Gebedsdagboek

Wanneer wij aan machtige mensen iets willen voorleggen, durven we dat alleen te doen in nederigheid en eerbied. Eens temeer geldt dan dat wij de Heer[e], God van al wat is, moeten smeken in alle nederigheid en zuivere devotie. En laten we beseffen dat [H]hij ons niet verhoort door een vloed van woorden… Daarom moet ons gebed kort en zuiver zijn. Alleen door ingeving van de goddelijke genade kan het wel eens verlengd worden.

Benedictus van Nursia (ca. 480-550)

Ds. E. Gouda
Gebedsdagboek – 35 thema’s voor meditatie en gebed
© B.V. Uitgeverij De Banier, Apeldoorn 2017
Omslagontwerp en vormgeving: José van der Meer
Binnenwerk: André Kikkert
ISBN 978 94 0290 4949
NUR 707

www.debanier.nl

Alle rechten voorbehouden.
Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op welke andere wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

GEBEDSDAGBOEK

35 THEMA’S
VOOR MEDITATIE
EN GEBED

DS. E. GOUDA

INHOUD

Woord vooraf

Inleiding

Algemene richtlijnen

Dagboek

Zeven vragen

Tabellen voor eigen gebedspunten

WOORD VOORAF

Er zijn al heel wat boeken over het gebed geschreven. Het boekje dat u nu in handen heeft, is vooral een praktisch boekje om elke dag te gebruiken. De Heere Jezus zegt in de gelijkenis over de onrechtvaardige rechter in Lukas 18 (vers 1) dat men altijd bidden moet, en niet vertragen. En hoewel veel mensen overtuigd zijn van het nut en de noodzaak van het gebed, komt het in de praktijk lang niet altijd van de grond. Om u hierbij te helpen dient dit boekje. In vijfendertig dagen tijd komen tal van (deel)thema’s voorbij. Aan de hand hiervan kunt u elke dag bidden voor een nieuw onderwerp. Op één dag kunt u niet voor alles bidden, daarom is het goed om de gebedspunten uit te smeren over een langere periode. Na vijfendertig dagen komen er – onder het voorbehoud van Jakobus (4:15) – weer nieuwe dagen. Zo blijft het bidden steeds nieuw.

Bidden is echter geen kunst, maar een gunst. Wij kunnen het niet zelf. Laat ons gebed elke dag met de leerlingen van Jezus zijn: Heere, leer ons/ mij bidden! Opdat God door onze gebeden meer en meer de lof en de eer ontvangt.

De Heere verhore onze gebeden tot opbouw van Zijn Koninkrijk en tot verheerlijking van Zijn Naam!

Ds. E. Gouda, augustus 2017

INLEIDING

Bidden. Het lijkt zo gewoon. Dat is het misschien voor veel mensen ook. Het gebed is wel vergeleken met ademhalen. Als je niet ademt, kun je niet leven. En zo kan er geen waar geestelijk leven zijn zonder gebed. Ademhalen doe je zelfs zonder dat je erbij nadenkt, maar bidden vraagt om concentratie. Bidden kost inspanning. Je moet er al dan niet letterlijk voor gaan zitten. Je moet erbij nadenken en je van tevoren afvragen: Waarvoor wil ik bidden? Bidden lijkt zo eenvoudig: handen vouwen en ogen sluiten. Maar het tegendeel is waar. Bidden is, zo zegt Luther, zwaar werk. Het gaat niemand makkelijk af. Dat mag ook niet, want bidden is voor het aangezicht van God komen. Oog in oog staan met de volmaakt Heilige. Dat besef maakt nederig. Immers, wie ben ik? Bidden is moeilijk, maar niet onmogelijk. De Heere Jezus heeft het Zelf bevolen: Ga in uw binnenkamer (Matth. 6:6a). En de Heilige Geest wil het mij leren (Rom. 8:26). Dat is het geheim van elke bidder. Wij kunnen niet bidden, maar de Heilige Geest bidt voor ons en Hij bidt ons voor.

Handreiking

De Bijbel staat vol met gebeden. Ze staan opgetekend. De Heilige Geest heeft de woorden geademd. En wij mogen ze inademen en uitademen. Niet uit gewoonte. Bidden is nooit gewoon. Daarom is dit dagboekje geboren. Het is bedoeld als handreiking.

Ik hoor om me heen vaak dat mensen, ook betrokken christenen, moeite hebben met bidden. Het is, zo zegt men, vaak meer van hetzelfde. Het lijkt soms bijna op een Rozenkrans.¹ Elke keer komen dezelfde onderwerpen terug. Het is een leeg ritueel. En men voelt zich tegelijk schuldig. Bovendien is het gebed vaak een sluitpost op de begroting. Vaak klinkt het: ‘Nog even bidden.’ En tijdens het bidden dwalen de gedachten af of worden we ’s morgens met gevouwen handen wakker, door de slaap overmand (Matth. 26:40-41). Veel mensen draaien voor hun gevoel in een cirkel rond. Het gebedsleven wordt niet verdiept. Ze hebben een paar vaste gebedspunten die elke dag herhaald worden. Men wordt er moe van. Het gebed is een sleur geworden. Het geeft geen vreugde, maar lijkt een verplichting. Velen haken zelfs af en stoppen ermee. Terwijl het gebed een rijke en vreugdevolle ervaring kan geven, omdat de bidder bij God mag komen. Bij Hem op audiëntie. En Hij wil het oor neigen (Ps. 116).

Het is niet erg om dagelijks vaste punten te herhalen. De Heere Jezus leert Zijn leerlingen het ‘Onze Vader’. In dit gebed zit alles. Het behoeft geen aanvulling. We moeten dagelijks bidden om brood en alles wat daarmee samenhangt. Dagelijks bidden we om vergeving van onze zonden. Dagelijks bidden we om bekering. En zo is er meer te noemen. Het is met andere woorden niet erg om bij God in herhaling te vallen. God ziet ons graag komen. Tegelijk is het waar wat Luther zegt: ‘Bidden is uitsluitend een werk van geloof; niemand kan het dan alleen de christen.’

Naast onze vaste gebeden zijn er tal van andere zaken waarvoor gebeden kan worden. Dat hoeft niet allemaal op één dag. Het gaat er niet om dat we op een dag zoveel mogelijk en zo lang mogelijk bidden (Matth. 6:7). Het gaat niet om kwantiteit, maar om kwaliteit. God is het waard. Hij is heilig. Volstrekt anders. Wij naderen met knikkende knieën en met een stamelende stem. Wij durven onze ogen niet op te slaan. En nochtans roepen we tot Hem. Tot Wie zouden we heengaan, dan tot Hem alleen!

Thema’s

U vindt in dit boek voor elke dag een gebedsonderwerp om – naast de vaste gebedspunten – in het bijzonder voor te bidden. Hieronder vindt u een toelichting op de gekozen thema’s.

- Op de zondag staan we stil bij deelonderwerpen die met deze dag samenhangen, zoals de eredienst, zending, evangelisatie, de vervolgde kerk, enzovoort. Zie dagen 1, 8, 15, 22 en 29.

- Op maandag is het hoofdonderwerp ‘persoonlijk’. Op deze dag begint de nieuwe school- en werkweek. We denken aan deelonderwerpen die ons als persoon aangaan en ons persoonlijk (kunnen) raken. Zie dagen 2, 9, 16, 23 en 30.

- Op dinsdag is het hoofdonderwerp ‘overheid’. Onder ‘overheid’ verstaat het woordenboek: ‘personen, lichamen aan wie het gezag is toevertrouwd, m.n. door de wet’ (Van Dale). Denk hierbij aan de Eerste en de Tweede Kamer en aan de plaatselijke overheid in de vorm van burgemeester, wethouders en gemeenteraad, maar ook aan politie en justitie, enzovoort. Zie dagen 3, 10, 17, 24 en 31.

- ‘Wereld’ is het begrip voor ‘aarde’ en voor ‘alle (soorten) mensen van de aarde’ (Van Dale). Op woensdag bidt u voor alle deelonderwerpen die hiermee te maken hebben. We denken hierbij aan oorlogen (zoals in Syrië), hongersnoden, rampen, maar ook aan de natuur als de schepping van God, aan vluchtelingen, enzovoort. Zie dagen 4, 11, 18, 25 en 32.

- Op donderdag is het thema Iraël. De christelijke kerk bestaat niet zonder Israël (zie ook H. Vreekamp, Zonder Israël niet volgroeid, Kampen 1992²). En zonder Israël is er voor de wereld en voor de kerk geen toekomst. Israël is echter voor velen een ‘steen des aanstoots’. Israël kan niet zonder (ons) gebed. Wij denken aan Israëls verkiezing, aan de talloos vele pogroms en aan de verschrikkingen van de Holocaust, de spanningen in het Midden-Oosten. Ook noemen we de Messias Belijdende Joden en we bidden om de vervulling van de beloften voor Israël. Zie dagen 5, 12, 19, 26 en 33.

- Op vrijdag is het hoofdonderwerp ‘gemeente’. Wij maken deel uit van een christelijke gemeente. Wij doen op deze dag voorbede voor zieken, weduwen en weduwnaars en we noemen ook de huwelijken, (eenouder) gezinnen, pleeg- en stiefkinderen, alleengaanden en alleenstaanden. Het is slechts een greep uit het vele van deze dag. Zie dagen 6, 13, 20, 27 en 34.

- De Heidelbergse Catechismus zegt dat het gebed voor een christen nodig is, omdat het het voornaamste stuk der dankbaarheid is, welke God van ons vordert. In een week tijd is er voor veel gebeden, maar bidden is ook danken. Op zaterdag, de laatste dag van de week, vóór aanvang van de nieuwe week, zijn we geroepen om God waarachtige dank(baarheid) te bewijzen. Er is veel om voor te danken. Zie dagen 7, 14, 21, 28 en 35.

Tot eer van God