Hoe een

de melk
mocht stelen

en 51 andere verhalen over
Spurgeon voor kinderen

Voor Sally, mijn vrouw, die mij enorm geholpen heeft bij het schrijven van dit boek.

©2012, Tony Hutter; 2e druk 2013
Originele titel: The Milk’s Been Stolen Again! and 51 other great stories
Originele uitgever: Day One Publications

Tony Hutter
Hoe een kat de melk mocht stelen en 51 andere verhalen over Spurgeon
voor kinderen
© B.V. Uitgeverij De Banier, Apeldoorn 2017
Vertaling: Jeannette Wilbrink-Donkersteeg
Omslagontwerp: José van der Meer
Vormgeving: Albert Bloemert
ISBN 978 94 0290 2525
NUR 224-013

www.debanier.nl

Alle rechten voorbehouden.
Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op welke andere wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Tony Hutter

en 51 andere verhalen over
Spurgeon voor kinderen

Vertaling: Jeannette Wilbrink-Donkersteeg

Inhoud

Eerst dit …

1 De hele tuin ligt overhoop!

2 Hoe een kat de melk mocht stelen

3 Spurgeons speurhond

4 Een aap op Spurgeons podium

5 Op bezoek bij de koningin van Nederland

6 Voor God kun je je niet vermommen

7 Spurgeons school

8 Wie klinkt als wie?

9 Een arme student

10 Een trotse man meldt zich bij de domineesschool

11 Twee bescheiden mannen melden zich bij de domineesschool

12 Een kleine man bovenin de boom

13 De kerk vol preken

14 Denk aan de dominee!

15 Een perfecte predikant

16 Horen en luisteren

17 Vreemde cadeautjes

18 Spurgeon als chirurg

19 Een kroon en een palm

20 Met een meetlint naar de begraafplaats

21 Babychristenen

22 Wat zit daar tegen het plafond?

23 Slapen en preken

24 Kijk omhoog!

25 Wat volmaakt is, kun je niet verbeteren

26 Kleine dingen

27 Een ring en een vink

28 Het hondje en de onweersbui

29 Katten, honden, bijen, goudvissen en paarden

30 Een mensenmassa voor de deur

31 Hoe laat is het?

32 Een goed hart of een slecht hart?

33 Een vergeten krant

34 In de steek gelatin

35 Een preek zonder predikant

36 Ik ga op reis en ik neem mee …

37 ‘Satan’ wordt bekeerd

38 Binnen één week bekeerd en … in de hemel

39 Hetzelfde, maar dan anders

40 Lange, bange dagen op zee

41 De zoon van de diaken

42 De Charles Haddon Spurgeon

43 Een nieuwe boot, een nieuwe naam

44 Ontbijttijd

45 De brand erin!

46 Een lange reis

47 Een eenzaam leven

48 Gebeden in Engeland, verhoring in Australië

49 Welk woord geldt voor jou?

50 De man die probeerde weg te lopen

51 Heel gewoon

52 Lieve Lilly

Eerst dit …

Nadat Charles Haddon Spurgeon als vijftienjarige jongen bekeerd werd, gebruikte de Heere God hem in Zijn dienst. Charles preekte al toen hij nog maar zeventien jaar was. Door deze jonge dominee leerden veel mensen de Heere Jezus Christus als hun Zaligmaker kennen.

Geen predikant had ooit zo lang zo’n grote gemeente gediend als dominee Spurgeon in Londen. Hij maakte een heleboel bijzondere dingen mee, grote en kleine.

In het eerste boek, Hoe een spin het leven van een man redde, kon je lezen over de jongensjaren van Spurgeon, hoe hij christen werd, over zijn eerste gemeente en hoe hij dominee werd van de grote kerk Metropolitan Tabernacle in Londen. Vanaf dat moment gaat het verhaal verder in dit tweede boek. Ook nu vind je in elk hoofdstuk niet alleen iets over Spurgeon, maar tegelijk iets over de Bijbel, zodat je meer kunt leren over de Heere Jezus Christus en over Gods bedoeling met je leven.

Charles Haddon Spurgeon werd geboren in 1834, hij stierf in 1892. Meer dan honderd jaar na zijn dood houden christenen uit verschillende kerken en in verschillende landen nog altijd veel van zijn preken.

Dominee Tony Hutter is geboren in Londen. Hij kwam net als Spurgeon op jonge leeftijd tot geloof en werd dominee in Engeland.

1
De hele tuin ligt overhoop!

‘Word van het kwade niet overwonnen, maar overwin
het kwade door het goede.’
Romeinen 12:21

Hebben jullie een tuin achter je huis? Spurgeon woonde in een behoorlijk groot en heel mooi huis met een tuin. Hij vond het heerlijk om daar naar de bloemen te kijken en God te danken voor al het mooie dat Hij geschapen heeft.

Maar op een dag bleken sommige bloemen te zijn geknakt en de bloembedden lagen er plotseling niet netjes geharkt meer bij. Spurgeon keek nog eens goed en vroeg zich af of er misschien een dier in had zitten krabbelen en graven. De tuin werd weer netjes gemaakt, maar niet veel later was het alweer mis. Opnieuw hingen de bloemen treurig langs de stelen en lagen de bloembedden overhoop. Zo ging het keer op keer.

Toen Spurgeon op een zaterdagmiddag de tuin in liep om over zijn preek voor de volgende dag na te denken, betrapte hij de dader. Weet je wie het was? Een hond. Het dier was onder het tuinhek door gekropen en wroette nu in de grond, zodat het er een rommel werd.

Spurgeon leed aan een kwaal die jicht wordt genoemd en die ervoor zorgt dat lopen vaak veel pijn doet. Daarom liep hij regelmatig met een wandelstok. Die stok had hij ook deze zaterdagmiddag bij zich. Hij gooide hem zo hard hij kon richting de hond, terwijl hij het dier opdracht gaf zo snel mogelijk naar huis te gaan: ‘Weg jij, akelig beest!’ Maar wat deed die hond? Hij pakte de stok op, bracht hem naar Spurgeon terug en legde hem voor diens voeten neer. Toen ging hij – heel tevreden over zichzelf – staan kwispelen. Blijkbaar dacht de hond dat hij Spurgeon een groot plezier had gedaan.

Spurgeon hield veel van dieren. Toen hij op de vrolijke hond neerkeek, schaamde hij zich, omdat hij zijn stok naar hem had gegooid. Hij zei tegen de hond dat hij mocht komen zo lang en zo vaak als hij wilde. Voortaan gaf hij hem zelfs een kluifje of iets anders lekkers, telkens als het dier langskwam.

Toen Spurgeon nog eens nadacht over die hond in zijn tuin zag hij een les in deze gebeurtenis. Hij was kwaad geweest op de hond, maar het dier had hem op andere gedachten gebracht door heel behulpzaam te zijn. Dat is eigenlijk ook wat de apostel Paulus bedoelt in Romeinen 12:21: ‘Word van het kwade niet overwonnen, maar overwin het kwade door het goede.’

Als iemand boos op je wordt, is het heel gemakkelijk om zelf ook boos te worden. Maar dat zorgt voor nóg meer problemen. Veel beter is het om de Heere te vragen of Hij je helpt altijd vriendelijk te blijven. Dan kan het gebeuren dat de boosheid van de ander zakt. En net als de hond zul je dan ontdekken dat vijanden vrienden worden!

2
Hoe een kat de melk mocht Stelen

‘En de vrouw zag dat die boom goed was tot spijze, en dat
hij een lust was voor de ogen, ja, een boom die begeerlijk
was om verstandig te maken; en zij nam van zijn vrucht
en at; en zij gaf ook haar man met haar, en hij at.’
Genesis 3:6

Dankzij de ondeugende hond die zijn bloemen vernielde, had Spurgeon een probleem aan de achterkant van zijn huis. Maar ook aan de voorkant ging iets mis.

Komt er bij jullie nog een melkboer langs die bij elk huis een paar flessen achterlaat? Tegenwoordig gebeurt dat weinig meer, maar vroeger kregen de meeste mensen hun melk thuisbezorgd, gewoonlijk al vroeg in de morgen. In de tijd van Spurgeon zat de melk niet in plastic of glazen flessen, maar werd die in grote kannen gegoten.

Op een morgen zat er veel minder melk dan anders in de kan die bij Spurgeon op de stoep stond – en dat lag niet aan de melkboer. De volgende morgen was het hetzelfde liedje. En de morgen daarna weer. Wat was er aan de hand? Er moest een dief in de buurt zijn!

De melk verdween zo vaak dat in het gezin van Spurgeon werd besloten dat iemand de volgende ochtend heel vroeg zou opstaan, zich zou verstoppen in de buurt van de voordeur en goed zou opletten wie de melk meenam.

Die morgen goot de melkboer net als altijd de kan vol melk. Na een tijdje kwam er een bezoeker de tuin binnenwandelen, regelrecht op de kan af. Het was Spurgeons kat Dick. Hij woog wel 9 kilo en was dus behoorlijk groot voor een kat. Dick tilde het deksel van de kan, stopte zijn poot erin en likte de melk daarvanaf. Dat bleef hij doen, net zolang tot hij geen dorst meer had. Zo werd de dief betrapt en het raadsel opgelost.

Toen Spurgeon hiervan hoorde, vond hij het heel grappig. Hij liet de kat en de kan ophalen – en Dick liet hem meteen zien hoe hij het aanpakte.

Telkens als er mensen op bezoek kwamen, moesten zij ook zien hoe Dick de melk stal. Als beloning aaide Spurgeon hem dan en klapte in zijn handen.

In die pootjes van Dick zag Spurgeon trouwens iets leerzaams. Hij trok vaak lessen uit alledaagse dingen en had het op een dag met zijn studenten over kattenpootjes. Misschien heb jij weleens kattenpootjes gevoeld? Ze zijn heerlijk zacht. Maar … dat is niet altijd het geval, want een kat kan zijn nagels uitsteken en die zijn vlijmscherp.

Spurgeon legde uit dat het eigenlijk precies zo is met de zonde. Die lijkt eerst heel verleidelijk, zo zacht als een kattenpootje, maar de gevolgen doen pijn en kunnen zelfs dodelijk zijn.

Eva ontdekte dat in de Hof van Eden. Adam had van God gehoord dat hij niet mocht eten van één speciale boom in de tuin, maar Eva ‘zag dat die boom goed was tot spijze, en dat hij een lust was voor de ogen, ja, een boom die begeerlijk was om verstandig te maken; en zij nam van zijn vrucht en at; en zij gaf ook haar man met haar, en hij at.’

Ze waren ongehoorzaam en zondigden tegen God. Het leek fijn, maar bleek dodelijk te zijn. Nu voelden ze zich beschaamd en bang. Ze durfden God niet meer onder ogen te komen. Omdat God heilig is en de zonde straft, moest Hij hen wel wegsturen uit de schitterende tuin. Voortaan zou de wereld vol zonde en ellende zijn.

Vergeet daarom nooit dat de zonde, hoe prettig die ook lijkt, uiteindelijk altijd verdriet veroorzaakt. Zondigen lijkt fijn, maar is het niet en het zal je geen goed doen.

3
Spurgeons speurhond

‘Hoe goed is een woord op zijn tijd!’
Spreuken 15:23

Je hebt inmiddels gelezen over die hond in Spurgeons tuin. Ik zal je nog een verhaal over een hond vertellen – maar dan niet over het soort hond waar jij nu aan denkt. Spurgeon was dominee van de Metropolitan Tabernacle in Zuid-Londen. In het begin kwam deze gemeente in een veel kleiner gebouw bij elkaar om naar hem te luisteren. Er waren driehonderddertien leden, maar er kwamen er minder dan honderd naar de diensten. Het duurde echter niet lang of de gemeente bestond uit meer dan tweeduizend kerkgangers! Er waren ouderlingen en diakenen om Spurgeon te helpen. Ook allerlei andere mensen werkten op verschillende manieren mee in de gemeente. Zo hoort het ook – echte christenen willen de Heere graag dienen. Wat heeft dit met een hond te maken? Nou, eigenlijk gaat het niet om een hond, maar om een man. Hij was lid van de gemeente en werd ‘Spurgeons speurhond’ genoemd. Hij was namelijk altijd op zoek naar mensen die hij kon helpen. Speurhonden speuren naar mensen die hulp nodig hebben en dat deed deze man dus ook.

In de Metropolitan Tabernacle was altijd veel te doen. Er werden natuurlijk zondagse diensten gehouden, maar ook op alle andere dagen van de week waren er allerlei bijeenkomsten. Meestal gingen de kerkdeuren om zeven uur ’s ochtends al open en pas rond elf uur ’s avonds weer dicht. Voortdurend liepen er mensen in en uit.

’s Maandagsavonds werd er altijd een gebedsbijeenkomst gehouden. Tijdens een van die bijeenkomsten zat Spurgeon op een podium helemaal voorin met ‘de speurhond’ naast zich. Op een gegeven moment merkte Spurgeon dat de man verdwenen was. Verbaasd keek Spurgeon om zich heen. Waar was hij opeens gebleven? Pas na een tijdje ontdekte Spurgeon hem, helemaal aan de andere kant van de zaal. Spurgeon had er geen idee van waarom de man zo plotseling daar was gaan zitten. Toen de gebedsbijeenkomst afgelopen was, vroeg hij hem ernaar.

De man vertelde dat hij vanaf het podium een vrouw in de zaal had zien zitten, die duidelijk heel verdrietig was. Daarom was hij opgestaan en naast haar gaan zitten. Na afloop had hij met haar gesproken en haar vooral over de Heere Jezus Christus verteld.

Dat was typisch ‘Spurgeons speurhond’ – altijd was hij erop uit mensen te helpen en te troosten.

Als wij de Heere willen dienen, laten we dan proberen te zijn als deze man. De Bijbel zegt: ‘Hoe goed is een woord op zijn tijd!’

4
Een aap op Spurgeons podium

‘En God schiep de mens naar Zijn beeld; naar het beeld
Gods schiep Hij hem; man en vrouw schiep Hij hen.’
Genesis 1:27

Stel je eens voor dat je in de tijd van Spurgeon leefde en je ging naar een kerkdienst waarin deze bekende dominee zou preken. Je keek naar het podium en daar stond inderdaad Spurgeon zelf, maar ook – geloof het of niet – een grote, opgezette gorilla!

Je weet inmiddels dat de Tabernacle iedere dag open was. Naast de zondagse eredienst en de gebedsbijeenkomst op maandagavond werden er ook bijeenkomsten gehouden op vrijdagavond. Dan kon je luisteren naar lezingen over allerlei onderwerpen (geschiedenis, wetenschap, natuur), maar altijd ging het over wat de Bijbel over zo’n onderwerp zegt.

Spurgeon gaf bijvoorbeeld een keer een lezing over ‘dassen, mollen en egels’. Klinkt best interessant, toch?

Op de avond waarover het hier gaat, sprak Spurgeon over gorilla’s en hij had een opgezette gorilla meegenomen. Waarschijnlijk heb jij weleens een echte gezien in een dierentuin, maar ik vermoed dat de meeste mensen die naar Spurgeon kwamen luisteren nooit van hun leven een gorilla hadden gezien. In die tijd waren deze dieren nog nauwelijks naar Europa gebracht. De mensen moeten het dus wel heel bijzonder gevonden hebben om voor het eerst in het echt zo’n reusachtige aap te zien, ook al was hij dan opgezet.

Spurgeon zei zoiets als: ‘De gorilla is een enorme aap. Er wordt gezegd dat hij het meeste van alle dieren op ons lijkt, meer dus dan een kat of hond, een giraffe of olifant.’ Toen begon hij over een man die Charles Darwin heette en die in 1859 het boek De oorsprong der soorten had geschreven. Daarin beweerde deze man dat de mensen van dieren afstammen, die zich in de loop van miljoenen jaren tot een ‘hoger’, een menselijk, soort hadden ontwikkeld. Volgens Darwin was het onzin dat God de mens een paar duizend jaar geleden heeft geschapen.

‘Charles Darwin’, zei Spurgeon, ‘heeft gezegd dat wij begonnen zijn als cavia’s, of oesters, of zeesterren en langzamerhand apen zijn geworden. Maar ik geloof dat er een groot verschil is tussen ons en gorilla’s of andere apen.’ Hij draaide zich om en zei tegen de gorilla: ‘Jij kunt ons niet worden en wij kunnen jou niet worden.’ Hij legde uit hoe verdrietig het is dat mensen beweren dat de Bijbel niet klopt als het gaat om de schepping.

Veel aanwezigen hadden weinig onderwijs gehad en waren heel erg geïnteresseerd, niet alleen in de Bijbel, maar ook in de wereld die God heeft gemaakt. Daarom vertelde Spurgeon hen over de landen in Afrika waar gorilla’s leefden. Ook over het zendingswerk in die landen vertelde hij van alles. En terwijl hij zijn lezing hield, citeerde hij een vers uit de Bijbel: ‘En God schiep de mens naar Zijn beeld; naar het beeld Gods schiep Hij hem; man en vrouw schiep Hij hen.’

Misschien heb jij ook weleens van de evolutietheorie gehoord: het idee dat het niet waar is wat de Bijbel zegt over hoe God de mensen maakte. Bedenk altijd dat het alleen maar een idee is, waar geen enkel bewijs voor bestaat. Houd je vast aan wat de Bijbel, het Woord van God, zegt over hoe wij zijn ontstaan: door de hand van een almachtige en eindeloos goede God.

5
Op bezoek bij de koningin
van Nederland

‘Ik vermaan dan vóór alle dingen, dat gedaan worden
smekingen, gebeden, voorbiddingen, dankzeggingen voor
alle mensen, voor koningen en allen die in hoogheid zijn,
opdat wij een gerust en stil leven leiden mogen in alle
godzaligheid en eerbaarheid.’
1 Timotheüs 2:1-2

In de buurt van Spurgeons kerk, de Metropolitan Tabernacle, woonden een heleboel arme mensen. Velen van hen bekeerden zich van hun zonden en gingen geloven in de Heere Jezus Christus.