Verhoring van het gebed

Wulfert Floor
Verhoring van het gebed
© B.V. Uitgeverij De Banier, Apeldoorn 2017
Omslagontwerp en vormgeving: Albert Bloemert
Foto op omslag: pexels.com
ISBN 978 94 0290 4048
NUR 713 002

Samengesteld door J. Kranendonk-Gijssen

www.debanier.nl

Alle rechten voorbehouden.
Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op welke andere wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Wulfert Floor

Inhoud

1. Deze ellendige riep, en de HEERE hoorde.
Psalm 34:7a

2. Gewisselijk zal Hij u genadig zijn op de stem uws geroeps; zo haast Hij die horen zal, zal Hij u antwoorden.
Jesaja 30:19b

3. De HEERE is goed, Hij is ter sterkte in de dag der benauwdheid, en Hij kent hen die op Hem betrouwen.
Nahum 1:7

1. Deze ellendige riep, en de
HEERE hoorde

Deze ellendige riep, en de Heere hoorde.

Psalm 34:7a

Onze tekstwoorden zijn de woorden van een koning, een profeet, een man naar Gods hart. Bovendien zijn het woorden van een wegwijzer, een raadgever en een psalmdichter. Het zijn geen woorden van een farizeeër, ook niet van een dweper of dwaas. Het zijn geen woorden van een onbekeerd iemand, maar van een man met een gezond geloof. Hij was oprecht in zijn godsvrucht. Hij was verzekerd van zijn zaligheid. Hij sprong met zijn God over een muur. De dichter was een wijs, geleerd en godzalig iemand. Hij kon zelfs zeggen: ‘Ik ben verstandiger dan al mijn leraars (…) ik ben voorzichtiger dan de ouden.’ Is het niet wonderlijk dat zo’n voortreffelijk, geleerd en godzalig man zichzelf zo’n armoedige en vernederende naam geeft? Hij noemt zichzelf ‘deze ellendige’ …

Hierover zullen we met aandacht nadenken. We letten op:

1. De persoon die we hier ontmoeten: Deze ellendige;

2. Het middel dat hij aanwendt: Hij riep;

3. Het gelukkige gevolg daarvan: De Heere hoorde.

1. De persoon die we hier ontmoeten

Hij noemt zich ‘deze ellendige’. Het is hier niet als in Daniël 4 waar koning Nebukadnezar zegt: ‘Is dit niet het grote Babel dat ik gebouwd heb?’ Het is ook niet als in Openbaring 18 waar we Babylon horen zeggen: ‘Ik zit als een koningin, en ben geen weduwe, en zal geen rouw zien.’ Integendeel. Hier is iemand aan het woord die met Paulus zegt: ‘Ik ellendig mens.’

Wat is een ‘ellendige’? Wat leert een mens die zichzelf met nadruk ‘een ellendige’ noemt kennen? Elk onbekeerd en bekeerd mens is in het algemeen ‘ellendig’ door de gevolgen van de val. Heeft niet de mens een strijd op aarde? Of hij nu arm is of rijk, hij is toch kort van dagen en zat van onrust. Het beste, het uitnemendste van dit leven baart dikwijls moeite en verdriet. Wie leeft er zonder zorg en hartzeer?

Een mens is ook ellendig als ramp en kruis, ziekte en tegenspoed, armoede, honger of een belegering door de vijand aan de orde is. Hoe ellendig was Jeruzalem niet toen de stad belegerd werd door Nebukadnezar. De profeet Jeremia zei ervan: ‘Ik ben de man die ellende gezien heeft door de roede Zijner verbolgenheid.’ Het zag er toen zó ellendig uit, dat in die grote hongersnood de barmhartige vrouwen hun kinderen kookten en opaten.

Wat is het een bange tijd geweest voor Nederland toen het zuchtte onder het Spaanse juk. Denk aan Zutphen, Naarden, Haarlem en andere steden. Onder het zesjarig bewind van Alva zijn18.600 mensen omgebracht door de handen van de beulen. De palen en bomen langs de weg hingen vol met lijken. De lucht was daardoor zo verderfelijk, dat men niet wist waar men het zoeken moest. Denk ook aan de duizenden arme inwoners die – bleek en beangst van schrik – hun dierbare vaderland in alle haast verlieten. Overal zag men mensen bezig om hun beste goederen in te pakken en daarna zo snel mogelijk hun dierbare geboortegrond te verlaten, in de hoop door de vlucht hun leven te redden. Was dat niet een tijd van buitengewone zorg en ellende?

Hoeveel ellende is er niet door sterfgevallen en smartelijke verliezen. En … we zijn ook zelf de dood onderworpen. Of we rijk zijn of arm, we zullen de dood niet kunnen ontgaan. Deze zal ons allen overleveren aan het donkere graf om daar tot stof te verteren. We zullen in de stikdonkere grafkuil blijven totdat deze aarde door vuur zal voorbij gaan.

Wat we vooral moeten opmerken is dat de onbekeerde mens ellendig is door onmacht en het gemis van Gods beeld. De mens is tegenover God nog minder dan een waterdruppel en een zandkorrel. Toch is hij zo brutaal om tegen God op te staan. De mens is een vijand van zijn Maker! Hij is een hater van de hemelse Vader en ook van Zijn grote Zoon. Zo heeft Jezus Zelf getuigd. Hun bedenken van het vlees is vijandschap tegen God. De natuurlijke mens blijft onder alle bestraffingen, vermaningen en raadgevingen doof en dood, als Gods arm aan hem niet wordt geopenbaard. Denk aan de Joden in de tijd van Jeremia en Ezechiël. Denk aan het verharde Israël in de tijd van Jezus’ omwandeling op aarde. Denk aan de dochters van Lot, die zoveel gehoord, gezien en ervaren hadden, en tóch nog volhardden in de weg van de ongerechtigheid. Denk aan de velen die onder de bediening van het dierbare Woord leefden, en toch onder zoveel licht nog in de duisternis bleven en uiteindelijk in de zonde zijn gestorven. Ach, wat is de mens toch ellendig geworden door de zonde. Of hij nu voortleeft in uitwendige zorgeloosheid en zedeloosheid, vloekt, zweert, liegt, en openbaar komt als een die leeft in hoererij of dronkenschap en zich openbaart als een half beest of een duivel. Óf dat hij zich uitwendig meer burgerlijk gedraagt, terwijl hij een woedende vijand is van de zuiverste waarheid en van al Gods ware volk. Het kan zelfs zijn dat hij niemand kwaad doet dan alleen zichzelf, omdat hij meent door zijn deugdelijke karakter zalig te kunnen worden, en dat zonder ooit ware behoefte aan Jezus gevoeld te hebben.