Mede levend gemaakt

- De brief van Paulus aan de Efeziërs -

Ds. W. Pieters
Mede levend gemaakt – de brief aan Efeze
Serie: Aan u geschreven
B.V. Uitgeverij De Banier, 2009
Vormgeving: Mario van Voorst
ISBN 978 90 336 2964 8
NUR 700

www.debanier.nl

Alle rechten voorbehouden.
Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op welke andere wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Inhoud

Aan u geschreven

Inleiding

Een groet van genade en vrede

Verzegeld met de Heilige Geest

Geestelijke wijsheid

Het Hoofd in de hemel

Een zondig eertijds

Levend gemaakt met Christus

Zonder God en Christus

De middelmuur gebroken

Evangelie voor de heidenen

De rijkdom van Christus¹

De rijkdom van Christus²

De eenheid van het geloof

De ambten gegeven

Van dag tot dag vernieuwd

Een christelijk leven

Christus navolgen

Duisternis en licht

Vaderlijke raadgevingen

Christus, Hoofd van de gemeente

De Heere dienen in de praktijk

Krachtig in de Heere

De hele wapenrusting aan!

Hartelijke zegenwens

Aan u geschreven

Van de hand van de apostel Paulus zijn een aantal brieven verschenen, die enerzijds laten zien dat Paulus een diep inzicht heeft verkregen in de leer, maar tegelijkertijd ook dat hij het leven van de heiligmaking zo noodzakelijk achtte. Immers, aan de vruchten kent men de boom?

Juist ook om de actuele inhoud van de brieven van Paulus en anderen onder de aandacht te brengen is Uitgeverij De Banier gestart met de serie ‘Aan u geschreven’.

We hebben een aantal predikanten uit de gereformeerde gezindte bereid gevonden om een van de brieven te behandelen. Voor u ligt het boekje in de serie wat gaat over de brief aan Efeze, geschreven door ds. W. Pieters, predikant van de Hersteld Hervormde Kerk te Garderen.

Doelgroep

Deze serie is bestemd voor

A. Gezinnen. We leven in een ongelofelijk haastige tijd en wat schiet er in onze gezinnen meer en meer het bijbellezen en bijbelstudie bij in. Waar wordt er nog echt en wezenlijk gesproken over het gelezen Schriftgedeelte na de maaltijd? De jacht van de tijd stuwt ons door het leven heen en Gods Woord blijft zo vaak dicht of het bijbellezen is een lege traditie geworden. Door steeds korte hoofdstukjes te gebruiken hopen we dat er in de gezinnen stil wordt gestaan bij het gelezen Schriftgedeelte en er samen wordt nagedacht over de uitleg ervan. De gespreksvragen dienen om een eenvoudig gesprek op gang te brengen. Is het om welke reden niet mogelijk dit bij een van de maaltijden te doen, dan is dit boekje ook uitermate geschikt voor de avondsluiting of voor een bespreking op zondag.

Er wordt een grote aanslag gepleegd op de beoefening van huisgodsdienst en middels deze serie willen we ouders een handvat geven om de Schriften werkelijk te openen en een plaats te geven. De Heere werkt middellijk en Hij kan Zijn zegen verbinden aan dit eenvoudige middel in het gezin.

B. Persoonlijk: Er zijn gelukkig nog veel jongeren en ouderen die zich persoonlijk hebben aangeleerd een bijbelgedeelte goed te bestuderen. Deze serie wil daarbij een handreiking zijn: Onderzoekt de Schriften!

C. Bijbelstudieverenigingen, mannen- en vrouwenverenigingen zijn ook vaak op zoek naar goed materiaal. Zij kunnen ook heel goed gebruik maken van deze serie om zodoende een Schriftgedeelte gezamenlijk te bestuderen.

In het voorjaar 2009 verschijnen nog twee deeltjes over

1. De brief aan Filémon door ds. M.A. Kempeneers

2. De brief van Judas door ds. K. Visser

In bewerking voor het najaar zijn

1. De brief aan de Kolossenzen door ds. A.A. Egas

2. De brieven aan Timotheus door ds. J.C. den Ouden

3. De brief van Jakobus door ds. J. Joppe

Het is onze hartelijk wens dat de uitgave van deze serie gebruikt mag worden tot de uitbreiding van Gods Koninkrijk en tot nader onderwijs van hen, die de Heere hebben leren vrezen.

Namens Uitgeverij de Banier,
W. Visser

Inleiding

Voor jongeren zijn de brieven van de apostel Paulus niet de meest gemakkelijke stof om te lezen; ook niet de meest interessante. Toch is er voor jong en oud veel in te vinden wat van belang is voor het alledaagse leven.

Zo ook in de brief die we in dit boekje aan de orde stellen: de brief van Paulus aan de Efeziërs.

In deze brief aan de christenen in de ‘wereldstad’ Efeze gaat het over heel interessante onderwerpen; zoals over onze tong, onze ouders, het huwelijk, je baan. Paulus schrijft ook over hoe iemand door God tot God bekeerd wordt en wat we aan moeten met het moeilijke onderwerp van de uitverkiezing. Het bijbelboek Efeze is de moeite waard om je in te verdiepen, persoonlijk of als gezin. Paulus begint zijn brief met het woord ‘genade’ en hij eindigt er ook weer mee. ‘De genade zijn met al degenen die onze Heere Jezus Christus liefhebben in onverderfelijkheid’ Kent u, ken jij deze genade al?

Ds. W. Pieters
Februari 2009
Garderen

HOOFDSTUK 1

Een groet van genade en vrede

Hoofdstuk 1:1-2

1 Paulus, een apostel van Jezus Christus door de wil van God, aan de heiligen die te Efeze zijn, en gelovigen in Christus Jezus:
2 Genade zij u en vrede van God, onze Vader en de Heere Jezus Christus.

Opnieuw neemt Paulus de ganzenveer ter hand. Het is ongeveer 62 jaar na de geboorte van Christus en dus bijna dertig jaar na Zijn kruisiging. De onpeilbare rijke liefde van Christus dringt hem. Hij houdt zielsveel van al zijn gemeenten, die door Christus’ bloed zijn gekocht en door Christus’ Geest zijn vernieuwd, en dus ook van de gemeente in Efeze. Daar heeft hij heel wat tijd en aandacht, zorg en kracht aan mogen en willen besteden. Door Gods genade verkondigde hij er het blijde nieuws van de onverdiende zaligheid in Gods geliefde Zoon. We lezen hierover in Handelingen 19. Inmiddels is hij vertrokken. Nu hij deze brief schrijft, zit hij, zoals uit hoofdstuk 3 vers 1 blijkt, gevangen, waarschijnlijk in Rome.

Genade en schuld

Hij schrijft deze brief om de genade van God in Christus te verheerlijken, nader te verklaren en ook te verdedigen.

Ook toen waren er blijkbaar mensen die deze genade tekort deden. Dit is wel begrijpelijk als we naar onszelf zien: Gods genade verklaart ons zo diep schuldig! Het woord ‘genade’ of ‘gratie’ veronderstelt immers de situatie van een ter dood veroordeelde misdadiger. Wie niet veroordeeld is, dient geen gratieverzoek bij de koningin in.

Maar de apostel kan het niet toestaan dat deze heerlijke genade wordt ontkracht, juist omdat hij zelf de oneindige kracht en onvergelijkbare zoetheid van Gods genade heeft ondervonden. Ook omdat hij weet hoe ellendig arm het leven wordt wanneer Gods kinderen niet het rechte zicht op deze genade hebben.

We moeten namelijk niet alleen genade ontvangen, maar we moeten ook goed, helder inzicht in het genadekarakter van het heil ontvangen.

Vooral kan Paulus het niet uitstaan dat Gods genade wordt verdonkerd, omdat hij gloeit van ijver voor de eer van God, die hierbij in het geding is. Heeft u dat ook, dat u van binnen in brand komt te staan als God wordt beledigd? Of kunt u dit gewoon laten gebeuren en blijft u er koud onder?

De afzender

Hij noemt zich in vers 1 een apostel, dat is een gezondene. Hij wordt met een boodschap gestuurd. En wel door God. Paulus heeft zelf hierin niets te zeggen.

Wat een les voor ons: we dienen in alles ondergeschikt te zijn aan Gods wil. We moeten altijd Hem laten beslissen en besturen … En daar moeten we het ook nog eens van harte mee eens zijn.

Hij schrijft de brief aan heilige mensen. Het woord ‘heilig’ heeft in de Bijbel betrekking op de verhouding tot God. Iets is heilig, als het aan God is gewijd. Denk aan de sabbatdag, die God heiligde, dat is: aan Zijn dienst wijdde. Zo zijn de priesters heilig, omdat ze helemaal aan de dienst van God zijn verbonden. Gelovigen zijn ook heilig, omdat ze een bijzondere band met God hebben. Dit kan uiterlijk zijn, door het verbond; dit kan ook innerlijk zijn, door de band van het ware geloof.

Wij zijn als kinderen van het verbond (zoals Petrus in Handelingen 3 vers 25 de ongelovige Joden van zijn dagen aanspreekt) allen heilig. De vraag is maar: hoe zijn we dit? Uiterlijk alleen, of ook innerlijk? Wanneer wij innerlijk geheiligden zijn, zijn wij afgescheiden van de zonde, en ontvingen we een liefdesband met Jezus Christus. We kunnen en moeten weten of we innerlijk geheiligden zijn. Dus we mogen niet gissen of veronderstellen, maar moeten door geloofsovergave tot zekerheid komen!

Wanneer we heilige christenen zijn zoals de Bijbel dit bedoelt en zoals Gods Geest dit bewerkt, gaat er op de omringende wereld een aantrekkingskracht van uit, die onder Gods zegen onweerstaanbaar is. Dan staan we apart van de wereld en zijn we duidelijk herkenbaar. Dan merkt de wereldling in de straat het op en de spottende collega ook. Ze krijgen respect voor ons, zelfs al zijn ze het met onze principes nog zo oneens. Dat zie je op school ook: al schelden ze een serieuze jongen uit, diep in hun hart weten ze toch dat hij gelijk heeft!

Dit was de reden dat de christenen in die tijd zonder wapens het Romeinse Rijk geestelijk overwonnen, en de afgoden te sterk waren …

De geadresseerden

Paulus groet ons door ons genade en vrede toe te wensen. Ik schrijf ‘ons’. Dit kan bevreemden, want de brief is gericht aan de christenen in Efeze, bijna tweeduizend jaar geleden. Maar het geloof weet ook vandaag: al wat tevoren geschreven is, dat is tot onze lering en vertroosting geschreven. Daarom mogen wij, in het geloof, onszelf als geadresseerden beschouwen. Vader, moeder, kinderen, hierbij moeten we wel gedurig de vraag stellen: geldt dit ook voor mij? Ken ik dit en beoefen ik dat?

Het Griekse woord voor ‘genade’ (charis) is verbonden met ‘blij zijn’ (chairein). En dat is niet opzienbarend. Genade is immers een verheugende zaak: als doemwaardige zondaar verlost te zijn van de hel, en op reis te zijn naar een zekere en onbeschrijflijk heerlijke toekomst van enkel blijdschap … wie zou dan niet blij zijn?

Weet u wat genade ook is? Gratie! Gratie wordt ontvangen op het schavot, door een ter dood veroordeelde misdadiger. Bent ú rijp voor gratie? Hebt ú bij de Heere al leren smeken om deze onverdiende weldaad?

Vrucht van genade is vrede. Paulus verbindt deze twee dan ook in al zijn brieven: ‘genade zij u en vrede’. Het gaat over vrede met God en vrede met uw lot; ook (en niet minder) over vrede met de broeders en zusters in Christus, en met uw naaste – zoveel in u is. Vrede, wat is dat? Iedereen weet er wel iets bij te denken, maar niemand weet zo goed hoe rijk vrede is, als die mensen die een oorlog hebben meegemaakt. Zo is het geestelijk ook: wie inleeft in oorlog met God te zijn, vanaf onze geboorte al, en deze oorlogssituatie te hebben voortgezet door jarenlange daden van vijandschap, díe kan het geluk niet op wanneer hem de vrede wordt aangeboden en geschonken.

En dat is het waarop wij onszelf moeten onderzoeken bij het lezen van de openingszinnen van deze brief. Kennen we iets van deze vrede?

Zijn Naam

Een dierbare Naam hebben we nog overgeslagen, die Paulus echter meteen aan het begin noemt: Jezus Christus. Deze Naam is voor het schuldverslagen hart onuitsprekelijk zoet, onzegbaar kostbaar. Waarom?

Weet u het in innerlijke verwondering? Of is deze Naam voor u niet meer dan een klank, een paar letters? Daar moeten we als jongeren ook eens over nadenken. Natuurlijk kennen we de Naam van de Zaligmaker, maar kénnen we Hem ook echt?

Paulus had werkelijk nooit kunnen denken, toen hij zich in Jeruzalem klaar maakte om naar Damaskus te vertrekken om daar de volgelingen van deze Jezus gevangen te nemen, dat hij deze Persoon zo onuitsprekelijk teer zou liefkrijgen. Maar het is toch gebeurd! Het is hem toch geschonken! God stortte Zijn liefde uit in zijn hart en won hem door almachtige en zoete genade in voor Zijn Zoon en voor Zijn dienst.

Hebt u Hem lief? En waarom hebt u Hem lief?

Gespreksvragen

1. Hoe kunnen we zeggen dat de brief aan de christenen in Efeze ook aan ons is gericht?

1. Hoe kunt u aan genade en vrede komen? En hoe wordt u ermee vervuld?

Lezen: Handelingen 19:1-12
Zingen: Psalm 33:6

HOOFDSTUK 2

Verzegeld met de Heilige Geest

Hoofdstuk 1:3-14

3 Gezegend zij de God en Vader van onze Heere Jezus Christus, Die ons gezegend heeft met alle geestelijke zegening in de hemel in Christus.

4 Gelijk Hij ons uitverkoren heeft in Hem, vóór de grondlegging der wereld, opdat wij zouden heilig en onberispelijk zijn voor Hem in de liefde;

5 Die ons tevoren verordineerd heeft tot aanneming tot kinderen, door Jezus Christus in Zichzelf, naar het welbehagen van Zijn wil.

6 Tot prijs der heerlijkheid Zijner genade, door welke Hij ons begenadigd heeft in de Geliefde;

7 In Welken wij hebben de verlossing door Zijn bloed, namelijk de vergeving der misdaden, naar de rijkdom Zijner genade,

Met welke Hij overvloedig is geweest over ons in alle wijsheid en voorzichtigheid;

8 Ons bekend gemaakt hebbende de verborgenheid van Zijn wil, naar Zijn welbehagen, hetwelk Hij voorgenomen had in Zichzelf;

9 Om in de bedeling van de volheid der tijden wederom alles tot één te vergaderen in Christus, beide dat in de hemel is en dat op de aarde is;

10 In Hem, in Welken wij ook een erfdeel geworden zijn, wij die tevoren verordineerd waren naar het voornemen Desgenen Die alle dingen werkt naar de raad van Zijn wil;

11 Opdat wij zouden zijn tot prijs Zijner heerlijkheid, wij die eerst in Christus gehoopt hebben.

12 In Welken ook gij zijt, nadat gij het Woord der waarheid, namelijk het Evangelie van uw zaligheid, gehoord hebt; in Welken gij ook, nadat gij geloofd hebt, zijt verzegeld geworden met de Heilige Geest der belofte;

13 Die het Onderpand is van onze erfenis, tot de verkregen verlossing, tot prijs Zijner heerlijkheid.

De apostel schrijft hier eigenlijk één lange zin, een hooggestemde lofzang op de genade van God. Hij begint met God te zegenen, te prijzen. God wordt in Zijn hemelse troonzaal onophoudelijk geroemd door de heilige engelen, zoals we lezen in Psalm 103 vers 20. Hij schiep ook ons om Hem te loven. Herscheppende genade wordt verheerlijkt met als doel dat we ons scheppingsdoel opnieuw mogen verwerkelijken: onze God prijzen.

Hebt u daar zin in? En jullie, jongens en meisjes?

Verkiezing

De reden dat de apostel hiertoe oproept, is gelegen in de zegeningen die we van God krijgen. Hij is een zegenende God, Die we terecht met de Nederlandse Geloofsbelijdenis noemen: ‘een zeer overvloedige Fontein van alle goed’.

De lofpsalm die de verzen 4-14 omvat, beschrijft nu wélke zegen de kerk in Efeze heeft ontvangen: de verkiezing tot zaligheid! Anders omschreven de voorverordinering tot het kindschap. Het Oudnederlandse woord verordineren betekent eenvoudig: bestemmen (voorverordineren = voorbestemmen). God heeft het besloten en Hij zorgt ervoor dat het zijn beslag krijgt. De duivel was het daar niet mee eens, en de vijandige heidenen in Efeze waren het er evenmin mee eens. En wij? Wie zichzelf leert kennen, die weet: ook ik ben het hier niet mee eens. Dat kindschap van God interesseert me van nature minder dan € 100 loonsverhoging … Maar dat wordt anders als de Geest aan het werk gaat en ons zacht en stil laat merken hoe nameloos leeg alles is buiten God. Als we daarbij mogen zien welke volheid God in Christus heeft gelegd en hoe begeerlijk deze is, dan smelt de tegenstand weg, ineens of langzamerhand. En dat is nu precies wat de voorverordinerende God doet: Hij besloot mensen uit de heidense stad Efeze tot Zijn kind te adopteren. Hij wachtte niet totdat ze Hem er om zouden vragen; ook wachtte Hij niet op hun instemming, maar Hij Zelf bewerkte deze instemming. Zo gaat het vandaag nog!

De prijs betaald!

Bij dit kindschap hoort ook de reiniging van al onze vuile en walgelijke zonden in het enige reinigingsmiddel daarvoor: het krachtige en dierbare bloed van het Lam Gods. En dat was genoeg om van al de inwoners van Efeze de zonden af te wassen.

Laat ons moed scheppen bij het horen van deze boodschap, want na tweeduizend jaar is de kracht van dit bloed niet verminderd!

De bloedprijs van het Lam is de grond waarop de vergeving van zonden rust. Nee, de offerdood van Christus is niet de bewegende oorzaak, maar wel de verdienende oorzaak van de verzoening. De bewegende oorzaak is het vrije welbehagen van God. Hij wilde het. Het is dus niet zo dat Christus met Zijn offerande aan het kruis Zijn Vader gewillig maakt, maar net andersom: het Offerlam Gods komt omdat God zo genadig is. Dus eerst is er het genadige welbehagen van God en daaruit vloeit voort de overgave van Christus aan het kruis. Beide zijn noodzakelijk: het vrije welbehagen én het bloed van onze Middelaar. Snappen we de grote rijkdom van Zijn welbehagen waarover de engelen zongen?

Dit welbehagen gaat voorspoedig voort en wordt zichtbaar vanaf de schepping tot aan de wederkomst, van eeuw tot eeuw, van plaats tot plaats, van hart tot hart, overeenkomstig de wil van Hem Die alle dingen werkt naar Zijn wijze besluit. Dat houdt niemand tegen en daaraan werkt niemand mee – al gebruikt God er in Zijn vrijmacht wel mensen en middelen voor; wie Hij maar wil.

Voor ons mensen is de uitverkiezing een moeilijk leerstuk. Toch? We begrijpen God niet. Waarom heeft Hij niet méér mensen uitverkoren? Waarom niet déze of juist díe? Wie eerst God wil begrijpen en Hem dán pas wil aanbidden, liefhebben en dienen, komt nooit verder dan onbegrip en afkeer, of hoogstens twijfel.

Val deze God daarom te voet, zonder te weten of je bent uitverkoren.

Verzegeld, vastgemaakt