Verbroken voor u

tweede druk 2016

Wilhelmus à Brakel, Matthew Henry, Petrus Immens
Willem Teellinck

Verbroken voor u
Korte meditaties tot zelfonderzoek en onderwijs voor de week
van voorbereiding op het Heilig Avondmaal
© B.V. Uitgeverij De Banier, 2010
Omslag- en binnenillustraties: Mario van Voorst
Vormgeving: Jolande van Olst
Samengesteld door: J. Kranendonk-Gijssen
ISBN 978 90 336 08346
NUR 713

www.debanier.nl

Alle rechten voorbehouden.
Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op welke andere wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

VERBROKEN
voor u

Meditaties rondom het Heilig Avondmaal

Auteurs:

– Wilhelmus à Brakel

– Matthew Henry

– Petrus Immens

– Willem Teellinck

Gedichten en gezangen van:

– Pieter Boddaert

– Johannes Hazeu Czn.

Inhoudsopgave

Inleiding | P. Immens
Hinderpalen | P. Immens
Verhinderingen voorbereiding | P. Boddaert
Dagtekst maandag |
Waar berouw over onze zonden | W. Teellinck
Psalm 139:1 en 14 |
Onderwijs | W. Teellinck
Het geloof in Jezus | Joh. Hazeu
Dagtekst dinsdag |
Een waar geloof | W. Teellinck
Psalm 26:1 en 2 |
Onderwijs | W. Teellinck
Het ware geloof | Joh. Hazeu
Dagtekst woensdag |
Ware liefde | W. Teellinck
Psalm 73:12 en 13 |
Onderwijs | W. Teellinck
Aansporing tot geestelijk leven | Joh. Hazeu
Dagtekst donderdag |
Bijzondere kennis | W. Teellinck
Psalm 132:9 en 10 |
Onderwijs | W. Teellinck
Troostlied | Joh. Hazeu
Dagtekst vrijdag |
Een heilig verlangen | W. Teellinck
Psalm 63:2 en 3 |
Onderwijs | W. Teellinck
Noch aarzelen, noch schromen | Joh. Hazeu
Dagtekst zaterdag |
Een heilig voornemen | W. Teellinck
Psalm 18:1a, 7 en 15 |
Onderwijs | W. Teellinck
Het Goddelijk doel | Joh. Hazeu
Dagtekst zondag |
Psalm 40:4 en 8 |
Het Heilig Avondmaal | Wilh. à Brakel
De ware disgenoot | Joh. Hazeu
Nabetrachting |
Vertroosting bewaren | M. Henry
Zoek de dingen die boven zijn | M. Henry
Bronnen |

Inleiding

Petrus Immens

De voorbereiding tot het Heilig Avondmaal is al van oude tijden af onder de christenen in gebruik geweest. In de tijd van de apostelen was de ijver en ernst zo groot, en de wandel zo teer, dat zij altijd in staat waren om het Avondmaal te houden. Daarom werd het in die tijd ook elke week gehouden. Maar zodra de ijver in de kerk verslapte, hield men voorbereiding, die met name bestond in het belijdenis doen van zonden. Wij kennen de voorbereidingspreken om de mensen te leren hoe ze hun hart voor God moeten schikken om Hem te ontmoeten.

Onderzoek is nodig

Al is men waarlijk een christen, al staat men waarlijk met God in het verbond, ja, al is men het geloof deelachtig geworden, tóch is het waar dat wij zondig zijn én blijven zolang wij hier op aarde zijn. Al hebben wij ons nog zo hartelijk aan God en Zijn dienst verbonden, steeds weer komen er honderd dingen tussenbeide. Ons hart is als een gewicht van lood, dat steeds naar de aarde zakt. Nodig is dat het keer op keer naar boven wordt getrokken. Doordat ons hart naar de aarde zakt, komt ook vaak een verwijdering tussen God en de ziel. Zullen wij weer nauwer gemeenschap met God oefenen door het bondszegel van het Heilig Avondmaal, dan is het nodig dat wij eens rustig gaan zitten om te onderzoeken waarin wij gezondigd hebben. We hebben immers met een heilig God te doen. Het is nodig te onderzoeken hoe ver wij van God zijn afgeweken, en die afwijkingen te belijden, opdat die geen oorzaak zouden zijn dat de Heere Zich zou verbergen.

Opnieuw overgeven

Voor álle belangrijke godsdienstplichten is een voorbereiding van het hart nodig, maar zéker in het gewichtige stuk van het Heilig Avondmaal. Want daarin komt God als de Verbondsgod. Hij wil Zich dan zeer nauw en innig met de ziel verenigen. Daarin biedt de Heere Jezus Zichzelf aan met alle schatten van Zijn algenoegzaamheid. Hij wil in het Avondmaal als de Bruidegom van de ziel Zijn bruid opnieuw ondertrouwen. Hij gaat haar daar Zijn schatten meedelen. Als de bruid nadert, moet zij zich van haar kant tenminste bewust zijn, dat zij gewillig en bereid is zich opnieuw aan de Heere in het verbond over te geven. Zij kan zich daarvan bewust worden door een godvruchtig en bedaard onderzoeken en beproeven van haar hart.

De ziel opwekken

Zou het niet noodzakelijk zijn om het hart goed voor te bereiden? De Heere Jezus Christus is immers Zelf als de grote Gastheer aan Zijn tafel tegenwoordig. Hij zal daar met Zijn alwetend oog Zijn aanzittende gasten overzien. Hij zal erop toezien dat zij het ware bruiloftskleed dragen en of zij in de gestalte zijn genaderd die hun past. O, zou de gedachte dat Jezus daar tegenwoordig is, de ziel niet moeten op-wekken om te staan naar een gestalte die Hem aangenaam is, om daardoor een welgevallen van Hem te trekken?

Zichzelf beproeven

Het bereiden en schikken van het hart is een plicht waartoe in Gods Woord dikwijls wordt aangedrongen. Job zegt in hoofdstuk 11 vers 13: ‘Indien gij uw hart bereid hebt, zo breid uw handen tot Hem uit.’ We lezen in Zefanja 2 vers 1: ‘Doorzoekt uzelven nauw, ja, doorzoekt nauw.’ De apostel Paulus roept de Korinthiërs toe in 2 Korinthe 13 vers 5: ‘Onderzoekt uzelven of gij in het geloof zijt, beproeft uzelven’ Hij wil dat in het bijzonder rondom het gebruik van het Avondmaal, want hij zegt in 1 Korinthe 11 vers 28: ‘De mens beproeve zichzelven en ete alzo van het brood en drinke van de drinkbeker.’

Gezegend en nuttig

Het godvruchtig zelfonderzoek van het hart is meestal zeer gezegend en nuttig voor de ziel. Velen van Gods kinderen hebben ondervonden, dat wanneer hun hart in de voorbereiding hartelijk werkzaam was geweest, zij een zegen mochten ervaren aan de tafel. Ja, de Heere wilde hen ontmoeten in Zijn liefde. Wanneer zij in hun eenzaamheid zich opnieuw aan Hem in het verbond hadden opgedragen en betuigd: ‘Ik zal des Heeren zijn’, ontmoette God hen weer aan Zijn genadetafel en riep hun toe: ‘Ik zal uw God zijn, daarvan geef Ik u het zegel Zelf in handen.’ Wanneer Gods kinderen echter onvoorbereid en slordig naderden tot de dis, moesten zij vaak klagen dat hun hart dor en dodig was.

Hinderpalen

Geen tijd

Petrus Immens