Geloven zonder zien

M.A. Groeneweg-de Reuver

Geloven zonder zien

© B.V. Uitgeverij De Banier, Apeldoorn 2015

Omslagontwerp en vormgeving: Albert Bloemert

Foto op omslag: Fotolia

ISBN 978 94 6278 2730

NUR 714-015

www.debanier.nl

Alle rechten voorbehouden.

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op welke andere wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Gedichten

Geloven
zonder
zien

M.A. Groeneweg-de Reuver

Inhoudsopgave

Bewaar ons, o God

Bid voor elkaar

De enige troost

De kracht van Zijn bloed

De steen is weg

De zoekende Herder

Door geloof alleen

Door het geloof

Een blijde boodschap

Een wenende Heiland

En krom is recht

Ga maar weer zingen

Geen afscheid voorgoed

Geen nacht meer

Geloven, zonder zien

God maakte een pad

Gods lof ook uit kindermonden

Graven en bouwen

Hoe heerlijk

Houd hoog Uw kruis

Ik zál het doen

In ‘t Huis der maaltijd

Jubelend refrein

Juichend rond het Lam

Kerstgeheim

Kom, Heere Jezus, kom

Leer ons danken

Na het zure, het zoet

Nóg is er tijd

Nooit meer als vroeger

Onze hoogste Koning

Sluit aan

Gevouwen handen

Trek mij, Heere Jezus

Uit het donker in het Licht

Vol van glorie

Want U bent God

Ware vrede

Wel een gouden rand

Welk een groot verschil

Welk een toekomst

Wij vliegen heen

Zaligmaker van mijn zonden

Bewaar ons, o God

Zie Judas, wat was hij begerig naar geld.

Waarom was hij daar toch zo erg op gesteld?

De gierigheid is toch de wortel van ’t kwaad.

Het bracht de discipel tot vrees’lijk verraad.

Hij had zelf de liefde van Jezus gekend,

maar toch niet zijn blik van het geld afgewend.

Zo kon hij ’t begeren niet langer weerstaan

en is voor ’t verraad naar de tempel gegaan.

Toen Judas de straf voor de Heiland vernam,

het schrikkelijk oordeel dat over Hem kwam,

drong diep tot hem door het gevolg van zijn daad.

Zijn inktzwarte ziel lag verzonken in ’t kwaad.

Daar klonk nu zijn schreeuw uit een prangend gemoed:

’O, ik heb verraden ’t onschuldige bloed.’

Hij vluchtte in wanhoop en stortte zich neer.

Voor hem nu geen weg tot behoudenis meer.

Ach, Judas, was maar naar je Meester gevlucht.

Hij luisterde altijd naar iedere zucht.

Wist jij dan niet meer hoe vol liefde Hij was

en dat Hij de grootste der zondaars genas?

Maar is het met ons zoveel beter gesteld?

O, dat we toch waken voor dorst naar het geld.

Want Judas, hij heeft zich voor eeuwig vergist.

Bewaar ons, o God, voor zo’n duivelse list.

Bid voor elkaar

Van huis en van haard zijn er velen verdreven.

Ze zijn op de vlucht, dragen droefheid en leed.

Geef, Heer’, dat Uw kind’ren niet toe zullen geven

aan deze gedachte, dat U het niet weet.

Want dat U dit weet, kan hun vastigheid geven.

Al rijst wel de vraag, Heer’, hoelang U nog zwijgt.

Vertroost hen en geef hun nog moed in het leven,

hoe hevig de boze ook tart en bedreigt.

De angst kan ook immers Uw kind’ren bespringen.

Het woeden van satan komt juist op hen aan.

Geef dat zij in al deze moeilijke dingen

Uw liefde voor hen dieper mogen verstaan.

Geef hun veel te zien op de teek’nen der tijden.

Uw voetstappen komen steeds nader, o Heer’.

Dan zult U van duivelse macht hen bevrijden,

stort satan in eeuw’ge verwoesting terneer.

Wij die nog in vrijheid ons mogen bewegen:

dat wij vurig bidden voor broeders in nood.

Ze zijn om Gods hulp en nabijheid verlegen.

Hij hoort het gebed en Zijn goedheid is groot.

Heer’, leer ons te bidden voor al deze naasten.

Bescherm ze, verlos hen van duivels venijn.

Kom spoedig, ja, wil toch Uw komen verhaasten,

opdat ze eens veilig bij U zullen zijn.

De enige troost

Ik ken de een’ge troost, zo groot,

dat ik in leven en in dood,

met ziel en lichaam beide,

het eigendom van Christus ben,

Die ik als Zaligmaker ken,

mijn Toevlucht, t’ allen tijde.

Mijn Jezus is voor mij zo goed,

betaalde met Zijn dierbaar bloed

volkomen voor mijn zonden.

O wonder, Hij verloste mij

uit satans macht en heerschappij,

waarin ik lag gebonden.

Mijn Heiland laat mij niet alleen.

Zijn trouwe zorg is om mij heen.

En gaat de satan brallen,

dan maakt Hij ’t angstig harte stil.

En ’k weet dat buiten ’s Vaders wil

geen haar van ’t hoofd zal vallen.

Dat al de vreugd’ en tegenspoed

tot zaligheid mij dienen moet.

Zijn Geest is mij gegeven,

Die mij verzekert en verblijdt

en mij het harte toebereidt,

om tot Zijn eer te leven.

(Zondag 1)

De kracht van Zijn bloed

O, heerlijke dag toen de Paasvorst verrees,

maar ach, Zijn discipelen waren vol vrees.