Geestelijke brieven

Anne Dutton
Geestelijke brieven
© Anne Dutton, 1740
Originele titel: Letters on spiritual subjects
Oorspronkelijke uitgever John Oswald, Londen, 1740
© B.V. Uitgeverij De Banier, Apeldoorn 2018
Omslagontwerp en vormgeving: Albert Bloemert
Vertaling: Thera Tanis-Baars
ISBN 978 94 0290 5120
NUR 707-000

www.debanier.nl

Alle rechten voorbehouden.
Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op welke andere wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Ter inleiding

Soms word je als uitgever geattendeerd op een onbekende auteur. Ds. J. Roos, predikant van de Gereformeerde Gemeente in Nederland te Barneveld, wees ons op de brieven van Anne Dutton. Die zouden volgens hem zeker vertaald moeten worden vanwege hun rijke geestelijke inhoud.

Anne Dutton, geboren Williams (1691-1765) werd geboren in de Engelse stad Northampton. Zij groeide op in een gezin dat gestempeld werd door de godsvrucht van haar beide ouders. Als jonge vrouw kwam zij in aanraking met de prediking van de baptistenvoorganger John Moore. “Hier werd ik grondig onderwezen in de zuivere evangelische leer,” schreef ze later. In de gemeente van Moore ontving ze het sacrament van de Heilige Doop.

Op 22-jarige leeftijd trouwde Anne met mr. Cattell. Samen met hem ging ze naar een zogenoemde calvinistische baptistengemeente. Daar werd in 1714 John Skepp predikant, die door zijn tegenstanders vaak werd beschuldigd van hypercalvinisme. Omdat Anne Dutton zich thuis voelde onder de prediking van Skepp werd deze afwijking in de leer ook haar verweten. Toch plaatsen verschillende auteurs er vraagtekens bij of het terecht is dat Anne Dutton dit stempel kreeg. Zij wijzen erop omdat zij waardering had voor het werk van Whitefield, met wie ze goede contacten onderhield. Bovendien getuigde ze in haar brieven van de wonderen die in haar eigen kerkelijke gemeente plaats hadden. In betrekkelijk korte tijd groeide de gemeente met méér dan honderd zielen, “waarvan vele oprechte belijders.”

Rond 1720 overleed Anne’s echtgenoot, mr. Cattell. Kort daarop trad ze in het huwelijk met ds. Benjamin Dutton. Zijn bediening werd rijk gezegend. De gemeente in Great Gransden (Huntingtonshire) groeide zodat een nieuw kerkgebouw noodzakelijk was. Om gelden bijeen te verzamelen ging ds. Dutton naar Amerika. Op de terugreis verging het schip waarop hij meevoer. Anne Dutton bleef opnieuw als weduwe achter.

Reeds voor het overlijden van haar tweede man was Anne Dutton begonnen stichtelijke traktaten te schrijven, maar in de laatste periode van haar leven was ze daar vooral druk mee. In brede kring, zowel in Groot-Brittannië als in Amerika, vonden haar geschriften gretig aftrek. “Ze zijn tot troost en onderwijs van allen die Gods Naam vrezen,” schreef de grote prediker George Whitefield. “Juist door haar kinderlijk geloof, haar eenvoudige godsvreze en haar geestelijk verstaan van de Schrift geeft ze onderwijs aan zoekende zielen.”

Naast het schrijven van traktaten onderhield Anne Dutton een uitgebreide correspondentie met tal van predikers en andere vromen. Een aantal van deze brieven is in deze bundel bijeengebracht. Door de geestelijke inhoud hebben deze nog steeds grote zeggingskracht. Tolle Lege.

Apeldoorn, juli 2018
De uitgever

Voorwoord

Van de schrijfster aan wie de volgende brieven zijn geschreven.

Mijn geliefde vrienden,

Velen van u hebben de brieven die ik aan u heb geschreven vriendelijk ontvangen als teken van mijn liefde. Het heeft de Heere behaagd om ze tot nut voor uw ziel te gebruiken. Daarom twijfel ik er niet aan dat u ze ook zult ontvangen nu ze in gedrukte vorm verschijnen. Zeker nu de brieven die met name aan enigen onder u gericht waren, hier vergezeld gaan van een aantal brieven die weer aan andere vrienden geschreven zijn. Die zou u anders niet gezien hebben, maar worden nu in dit boekje ook aan u voorgelegd.

Diegenen van mijn vrienden aan wie ik brieven heb geschreven die niet in dit kleine werk zijn opgenomen, bid ik, dat u het niet als een teken van onbeleefdheid zult opvatten dat uw brieven hier geen plaats in hebben gekregen. Want van veel brieven die ik heb geschreven, heb ik geen kopie bewaard. En de kopieën die ik wel heb bewaard en die nog steeds mijn eigendom zijn, zijn teveel om in dit boek op te nemen, zelfs al zou het tweemaal zo groot zijn dan het al is. Wat die brieven betreft, het is God alleen bekend of ze ooit gepubliceerd zullen worden.

Misschien vinden sommigen dat als er een aantal van mijn brieven gepubliceerd zou worden, het meer gepast zou zijn geweest om dit na mijn overlijden te doen. Dit dacht ik zelf ook, maar anderen waren van mening dat als ze nu gepubliceerd werden, ze nu van nut zouden kunnen zijn. Daarom hebben zij ernaar gevraagd om ze te publiceren, waarop ik mijn toestemming heb gegeven. Ik hoop dat niemand ontstemd zal zijn dat dit boek nog tijdens mijn leven wordt gedrukt. Om die reden heb ik ook mijn eigen naam geheel weggelaten. Ik weet heel goed dat alles wat van waarde is in deze brieven van de Heere komt en dat alle onvolkomenheid daarin van mij afkomstig is. Maar wanneer God door middel van het gestamel van zo’n zwakke zuigeling als ik ben, aan een van Zijn kinderen kracht zou willen geven, geeft het mij vreugde en ontvangt Hij daarvoor alle lof.

Als God dus door middel van deze brieven verheerlijkt zal worden en ze Zijn volk tot voordeel zullen strekken, is mijn doel in het publiceren van deze brieven bereikt. Ik smeek u allen die mijn vrienden zijn, om hier samen met mij voor te bidden, om zo uw vriendin die u in Jezus Christus hartelijk liefheeft te helpen.

Brief 1

Aan dhr. W. en mevr. E. C.

Geliefde broeder en zuster,

Moge de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, uw hart en zinnen bewaren in Christus Jezus!¹ Ik ben zeer verblijd dat u gesteund wordt om uw lot geduldig te dragen en dat u gelooft dat de Heere daarin het goede met u voorheeft. Onze geliefde Vader neemt nooit iets goeds van ons af, tenzij dat Hij iets beters heeft om aan ons te geven. Hij heeft uw stenen weggenomen om u parels te geven, uw uiterlijke rijkdom afgenomen om u met ware rijkdom en het volmaakte vermogen te vervullen. Aanbid Hem dan, zowel omdat Hij genomen heeft als omdat Hij gegeven heeft. Het is Zijn liefde die het lot zo heeft geworpen; geloof het slechts en u zult het aanvaarden. Een weinig genade is beter dan veel goud. Wanneer de Heere u onderwerping schenkt aan Gods soevereine beschikking in uw lot, zal uw verlies u toch tot grote winst zijn. Aanvaard Zijn welbehagen daarin, omdat u daardoor meer kennis zult ontvangen van de Heere Zelf, als uw eeuwig Goed. Rutherford noemt de wereld ‘het klatergoud van de bastaarden, niet de erfenis van de kinderen’. Het is groot wanneer iemand die God vreest en rijk is op deze aarde, zich bewust is van de zinloosheid en leegte daarvan. Dat hij naast het genieten van de aardse dingen, leeft van die oneindige, onuitputtelijke volheid die er in God te vinden is. De aardse genoegens staan als het ware onzichtbaar tussen ons en Hem in. Maar God heeft Zijn kinderen zo lief, dat Hij vraagt om hun hart. Hij neemt die aardse genoegens liever van ons af dan dat Hij het zonder de liefde van ons hart moet stellen. Zo wordt Hij Zelf des te dierbaarder voor ons, omdat alleen Hij het Leven van al onze vreugde is. God laat de stromen van aardse genoegens liever opdrogen, opdat onze dorstige zielen leren drinken en verzadigd worden van de Bron. Zijn genade is zo groot, dat Hij er een welbehagen in heeft wanneer Zijn kinderen uitgehongerd tot Hem komen om alles te ontvangen wat ze nodig hebben. Wat zijn we toch dwazen wanneer we schaduwen najagen en aan de essentie, de kern en het wezen van onze gelukzaligheid voorbijgaan! We zouden zo gelukkig kunnen zijn wanneer ons hart altijd in vervoering was vanwege Gods oneindige zaligheid en los was van alle aardse genoegens! Hoe zoet zijn de zuivere stromen die voortkomen uit de Bron, die vloeit uit de troon van God en van het Lam! Wanneer we altijd in God zouden leven, zou het zijn alsof we in een zuivere rivier van het Water des levens zwemmen. Zo zal ons leven in de hemel zijn, een volkomen volmaakt leven. Zalig zijn zij die hier op aarde het hoogste niveau van deze komende heerlijkheid najagen!

Moge de Vader der barmhartigheden en de God van alle vertroosting² u vervullen met alle vreugde en vrede in het geloof! Voor eeuwig de uwe in Christus.

1. Fil. 4:7

2. 2 Kor. 1:3

Brief 2

Aan dhr. W. en mevr. E. C.

Geliefde broeder en zuster,

God zij dank gaat het, wat mijn gezondheid betreft, met mij niet slechter dan toen u, broeder, hier was! Ik woon in een zwakke tabernakel, waarvan ik soms denk dat die spoedig afgebroken zal worden. Maar ik verheug mij in het huis, het gebouw van God, dat eeuwig in de hemelen is¹ en mag door genade weten dat het voor mij bereid is. Ik zucht in deze tabernakel, vanwege de zondigheid en zwakheid die zwaar op mij drukt. Het maakt me ongeschikt om de Heere te kennen of Hem te dienen zoals ik zou willen en zoals de heiligen doen. Dit doet me verlangen naar de tijd wanneer het sterfelijke door het leven verslonden zal worden.² We hebben geen enkele reden om bevreesd te zijn om ontbonden te worden, want zalig zijn de doden, die in de Heere sterven.³ Evenmin moeten de heiligen bang zijn om te sterven, of denken dat ze verlaten zouden worden en de laatste beproeving alleen moeten doorstaan. Nee, onze God zal met ons zijn wanneer we bij de doodsrivier komen. Hij zal het water voor ons klieven en Zichzelf wonderlijk openbaren wanneer Hij ons erdoorheen draagt; opdat we daarvandaan een gedenkteken van Zijn oneindige genade en trouw zullen wegdragen, net als de kinderen Israëls toen ze door de Jordaan trokken.⁴ We zullen zelfs tot de laatste stap uit de wildernis opkomen, leunend op onze Liefste,⁵ Die gezegd heeft: Ik zal u niet begeven en Ik zal u niet verlaten.⁶ Dit woord, u niet verlaten, strekt zich over ons hele leven, zelfs tot de dood toe, uit. Ja, tot in de dood, door de dood heen, boven en verder dan de dood, zelfs tot in de oneindige eeuwigheid. Tenzij Gods eeuwige armen moe zouden worden, Zijn onveranderlijke liefde zou veranderen en Zijn oneindige trouw zou falen, hebben we geen reden om bevreesd te zijn, zelfs niet in het dal van de schaduw van de dood.⁷ God zal ons een Toevlucht en Sterkte zijn; Hij is krachtelijk bevonden een Hulp in benauwdheden.⁸ Zoals Hij de Rotssteen van mijn hart is als mijn vlees en mijn hart bezwijkt, zo is Hij ons deel of onze erfenis in eeuwigheid.⁹ Wie kan een duizendste van alle geweldige schatten van zaligheid die we in Hem hebben, tellen? Want in Christus heeft Hij Zichzelf aan ons geschonken! Waarom zouden wij, die de zonen van de Koning zijn, dan van morgen tot morgen zo mager zijn?¹⁰ Moge de Heere ons een werkelijk edel gemoed geven, opdat we ons onder al onze huidige beproevingen als prinsen en erfgenamen van heerlijkheid¹¹ zullen gedragen!

Ik wens u alle voorspoed toe en vertrouw u toe aan Israëls Bewaarder. Bid alstublieft voor mij.

Ik verblijf, met toegewijde liefde, de uwe in de Heere.

1. 2 Kor. 5:1

2. 2 Kor. 5:4

3. Openb. 14:13

4. Joz. 4:7

5. Hoogl. 8:7

6. Hebr. 13:5

7. Ps. 23:4

8. Ps. 46:2

9. Ps. 73:26

10. 2 Sam. 13:4

11. Rom. 8:17

Brief 3

Aan dhr. W. en mevr. E. C.

Geliefde broeder en zuster,

Genade en vrede van God, onze Vader, en van Jezus Christus onze Heere, zij u vermenigvuldigd. Ik ben ervan overtuigd dat de Heere u veel goed doet door middel van de geloofsoefeningen die u ondergaat. Want die de Heere liefheeft, kastijdt Hij.¹ Moge de Heere u helpen om te geloven dat al uw beproevingen zovele verse tekenen zijn van de oneindige liefde die Hij in Zijn hart voor u heeft. En dat u ze als zodanig met onderwerping, lijdzaamheid, blijdschap en dankbaarheid uit Zijn hand ontvangt! Want uw lichte verdrukking, die zeer haast voorbijgaat, werkt in u een gans zeer uitnemend eeuwig gewicht der heerlijkheid; omdat u niet aanmerkt de dingen, die men ziet, maar de dingen, die men niet ziet; want de dingen, die men ziet, zijn tijdelijk, maar de dingen, die men niet ziet, zijn eeuwig.² Lijdzaamheid is een genadegave die ons wil vervolmaken en we worden aangespoord om de lijdzaamheid haar volmaakte werk te laten doen, opdat we volmaakt mogen zijn en geheel oprecht, in geen ding gebrekkelijk.³ Iemand heeft terecht eens gezegd dat pas wanneer de heiligen hebben geleerd om een kruis te dragen, ze een kroon zullen dragen.

Onze lieve Heere Jezus heeft, hoewel Hij de volmaakte Zoon was, nochtans gehoorzaamheid geleerd uit hetgeen Hij heeft geleden.⁴ De leden moeten, zowel in lijden als in heerlijkheid, gelijk worden aan hun Hoofd om ze geschikt te maken voor hun erfenis en hen voor te bereiden op hun kroon. Laten we ons dan realiseren dat al onze tijdelijke verdrukkingen voortvloeien uit Gods liefde voor ons, vanwege het bloed van Christus, en dat ze staan onder de heiligende invloed van de Heilige Geest. Daardoor zijn deze tijdelijke verdrukkingen grotere rijkdom dan de schatten van Egypte of van deze duistere wereld.⁵

Ten slotte is het mijn hartelijke wens dat jullie beiden gesterkt mogen worden met alle kracht, naar de sterkte van Gods heerlijkheid, tot alle lijdzaamheid en lankmoedigheid, met blijdschap.⁶

De uwe in Christus.

1. Hebr. 12:6

2. 2 Kor. 4:17-18

3. Jak. 1:4

4. Hebr. 5:8

5. Hebr. 11:26

6. Kol. 1:11

Brief 4

Aan dhr. H. T.

Geachte heer, mijn geliefde broeder in Christus,

Het is in mijn hart om u een paar regels te schrijven. Om vanuit het hart van Jezus Christus en al de liefde en genade die in uw zaligheid openbaar is gekomen, u ertoe op te roepen dat u waardig wandelt in de roeping, met welke u geroepen bent.¹ Houd in gedachten dat u eertijds een heiden was in het vlees.² In die tijd was u een vreemdeling van God en een vijand in uw gemoed vanwege de goddeloze werken. Onthoud dat u toen, onder de macht van de prins van de duisternis, uw wandel had onder de kinderen van de ongehoorzaamheid. U hebt gewandeld naar de eeuw van deze wereld en hebt de wil van het vlees en de gedachten gedaan, waardoor u van nature een kind des toorns was, gelijk ook de anderen.³ Zie eens wat Gods vrije genade en oneindige barmhartigheid in die dag voor u hebben gedaan! Toen de Heere u voorbijging en u zag, vertreden in uw eigen bloed, en dood in zonden en tot u zei: Leef!⁴ Uw tijd, die tijd was zeker een tijd van liefde! Zie welke zonden er door Gods genade zijn vergeven! Aan welke ergerlijke zonden is de Heere in Zijn genade niet voorbijgegaan! Zie hoe grondig Zijn genade uw ziel heeft gewassen, heeft gereinigd en versierd! Zie hoe heerlijk de mantel van de gerechtigheid is, waarmee Hij u heeft bekleed! Hoe rijk heeft Hij u niet gezalfd met vreugdeolie, u de Geest van genade gegeven⁵ om u te heiligen en te troosten! En welk een rijke kroon van goedertierenheid heeft Hij niet op uw hoofd gezet!⁶ Zodat u uitnemend schoon was en zo voorspoedig, dat u een koninkrijk werd.⁷ U werd door Jezus Christus tot een koning gemaakt en een priester voor God en Zijn Vader!⁸ Nu, wat hebt u niet aan Gods vrije genade te danken! Is Gods genade het niet waard om met heel uw geest, ziel en lichaam verheerlijkt te worden? Toen u zich voor het eerst aan Christus verbond, hebt u Hem toch uw hele hart gegeven? U hebt Hem toch al uw liefde, eer en dankzegging waardig geacht? Hebt u toen niet zowel Zijn koninklijk als Zijn priesterlijk ambt lief gekregen? U hebt toch zowel de gehoorzaamheid aan Zijn scepter, als de vergeving van zonden als uw hoogste voorrecht beschouwd? En zijn uw gedachten nu veranderd? Denkt u dat Jezus Christus uw liefde, eer en dankzegging nu minder waard is dan toen? Is Hij in Zichzelf, of in een van Zijn heerlijke ambten, minder voortreffelijk geworden? Of is al Zijn heerlijkheid, liefde en genade u weinig waard geworden, waardoor u zich niet langer genoodzaakt voelt om voor Hem te leven? O mijn geliefde broeder, wat is de zonde toch afschuwelijk en weerzinwekkend! Het onteert God, de Vader, de Zoon en de Heilige Geest en is Hun wezensvreemd.

De zonde minacht en dwarsboomt het plan van Gods liefde om ons volmaakt heilig te maken. Het versmaadt de genade van Christus en ontkent dat Zijn dood was bedoeld om voor Zichzelf een eigen volk te reinigen, ijverig in goede werken.⁹ Het is ook een afwijzing en tegenwerking van de genadige bedoelingen van de Heilige Geest, Die ons hart in bezit genomen heeft om ze gelijk te maken aan Christus, ons Hoofd. Onze zonde bedroeft Hem mateloos! Elke zonde spreekt tot de drie Personen in de verheven Drie-eenheid: Wijk van ons, want aan de kennis van Uw wegen hebben wij geen lust.¹⁰ Wanneer wij zondigen, verloochenen we als het ware onze loyaliteit aan God in Christus en aan Hem als Sions Koning. En voor zover het in ons vermogen ligt, plaatsen we onszelf onder de heerschappij van de satan. We verkiezen de prins van de duisternis en zijn satanische bevelen boven de Prins van het licht en het heerlijke onderwijs van Zijn Woord en Geest! Wat is dat vreselijk!

De zonde is zo dodelijk verwoestend voor onze ziel! Iedere zonde is een stap terug naar Egypte, terug naar de natuurlijke duisternis en slavernij waaruit we door Gods vrije genade, oneindige barmhartigheid en almachtige kracht zijn verlost. Het is alsof we een nieuwe leider kiezen om terug te keren naar Egypte.¹¹ We hebben een afkeer van het hemelse manna en verlangen naar de vleespotten, de uien en knoflook, het walgelijke voedsel waar we van leefden toen we nog in het koninkrijk van de satan waren en het onrecht indronken als water.¹²

Onze zonde brengt de dood over onze welstand, ons vrucht dragen voor God en onze verdienstelijkheid in deze wereld: want wanneer we naar het vlees leven, zo zullen wij sterven.¹³ Door de zonde beroven we onszelf van de gelegenheid om God op aarde te verheerlijken. Op die manier verliezen we de lof, eer en heerlijkheid die we anders op de dag van Christus ontvangen zouden hebben. Ja, als we God door onze zonde onteren en niet in Christus blijven, zullen we beschaamd voor Hem staan wanneer Hij komt. Stel dat we uiteindelijk gered zullen worden, dan zal het toch droevig zijn wanneer we al onze werken verliezen? Want die vurige dag van Christus’ wederkomst zal al de werken van Gods kinderen beproeven. Als iemands werk blijft, zal hij loon ontvangen. Als iemands werk verbrand zal worden, zal hij schade lijden; maar zelf zal hij op grond van Gods soevereine genade behouden worden, maar alzo als door vuur.¹⁴ Het is alsof iemand ternauwernood aan de vlammen ontkomt en het vege lijf weet te redden, maar verder alles moet verliezen. Dit is onze zaaitijd en daarin kan iedere gedachte, ieder woord en iedere daad terecht vergeleken worden met het zaaien van zaad. Want hij die in zijn eigen vlees zaait, zal uit het vlees verderfenis maaien; maar hij die in de Geest zaait, zal uit de Geest het eeuwige leven maaien.¹⁵ Dan ontvangt hij de onverderfelijke kroon van de heerlijkheid, waarvoor de apostel en de andere heiligen de loopbaan van Christus hebben gelopen.¹⁶

Mijn geliefde broeder, u bent toch niet aan de afgoden verknocht geraakt?¹⁷ O, zeg toch: Wat heb ik nog met de afgoden te maken?¹⁸ U hebt zich toch niet van de Heere afgekeerd? Keer toch terug tot Hem! Want Hij is barmhartig en genadig en zal Zijn toorn niet op u doen vallen.¹⁹ Hij zal Zich over u ontfermen, want Hij vergeeft menigvuldiglijk.²⁰ Laten we onze handen op het hoofd van het grote Offerlam leggen, onze zonden belijden en door het geloof opnieuw op Christus zien, Die eens Zelf onze zonden in Zijn lichaam gedragen heeft op het hout.²¹ En indien wij onze zonden belijden, Hij is getrouw en rechtvaardig, om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid.²²

U moet vaak door het vergrootglas van een gekruisigde Christus naar de zonde kijken. Dat zal u leren om de zonde te haten en u ertegen te wapenen. Breng de zonde door het geloof aan de voet van het kruis van Christus en zie of er genoeg verdienste is in het bloed van uw gekruisigde Zaligmaker om het vlees met zijn hartstochten en begeerten te kruisigen.²³ Wanneer uw hart geneigd is om het kwade te doen, denk dan telkens: Wat heeft mijn lieve Heere eens voor mijn zonden moeten verdragen? Kan ik datgene wat voor Hem zo walgelijk en weerzinwekkend was, liefhebben? Kan ik plezier hebben in datgene wat Zijn bittere beker heeft gevuld? Kan ik de zonde bij de hand nemen en daarmee als het ware een zwaard opnemen en mijn Heere opnieuw verwonden en doorsteken? Heb ik Hem dan nog niet genoeg doorstoken? Hij is gestorven om mij te kunnen kronen, zou ik dan alleen tevreden kunnen zijn als ik door mijn zonde de kroon van Zijn hoofd afruk? Ik smeek u om dit te overdenken, ja, in de Naam van de Heere beveel ik u om uzelf deze vragen te stellen wanneer het uur van verzoeking komt.²⁴

Wanneer deze vragen u niet ontroeren, kunt u er zeker van zijn dat het droevig gesteld is met uw ziel en dat zij erg gevoelloos en hard is vanwege de verleiding van de zonde.²⁵ Iedere nieuwe zondige daad zal uw hart meer en meer verharden en nog minder bekwaam maken om verleidingen te weerstaan. Dit kan voortduren totdat de Heere Zich misschien gedwongen ziet om u in de macht van de zonde en de satan over te geven. Wellicht hebt u daar op dit moment nog geen notie van, maar het zal een strenge roede zijn die vanuit Zijn hand over u komt. Geloof mij, wanneer we tegen de Heere zondigen, zal ons dat uiteindelijk bitterheid brengen.²⁶ De zonden die tegen het licht en Gods liefde zijn bedreven, zijn het meest aanmatigend en laten de diepste smetten achter. Neem daarom vaak de toevlucht tot God in het gebed, roep tot Hem, vraag Zijn hulp en probeer het wapen van gebed uit. Nogmaals, laat het gebed een middel zijn om uw hart met een heilige vastbeslotenheid te wapenen tegen de zonde. Lees en mediteer over Gods Woord en maak ijverig gebruik van de middelen. Als we die middelen zouden gebruiken om ons hart in een heilige gemoedsgesteldheid te houden, zouden we niet zo snel meegevoerd worden wanneer de verzoeking komt.²⁷ Waren we maar vervuld met de Geest van genade, met het leven en het sap van onze heilige Wijnstok, dan zouden we als groen hout zijn en niet geneigd om vlam te vatten. Maar omdat we niet door het geloof in Christus blijven, zal onze dorheid ons in het verderf storten.²⁸ Nogmaals smeek ik u om nóg een middel te gebruiken, namelijk waakzaamheid. Houd de eerste opwelling van de zonde nauwlettend in de gaten en smoor die in de kiem. Wees eveneens waakzaam dat u niet de grenzen opzoekt en de vrijheid die u denkt te hebben niet tot het uiterste beproeft. Beeld u niet in dat u toch niet in de zonde zult vallen, want met verleiding spelen, is eraan toegeven. Satan te woord staan is de gemakkelijkste manier om overweldigd te worden. Wanneer we aan geen enkele zondige daad willen toegeven, moeten we ervoor waken om daar geen enkele prettige gedachte aan te wijden.

Nu is het mijn vurig gebed dat de genade van Christus u genoeg zal zijn en dat Zijn kracht in uw zwakheid zal worden volbracht.²⁹

De uwe in de Heere.

1. Ef. 4:1

2. Ef. 2:11

3. Ef. 2:2-3

4. Ez. 16:6

5. Zach. 12:10

6. Ps. 103:4

7. Ez. 16:13

8. Openb. 1:6

9. Tit. 2:14

10. Job 21:14

11. Num. 14:4

12. Job 15:16

13. Rom. 8:13

14. 1 Kor. 3:13-15

15. Gal. 6:8

16. 1 Kor. 9:25

17. Hos. 4:17

18. Hos. 14:9 ev

19. Jer. 3:12

20. Jes. 55:7

21. 1 Petr. 2:24

22. 1 Joh. 1:9

23. Gal. 5:24

24. Openb. 3:10

25. Hebr. 3:13

26. 2 Sam. 2:26

27. Mar. 14:38

28. Joh. 15:6

29. 2 Kor. 12:9

Brief 5

Aan mevr. R. K.

Geliefde zuster in onze dierbare Jezus,

Ik schrijf u inderhaast een paar regels opdat u niet aan mijn liefde zou twijfelen. We hebben vaak met onze Geliefde genoten van een feestmaal in de wildernis. Maar de rijkste voorraad en de beste wijn zijn tot het laatst bewaard, het bruiloftsmaal komt spoedig. God geve dat u in genade en in de kennis van Christus mag groeien! We hebben slechts weinig van Zijn alles overtreffende schoonheid gezien. Maar we hebben zoveel van Zijn heerlijkheid gezien dat wij Hem hoogachten als de Overste over tienduizend.¹ In Hem is tot in alle eeuwigheid genoeg om mensen en engelen steeds met nieuwe verwondering te vervullen! Christus’ rijkdommen zijn volmaakt ondoorgrondelijk, ze zijn een mijn die we tot in alle eeuwigheid nooit zullen uitputten. We zullen meer en meer van Zijn heerlijkheid zien terwijl we tot volmaaktheid voortvaren. Welk een heerlijke genade zal ons geschonken worden wanneer onze Heere in de verheven openbaring van Jezus Christus opnieuw zal verschijnen!² Het zien van Zijn heerlijkheid hier, hoe waarachtig en werkelijk dat ook is geweest, is slechts gering vergeleken bij hoe het straks zal zijn. Dan zal het net zijn alsof we Hem nog nooit hebben gezien, of dat Hij pas op dat moment aan ons wordt geopenbaard. Het zicht op Zijn heerlijkheid zal ons zó in vervoering brengen, dat we onze blik nooit meer van Zijn stralend aangezicht kunnen afwenden.

Ik ben de uwe in Christus.

1. Hoogl. 5:10 ev

2. 1 Petr. 1:13

Brief 6

Aan mevr. E. B.

Zeer geachte en geliefde zuster,

Genade en vrede zij u vermenigvuldigd door de kennis van God en van Jezus, onze Heere.¹ Ik heb uw brief ontvangen en zeg u overvloedig dank voor uw grote vriendelijkheid die u aan ons hebt betoond en aan mij, die de meest onwaardige ben en minder dan de minste van allen die van Christus zijn.² Niets van de goedheid die u aan mijn lieve Heere, in de zwakste van Zijn leden, hebt betoond, zal onbeloond blijven wanneer Hij bij Zijn tweede komst zal verschijnen.

Als u misschien een vleugje geur hebt geroken, dan was het de zoete geur van Christus die over ons was uitgegoten en die uw geestelijke zintuigen heeft gestreeld. Als de zalving van de Heilige,³ of slechts een druppel van de heilige olie die wordt uitgegoten over een schepsel, al zo aangenaam ruikt, hoe groot zal dan de onmetelijke volheid van Gods Gezalfde, van de Christus Gods, niet zijn! Want God geeft Hem de Geest niet met mate.⁴ Hoe heerlijk is de alles overtreffende geur van onze Liefste! De geur van Zijn kleren verblijdt de heiligen, zowel in de hemelse als de aardse gewesten. Onder de schepselen zien we kleine vonkjes en glinsteringen van Zijn schoonheid en uitnemendheid, in het bijzonder onder de heiligen, de heerlijken die op de aarde zijn.⁵ Maar in de Persoon van Christus, als de Zoon des mensen, is alle schoonheid in haar stralende heerlijkheid samengevat. Niet alleen de schoonheid van de hele schepping, maar zelfs de ongeschapen schoonheid is in Christus te vinden. Wat stelt al de schoonheid van schepselen, van mensen en engelen in beide werelden voor vergeleken bij Hem, in Wie al de volheid van de Godheid lichamelijk woont?⁶ Niemand in de hemelen kan met de Heere vergeleken worden, niemand onder de machtigen is gelijk aan de Heere onze Zaligmaker. De hemelen prijzen Hem als Gods wonder!⁷ De ontzaglijke legermachten van de heiligen en engelen hierboven zien de verbazingwekkende en steeds sterker wordende tekenen van Zijn heerlijkheid. Zij prijzen de ongeschapen schoonheid en het heldere licht dat van onze verhoogde Jezus afstraalt. De gekroonde heiligen werpen hun kronen neer voor Zijn troon.⁸ Voor Zijn oneindige majesteit, liefde en genade, verschrompelen zij in zichzelf als het ware tot niets. Het hele leger van engelen en aartsengelen bedekt zijn gezicht en voeten, omdat het onwaardig is om in Zijn aanwezigheid te staan of op het heldere licht van Zijn onpeilbare heerlijkheid te zien. De zomen van Zijn goddelijke volmaaktheid vervullen de tempel van Zijn verheerlijkte menselijke natuur.⁹

Wanneer de heiligen hier beneden zo bevoorrecht zijn om slechts de kleinste glimp van Zijn heerlijkheid op te vangen, is Hij voor hen de Overste over tienduizenden en is alles aan Hem gans begeerlijk.¹⁰ Zij hebben naast Hem niemand in de hemelen, noch iemand op de aarde naar wie ze verlangen of die met Hem te vergelijken is.¹¹ Hoe gelukkig zijn zij die aan deze grote Heere Jezus deelhebben! Die gezegend zijn met de herscheppende glans van Zijn onbevattelijke heerlijkheid! Wat zijn we dwaas wanneer we deze Springader van levend water verlaten om voor onszelf bakken uit te houwen, gebroken bakken, die geen water houden!¹² Of wanneer we de eeuwige volheid in Christus verlaten en onze bevrediging zoeken in schepselen en de uitnemendheid die in hen te vinden is. De weg des levens voert voor de verstandige naar boven.¹³ De weg van het geloof is om ons leven buiten onszelf te zoeken in de Christus Gods. Alleen door het geloof ontvangen wij het leven en kunnen we ons verheugen dat Christus onze Zaligmaker is. Want Hij is in al Zijn onmetelijke volheid geschikt om zondaren uit de diepste ellende zalig te maken en tot de hoogste heerlijkheid te brengen.

Geliefde zuster, u zegt dat ik het u niet zal toestaan om tegenwerpingen te uiten, om te zeggen dat u geen deel aan de Heere Jezus hebt. Maar wanneer ik u dat niet toesta, is dat niet vanwege liefdeloosheid ten opzichte van u, of omdat ik geen medelijden met u voel in al uw zielsverdriet. Door genade kan ik zeggen dat ik in mijn lieve Heere Jezus al Zijn lijdende leden hartelijk liefheb. Met innerlijke bewogenheid voel ik in het bijzonder mee met de lammeren van Zijn kudde, die door de briesende leeuw geplaagd worden.¹⁴ Het zou mij zeer verheugen wanneer ik hen op enige manier tot nut zou mogen zijn in de strijd. Want ik heb er iets van gezien hoe ongeloof God onteert en heb ondervonden welke verwarring het aan mijn ziel heeft gebracht. Daarom spoor ik u aan, geliefde broeders en zusters, om God aan Zijn Woord te houden en om, wat uw zaligheid betreft, op Jezus te zien; om in het aangezicht van tienduizenden moeilijkheden en ogenschijnlijke tegenstrijdigheden, eenvoudigweg vast te houden aan het Woord en de eed van een God Die niet liegen kan.¹⁵ Hij heeft Zichzelf verplichtingen opgelegd zodat de erfgenamen van de belofte een sterke vertroosting zouden hebben, opdat zij die de toevlucht genomen hebben, de voorgestelde hoop zullen vasthouden.¹⁶ De Heere wil niet alleen dat wij veilig zijn, door voor ons leven te vluchten tot Zijn lieve Zoon, maar ook dat wij Hem kennen Die onze Veiligheid is.