de komst daarvan uitleg geven. Hij wilde iedere gedachte aan een aards, Joods koninkrijk uit hun gedachten verbannen. Hij wilde hun duidelijk maken dat zij vooralsnog geen onderdanen zouden zijn van Zijn Koninkrijk. Ze zouden moeten wachten op hun afwezige Heere, Die nadat Hij was heengegaan om het Koninkrijk te ontvangen, zou wederkeren. Tijdens Zijn afwezigheid zouden de discipelen Zijn dienstknechten zijn, aan wie Hij (de Meester) goederen had toevertrouwd. Hij vergeleek Zich bij een ‘welgeboren’ man, één uit de vele anderen. Maar Hij begaf Zich door de dood, Zijn opstanding en de hemelvaart naar een hof, waar Hij met Koninklijk gezag bekleed zou worden. Vandaar zou Hij terugkomen om alle koninkrijken voor Zich te ontvangen. Eenmaal zal Christus wederkomen op de wolken, bekleed met grote eer en heerlijkheid. Dan zal Hij alle vijanden onder Zijn voeten leggen en Zijn trouwe dienstknechten belonen.

LEZEN: LUKAS 19:11 EN 12, PSALM 2

22 AUGUSTUS

En wandelt in de liefde, gelijkerwijs ook Christus
ons liefgehad heeft en Zichzelven voor ons heeft
overgegeven …

EFEZE 5:2A

In de gelijkenis uit Lukas 19 waarin het gaat over de man die in een vergelegen land reisde om voor zich een koninkrijk te ontvangen en daarna terug te keren, gaat het over twee soorten mensen. Er zijn vijanden die niet willen dat deze koning over hen zal regeren. Er zijn ook dienstknechten die handel moeten drijven met het geld.

Onder de mensheid zijn heel veel verdelingen aan te brengen in nationaliteit, rang, stand, ambt en karakter. Maar … het is een diepingrijpende gedachte dat er ten diepste maar twee soorten mensen zijn. Vijanden van Jezus Christus óf dienstknechten van Jezus Christus. Wie geen dienstknecht van Hem is, is dus Zijn vijand!

De welgeboren man in de gelijkenis werd gehaat door zijn vijanden. Terwijl hij toch een zeer edele man was. Welke Man is de Heere Jezus? Niet in Zijn godheid, maar Wie is Hij als we Hem beschouwen als de mens Christus Jezus? We hoeven u niet te wijzen op Zijn adellijke afkomst. Hij is geboren uit het zaad van David. Ik wijs u wel op Zijn karakter. Komt daarin niet Zijn ware adel tevoorschijn? Noem eens een adelstand die gelijk is aan die van Christus! Er is geen gelijke te vinden. Zelfs zij die Hem het meest trouw willen navolgen, moeten met smart erkennen dat zij niet in de schaduw kunnen staan van Zijn heerlijkheid. Deze Christus wilde mens worden. Hij wilde burger zijn onder de burgers. Uit enkel genade!

LEZEN: EFEZE 5:1-13

23 AUGUSTUS

Doch deze mijn vijanden, die niet hebben gewild dat
ik over hen koning zou zijn …

LUKAS 19:27A

Christus werd tijdens Zijn omwandeling op aarde gehaat zonder oorzaak. Hij maakte er aanspraak op om de Koning van de Joden te zijn, maar juist daarom hebben ze Hem bijzonder gehaat. Ze hebben gezegd: ‘Wij willen niet dat Deze koning over ons zij.’ Of: ‘Wij hebben geen koning dan de keizer.’ Hij is gekomen tot het Zijne, maar ze hebben Hem niet aangenomen. Verdiende Hij, als Liefhebber van de mensenkinderen, het niet, dat Hij Koning over ons zou zijn? Hij heeft om onzentwil Zijn dierbaar bloed gestort.

Heeft Hij ooit iemand verdrukt? Heeft Hij het volk ooit inkomsten afgeperst? Waren Zijn wetten hard en wreed? Heeft Hij ooit onrechtvaardig geoordeeld? En tóch hebben de burgers Hem gehaat. Ook in onze tijd wordt Christus nog gehaat. Misschien zegt u: Maar niet door mij! Ach, misschien staat u Hem wel niet openlijk tegen, maar gaat u wel aan Hem voorbij. U hebt geen achting voor Hem. U leeft niet voor Hem. Het kan zijn dat u soms met bewondering over Hem spreekt. Maar échte bewondering heeft navolging tot gevolg. Kunt u iets ergers doen dan weigeren dat u door Hem zalig gemaakt wordt? O, onverschillige mensen, ik moet u zeggen dat u diep in uw hart Zijn ergste vijand bent! Bekeer u van die boze weg en wend u tot Hem. Want Hij zal eenmaal wederkomen en zeggen: ‘Deze Mijn vijanden, die niet hebben gewild dat Ik over hen Koning zijn zou, breng ze hier en sla ze hier voor Mij dood.’

LEZEN: LUKAS 19:11-27

24 AUGUSTUS

Zijt getrouw tot de dood, en Ik zal u geven de kroon
des levens.

OPENBARING 2:10B

De welgeboren heer uit de gelijkenis had naast vijanden ook dienstknechten. Ik vermoed dat hij hen had gekocht, dat zij in zijn huis geboren waren óf ze hadden zich vrijwillig in zijn dienst gesteld. Zo is het ook met Gods dienstknechten. Ze zijn allen ‘lijfeigenen’ van God. En naarmate we ons meer en meer aan Hem onderwerpen, worden we steeds meer ‘vrij’. Paulus zei: ‘Ik draag de littekenen van de Heere Jezus in mijn lichaam.’ Alsof het hete schroei-ijzer van de beproeving hem de Naam van Christus had ingebrand. Jezus’ dienstknechten behoren Hem toe, en zij wensen niet anders dan op te gaan in Hem. Hij heeft ons wel Zijn vrienden genoemd. Wij noemen onszelf Zijn dienstknechten.

Wat was de taak van deze dienstknechten? Zij moesten – toen hun heer vertrok – handel drijven met het kapitaal dat hij hun ieder persoonlijk had toebetrouwd. Hun heer zei niet hoelang hij weg zou blijven. Hij ze alleen: ‘Ik ga heen, u bent mijn dienstknechten. Ik laat u als mijn dienstknechten te midden van mijn vijanden. Ik eis van u dat u mij trouw blijft. Die trouw kunt u bewijzen door handel voor mij te drijven. Ik vertrouw u een kleine som geld toe. Uw bezig zijn voor mij zal blijken uit uw dagelijks handelen tot mijn nut. Ook uit het feit dat u mij trouw blijft, wát anderen ook mogen denken of doen.’

LEZEN: OPENBARING 2:8-11

25 AUGUSTUS

En geroepen hebbende zijn tien dienstknechten, gaf
hij hun tien ponden en zeide tot hen: Doet handeling
totdat ik kom.

LUKAS 19:13

De heer uit de gelijkenis gaf zijn dienstknechten een kleine som geld in handen. Het was geen groot bedrag. Dat konden zij nog niet beheren. Maar als zou blijken dat zij getrouw waren in het minste, kon hij hun in de toekomst een grotere verantwoordelijkheid opleggen. We lezen niet dat een van de dienstknechten zich heeft beklaagd over dat bedrag of dat hij meer heeft gevraagd. Broeders, laten ook wij niet om meer talenten vragen. We hebben precies genoeg om te kunnen verantwoorden. Elke dienstknecht had één pond. Daarmee moest handel worden gedreven. Deze heer verwachtte niet dat er méér winst mee behaald zou worden dan te verwachten was. Hij verwachtte alleen dat ze met dit bedrag hun best zouden doen.

Hebt u ook een pond? Of durft u te zeggen dat u hoegenaamd geen gaven hebt? Hoe kan dat? Uw Heere heeft u een pond gegeven. Wat hebt u ermee gedaan? Steek uw hand eens in uw zak? Is het pond daar niet? Hebt u het in een zweetdoek gelegd? In de doek waarmee u het zweet van uw voorhoofd zou moeten afwissen? Vindt u een pond te weinig? De Meester heeft gezegd dat u met dát deel moet woekeren. Híj heeft u behandeld als een trouwe dienstknecht. Durft u uw Heere ontrouw te zijn?

LEZEN: EFEZE 4:1-16

26 AUGUSTUS

Heb acht op uzelven en op de leer, volhard in deze;
want dat doende zult gij én uzelven behouden én
die u horen.

1 TIMOTHEÜS 4:16

De dienstknechten van de heer moesten handel drijven in een omgeving van verraders en vijanden. Daarom hadden ze vooral verstandigheid en bedachtzaamheid nodig. Handel drijven vraagt volharding, geduld en moed. Dan worden eerlijkheid, waarheidsliefde en standvastigheid soms op de proef gesteld. Handel drijven is een goede oefenschool voor het karakter.

De man uit de gelijkenis gaf zijn dienstknechten een som geld om hen op de proef te stellen en te zien welk karakter zij hadden. Aan handel drijven met een kleine som geld is eenvoudige maar vaak vermoeiende arbeid verbonden. Die vaak ook nog eens weinig winst als resultaat heeft. Het betekent dat u moet werken uit alle macht en dat u zaken moet doen met heel uw hart en heel uw verstand.

Zó behoren wij Christus te dienen. Achter het woord ‘handel’ ligt dus een wereld van betekenis.

Wilt u handel drijven voor de Heere Jezus Christus? Dan moet u met al uw lichaamskracht, al uw verstandelijke vermogens, al uw geld en goed, uw gezin, ja, met alles eer en heerlijkheid toebrengen aan de Naam van Jezus. Het moet uw levenstaak zijn te arbeiden vóór Jezus en mét Jezus!

LEZEN: 1 TIMOTHEÜS 4:6-16

27 AUGUSTUS

Want het is gelijk een mens die buitenlands reizende,
zijn dienstknechten riep en gaf hun zijn goederen over.

MATTHEÜS 25:14

De dienstknechten die een som geld kregen, hadden een opdracht die passend was bij hun mogelijkheden én het geld dat ze ervoor hadden gekregen. Het was een klein bedrag, maar het was wel voldoende. Ze waren maar dienstknechten, geen mensen met een hoge positie of mensen van aanzien. Hun meester gaf hun slechts één pond. Met zo’n klein bedrag kon geen grote winkel geopend worden. Het was zelfs te klein om grote inkopen mee te kunnen betalen. Niemand kon dus klagen dat hij een zaak moest beheren die te omvangrijk voor hem was. Ze konden wat koopwaar opslaan en daarmee gaan venten.

Ook van u vraagt de Heere Jezus niet meer te doen dan u kunt. Hij laat u niet gebukt gaan onder zorgen die te zwaar voor u zijn. Hij vraagt slechts te handelen met wat u hebt ontvangen. We hebben nog níét alles gedaan wat we kunnen. We zouden zeker nog méér kunnen doen. Jezus is geen Meester Die veeleisend is. Alleen een leugenachtig mens zou Hem een harde Meester kunnen noemen Die maait waar Hij niet gezaaid heeft. Ook wij hebben een taak opgedragen gekregen die precies bij ons past. En de Heilige Geest is bereid ons daarbij te helpen. Laten we ons ‘pond’ goed besteden. God geve er Zijn zegen over, opdat we bij Zijn wederkomst een goede rente zullen hebben!

LEZEN: MATTHEÜS 25:14-30

28 AUGUSTUS

Daarom, zijt niet bezorgd, zeggende: Wat zullen wij
eten, of wat zullen wij drinken, of waarmede zullen
wij ons kleden?

MATTHEÜS 6:31

Hebt u zich weleens afgevraagd waarvan de mensen die moesten woekeren met het ene pond, moesten leven? Daarvoor hoefden zij hun pond niet te gebruiken. Ze waren dienstknechten, dus woonden zij in het huis van hun meester. Terwijl de meester op reis was, konden zij daar blijven wonen. Elke dag was er overvloed aan brood op de tafel van hun heer. In dat opzicht is er niet veel verschil met het leven van Gods dienstknechten nú en de dienstknechten uit de gelijkenis. Of … vraagt u: ‘Wat zal ik eten en drinken?’ Weet u niet dat de wereldse mensen deze dingen zoeken? Terwijl de Heere Jezus zegt: ‘Uw hemelse Vader weet, dat gij deze dingen behoeft.’

Als ik zie op mijn eigen leven, dan kan ik zeggen dat de Heere van mij vraagt dat ik mijn werk doe, en dan zal Hij voor mij zorgen. Meent u dat Gods voorzienigheid niet voldoende is om voor ons te zorgen? Als dat waar zou zijn, moeten we zeggen dat wij ook niet voor onszelf kunnen zorgen. Maar Zijn zorg ís voldoende. Laten we daarom al onze zorgen op de Heere werpen en onvoorwaardelijk leven tot Zijn eer. Laat de zorg om uw onderhoud uw leven niet beheersen. Wijd al uw gedachten en krachten aan Hem. Hij zal nu voor u zorgen en u bij Zijn wederkomst belonen!

LEZEN: MATTHEÜS 6:19-34

29 AUGUSTUS

Want indien wij, vijanden zijnde, met God verzoend
zijn door de dood Zijns Zoons, veel meer zullen wij
verzoend zijnde, behouden worden door Zijn leven.

ROMEINEN 5:10

Bent u terneergeslagen door moeilijkheden waaronder u gebukt gaat? O, laat dan de woorden van Paulus uit Romeinen 5 als zilveren trompetten klinken in uw oren. Als u om u heen ziet en veel dingen waarneemt die u somber stemmen, vat dan toch moed uit wat de Heere Jezus voor u heeft gedaan. Zijn dood en opstanding zijn een profetie van de goede dingen die komen. U durft toch niet te denken dat Christus Zijn doel waarvoor Hij gestorven is, zal missen? U durft toch niet toe te geven aan de gedachte dat Hij het doel van Zijn glorierijke leven niet zal bereiken? Waarom bent u dan zo terneergeslagen? Zijn wil zal op aarde geschieden, gelijk als in de hemel. Dat is even zeker als het feit dat Hij van de hemel op aarde is gekomen, en van de aarde naar de hemel is teruggekeerd. Even zeker als Hij gestorven is en weer leeft, zó zeker zal Hij alles wat Hij voorzegd heeft ook volvoeren. Tegen Zijn treurende knecht Johannes op Patmos zei Hij: ‘Ik ben de Eerste en de Laatste; en Die leef, en Ik ben dood geweest, en zie, Ik ben levend in alle eeuwigheid. En Ik heb de sleutels der hel en des doods.’ Deze stervende en levende Herder is de veiligheid en heerlijkheid van al Zijn schapen. Hij sprak eenmaal: ‘Ik stel Mijn leven voor de schapen, (…) overmits Ik Mijn leven afleg, opdat Ik hetzelve wederom neme.’ Zo wees dan niet bevreesd.

LEZEN: ROMEINEN 5:1-11

30 AUGUSTUS

Ik heb nog andere schapen die van deze stal
niet zijn …

JOHANNES 10:16A

Zijn dat geen woorden van troost voor allen wiens hart ontroerd en bezet is met zorg omdat we leven in een boze tijd? Zelfs onder de ongunstigste omstandigheden heeft de Heere Jezus een volk gehad. Als Hij spreekt over ‘andere schapen die van deze stal niet zijn’, is dat een bewijs dat Hij toen ook schapen had. Én dat Hij ook toen een stal had. Ook toen waren de tijden boos en donker. Toch waren er enkelen die zich van harte achter de Zaligmaker schaarden. Zij wisten zich beschermd door Zijn goddelijke macht als in een ‘stal’.

Nee, die ‘stal’ zijn niet de Joden geweest. Hij kón de Joden door wie Hij omringd werd niet bedoelen, want Hij zei tot hen: ‘Gijlieden gelooft niet, want gij zijt niet van Mijn schapen, gelijk Ik u gezegd heb.’

Zijn stal of Zijn kudde was het kleine handjevol discipelen. Die Hij Zelf bijeenvergaderd had. Zij stonden als een kudde om de goede Herder heen. Er mocht smalend gezegd worden dat ze maar een zeer klein gezelschap waren. En dat waren ze ook. Maar tegen Zijn vijanden zei de Heere Jezus: ‘Ik heb nog andere schapen die van deze stal niet zijn. U kunt ze niet zien, maar ondanks dat heb Ik die andere schapen. Die moet Ik ook toebrengen en leiden, en dan zal het worden één kudde en één Herder.’

LEZEN: JOHANNES 10:1-16

31 AUGUSTUS

Deze moet Ik ook toebrengen; en zij zullen Mijn stem
horen, en het zal worden één kudde en één Herder.

JOHANNES 10:16B

Het is waar dat de tijd waarin wij leven, een moeilijke tijd is. Maar zelfs in de ongunstigste tijd had de Heere Jezus tijdens Zijn leven een volk. Veel knechten van God spelen een lied in mineur. Er wordt vaak gesproken over het verval in de kerk en de toenemende verdorvenheid van de wereld. En het is goed dat zij daarvoor waarschuwen. Maar als we eerlijk zijn hebben we dit lied al horen zingen vanaf onze kinderjaren. Dertig jaar geleden werd er ook al gezegd dat het een zware tijd was. Wat dat betreft is er niets nieuws onder de zon. En ik meen dat die zware tijden zullen blijven tot het einde toe. De wachters in de nacht zien alles, behalve de komende dageraad. Als loods zien we gevaren vóór de boeg en sturen daarom met voorzichtigheid. Dat is op zich goed. In ieder geval beter dan te slapen in het paradijs van de dwazen.

Hóé donker het echter in onze tijd ook moge zijn, het is duidelijk dat de dagen van Christus’ omwandeling op deze aarde de allerzwaarste tijd is geweest. Geen eeuw kan slechter zijn dan de eeuw waarin de Zoon van God gekruisigd werd. Waarin geroepen werd: ‘Neem weg, kruis Hem.’ Ik wil niet zeggen dat het in onze dagen beter is, maar erger dan toen kan het niet zijn. En toch … ook in die nacht had de goede Herder een stal. Ook toen had Hij een kudde onder de mensen!

LEZEN: JOHANNES 10:14-21

1 SEPTEMBER

En Jakobs overblijfsel zal zijn in het midden van
vele volken …

MICHA 5:6A

In de dagen van Jezus’ omwandeling op aarde was er een treurig gebrek aan levende Godsvrucht. Er waren nog wel gelovigen die hebben uitgezien naar de komst van de Messias, maar het was maar een enkeling. Denk bijvoorbeeld aan de vrome oude Simeon en Anna. Er was een klein overblijfsel dat zuchtte onder de talrijke zonden van hun volk. Maar het ‘zout der aarde’ werd bijna niet meer gevonden. Israël begon te worden als Sodom en Gomorra. De treurenden te Sion waren niet helemaal uitgestorven, maar hun aantal was ontzettend klein geworden. Over het algemeen mag gezegd worden dat de Zaligmaker tot de Zijnen is gekomen, en dat de Zijnen Hem niet aangenomen hebben. De massa van het godsdienstige volk was in die dagen door en door bedorven. Het leven met God werd niet meer gevonden. Het kon niet wonen onder de Farizeeën en Sadduceeën of onder andere sekten van die tijd, want zij waren met elkaar afgedwaald. De Heere zag uit, maar er was niemand die Zijn rechtvaardige zaak ondersteunde. De mond van de godsdienstleraren was een geopend graf geworden. Onder hun lippen was slangenvenijn. Toch had de Heere ook toen een volk in Judea dat Hem trouw wilde volgen! Ja, Jakobs overblijfsel zal zijn in het midden van vele volken.

LEZEN: MICHA 5:1-8

2 SEPTEMBER

Ik zal Mijn schapen weiden, en Ik zal hen legeren,
spreekt de Heere HEERE.

EZECHIËL 34:15

In de dagen van Jezus’ omwandeling op aarde heerste er een eigenzinnige manier van aanbidding. De mensen baden God niet meer aan zoals Hij dat in de Schriften bevolen had. Ze aanbaden naar eigen goeddunken. Op alle hoeken van de straten kon men trompetgeschal horen omdat de Farizeeën hun aalmoezen uitdeelden. Vaders en moeders veronachtzaamden hun taak. Huisgezinnen waren verstrooid omdat de Schriftgeleerden voorhielden, dat wie ‘Corban’ zei, ontheven was van elke plicht ten opzichte van vader of moeder. Men onderhield de geboden van mensen. De geboden Gods waren aan de kant gelegd. Het dragen van kleding met grote zomen was van het hoogste gewicht. Maar liegen en bedriegen was volgens hen een ‘kleinigheid’. Met ongewassen handen eten werd als een misdaad gezien. Maar het opeten van de huizen der weduwen bezorgde de eigengerechtigde Farizeeën niet de minste gewetenswroeging. Kortom, het land was vol van eigenwillige godsdienst en eigenzinnige aanbidding. Maar … ondanks dat alles heeft Christus ook toen een ‘stal’ gehad met daarin de schapen die Zijn stem kenden. Zij zijn hun Herder trouw en op de voet gevolgd. Zij konden ingaan en uitgaan en weide vinden!

LEZEN: EZECHIËL 34:1-15

3 SEPTEMBER

Ik heb nog andere schapen, die van deze stal
niet zijn …

JOHANNES 10:16A

Het is merkwaardig dat Christus het kleine gezelschap dat Hem toebehoorde een ‘stal’ noemt. Ze waren maar weinig in getal, ze behoorden allemaal tot hetzelfde volk. Ze leefden zo dicht op elkaar, dat er met recht over een ‘stal’ gesproken kan worden. Eén blik van het lichamelijke oog van de Herder kon hen allen omvatten. Ze waren duidelijk onderscheiden van de wereld. Jezus zei van hen: ‘Zij zijn niet van de wereld, gelijkerwijs Ik van de wereld niet ben.’ In die zalige afzondering bij Hem waren ze volkomen veilig. Jezus zei tot Zijn Vader: ‘Toen Ik met hen in de wereld was, bewaarde Ik ze in Uw Naam. Die Gij Mij gegeven hebt, heb Ik bewaard, en niemand uit hen is verloren gegaan, dan de zoon der verderfenis, opdat de Schrift vervuld worde.’

Zolang Jezus met hen was in de schaapskooi waren ze beschermd tegen weer en wind, tegen de wolf en de dief. De tegenwoordigheid van de Heere was een vurige muur rondom hen. Binnen die stal werden zij versterkt om later hun grote Herder volkomen te kunnen volgen.

Ziet u dat de Heere in de meest goddeloze tijd een gemeente heeft? Nog steeds is de stal niet vol. De deur staat nog steeds open. Ook heden klinkt Zijn stem: ‘Ik heb nog andere schapen, die van deze stal niet zijn …’

LEZEN: EZECHIËL 34:16-31

4 SEPTEMBER

Deze moet Ik ook toebrengen …

JOHANNES 10:16M

We moeten oppassen dat we in de kerk degenen vergeten die búíten de schaapskooi zijn. We hebben al snel de neiging om ons te richten op onze eigen zaligheid, maar dan vergeten we hen die voortleven buiten en zonder de enige Herder. Jesaja heeft geprofeteerd: ‘De woestijn en de dorre plaatsen zullen hierover vrolijk zijn, en de wildernis zal zich verheugen en zal bloeien als een roos.’ Het moge waar zijn dat de stal of de schaapskooi onze woning is, maar het is niet de plaats waar wij onze taak moeten verrichten. We dienen uit te gaan in de gehele wereld om onze broederen te zoeken. De Heere heeft immers andere schapen die van deze stal niet zijn. Die wil Hij zoeken door middel van Zijn volk. Laten wij opstaan en ons voorbereiden op deze heilige arbeid!

De schapen zijn vaak arm en weinig in getal, maar ze zijn Christus’ eigendom. Dát maakt hen kostelijk en dierbaar. De schaapskooi is geen prachtige verblijfplaats. Het is in de ogen van de wereld slechts een ‘schapenhok’ dat uit enkele kale muren bestaat. De christelijke gemeente kan klein en onaanzienlijk schijnen, maar zij is wel de schaapskooi van de Herder-Koning. De schapen hebben in zichzelf kleine kracht, maar als de Herder bij hen is, hebben ze niets te vrezen. God is in het midden van haar!

LEZEN: JESAJA 35

5 SEPTEMBER

Ik heb u uitverkoren …

JOHANNES 15:16M

Wie zijn de andere schapen die Christus ook zal toebrengen? Dat zijn Zijn uitverkorenen. Hij heeft een volk uitverkoren van vóór de grondlegging der wereld. Dat heeft Hij verordineerd tot het eeuwige leven. Er is een volk waarop Christus’ in Zijn liefdevolle vrijmacht Zijn keus had gevestigd van vóór de grondlegging der wereld. Zij zijn ook degenen die Hij van de Vader ontvangen heeft. Van hen zegt Hij: ‘Al wat Mij de Vader geeft, zal tot Mij komen.’ De eeuwige schenking van de Vader bezegelt dat Christus recht op hen heeft. Voor hen heeft Hij in het bijzonder Zijn leven gegeven, opdat zij de verlosten des Heeren zouden zijn.

Christus heeft hen liefgehad en heeft Zichzelf voor hen overgegeven. Zij behoren bij degenen van wie Paulus schrijft aan de Korinthiërs: ‘Want gij zijt duur gekocht.’ De Heere Jezus heeft Zijn leven gesteld voor Zijn schapen. Omwille van hen heeft Hij verplichtingen op Zich genomen als Borg. Hij zal hen veilig thuisbrengen. Niet één van hen zal gemist worden als ze op de laatste, grote dag onder Zijn hand door zullen gaan om geteld te worden.

‘Ik heb nog andere schapen …’ Niet: ‘Ik zal hebben’. Wat zal dat voor de apostelen moeilijk geweest zijn om te begrijpen. Zij meenden dat alleen het Hebreeuwse volk bekeerd zou worden. Maar de grote Herder heeft grotere gedachten!

LEZEN: JOHANNES 15:9-17

6 SEPTEMBER

Alle einden der aarde zullen het gedenken en zich tot
de HEERE bekeren.

PSALM 22:28A

De schapen die nog toegebracht moeten worden in de schaapskooi van Christus, zijn bij Hem net zo bekend als zij die zich tijdens Zijn leven op aarde in Zijn schaapskoo bevonden. In gedachten zie ik de God-Mens staan met Zijn vijanden tegenover Hem. Nadat Hij Zijn ogen een ogenblik op hen heeft doen rusten, zie ik diezelfde ogen de hele aarde doorlopen. Dan ziet Hij een oneindig lieflijker toneel! Zijn ogen schitteren van vreugde. Ze staren op duizenden uit ieder volk, geslacht, taal en natie. Hij haalt bij Zichzelf de woorden aan uit Psalm 22: ‘Alle einden der aarde zullen het gedenken en zich tot de HEERE bekeren; en alle geslachten der heidenen zullen voor Uw aangezicht aanbidden. Want het Koninkrijk is des HEEREN, en Hij heerst onder de heidenen. (…) Het zaad zal Hem dienen; het zal de HEERE aangeschreven worden tot in geslachten.’ Hij telt de miljoenen die Zijne zijn en verblijdt Zich in de nabijheid van Zijn smalende vijanden terwijl Hij Zijn Koninkrijk aanschouwt, dat steeds uitgebreider zal worden. Zeker is: zij zijn niet bij machte Zijn Koninkrijk omver te werpen! De hoogmoedige mens mag in zijn blindheid de leiding van deze machtige Herder afwijzen, maar Hij zál Zijn kudde hebben. Dat heeft ook Hem innerlijk verheugd!

LEZEN: PSALM 22:24-32

7 SEPTEMBER

Ga uit in de wegen en heggen …

LUKAS 14:23M

Dat Christus’ kudde eenmaal een grote schare zal zijn, is tot troost voor Gods kinderen. Zij hebben de ziel van hun medemens lief. Onze Heere Jezus Christus heeft nu een uitverkoren, verlost volk over heel de wereld, hoewel sommigen nu nog niet door genade geroepen zijn. Ik weet niet waar, maar Hij heeft hen ergens, want Hij heeft nog steeds andere schapen die van deze stal niet zijn. Het is een deel van onze volmacht om uit te gaan om deze schapen te zoeken. We hebben het recht overal heen te gaan en te vragen naar de schapen van onze Meester. Zeg, als men u afwijst als u een woord namens Christus wilt spreken, of als u een traktaatje wilt achterlaten: ‘Vergeef mij als ik méér aandring dan u beleefd vindt. Maar ik heb haast om een verloren schaap te vinden.’ Zeg: ‘Ik denk dat hier een van de schapen van mijn Meester is, daar ben ik naar op zoek!’ Daartoe hebt u de volmacht ontvangen van de Koning der koningen. U hebt het recht om daar binnen te gaan om het gestolen eigendom van uw Meester te zoeken.

Mogelijk zijn er ook onder ons die de Heiland nog niet kennen, Hem niet liefhebben, maar Hem wel toebehoren. Weet dat Hij hen eenmaal tot Zich zal brengen en ook hen bij de kudde zal voegen! Ga uit in de wegen en heggen; en dwing hen in te komen, opdat Mijn huis vol worde.

LEZEN: LUKAS 14:15-24

8 SEPTEMBER

Ik zal uw zaad van de opgang brengen en Ik zal u
verzamelen van de ondergang.

JESAJA 43:5B

Kent u de Heiland nog niet en hebt u Hem nog niet lief? Hij zal allen die Hij heeft liefgehad van vóór de grondlegging der wereld tot Zich brengen en bij Zijn kudde voegen. Ik beklim de kansel niet in de hoop dat iemand van u uit eigen beweging tot Christus zal terugkeren. Maar ik hoop dat mijn Meester sommigen van hen die nog zonder Hem leven zal aangrijpen en zeggen: ‘U bent van Mij en U zúlt van Mij zijn.’ Ik hoop op het vrije van Gods genade en niet op het vrije van de wil van de mens. Een Evangelievisser die alleen vissen wil vangen die gretig in zijn net springen, zal er maar héél weinig uit de diepte ophalen. Maar als Jezus, de goede Herder, Zijn schaap thuis haalt, hoeft Hij niet eens één woord te spreken. In de gelijkenis van de goede Herder grijpt Hij het schaap, legt het op Zijn schouders en brengt het thuis. Dát is het wat ik vurig wens dat de Heere heden zal doen met sommigen van u, die nu iets heel anders begeren. Ja, wiens wil en wensen juist het tegenovergestelde zijn dan de wil en wens van Christus. Ik wens dat Hij zal komen met heilig geweld en machtige liefde, om u terug te brengen tot uw Vader en God. Nee, u zult niet tegen uw zin verlost worden, maar uw wil zal omgebogen worden. Uw toestemming zal op een lieflijke en liefdevolle wijze verkregen worden. O, dat Hij u in Zijn handen nam, om u nooit meer los te laten!

LEZEN: JESAJA 43:1-7

9 SEPTEMBER

God zal ons zegenen; en alle einden der aarde
zullen Hem vrezen.

PSALM 67:8

Allen die in de schaapskooi van Christus zijn, zijn er door Hem gebracht. Allen die nog naar de stal geleid moeten worden, zullen er door Hem heengeleid worden. Wie is ooit tot Jezus gekomen zonder dat Jezus eerst tot hem gekomen was? Dat is onmogelijk! Het was Zíjn liefde die ons gezocht heeft. Welnu, zo zal Hij ook de andere schapen tot Zijn stal leiden. En dat zal Hij doen. Dat lezen we in de nadrukkelijke manier waarop Hij daarover spreekt. ‘Deze moet Ik ook toebrengen.’ Het is Vorst Immanuël Die dit zegt. En als Jezus zegt ‘moet’, dan zal dat altijd een gevolg hebben. Wie immers kan Zijn machtige ‘moet’ weerstaan? Als Hij zegt: ‘Ga uit, gij duivelen! Ga weg, gij goddelozen! Vlied weg, o duisternis! Sterf, o dood!’ dan weten we dat het gebeurt. Dan zullen moeilijkheden verdwijnen. Dan wordt het onmogelijke waar. Dan komt Hem de eer toe. Christus zal de overwinning wegdragen. Ze zullen Zijn stem horen.

De Heere gaat nog steeds voort met het verlossen van mensen door middel van het Evangelie. Andere middelen dan de eenvoudige prediking van het Evangelie om mensen te bekeren en oren te openen zijn er niet. Daarom hebben Gods knechten niet anders te doen dan blijvend het Evangelie te prediken. Dát is hun opdracht.

LEZEN: PSALM 67

10 SEPTEMBER

Zij zullen Mijn stem horen …

JOHANNES 10:16M

Van de schapen die door Christus in Zijn stal gebracht worden, wordt eerst beloofd dat ze aandachtig Zijn stem zullen horen. Ze zullen een gewillig hart hebben voor de stem van Zijn goddelijke liefde. Zij zullen Jezus volgen, waarheen Hij hen ook leidt. Ik hoor iemand zeggen: ‘Maar stel dat ik spreek in de Naam van Christus, en zij willen niet horen?’ Dát zal niet mogelijk zijn. De Schrift zegt van de uitverkoren schapen: ‘Zij zúllen Mijn stem horen.’ De overigen volharden in hun blindheid, maar de verlosten zullen horen en zien.

Denk ook niet: Stel dat zij eens niet willen! U moet niet iets veronderstellen wat strijdig is met wat Jezus beloofd heeft. Als Hij zegt: ‘Zij zullen Mijn stem horen’, dan zúllen ze horen. Dit goddelijke moeten is niet te weerstaan. Jezus zegt: ‘Ik moet hen toebrengen en zij zullen Mijn stem horen.’ Met dat woord wendde Paulus zich tot de heidenen en zei tegen de Joden: ‘Het zij u dan bekend, dat de zaligheid Gods de heidenen gezonden is, en dezelve zullen horen.’ Hij was niet bang hoe het woord dat hij moest brengen door hen ontvangen zou worden. Ook wij hoeven daar niet voor te vrezen. Christenbroeders, is het u niet opgelegd dat u heen moet gaan om verloren zielen te zoeken? Allen die gekocht zijn door het bloed moeten door de Heilige Geest tot Christus gebracht worden!

LEZEN: HANDELINGEN 28:16-31

11 SEPTEMBER

Mijn schapen horen Mijn stem …

JOHANNES 10:27A

Alle schapen die Christus’ stem horen, zijn Zijn eigendom. Hij heeft hen duur gekocht. Niet door vergankelijke dingen, zilver of goud, maar door Zijn dierbaar bloed. Wij als mens hechten grote waarde aan iets wat we met gevaar van ons leven hebben kunnen bekomen. Maar de goede Herder heeft niet alleen Zijn leven in de waagschaal gesteld, Hij heeft het werkelijk voor de Zijnen gegeven. Er is niet één schaap in de stal dat niet het merk draagt van Zijn bloed.

Op het gelaat van iedere heilige ziet Christus als in een spiegel de gedenktekenen van Zijn bloedig zweet in Gethsémané en van Zijn doodsstrijd op Golgotha. Paulus schrijft aan de gemeente te Korinthe: ‘Want gij zijt duur gekocht.’ Daarin klinkt een oproep door om onze plicht te betrachten, maar het houdt ook een vertroosting in. Want als Hij mij gekocht heeft, zál Hij mij ook bezitten. Hij zal mij nooit willen verliezen, en niet toelaten dat iemand mij uit Zijn hand rukt! Denk niet dat Christus íémand zal laten omkomen, voor wie Hij gestorven is.

Hij heeft de schuld weggedragen. Hij heeft in mijn plaats geleden. Waar zou de gerechtigheid zijn, als mijn Borg mijn schuld draagt, en ik haar ook moet dragen? Waar zou Gods goedertierenheid zijn, als Hij voor één overtreding twee maal straf zou eisen?

LEZEN: 1 PETRUS 1:13-25

12 SEPTEMBER

Zo zullen wij, Uw volk en schapen Uwer weide,
U loven in eeuwigheid, van geslacht tot geslacht;
wij zullen Uw roem vertellen.

PSALM 79:13

Zo spreekt Christus over Zijn schapen. Ze zijn Zijn bijzonder eigendom. Mag ik hopen dat deze waarheid vanaf nu als een schat in uw hart bewaard zal worden? Het is waar dat het een ‘algemene waarheid’ is. Maar als zij toegepast wordt door de Heilige Geest, dan schijnt zij niet alleen als een lamp in een duister vertrek, maar dan schittert zij ook als de opkomende morgenster in uw hart!

Nee, het is geen schande dat we schapen van Christus zijn. Integendeel, het is onze eer. Wanneer we een koning toebehoren, dan houdt dat in zekere mate een onderscheiding in. Welnu, wij zijn de schapen van de weide van de hemelse Koning. Daarin ligt onze veiligheid. Christus zal de vijand nooit toelaten een van Zijn schapen te doden. Doordat we zijn afgezonderd om schapen van de weide van de Heere Christus te zijn, zijn we ook geheiligd. Het is eveneens onze heiligmaking. We worden heilig gemaakt om tot in eeuwigheid Zijn deel te zijn.

Eigendom te zijn van Christus is ten slotte ook de sleutel tot onze plicht. Wij zijn Zíjn schapen. Welnu, laat ons dan voor Hem leven. Ons aan Hem toewijden Die ons heeft liefgehad en Die Zichzelf voor ons heeft overgegeven. Hoe groot het eigendom te zijn van de goede Herder!

LEZEN: PSALM 79

13 SEPTEMBER

Ik ben gekomen in de Naam Mijns Vaders,
en gij neemt Mij niet aan.

JOHANNES 5:43A

De schapen van Christus hebben twee merken. Eén op hun oor (Mijn schapen horen Mijn stem) en één op hun poot (en volgen mij). Zij horen geestelijk. In de tijd van Jezus’ omwandeling op aarde hebben heel veel mensen Zijn stem gehoord. Maar velen wílden niet geestelijk horen. Ze wilden Zijn roepstem niet gehoorzaam zijn. Ze wilden niet tot Hem komen opdat zij het leven zouden hebben. Waren dat altijd slechte mensen? Integendeel! Onder hen waren mensen van wie Christus zei: ‘Gij onderzoekt de Schriften, want gij meent in dezelve het eeuwige leven te hebben (…). En gij wilt tot Mij niet komen, opdat gij het leven moogt hebben.’ Ze kwamen luisteren uit nieuwsgierigheid of om kritiek te leveren. Meer niet. Ze wilden niet in Jezus geloven.

Dat is met het geestelijke oor anders. Dat luistert naar God. Dat oor wordt geopend door de Heilige Geest. Het is een kenmerk van het volk dat Christus heeft verkoren en gekocht met Zijn bloed, dat zij niet alleen de ‘klank’ van het woord verstaan, maar ook de diepe inhoud ervan. Zij begrijpen niet alleen de letters of woorden, maar ook de geestelijke lessen die erin liggen opgesloten. Mijn stem kan geen enkele ziel verlossen. Nodig is dat Christus’ stem doordringt in het geweten.

LEZEN: JOHANNES 5:39-47

14 SEPTEMBER

De ene zal aangenomen en de andere zal
verlaten worden.

LUKAS 17:35B

Ieder schaap van de kudde van Christus kent zijn Eigenaar. Hoe zeer hij soms ook vermengd is met allerle soorten van belijders. Christus kent de Zijnen. Ze hebben Zijn merk aan hun oor. Misschien hebt u weleens twee kudden schapen tegelijk zien grazen en mogelijk hebt u zich afgevraagd: Hoe kunnen die herders hun schapen toch uit elkaar houden? Ze lopen allemaal door elkaar en het lijkt wel één kudde. Ze worden als het ware met elkaar vermengd. Maar toch zal dat niet gebeuren. Een tijdlang trekken ze met elkaar op en vermengen ze zich onder elkaar. Maar uiteindelijk scheiden ze zich van elkaar af, want ze kennen de stem van hun meester. De stem van de vreemde kennen zij niet.

Nadat u ’s zondags als gezin samen in Gods huis zit, gaat u de volgende dag weer naar uw werk. Dan gaat u uit in de wereld. De een naar de beurs, de ander naar de markt, weer anderen naar de fabriek. Dan vermengt u zich als het ware met andere mensen. Toch is die schijnbare vermenging van tijdelijke aard. Aan het eind van de dag keert u weer terug naar huis naar uw eigen familieleden. Zo zal het ook zijn aan het eind van de pelgrimsreis. Dan zal de een de weg inslaan naar de heerlijkheid, en de ander naar de afgrond van de ellende. Daar zal geen vergissing plaatshebben. Allen die Zijn stem horen, zullen Hem volgen!

LEZEN: LUKAS 17:30-37

15 SEPTEMBER

… die hun klederen niet bevlekt hebben, en zij zullen
met Mij wandelen in witte klederen, overmits zij
het waardig zijn.

OPENBARING 3:4B

Christus’ schapen hebben ook een merk op hun poot. Ze volgen Hem. Ze worden ‘zachtkens’ geleid. Ze worden niet met hardheid voortgedreven. Ze volgen Hem als de overste Leidsman van hun zaligheid. Ze vertrouwen in de kracht van Zijn arm die een weg voor hen zal banen. Al hun hoop en vertrouwen is op Hem gevestigd. Ze volgen Hem als hun Leraar.

Ze volgen Hem ook als hun voorbeeld. Ze willen zich gedragen in de wereld zoals Hij het deed. Als ze konden, ze zouden zijn als Hij!

Ze volgen Hem ook als hun Gebieder en Vorst. Maria sprak eens de verstandige woorden: ‘Zo wat Hij ulieden zal zeggen, doet dat.’ Zalig zijn ze, van wie gezegd kan worden: ‘Dezen zijn het, die hun klederen niet bevlekt hebben. Die het Lam volgen, waar Het ook heengaat. Zalig zijn zij die zien waar Hij Zijn voet, die eens doorboord werd, zet en die hun voet daar ook in plaatsen. Die Zijn voetstappen volgen waar Hij is voorgegaan. Totdat ze ten slotte opklimmen voor de troon.’

Blijf dicht bij Christus. Neem ook Zijn kleine geboden waar tot het einde toe. Zorg ervoor dat u niet een van de minsten bent in het Koninkrijk der hemelen. Zoek dicht bij Hem te zijn. Zoek een voortreffelijk schaap te zijn van de kudde die Hij verkoren heeft. Draag het merk duidelijk op uw voeten!

LEZEN: OPENBARING 3:1-6

16 SEPTEMBER

Hetgeen Ik u zeg in de duisternis, zegt het in het licht;
en hetgeen gij hoort in het oor, predikt dat
op de daken.

MATTHEÜS 10:27

Toen onze Heiland Zijn prediking begon, verzamelden allen zich vol bewondering om Hem heen. Totdat … Hij de leer van de uitverkiezing leerde. Toen werd men zo woedend, dat men Hem graag gedood zou hebben. Ze konden niet verdragen dat weduwen van Israël voorbijgegaan waren en de vrouw van Sarepta verkoren werd. Ze konden niet accepteren dat een heidens iemand die melaats was, genezen werd, terwijl veel melaatse Israëlieten de dood stierven.

De uitverkiezing scheen het bloed van veel mensen te verhitten en deed hen in toorn ontsteken. Niet dat er hun iets aan gelegen was of ze zélf uitverkoren waren, maar ze misgunden het anderen. Ondanks deze reactie heeft de Heere deze waarheid niet voor hen verborgen gehouden. Zowel tegen de Joden áls tegen de ruwe mensen die naar Hem luisterden, sprak Hij hierover. Hij zei: ‘Gijlieden gelooft niet, want gij zijt niet van Mijn schapen, gelijk Ik u gezegd heb.’

Het is schadelijk om over bepaalde waarheden Gods alleen te spreken in een bepaald gezelschap en niet tegen een schare in het algemeen. Christus kiest voor een openlijke verkondiging van alle waarheid! Daar hoeven wij ons niet voor te schamen. ‘Hetgeen Ik u zeg in de duisternis, zegt het in het licht.’

LEZEN: MATTHEÜS 10:16-27

17 SEPTEMBER

En Ik geef hun het eeuwige leven.

JOHANNES 10:28A

Gods kinderen hebben een groot voorrecht ontvangen! Christus heeft hen verzekerd van de onschatbare weldaad dat ze eeuwig veilig zijn in Hem. Geen enkel schaap van Christus zal ooit verloren gaan. Geen enkel schaap dat Hij gekocht heeft met Zijn bloed, zal op zo’n manier van Hem wegdwalen dat het uiteindelijk omkomt. Christus heeft beloofd: ‘En Ik geef hun het eeuwige leven.’ Het geestelijke leven dat Zijn schapen nu al bezitten, hebben zij gekregen van de Herder. Geen enkele herder geeft zijn leven voor zijn schapen. Christus wel. En Hij geeft de Zijnen ook het ware leven dat door Hem wordt onderhouden.

Let u erop dat Christus niet zegt: ‘Ik gaf hun het eeuwige leven’, maar ‘Ik geef hun het eeuwige leven’. Ze leven voortdurend uit de kracht van het door Hem geschonken leven.

Christus’ schapen ontvangen het eeuwige leven. Niemand kan zich een denkbeeld vormen van de eeuwigheid. We weten alleen dat aan de eeuwigheid nooit een eind zal komen. Zo is het ook met het leven dat de Heilige Geest in de wedergeboorte schenkt. Dat nieuwe leven is onsterfelijk. Het is dus niet een armzalig leven dat drie weken duurt en daarna afneemt en sterft. Het is geen opwekking van drie maanden. Christus heeft gezegd: ‘Ik geef hun het eeuwige leven!’

LEZEN: JOHANNES 10:22-31

18 SEPTEMBER

Mijn Vader, Die ze Mij gegeven heeft …

JOHANNES 10:29A

Hoewel God de Vader ons aan Christus gegeven heeft, heeft Hij niet opgehouden Zelf voor ons te zorgen. Dat leert Christus in Johannes 10 als Hij zegt: Mijn Vader heeft u aan Mij gegeven, maar daarom draagt Hij niet minder zorg voor u. Juist des te meer.

Laat ik proberen het u voor te stellen zodat u het beter zou kunnen begrijpen. Gods kinderen liggen in de hand van Christus. Ziet u die vastgeklemde hand? Dáár zijn ze veilig. Maar zie eens, nu strekt de Vader Zijn hand uit over de hand van Jezus. Zodoende ligt u veilig in twee handen! Christus zegt: ‘En niemand kan ze rukken uit de hand van Mijn Vader.’ O, wat wordt daar een vredige, kalme bewustheid van veiligheid genoten door allen die de stem van Christus horen. Die Hij Zijn schapen noemt. Ze worden veilig bewaard door een dubbele macht tegen alle kwaad dat hen omringt. Satan mag rukken zoveel hij wil, maar het zal hem nooit gelukken om één schaap uit de hand van Jezus en uit de hand van de Vader te rukken. ‘Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus?’ Dat zal onmogelijk zijn!

Christus besluit Zijn rede met de woorden: ‘Ik en de Vader zijn één.’ Wat een goddelijke liefde! Jezus gaf Zichzelf over voor de Zijnen omdat Hij hen liefhad. God had de wereld alzo lief, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft.

LEZEN: ROMEINEN 8:28-39

19 SEPTEMBER

Alle rank die in Mij geen vrucht draagt, die neemt
Hij weg; en alle die vrucht draagt, die reinigt Hij,
opdat zij meer vrucht drage.

JOHANNES 15:2

In deze plechtige woorden horen we de stem van Hem, van Wie Johannes de Doper zei dat Zijn wan in Zijn hand is, en dat Hij Zijn dorsvloer zal doorzuiveren. Zijn tarwe zal Hij in Zijn schuur samenbrengen, en het kaf met onuitblusselijk vuur verbranden.

In onze tekst wordt gesproken over tweeërlei ranken. Beide soorten waren ranken van de wijnstok. Mensen kunnen erg veel overeenkomsten hebben en in Gods ogen toch zijn als twee tegenover elkaar liggende polen. In de gelijkenis waren beide ranken in Christus. Maar wel in een heel verschillende zin. De eerste personen waren in Christus zonder vrucht te dragen. Aan de hand van de vrucht wordt iemand beoordeeld. Eerstgenoemden hadden geen vruchten die het gevolg waren van het vruchtvoortbrengende sap van Christus. Hadden ze wél goede vruchten voortgebracht, dan zou dat een bewijs zijn dat zij zaligmakend in Christus waren. Maar zij brachten geen vruchten der gerechtigheid voort.

Toch waren beide soorten ‘christenen’. Naar het oordeel van de mensen waren ze aan elkaar gelijk. Ze waren beiden even ijverig om onwaarheden af te keuren. Ze hoorden beiden gaarne het Evangelie en ontvingen het met blijdschap. En toch … bestond er een ernstig en groot verschil tussen hen!

LEZEN: JOHANNES 15:1-8

20 SEPTEMBER

De vrucht des Geestes is …

GALATEN 5:22A

De eerste rank uit de gelijkenis bracht geen vrucht voort. De tweede heeft vruchten gedragen. Aan de vrucht wordt de boom gekend. Wij mogen anderen alleen oordelen als zij door hun handelen of door hun woorden openbaar komen. Het inwendige van iemand moeten wij altijd overlaten aan God.

Wij zijn allen belijders van God die regelmatig gebruikmaken van de middelen der genade. Wilt u misschien uzelf beproeven en zien of u mogelijk enige vrucht draagt? Ik wil u daarbij behulpzaam zijn door u te herinneren aan de woorden van de apostel Paulus. Hij heeft ons in Galaten 5 een lijst van vruchten gegeven. Hij zegt in vers 22: ‘Maar de vrucht des Geestes is liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, goedertierenheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, matigheid.’ Hij noemt daar dus negen soorten vruchten, die allemaal overvloedig in ons zouden moeten zijn. Vraag uzelf eens af of u er iets van bezit!

Kent u om bij het begin te beginnen iets van de vruchten der liefde? Nee, ik vraag u niet of u over liefde kunt spreken, maar bespeurt u de liefde in uw hart? Hebt u God lief, zoals een kind zijn vader liefheeft? Hebt u de Zaligmaker lief uit dankbaarheid omdat Hij u gekocht heeft met Zijn bloed? Voelt u de liefde van de genaderijke Trooster Die – als u echt Gods kind bent – in u woont?

LEZEN: GALATEN 5:16-26

21 SEPTEMBER

De vrucht van de Geest is (…) blijdschap.

GALATEN 5:22M

Geeft uw godsdienst u ooit blijdschap? Of is de godsdienst voor u enkel een zaak van plicht. Is het u als een zware ketting die u als een galeislaaf met u voortsleept? Of … is uw godsdienst voor u een harp waarvan het snarenspel u doet huppelen? Verblijdt u zich in Jezus Christus? Veroorzaakt de gedachte dat Hij Dezelfde is – ook wanneer de vijgenboom niet bloeit en de kudde uit de kooi wordt afgescheurd – u vreugde? Voelt u blijdschap bij het lezen van de beloften van het Woord van God? Ervaart u blijdschap wanneer u in uw binnenkamer bidt? Kent u iets van de blijdschap die de wereld u niet geven kan, maar die de wereld u ook niet kan afnemen? Bezit u een verborgen blijdschap als een gesloten bron, een verzegelde fontein, die alleen open is voor u en uw Heere, omdat u met Hém gemeenschap hebt en niet met de kinderen der wereld die in de zonde leven?

Een mens die nooit getreurd heeft over de zonde, heeft er ook nooit berouw van gehad. Maar zo iemand heeft ook nooit blijdschap geproefd vanwege de vergeving. Hij kan geen blijdschap gesmaakt hebben vanwege het kruis van Christus. Hébt u de vrucht van blijdschap gedragen? De Heere schenke u nog meer. Kent u de vrucht niet? Dan zult u weggenomen worden!

LEZEN: PSALM 100

22 SEPTEMBER

De vrucht van de Geest is (…) vrede.

GALATEN 5:22M

Vrede is een bijzonder gezegende vrucht. Ze is zelfs geschikt voor de engelen. Het is de vrucht waarmee de gezaligden in de hemel zich voeden. Hoe groot is het om vrede met God, vrede in de consciëntie en vrede te hebben met alle medemensen. Paulus schrijft aan de gemeente te Filippi over de vrede Gods, die alle verstand te boven gaat. Die uw harten en uw zinnen zal bewaren in Christus Jezus. De dichter van Psalm 119 bezingt dat zij die Gods wet beminnen, grote vrede hebben en geen aanstoot. En om niet meer te noemen, we lezen in de Romeinenbrief: ‘Wij dan, gerechtvaardigd zijnde uit het geloof, hebben vrede bij God, door onze Heere Jezus Christus.’

Sommigen van u spreken mogelijk veel over de godsdienst, maar zij hebben nog nooit de vrede in het geweten gesmaakt. Die vrede is niet te verkrijgen in de uiterlijke ceremoniën. ‘Wij hebben een altaar, van hetwelk geen macht hebben te eten, die de tabernakel dienen’ van uitwendige inzettingen. Zij kunnen niet eten van het volbrachte offer. Zulke arme slaven gaan ondanks hun godsdienst gebonden naar het graf met het treurige vooruitzicht van het helse vuur. Zij kennen geen lieflijk vooruitzicht van te ontwaken en verzadigd te worden met het beeld van Christus. Kent u die vrede niet? Vrees dan!

LEZEN: KOLOSSENZEN 3:12-17

23 SEPTEMBER

De vrucht van de Geest is (…) lankmoedigheid.

GALATEN 5:22M

Ik vrees dat er veel belijders zijn die slechts weinig van de vrucht van lankmoedigheid voortbrengen. Wat is lankmoedigheid? Daaronder moet u verstaan dát geduld, dat Gods kastijdende hand verdraagt. Dat zich niet tegen Hem keert, maar zegt: ‘De HEERE heeft gegeven, de HEERE heeft genomen, de Naam des HEEREN zij geloofd.’ Hebt u enige lankmoedigheid wanneer u langdurig moet lijden? Kent u lankmoedigheid tegenover medemensen? Kunt u vervolging verdragen zonder afvallig te worden? Kunt u laster en smaad verdragen zonder u te willen wreken? Kunt u dwalingen en vergissingen van mensen verdragen? En is uw hart dan vervuld met teder medelijden met de ander?

Sommigen zijn van nature snel driftig. Die hartstocht moet overwonnen worden door genade. Het past u niet te zeggen: ‘Ik kan het niet helpen.’ De vrucht van de Geest is lankmoedigheid. U dient de vrucht van lankmoedigheid te tonen in uw leven. Bent u nog steeds humeurig? Dan moet u nog bekeerd worden. Hebt u nog steeds moeite om uzelf te beheersen? Ga dan tot God en vraag Hem grondig in u te werken, omdat er nog geen genade in u verheerlijkt is. Als we geen lankmoedigheid bezitten, en onvruchtbaar zijn, mogen we wel vrezen!

LEZEN: SPREUKEN 25:1-15

24 SEPTEMBER

De vrucht van de Geest is (…) goedertierenheid.

GALATEN 5:22M

Ook goedertierenheid is een van de vruchten van de Geest. Daarmee wordt bedoeld vriendelijkheid. Een ware christen is een vriendelijk iemand. Hij erkent zijn verwantschap aan zijn medemensen en wenst hen te behandelen als zijn vrienden. Een christen heeft medelijden met hen die lijden. Hij probeert vriendelijk en beleefd te zijn in zijn optreden. Hij weet dat het kruis van Christus al een aanstoot is voor wereldse mensen. Hij wil daar niet nog eens ergernis door zijn eigen persoon aan toevoegen. Hij mijdt korzeligheid, en waakt ervoor niet achterdochtig, hard, trots en heerszuchtig te zijn. Hij probeert zijn Meester na te volgen, Die van Zichzelf heeft gezegd: ‘Neemt Mijn juk op u, en leert van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart.’ De gelovige in Christus hoort zachtmoedig te zijn tegenover alle mensen met wie hij in aanraking komt.

Helaas moeten wij vaststellen dat dit een van de vruchten van de Geest is, waar veel belijders droevig in tekortschieten. Niet dat ik u wil oordelen. Er is er Eén Die oordeelt. Dat is God door Zijn Woord.

Onderzoek uzelf. Goedertierenheid is een vrucht van de Geest. Bezit u deze vrucht niet? Dan hebt u ook de vruchten van de Geest niet. Daarvan heeft Christus gezegd: ‘Alle rank, die in Mij geen vrucht draagt, die neemt Hij weg.’

LEZEN: MATTHEÜS 11:25-30

25 SEPTEMBER

De vrucht van de Geest is (…) geloof.

GALATEN 5:22M

De vrucht van de Geest is geloof in God. Gelooft u in de Zoon van God? Al zou u slechts een geloof hebben als een mosterdzaadje, dan zou dat een teken zijn dat er leven in u is. Moet u zeggen dat u zo weinig geloof bezit? Bid dan: ‘Heere, vermeerder ons het geloof!’

Toch denk ik dat geloof in deze tekst meer gezien moet worden als getrouwheid. Dus de vrucht van de Geest is getrouwheid aan God en aan ons geweten. Hoe weinig waarde hechten wij daar vaak aan! De mensen die spelen met de leer van de Bijbel, hebben er geen besef van welke grote zonde zij begaan. Maar weet, dat wie verkeerd omgaat met leerstellingen van het geloof, even slecht is als een dief. Ja, hij is nog erger dan een dief. Want een dief berooft slechts mensen, maar wie speelt met de godsdienst berooft God én zijn eigen ziel. Door dwalingen te helpen bevorderen, bevordert u dat de Heere ons land zal bezoeken met Zijn oordelen.

Daarnaast dienen we ook trouw te zijn in ons werk en in de handel. Een christen zweert niet onnodig. Hij weet zich gebonden door zijn woord. O, dat we deze vrucht van de Geest mochten dragen. Sta naar getrouwheid, oprechtheid, openhartigheid. Heb de waarheid lief en wandel oprecht voor onze God.

LEZEN: PSALM 15

26 SEPTEMBER

De vrucht van de Geest is (…) zachtmoedigheid.

GALATEN 5:22M

Ook zachtmoedigheid is een van de vruchten die de ranken in Christus dragen. Mochten we er veel van bezitten, want aan de zachtmoedigen wordt een bijzondere zegen beloofd. ‘Zalig zijn de zachtmoedigen; want zij zullen het aardrijk beërven.’ Een christen moet oprecht zijn als de duiven. Als hij de strijd van zijn Meester strijdt, moet hij moedig zijn als een leeuw. Maar waar het zijn eigen persoon betreft, of zijn eigen zaak, moet hij zachtzinnig zijn, ruzie proberen te vermijden, rust en kalmte liefhebben, liever een bestraffing ontvangen dan er een toedienen, en zich zwak en broos voelen.

Mozes was de zachtmoedigste van alle mensen. Hij werd vaak getergd, maar slechts een enkele keer heeft hij zijn geduld verloren en in boosheid gesproken. Het is een wonder dat hij zoveel heeft verdragen van het volk. Wat hebben ze zijn geest verbitterd! Toen hij echter de afgoderij van het volk zag, wierp hij de twee stenen tafelen op de aarde. Ook heden worden Gods meest zachtzinnige knechten toornig om al het ongeloof en bijgeloof dat er is in ons vaderland. Dan nemen zij het op voor Gods eer. Waar het onszelf betreft, vraagt de Heere dat we zachtmoedig zullen zijn. Mist u die vrucht van de Geest? Dan zal de Meester uw rank wegnemen!

LEZEN: MATTHEÜS 5:1-12

27 SEPTEMBER

De vrucht van de Geest is (…) matigheid.

GALATEN 5:22M

Als laatste vrucht van de Geest noemt Paulus in Galaten 5 matigheid. Dat heeft in het algemeen betrekking op spijs en drank, maar – hoewel dat hier ook bedoeld wordt – ligt er toch veel meer in opgesloten. Iemand die toegeeft aan vleselijke lusten, die zich niet kan beheersen ten opzichte van spijs en drank, moet niet zeggen dat hij een christen is. Hij dient eerst te bewijzen dat hij zich als zodanig kan gedragen, ook als het matigheid betreft. Zij die zich overgeven aan dronkenschap, zullen eenmaal de wijn van Gods toorn drinken. Hoe bitter zal hun zoete wijn dan zijn! Hoe zal dan datgene wat zo zoet was aan hun gehemelte, tot in eeuwigheid als gif in hun ingewanden zijn! Wanneer wij die matigheid niet kennen en in de praktijk brengen, dan kennen we blijkbaar helemaal niets van de ware godsdienst.

Deze matigheid geldt niet alleen spijs en drank. Ze moet ook bij andere dingen in acht worden genomen. Denk aan matigheid in uw kleding, in uw uitgaven, in uw humeur, ja, in alle daden. Er dient op weg naar de hemel een smal pad te worden gevolgd dat door het geoefende oog van een geestelijk mens wordt onderscheiden. Het is een vrucht van de Geest als u dit pad met uw geestelijke voeten mag lopen. God geve, dat uw rank deze vrucht mag dragen!

LEZEN: 2 PETRUS 1:1-11

28 SEPTEMBER

En alle [rank] die vrucht draagt, die reinigt Hij,
opdat zij meer vrucht drage.

JOHANNES 15:2B

Onze tekst leert ons dat vruchtdragende ranken niet volmaakt zijn. Als ze volmaakt zouden zijn, was het immers niet nodig dat ze nog gesnoeid moesten worden. De waarheid is echter, dat er in de besten van Gods volk nog veel aangeboren zonden zijn. Wanneer het sap in hen krachtig wordt, is er ook een neiging om die kracht ten kwade te gebruiken, zodat in plaats van goede vruchten, kwade vruchten worden voortgebracht. Het overvloedige sap doet de takken overvloedig uitschieten, zodat er gesnoeid moet worden. De hovenier wil de kracht zien in de vruchten en niet in het hout.

Wil het sap bijvoorbeeld ijver voortbrengen, dan loopt het vaak uit in roekeloosheid. Uit het sap van zelfonderzoek komt soms ongeloof voort zodat mensen aan God gaan twijfelen. Blijdschap in God is vaak verworden tot hoogmoed. In plaats dat mensen in God eindigen, eindigen ze in zichzelf. Hoe gemakkelijk gaat de liefde tot onze naaste niet over in liefde tot de wereld en vleselijk toegeven aan dingen die verkeerd zijn. Zachtmoedigheid wordt voorgewend om maar te kunnen zwijgen waar we zouden moeten spreken. Wat is het moeilijk als wij in bloeiende staat verkeren, om voor dit alles bewaard te worden! Daartoe is het snoeimes zo nodig.

LEZEN: JOB 5:17-27

29 SEPTEMBER

Zie, in vrede is mij de bitterheid bitter geweest; maar
Gij hebt mijn ziel lieflijk omhelsd (…) want Gij hebt al
mijn zonden achter Uw rug geworpen.

JESAJA 38:17

Het is het deel van alle vruchtbare heiligen, dat ze gesnoeid worden, opdat ze nog meer vrucht zouden dragen. Denk aan Abraham, Izak en Jakob. Hadden deze aartsvaders geen beproevingen? Ook Mozes, David, Jeremia en Daniël zijn de beproevingen niet bespaard gebleven. Ook aan de heiligen van het Nieuwe Testament is de kastijding niet voorbijgegaan. De vlam was voor hen vaak zeven maal heter dan voor hun andere broeders.

Hoe snoeit de Heere Zijn volk dan? Over het algemeen denken wij dat dit door beproevingen gebeurt. Toch betwijfel ik dat. Jezus Zelf zegt: ‘Gijlieden zijt nu rein (= gesnoeid) door het Woord dat Ik tot u gesproken heb.’ Dus het Woord, de waarheid, reinigt een christen. De beproeving is de slijpsteen die het Woord scherpt. Beproeving neemt onze zachte klederen weg en legt de wond bloot zodat het lancet van de arts erin kan. De wezenlijke snoeier is echter het Woord Gods in de hand van de grote Landman. Als u ziek op bed ligt, denkt u soms méér aan het Woord van God en ziet u hoe toepasselijk het is voor uw situatie. En terwijl u eenzaam op uw bed ligt, doet de Heilige Geest méér de kracht voelen van Gods Woord dan u voorheen hebt gevoeld. Beproevingen zijn de ladder waardoor de Landman de takken beter kan bereiken en snoeien!

LEZEN: JESAJA 38

30 SEPTEMBER

Want die de Heere liefheeft, kastijdt Hij, en Hij geselt
een iegelijke zoon die Hij aanneemt.

HEBREEËN 12:6

God snoeit Zijn kinderen niet om hen strafrechtelijk te bezoeken voor hun zonden. Hij kastijdt de Zijnen, maar straft hen niet, voor wie Christus al gestraft is. Als iemand beproefd wordt, hebt u dan ook niet het recht om te zeggen dat zo iemand kwaad heeft gedaan. In tegendeel. ‘Al de vrucht die hij draagt, die reinigt Hij.’ Juist de rank die nog ergens goed voor is, wordt gesnoeid. Zeg daarom niet van uzelf of van anderen: ‘Ik of die ander moet wel een groot kwaad gedaan hebben en een groot zondaar zijn. Anders zou mij of hem dat kwaad niet overkomen.’ Wat een onzin. Wie was heiliger dan Job? Wie is dieper dan hij naar de diepte gebracht? De waarheid is dat God Zijn volk kastijdt omdat Hij hen liefheeft. Hij doet dat niet omdat Hij toornig op hen is. Bevindt u zich onder beproevingen? Leer in uw smart en verlies of in uw kruis niet een vertoornd God te zien, maar een Wijngaardenier, Die u een rank van zoveel waarde acht, dat Hij de moeite neemt om u te snoeien. Dat zou Hij niet doen als Hij u niet vriendelijk gezind was! God doet het enkel opdat u meer vrucht zou voortbrengen. ‘Mijn zoon, acht niet klein de kastijding des Heeren, en bezwijk niet als gij van Hem bestraft wordt; want die de Heere liefheeft, die kastijdt Hij, en Hij geselt een iegelijke zoon die Hij aanneemt.’

LEZEN: HEBREEËN 12:1-11

1 OKTOBER

Eer ik verdrukt werd, dwaalde ik; maar nu onderhoud
ik Uw woord.

PSALM 119:67

De reden dat Christus de ranken snoeit is opdat er meer vrucht voortgebracht zou worden. Daarmee wordt bedoeld een grotere hoeveelheid. Gods kind dat zich ervan bewust is dat hij gesnoeid wordt door de kracht van het Woord, probeert in de kracht van de Heilige Geest méér te doen voor Jezus. Voordat hij verdrukt werd, kon hij niet geduldig zijn. Die moeilijke les heeft hij uiteindelijk in deze weg geleerd. Voordat hij arm was, kon hij niet nederig zijn. Voordat het Woord met kracht tot zijn hart kwam, wist hij niet hoe te bidden met anderen, of hoe te spreken tot zondaren. Hij wist niet hoe hij met anderen moest omgaan. Maar hoe meer hij gesnoeid wordt, hoe meer hij de Heere dient.

Méér vrucht kan ook wijzen op groter verscheidenheid. Eén boom kan slechts één soort vrucht voortbrengen. Maar Gods kinderen kunnen allerlei vruchten voortbrengen. Ze brengen oude en nieuwe vruchten voort.

Ook de hoedanigheid van de vrucht verandert. Wanneer we gesnoeid worden zullen we misschien niet direct méér bidden, maar wel met meer ernst en aandrang. We zullen niet meer tijd doorbrengen in gemeenschap met God, maar de gemeenschap zal wel inniger zijn.

Ziet u het resultaat van het snoeien van onze hemelse Vader? Smeek Hem erom!

LEZEN: PSALM 119:65-72

2 OKTOBER

En die dorst heeft, kome; en die wil, neme het water
des levens om niet.

OPENBARING 22:17B

De gelovige wordt door genade gesnoeid en niet weggenomen. Dit in tegenstelling tot hen die geen vruchten dragen in Christus. Zij zullen wél weggenomen worden en in de hel geworpen worden! Smeek: ‘Heere, laat Uw Woord diep insnijden in mijn hart! Laat de predikant eerlijk met mij omgaan en mij geen kussens onder de oksels naaien, en mij in slaap wiegen. Laat de wond niet zó genezen, dat zij – als ze genezen is – nog erger is dan tevoren!’

Wat zou het ons ernstig streven moeten zijn om persoonlijk wezenlijk één te zijn met Christus. Is iemand niet geheel in Christus? Dan is er geen hoop voor hem. Is hij wel in Christus, is dat dan door een levend geloof en is er een vast betrouwen?

Heeft hij het geloof van Gods uitverkorenen? Is hij wedergeboren? Heeft hij door genade geestelijk onderwijs gekregen? Laat dat de vraag zijn die ons hart bezet.

Heeft Jezus een van u verwond? Dan deed Hij dat niet om u bij Hem weg te drijven, maar juist opdat u zich des te meer aan Hem zou vastklemmen.

O zondaars en heiligen, kom terug tot Christus. Hetzij dat u bij ervaring weet de Zijne te zijn óf dat u nog vreemdeling voor Hem bent. Kom heden tot Hem. Nóg wordt het lieflijk klokgelui van het Evangelie gehoord: ‘Die wil, neme het water des levens om niet.’

LEZEN: OPENBARING 22:12-21

3 OKTOBER

Zonder Mij kunt gij niets doen.

JOHANNES 15:5B

We overdenken de woorden die Christus sprak tot Zijn elf apostelen. Judas was op dit moment al als onkruid uitgewied. Hij sprak dus tot de ranken van de ware Wijnstok de veelzeggende woorden: ‘Zonder Mij kunt gij niets doen.’ We vinden deze waarschuwing ook in Johannes 15 vers 4: ‘Gelijkerwijs de rank geen vrucht kan dragen van zichzelve, zo zij niet in de wijnstok blijft, alzo ook gij niet, zo gij in Mij niet blijft.’

Het overgrote deel van u is lid van de zichtbare gemeente van Christus. Maar wat zal het zijn, als u niet zó in Hem bent, dat u vruchten voortbrengt? Er zijn immers ranken die in zekere zin in de wijnstok zijn, maar toch geen vruchten dragen. Daarvan staat geschreven: ‘Alle rank die in Mij geen vrucht draagt, die neemt Hij weg.’ Misschien bent u ouderling of diaken. Misschien bent u zelfs leraar. En als zodanig bent u in de wijnstok. Maar … brengt u vruchten van heiligheid voort? Hebt u zich de Heere toegewijd? Probeert u anderen tot Christus te brengen? Of is uw belijdenis iets wat niets met een heilig leven te doen heeft? Heeft uw belijdenis hoegenaamd geen invloed op anderen? Hebt u enkel een naam onder het volk van God en meer niet? Onderzoek uzelf! Alleen als wij zelf Christus bezitten, kunnen wij Hem brengen aan anderen!

LEZEN: MATTHEÜS 3:1-12

4 OKTOBER

Zo iemand in Mij niet blijft, die is buitengeworpen
gelijkerwijs de rank, en is verdord.

JOHANNES 15:6A

De Heiland heeft duidelijk gezegd dat er ranken in Hem zijn, die weggenomen worden en dan verdorren. Wat zou het zijn als u alleen op zondag in Christus was, maar de hele week in de wereld leefde? Wat zou het zijn als u alleen aan de avondmaalstafel in Christus zou zijn of tijdens een bidstond? Wat zou het zijn als u slechts af en toe in Christus zou zijn? Als u uitwendig een heilige en inwendig een duivel zou zijn? O, mijn vriend, wat zou het eind zijn van zulk gedrag?

Toch zíjn er zulken onder ons. Ze zijn zondags in Christus omdat het zondag is. ’s Maandags zijn ze buiten Christus, omdat ze dan hun dagelijks werk moeten doen. En het is lastig om Christus gehoorzaam te zijn als er gekocht en verkocht moet worden. Dan komt het erg ongelegen om in Christus te zijn.

Maar vrienden, dat gaat niet! Dat is geen rechte weg. Wie in Christus is, moet altijd in Hem zijn. Anders kunnen we geen levende vruchten voortbrengen uit de levende Wijnstok. Als er zoiets bestond als een wijnstok die slechts af en toe met de stam verenigd was, denkt u dat dat de wijngaardenier vruchten zou opleveren? Evenmin kunt u vruchten voortbrengen als u dan weer wel, dan weer niet in Christus bent. U kunt niets doen, als u niet voortdurend met Hem verenigd bent!

LEZEN: HOSEA 14

5 OKTOBER

Gij zijt het zout der aarde (…). Gij zijt het licht
der wereld.

MATTHEÜS 5:13A EN 14A

In Mattheüs 5 lezen we hoe onze Heiland sprak over de machtige invloed die Zijn discipelen hadden op hun omgeving. Hij deed dit in de eerste plaats door het beeld van het zout te gebruiken. ‘Gij zijt het zout der aarde …’ Zodra een mens door God wedergeboren wordt, krijgt hij invloed op de mensen met wie hij omgaat. Het is een invloed die meer ervaren wordt, dan gezien. Enkel het leven van de gelovige spreekt al voor de ongelovigen. Hij is als een handvol zout, die op het vlees gestrooid wordt. De wedergeborene heeft een geur en smaak in zich, die doordringt tot allen met wie hij in aanraking komt. De onbewuste invloed van een heilig leven is een krachtig middel om de maatschappij te bewaren en om zedelijk bederf te voorkomen. Mocht er zout in eenieder van ons zijn, want het ‘zout’ is goed! Heb zout in uzelf. Dan zult u tot een zegen worden voor allen die om u heen zijn.

Daarnaast is er in iedere christen nog een andere invloed die hij dient aan te wenden. Deze wordt door de Heiland voorgesteld in het beeld van licht. ‘Gij zijt het licht der wereld; een stad boven op een berg liggende, kan niet verborgen zijn.’ Zo oefent de ware christen invloed uit op allen met wie hij in aanraking komt doordat hij als zout fungeert. Laat hij er ook naar streven om zijn licht te laten schijnen in de wereld. ‘Laat uw licht alzo schijnen …’

LEZEN: MATTHEÜS 5:13-20

6 OKTOBER

En men steekt geen kaars aan en zet die onder
een korenmaat.

MATTHEÜS 5:15A

Van nature zijn wij zonder licht. ‘Verduisterd in het verstand, vervreemd zijnde van het leven Gods door de onwetendheid, die in hen is’, zo schrijft Paulus aan de gemeente van Efeze. Wanneer er licht ontstoken wordt in de ziel van de mens, is dat in de eerste plaats een goddelijk werk. God begon het werk van de schepping door te spreken: ‘Er zij licht.’ En er was licht. Zo is ook het eerste wat God in het hart van de mens werkt ‘licht’. De Heilige Geest verlicht het verstand, zodat de mens het wanhopige van zijn toestand bespeurt. Hij ziet zijn onmacht om door eigen werken de zaligheid te verwerven. De Heere stort licht in de ziel, zodat door het geloof Christus wordt gezien. En op het zien van Hem ontvlamt het hart. Dan maakt het licht zich meester van de inwendige mens, zodat hij niet alleen licht ziet, maar ook licht heeft. Dat licht schijnt in het hart, maar ook uit het hart. ‘Gij waart eertijds duisternis, maar nu zijt gij licht in de Heere’, zo vervolgt Paulus in zijn brief aan Efeze. Echter … alleen de Heilige Geest kan dit werk tot stand brengen. Geen schepsel zal ooit leven in zich hebben vóórdat God het licht in zijn ziel schept. ‘God, Die gezegd heeft dat het licht uit de duisternis zou schijnen, is Degene Die in onze harten geschenen heeft, om te geven verlichting der kennis der heerlijkheid Gods in het aangezicht van Jezus Christus.’

LEZEN: 2 KORINTHE 4:1-11

7 OKTOBER

En het Licht schijnt in de duisternis, en de duisternis
heeft Hetzelve niet begrepen.

JOHANNES 1:5

Hoewel de duisternis het licht niet begrijpt en liefheeft, moet de duisternis toch wijken voor het licht. De strijd tussen beide is kort, maar beslissend. Hoe sterker het licht, hoe groter de overwinning. Slechts enkele lichtstralen aan de oostelijke hemel verdrijven het duister. Zij dringen als pijlen van de zon door in het hart van de nacht. En naarmate het licht zich ontwikkelt tot in de volle middag, moet het spoor van de duisternis steeds verder vlieden. De dikste duisternis, zelfs die duisternis waardoor Egypte werd geteisterd, moet zwichten voor het licht. Het is een strijd, maar de overwinning is zeker. Licht en duisternis zijn onderscheiden en kunnen niet met elkaar vermengd worden. Tot aan het eind der wereld zullen er kinderen des lichts én kinderen der duisternis zijn. Die twee kunnen niet tot één worden. Het licht zal de strijd aanbinden met de duisternis totdat het eeuwige licht ten volle is opgegaan en het toppunt heeft bereikt. Dan zal de aarde vervuld zijn van het licht en de heerlijkheid van God. Kinderen des lichts, let erop dat u geen gemeenschap hebt met de onvruchtbare werken van de duisternis! Is de kaars in uw binnenste ontstoken bij de wedergeboorte? Bent u ooit verlicht geworden? Bent u zelf een licht geworden, dat schijnt tot heerlijkheid van God?

LEZEN: JOHANNES 1:1-13

8 OKTOBER

Laat uw licht alzo schijnen voor de mensen,
dat zij uw goede werken mogen zien, en uw Vader,
Die in de hemelen is, verheerlijken.

MATTHEÜS 5:16

Het ontvangen van het licht is een persoonlijk iets. Jezus zegt: ‘Laat uw licht schijnen (…) dat zij uw goede werken mogen zien.’ Wanneer u een kaars ontsteekt, was er eerst geen licht in. Zodra de lont het vuur overneemt, verschijnt er een vlam en geeft de kaars licht. Zo moeten wij ook Gods genade heel persoonlijk ontvangen. Dat licht is niemand van ons aangeboren. We moeten het persoonlijk geschonken krijgen én persoonlijk aannemen. God schenkt Zijn genade niet in het algemeen! De zonde is persoonlijk, dus ook de genade. Er moet een persoonlijke toe-eigening zijn van het licht! Laat u niet misleiden met de gedachte aan een ‘algemeen’ christendom.

Het licht dat in al Gods ware knechten schijnt, is hetzelfde. Toch geeft de ene ster meer licht dan de andere. Petrus was Johannes niet. Paulus was Jakobus niet. Whitefield is Wesley niet. Geen twee kaarsen zijn in dat opzicht volkomen gelijk. God is ongelooflijk oorspronkelijk. Geen twee penseelstreken van Hem zijn hetzelfde. Bedenk dus dat ieder een persoonlijke toe-eigening van de goddelijke vlam ontvangt als zijn kaars wordt aangestoken. Maar iedere kaars heeft een persoonlijke uitstraling! Onderzoek uzelf, vrienden. Bent u verlicht van de hemel? Of … bent u een dwaallicht van zelfbedrog?

LEZEN: SPREUKEN 13:1-9

9 OKTOBER

Tot Welke komende als tot een levende Steen, van de
mensen wel verworpen, maar bij God uitverkoren
en dierbaar.

1 PETRUS 2:4

Een brandend licht moet onderhouden worden. Het zou verkeerd aflopen als u een lamp ontstak en er verder niet meer naar omzag. Er moet van tijd tot tijd verse olie in de lamp gedaan worden, omdat de olie verbruikt wordt doordat de lamp schijnt. Laat daarom bij niemand van u de gedachte opkomen: Ik ben toen al bekeerd … Alsof u nu voortaan kunt leven naar het goeddunken van uw eigen hart. God verhoede het! De heiligen bewijzen hun bekering door hun volharding. En die volharding vloeit voort uit de genade die telkens opnieuw geschonken wordt. Brengt u licht in de Heere voort? Of bent u slechts bij een bepaalde gelegenheid overgebracht van de duisternis tot het licht?

Vraag uzelf af of u olie in uw vaten hebt. Ziet u op Jezus? Dat is heel goed. Maar blijft u ook op Hem zien? Want dát is het, waar het op aankomt. Het is heel goed dat u tot Jezus gekomen bent. Maar het komen tot Hem is een blijvende zaak als het goed is. Petrus zegt: ‘Tot Welke komende, als tot een levende Steen …’ Onze longen hebben voortdurend nieuwe toevoer van lucht nodig. Het baat ons niet dat we gisteren geademd hebben. Als ik heden niet adem, sterf ik! Ons lichaam heeft ook steeds voedsel nodig. Maar zo is het ook met onze ziel. Als wij onze ziel verwaarlozen, vergissen we ons vreselijk!

LEZEN: 1 PETRUS 2:1-10

10 OKTOBER

Komt ook de kaars opdat zij onder de korenmaat
of onder het bed gezet worde? Is het niet opdat zij op
de kandelaar gezet worde?

MARKUS 4:21B

De plaats waar de mens geplaatst wordt is van groot belang. Zijn licht kan er óf door verborgen worden óf het kan zich in de verre omtrek verspreiden. Het belangrijkste punt is, dat er licht in hem ontstoken is en dat hij in staat is om licht te geven. Maar de plaats waar hij gesteld wordt, is ook bijzonder belangrijk.

Voor sommige mensen is het nodig dat ze na hun bekering meteen naar een andere plaats gaan. Toen God Abraham riep, liet Hij hem niet in Ur der Chaldeeën blijven. Abraham moest zijn licht laten schijnen in het land Kanaän.

De plaats waar u gesteld wordt, is van groot belang. God plaatst ons in Zijn voorzienigheid dáár, waar wij het best Zijn zaak kunnen dienen, en waar we het meest tot zegen kunnen zijn. Als u mocht kiezen zou u misschien een straatlantaarn willen zijn. Als u uw plaats mocht kiezen, koos u misschien een plaats in een ruim, fraai park, waar u uw licht zou kunnen laten schijnen voor rijke en aanzienlijke mensen. Maar … de arme mensen in een doodlopend steegje of in een smalle, donkere gang waar voortdurend ruzie is en waar dronken mannen hun vrouwen vermoorden, hebben veel meer licht nodig! Krijgt u een plaats in een ‘lauwe’ gemeente? Ik hoop dat u het middel zult zijn om hen wakker te schudden en hen nader tot Christus te brengen.

LEZEN: MARKUS 4:21-25

11 OKTOBER

En zij schijnt allen die in het huis zijn.

MATTHEÜS 5:15B

Wanneer het licht van Boven in ons ontstoken is, moeten wij dat licht in de eerste plaats in ons huis laten schijnen. Wij moeten het christendom niet alleen bekendmaken in de wereld, buiten ons huis, maar bovenal in onze eigen omgeving. En dat aan allen die in het huis zijn.

Sommigen hebben een heel klein huis, een heel klein gezin. Zij bewonen slechts een paar kamers. Laten zij ervoor zorgen dat zij die enkele personen volkomen gelukkig maken. Wat overigens niet altijd gemakkelijk is! Anderen hebben een groot gezin. Hun mocht de genade geschonken worden om op allen een gunstige invloed ten goede uit te oefenen. Weer anderen hebben veel personeel in dienst. Zij dienen in hun bedrijf een heilige invloed uit te oefenen op hun werknemers. Sommigen zijn predikant. Zij hebben een heel groot huis waar zij het licht moeten laten schijnen. Zij hebben méér genadeolie nodig dan anderen om hun licht overal te laten schijnen. Maar die genade is te verkrijgen.

De hele wereld is een huis, waarin de christelijke gemeente een kaars is. Daarom moeten de leden van de gemeente, ieder op hun eigen plaats, hun licht alzo laten schijnen, dat de gehele wereld vervuld wordt met de kennis der heerlijkheid Gods. De kaars dient immers licht te geven aan allen die in het huis zijn!

LEZEN: LUKAS 8:16-21

12 OKTOBER

Een iegelijk dan die deze Mijn woorden hoort
en dezelve doet …

MATTHEÜS 7:24A

Met de woorden van de gelijkenis van de wijze en de dwaze bouwer heeft Jezus Zijn gewichtige Bergrede besloten. Hij had vele dingen gezegd. Er waren twee woorden waarop Hij in het bijzonder zinspeelde toen Hij zei: ‘Een iegelijk dan, die deze Mijn woorden hoort en dezelve doet, die zal Ik vergelijken bij een voorzichtig man.’ Het eerste woord was: ‘Gaat in’ uit Mattheüs 7 vers 13. Het tweede woord was: ‘Wacht u’ uit Mattheüs 7 vers 15. Hij had gesproken over de enge poort en de nauwe weg, en Zijn vermaning was: ‘Gaat in!’ Niet: Maak allerlei aanmerkingen op de weg en de reizigers. Niet: Probeer de poort wijder en de weg breder te maken. Nee: ‘Gaat in!’

Hij voegde er de vermaning bij: ‘Wacht u!’ Wacht u voor valse belijdenissen, voor valse profeten. Hij waarschuwde te wachten voor elke leer die zou afleiden van de enige Zaligmaker. Hij waarschuwde eveneens om te wachten voor een onoprechte belijdenis. Iemand kan veel gaven hebben. Zelfs om duivelen uit te werpen. Maar het zal niet tot nut zijn. Als het einde van de wereld daar is, en Hij degenen die met Hem streden op aarde zal toelaten tot de bruiloft, zal Hij tot allen die de wil van Zijn Vader niet gedaan hebben zeggen: ‘Ik heb u nooit gekend, wijkt van Mij, gij werkers der ongerechtigheid.’ Gehoorzaamt u reeds Zijn bevel?

LEZEN: MATTHEÜS 7:24-29

13 OKTOBER

… die zal Ik vergelijken bij een voorzichtig man, die
zijn huis op een steenrots gebouwd heeft. (…) die zal
bij een dwaze man vergeleken worden, die zijn huis
op het zand gebouwd heeft.

MATTHEÜS 7:24B EN 26B

De voorzichtige man en de dwaze man waren met hetzelfde werk bezig. Ze hebben beiden hetzelfde doel bereikt. De gelijkenis tussen hen is heel groot. Beiden waren overtuigd van de noodzaak van het bouwen van een huis. Beiden zochten beschutting tegen de regen, de watervloed en de storm.

Onder ons zijn er ook velen die ervan overtuigd zijn dat zij een Zaligmaker nodig hebben. Dat is mij tot blijdschap. Ik vertrouw erop dat velen van u diep gevoelen dat zij een verberging, een schuilplaats nodig hebben tegen de toekomende toorn. U erkent dat u begenadigd, gerechtvaardigd, wedergeboren en geheiligd moet worden. U begeert er vurig naar. Velen van u willen bouwer worden. De één een wijze bouwer, de ander een dwaze bouwer.

De mannen uit de gelijkenis togen beiden vastberaden aan het werk. Dat bespeur ik ook onder u. Hoewel sommigen uiteindelijk zullen falen en anderen zullen slagen, bent u tot hiertoe volkomen aan elkaar gelijk. Alleen Hij, Die de harten doorzoekt, kan het verschil tussen u ontdekken. Toch ben ik bedroefd. Want ik zie twee soorten pelgrims. Beiden hebben het aangezicht naar Sion gericht. Maar … Alles wat op het korenveld groeit, is geen koren. Niet alles wat blinkt is goud! De ene zoeker kan een dwaze bouwer zijn, de andere zoeker een wijze bouwer …

LEZEN: JEREMIA 17:1-11

14 OKTOBER

En zijt daders des Woords, en niet alleen hoorders.

JAKOBUS 1:22A

Beide bouwers uit de gelijkenis schijnen even bedreven geweest te zijn in de bouwkunst. De een hoefde niet meer advies te krijgen dan de ander. Geen van beiden kon op zeker moment niet verder omdat hij verlegen was om een bepaald onderdeel. Blijkbaar verstonden ze hun vak even goed.

Zo is het ook met velen die in theorie volledig op de hoogte zijn van het plan der verlossing. Echter, kennis kan gelijk zijn, maar de uitkomst heel verschillend. Twee mensen kunnen even goed onderwezen zijn in de Schrift, terwijl de één een voorzichtig iemand is en de ander een dwaas. U kunt met uw verstand weten wat geloof, bekering en een goede hoop in Christus is, maar die kennis kan enkel dienen om uw eeuwige ellende groter te maken! Indien u deze dingen weet, bent u zalig, als u ze doet. Niet de hoorder, maar de dader van het Woord is zalig. De kennis maakt opgeblazen. Alleen de liefde sticht. Lieve vrienden, het is mijn vurige wens, dat u, die het eeuwige leven wenst te vinden in Christus Jezus, niet tevreden zult zijn dan alleen met een waar en diep werk van genade in uw hart. Want uw helder weten met het verstand, uw ernstige bedoelingen en uw vurige begeerte kunnen u niet verlossen of zalig maken. Als u geen deel hebt aan Christus, bent u voor eeuwig verloren. U moet wederomgeboren worden!

LEZEN: JAKOBUS 1:19-27

15 OKTOBER

… die zijn huis op een steenrots gebouwd heeft. (…)
die zijn huis op het zand gebouwd heeft.

MATTHEÜS 7:24B EN 26B

De ene bouwer bouwde zijn huis veel sneller dan de andere bouwer. De voorzichtige man besteedde veel tijd aan het werk onder de grond. Hij groef, verdiepte, en legde een fundament op een steenrots. De dwaze bouwer bouwde op zand. Hij begon meteen lagen tichelstenen te leggen. Maar alle haast is nog geen voorspoed.

Er zijn belijders, die ten diepste niet recht voor God staan. Toch hebben zij soms de schijn dat ze een snelle geestelijke groei hebben. Gisteren waren ze nog onbekeerd, vandaag worden ze gelovig, morgen leren ze anderen, en overmorgen zijn ze volmaakt. Ze schijnen volwassen te worden geboren!

Verwerp ik plotselinge bekeringen? Nee! Denk aan de apostel Paulus. Maar toch zijn er velen die lijken op het beeld dat ik zojuist schetste. Zij bouwen veel te snel. Het metselwerk is daardoor niet duurzaam en kan niet lang stand houden. Mogelijk zegt iemand: ‘Ik heb maandenlang God in het gebed gezocht. Ik was verbroken onder het gezicht van mijn zonden. Slechts af en toe heb ik een blik mogen slaan op de gekruisigde Zaligmaker. Graag zou ik het volle licht van de liefde in mijn hart hebben. Het aanbreken van de dag duurt zo lang!’ Mijn vriend, u hoeft niet te treuren als uw vrede een vrede is die de eeuwigheid verduurt!

LEZEN: PSALM 42:6-12

16 OKTOBER

En er is slagregen nedergevallen (…) en de winden
hebben gewaaid en zijn tegen hetzelve huis
aangevallen, en het is niet gevallen. (…) en
het is gevallen.

MATTHEÜS 7:25A EN 27M

Hoewel de dwaze bouwer goedkoper en sneller gebouwd heeft, zullen zijn muren er na enige tijd slecht hebben uitgezien. Muren zonder fundament móéten op den duur wel scheuren vertonen. Door alle reparatiewerkzaamheden heeft de dwaze bouwer ongetwijfeld veel meer onkosten gehad.

Zo is het ook met de vormelijke godsdienst. Het kost een mens moeite om stand op te houden, zijn naam door steeds nieuwe leugens te steunen. De ene keer zal de wil die niet vernieuwd is heftig in opstand komen. De andere keer heeft hij moeite om onderwerping te veinzen in de beproeving. Dan kan hij een begeerte niet onderdrukken die om bevrediging roept. Of hij moet een zonde met dubbele list en bedrog toedekken. Zijn gebed komt hem steeds moeilijker over de lippen. Hij leeft in een voortdurende vrees dat hij ontdekt zal worden. Eigenlijk leeft hij altijd in angst, net als een dief die bang is dat de politie hem op de hielen zit. Met iedere windvlaag dreigt zijn huis boven zijn hoofd in te storten! Geloof mij, op de lange duur is de waarheid echt het goedkoopst en het makkelijkst. De laag vernis van uw geveinsdheid zal spoedig slijten. Het ware geloof hoeft zich niet op te smukken. Ik smeek u: Pleister uw muren niet langer met loze kalk, want ze zullen eenmaal met donderend gedruis instorten!

LEZEN: HANDELINGEN 5:1-11

17 OKTOBER

Evenwel het vaste fundament Gods staat, hebbende
dit zegel: De Heere kent degenen die Zijne zijn.

2 TIMOTHEÜS 2:19

Het grootste verschil tussen de wijze en de dwaze bouwer zat onder de grond. Het kwam allemaal aan op een goed fundament. Mogelijk bent u een trouw kerkganger. U neemt trouw deel aan het Avondmaal. U zegt uw gebeden op, en verder bekommert u zich nergens om. U zegt: ‘Wat heeft het voor zin om over mijn hart te tobben?’ Op die manier heeft de dwaze bouwer waarschijnlijk ook gedacht. Hij heeft ongetwijfeld smalend gesproken over de voorzichtige bouwer die in zijn ogen een ‘ellendig’ iemand was. Die veel te rechtvaardig en te neerslachtig was. De mens ziet aan wat voor ogen is, maar God ziet het hart aan. Het wezenlijke verschil tussen een waar kind van God en de naamchristen is niet zo makkelijk te ontdekken. Zelfs niet door hen die verstand hebben van geestelijke zaken. Maar de Heere ziet het. Hij kent degenen, die Zijne zijn. Hij onderscheidt tussen het kostelijke en het snode. De naambelijders zal Hij wegdoen als schuim. Maar de oprechten zal Hij niet laten omkomen.

Waar komt het op aan? U dient een waar besef te hebben van uw zonde. Want geloof zonder waar berouw over de zonde, is een dood geloof. Een geloof dat nooit bevochtigd werd door de tranen van berouw, zal nooit bloemen van heiligheid voortbrengen!

LEZEN: 2 TIMOTHEÜS 2:14-19

18 OKTOBER

HEERE, wees ons genadig, wij hebben op U gewacht;
wees hun Arm alle morgen, daartoe onze Behoudenis
ten tijde der benauwdheid.

JESAJA 33:2

Of u een oprecht christen bent of een naamchristen, als u tot Christus nadert, zal Hij u beproeven zoals het zilver wordt beproefd. En indien de rechtvaardige nauwelijks zalig wordt, waar zal de goddeloze en zondaar verschijnen? Als het oordeel begint van het huis Gods, wat zal dan het einde zijn van hen die níét geloven?! O, wat een verschrikkelijke gedachte!

De slagregens in de gelijkenis van de voorzichtige en dwaze bouwer zien op beproevingen die God zendt. Tijdens uw leven zult u de zware, bulderende storm gevoelen. U zult ziek worden of mogelijk verdriet ervaren in uw gezin. Kinderen of vrienden kunnen sterven. Uw rijkdom kan opdrogen. In dit leven zijn allerlei beproevingen ons deel. Wie niet op Christus steunt, zal dat alles niet kunnen dragen. Maar er zullen ook beproevingen uit de aarde over u komen. ‘De waterstromen zijn gekomen.’ Dat ziet op vervolgingen omwille van uw geloof. Kunt u om Jezus’ wil smaad en laster verdragen? Dat zal alleen kunnen als u vast gegrond en geworteld bent. Planten zonder wortels in de steenachtige grond, verdorren in dagen van verzoeking en beproeving! Bovendien zullen er ook ‘winden waaien’. Satan zal u aanvallen met verschrikkelijke verzoekingen. Zoek toch uw fundament in Christus. Hij alleen is de Rotssteen der behoudenis!

LEZEN: JESAJA 33:1-16

19 OKTOBER

Opdat gij ook in de openbaring Zijner heerlijkheid u
moogt verblijden en verheugen.

1 PETRUS 4:13B

De wijze bouwer zat zingend in zijn huis toen de slagregens vielen en de windvlagen tegen zijn vensters bliezen. Hij wist dat zijn huis gebouwd was op een goed fundament. Zo zal het ook zijn als eenmaal de laatste bazuin gehoord wordt. Als het laatste vuur het werk van ieder mens zal beproeven. De mens die Christus in waarheid heeft aangegrepen, zal in dit ontzaglijke uur geen vrees kennen. De doden mogen ontwaken, de engelen mogen zich vergaderen rondom de grote witte troon, de pilaren van de hemel mogen wankelen en de aarde ontbonden worden, de elementen mogen smelten en vergaan. Maar … de ware gelovige voelt dat de Rots, waarop hij gebouwd heeft, hem nooit kan begeven. Hij weet dat de hoop die de genade hem heeft gegeven, nooit weggenomen kan worden. Te midden van dit alles zal hij rustig en kalm zijn.

En de mens wiens hoop op zand is gebouwd? De mens die onder een gewone beproeving al bijna bezweek? Die zijn belijdenis prijsgaf in het uur van de vervolging? Hem wachten nu erger beproevingen! Onder hen zijn bouwers die tot het laatste moment gedacht hebben dat zij niet verloren zouden gaan. Zij slaan hun ogen op in de pijn, net als de rijke man. Smeek om niet langer voort te bouwen op uw zandgrond, maar om op Christus gefundeerd te worden!

LEZEN: 1 PETRUS 4

20 OKTOBER

En wat noemt gij Mij Heere, Heere, en doet niet
hetgeen dat Ik zeg?

LUKAS 6:46

De gelijkenis van de wijze en de dwaze bouwer toont ons twee soorten ‘hoorders’. De twee zeggen niets over hen die géén hoorder zijn. Hun toestand en vooruitzicht moeten we afleiden uit hetgeen van de hoorders wordt gezegd.

Onze Heere Jezus Christus is in de wereld gekomen om tot ons te spreken over de liefde van Zijn Vader. Nooit heeft iemand gesproken zoals Hij gesproken heeft. Toch zijn er velen die weigeren naar Hem te luisteren. Ik bedoel daarmee niet hen voor wie de Naam van Jezus min of meer onbekend is. Maar ik bedoel de mensen die weigeren te luisteren naar Hem, Die God gezalfd heeft, om ons de boodschap van zaligheid bekend te maken. Velen sluiten er hun oren voor. Zij willen niet luisteren, hoewel het een getuigenis betreft van de Zoon van God. Het betreft het eeuwige leven, en de weg ter ontkoming van Gods eeuwige toorn! De mensen zijn dood voor hun eigen belang, voor hun eeuwig welzijn. Niets kan hen bewegen hun aandacht aan God te wijden. Deze mensen kunnen vergeleken worden met een mens, die helemaal geen huis bouwde. Die onbezorgd voortleefde zonder woning voor de dag en zonder toevlucht voor de nacht! Het zijn de mensen die géén zorg dragen voor de huisvesting van hun ziel!

LEZEN: LUKAS 6:46-49

21 OKTOBER

Want niemand kan een ander fundament leggen dan
hetgeen gelegd is, hetwelk is Jezus Christus.

1 KORINTHE 3:11

Niet nauwkeurig omgaan met het fundament van de godsdienst is een verzoeking die zich aandient bij alle hoorders van het Woord. Ze hebben geen aandacht voor het ‘grondwerk’. Zij haasten zich om over het begin van de bouw heen te komen. Ze willen zo snel mogelijk gaan bouwen. Ze komen in de verzoeking om alles voor waar aan te nemen wat men zegt over het werk dat al gedaan is. Ze gaan ervan uit dat alles echt in orde is. Ook die dingen waarvan ze hóópten dat ze in orde zijn. Zo snel ze kunnen gaan ze aan de slag met de muren.

Voor pas beginnenden in de genade bestaat de grootste verzoeking hierin dat ze het met het fundament niet zo nauw nemen. Daardoor achten ze dingen die van het grootste belang zijn, heel gering. Alsof het helemaal niet belangrijk is!

Is die verzoeking er dan niet voor mensen die al langer op de weg zijn? Zeker wel. Maar vooral voor pas beginnenden is het bijzonder gevaarlijk. Satan is erop uit om hen onoplettend en slordig om te laten gaan met de grondbeginselen van de waarheid. Terwijl dáár eigenlijk hun hoop en verwachting op zou moeten rusten. Het gevolg van deze valstrik is, dat deze mensen als ze later in beproevingen terechtkomen, uit gebrek aan een vast fundament, toegeven aan het kwaad. En zo verliezen ze het hele gebouw van hun leven!

LEZEN: 1 KORINTHE 3:10-15

22 OKTOBER

En jaag na gerechtigheid, godzaligheid, geloof, liefde,
lijdzaamheid, zachtmoedigheid.

1 TIMOTHEÜS 6:11B

Zelfs het meest ervaren kind van God heeft zichzelf al vaak bedrogen. Laat staan een pelgrim die nog maar pas door de enge poort is binnengekomen. Een beproefd kind van God ziet soms nog iets aan voor een deugd, terwijl het ten diepste slechts een verguld ‘gebrek’ is. Hij meent dat iets ‘echt’ is, terwijl het slechts ‘namaak’ is. Zou een kind in de genade met bijna geen ervaring dan ontkomen aan bedrog, als Gods genade er hem niet bijzonder voor bewaart?

Mensen met een vurig, ijverig karakter, die pas ontwaakt en ernstig geworden zijn, zullen snel aan het werk gaan in het leven met de Heere. Ze beginnen meteen te bouwen, zonder eerst nader onderzoek te doen. Zonder navraag te doen, gaan ze aan de slag. Ze noemen Jezus ‘Heere’, maar luisteren meer naar mensen dan naar Hem. Satan doet er alles aan om een jonge christen ‘bekeerd’ te maken. Maar daar zal de betrokkene toch van bekeerd moeten worden! Satan wekt op tot hoogmoed en ijdele inbeelding. Zulke mensen bouwen zandkastelen zoals kinderen dat doen aan de oevers van de zee. En ze verlustigen zich erin. Ze doorzien de strikken van de duivelse bedrieger niet!

Daarom wens ik jonge vrienden te redden uit de strikken van satan. Wees op uw hoede! En heb niet genoeg aan de gedaante van godzaligheid.

LEZEN: 1 TIMOTHEÜS 6:11-16

23 OKTOBER

Hebbende een gedaante van godzaligheid, maar die
de kracht derzelve verloochend hebben.

2 TIMOTHEÜS 3:5A

In alle kerken zijn mensen die geen diepte van geestelijke wortel hebben. We vrezen dat ze geen waar geestelijk leven kennen. Hoewel we vrezen dat ze onkruid zijn, kunnen we hen niet uitroeien, want we zouden in onze ijver mogelijk ook tarwe kunnen uitroeien. En dat verbiedt onze Meester.

In hun zichtbare gedrag doen deze mensen niets waar wij de vinger op kunnen leggen. Toch bezorgt het ons een koude huivering als we met hen spreken, want ze hebben geen warmte, geen leven en ze hebben niets voor de Heere over. In hun gesprekken missen we de heilige zalving en de zalige ootmoed die zo kenmerkend is voor mensen die waarlijk in gemeenschap met de Heere leven. Deze mensen vermengen zich met ons in onze samenkomsten, en als ze een gesprek aangaan met een jonge gelovige, dan praten ze zó makkelijk maar ook zó lichtzinnig, dat ze een groot kwaad stichten! Ze spreken o zo makkelijk over de bekering. Jonge mensen zien hoe slordig deze mensen leven terwijl ze toch belijdenis hebben gedaan. Jongeren denken dat het allemaal zo moeilijk niet hoeft en volgen hun voorbeeld. Wat dwaas! Zou u iemand die niet kan zwemmen volgen als hij in het water springt?

LEZEN: 2 TIMOTHEÜS 3:1-9

24 OKTOBER

Gij geveinsden …

MATTHEÜS 15:7A

Wijze bouwers graven zó diep, tot ze een goede, hechte ondergrond hebben gevonden. Ze dringen door al het losse zand heen om uiteindelijk de rots te vinden waarop ze kunnen bouwen. Een van de dingen die kenmerkend zijn voor de wijze bouwers is dat ze oprecht zijn. Wacht u ervoor om méér te spreken dan u vanbinnen gevoelt. De Heere Jezus waarschuwt: ‘Wat noemt gij Mij Heere, Heere, en doet niet hetgeen Ik zeg?’ Spreek dus nooit over zaken alsof u er uit ervaring kennis aan hebt, terwijl u er alleen over gelezen hebt. Laat de uitwendige aanbidding niet verder gaan dan wat u inwendig gewaarwordt in uw ziel. Als Christus waarlijk uw Heere is, gehoorzaam Hem dan. Is Hij uw Heere niet, noem Hem dan ook niet met die Naam.

Het is ontzettend belangrijk dat uw hart is in al uw godsdienstige gedachten, woorden en handelingen. Het is heel erg om grote heiligheid voor te wenden en in het geheim toe te geven aan zonden en verkeerde dingen. Zulke mensen kunnen onder de prediking zitten. Ze prijzen de voorganger voor zijn getrouwe prediking, terwijl ze zelf volharden in hun geveinsdheid. Vreselijk! Zij spreken de taal van Gods kinderen, terwijl de taal van Babel veel meer bij hen past. Ze volgen Christus, maar hun hart dient Belial! Wees dus getrouw én oprecht!

LEZEN: MATTHEÜS 15:1-9

25 OKTOBER

En het viel terstond.

LUKAS 6:49M

Het is nodig dat u diep graaft voordat u gaat bouwen, want het gevolg van een slecht fundament is … een verschrikkelijk verderf! De gelijkenis van de bouwers leert ons dat de dwaze bouwer helemaal geen fundament had. Onderzoek daarom uw hart of dit mogelijk ook op u van toepassing is!

Wat gebeurde er met het huis zonder fundament? De waterstromen beukten er tegenaan. De bedding van de rivier had lang droog gelegen, maar plotseling trad de rivier buiten haar oevers. Met ontzettend grote kracht stuwde ze haar golven voort. We kunnen hier denken aan een vervolging, voorspoed, benauwdheid, vertwijfeling of zelfs aan de dood. Hoe dan ook, de stromen kwamen tegen het huis aan, en … het viel terstond. In één ogenblik was de schone belijdenis weg. Het is op zich treurig als we onze vrienden moeten begraven. Maar het is nog veel treuriger als we onze vrienden op deze manier moeten verliezen. We kunnen het haast niet bevatten. Dan kan onze vriend, die we zondag nog een hand hebben gegeven, in de volgende dagen van de week veranderd zijn in een huichelaar. Hij stond zó hoog aangeschreven. Hij had ook zo’n hoge dunk van zichzelf. Maar … hij viel terstond. Zijn belijdenis kon de beproeving niet verdragen, hij had geen grond!

LEZEN: 2 TIMOTHEÜS 4:9-18

26 OKTOBER

En de val van datzelve huis was groot.

LUKAS 6:49B

Met een ontzettend gekraak kwam het huis van de dwaze bouwer naar beneden.

Het was alles wat de man had. Hij was een keurige belijder, een net kerkmens geweest. Daarom was zijn bederf dés te merkwaardiger.

Zijn val was zo groot, omdat het huis nooit meer opgebouwd kon worden. Wanneer iemand als huichelaar sterft, is er op geen enkele wijze nog hoop op herstel voor die persoon. Van de dwaze bouwer werd zelfs het puin van zijn ingestorte huis weggevaagd. Er bleef helemaal niets van over.

O, mijn vrienden, als u een oorlog verliest, kunt u de strijd nog een keer opnieuw beginnen, en zou het kunnen zijn dat u een andere keer meer geluk hebt. Als u in de handel failliet gaat, kunt u later een andere zaak beginnen en voorspoedig zijn. Maar als u uw ziel verliest, is deze onherroepelijk verloren! Eens verloren is voor eeuwig verloren. U zal geen tweede gelegenheid geboden worden. Bedrieg u dus niet. Graaf daarom zo diep mogelijk, en leg iedere steen zo vast als het maar kan op het Rotsfundament!

David smeekte: ‘Neig Uw oor tot mij, red mij haastelijk, wees mij tot een sterke Rotssteen, tot een zeer vast Huis, om mij te behouden. Want Gij zijt mijn Steenrots en mijn Burcht.’

LEZEN: PSALM 31:1-9

27 OKTOBER

Ik heb de goede strijd gestreden, ik heb de loop geëindigd,
ik heb het geloof behouden.

2 TIMOTHEÜS 4:7

Wat was het resultaat van het diepe graven van de wijze bouwer? Toen de waterstromen tegen zijn huis aansloegen, kwam er geen enkele beweging in. Wat is dat mooi! De vloed kon het huis niet wegvagen, maar kon ook geen beweging in het huis krijgen. We kunnen hierbij denken aan iemand die al zijn geld en goed verloren heeft, maar hij heeft toch het geloof behouden. We kunnen denken aan iemand die bespot en belasterd wordt. Zijn vroegere vrienden zien hem met de nek aan. Maar dat kan hem niet bewegen om terug te keren naar de zonde. Ik denk aan iemand die onder grote beproevingen verkeert. Wat doet zo’n wijze bouwer? Hij vlucht in zijn beproeving tot Jezus en wordt ondersteund. De beproeving kan zijn huis niet bewegen. Ik denk aan iemand die ernstig ziek wordt. Zijn geest wordt terneergedrukt. En toch behoudt hij zijn vertrouwen op Christus. Zijn ziekte kan het huis van zijn hoop niet bewegen. Ja, ik denk aan iemand die nabij de dood komt. Hij weet dat hij spoedig afscheid moet nemen van deze wereld. Maar de smart van de dood en de zekerheid van de tijd van zijn ontbinding kunnen hem niet bewegen. Hij sterft zoals hij heeft geleefd. Standvastig als een rots. Hij is nog even blijmoedig als altijd. Ja, zelfs nog méér. Omdat hij dichter bij het Koninkrijk en bij de vervulling van zijn hoop is gekomen.

LEZEN: 2 TIMOTHEÜS 4:1-7

28 OKTOBER

Indien enig mens honderd schapen had, en één uit
dezelve afgedwaald ware, zal hij niet de negen en
negentig laten, en op de bergen heengaande,
het afgedwaalde zoeken?

MATTHEÜS 18:12B

De tekst vinden we in een rede van onze Zaligmaker. Daarin waarschuwt Hij om een van de kleinen die in Hem geloven, te verachten. Hij voorzegt dat zij die in hun minachting de kleinen doen struikelen, door een verschrikkelijk oordeel getroffen zullen worden.

We moeten waakzaam zijn tegen de verzoeking om één enkele bekeerling te verachten omdat het er maar één is. Een nog gevaarlijker verzoeking is, om iemand te verachten die is afgedwaald. Zo iemand is niet op de rechte weg. Hij is niet gehoorzaam aan Gods wet. Is geen sieraad voor de gemeente. Hij kwelt de gelovigen en doet Gods kinderen smart aan. En toch moeten we hem hierom niet verachten. Want ‘de Zoon des mensen is gekomen om zalig te maken dat verloren was.’ In het oorspronkelijke Grieks staat er voor ‘dat verloren was’: ‘dat vernield of verwoest was’. Het is vernield. Het is onbruikbaar geworden voor de herder. Het beantwoordt niet meer aan het doel waartoe het is geschapen. En toch … menige ziel die zó verwoest was, die verloren was voor zichzelf, verloren voor alle hoop en heiligheid, heeft de Heere Jezus Christus verlost en gered door Zijn genaderijke macht! Dat is de les van deze gelijkenis.

LEZEN: MATTHEÜS 18:10-14

29 OKTOBER

Want de Zoon des mensen is gekomen om zalig
te maken wat verloren was.

MATTHEÜS 18:11

Oorspronkelijk was de Zoon des mensen de Zoon van God. Voordat de wereld geschapen was, was Hij in de schoot van Zijn Vader. Het heeft Hem geen roof geacht Gode even gelijk te zijn. De Zoon van de Allerhoogste is Zoon des mensen geworden, om mensen te verlossen. Hij werd geboren uit een maagd. Door Zijn onschuldige geboorte erfde Hij de onschuldige zwakheden van onze natuur, en droeg Hij het lijden dat uit die zwakheden voortvloeit.

Hij heeft bovendien ook onze zonde en de straf die daarbij hoort op Zich genomen. Daarom stierf Hij aan het kruis. Hij is Zijn broederen in alles gelijk geworden. Hij zou geen Herder van de mensen kunnen zijn, als Hij hun niet gelijk was geworden. Daarom heeft het Woord Zich verwaardigd om vlees te worden. ‘En het Woord is vlees geworden, en Het heeft onder ons gewoond.’ Er is niets wat het wonder van ‘Immanuël, God met ons’ kan overtreffen. ‘In gedaante gevonden als een mens, heeft Hij Zichzelven vernederd, gehoorzaam geworden zijnde tot de dood, ja de dood des kruises.’ Verlorene, u die er zich van bewust bent dat u verloren bent, grijp moed als de Naam van Jezus genoemd wordt! Hij maakt als Goden- Mens Zijn volk zalig van hun zonden!

LEZEN: HEBREEËN 2

30 OKTOBER

En gij zult Zijn Naam heten Jezus; want Hij zal Zijn
volk zalig maken van hun zonden.

MATTHEÜS 1:21B

Jezus stelt hoge prijs op een verloren ziel. Hij heeft de vergadering der volmaakten in de hemel verlaten, en is hier op aarde geweest als de Vriend van tollenaren en zondaren. Hij, de Heere van de engelen, heeft Zich neergebogen om een ‘Man van smarten en verzocht in krankheid’ te zijn. En Hij is niet tevergeefs gekomen. Zij die Zijn komst hebben gepredikt, verkondigden een blijde boodschap. Hun voeten waren lieflijk op de bergen. Hun stem was hemelse muziek. Maar … wij die prediken dat Hij gekomen ís, en daardoor het werk heeft volbracht dat Hij op Zich genomen had, hebben ongetwijfeld de meest kostelijke boodschap te brengen!

Onze Heere Jezus heeft het zoenoffer volbracht. Hij heeft de gerechtigheid die rechtvaardig maakt tot stand gebracht. Daardoor worden verloren mensen behouden. Zalig is de prediker van zo’n goede boodschap. En zalig zijn de oren die deze boodschap horen! De goede Herder heeft alles tot stand gebracht wat nodig was tot verlossing van de kudde die de Vader in Zijn hand had gegeven. Geliefden, laat ons moed vatten. Wij zijn verloren, maar Christus is gekomen om ons zalig te maken. Wat behoren wij hoge prijs te stellen op onze ziel. Jezus is om onzentwil Mens geworden om de verlossing te werken van hen die verloren zijn!

LEZEN: MATTHEÜS 1:18-25

31 OKTOBER

Heden zult gij met Mij in het paradijs zijn.

LUKAS 23:43B

De mensen over wie onze Heere gedachten van liefde heeft, hebben dikwijls gezondigd. Zij hebben zichzelf in het grootste gevaar gebracht. Maar de Zoon des mensen is gekomen om zalig te maken dat verloren was. Hij maakt zalig van het verderf en het gevaar waarin zij verkeren.

Zijn er niet velen, die ook nu spelen met het vuur uit de hel? Weet u wat het onuitblusselijk vuur is? Dat is de zonde in haar aard en haar gevolgen. De mensen leven dodelijk gerust op de rand van de eeuwige ellende. Het spelen met gevaarlijke, scherpe voorwerpen is niets in vergelijking met het gevaar om met uw lusten en begeerlijkheden te spelen. Toch zijn er velen die dat doen.

Ondanks dat, worden ze door Jezus gezocht. Hij ziet dat deze schapen zorgeloos weiden bij het hol van de wolf. In één ogenblik kan dat monster hen verscheuren. Ze zijn ver van huis, ver van rust en veiligheid. Ze hebben geen begeerte om terug te keren naar de schaapskooi. Ze zijn vastbesloten nóg verder weg te dwalen. Zolang zij de ijzeren poort van de dood nog niet zijn doorgegaan, worden zij door het Evangelie genodigd om terug te keren. Zolang u nog een duimbreed van de hel verwijderd bent, zal Zijn liefde en goedertierenheid u achtervolgen. Zijn macht is zo groot. Niemand is te slecht om door Hem verlost te worden!

LEZEN: LUKAS 23:33-49

1 NOVEMBER

En niemand uit hen is verloren gegaan, dan de zoon
der verderfenis, opdat de Schrift vervuld worde.

JOHANNES 17:12B

Wanneer we de gelijkenis van het verloren schaap nauwkeurig lezen, zien we dat de goede Herder in het bijzonder belang stelt in de verloren schapen die van Hem zijn. De man in de gelijkenis achtervolgde geen wilde dieren. Hij ging niet achter andere schapen aan. Hij zocht zijn eigen schaap. Hij had er honderd en miste er één. De huurling, die zelf geen schapen heeft, zou gezegd hebben: ‘Bijna alle honderd schapen zijn er. Over het ene schaap dat er niet is, hoeven we ons niet te bekommeren.’ Maar de honderd schapen uit de gelijkenis zijn eigendom van de Herder. Hij heeft hen verkoren. Ze zijn Zíjn erfenis. Ze zijn Hem van God geschonken. Hij heeft hen verkregen door een glorierijke overwinning. Hij heeft hen duur gekocht. Hij kan niet tevreden zijn met negenennegentig schapen. ‘Niemand uit hen is verloren gegaan’, zo sprak Hij. ‘Die Gij Mij gegeven hebt, heb Ik bewaard, en niemand uit hen is verloren gegaan, dan de zoon der verderfenis, opdat de Schrift vervuld worde.’ Christus kan geen genoegen nemen met negenennegentig schapen, want Hij weet dat het de wil van Zijn Vader in de hemelen is, dat niet één van deze kleinen verloren gaat.

Geliefden, als Jezus zoveel belangstelling heeft voor één afgedwaalde ziel, acht het dan niet gering als u geroepen wordt om ook slechts voor één ziel te zorgen.

LEZEN: JOHANNES 17:1-12

2 NOVEMBER

Ik ben het, Die in gerechtigheid spreek, Die machtig
ben te verlossen.

JESAJA 63:1M

In de gelijkenis in Mattheüs 18 gaat de Herder de bergen in. Hij begeeft zich in moeilijkheden en gevaren. Hij wil Zijn werk doen en Zijn leven in de waagschaal stellen om verloren schapen te redden. Zijn liefde laat zich niet afschrikken door welke moeilijkheid of ontbering ook. Hij is door sombere bergkloven heen gegaan om mensen te verlossen. Hij heeft moeten klimmen om de hoogmoedige zielen te bereiken. Hij heeft Zich neergebogen om wanhopigen te bevrijden.

De schapen in Israël zijn lichtvoetiger dan de schapen in ons land. Ze huppelen als een gazelle en klimmen op de bergen als een gems. Zó snel zijn de zondaren ook. Ze zijn roekeloos, overmoedig en verwaand. Ze wagen een sprong in hun ongerechtigheid. Ze geven niet het minst om een sprong in Godslastering. En toch is de Heere Jezus deze roekelozen achternagegaan. Voor hen heeft Hij allerlei moeilijkheden overwonnen. Voor hen heeft Hij lijden verduurd. Hij is hen achternagegaan over de bergen om hen te zoeken en zalig te maken! O broeders, Hij draagt nóg hetzelfde hart in Zich om. Hij gaat voortdurend uit in de prediking van het Woord. Geve God dat ook heden enige verlorenen terechtgebracht worden!

LEZEN: JESAJA 63:1-6

3 NOVEMBER

Wij dan zijn schuldig de zodanigen te ontvangen,
opdat wij medearbeiders mogen worden der waarheid.

3 JOHANNES 8

Jezus is een volkomen Zaligmaker. Deze Herder is niet slechts gekomen om de verlossing van Zijn volk mogelijk te maken. Hij is niet gekomen om hen op de weg te brengen zodat ze zichzelf zouden verlossen. Nee, Híj doet het werk volledig. Als onze Heere in de majesteit van Zijn vrije genade uitgaat om een ziel te verlossen, zal Hij ten spijt van zonde, dood en hel Zijn doel bereiken. De wolf moge knarsetanden, maar de Herder is de Meester van de wolf. Het schaap mag ver afgedwaald zijn en zelfs tegenspartelen, maar Hij grijpt het vast, legt het op Zijn schouder en draagt het naar huis. Hij is vastbesloten het dier te redden. Het is vreugdevol voor het schaap om op Zijn schouder gedragen te worden, want door een enkele aanraking van Hem vormt de Herder de wil van het schaap naar Zijn volmaakte wil. Zijn genade is de overwinnende kracht waardoor het verlorene terechtgebracht wordt. O, hoe groot is de verlossing van een mens!

Als ik denk aan de kracht die de Heere aanwendt om één enkele ziel te redden, dan ben ik ontroerd. En ik hoop dat u dat ook bent. Ik hoop dat het u een aansporing is om al uw krachten in te spannen en uit te gaan om Zijn verloren schapen te zoeken. Laten wij medearbeiders zijn in Jezus’ grote werk om te zoeken dat verloren is. Lezen: 3 Johannes 1-8

4 NOVEMBER

Hoe begeert Gij, Die een Jood zijt, van mij te drinken?

JOHANNES 4:9M

Wij worden in de gelijkenis van het verloren schaap opgewekt om het ene schaap dat verdwaald is, te zoeken. Maar … als u dat ene schaap gaat zoeken, moet u dat op een verstandige manier doen. U moet heengaan en zoeken. Dat kan dus alleen als u wakker bent en als u vlug bent. U moet het dwalende schaap achternagaan. En dat betekent niet dat u moet wachten tot het verloren schaap een keer bij u thuiskomt. Dát is geen zoeken! Zo handelen de jagers in de herfst ook niet. Zij gaan op zoek. Zij blijven ook niet in hun woonkamer zitten tot de fazanten door het raam naar binnen komen vliegen. Wat zou dat een armzalige jacht zijn!

U dient het verloren schaap te volgen. Dat heeft de Herder ook gedaan. Ik denk niet dat Hij meer van bergpaden hield dan u dat doet. Maar Hij heeft het ruwe, steile pad beklommen om het schaap te kunnen zoeken. Ga zo ook heen. Zoek de zondaren op in hun armoede en ellende. En rust niet voordat u hen hebt gevonden.

Ik zal u bemoedigen. Wanneer u zo’n ziel kunt winnen, zult u méér blijdschap smaken dan door de verlossing van de negenennegentig die al zoveel hoop geven. Het zou mij niet verwonderen als u er dagenlang over zou spreken!

LEZEN: JOHANNES 4:1-30

5 NOVEMBER

En als Hij uit het schip gegaan was, terstond
ontmoette Hem uit de graven een mens met een
onreine geest.

MARKUS 5:2

Ik wil er u op wijzen dat in de gelijkenis van het verloren schaap de grote zendingsvolmacht voor heel de Kerk van God ligt. Wij moeten, net als de Heiland, heengaan om te zoeken en te redden wat verloren was. We moeten niet alleen op zoek zijn naar een groot aantal heidenen. Ook voor enkelen van hen moeten we uitgaan. Ik geef toe dat er wat voor te zeggen is dat we op zoek gaan naar grote getallen. Denk aan de honderden miljoenen mensen in China, denk aan honderden miljoenen mensen in Indië. Maar als er ergens op de wereld nog één iemand onbekeerd zou zijn, zou het voor heel de christelijke kerk de moeite waard zijn om juist die ene persoon op te zoeken. Hij, Die groter is dan Zijn Kerk, de Bruidegom Die groter is dan Zijn bruid, heeft de hemel verlaten. Ja, Hij heeft het lieflijk gezelschap van Zijn geliefden verlaten, om uit te gaan naar het ene schaap dat was afgedwaald. Ga dus niet alleen aan het werk waar het grote aantallen betreft. Ga ook heen en red de kleinste stammen. Zoek de verloren schapen ook op in dorpjes en gehuchten in ons eigen land. Trek u het lot aan van de enkeling. Dat heeft uw Heere gedaan. In de gelijkenis ligt uw volmacht om hetzelfde te doen! Zoek verloren schapen. Hoe meer zonde, hoe meer reden er in Christus is om overvloedige genade te betonen!

LEZEN: MARKUS 5:1-20

6 NOVEMBER

Deze ontvangt de zondaars, en eet met hen.

LUKAS 15:2B

Tijdens Zijn omwandeling op aarde is onze Heere Jezus Christus voortdurend bezig geweest met het zoeken van verloren zielen. Hij begaf Zich onder hen om hen te kunnen vinden. Hij nam de moeite om daarheen te gaan waar ze met Hem in aanraking konden komen. Hij was zo vriendelijk voor hen, dat de mensen in grote scharen naar Hem toe kwamen om Hem te horen. Mensen van allerlei rang en stand verzamelden zich om Hem. Het is niet verwonderlijk dat Farizeeërs, als ze dit zagen, smalend zeiden: ‘Hij verzamelt het uitschot van de maatschappij om Zich heen. De ellendelingen die tol en belastingen innen voor onze verdrukkers. Gevallen vrouwen uit de steden en meer van dat gespuis vormen samen Zijn gehoor. En in plaats van hen weg te sturen, heet Hij hen welkom! Hij heeft een bijzondere betrekking op die klasse uit onze maatschappij. Hij eet zelfs met hen. Ging Hij niet in het huis van Zacheüs? Zat Hij niet aan de maaltijd in het huis van Levi?

In de gelijkenis van het verloren schaap uit Lukas 15 verdedigt de Heere Jezus Zich. Niet omdat Hij Zich erom bekommerde wat men van Hem dacht, maar Hij deed het opdat ze geen verontschuldiging zouden hebben voor hun vijandig spreken over Hem. Hij was op de juiste plaats, namelijk daar waar al de tollenaars en de zondaren tot Hem konden naderen om Hem te horen.

LEZEN: LUKAS 19:1-10

7 NOVEMBER

Want Gij zijt geslacht, en hebt ons Gode gekocht met
Uw bloed, uit alle geslacht en taal en volk en natie.

OPENBARING 5:9B

Hoe komt het toch dat de Herder uit de gelijkenis van de honderd schapen het verlies van dat ene schaap zo ter harte neemt? Waarom is Hij zo ontroerd bij de gedachte dat ene schaap te verliezen? Wel, het dier is Zijn eigendom. Het gaat niet om een huurling of een gehuurde herder. Hier gaat het over de Herder-Eigenaar Die Zijn leven stelt voor Zijn schapen. En het is niet zomaar een schaap waarover Hij in zorg verkeert. Het is een van Zijn eigen schapen!

Deze gelijkenis is dus niet geschreven voor de verloren mensheid in het algemeen. In de eerste plaats worden er Christus’ eigen schapen mee bedoeld. Net als in de gelijkenis die erop volgt, waarin een vrouw haar eigen geld verliest. Ook in de daaropvolgende gelijkenis gaat het niet zomaar over ‘een jongeling’, maar over het eigen kind van de vader. Jezus heeft Zijn eigen schapen. Sommigen ervan zijn nog verloren. Eenmaal waren ze allemaal verloren. ‘Wij dwaalden allen als schapen, wij keerden ons een iegelijk naar zijn weg.’ We moeten goed voor ogen houden dat deze gelijkenis betrekking heeft op hen, die Jezus kocht met Zijn dierbaar bloed, maar die nog onbekeerd zijn. Voor hen is Hij gekomen, om hen te zoeken en zalig te maken. Zij zijn die andere schapen die Hij ook moet toebrengen.

LEZEN: OPENBARING 5:6-14

8 NOVEMBER

Jezus zeide tot haar: Maria. Zij zich omkerende,
zeide tot Hem: Rabbouni, hetwelk is gezegd:
Meester.

JOHANNES 20:16

Wanneer de goede Herder op zoek gaat naar het ene verloren schaap, roept Hij het persoonlijk bij de naam. Hij zegt: ‘Maria.’ En Maria antwoordt: ‘Rabbouni.’ Zo roept Hij steeds afzonderlijke personen. De herder in de gelijkenis ging op zoek naar een bepaald dier, en rustte niet voordat hij het gevonden had. Zo gaat ook de Heere Jezus niet uit naar iets onbestemds om daar Zijn liefde aan te tonen. Hij tast niet in de blinde. Hij grijpt niet wat er voorhanden komt. Nee, Hij zoekt en maakt dát schaap zalig waarop Hij het oog gevestigd heeft. Jezus weet wat Hij van plan is te doen. En Hij zál het doen, tot eer van Zijn Vader.

Het zoeken van het verloren schaap neemt het gehele hart van de herder in beslag. Dan laat hij de negenennegentig met een gerust hart achter, omdat zij goed verzorgd zijn in een open weide. Hij deinst in zijn zoeken naar het verloren schaap niet terug voor een rotsachtige weg. Niet voor een moeilijk te beklimmen berg. Hij let niet op de moeilijkheden die eraan verbonden zijn. Zijn ontroering en bezorgdheid voor zijn schaap doen hem klimmen als een klipgeit. Hij loopt met vaste tred op plaatsen waar hij anders zou struikelen. Hij deinst niet terug voor donkere valleien. Hij is maar bezet met één vrees: Dat zijn schaap zal omkomen. Zie hier, het beeld van onze Heere Jezus Christus!

LEZEN: JOHANNES 20:11-18

9 NOVEMBER

En als hij het gevonden heeft, legt hij het op zijn
schouders, verblijd zijnde.

LUKAS 15:5

Wanneer de herder het verloren schaap vindt, legt hij het op zijn schouders. Hij richt de gevallen zondaar op van de aarde, waarop hij heeft gedwaald. In de gelijkenis is het alsof de herder het schaap zondermeer opheft uit het moeras of dat hij het verlost uit de doornen om het in veiligheid te brengen. En dat alles zonder één woord van verwijt te spreken. Herinnert u zich nog hoe Jezus u ophaalde uit een ruisende kuil en uit modderig slijk? Hoe Hij u heeft verlost en hoe Hij uw Sterkte is geworden? Persoonlijk zal ik die dag nooit vergeten. Wat was het voor mij een wonderlijke opheffing toen de grote Herder mij ophief tot nieuwigheid des levens. Van Israël zei de Heere: ‘Ik heb u gedragen op vleugelen der arenden.’ Maar het beeld om op de schouders van de in het vlees verschenen Heere gedragen te worden, is nóg lieflijker!

Door het dier op de schouder te leggen, zegt de herder als het ware: ‘U bent mijn schaap. Daarom leg ik u op mijn schouder.’ Hij neemt het op en grijpt het zó vast, dat het dier zich niet meer kan bewegen. Dat tekent de waarheid van de woorden: ‘Ik geef hun [Mijn schapen] het eeuwige leven; en zij zullen niet verloren gaan in der eeuwigheid. En niemand zal dezelve uit Mijn hand rukken.’

LEZEN: PSALM 40:1-6

10 NOVEMBER

De HEERE is mijn Herder, mij zal niets ontbreken.

PSALM 23:1

Het afgematte schaap vindt op de schouder van de herder eindelijk rust. Het wordt met lieflijk geweld teruggebracht naar de veilige plaats. Wat is het een rust voor allen die op Zijn schouder liggen, om te weten dat ze gedragen worden door de eeuwige macht en Godheid van de Heere Jezus Christus. De ganse dag worden zij door Christus gedragen. Ze hebben zelf geen kracht nodig. Hun zwakheid is geen belemmering, want Hij draagt hen. Hij heeft gezegd: ‘Ik zal u opnemen, en Ik zal u dragen en redden.’ Zij zullen zelfs niet struikelen, nog veel minder vallen tot verderf. De voeten van de Herder zullen de gehele weg veilig aflopen. Geen enkel deel van de weg hoeft hen vrees in te boezemen, want Hij is machtig hen naar Zijn huis hierboven te dragen.

Wat is het een zalige rust van het geloof, om u geheel en al over te geven in die handen. Hij zal u bewaren. Hij zal u op Zijn schouders dragen, tot aan het eind. Laten we er de Heere voor loven en prijzen. De Heere Jezus schijnt geen andere last op Zijn schouders te dragen dan de last van Zijn volk. Hij wendt Zijn almacht aan om Zijn uitverkorenen te redden. Nadat Hij hen heeft gekocht door Zijn bloed, verlost Hij hen nu verder door Zijn macht. ‘En zij zullen (…) te dien dage, die Ik maken zal, Mij een eigendom zijn.’

LEZEN: PSALM 23

11 NOVEMBER

Een zaaier ging uit om te zaaien …

MATTHEÜS 13:3B

In de gelijkenis van de zaaier lezen we dat de zaaier uitgaat om te zaaien. Hij neemt goede tarwe en werpt die in de grond met het doel dat de goede tarwe vrucht zal dragen. Zo gaat ook een prediker rond met het goede zaad van het Woord van God. Aan de hand van de vruchten die openbaar komen, blijkt de onderscheiden soort van de grond waarin het zaad wordt gestrooid.

Wij kennen uw hart niet voordat we uw houding en gedrag zien ten opzichte van het Evangelie. Als het zaad van het Woord heiligheid en liefde tot God en mensen in u voortbrengt, weten we dat er goede grond in u is. Wanneer u niet meer bent dan een veelbelovend iemand en u draagt geen vrucht, dan weten we dat de grond van uw hart hard is, of steenachtig of vol met doornen.

God is Rechter. Hij zal uw hart oordelen door Zijn Woord. Wanneer u tot lof van Gods genade vrucht voortbrengt, is het wel. Brengt u geen vrucht voort, dan kunt u nog zo aandachtig luisteren, en het gehoorde onthouden, maar als het zaad geen zaligmakende uitwerking heeft, is dat een bewijs dat uw hart niet door de Heere wordt bearbeid. Wat is de vrucht van wat u tot nu toe hebt gehoord?

LEZEN: MATTHEÜS 13:1-9

12 NOVEMBER

Onderzoekt uzelven of gij in het geloof zijt,
beproeft uzelven.

2 KORINTHE 13:5A

Welke vrucht heeft het goede zaad van het Woord van God in u voortgebracht? Sommigen van u hebben het Woord vanaf hun kinderjaren gehoord. En … bent u er beter door geworden? Hoeveel zondagen hebt u de prediking gehoord? Naar hoeveel godzalige predikanten hebt u geluisterd, van wie sommigen nu al in de hemel zijn? Denk eens aan de tranen die u hebt geschreid omdat u onder de indruk was van hun woorden? Bent u nog steeds niet verlost? Zult u dan wel ooit verlost worden? Bent u nog steeds niet heilig? Zult u dan wel ooit heilig worden? Waarom heeft de Heere zoveel arbeid ten koste gelegd aan iemand die zo weinig vruchten draagt? Wat zult u veel te verantwoorden hebben in de grote dag, als Gods knechten rekenschap zullen afleggen van hun arbeid, en geen vreugde ervaren bij het noemen van uw naam!

Ik wil in de verklaring van deze gelijkenis slechts over één soort mensen spreken. Dat zijn zij die het Woord aandachtig horen, en het in zekere zin in hun hart en verstand ontvangen. Het zaad groeit op, maar … krijgt nooit een volkomen vrucht. U bent een godsdienstig iemand. U bent onder de invloed van de godsvrucht. U vertoont veel bladeren. Maar … er is geen koren in uw aar.

Onderzoek uzelf!

LEZEN: 2 KORINTHE 13:1-10

13 NOVEMBER

En als hij zaaide, viel een deel van het zaad bij de weg.
(…) En een ander deel viel op steenachtige plaatsen.
(…) En een ander deel viel in de doornen.

MATTHEÜS 13:4A, 5A EN 7A

Het zaad dat de zaaier strooide was overal gelijk. Hij beschikte slechts over één soort zaad. Op de ene plaats bracht het dertigvoudige vrucht voort. Dat was hetzelfde zaad dat mogelijk in u verloren ging! In het allerbeste geval bracht het zaad honderdvoudige vrucht voort. Ook dat was precies hetzelfde koren dat in uw akker werd gezaaid. Al het zaad komt uit de graanschuur van de Meester. Hoe komt het dat dat zaad bij u geen enkele vrucht heeft voortgebracht? Als er twee Evangeliën zouden zijn, zouden we twee soorten resultaat kunnen zien, zonder dat het de schuld zou zijn van de grond. De meesten van u hebben jarenlang onder hetzelfde Evangelie gezeten. Steeds is hetzelfde zaad gestrooid. Onder u zijn velen die honderdvoudige vrucht dragen. Zij hebben niets méér gehoord dan u. Zij hebben er wel veel beter mee gehandeld dan u. Denk daar toch eens diep over na! Uw hart moet wel bedekt zijn met doornen en distels. Het Evangelie waardoor uw zuster of uw vriend werd bekeerd, heeft u nooit getroffen! U zegt wel dat u gelooft in Gods Woord, maar het heeft nooit uitgewerkt dat u er heiliger en godvruchtiger door bent geworden. Hoe komt het dat u nog steeds ‘hoorder’ bent en geen dader?

LEZEN: PSALM 1

14 NOVEMBER

Ik weet uw werken, dat gij de naam hebt dat gij leeft,
en gij zijt dood.

OPENBARING 3:1B

Het zaad dat onder de doornen gezaaid was, leefde en bleef groeien. Dat ziet op veel mensen die het Evangelie goed begrijpen en er goed over kunnen spreken. Ze hebben veel overeenkomsten met ware gelovigen. We kunnen in hen als het ware de vorm van een aar onderscheiden. Ze scheppen verwachting! Maar … als we de korenaar in de hand nemen, blijkt de huls leeg te zijn. Zo iemand heeft wel de vorm van een korenaar, maar er komen geen graankorrels uit. Ik vrees dat er onder ons velen zijn die de naam hebben dat zij leven, maar ze zijn dood!

Misschien zegt u: ‘Ja, ik ken iemand die naar mijn overtuiging een lege aar is.’ O ja? En hoe denkt u over uzelf? Zou het niet beter zijn uzelf die vraag eens te stellen en uzelf eens kritisch te onderzoeken? Kunt u uw werk als ambtsdrager doen, zonder zelf bekeerd te zijn? Kunt u naar een bijeenkomst gaan en tot anderen spreken over de bekering, terwijl u er zelf nooit iets van ervaren hebt? Zo’n nauwkeurig zelfonderzoek zal aan de gezonde gelovigen geen kwaad doen. Het zou de kranken onder ons tot zegen kunnen zijn! Zelf bid ik vaak: ‘Heere, laat mij het ergste van mijn toestand kennen.’ Ik raad u aan dat gebed ook te bidden. Er zijn zoveel mensen die keurig naar de kerk gaan, eerlijk en netjes leven, terwijl Christus voor hen niets betekent!

LEZEN: OPENBARING 3:1-6

15 NOVEMBER

En een ander deel viel in de doornen …

MATTHEÜS 13:7A

Wat zijn de doornen? Mattheüs omschrijft ze als de zorgvuldigheden van deze wereld en de verleiding van de rijkdom. Lukas voegt er de wellusten van het leven aan toe. Markus noemt ook nog de begeerlijkheden betreffende andere dingen.

Ik ga ervan uit dat de zaaier op het moment dat hij zijn zaad strooide, geen doornen heeft gezien. Ze waren wellicht allemaal met de grond afgesneden. Hij heeft gehoopt dat het overal ‘goede’ grond was.

Doornen zijn eigen aan de grond sinds onze val in het paradijs. Geen enkel kwaad dat de godsdienst belemmert is iets bijzonders. Het is wat wij van de gevallen mens moeten verwachten. De zonde is thuis in ons hart en schiet welig op, net als onkruid. Slechte dingen zijn makkelijk. Ze horen bij onze gevallen natuur. Goede en rechtvaardige dingen zijn zeldzame bloemen, die gekweekt moeten worden. Het is niets bijzonders als wij schade lijden aan onze ziel door de zorgvuldigheden van het leven en de verleiding van de rijkdom. Het is heel natuurlijk. Daarom moeten we extra op onze hoede zijn tegen allerlei kwaad. Onderzoek uw hart of u mogelijk doornen duldt, die het goede zaad van het Evangelie verstikken. Heb acht op uzelf, opdat u uiteindelijk niet bedrogen zult uitkomen!

LEZEN: MARKUS 4:10-20

16 NOVEMBER

Hoe lang hinkt gij op twee gedachten?

1 KONINGEN 18:21M

De doornen die tezamen opgroeiden met de tarwe, haalden al het voedsel uit de grond naar zich toe. Dat had tot gevolg dat de korenhalmen moesten verhongeren. Er is immers slechts een beperkte hoeveelheid voedsel in de grond. Als dat allemaal door de doornen wordt verteerd, blijft er voor de tarwe niets over.

Zo is het ook met ons mensen. We hebben slechts een bepaalde hoeveelheid gedachten en krachten. Al wat de wereld daarvan ontvangt, kan Christus niet ontvangen. Als onze gedachten voortdurend bezig zijn met zorgvuldigheden en wellusten van deze wereld, kunnen zij niet bezig zijn met de dingen van Gods Koninkrijk. Dat is toch duidelijk? De doornen hebben eerst het koren laten verhongeren. Door hun groei verstikte het koren omdat het geen zonlicht meer kreeg en geen lucht. Op die manier werden de korenhalmen ongeschikt om nog graankorrels voort te brengen. Is het zo ook niet met veel belijdende christenen? Aanvankelijk zijn ze wat werelds, maar níét overdreven erg. Ze zijn tamelijk godsdienstig, maar níét ijverig. Ze zoeken wat genoegens in de wereld, maar echt niet meer dan anderen. Maar dan komen de doornen op. En de twijfel. Wat krijgt de overhand? De zonde of de genade? De wereld of Christus?

LEZEN: 1 KONINGEN 18:21-24

17 NOVEMBER

Want gij zijt duur gekocht …

1 KORINTHE 6:20A

U die Jezus volgt, ik wil u vragen. Bent u vruchtbaar geweest met uw bezittingen en met uw talenten? Wat doet u op dit moment voor Jezus? De zaligheid wordt niet verkregen door het doen en laten van mensen. U bent zalig geworden uit genade. Maar als u op die manier zalig gemaakt bent, toont u dat toch ook door u aan de dienst van de Heere te wijden? O, wijd u nu opnieuw en helemaal aan de dienst van uw Meester. U bent niet het eigendom van uzelf. U bent duur gekocht. Wilt u niet gelijk zijn aan het verstikte zaad dat door de doornen wordt verstikt? Leef dan met alle ijver die in u is voor Hem.

Iemand zegt: ‘Maar er zijn doornen!’ Dat weet ik. Die waren er ook toen onze gezegende Heiland naar deze aarde kwam en onder ons woonde. Er is voor Hem een wrede doornenkroon gemaakt. Maar … wilt u nog méér doornen kweken? Mag ik u dringend en ernstig vragen om dat niet langer te doen? Doornen hebben geen nut, er komt niets goeds uit voort. Alles wat u najaagt en niet is tot eer van God, is een doorn en heeft geen enkel nut. Uiteindelijk zal die doorn voor u even smartelijk zijn als hij voor uw Heere is geweest. De doorn zal uw vlees en uw hart verscheuren. Zelfs in uw sterven zal het u verdriet doen dat u niet méér voor Jezus hebt geleefd!

LEZEN: 1 KORINTHE 6:12-20

18 NOVEMBER

Mijn genade is u genoeg.

2 KORINTHE 12:9M

Doornen kunnen veel pijn doen. Dat weet ieder die eens een doorn in zijn hand heeft gehad. Toch kan een doorn ook nut hebben. Doe ermee wat een kind doet die een doorn in zijn vinger krijgt. Hij huilt en gaat ermee naar moeder. Dat is het nuttige van tegenspoed. Zodra hij ermee naar moeder gaat, krijgt hij van haar alle aandacht. Ze zal de kleine dolk met veel liefde en tederheid verwijderen.

Ik zou het niet erg vinden als u veel zorgen hebt, mits ze u brengen tot een vurig gebed. Wanneer iedere smart of kwelling u méér op Jezus doet steunen, zal de doorn een weldaad voor u zijn! U kunt op die manier een goed gebruik maken van de doornen.

Doornen kunnen daarnaast ook gebruikt worden om er een heg van te maken. Dat zal de bokken van werelds vermaak beletten om de jonge plantjes van uw genadegaven op te eten. De zorgen van het leven kunnen verzoekingen weren die u anders veel kwaad en nadeel zouden kunnen berokkenen.

Geve God dat wij elkaar eenmaal in de hemel mogen ontmoeten. Daar zullen nooit doornen groeien. Daar mogen we door de engelen vergaderd worden in de dag dat de Heere zal zeggen: ‘Breng de tarwe samen in Mijn schuur!’

LEZEN: 2 KORINTHE 12:1-10

19 NOVEMBER

En het andere [deel] viel op een steenrots,
en opgewassen zijnde is het verdord, omdat het
geen vochtigheid had.

LUKAS 8:6

Wie zijn de hoorders bij wie het zaad op de steenachtige grond viel? Dat zijn de mensen die het Woord, toen ze dat hoorden, terstond met vreugde ontvingen. De zaaier zaaide goed zaad. Wat zijn ze bevoorrecht die een zuivere Evangelieverkondiging mogen horen. Maar … horen alleen is niet genoeg. Die alleen ‘hoorders’ zijn, zullen de hemel niet binnengaan. We moeten niet alleen hoorders, maar ook daders van het Woord zijn.

De hoorders met de steenachtige grond hebben het Woord wel ontvangen, maar zij misten de goddelijke kracht en de bovennatuurlijke uitwerking ervan. Het zaad had wel een zekere uitwerking op hen. Ze kwamen ervan onder de indruk. Wanneer er in de prediking gesproken werd van Gods toorn over de zonde, werden ze verschrikt. Ze hebben de prediking echt niet altijd met droge ogen aangehoord. Ze waren echt niet even stompzinnig en onbewogen als de banken waar ze op zaten. Nee, ze ‘ontvingen’ het Woord. Het wekte gewaarwordingen bij hen op. Ze voelden de uitwerking ervan en werden er daardoor toe gebracht om allerlei zaken in hun leven te veranderen. Ze reinigden de buitenkant van de beker en de schotel en pleisterden hun graf wit. Uitwendig gebeurde er veel …

LEZEN: MATTHEÜS 23:25-36

20 NOVEMBER

En dezen hebben geen wortel, die maar voor een tijd
geloven, en in de tijd der verzoeking wijken zij af.

LUKAS 8:13B

De hoorders van de steenachtige grond hebben het Woord terstond ontvangen. De boodschap wekte bij hen geen strijd, geen twijfel of moeilijkheden op. De predikant zei: ‘Dit is het Woord van God.’ Ze waren er tevreden mee en geloofden hem, zonder te weten waarom. Anderen onderzochten welk gezag de Boodschap had. Zij kregen met allerlei moeiten te kampen. De hoorders van de steenachtige grond hebben zich die moeite bespaard door er niet over na te denken. Ze geloofden de prediking, omdat het de godsdienst was van hun vader en moeder. Ze slikten de pil met gesloten ogen en bekommerden zich er niet om of het Gods waarheid of de leugen van satan was. Alles wat men hun leerde, namen ze voetstoots aan. Ze kenden geen worstelingen om tot de Zaligmaker te komen. Ze kenden geen schuldbesef dat hen terughield. Ze hadden geen gewetenswroeging die hen beangstigde. Ze waren niet ongerust over de vraag of ze eigenlijk wel werkelijk tot Gods volk behoorden. Ze toetsten zichzelf niet of zij wel oprecht berouw hadden en of hun geloof God welgevallig was.

Na de boodschap van het Evangelie gehoord te hebben, zeiden ze: ‘Dit is een goede zaak. Die willen wij wel hebben.’ Ze hébben het woord meteen met vreugde ontvangen. Maar wat was de uitkomst …?

LEZEN: LUKAS 8:9-15

21 NOVEMBER

En dat wij door vele verdrukkingen moeten ingaan
in het Koninkrijk Gods.

HANDELINGEN 14:22B

De hoorders bij wie het zaad op steenachtige grond viel, ontvingen het met vreugde. Zij voelden zich meteen ‘gelukkig’. Velen menen dat gelukkig zijn een zeker bewijs is van de bekering. Maar geloof mij, dat is een zeer twijfelachtig bewijs. Het is ongetwijfeld een groot gevolg van het ontvangen van het Evangelie in het hart, dat men blijdschap en vrede ontvangt door het geloven. Maar er zijn allerlei soorten blijdschap. Er is ook blijdschap en vrede die geen vrucht zijn van genade. De rijke man was gelukkig. Hij leefde alle dagen vrolijk en prachtig. Maar … hij ging naar de hel. De man die zijn schuren wilde afbreken en grotere bouwen, was gelukkig op aarde. De verloren zoon was gelukkig zolang hij overdadig kon leven van het geld. Maar de blijdschap van deze mensen was van heel andere aard dan de vrucht van de Geest!

Wij willen allen wel even gelukkig worden als onze moeder die een gelukkige christin is. We menen dat iemand wiens zonden vergeven zijn, wel heel gelukkig moet zijn. En dat is hij ook. Maar daarmee is het niet klaar. Hoe heerlijk is het om onder Gods heiligen gerekend te worden en aan te zitten aan de tafel des Heeren. Maar er is méér verbonden aan het volgen van Jezus. Er zijn beproevingen en verzoekingen aan verbonden! Overreken daarom de kosten, want de weg naar het hemelse Kanaän is ruw!

LEZEN: HANDELINGEN 14:20-28

22 NOVEMBER

En Ik zal u een nieuw hart geven, en zal een nieuwe
geest geven in het binnenste van u; en Ik zal het stenen
hart uit uw vlees wegnemen, en zal u een vlezen
hart geven.

EZECHIËL 36:26

Van de mensen van de steenachtige grond zegt Mattheüs dat ze terstond geërgerd worden als er verdrukking of vervolging komt om des Woords wil. Weet u waar de haper ligt? Ze missen een onverbroken hart. Let wel, de gelijkenis spreekt niet van een grond met stenen erin, want daar zou nog koren in kunnen groeien. Maar het gaat over een bodem met een harde rots als ondergrond. Er ligt slechts een dunne laag aarde over. Net genoeg om het zaad op te vangen en het te laten ontkiemen. Maar niet genoeg om er op den duur de wortels mee te voeden. Het hart van deze hoorders is nooit verbroken. De Heere zegt: ‘Is Mijn Woord niet als een hamer?’ Maar zij weten het niet, want ze hebben de hamerslagen nog nooit gevoeld. Ze hebben hun vrede zonder slag of stoot verkregen. Met zulke grond, waarbij de rots zo dicht bij de oppervlakte is, kan niets gedaan worden. Wat moet er dan gebeuren? God moet tussenbeide komen! Als Hij in Zijn grote genade de rots verandert in goede grond, dan zal er tarwe groeien. Eerder niet. Er moet een werk van de Heilige Geest zijn, waardoor de harde rots door genade wordt veranderd in goede aarde. Anders zal al het zaaien nooit vrucht voortbrengen!

LEZEN: EZECHIËL 36:16-29

23 NOVEMBER

Bekeert u tot Mij met uw ganse hart, en dat met
vasten en met geween en met rouwklage.

JOËL 2:12B

De hoorders bij wie het zaad in steenachtige grond viel, misten diepte. Alles aan hen was oppervlakkig. Omdat de rots nooit was verbroken, was er geen aarde om in te ploegen. Zo is er in velen die zeggen dat ze bekeerd zijn, nooit een waar begrip geweest van ‘zonde’. Ze zeggen wel dat we allemaal zondaren zijn, maar zij vóélen geen zonden. Zij weten niet wat het is om nedergebogen te zijn en als verpletterd onder de bewustheid van Gods heilige wet. Ze nemen Jezus wel aan als hun Zaligmaker, maar … wat het is om verlost te zijn, wat Hij geleden heeft en waarom dat nodig was, wat de ontzettende schuld was die Zijn offer noodzakelijk maakte, daar hebben ze nooit over nagedacht.

Velen die belijden christen te zijn, hebben geen kennis van de plaag van hun hart. Ze geloven wel dat er binnen in hen iets niet goed is, maar ze weten niet dat hun hart arglistig is, meer dan enig ding. Ja, dat het dodelijk is. Ze erkennen wel dat ze genade nodig hebben, maar ze weten niet hóézeer! Ze stemmen in met de waarheid: ‘Zonder Mij kunt gij niets doen.’ Maar ze weten het niet uit eigen ervaring. Ze kennen de fouten en innerlijke teleurstellingen niet die de mens ertoe brengen dat hij zijn nietigheid voelt. Het blijft alles maar aan de oppervlakte. Er is bij hen niets wat naar de diepte gaat!

LEZEN: JOËL 2:12-17

24 NOVEMBER

Omdat het geen vochtigheid had.

LUKAS 8:6B

Lukas voegt nog iets toe als hij de steenachtige grond beschrijft, wat Mattheüs en Markus niet noemen. Hij schrijft dat het opgroeiende zaad verdorde omdat het ‘geen vochtigheid had’. Elke plant heeft vocht nodig. Er moet dauw, regen of een ander soort bewatering zijn. Het kleine laagje aarde in de gelijkenis, met daaronder de harde rots, was erg warm als de zon erop scheen. Het beetje vocht dat er was, deed het zaad meteen ontkiemen. Maar omdat er meer vochtigheid niet was, móést het zaad wel verdorren.

Zo is het ook met sommige hoorders. Zij krijgen als het ware weinig vochtigheid. Ze komen onder het woord van de prediker. Dat woord druipt als de regen en vloeit als de dauw. Maar deze hoorders missen de levendmakende Heilige Geest aan hun wortel als een eeuwige Bron des levens. Ze hebben wel lampen, maar geen olie in hun vaten om de lampen brandende te houden. Ze missen de vochtigheid van de Heilige Geest. O, laat mij u ernstig waarschuwen! Als wij niet meer hebben dan wat de natuur ons onder de beste omstandigheden gaf, dan hebben we niet meer dan de Farizeeën. En wat zij hadden, voerde hen naar de eeuwige duisternis! Nodig is de Geest van God. Van het begin tot het eind moet de godsdienst in ons hart door deze Geest gewerkt en onderhouden worden. Bedrieg uzelf toch niet!

LEZEN: JOHANNES 14:15-26

25 NOVEMBER

HEERE, leer mij de weg Uwer inzettingen, en ik zal hem houden ten einde toe.

PSALM 119:33

Wat is de les die ligt opgesloten in de gelijkenis van het zaad dat viel op de steenachtige grond? Eigenlijk zijn het vier lessen. De tekst zegt in de eerste plaats tot ons allemaal: ‘Laat het u ernst zijn! Speel niet met de godsdienst.’

Denk niet dat de godsdienst een kledingstuk is dat u kunt aandoen en uitdoen. Bid God of Hij in uw ziel een werk tot stand wil brengen voor de eeuwigheid. U moet eenmaal sterven en voor Gods rechterstoel verschijnen. Zorg dat u een godsdienst hebt die deze vuurproef kan doorstaan. Bid dat er een zodanig werk in u zal zijn, dat u geen schrik hoeft te hebben voor de dood of het oordeel.

Roep tot God, dat uw berouw en bekering diep zullen doordringen in uw hart. Dat uw geloof geen nagemaakt geloof is, maar dat u uw ziel helemaal overgeeft in de handen van Christus. Dat uw godsdienstige wandel niet is om door anderen gezien te worden, maar dat het een wandel is voor Gods aangezicht. Bid of uw wandel een invloed ten goede zal uitoefenen op de wereld, en dat u een levende kracht in u zult hebben die God er Zelf heeft ingeplant, waardoor u wandelt op de smalle weg. Vraag of die weg ook door anderen gevolgd mag worden. Nogmaals: Laat het u diep ernst zijn als het uw godsdienst betreft. Vraag vergeving als u te gemakzuchtig en te oppervlakkig bent geweest.

LEZEN: PSALM 119:33-40

26 NOVEMBER

In dit alles zondigde Job niet, en schreef Gode niets
ongerijmds toe.

JOB 1:22

Een tweede les uit het zaad dat op steenachtige grond valt, is dat wij ons moeten onderzoeken hoe wij omgaan met dagelijkse beproevingen. Als uw godsdienst u nu al begeeft onder de huidige beproevingen, wat zal uw godsdienst hierna dan doen? Als u nu al half geneigd bent om alles maar op te geven omdat u uitgelachen wordt, hoe zult u dan een strenge vervolging kunnen verduren? Onder de huidige verzoeking heeft uw hart gewankeld en u was bereid om terug te gaan. Wat zult u doen als u door een nog heftiger verzoeking wordt aangevallen? U bent diep onder de indruk van de argumenten van een of andere dwaas. Wat zult u doen als sommige diepzinnige denkers met u gaan redeneren?

Wanneer u alleen vertrouwt in een land van vrede, hoe zult u het dan maken in de verheffing van de Jordaan? Op zich is er geen bezwaar tegen dat u slechts langzaam groeit en toeneemt, maar dan moet er wel sprake zijn van een zékere wasdom. Wanneer ik een huis laat bouwen, zou ik mijn bouwer liever wat meer tijd gunnen, dan hem aansporen om het huis in enkele weken tijd klaar te hebben. De kans is groot dat het dan zo slecht in elkaar zit dat de eerste de beste windvlaag het huis als een kaartenhuis doet omwaaien. U zult in dit huis eeuwig moeten wonen. Bid God daarom, dat uw huis stevig gebouwd zal zijn!

LEZEN: JOB 1

27 NOVEMBER

Doorgrond mij, o God, en ken mijn hart; beproef mij
en ken mijn gedachten.

PSALM 139:23

De derde les uit de gelijkenis van het zaad op de steenachtige grond is, dat wij onszelf voortdurend moeten onderzoeken. Veel kooplieden gaan failliet, maar ik kan mij niet herinneren dat dit is gebeurd met mensen die te veel acht gaven op hun zaak. Ik heb nooit gehoord van een landbouwer die zijn oogst verloor, omdat hij het land te vlijtig had bewerkt. Van al de zielen die verloren zijn gegaan, is er niet één omgekomen doordat hij te veel ernst maakte van zijn zelfonderzoek. Zie uit naar een getrouwe, hartontdekkende prediking van het Woord. Zie niet uit naar een leraar met een gladde tong, die altijd roept: ‘Troost, troost, troost.’ Het is waar dat u troost nodig hebt en dat het goed is dat u troost ontvangt. Maar het is ook nodig dat uw hart ontdekt wordt. Ook dát onderwijs moet u ontvangen.

Bid dat men eerlijk met u zal handelen. Dat er geen kwalijke zaken toegedekt zullen worden en geen stinkende wonden bedekt worden. Vraag God dat er een oprecht handelen zal zijn tussen uw leraar en u, tussen God en uw ziel.

God geve, dat we bereid zijn om ons te laten onderzoeken. Zijn we dat niet, dan kunnen we er zeker van zijn dat er iets verkeerd in ons is.

LEZEN: PSALM 139:14-24

28 NOVEMBER

Zullen wij in de zonde blijven, opdat de genade
te meerder worde?

ROMEINEN 6:1B

De vierde les uit de gelijkenis van het zaad op de steenachtige grond is dat we de noodzakelijkheid ervan inzien dat we het hele gewicht van onze verlossing op de Heere Jezus Christus leggen. Wie dát doet, heeft goede aarde ontvangen in zijn ziel. Daar kan het zaad naar behoren opgroeien. Wanneer de mens oprecht kan zeggen: ‘Ik rust alleen in Jezus’, dan heeft hij het grote geheim van de ware hoop. Dat geheim is: ‘Jezus heeft voor ons geleefd. Hij is voor ons gestorven. Het is wél met onze ziel wanneer wij volkomen en alleen op Hem steunen.’

Het is goed voortdurend aan de voet van het kruis te leven en op te zien tot Jezus. Het is goed onze hoop in Hem te vinden en niet in onszelf. Geliefden, het is het werk van de Heilige Geest om ons daar te brengen én ons daar te houden. Wanneer we onszelf onderzoeken in het licht van dat kruis, zullen we bereid zijn onszelf te oordelen. Bij het aanschouwen van de dierbare wonden van Christus, waaruit het bloed der verzoening vloeit, zullen wij roepen: ‘Toets mijn nieren en mijn hart!’ Wie zegt in Jezus te geloven en géén onderzoek wil, mag wel bevreesd zijn en nadenken over het oordeel dat God eenmaal over hem zal uitspreken. Het zwaarste kruis zal gelden voor de zondaar die de leer van het kruis als excuus nam voor een slordige levenswandel!

LEZEN: ROMEINEN 6

29 NOVEMBER

Daarna komt de duivel en neemt het Woord uit
hun hart weg, opdat zij niet zouden geloven en
zalig worden.

LUKAS 8:12B

Behalve dat het zaad naast de weg, op steenachtige grond of tussen de doornen terechtkomt, is er nog een andere moeilijkheid. De aartsvijand van God en de mens is vijand van de zaligheid van zielen. Daarom is hij overal tegenwoordig met zijn vernielende en verdervende kracht, waar het zaad van het Woord wordt gestrooid. Satan is wel buiten ons gezicht, maar we moeten voortdurend op hem bedacht zijn. Want als wij slapen, doet hij nóg meer kwaad. In de verklaring van de gelijkenis lezen we dat hij het Woord wegneemt uit het hart, opdat de hoorders niet zouden geloven en zalig worden. Zodra het zaad gestrooid is komen de vogels. En op hetzelfde moment dat het Evangelie gehoord wordt, komt de duivel ook. Wie ook mag dralen, satan draalt nooit. Het is net als in de natuur. Zodra er een dier doodvalt in de woestijn, zijn de gieren erbij. Nergens was een vogel te bekennen, maar het duurt niet lang of er zijn stippen te zien in de lucht, en even later doen de gieren zich te goed aan het aas. Zo is het ook met de boze geesten. Ze zien hun prooi van verre en komen er zo spoedig mogelijk op af om hun verwoestende werk te doen!

LEZEN: OPENBARING 12:7-12

30 NOVEMBER

Ik weet uw werken, en waar gij woont, namelijk
waar de troon des satans is.

OPENBARING 2:13A

Satan heeft grote macht. Er staat in de gelijkenis van de zaaier dat hij het Woord wegneemt uit het hart van de hoorders. Hij probeert het niet alleen, hij dóét het! Helaas, wat heeft de duivel veel macht over de geest van de mens. Hij doet geen half werk. De vogels verslinden het goede zaad. Dan heeft het zaad voor de hoorder geen enkele waarde meer. Het heeft geen macht meer over hem. Er is zelfs geen spoor meer van overgebleven nadat de vogels het hebben opgegeten. Als satan het de moeite waard vindt om te komen, zorgt hij er wel voor dat hij niet voor niets komt.

Zijn macht komt gedeeltelijk voort uit zijn schranderheid. Eenmaal was hij een engel des lichts. Door het langdurig beoefenen van zijn vervloekte kunst, is hij zelfs nog listiger geworden. Hij kent het menselijk hart beter dan alle andere schepselen. Hij heeft het duizenden jaren bestudeerd. Hij kent precies alle zwakke plaatsen. Vergeleken bij de slang die in het paradijs al arglistiger was dan alle dieren van het veld, zijn wij onervaren en jong. Het is dan ook geen wonder dat hij het zaad dat in de harten is gestrooid, wegneemt!

LEZEN: OPENBARING 2:12-17

1 DECEMBER

En Ik heb tot u gezonden al Mijn knechten,
de profeten, vroeg op zijnde en zendende, om te
zeggen: Doet toch deze gruwelijke zaak niet,
die Ik haat.

JEREMIA 44:4

De duivel is een goede theoloog. Hij weet dat de zaligheid door het geloof in de Heere Jezus Is. Daarom vreest hij vooral dat de mensen zullen geloven en zalig worden. Voor goede werken is de duivel veel minder bang dan voor geloven. Als hij de mens ertoe kan brengen om goede werken te doen, iets te voelen, of iets anders te doen dan geloven, is hij tevreden. Maar voor geloven is hij bang, omdat God ‘geloven’ en ‘zalig worden’ samen heeft gevoegd. Wees daar dan ook op bedacht. Als de satan er alles aan doet om het geloof in het hart te voorkomen, zorg dan dat u het geloof als het enige nodige aanmerkt!

Satan ziet het Woord van God niet graag in de nabijheid van de zondaar! Hij is bang dat het zwaard des Geestes het zondaarshart zal verwonden. Hij vreest de invloed van de waarheid op het geweten. Daarom zal hij – als hij niet kan voorkomen dat de mens de waarheid hoort – er alles aan doen om te voorkomen dat de mens erover nadenkt. Hij probeert het gehoorde uit te wissen. Hij zorgt ervoor dat mensen het gehoorde vergeten. Laten we er alles aan doen om het Evangelie zo dicht mogelijk bij het hart van de onbekeerden te brengen. En dat onophoudelijk! De Heere zond Zijn knechten immers ook ‘vroeg op zijnde …’

LEZEN: JEREMIA 44:1-6

2 DECEMBER

Het is gelijk een mosterdzaad, hetwelk een mens
genomen en in zijn hof geworpen heeft.

LUKAS 13:19A

Het Koninkrijk Gods is gelijk een mosterdzaad, hetwelk een mens neemt … Die mens liet dat ene, onbeduidende zaadje niet op de plank liggen, maar hij nam het in zijn hand en gebruikte het. Een mosterdzaadje is zo klein, dat men het niet in het publiek tentoon kan stellen. Alleen de man die het in de hand nam, zag het. Hij zaaide het in zijn hof. Zo is het ook met iemand die onderwijst uit Gods Woord. Hij dient goed te weten wat hij gaat ‘zaaien’. Hij moet het zelf voor ogen gezien hebben, de waarheid ervan helder inzien en duidelijk onderscheiden. Pas dan zal er vrucht op zijn arbeid te verwachten zijn. De boodschap die de onderwijzer in zijn hand neemt kan nóg zo eenvoudig zijn, maar alleen hij of zij die het zelf begrijpt en liefheeft, zal er iets mee kunnen doen.

De man uit de gelijkenis nam het zaad en zaaide het in zijn hof. Die hof was in zijn directe nabijheid. Hij had die hof lief. Draagt u zo ook het Evangelie uit onder uw eigen kinderen? Spreekt u erover met uw buren? Arbeidt u aan de bekering van hen, die God bijzonder aan uw zorgen heeft toevertrouwd? Het Evangelie is van zichzelf machtig. Maar het doet geen nut als u het op de plank laat liggen. Het moet gepredikt en geleerd worden. Het Evangelie bevat de boodschap die de ziel nodig heeft!

LEZEN: LUKAS 13:18-30

3 DECEMBER

En het wies op en werd tot een grote boom.

LUKAS 13:19M

De zaaier zaaide het mosterdzaadje, en … wat hij hoopte, gebeurde. Het wies op. Kon de zaaier zelf die wasdom geven? Nee, hij kon het niet laten groeien. Nadat hij het zaad in de aarde had gelegd, kon hij het enkel bevochtigen. Hij kon God bidden of Hij er Zijn zon over wilde laten schijnen. Alleen Hij Die het zaad heeft gemaakt, kan het ook laten groeien. Zo is ook wasdom in de genade een wonder van Gods liefde. Dat iemand door het Evangelie tot berouw en bekering komt, dat hij gelooft in Jezus, dat hij totaal verandert van karakter, dat hij een hoop krijgt op de hemel, dat hij macht ontvangt om een kind van God te worden, het zijn allemaal wonderen!

De zaaier was verblijd te zien dat het zaad wortel schoot en groeide. Hoe lieflijk is het niet voor ouders en onderwijzers om het zaad te zien groeien in de harten van onze kinderen. Laat heden het gebed uit uw hart opstijgen: ‘Heere, laat het zaad van het Evangelie opwassen, overal waar het gestrooid wordt. Of een predikant het zaait of een onderwijzer; of het valt onder de ouden van dagen of onder de jeugd. Heere, mag er geestelijke wasdom zijn!’ Bid daar vurig om, geliefden. U kunt het niet laten groeien, maar God is machtig het zaad te zegenen tot Zijn eer en verheerlijking!

LEZEN: PSALM 126

4 DECEMBER

Volg Mij.

MATTHEÜS 9:9M

Het mosterdzaadje dat van zichzelf zo klein was, groeide uit tot een grote boom. Ziet u het doel van de gelijkenis? Slecht één woord zou een ziel kunnen behouden. Gering onderwijs kan het eeuwige leven tot gevolg hebben. Enkele waarschuwende woorden kunnen een nobel leven tot gevolg hebben.

Onderwijs kan het middel zijn om zielen te behoeden voor de verschrikkelijke duisternis waar de zielen van hen die verloren gaan zullen verblijven.

Velen die de poorten van het Nieuwe Jeruzalem binnentreden, zijn daartoe gekomen door de woorden die zij in hun kinderjaren hoorden. Zij die eertijds onrein waren, zijn nu bekleed met lange, witte klederen die gewassen zijn in het bloed van het Lam. Dat kan de vrucht zijn van een eenvoudig iemand die sprak over het kruis van Jezus. U ziet, hoe een mosterdzaadje kan groeien tot een grote boom!

Het mosterdzaad groeide zelfs uit tot een boom waarin de vogels konden nestelen. Denkt u dat de man die het zaad zaaide, gedacht heeft dat er zoiets groots uit zou voortkomen? O nee! Zo weet u ook niet wat uw onderwijs over de weg der zaligheid teweeg zal brengen. En dat hoeft ook niet. Doe wat uw hand vindt om te doen en laat de uitkomst over aan Gods oneindige liefde!

LEZEN: MATTHEÜS 9:9-13

5 DECEMBER

En ziende een vijgenboom aan de weg …

MATTHEÜS 21:19A

Tijdens Zijn reis van Bethanië naar Jeruzalem zag de Zaligmaker een vijgenboom, die door de grillige speling van de natuur met bladeren bedekt was op een ongewone tijd. Zoiets bijzonders kan soms gebeuren in de natuur. De Heere Jezus zag dat Hij dit kon gebruiken tot onderwijs. Daarom ging Hij er met Zijn discipelen naartoe om te kijken of er naast de bladeren ook vijgen te vinden waren. Toen Hij geen vijgen vond, gebood Hij de vijgenboom om voor altijd onvruchtbaar te blijven. De boom verdorde meteen.

De verdorde vijgenboom is een treffend voorbeeld van de Joodse staat. God had de natie grote dingen beloofd. Terwijl andere volken waren als bomen zonder bladeren, die geen belijdenis van trouw uitspraken aan de ware God, was het Joodse volk bedekt met de bladertooi van een prachtige, godsdienstige belijdenis. Schriftgeleerden en Farizeeën, priesters en ouderlingen van het volk hechtten allen aan de letter der wet. Ze roemden erin dat ze aanbidders waren van de ene, ware God. Ze onderhielden streng Zijn wetten. Ze riepen: ‘Des HEEREN tempel is deze!’ ‘Wij hebben Abraham tot een vader …’ Ze waren een boom vol bladeren. Maar … er was geen vrucht aan de boom. Ze kenden geen geestelijk leven!

LEZEN: MATTHEÜS 21:18-22

6 DECEMBER

Brengt dan vruchten voort der bekering waardig.

MATTHEÜS 3:8

Er zijn heel wat mensen die wel een vurige belijdenis doen, maar het is een onvruchtbare belijdenis! Ze zien eruit als vruchtdragende bomen. We zouden er manden vol vijgen van verwachten. Deze mensen maken indruk door hun spreken. Ze komen overweldigend op ons over. Maar ze zijn niets. Kent u mensen die in alles ‘schijn’ zijn en in werkelijkheid niets? Wat een verschrikkelijke gedachte! Laten we onszelf toetsen of wij er niet toe behoren.

Genoemde mensen zijn sterk in het geloof. Ze zijn blijmoedig en vol goede hoop. Ze zijn liefderijk van gemoed, rap in hun spreken. Ze kunnen diepzinnige theologische bespiegelingen houden. En toch … Ze zijn nooit door een nieuwe geboorte het Koninkrijk van God binnengegaan. Ze zijn nooit door God geleerd.

Het Evangelie is tot hen slechts in woorden gekomen. Ze kennen het werk van de Heilige Geest niet. Ze vechten voor het rechtzinnige geloof, maar zijn ten diepste zelf onrechtzinnig in handel en wandel. Het zijn mensen die met hun wandel loochenen wat hun lippen belijden.

Wat een waarschuwing! In alle wijngaarden zijn er vijgenbomen geweest die vol waren van bladeren. De mensen blonken uit door hun schone belijdenis. Maar ze hebben geen vrucht voortgebracht.

LEZEN: MATTHEÜS 3:1-12

7 DECEMBER

Ik vast tweemaal per week; ik geef tienden van alles
wat ik bezit.

LUKAS 18:12

Aan een vijgenboom komen eerst de vruchten, daarna de bladeren. Zo was het met de vijgenboom die Jezus zag niet. Normaal zien we vroeg in het voorjaar groene knobbels aan het eind van de takken. Als die zich uitzetten, blijken het groene vijgen te zijn. Daarna komen de bladeren uit. En als de boom helemaal met blad is bedekt, zijn de vijgen rijp en kunnen ze gegeten worden. Is een vijgenboom vol bladeren, dan mag men vrucht verwachten. Is die er niet, dan komt deze ook niet meer. De vijgenboom in de gelijkenis was zo veelbelovend!

Zulke voorbeelden zijn er ook op geestelijk gebied. Er zijn mannen en vrouwen die allen die hen omringen, vér vooruit schijnen te zijn. Ze doen ons verbaasd staan over hun bijzondere deugden.

Ze zijn beter dan de besten. Ze zijn voortreffelijker dan de meest voortreffelijke. Althans … zo schijnt het. Ze zijn zó ijverig. De wereld om hen heen kan hen niet verkillen. Zijn andere heiligen traag en goddeloos? Het hindert hen niet. Ze zijn van zichzelf zo krachtig en machtig dat ze niet onder de indruk komen van hun omgeving. Voor het oog zijn het voortreffelijke personen. Maar ze missen de ware vrucht!

LEZEN: LUKAS 18:9-14

8 DECEMBER

Dit volk genaakt Mij met hun mond en eert Mij met
de lippen, maar hun hart houdt zich verre van Mij.

MATTHEÜS 15:8

Mensen die zijn als de vijgenboom zonder vruchten, weten altijd de aandacht op zich te vestigen. Volgens Markus heeft de Heere Jezus deze vijgenboom van ‘verre’ gezien. De andere bomen hadden nog geen bladeren. Daarom zag Hij toen Hij de heuvel naar Jeruzalem opging deze boom allang voordat Hij hem bereikte.

Hij stond dicht bij de weg die van Bethanië naar de stadspoort van Jeruzalem voerde. Iedere voorbijganger kon de boom zien. Waarschijnlijk hebben velen vol verwondering over die boom met zoveel bladeren gesproken.

Mensen van wie hun godsdienst niet oprecht is, maar geveinsd, gaan gewoonlijk voorop staan. Waarom? Wel, ze hebben geen genade genoeg om zich bescheiden op de achtergrond te houden. Ze staan naar hoge plaatsen. Ze begeren een ambt en werpen zich op als leiders. Maar ze hebben geen verborgen omgang met God. Ze bekommeren zich niet om hun persoonlijke godsvrucht. Ze zijn slechts begerig ‘om van de mensen gezien te worden’. En dat is nu juist hun zwakte en hun gevaar. Hoewel zij totaal niet in staat zijn om kritisch beoordeeld te worden, zoeken ze de publiciteit. Ze worden beoordeeld en het gevolg is dat hun zonde des te meer smaad over de Naam des Heeren brengt!

LEZEN: MATTHEÜS 15:1-14

9 DECEMBER

Zie mijn ijver aan voor de HEERE.

2 KONINGEN 10:16M

Mensen die zich voordoen alsof ze een verborgen leven met de Heere hebben, trekken niet alleen de aandacht – net als de vijgenboom met veel blad maar zonder vrucht. Ze weten ook de ware gelovigen aan zich te binden. ‘Het kan toch geen kwaad als we contacten onderhouden met mensen die zeer vroom en godsdienstig zijn?’ Onze Heere ging ook naar de bladrijke vijgenboom toe. Moeten we niet zeggen dat ook wij erg onder de indruk kunnen komen van iemand met een lieflijk gedrag, die een broeder in de Heere schijnt te zijn? Voelen wij ons niet aangetrokken tot iemand die met meer dan gewone vroomheid bedeeld schijnt te zijn en godvrezender is dan anderen? Denk aan mensen als Jehu, die van zichzelf zei: ‘Zie mijn ijver aan voor de Heere.’ Hij scheen ook zo godvruchtig, zo edelmoedig, zo nederig en nuttig. Men zag tegen hem op. Met name jong bekeerden en zoekende zielen hebben sterk de neiging om met zulke ‘geveinsden’ om te gaan. Maar wat is het een ramp als hun vertrouwen misplaatst blijkt te zijn!

Zijn allen met meer dan gewone gaven dan ‘geveinsden’? Nee, er kunnen ook wonderen van Gods genade onder zijn. Laat God dat maar oordelen.

LEZEN: 2 KONINGEN 10:1-17

10 DECEMBER

Doch God heeft mij voor ulieder aangezicht heengezonden
(…) en om u bij het leven te behouden door
een grote verlossing.

GENESIS 45:7

Sommige gelovigen worden door de Heere gemaakt als pilaren voor de waarheid. De Heere kan aan jonge mensen rijpheid geven en pasbekeerden nuttig doen zijn. De Heere kan grote genade geven. Dan is de geestelijke groei zeker én snel. Wij hebben dus niet het recht om te twijfelen aan een broeder die boven anderen uitsteekt. Dat hebben we alleen als de kentekenen van de ware genade ontbreken en er geen blijken van geloof zijn.

Laten we – wanneer we de neiging voelen tot achterdocht – het zwaard eens op onze eigen borst zetten. Onszelf mistrouwen kan gezond zijn. Anderen wantrouwen kan wreed zijn. Wij zijn geen rechter. En al waren we het, dan was het nog beter om in onze eigen hof te blijven. Want als mensen die boven anderen uitsteken blijken te zijn wat ze schijnen te zijn, dan kunnen ze voor hun omgeving tot grote zegen zijn. Ze zijn een zegen voor de gemeente, voor het gezin en voor allen met wie ze in aanraking komen. Laten we daarom de Heere bidden of Hij met Zijn eigen hand zulke bomen – door Hem Zelf geplant – van water wil voorzien. Met andere woorden: Vraag veel of de Heere deze mannen die Hij krachtig gemaakt heeft, blijvend door Zijn genade ondersteunt!

LEZEN: GENESIS 45:1-15

11 DECEMBER

Maar zo iemand de Geest van Christus niet heeft,
die komt Hem niet toe.

ROMEINEN 8:9B

De mensen die een onvruchtbare, schoonschijnende belijdenis afleggen, zullen door Koning Jezus onderzocht worden! Hij zal tot hen naderen en uitzien naar vrucht. Hij onderzoekt ons karakter om te zien of er waar geloof is, oprechte liefde, levende hoop en blijdschap, geduld, zelfverloochening, vurigheid in het gebed. Hij onderzoekt onze wandel met God en de inwoning van de Heilige Geest.

Ziet Koning Jezus deze vruchten niet, dan is Hij niet tevreden met onze kerkgang, het bijwonen van de bidstonden, het aanzitten aan de tafel des Heeren, het luisteren naar de prediking, het lezen van de Bijbel. Al deze dingen kunnen immers niets meer zijn dan bladeren!

Onze Heere heeft het recht om vrucht te verwachten. Als christen belijden we gekocht te zijn uit de mensen en verlost te zijn van dit verkeerd geslacht. Christus verwacht geen vrucht van de wereldling, maar wel van de gelovige. Hij heeft het recht grote dingen te verwachten van hen die zich Zijn trouwe volgelingen noemen. Wat zal Christus bij ons vinden? Zouden we niet moeten sidderen als we denken aan Zijn onderzoek?

LEZEN: ROMEINEN 8:1-17

12 DECEMBER

Zal het goed zijn als Hij u zal onderzoeken?

JOB 13:9A

Christus mág vrucht verwachten. Hij is gestorven om Zijn volk heilig te maken. Hij heeft Zich voor hen overgegeven. Hij wilde Zich een volk afzonderen, ijverig in goede werken. Hij heeft Zijn bloedig zweet uitgestort, men heeft Hem verwond. Hij heeft doodsbenauwdheid doorstaan. Ja, Hij heeft de Zijnen duur gekocht. Als wij Hem dan niet verheerlijken, beroven we Hem van Zijn loon. Wanneer wij Zijn lof niet vermelden door ons godvruchtig en ijverig leven, doen we de Geest Gods smarten aan!

Als Christus komt om onze ziel te onderzoeken, is Zijn blik scherp. Het is niet mogelijk Hem te bedriegen. Ik heb weleens een blad aangezien voor een vijg. Maar op die manier zal de Heere Zich nooit vergissen. Evenmin zal Hij jonge vijgen over het hoofd zien die zich nog maar pas hebben ontwikkeld. Hij kent de vruchten van de Geest in elke fase van ontwikkeling.

Geliefden, als u door de Heere Jezus onderzocht wordt, bevindt u zich in goede handen. Uw medemensen kunnen snel oordelen. Zij zijn soms partijdig. Maar Koning Jezus spreekt een rechtvaardig oordeel. Hij weet precies waar we zijn en wat we zijn. Hij oordeelt geen schijn, maar waarheid. Smeek: ‘Jezus, Meester, kom en onderzoek mij, en zie of ik al of niet voor U leef!’

LEZEN: JOB 13:1-10

13 DECEMBER

Zo dan, omdat gij lauw zijt, en noch koud noch heet,
Ik zal u uit Mijn mond spuwen.

OPENBARING 3:16

Niets dan bladeren te hebben betekent niets te hebben dan … leugenen. Als ik geloof belijd, en ik heb geen geloof, dan is dat een leugen. Als ik berouw belijd over de zonde, en ik heb geen berouw, dan is dat een leugen. Als ik me voeg bij het volk van de levende God, en geen vreze Gods in mijn hart heb, dan is dat een leugen. Als ik nader tot de tafel des Heeren en eet van het brood en drink van de wijn, zonder dat ik het lichaam des Heeren onderscheid, dan is dat een leugen. Als ik de leerstellingen van de genade verdedig, terwijl ik zelf niet van die waarheid overtuigd ben, dan is dat een leugen. Als ik mijn inwonend bederf nooit heb gevoeld, nooit wezenlijk geroepen ben, nooit mijn uitverkiezing voor God heb leren kennen, nooit betrouwd heb op het bloed der verzoening en nooit vernieuwd werd door Gods Geest, is mijn verdedigen van de leerstellingen der genade enkel en alleen … leugen.

Een belijdenis zonder genade is als de praal tijdens de begrafenis van een dode. Godsdienst zonder heiligheid geeft slechts het licht dat door vermolmd hout heen straalt. Ik weet dat ik vreselijke dingen spreek. Maar als we slechts de naam hebben dat we leven, en we zijn dood, zijn we in een verschrikkelijke toestand!

LEZEN: OPENBARING 3:14-21

14 DECEMBER

Uit u worde geen vrucht meer in der eeuwigheid.

MATTHEÜS 21:19M

Omdat de Heere Jezus geen vrucht vond onder de bladeren van de vijgenboom, heeft Hij de boom veroordeeld. Dat was recht. De boom was een vloek. Hij was voor niemand tot nut. Hij bezorgde niemand enige verkwikking. Zo is het ook met de onvruchtbare belijder. Hij neemt een bepaalde positie in, waar hij een zegen behoorde te zijn. Maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat er van hem een boze invloed uitgaat. Gods genade is niet in hem. Hij is volslagen onnut. Naar alle waarschijnlijkheid is hij een vloek. Hij is een Achan in het leger. Hij doet de Heere smart aan. Hij is er de oorzaak van dat de Heere Zijn volk geen voorspoed kan geven.

De vijgenboom die vervloekt werd, is uiteindelijk toch door de Heere gebruikt tot een goed doeleinde. Want de boom werd vanaf dat moment als een baken in zee. Het was een waarschuwing voor ieder die zich voordoet wat hij niet is. Zo zal het ook zijn met de onvruchtbare belijder die een schone belijdenis aflegt. Hij probeert wel een zedelijke indruk op anderen teweeg te brengen. Maar doordat hij verdort, komt de onwaarheid van zijn valse belijdenis openbaar, en kan hij zich niet langer schuldig maken aan zijn bedriegerijen.

LEZEN: JOZUA 7:16-26

15 DECEMBER

En de vijgenboom verdorde terstond.

MATTHEÜS 21:19B

Het is niet bekend of de discipelen hebben gezien dat er een siddering door de boom heenvoer op het moment dat Jezus de boom toesprak, maar toen ze de volgende morgen langs die weg liepen, was hij tot aan de wortel toe verdord. De bladeren hingen slap, de schors zag er dodig uit. Heel de boom was ‘verdorven’.

Zo heb ik ook uitwendige belijders zien verdorren. Ze waren zichzelf niet meer. Hun heerlijkheid en schoonheid waren voorgoed verdwenen. Werd er een bijl opgeheven? Werd er een vuur ontstoken? Nee, slechts één woord deed hun veelbelovende boom tot in de wortel verdorren. De eens zo dappere belijders werden als een Kaïn geoordeeld en ter aarde geveld. Wat is dat een ontzaglijk lot!

Dan is het oneindig veel beter als de wijngaardenier nog tot u komt en zegt: ‘Boom, u moet vrucht dragen, en anders wordt u uitgehouwen.’ Die waarschuwing op zich zou verschrikkelijk zijn, maar toch zou dat oneindig veel beter zijn dan ter plaatse te verdorren.

Mogelijk zegt u: U spreekt harde woorden. Is het echt hard om te verwachten dat iemand leeft naar wat hij belijdt? De Heere is niet hard! Hij is een en al tederheid. Hij verlangt er ook niet naar dat Hij u kan verdorren. Dat zal Hij ook niet doen. Als ú maar waar bent!

LEZEN: PSALM 12

16 DECEMBER

Benaarstig u te meer om uw roeping en verkiezing
vast te maken; want dat doende zult gij nimmermeer
struikelen.

2 PETRUS 1:10B

Komt u in opstand omdat de Heere van u vraagt om niet te huichelen? Begint u achteruit te slaan tegen Zijn vermaningen? Dat zou een bewijs kunnen zijn dat u niet oprecht van hart bent. Het is beter u ootmoedig neer te buigen aan Zijn voeten en te bidden: ‘Heere, als iets van de ontzaglijke, ernstige boodschap van de verdorde vijgenboom op mij van toepassing is, dan smeek ik U, laat het doordringen tot mijn geweten. Laat mij de kracht ervan gevoelen opdat ik tot U zou vluchten om verlossing!’ Velen worden op deze manier bekeerd. De harde waarschuwing drijft hen weg uit hun oord van leugens. Het maakt hen wáár tegenover Christus en hun eigen ziel.

Zegt u: ‘Dan leg ik geen belijdenis af en breng ik geen bladeren voort’? Ook daarin klinkt opstand door. U kunt de Heere beter vragen de bladeren weg te nemen en er vruchten voor in de plaats te geven. Zonder bladeren zal de vrucht niet rijp worden. Bladeren zijn nodig voor de gezondheid van de boom én het rijpen van de vrucht. Weiger dus de openbare belijdenis niet! Laat deze ernstige waarschuwingen u uitdrijven tot de Heere en zeg: ‘Heere, ik bid U, help mij om mijn roeping en verkiezing vast te maken. Ik smeek U: Help mij de gewenste vrucht voort te brengen. Schenk mij Uw genade!’

LEZEN: 2 PETRUS 1:1-11

17 DECEMBER

De goede mens brengt goede dingen voort uit de goede schat des harten.

MATTHEÜS 12:35A

Bij een waar christen zullen de vruchten aan de belijdenis voorafgaan. Evenals de bladeren voorafgaan aan de vijgen. Neem als voorbeeld iemand die een ware dienstknecht van God is. Voordat hij zich bij een gemeente heeft aangesloten, of voordat hij in een openbare bijeenkomst is voorgegaan in het gebed, of voordat hij zich bij Gods volk heeft gevoegd, heeft hij zichzelf beproefd. Hij heeft onderzoek gedaan naar de oprechtheid van zijn smart over de zonde. Hij begeert te weten of hij een oprecht geloof heeft in de Heere Jezus Christus. Hij heeft er ook speciaal op gelet of hij in het dagelijks leven vruchten voortbrengt.

Doorgaans geven christenen zich eerst over aan de Heere, daarna aan Zijn volk. Daarom vraag ik de ware christenen in ons midden: Zou u het niet schandelijk vinden als u iets zou belijden, wat u zelf niet hebt gevoeld en ervaren? Voelt u geen heilige vrees als u anderen onderwijst? Bent u niet bang dat u hen meer leert dan God u geleerd heeft? Bekruipt u – zelfs bij uw gebed – niet de angst dat u uitdrukkingen zult gebruiken die verder gaan dan de diepte van de betekenis die u verstaat?

Ik ben er diep van overtuigd dat het antwoord van de ware christen ‘ja’ zal zijn.

LEZEN: MATTHEÜS 12:33-37

18 DECEMBER

Die Zichzelven voor ons gegeven heeft, opdat Hij ons
zou verlossen van alle ongerechtigheid, en Zichzelven
een eigen volk zou reinigen, ijverig in goede werken.

TITUS 2:14

Iemand die honger heeft, zoekt naar iets wat hem kan verzadigen. Zo zoekt de Heere ook naar vruchten. Hij hongert naar ‘heiligheid’. U zegt: Dát is een sterke uitdrukking! Toch ben ik diep overtuigd van de waarheid van deze woorden. Ik vraag u: Waartoe heeft de Heere ons verkoren? Wij werden afgezonderd om het beeld van God gelijkvormig te worden. Wij zijn geschapen ‘tot goede werken, welke God voorbereid heeft, opdat wij in dezelve zouden wandelen.’

Wat is het doel van de verlossing? Waarom is Jezus Christus gestorven? Paulus schrijft aan Titus: ‘Die Zichzelven voor ons gegeven heeft, opdat Hij ons zou verlossen van alle ongerechtigheid, en Zichzelven een eigen volk zou reinigen, ijverig in goede werken.’ Waar zijn wij dan anders toe geroepen dan om heilig te zijn? O christen, daarvoor heeft Jezus doodsbenauwdheid geleden. Daarvoor is Hem het bloedige zweet uitgeperst. Daarvoor is Hij begraven en opgestaan uit het graf. Opdat Hij u volkomen heilig zou maken, gelijk Hij Zelf heilig is.

Hoe durft u bladeren voort te brengen en geen vruchten?! Lezen: Titus 2:11-15

19 DECEMBER

Is dan dit huis, dat naar Mijn Naam genoemd is,
in uw ogen een spelonk der moordenaars?

JEREMIA 7:11A

Bedrog is iets wat de Heere een gruwel is. Dat wordt door Hem verafschuwd. Denk bijvoorbeeld aan de Joodse tempel. Daar stonden de priesters met hun statige pracht. Er werden offers in overvloed gebracht. Maar had God een welbehagen in die tempel? Nee! Want in de tempel waren enkel bladeren. Alles bestond uit uitwendige vormen. Maar er was geen waar gebed. Men geloofde niet in het grote Paaslam. Er was in die tempel geen waarheid, geen gerechtigheid, geen liefde tot de naaste, geen zorg voor de heerlijkheid van God. De tempel, die een huis des gebeds behoorde te zijn, was verworden tot een kuil van moordenaren!

Zo kunnen we ons hart aan de wereld geven, terwijl we toch onze uiterlijke godsdienstplichten waarnemen en handhaven. Laten we daarvoor oppassen! Want zo’n plaats kan niet lang zonder vloek blijven. Het is in Gods ogen een gruwel! ‘Zult gij stelen, doodslaan en overspel bedrijven en valselijk zweren en Baäl roken, en andere goden nawandelen, die gij niet kent? En dan komen en staan voor Mijn aangezicht in dit huis, dat naar Mijn Naam genoemd is?’

LEZEN: JEREMIA 7:1-11

20 DECEMBER

En al de tollenaars en de zondaars naderden tot Hem om Hem te horen.

LUKAS 15:1

In Lukas 15 vinden we drie gelijkenissen. De gelijkenis van het verloren schaap, de gelijkenis van de verloren penning, én de gelijkenis van de verloren zoon.

Op het eerste gezicht schijnen deze gelijkenissen herhalingen te zijn. Toch is dat niet waar. Ze geven wel dezelfde hoofdinhoud weer, maar doen dat ieder vanuit een eigen gezichtspunt. De drie gelijkenissen zijn als het ware drie zijden van een grote piramide, die elk een verschillend opschrift dragen. Iedere gelijkenis is nodig voor de andere twee. De drie aan elkaar verbonden gelijkenissen geven ons een veel vollediger verklaring dan één gelijkenis op zich zou kunnen geven.

De eerste gelijkenis stelt een herder voor die zijn schaap zoekt. Dat ziet op het werk van de Herder Israëls, Die het afgedwaalde schaap weer terugbrengt. Dat ziet dus duidelijk op het werk van Christus.

De tweede gelijkenis ziet op het werk van de Heilige Geest Die in de gemeente werkt in de verloren, maar kostbare zielen van mensen. De gemeente is de vrouw die haar huis met bezemen keert om de verloren penning te zoeken. De Geest werkt in haar Zijn bedoeling van liefde.

De derde gelijkenis van de verloren zoon wijst op God de Vader Die in Zijn grote liefde het verloren kind ontvangt dat tot Hem terugkeert.

LEZEN: LUKAS 15:1-32

21 DECEMBER

Of wat vrouw, hebbende tien penningen, indien zij
één penning verliest, ontsteekt niet een kaars, en keert
het huis met bezemen?

LUKAS 15:8A

De les van de gelijkenis van de verloren penning is: Verloren, gezocht en gevonden. De mens, het voorwerp van Gods genade, wordt behandeld als ‘verloren’. De vrouw had haar penning verloren. Om hem terug te vinden, moest ze haar huis met bezemen keren. Daaruit blijkt dat de penning op een stoffige plaats ter aarde was gevallen. Hij kon dus onder het stof en vuil verborgen zijn. Elke mens die uit Adam geboren is, is een stuk zilver dat verloren, gevallen en onteerd is. Wanneer we meerdere munten laten vallen, ligt de een in de modder, de ander op een tapijt of kleed, een derde ligt op een glad gewreven vloer. Maar … als u uw geld verloren hebt, dan ís het verloren, waar het ook ligt. U hebt het laten vallen. Zo zijn ook alle mensen ‘verloren’, maar ze liggen niet allemaal op eenzelfde plaats van verontreiniging. De een is door een godsdienstige opvoeding nooit vervallen in grove zonden. Een ander heeft zich overgegeven aan grove uitspattingen. Er zijn ook fatsoenlijke zondaren. Maar van allemaal geldt dat ze ‘verloren’ zijn! De gemeente Gods én de Heilige Geest zoeken hen. Ze kúnnen nog tot de gevondenen gaan behoren! Ze worden nóg gedwongen om in te komen.

LEZEN: LUKAS 14:15-24

22 DECEMBER

Als nu de jongeling dit woord hoorde, ging hij
bedroefd weg.

MATTHEÜS 19:22A

Onder de gevallen mensen zijn er velen die niet in een onreine plaats zijn gevallen. Hen wil ik er met liefde aan herinneren dat ze tóch verloren zijn. Zij hebben het even goed nodig om door Gods Geest gezocht te worden, alsof ze tot de grootste zondaren behoorden. Gods genade ter verlossing is even hard nodig voor keurige zondaren als voor snode zondaren.

Het zal u weinig baten als u verloren bent, dat u zich op een nette manier in het verderf stort. Als u slechts één ding ontbreekt, maar dat ene ding is het ene nodige, dan zal het u weinig troost bieden dat het u slechts aan één ding ontbrak.

Stel dat een schip zinkt omdat het op één plaats lek is. Dan zal de bemanning er geen troost uit kunnen putten dat er slechts één lek in het schip was.

Eén enkele kwaal kan een mens doen sterven. Hij kan verder goed gezond zijn. Dan is het een magere troost als we weten: Ik had nog veel langer kunnen leven als dat ene orgaan maar gezond was geweest. Al zou u geen enkele zonde hebben dan alleen een boos, ongelovig hart, als u een keurig leven had en slechts die ene zonde deed die u noodlottig werd, wat zal het u dan baten dat al het andere goed in u is? We zijn allen van nature verloren! Wie we ook zijn, we moeten allen door genade ‘gevonden’ worden.

LEZEN: MATTHEÜS 19:16-22

23 DECEMBER

Alzo is een iegelijk die uit de Geest geboren is.

JOHANNES 3:8B

D

e penning uit de gelijkenis, die verloren was, was zich er niet van bewust dat hij verloren was. Hij kón het ook niet weten.

Zo is het nu ook met de zondaar die geestelijk dood is in de zonde. Hij is zich zijn toestand niet bewust. Geen mens kan hem het gevaar, het verschrikkelijke van zijn toestand doen begrijpen. Zodra hij voelt dat hij verloren is, is er al een werk van genade in hem begonnen. Een zondaar die weet dat hij verloren is, is niet langer tevreden met zijn toestand. Hij begint meteen te roepen om genade. Dat is het bewijs dat het werk der genade al een aanvang heeft genomen.

De onbekeerde zondaar zal wel erkennen dat hij verloren is. Hij weet dat dat Schriftuurlijk is. Daarom zal hij uit beleefdheid Gods Woord voor waar erkennen. Maar hij heeft ten diepste niet het minste besef van wat ermee bedoeld wordt. Anders zou hij het verontwaardigd erkennen. Of hij zou zichzelf aansporen tot gebed om weer hersteld te worden in de plaats waaruit hij gevallen is. Dan doet hij alles om met Christus’ eigendom gerekend te worden!

Gods knechten hebben te doen met ongevoelige zielen. O, wat is de Geest van God nodig in de prediking, tot behoud van de zielen! Lezen: Johannes 3:1-8

24 DECEMBER

Want sinds dat Ik tegen hem gesproken heb, denk Ik
nog ernstiglijk aan hem (…) Ik zal Mij zijner zekerlijk
ontfermen, spreekt de HEERE.

JEREMIA 31:20B

De penning uit de gelijkenis was verloren, maar niet vergeten! De vrouw wist dat ze oorspronkelijk tien penningen had. Ze telde ze nauwkeurig na. De penningen waren immers haar hele schat. Ze vond er maar negen. Maar ze wist dat ze er nóg een moest hebben. Vrienden, dat is nu ook onze hoop voor de verlorenen des Heeren. Ze zijn verloren, maar niet vergeten!

Het hart van de Zaligmaker denkt aan hen. Hij bidt voor hen. Ik wens u toe dat u behoort tot hen, die de Heere de Zijnen noemt als Hij Zich de smart herinnert die Hij geleden heeft om u te verlossen. Ik wens u toe dat de Vader aan Zijn liefde denkt, die zich van eeuwigheid in u weerspiegelde, toen de Vader u aan Zijn geliefde Zoon gaf. Ik wens u toe dat de Heilige Geest u niet vergeten is, Die de gekochten zoekt voor de Zaligmaker. Het is de hoop van een predikant, dat er een volk is waaraan de Heere denkt. Hoewel zij Hem vergeten, zal Hij hen nooit vergeten. Hoewel zij vreemden voor Hem zijn, van verre staan, onwetend zijn, verhard en dood, zo klopt toch Gods liefdehart voor dezulken. Zijn hart neigt zich tot hen. Zij, die vanouds gerekend en geteld zijn, zijn nog altijd gegrift in het goddelijk geheugen. En hoewel ze misschien nu nog verloren zijn, denkt Hij toch ernstig aan hen.

LEZEN: JEREMIA 31:15-20

25 DECEMBER

En niemand zal dezelve uit Mijn hand rukken.

JOHANNES 10:28B

De vrouw die de penning had verloren, liet nog altijd haar eigendomsrecht gelden op de munt. Ze noemde het geldstuk ‘de penning die ik verloren had’. Toen ze haar bezit kwijtraakte, was ze daarmee niet het recht op haar bezitting kwijt. Op het moment dat de penning uit haar hand rolde, werd deze niet opeens het wettig eigendom van iemand anders. Zo is het ook met Gods kinderen. Zij, voor wie Christus gestorven is, die Hij in een bijzondere zin heeft verlost, zijn niet het eigendom van satan. Ook niet als ze nog dood zijn door de zonde. Ze kunnen wel onder de heerschappij van de duivel komen, maar dat monster zal van zijn troon verjaagd worden. Christus heeft de Zijnen van eeuwigheid van de Vader ontvangen. Hij heeft hen gekocht met Zijn dierbaar bloed, Hij zál hen bezitten. Hij zal de vorst der duisternis verjagen en al de Zijnen opeisen. De Heere zegt: ‘Ulieder verbond met de dood zal teniet worden, en uw voorzichtig verdrag met de hel zal niet bestaan.’ Ik heb u gekocht. U zult zonder geld worden verlost.

Jezus zál de Zijnen bezitten als Zijn eigendom. Niemand zal Zijn schapen uit Zijn hand kunnen rukken. Ze blijven Zijn wettig eigendom. Hij zal dat recht handhaven.

LEZEN: JOHANNES 10:22-29

26 DECEMBER

En laat ons onze onderlinge bijeenkomst niet
nalaten …

HEBREEËN 10:25A

Er is nog een ander punt in de gelijkenis van de verloren penning dat onze aandacht verdient. Waar had de vrouw haar penning verloren? In het huis. Dat wist de vrouw. Als ze het muntstuk op straat had verloren, zou ze er waarschijnlijk niet naar gezocht hebben. Dan was de mogelijkheid groot dat hij al door anderen was gevonden. Had ze haar penning in een rivier of in de zee laten vallen, dan was het redelijk geweest als ze gezegd had: ‘Die ben ik voor altijd kwijt.’ Maar ze was er zeker van dat ze hem in huis had verloren. Is het geen troostvolle gedachte te bedenken dat degenen die in Gods huis komen, wel verloren zijn, maar toch nog in het huis zijn? Zij bevinden zich nog onder de middelen der genade. Ze zijn nog binnen de werkkring van de kerk. Ze zijn nog in de woning waar de Heilige Geest werkt. Uw hart zou wel moeten overstromen van dankbaarheid dat u niet verloren bent als heidenen. Dat u niet verloren bent tussen het roomse of mohammedaanse bijgeloof. U bent verloren op een plaats waar het Evangelie u trouw en duidelijk wordt gepredikt. U bent op een plaats waar met aandrang en liefde wordt gezegd, dat een iegelijk die in Christus Jezus gelooft, niet veroordeeld wordt.

LEZEN: HEBREEËN 10:19-27

27 DECEMBER

Weidt de kudde Gods die onder u is, hebbende
opzicht daarover.

1 PETRUS 5:2A

Wie heeft er naar de verloren penning gezocht? Het was de eigenares ervan. De vrouw die het geldstuk verloren had, ontstak een kaars en keerde het huis met bezemen. Ze zocht naarstiglijk, totdat ze de penning gevonden had.

De vrouw stelt de Heilige Geest voor, of liever gezegd de kerk waarin de Heilige Geest woont. Het is een feit dat er nooit een ziel gevonden zal worden, vóórdat de Heilige Geest haar zoekt. Híj is de grote Vinder. De ziel vertoeft in duisternis totdat de Heilige Geest komt met Zijn verlichtende kracht. De ziel is Zíjn bezit. Alleen de God aan Wie de ziel toebehoort, kan haar zoeken.

Hij doet dat door Zijn gemeente. De zielen horen immers ook de gemeente toe. Daarom moet de gemeente ook persoonlijk de zielen ‘zoeken’. Die arbeid kan ze aan niemand anders overdragen. De vrouw uit de gelijkenis heeft geen dienstbode betaald om het huis met bezemen te keren. Ze deed het zélf. Haar ogen zagen scherper dan de ogen van een dienstbode zouden doen.

Wat zou het een gelukkige dag zijn als elke gemeente Gods ijverig werkzaam zou zijn voor het behoud van zondaren. Ja, het is de plicht van allen die het eigendom zijn van Christus, om werken van barmhartigheid en evangelisatiewerk te verrichten. Is het u al een eer om God persoonlijk te dienen?

LEZEN: 1 PETRUS 5:1-9

28 DECEMBER

Red degenen die ter dood gegrepen zijn, want zij
wankelen ter doding zo gij u onthoudt.

SPREUKEN 24:11

Het zoeken van de penning was voor de vrouw van het allergrootste belang. Ik weet niet wat ze op dat moment nog meer te doen had, maar wel weet ik dat ze álles liet staan om eerst de penning te zoeken. Misschien moest ze nog koren malen voor de ochtendmaaltijd. Zo ja, ze heeft het werk laten liggen. Misschien moest er een kledingstuk versteld worden, water geput worden of een vuur aangelegd worden. Het kan ook zijn dat ze buren moest bezoeken. Hoe dan ook, ze vergat alle andere dingen, en zocht haar penning. Ze wilde hem meteen zoeken en vinden.

Zo zou ook voor de kerk Gods haar voornaamste taak moeten zijn om verloren mensen te zoeken. Om zielen ertoe te brengen dat ze Jezus zouden kennen. Dat ze door Hem verlost zouden worden met een grote verlossing. Dát moest het grootste verlangen en de eerste zorg van de kerk zijn. Het is waar, er zijn ook andere dingen te doen. Ze moet denken aan de gemeenteopbouw en andere zaken die zij te verzorgen heeft. Maar dit moet te allen tijde prioriteit krijgen.

Het verlies van de penning betekende zoveel voor de vrouw. Ze kon aan niets anders meer denken.

Wij moeten ons als gemeente soms bezighouden met politiek of met financiën. Maar onze allerbelangrijkste taak is om zielen tot Christus te brengen!

LEZEN: SPREUKEN 24:1-12

29 DECEMBER

Totdat zij die vindt …

LUKAS 15:8B

De vrouw zocht de penning met volharding. Ongetwijfeld heeft het zoeken naar de penning de vrouw ontmoedigd. Wij klagen er soms over dat mensen geen interesse hebben in de godsdienst. Maar … heeft de penning de vrouw geholpen? Nee, ze heeft alléén gezocht. Door u zoekt de Heilige Geest de verlossing van de zondaar. Hij verwacht niet dat de zondaar Hem hierbij zal helpen. De Geest weet dat de zondaar niet gevonden wil worden. Bent u misschien pas weggestuurd door iemand voor wie u zijn geestelijk welzijn zocht? Ga nog een keer naar hem terug. Werd er gelachen om uw uitnodiging? Nodig hen opnieuw uit. Bent u bespot omdat u ernstig smeekte of ze de stem van het Evangelie wilden gehoorzamen? Smeek opnieuw. Het zou kunnen zijn dat juist degene die u in eerste instantie afwijst, behouden zal worden! Een hard antwoord is soms een bewijs van het feit dat diegene de kracht van de waarheid erkent. Alleen hij wil zich op dat moment niet gewonnen geven. Volhard, totdat u de ziel vindt, die u zoekt. Gebruik uw kaars, keer het huis met bezemen, totdat u vindt. En houd niet op met zoeken, totdat u een zondaar tot Christus hebt gebracht.

LEZEN: 1 SAMUËL 12:20-25

30 DECEMBER

En als zij die gevonden heeft, roept zij de
vriendinnen en de geburinnen tezamen, zeggende:
Weest blijde met mij; want ik heb de penning
gevonden die ik verloren had.

LUKAS 15:9

Wie zijn de vriendinnen en geburinnen? Ik denk dat hier de engelen worden bedoeld. En dan niet alleen de engelen in de hemel, maar ook de engelen die hier beneden waken. Toen de herder zijn schaap had gevonden en het dier thuisbracht, staat er dat er ‘alzo blijdschap zal zijn in de hemel over één zondaar die zich bekeert’. Als de verloren penning wordt gevonden staat er: ‘Alzo (zeg Ik ulieden) is er blijdschap voor de engelen Gods over één zondaar die zich bekeert.’

De Heilige Geest en de kerk zijn op de aarde aan het werk. Als er een ziel verlost wordt, zullen de engelen hier beneden – die de wacht houden over de gelovigen – zich met ons verblijden. U weet toch dat er engelen zijn tijdens onze kerkdiensten? Paulus zegt dat de vrouwen in de vergadering hun hoofd moeten bedekken ‘om der engelen wil’. Waar de heiligen zijn, daar zijn ook de engelen. Toch denk ik niet dat het alleen blijdschap op aarde betreft. De engelen – die altijd op- en nederdalen – brengen de tijding al spoedig over naar Boven. Daar verblijdt zich de hemel over één zondaar die zich bekeert.

LEZEN: 1 KORINTHE 11:1-10

31 DECEMBER

Komt dan, en laat ons tezamen rechten, zegt de
HEERE; al waren uw zonden als scharlaken, zij zullen
wit worden als sneeuw; al waren zij rood als
karmozijn, zij zullen worden als witte wol.

JESAJA 1:18

Wat is de praktische les voor de onbekeerden uit de gelijkenis van de verloren penning? Dit, waarde vriend, dat er prijs op u wordt gesteld! U denkt dat niemand om u geeft. Maar o, de hemel én de aarde bekommeren zich om u.

U zegt: ‘Ik ben niets. Ik ben als een verworpene.’ Maar ik zeg u: ‘Nee, u bent niet waardeloos voor de gezegende Geest. U bent niet waardeloos voor de kerk Gods. Zij verlangt naar u.’ U bent niet alleen welkom, u bent veel méér dan welkom.

Hoe blij zal Christus zijn, hoe blij zal de Geest zijn, hoe blij zal de kerk zijn, om u te ontvangen. U klaagt misschien dat u niets gedaan hebt om u geschikt te maken voor genade. Spreek toch zo niet. Wat heeft de verloren penning gedaan? Wat kon hij doen? Hij was hulpeloos verloren! De vrouw die hem zocht, heeft alles gedaan. De Geest Die u zoekt, zal ook alles voor u doen. O ziel, Christus zegt u heden tot Hem te komen. Kom dan!

Als Zijn Geest u trekt, geeft u zich gewonnen. De belofte klinkt: ‘Komt dan, en laat ons tezamen rechten, zegt de Heere; al waren uw zonden als scharlaken, zij zullen wit worden als sneeuw; al waren zij rood als karmozijn, zij zullen worden als witte wol.’ Neem Zijn belofte aan. God zegene en verlosse u, om Jezus’ wil.

LEZEN: JESAJA 1:1-20