De VREUGDE
van mijn HART

De vreugde van mijn hart. Meditaties van vrouwen die ons zijn voorgegaan
Donna Kelderman (samenstelling)
© Uitgeverij De Banier, Apeldoorn 2018
Oorspronkelijk uitgegeven door Reformation Heritage Books, Grand Rapids, MI
Originele titel: Seasons of the Hearts (2013)
Vertaling: Th. van Eijzeren
Ontwerp omslag en vormgeving binnenwerk: Albert Bloemert
Foto omslag: IStock
ISBN: 978 94 0290 6509
NUR 707-025

www.debanier.nl

Alle rechten voorbehouden.
Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op welke andere wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

De VREUGDE
van mijn HART

Meditaties van vrouwen die ons zijn voorgegaan

Samengesteld door Donna Kelderman
Vertaald door Th. van Eijzeren

Opgedragen aan mijn schoonmoeder
Gertrude Kelderman

mijn

godvrezende voorbeeld
liefdevolle moeder
boezemvriendin

‘Haar kinderen staan op, en roemen haar welgelukzalig.‘

SPREUKEN 31:28

Voorwoord

Toen ik met langdurige gezondheidsproblemen kampte, las ik in De hemel geopend* van Mary Winslow: ‘Je bent niet van jezelf; je behoort Jezus toe. Zeg tegen Hem: “Heere, wat wilt U dat ik doen zal?”’ Nadat ik dit in gebed gebracht had, opende de Heere op wonderlijke wijze een deur om met dit project te beginnen. Vaak ontving ik geestelijk voedsel uit de geschriften van deze geliefde zussen in de Heere die ons zijn voorgegaan. Daarom heb ik deze meditaties bijeengezocht met het gebed dat hun geschriften niet vergeten worden, maar dat de Heere deze rijke schat zal gebruiken om ons terecht te wijzen, aan te sporen, te vertroosten, moedelozen te bemoedigen en velen naar de voet van het kruis te leiden.

Dit dagboek is samengesteld uit de boeken, brieven en dagboeken van twaalf godvrezende vrouwen uit Groot-Brittannië en Amerika die leefden tussen de 16e en 20e eeuw. Enkelen van hen zijn nooit getrouwd en wisten wat dat betekende, terwijl anderen al op jonge leeftijd weduwe werden en in hun eentje een gezin moesten opvoeden. Sommigen van deze vrouwen leden aan chronische kwalen, net als velen vandaag de dag. Enkelen kregen te maken met hevige vervolging. Anderen kampten met verschillende vormen van depressie en beproevingen. God gebruikte deze beproevingen om hun sterke wil te verenigen met die van hun Meester. In al deze verschillende omstandigheden bleef één waarheid steeds hetzelfde: deze vrouwen leerden de Drie-enige God liefhebben en de zonde haten. Ze hadden Zijn Woord lief en dompelden zich er dagelijks in onder.

Sommige van deze geschriften werden al tijdens het leven van de schrijfsters gepubliceerd, maar de meesten vertrouwden hun gedachten toe aan het papier van dagboeken en brieven. Zij hadden dus een beperkt lezerspubliek in gedachten en schreven niet met het oog op publicatie. Daarom citeerden ze de Bijbel, hymnes en andere bronnen meestal uit het hoofd, zonder de herkomst van de citaten te vermelden. Het taalgebruik heb ik enigszins gemoderniseerd om hun geschriften beter toegankelijk te maken voor de lezers van vandaag, maar niet de informele schrijfstijl veranderd door de Bijbelteksten en andere citaten van bronvermeldingen te voorzien.

Via hun geschriften mocht ik enkele maanden in het gezelschap van deze vrouwen doorbrengen. Hierdoor heb ik nog meer waardering gekregen voor degenen die hun geschriften door de eeuwen heen aan ons hebben overgeleverd. Ik hoop dat deze dagelijkse fragmenten uit hun werk jou raken en onderwijzen, dat je hun geschriften gaat waarderen en méér van hun hand wil lezen. Daarom heb ik aan het einde van dit boek een korte biografische schets van deze twaalf vrouwen opgenomen met informatie over hun gepubliceerde werk. Ik hoop dat ook jij gezegend zult worden door deze ‘leraressen van het goede’ (Tit. 2:3).

* Mary Winslow, De hemel geopend, uitg. Den Hertog, Houten, 2002.

Christus, de Heelmeester van de ziel

Een hymne van Anne Steele

Deep are the wounds which sin hath made;
Where shall the sinner find a cure?
In vain, alas, is nature’s aid,
The work exceeds all nature’s pow’r.

Sin like a raging fever reigns,
With fatal strength in ev’ry part;
The dire contagion fills the veins,
And spreads its poison to the heart.

And can no sov’reign balm be found,
And is no kind physician nigh,
To ease the pain, and heal the wound,
Ere life and hope forever fly?

There is a great Physician near,
Look up, O fainting soul, and live;
See, in His heav’nly smiles, appear
Such ease as nature cannot give!

See, in the Savior’s dying blood,
Life, health, and bliss, abundant flow.
‘Tis only this dear, sacred flood
Can ease thy pain, and heal thy woe.

Sin throws in vain its pointed dart,
For here a sov’reign cure is found;
A cordial for the fainting heart,
A balm for ev’ry painful wound.

Diep zijn de wonden die de zonde sloeg;
Waar zal de zondaar herstel vinden?
Helaas, vergeefs is de hulp van de natuur;
Dit werk gaat al haar kracht te boven.

De zonde heerst als een vurige koorts,
Met dodelijke kracht;
Het verderfelijke virus stroomt door de aderen
En brengt zijn gif naar het hart.

Kan er geen helende balsem worden gevonden?
Is er geen vriendelijke heelmeester dichtbij
Om de pijn te verzachten en de wond te genezen
Voordat de hoop en het leven voorgoed verdwenen zijn?

Er ís een grote Heelmeester dichtbij!
Zie op, verzwakte ziel, en leef;
In Zijn hemelse blijken van goedheid ontvangt u
Een verlichting die de natuur niet bewerken kan!

Zie, in het bloed van de stervende Zaligmaker
Vloeien stromen van leven, gezondheid en zegen.
Het is enkel deze dierbare, heilige stroom
Die uw pijn kan verzachten, uw smart kan genezen.

Vergeefs schiet de zonde haar puntige pijl,
Want hier vindt u een helend medicijn;
Een versterking voor het bezwijkende hart,
Een balsem voor iedere pijnlijke wond.

1 JANUARI

Een nieuw jaar

HEERE! maak mij bekend mijn einde, en welke de mate mijner dagen zij.

PSALM 39:5

Wij zijn op reis, maar de vraag is waarheen. Is dit geen ernstige gedachte? Zouden wij onze routekaart en de bewegwijzering niet goed in de gaten moeten houden, om te zien of we in de juiste richting reizen? Zou een wijs mens dat in het onzekere laten? Wat een ernstige waarheid: onze levensreis is van het allergrootste belang, want hij zal eindigen in het eeuwige leven of in de eeuwige dood. Wie door de vijand verblind is, zal druk bezig zijn met alles en iedereen, behalve met de zaken die strekken tot de zaligheid van haar ziel. Wees op je hoede voor satans sluwe streken! Keer tot jezelf in en vraag: ‘Ben ik gereed om verantwoording af te leggen aan de Rechter van heel de aarde? Kan ik staande blijven voor Zijn onderzoekend oog? Kan Hij naar mij kijken zonder ook maar één vlek, rimpel of iets dergelijks te zien? Kan ik in volmaakte heiligheid verschijnen voor Degene Die de zonde alleen met het grootste ongenoegen kan bezien?’

Lieve vriendin, ik smeek je, wees eerlijk met je eigen ziel. De eeuwigheid ligt voor ons. De eeuwigheid is een werkelijkheid; besef je dat? Vlucht tot Jezus, nu meteen! Vlucht tot de Zaligmaker van arme zondaren en rust niet voordat Hij tot jouw ziel van vrede spreekt. Worstel met Hem om deze grote zegen, want ik ben er zeker van dat je hem dan zult verkrijgen. Gun je ziel geen rust voordat je kunt zeggen: ‘Mijn ziel is gered! Christus is mijn Borg! Christus is de mijne, en ik ben van Hem!’

Wanneer een arme zondaar bezig is zich van zijn heerlijke erfenis te verzekeren, zit satan niet stil. Hij zal alle mogelijke middelen aanwenden om te verhinderen dat verloren zondaars Jezus zoeken. Maar zolang ze Hem niet zoeken, zullen ze Hem nooit vinden. Ga niet bij Jezus weg voordat Hij tot jou van vrede spreekt, voordat Hij je wegzendt vol vreugde in Hem. Lieve vriendin, geef heel je hart en ziel aan Jezus; Hij zal je aannemen zoals je bent. Hij heeft gezegd: ‘Ik zal Mijzelf aan u openbaren.’ Ga tot Hem en pleit op deze belofte.

MARY WINSLOW

2 JANUARI

De waarde van tijd

… dat de tijd voorts kort is.

1 KORINTHE 7:29

Wat is tijd waardevol voor een christen! God geeft ons de tijd per minuut, in kleine druppeltjes als het ware, om ons te laten zien hoe kostbaar het is. Wat gaat de tijd snel voorbij! Hoe kort is zelfs het langste leven! En toch is de tijd ons gegeven om ons voor te bereiden op de eeuwigheid. Zoals wij onze tijd besteden, zullen we de eeuwigheid besteden. De vraag: ‘Waar zal ik de eeuwigheid doorbrengen?’ moet in de tijd beantwoord worden. Zodra de eeuwigheid begint, zal het te laat zijn.

De tijd is ons gegeven om de Heere te dienen. De tijd is ons gegeven om ons te bekeren en het Evangelie te geloven. De tijd is ons gegeven om op onze eigen plaats onze plicht te doen. De tijd is ons gegeven om goed te doen aan anderen. Hoeveel tijd wordt er verspild! Nutteloos geklets met anderen, te veel aandacht voor kleding en te weinig voor netheid, lege lectuur – wat zijn er veel mogelijkheden om onze kostbare tijd te verspillen.

Maar ik wil graag dat je met een bepaalde gedachte over de tijd leeft. Ik hoop dat de Geest deze gedachte in het hart van ieder van ons zal schrijven, en ik bid dat Hij haar er ook in zal houden. Want satan en de wereld willen dat wij iets heel anders denken. Het gaat hierom: de tijd is ons gegeven ter voorbereiding op de eeuwigheid. Ik ben God rekenschap verschuldigd over mijn gebruik of misbruik van de tijd.

Laten we God bidden om genade om onze tijd in Zijn dienst te besteden. Dan zullen we in onze generatie onze plicht doen en ons voorbereiden op het leven dat komt. Als dan de tijd voorbij zal zijn, zullen we – door Christus, onze Heere – een heerlijke eeuwigheid binnengaan. De goddeloze en de zorgeloze zullen dan wensen, wanneer het wensen tevergeefs zal zijn, dat zij op dezelfde manier hun tijd aan God gewijd hadden. Wat zullen zondaars dan willen geven voor één korte dag! O, wees wijs. Wees op tijd wijs. Bezin je op je leven, en bereid je voor op het leven dat nooit meer eindigen zal!

ELIZABETH JULIA HASELL

3 JANUARI

De Schriften onderzoeken

Onderzoekt de Schriften.

JOHANNES 5:39

Door het Woord zullen wij groeien in de kennis van Christus. Dat is niet moeilijk te begrijpen. Want hoe komen wij tot meer kennis van Iemand Die we niet gezien hebben, maar toch liefhebben? Is het niet door te lezen en te horen wat Hij gezegd, geschreven en gedaan heeft? Hoe kunnen wij Jezus Christus beter leren kennen als we niet de moeite nemen om Zijn Woord beter te leren kennen? Hij heeft gezegd: ‘Onderzoekt de Schriften; want (…) die zijn het, die van Mij getuigen.’ Onderzoeken wij de Schriften inderdaad, of lezen we deze oudtestamentische geschriften waarover Hij sprak hooguit oppervlakkig? Hij zegt dat ze van Hem getuigen. Dat wil zeggen dat ze ons veel over Hem vertellen. Leven wij alsof we dat werkelijk geloven? ‘En begonnen hebbende van Mozes en van al de profeten, legde Hij hun uit, in al de Schriften, hetgeen van Hem geschreven was.’ Dan staan er dus dingen over Jezus in alle Bijbelboeken; niet alleen in de Psalmen en in Jesaja, maar in elk boek! Wat moet er dan veel te ontdekken zijn! Laten we de Heilige Geest vragen om uit deze dingen van Jezus te nemen en ze ons te laten zien, opdat wij zullen groeien in de kennis van de Zoon van God.

‘De woorden die Ik tot u spreek, zijn geest en zijn leven’ – woorden die levend maken en voortdurend leven geven. Met deze woorden willen wij doortrokken worden. We verlangen ernaar dat ze rijkelijk in ons wonen, dat ze de bezieling van heel ons leven zijn en de muziek van onze geest. Moge deze bron van zegen overstromen tot eer van God en tot heil van de mensen! Jezus Zelf heeft ons dit levende en krachtige Woord van God gegeven. Onze verantwoordelijkheid is ontzaglijk groot. Hij heeft ons nadrukkelijk verteld wat we ermee moeten doen: ‘Onderzoek!’ Vervangen wij dit door een woord dat we zelf verzinnen, en lezen we de Schriften slechts? Hij zei niet: ‘Lees ze’, maar: ‘Onderzoek ze!’ Wat een ernstige gedachte voor veel geruste dagelijkse Bijbellezers: als ze Gods Woord slechts lezen en niet onderzoeken, leven ze onmiskenbaar in ongehoorzaamheid aan een van Zijn duidelijkste geboden. Dan is het geen wonder dat ze niet groeien!

FRANCES RIDLEY HAVERGAL

4 JANUARI

Het geduld van de Wijngaardenier

Hij Die in u een goed werk begonnen heeft, zal dat voleindigen tot op de dag van Jezus Christus.

FILIPPENZEN 1:6

De grote Wijngaardenier waakt over allen. Hij geeft zon en regen, storm en vorst op de juiste tijd. Wij houden van de buien en de zonneschijn, maar zouden de koude, stormachtige seizoenen liever missen. Deze zijn echter net zo noodzakelijk, en meestal erg heilzaam voor onze geestelijke groei. Ik heb vaak tegen de Heere gezegd: ‘Doorgrond mij, o God! en ken mijn hart; beproef mij en ken mijn gedachten; en zie of bij mij een schadelijke weg zij; en leid mij op de eeuwige weg.’ Maar als er dan een snijdende noordenwind opstak, klaagde ik, niet vermoedend dat dit juist een antwoord op mijn gebed was.

Misschien ga jij op dit moment door zo’n periode heen. In deze winterse tijden kun je denken dat de groei tot stilstand gekomen is en de dood binnenkort wel zal intreden – maar nee, het is een ‘onvergankelijk zaad’ waaruit je geboren bent, een zaad dat eeuwig leeft en altijd blijven zal. Wat is het te midden van onze wisselvalligheid een bemoedigende gedachte en wetenschap, dat de grote Wijngaardenier meer belang heeft bij het zaad dan het zaad bij zichzelf. Jij bent niet van jezelf, maar van Hem Die jou met Zijn eigen bloed gekocht heeft. Jij bent Zijn deel, Zijn erfenis, in wie Hij verheerlijkt zal worden.

Ja, het Evangelie van de gezegende God geeft veel kracht, omdat het laat zien dat het allemaal Zijn werk is. En tegelijk is het heel verootmoedigend, omdat het laat zien dat alle zwakte en zonde van onszelf is. Was het anders geweest, dan waren die hoge prijs en dat vele lijden niet nodig geweest voor onze verlossing. Ik bid dat de olie en de wijn van het Evangelie van genade jouw ziel zullen binnenstromen, want die maakt ons niets en Jezus alles. De Heere zij met je geest, versterke je geloof, en geve je in overvloed alle genade die je nodig hebt.

RUTH BRYAN

5 JANUARI

Het geloof van een gevangene

Ach, Heere HEERE! Zie, Gij hebt de hemelen en de aarde gemaakt door Uw grote kracht en door Uw uitgestrekte arm; geen ding is U te wonderlijk.

JEREMIA 32:17

Jouw moeilijkheden en beproevingen zijn dan misschien niet vergelijkbaar met die van de treurende profeet, maar dat maakt ze niet minder aanwezig. Misschien lijken ze wel onoverkomelijk. Het is een feit dat jij ze vanuit jezelf niet kunt verdragen of overwinnen. Daarom wil ik je eraan herinneren dat de hand van de Heere niet verkort is. Wat in Jeremia’s tijd waar was, is vandaag niet minder waar: Zijn macht is nu niet minder groot. Welke moeilijkheid ook op je schouders drukt, welke last jou ook terneerdrukt, jij – ja, jij – mag naar Hem opzien in vertrouwend geloof en zeggen: ‘Niets is voor U te wonderlijk!’

O, de heerlijke vrede die deze verzekering geeft! Ik weet niet wat jouw specifieke zorg of moeite is, maar ik weet wel: hoe wreed, bitter of hopeloos het ook lijkt, voor Hem is het als ‘niets’. Hij kan jou er net zo gemakkelijk van verlossen als jij Hem om hulp roepen kan. Een oude schrijver zegt: ‘Onze God verheugt Zich in wat de mens “uiterste nood” noemt. Hij wacht op uiterste nood, Hij talmt tot de crisis er is. En waarom? Opdat wij voor wijsheid, kracht en verlossing naar Hem zullen opkijken, en opdat Hij alle eer zal krijgen wanneer de redding gekomen is.’

Nu, lieve vriendin, denk eens aan alle moeilijke dingen in jouw leven – zware omstandigheden, afmattende plichten, hevige pijnen, bittere teleurstellingen, harde woorden, harde gedachten, je eigen harde hart, het harde hart van anderen. Schrijf het maar allemaal op, en nog veel meer. Stapel alles op elkaar tot één grote berg beproevingen. Rustig stelt jouw God dan nog steeds dezelfde vraag: ‘Zou ook maar iets voor Mij te moeilijk zijn?’

SUSANNAH SPURGEON

6 JANUARI

Voortdurende lofzang

Alles wat adem heeft, love de HEERE! Hallelujah!

PSALM 150:6

Als ik in een sombere stemming ben en de zon al een tijdlang achter een wolk verborgen is, een wolk die mijn ongeloof veroorzaakt heeft, en ik op het punt sta mijn harp aan de wilgen te hangen, dan pak ik hem beschaamd weer op en hef een loflied aan – en dat maakt alles goed. De Schriften, en vooral de Psalmen, stromen over van lofliederen voor onze God en verzekeren ons ervan dat onze lof Hem behaagt.

Ik denk dat er nauwelijks een christen te vinden is die deze gemoedsgesteldheid, deze heilige gewoonte, adequaat in praktijk brengt. Want het zou onze gewone hartsgesteldheid moeten zijn, geen incidentele, die niet slechts voortvloeit uit het besef van Zijn genadegaven, maar uit het overdenken van de heerlijke volmaaktheden en eigenschappen van de Drie-enige Jehovah, zoals Hij is in Zichzelf en in verhouding tot ons, arme, gevallen schepselen. Wat een wereld gaat hier voor ons open! De eeuwigheid alleen kan ons dit doen beseffen en op waarde schatten. O, hadden we maar een geloof dat niet ziet op de dingen die gezien worden, die tijdelijk zijn, onstuimig, tegenstrijdig, verwarrend, en die vaak ons hart ziek maken, maar op de dingen die niet gezien worden, die eeuwig zijn, onveranderlijk, zeker, vreedzaam, en die ons hart bemoedigen. Niet een geloof dat generaliseert, maar een geloof dat realiseert, en ervoor zorgt dat de zaken van het gevoel plaatsmaken voor de zaken van het geloof. En dat met zoveel zekerheid alsof ze nu al in ons bezit waren.

Dit, mijn geëerde vriendin, is ons hoge voorrecht. Ik vertrouw dat het ook ons voortdurende verlangen is en het doel waarnaar we streven, hoezeer we daarin ook tekortschieten. Wij zullen over onze tekortkomingen treuren en ertegen strijden, maar we zullen moedeloosheid geen plaats bieden, zelfs niet voor een moment, zolang onze Zaligmaker Christus eeuwig leeft om aan de rechterhand van de Majesteit in de hemel voor ons te bidden.

SARAH HAWKES

7 JANUARI

Spreken in gezelschap

Geen vuile rede ga uit uw mond, maar zo er enige goede rede is tot nuttige stichting, opdat zij genade geve dien, die dezelve horen.

EFEZE 4:29

Laten we de Heere altijd voor ogen stellen en ons in elk gezelschap gedragen als in de tegenwoordigheid van de heilige God en Zijn heilige engelen, die altijd dicht bij ons zijn om onze woorden te horen en onze levenswandel te zien. Laten we waken en bidden dat we niet in verzoeking komen, dat we niet zwichten voor de voorstellen van satan of toegeven aan een van de middelen waarmee hij ons bij God vandaan wil trekken. Laten we onze wapenrusting aantrekken, als heilige strijders standhouden, de duivel weerstaan en uit alle macht tegenstand bieden aan de machten van de duisternis. Want in elk gezelschap zullen deze ons bestrijden, alert op elke kans om een overwinning op ons te behalen.

En als wij niet op onze hoede zijn, zullen we al snel slechter af zijn. ‘Elk gezelschap heeft ofwel de aard van vuur, ofwel de aard van lucht’, zei een geliefde dienaar van Christus eens: ‘óf het verhit, óf het verkoelt.’ Laten we in geestelijk gezelschap waakzaam zijn om geestelijker te worden en op een meer geestelijke wijze met elkaar te spreken. Laten we net zo waakzaam zijn als we geroepen worden ons voor een tijd in werelds gezelschap te begeven, om de vleselijkheid te beteugelen en een geestelijk, hemels vuur te ontsteken in de vleselijke, aardsgezinde mensen met wie we omgaan.

Laten we altijd nauwlettend acht slaan op het voorschrift dat ons gegeven is: dat er geen vuile taal uit onze mond moet komen, maar iets goeds, wat nuttig is tot opbouw, opdat het genade geeft aan de hoorders. O, wat kan één verdorven woord toch veel verderf zaaien in de gedachten van de hoorders. En wat gebeurt dat vaak. Maar ook het tegendeel is waar: hoeveel genade wordt door één woord vol genade overgebracht aan en voortgebracht in andermans hart, wanneer het de Heere behaagt daardoor te werken! En het lijdt geen twijfel dat door onze eigen woorden – hetzij vleselijk, hetzij geestelijk – ook in onze eigen ziel de vleselijkheid of de geestelijkheid zal toenemen. Daarom moeten wij in het spreken op onze hoede zijn. O, wat stroomt er in onze tijd veel goddeloosheid door het kanaal van woorden!

ANNE DUTTON

8 JANUARI

Het heuvelland van volkomen vertrouwen

Maar ik zal uitzien naar de HEERE, ik zal wachten op de God mijns heils; mijn God zal mij horen.

MICHA 7:7

Hartverscheurend verdriet is vaak de voorbode van grote geestelijke zegen. Soms moet het een zware golf van lijden zijn die ons hoog en droog op de veilige, beschutte oever van volkomen vertrouwen op God kan werpen. Micha, een profeet van de Heere, was als geen ander bekend met de smart en smaad van de aarde. Juist dat ontlokte hem de geweldige uitroep in deze tekst. Op welke manier leren wij hoe gezegend het is om je tot God te wenden en Hem te vertrouwen? Vaak door de scherpe pijn van de ontdekking dat alleen Hij een trouwe en betrouwbare Vriend is.

Kom, mijn hart: God heeft jou een les gegeven die al vaak goed van pas kwam in tijden van verdriet! Herhaal hem nog maar een keer, dat zal je helpen om hem uit je hoofd te leren. Want je kunt nooit vaak genoeg denken aan de goedertierenheid van de Heere en de vele verlossingen die Hij al voor jou bewerkt heeft. Ook al ben ik gewond en vermoeid door de oneffen wegen, uiteindelijk heb ik een veilige schuil- en rustplaats bereikt waar ik mag wachten tot mijn Heere Zichzelf aan mij openbaart als mijn Verlosser.

Wat ben ik gezegend te weten dat Iemand Die zo machtig in liefde en kracht is, over mij waakt en mijn voetstappen leidt; Iemand Die niet alleen God is, maar ook de God van mijn heil! Ik ben dierbaarder voor Hem dan de hemelse engelen, want ik ben dat wonder boven wonder; een door genade geredde zondares, een door Gods kostbare bloed verloste ziel! Op Hem zal ik wachten, vol vertrouwen en verwachting. Zoals iemand onlangs zei: ‘Ik weet dat er voor mij gezorgd wordt; maar wat Hij het beste voor mij vindt, dat weet ik niet.’ Ik kan alles aan Hem overlaten en wachten hoe Hij Zijn wil en bedoeling met mijn leven ontvouwt.

SUSANNAH SPURGEON

9 JANUARI

Hij kent mijn hart

De HEERE doorzoekt alle harten, en Hij verstaat al het gedichtsel der gedachten; indien gij Hem zoekt, Hij zal van u gevonden worden; maar indien gij Hem verlaat, Hij zal u tot in eeuwigheid verstoten.

1 KRONIEKEN 28:9

Wanneer ik in mijn eigen hart kijk en zie welke eindeloze klachten tegen God zich daar schuilhouden, en als ik bedenk uit welke bron deze opwellen, zou ik een en al berouw moeten zijn. Ik zou moeten treuren en diep verdriet voelen over mijn onuitsprekelijk grote, verbijsterende schuld. Maar ik ben ijskoud van onboetvaardigheid! De wet is heilig, en het gebod is heilig, rechtvaardig en goed; de mens is verplicht zich daaraan te houden. God moet Zijn eisen niet verzachten. Als Hij dat zou doen, dan was Zijn wet niet strikt genoeg om de voortwoekering en uitwerking van de zonde een halt toe te roepen. Als de zonde niet beteugeld werd, zou ze al snel heel Zijn morele systeem ontregelen en het geluk uit het heelal verbannen. Dit weet ik, dit geloof ik – en toch kom ik in opstand! Ja, de zondige worm verheft zich en vraagt: ‘Wat doet U? En waarom doet U dat?’ Dit kwelt me.

Ik ben bang dat ik er nog nooit toe gebracht ben werkelijk alle dingen aan Gods bestuur te onderwerpen, vooral niet om mezelf te onderwerpen aan Zijn rechtvaardigheid in de veroordeling van zondaars. Ik vrees dat ik nog nooit het afschuwelijke kwaad van de zonde gezien heb, nog nooit beseft heb dat ik de eeuwige straf rechtvaardig verdien. Dit is de bron van de angst die ik soms ervaar. Maar Jehovah is – dat weet ik zeker – rechtvaardig in al Zijn wegen en heilig in al Zijn werken, en Hij heeft gezegd dat de goddeloze in de hel geworpen zal worden, waar zijn worm niet sterft en het vuur nooit uitgeblust wordt. Stil dus, jij mopperende, twijfelende gedachte, jij opstandig, ontevreden gevoel! O, wat verlang ik naar dieper inzicht in de vuilheid – de ontstellende vuilheid – van de zonde, en naar een sterker en bestendiger vertrouwen in de rechtvaardigheid en goedheid van God!

SUSAN HUNTINGTON

10 JANUARI

Wie weet

Wie weet, de HEERE zou mij mogen genadig zijn.

2 SAMUËL 12:22

De dag van genade is nog niet voorbij. Noch voor jou, noch voor ieder ander met het verlangen – hoe klein misschien ook – om genade te ontvangen. Nu, vandaag, is het nog de dag van genade. De stem van het Evangelie klinkt ook tot jou: ‘Heden, zo lange tijd daarna (…) Heden, indien gij Zijn stem hoort, zo verhardt uw harten niet’ (Hebr. 4:7). O, keer je niet af van deze geliefde Zaligmaker, Die jou zo uitermate liefdevol uitnodigt tot Hem te komen – ook jou, als het ware bij name: ‘Komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven’ (Matth. 11:28). Kom dan, geliefde ziel, en vertel al je leed en droefheid aan de Heere Jezus. Niemand is zo barmhartig als Hij. Laat Hem al je lasten zien; Zijn eigen vriendelijke hand zal ze van je schouders nemen. O, kom en zie hoe goed, hoe genadig, hoe machtig om te redden de Heere, de Zaligmaker is! Zie hoe getrouw Hij is aan Zijn belofte! Ik zal u rust geven. Ik zal u beslist niet uitwerpen. O, zeg niet in ongeloof: ‘Voor mij is er geen genade’, maar kom tot Christus en zie wat Hij zal doen. Kom en hoor wat de Zaligmaker tegen jou zal zeggen. Zijn genade zal je zeggen: ‘Leef! Ja, kom, hoeveel zonde je ook gedaan hebt. Kom, ook al ben je met ontelbaar veel zonden, zorgen en angsten belast.’

Want de Zaligmaker zal overvloedig vergeven, overvloedig troosten, overvloedig verlossen en in alle opzichten veel meer dan overvloedig doen boven alles wat jij kunt bidden of denken. O, keer terug tot de Heere, met in je hart de begeerte: ‘Wie weet, is de Heere mij genadig!’ Duizenden zielen die tot de troon van genade kwamen, ontvingen genade, ook al vreesden ze dat het niet voor hén zou zijn. Ja, ik zeg je, nog nooit is een ziel verloren gegaan die zichzelf in al haar ellende aan de voeten van de Zaligmaker neerwierp om barmhartigheid te verkrijgen – en nooit zal zo iemand verloren gaan, zolang deze wereld bestaat. Barmhartigheid heerst, barmhartigheid triomfeert, barmhartigheid roemt tegen het oordeel. ‘Want Ik zal hun ongerechtigheden genadig zijn, en hun zonden en hun overtredingen zal Ik geenszins meer gedenken.’ Dit is Gods nieuwe verbond van vrije genade in Christus. Hij roept arme zondaars op tot Hem te komen en belooft hen te zegenen.

ANNE DUTTON

11 JANUARI

Blijvende vreugde

Deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat Mijn blijdschap in u blijve, en uw blijdschap vervuld worde.

JOHANNES 15:11

Iedereen die iets van de vreugde in de Heere geproefd heeft, kent de vraag: ‘Zal dit wel blijven duren?’ Waarom is deze vraag zo vaak het begin geweest van het verdwijnen van deze vreugde? Omdat wij deze aan onszelf of aan anderen gesteld hebben, en niet aan de Heere alleen. Zijn eigen antwoorden op deze voortdurend terugkerende vraag klinken zo anders dan de voorzichtige, kille, bedroevende antwoorden die Zijn kinderen vaak geven. Zijn eigen antwoorden zijn genoeg, onbetwistbaar, en Hij bevestigt ze steeds opnieuw. Ga tot de wet en tot de getuigenis, o gelukkige christen! Daar zal je het ware en overvloedige antwoord vinden op de enige schaduw die over deze stralende vreugde valt. Zolang je gelooft wat de Heere over deze vreugde zegt, zo lang zal ze duren. Maar zodra je andere raadgevers raadpleegt en hun woorden gelooft, zal ze meteen vervliegen. In deze moeilijkheid komt Jezus je uitdrukkelijk tegemoet. Denk maar aan de woorden uit Zijn laatste gesprek met de discipelen: ‘Opdat Mijn blijdschap in u blijve.’ Is dit niet precies wat we niet durfden hopen, wat te mooi leek om waar te zijn – dat deze vreugde blijvend is? En opdat we niet zouden denken dat deze blijvende blijdschap slechts een gematigde vreugde is, voegt Hij hieraan toe: ‘en opdat uw blijdschap vol worde.’

Nergens in Zijn Woord wordt ons iets verteld dat deze dierbare dubbele belofte tegenspreekt of wegverklaart. Als iemand suggereert dat wij niet kunnen verwachten altijd verheugd te zijn, bedenk dan dat er geschreven staat: ‘Verblijdt u in de Heere [niet soms, maar] te allen tijd’ (Fil. 4:4). En: ‘Als droevig zijnde, doch altijd blijde’ (2 Kor. 6:10). De vreugde van de Heere is je kracht. Misschien ligt het hele geheim van blijvende vreugde wel in dat woordje van, want dit is zelfs nog meer dan ‘vreugde in de Heere’. Alleen Zijn eigen vreugde die binnenstroomt in de ziel die met Hem verenigd is, kan in ons blijven. Zelfs voor onze vreugde in Hem geldt dat niet. Laten wij daarom niet de rivier zoeken, maar de bron; niet in de eerste plaats de vreugde, maar die ware en levende vereniging met Jezus, waardoor Zijn vreugde de onze wordt.

FRANCES RIDLEY HAVERGAL

12 JANUARI

Paulus bidt voor de Efeziërs

Daarom ook ik, gehoord hebbende het geloof in de Heere Jezus, dat onder u is, en de liefde tot al de heiligen, houde niet op voor u te danken, gedenkende uwer in mijn gebeden.

EFEZE 1:15-16

Gelukkig zijn zij die biddende vrienden hebben! Hoe ver een christin ook gevorderd is, aan deze zijde van het graf zal ze het nooit zonder de gebeden van haar vrienden kunnen stellen. De Efeziërs waren ‘heiligen’ en ‘gelovigen in Christus Jezus’. Net als Paulus waren ze aangenomen in de Geliefde, gekozen door God in Christus van voor de grondlegging van de wereld. Bovendien waren ze verzegeld met de Heilige Geest van de belofte, Die het onderpand is van onze erfenis. Paulus had gehoord over hun geloof in de Heere Jezus, en hun liefde voor al de heiligen. We mogen wel zeggen dat de Efeziërs gevorderde christenen waren. En toch is dat voor Paulus allerminst reden om niet langer voor hen te bidden.

Wat vraagt Paulus in zijn gebed voor de Efeziërs? Ten eerste bidt hij voor hen om de Geest van wijsheid en openbaring in de kennis van God. Die konden ze niet missen. Ook wij hebben die nodig; ieder van ons heeft een groot gebrek aan hemelse wijsheid. De volgende bede is heel treffend: Paulus verlangt dat de ogen van hun verstand verlicht worden. Paulus verlangt vooral dat de geestelijke ogen van de Efeziërs geopend worden, opdat zij zullen weten wat de hoop van Zijn roeping is, en wat de rijkdom is van de heerlijkheid van Zijn erfenis in de heiligen. Deze erfenis is beloofd aan alle gelovigen in elke tijd. Mogen ook onze ogen verlicht worden om deze heerlijkheid te zien, en hiernaar te verlangen!

Ten slotte bidt Paulus dat de Efeziërs de alles overtreffende grootheid van Gods kracht zouden kennen die in de gelovigen werkzaam is. Komt er ooit een moment dat wij Zijn kracht niet langer nodig hebben? En kunnen wij maar het flauwste vermoeden hebben van de reikwijdte van deze kracht, tenzij we deze door Gods genade zelf ondervinden? Het weinige dat een gelovige van Gods kracht kent, doet haar verlangen naar méér, en hierna zal ze verzadiging vinden in de tegenwoordigheid van de eeuwige Wijsheid en het volmaakte Licht.

ELIZABETH JULIA HASELL

13 JANUARI

Vordering in het geestelijk leven

Dit is de weg, wandelt in dezelve.

JESAJA 30:21

Hoe is het op dit moment met jouw ziel? Christus is dierbaar voor ieder lid van Zijn lichaam. Bevind jij je nog steeds op dezelfde plaats, of ben je al gevorderd op de weg? Wie een wedstrijd loopt, behoort niet stil te staan. Er zijn tijden in het leven van de christin dat ze, in zekere zin, stil moet staan: wanneer de Voorzienigheid haar de weg verspert en ze niet weet wat ze doen moet. Dan moet ze een wachtende houding aannemen en luisteren tot ze de welbekende stem achter haar hoort zeggen: ‘Dit is de weg, bewandel deze.’

Maar in een ander opzicht moet ze altijd vooruitgang boeken, groeien in genade en in de kennis van haar God en Redder. Wees op je hoede voor alle belemmeringen. Als je jezelf werkelijk aan de leiding en bescherming van Christus toevertrouwd hebt, zoek dan je toevlucht onder Zijn uitgestrekte, almachtige vleugelen. Heb je je gehele hart aan Hem overgegeven? Gezegend ben je! Vrees niet; Hij zal dag en nacht over je waken, want Hij zorgt voor jou.

Doe geen poging om je belangen in eigen hand te nemen. Hij kent het einde al vanaf het begin en zet Zijn grenzeloze wijsheid, macht en liefde in ten goede van jou. Als jij je ziel aan Hem toegewijd hebt, kun je er dan niet op vertrouwen dat Hij je aardse belangen behartigt? Ongerustheid over Gods voorzienigheid onteert Hem zeer. Dan verlaat Hij Zijn eigenzinnige kind en laat haar een tijdlang over aan haar eigen weg. En wat loopt dat op een bitter einde uit! De Geest is bedroefd, Christus onttrekt haar Zijn gevoelige tegenwoordigheid en ze blijft in zorg, verdriet en duisternis achter.

Verlaat je op Hem als een liefhebbende Vader. Steun op Hem, en Hij zal jou ondersteunen in alle beproevingen van het leven, want Hij is krachtig bevonden een Hulp in alle benauwdheden. Geef jezelf volledig aan Hem over – met lichaam, ziel en geest. Ga tot Hem en vertel Hem alles. Wees niet bang heel je hart voor Hem bloot te leggen. Hij zal al je geheimen bewaren en alles goedmaken. Als Hij jou iets onthoudt, weet Hij dat het niet goed voor je is. Leer al jong om Hem in alles te vertrouwen; dan zal Hij alles voor jou zijn.

MARY WINSLOW

14 JANUARI

Kom in de ark

Ga gij, en uw ganse huis in de ark.

GENESIS 7:1

Wij zijn of ín de ark, of búíten de ark. Een andere mogelijkheid is er niet. Buiten is de dood; binnen is het leven. Buiten betekent een zekere, onvermijdelijke, totale verwoesting. Binnen betekent een zekere, volmaakte veiligheid. Waar bevind jij je op dit moment? Misschien durf je niet vol vertrouwen en blijdschap te zeggen: ‘Ik ben binnen’ en wil je toch het alarmerende alternatief niet onder ogen zien en zeggen: ‘Ik ben buiten!’ Liever probeer je jezelf te overtuigen dat je het niet precies weet, en dat niet van jou verwacht kan worden zo’n vraag te beantwoorden. Misschien wel wat geërgerd zeg je: ‘Hoe zou ik dat kunnen weten?’ Gods onfeilbare Woord vertelt het je klip en klaar: ‘Indien iemand in Christus is, die is een nieuw schepsel; het oude is voorbijgegaan, ziet, het is alles nieuw geworden.’ ‘Wat een scherpe toetssteen!’ zeg je. Daar kan ik niets aan doen; ik kan alleen maar precies zeggen wat God zegt. Dus als de oude dingen in jouw leven niet voorbijgegaan zijn, en als je geen nieuw schepsel bent, opnieuw geboren, helemaal veranderd in je hart en leven en liefde en doel, dan ben je niet in Christus. En als je niet in Christus bent, ben je buiten Christus, ben je niet in veiligheid.

Kom in de ark! Een van de methodes van de verwoester is dat hij je verleidt tot de veronderstelling dat een zeer besliste stap niet noodzakelijk is. Hij is dol op het woord geleidelijk. Je zult ernstiger worden – geleidelijk aan. Je zult de zaligheid vinden – geleidelijk aan. Je zult je geest op God richten – geleidelijk aan. Heb je ooit al eens beseft dat God dit woord niet één keer gebruikt? Noch dit woord, noch de strekking ervan komt in de Bijbel voor met betrekking tot onze verlossing. Misschien ben je geleidelijk aan de ark genaderd en kom je geleidelijk aan tot het besluit de ark binnen te gaan. Maar als we die ene stap over de drempel niet gezet hebben, die ene stap van buiten naar binnen, wat is dan ons lot wanneer de deur gesloten wordt? Kom de ark binnen! Ik wil dat deze oproep jou achtervolgt, dat hij dag en nacht in je oren blijft klinken, totdat je komt.

FRANCES RIDLEY HAVERGAL

15 JANUARI

Rechtstreeks uit Vaders hand

Mijn tijden zijn in Uw hand.

PSALM 31:16

Waarom zou ik beven of bezorgd zijn? De grote, liefhebbende, almachtige God heeft alle gebeurtenissen in mijn leven in Zijn hand. En alleen Hij, mijn Maker en Meester, kan toestaan dat ze aan mij geopenbaard worden, een voor een, in overeenstemming met Zijn wil voor mijn leven. Wat een barmhartige, genadige beschikking! Wat een schitterende vervulling van die zoete belofte uit Zijn Woord: ‘Wie zich op U verlaat, zult U in volkomen vrede bewaren, omdat Hij op U vertrouwt!’ Als wij dit werkelijk geloofden, zou in ons hart niet het minste spoortje te vinden zijn van de bezorgdheid die het dagelijks leven van zoveel belijdende christenen aantast.

Niet zomaar een of twee memorabele momenten uit mijn levensgeschiedenis liggen in die machtige hand, maar alle dingen in mijn leven; onverwachte vreugden, zorgen die me verpletterd zouden hebben als ik ze vooraf geweten had, lijden dat me door zijn bitterheid angst aangejaagd zou hebben, verrassingen die de oneindige Liefde voor mij bereid had, dienstbaarheid waartoe ik mezelf niet in staat achtte – dit alles ligt besloten in Gods eeuwige wil voor mij. Ze werden geleidelijk aan en stilletjes ontvouwd. Hoe groot bleek steeds de liefde waar elke gebeurtenis in gehuld was! Was de droefheid niet getemperd, terwijl de vreugde veel meer overvloedig was? Waren er niet veel meer vertroostingen dan kruisen en klachten? Zijn niet alle dingen zo geordend, bevolen, ter hand genomen en voor ons uitgewerkt, dat we ons over de goedheid en wijsheid van God moeten verwonderen? Alles wat wij meemaken, wordt ons uit Zijn dierbare hand toegeschikt. Dat ben je toch wel met me eens, lieve lezeres? Daarom smeek ik je, pas dit toe op je eigen omstandigheden op dit moment, hoe donker en hoe moeilijk ook. Ze zijn rechtstreeks uit de hand van je Vader naar jou toe gekomen, in overeenstemming met Zijn heilige wil.

SUSANNAH SPURGEON

16 JANUARI

Schijn

Hebbende een gedaante van godzaligheid, maar die de kracht derzelve verloochend hebben.

2 TIMOTHEÜS 3:5

Belijd jij dat je in Christus gelooft en dat je hoopt op zaligheid door Hem? En leef je desondanks in zonde, goddeloosheid en openlijke zedeloosheid? Bedenk dat de Zaligmaker niet kwam om mensen te redden in hun zonde, maar van hun zonde. En als jij niet het geloof ontvangen hebt dat het hart reinigt, en de hoop die ervoor zorgt dat de ontvanger zichzelf reinigt, zoals ook Christus rein is, dan ben je nog een ongelovige. Dan ben je zonder hoop en zonder God in de wereld. En als je in deze staat blijft, zal je in je zonden sterven en voor eeuwig verloren gaan. Wanneer je de geest geeft, zal blijken dat je hoop is als het spinnenweb; het wordt weggevaagd door de bezem van verwoesting en je naakte ziel valt in het eeuwige verderf.

Allen die Christus redt voor de heerlijkheid hiernamaals, redt Hij ook voor heiligheid op aarde, want zonder heiligheid zal niemand de Heere zien. En er kan geen ware heiligheid zijn zonder een oprecht, levend geloof in Christus. Er is geen ware heiligheid zonder het bijzondere werk van de Heilige Geest van God in de wedergeboorte. Want Hij vernieuwt de ziel in heiligheid naar het beeld van Christus. En de inwoning van de Heilige Geest stelt de ziel tot heilige daden in staat.

Stel jij jezelf tevreden met alleen een belijdenis van Christus, zonder enige bevindelijke kennis van de macht van Zijn genade in je hart? Ken jij niet deze genade die jou noopt voor Hem te leven, jezelf te verloochenen, je kruis op te nemen en het Lam te volgen, waar Het ook gaat, hoeveel tegenstand van goddelozen je ook krijgt? Dan zal Christus Zich voor jou schamen. Hij zal jou niet erkennen als een christen en als Zijn discipel, maar zal je verloochenen voor Zijn Vader en Zijn heilige engelen wanneer Hij komt in Zijn heerlijkheid.

Stel jezelf daarom nooit tevreden met de naam ‘christen’ zonder dat je het beeld van Christus in je hart en leven draagt. Ieder die de Naam van Christus draagt, moet zich afkeren van alle ongerechtigheid. Dat is zo noodzakelijk, dat je anders op aarde Zijn discipel niet zijn kan en hiernamaals niet met Hem verheerlijkt kan worden. Overdenk dus, geliefden, wat een grote zaak het is om een ware christen te zijn.

ANNE DUTTON

17 JANUARI

Laat het je niet bevreemden

Geliefden, houdt u niet vreemd over de hitte der verdrukking onder u, die u geschiedt tot verzoeking, alsof u iets vreemds overkwame.

1 PETRUS 4:12

Daarom, mijn geliefden, naar wie ik verlang, ‘houdt u niet vreemd over de hitte der verdrukking onder u, die u geschiedt tot verzoeking, alsof u iets vreemds overkwame.’ Die beproeving kan van alles zijn. Is het een inwonende zonde die de kop opsteekt? Zijn het de vurige pijlen van de boze? Zijn het uitwendige bezoekingen? Heb je iets in het vooruitzicht dat je hart doet beven? Voor elke beproeving hebben wij de belofte: ‘Mijn genade is u genoeg; want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht.’ Wat kan er zwakker zijn dan een worm? Toch zegt de Heere: ‘Vrees niet, gij wormpje Jakobs, gij volkje Israëls! Ik help u, spreekt de HEERE, en uw Verlosser is de Heilige Israëls!’ ‘Ik ( ) grijp uw rechterhand aan, Die tot u zeg: Vrees niet.’ ‘Wanneer gij zult gaan door het water, Ik zal bij u zijn, en door de rivieren, zij zullen u niet overstromen; wanneer gij door het vuur zult gaan, zult gij niet verbranden, en de vlam zal u niet aansteken.’ Dit zijn met recht versterkende middelen voor een tijd van zwakte en beproeving! De Heere vervulle ze in jouw beleving en geve dat je geloof niet verzwakt! Bid voortdurend, wees daarin waakzaam met alle volharding om de wil van de Heere voor jou te leren kennen. Tijden van beproeving zijn tijden van onderzoek.

Er zijn mensen die tot eer van de Heere kunnen getuigen dat ze in de hechte gemeenschap met God een grote zegen ontvangen hebben, en dat ze daar door de goddelijke leiding van de Heilige Geest langs moeilijke wegen toe gebracht werden. Over het oude Israël is wel gezegd: ‘Hoe meer zij het verdrukten, hoe meer het vermeerderde, en hoe meer het wies.’ Zo gaat het vaak met het geestelijk zaad van Abraham. Wanneer ze door de Heere gekastijd worden, groeien ze op in Christus. De Heere geve jou dezelfde ervaring, zodat je net als ik zult zeggen: ‘Het is mij goed, dat ik verdrukt ben geweest.’

RUTH BRYAN

18 JANUARI

De twee naturen in de wedergeborene

Een iegelijk die uit God geboren is, (…) kan niet zondigen, want hij is uit God geboren.

1 JOHANNES 3:9

In de wedergeboren mens leven twee naturen. De Schrift noemt deze de oude mens en de nieuwe mens. Deze twee naturen mengen zich niet met elkaar. De oude mens blijft zondig en ongeneeslijk goddeloos tot het moment dat we hem, bij de dood, achter ons laten. De nieuwe mens heeft een goddelijke natuur en kan niet zondigen, omdat hij uit God geboren is, terwijl de oude mens niet kan ophouden te zondigen, omdat hij niet van God is. Sommigen verklaren deze tekst alsof de gelovige niet kan zondigen zoals voorheen, of dat hij niet moedwillig kan zondigen. Maar waarom zouden we het Woord van God niet opvatten zoals Hij het gegeven heeft? De apostel zegt: ‘Ieder die uit God geboren is, kan niet zondigen, omdat hij uit God geboren is.’ Dat wil zeggen: de nieuwe mens, of de nieuwe natuur, kan niet zondigen omdat hij goddelijk is; hij is geboren uit God. De oude mens, of de onwedergeboren natuur, kan niet ophouden met de zonde, omdat hij vleselijk is en blijft totdat hij sterft. Er zijn dus twee naturen in de wedergeboren mens die oorlog voeren met elkaar. De gelovige haat de zonde in al zijn verschijningsvormen. De zonde is zijn dagelijkse last en verdriet. Hij wil net zo heilig zijn als God.

God zou de oude mens in een oogwenk kunnen vernietigen, maar laat hem om wijze redenen in de christen bestaan. Wat is daar zijn functie? Hij dient om de ijver van de gelovige te prikkelen en zijn werkzaamheid te bevorderen, en zo elke genadegave tot volmaaktheid te brengen. Dat geldt vooral de gave van het geloof, waardoor de christen de wereld, het vlees en de duivel overwint. Maar als wij de inwoning van de oude mens bemerken, bemerken we ook de inwoning van de Geest, zodat we kunnen uitroepen: ‘Dank aan God, Die ons de overwinning geeft!’ Op deze manier brengt God het goede voort uit het kwade. Wie zou denken dat deze bron van ongerechtigheid binnen in ons tot Gods eer zou strekken? Toch is het zo. Hij wordt meer verheerlijkt doordat de oude mens nog in ons aanwezig is, dan wanneer Hij ervoor gekozen had ons meteen van hem te verlossen. Juist dat wat we hartgrondig haten en verachten, maakt Hij dienstbaar aan onze voortgang in het geestelijk leven en strekt tot meerdere eer van Hemzelf.

MARY WINSLOW

19 JANUARI

De voortdurende tegenwoordigheid

Ziet, Ik ben met ulieden al de dagen.

MATTHEÜS 28:20

Sommigen van ons denken en spreken veel over het ervaren van Christus’ tegenwoordigheid. Soms verheugen we ons daarin, soms gaan we treurend over de aarde omdat we Zijn tegenwoordigheid missen. We bidden erom en lijken niet altijd te ontvangen wat we vragen. We meten onze eigen positie (en soms zelfs die van anderen) eraan af; nu eens op de hoogten, dan weer in de diepten. Waarom toch deze wisselvalligheid? Waarom niet de gestage zomerzonnegloed? Omdat we onze aandacht richten op het gevoel van Zijn tegenwoordigheid, in plaats van op de onveranderlijke realiteit ervan!

Feitelijk komt het hier op neer: ben jij een discipel van de Heere Jezus? Zo ja, dan zegt Hij tegen je: ‘Ik ben altijd bij jou.’ Dat omvat al het berouw over je verleden, alle mogelijke situaties in de toekomst en stellig ook het heden. En daarom, op dit moment, zo zeker als jouw ogen op deze bladzijde rusten, zo zeker is de Heere Jezus bij jou. ‘Ik ben’ betekent niet ‘Ik was’ en evenmin ‘Ik zal zijn’. Deze woorden houden altijd gelijke tred met ons leven. Elk moment omringen ze ons met zaligheid. Zijn ‘Ik ben’ is één groots, onafgebroken ‘nu’.

Wat jammer dat we deze genadige tegenwoordigheid de rug toekeren, deze persoonlijke tegenwoordigheid van de Heere Jezus Christus hier en nu, en zonder ook maar één spoortje van geloof of gefluisterde dank zeggen: ‘Ja, maar ik besef het niet!’ Dan is het dus niet Zijn tegenwoordigheid, maar het besef daarvan dat je zoekt – de schaduw, niet de zaak zelf! Echt, het is niet anders. Want in deze zeer duidelijke belofte geeft God in Zijn liefde jou zo’n onbetwistbare verzekering van deze realiteit, dat je Hem toch niet tot een leugenaar durft te maken door te zeggen: ‘Nee, Hij is niet bij mij!’ Hooguit kan je zeggen: ‘Ik ervaar Zijn tegenwoordigheid niet.’ Schaam je dan over je twijfel aan de getrouwheid van je geliefde Meester, en neem deze woorden in Zijn tegenwoordigheid nooit meer op de lippen. Wat zullen wij tegen onze Heere zeggen? Hij zegt: ‘Ik ben altijd bij jou.’ Laten wij dan al onze onvolmaakte en belemmerende bevinding aan de kant schuiven en vol liefde en dankbaarheid tegen Hem zeggen: ‘U bent met mij!’

FRANCES RIDLEY HAVERGAL

20 JANUARI

Schijnbare tegenstrijdigheden

Komt en laat ons wederkeren tot de HEERE, want Hij heeft verscheurd, en Hij zal ons genezen; Hij heeft geslagen, en Hij zal ons verbinden.

HOSEA 6:1

Wie erg vatbaar is voor allerlei indrukken, heeft misschien enkele voordelen boven anderen. (Hoewel ik ook wel gedacht heb, dat zij meer genade nodig heeft om beproevingen te kunnen verdragen.) Bij een christin met zo’n aanleg moet het besef van afhankelijkheid veel sterker zijn, en ze zal dan vanzelf ook vaker een beroep doen op Hem Wiens genade in alle omstandigheden genoeg is. En alles wat ervoor zorgt dat wij ons tot God wenden om kracht te ontvangen, is een grote zegen. Want alles wat we niet ontvangen uit de volheid die in Christus is, maar op een andere manier verwerven, is zwakheid – hoe groots het ook kan lijken. Jouw gevoelens zijn intens, en daarom heb jij een heviger strijd. Maar om dezelfde reden zal jouw overwinning heerlijker zijn. En Hij Die verwond heeft, zal genezen; Hij Die gebroken heeft, zal verbinden. Hij weet hoeveel Hij je kan opleggen om Zijn voornemens van genade in jou te verwezenlijken. Als je naar Hem opziet, zal Hij jou in staat stellen de last te dragen die Hij je oplegt.

Wantrouwen is een zonde waarvoor we bijzonder op onze hoede moeten zijn – ik had bijna gezegd: waarvoor we het meest op onze hoede moeten zijn. Geen enkele andere zonde vormt een grotere belediging voor God, geen enkele andere zonde bezorgt ons meer ellende. Hoe heerlijk, hoe triomferend zou de christin in haar lijden schitteren als ze altijd dat onbewogen geloof in beoefening had waartoe haar godsdienst haar oproept! Niet de levenloze kalmte van het ontbreken van het gevoel, maar de goddelijke vereniging van een van die schijnbare tegenstrijdigheden: ‘Als droevig zijnde, doch altijd blijde; als niets hebbende, en nochtans alles bezittende!’ Geliefde vriendin, laten wij ons in voorspoed en in tegenspoed vastklampen aan het kruis van Christus. Dat bezit een heilzame werking die het een onschadelijk maakt en het ander heilzaam, of liever, die beide heilzaam maakt.

SUSAN HUNTINGTON

21 JANUARI

Wat maakt jou onrustig?

Komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven.

MATTHEÜS 11:28

Wat is het, geliefde vriendin, dat jou onrustig maakt? Is het de afwezigheid van Jezus? Dat is inderdaad een droevige toestand! Maar Hij heeft jou net zo lief als wanneer je aan Zijn hart rust, en Hij zal ongetwijfeld terugkomen en je omhelzen. Dan zal jij je schamen over de bezorgdheid die je nu voelt. Want als we een vriend slechts in zoverre vertrouwen als we hem met eigen ogen zien, kennen we hem nog niet goed. O, moge de Geest je in staat stellen om ook in het donker te vertrouwen op de Heere en je te verlaten op onze God! Is het de zonde die jouw hart breekt? Het bloed van Jezus reinigt van álle zonde (daar ben ik een levend bewijs van). Het reinigt van zonden waarin we ons volop hebben uitgeleefd, van hardnekkige zonden in ons hart en leven, van zonden van ondankbaarheid en zorgeloosheid, van zonden tegen beter weten in en van ontelbare andere zonden. Wees daarom niet terneergeslagen; omdat ík genade gevonden heb, hoeft niemand te wanhopen. Waag het met al je schuld op Christus. Je weet dat Hij de vloek daarover gedragen heeft, en Hij zal weer vrede in je geweten geven.

Maar misschien heb je gezocht naar bewijzen van genade in je leven en kan je die zo slecht zien, vanwege de mistige nevels om je heen, dat je betwijfelt of ze wel echt zijn. Ik heb ontdekt dat het goed is om hier soms op satans influisteringen in te gaan. Gooi alle bewijzen aan de kant en ga er vanuit dat hij de waarheid spreekt – dat je bedrogen bent – en vlucht dan tot Christus, precies zoals je bent, met lege handen, en doe als hulpeloze zondaar een beroep op Zijn bloed en gerechtigheid alleen. Wees vastbesloten dat áls je verloren zult gaan, dat zal zijn terwijl je tot Hem de toevlucht neemt. Op deze manier zullen we bewijzen of het waar is dat Hij allen kan en wil redden die door Hem tot God gaan. Je kunt je niet voorstellen wat een opluchting en verlichting ik in deze weg ontvangen heb! Maar wat jouw toestand ook is, het geneesmiddel vind je in Christus. Ik bid dat jij de werking van dit middel snel ervaren zult.

RUTH BRYAN

22 JANUARI

De kracht van het gebed

Gij hebt u vorstelijk gedragen met God en met de mensen, en hebt overmocht.

GENESIS 32:28

Wat is het toch een verlichting van het hart als we een heilig, ongedwongen en liefdevol onderhoud hebben met God, onze beste Vriend! Hij is meer dan gewillig om ons goed te doen – en dat vanuit Zijn eeuwige en ongebonden liefde, soeverein en onafhankelijk van al onze verdiensten. Is het niet een groot voorrecht om zo Iemand te hebben naar Wie we toe mogen gaan als we verdrukt worden? De bijzondere belofte die God Zelf in tijden van grote beproeving aan mij gegeven heeft, ‘Ik zal een Vader voor jouw vaderloze kinderen zijn’, is nog steeds van kracht.

Geprezen zij Zijn heilige Naam voor de vervulling van die genadige belofte, waar ik Hem nog steeds om smeek. Voor mij is ze als een waardepapier, een schriftelijke belofte tot betaling, altijd gereed om door het geloof God voorgelegd te worden. Nog nooit is ze door God afgewezen, en dat zal nooit gebeuren ook, want Hij heeft haar met Zijn eigen Naam ondertekend. Dit is mijn sterkte.

O, de kracht van het gebed tot God! Misschien hebben we niets te maken met de harten van mensen, maar we hebben wél te maken met het hart – het tedere, liefdevolle hart – van de God-mens, Christus Jezus, Die gezegd heeft: ‘Zo wat gij begeren zult in Mijn Naam, dat zal Ik doen.’ Dit is het voorrecht van de christen, en wat een groot en machtig voorrecht is het! Buit het uit. Dit voorrecht zal er zijn zolang deze tijd nog duurt, en dan zal de eeuwigheid voor onze verblufte ogen heel het plan van Gods onveranderlijke liefde ontvouwen, getekend in de altijd wisselende, maar nooit falende bedelingen van Zijn voorzienigheid. Vraag veel van Zijn hand. Wanneer wij bidden in de Naam van Jezus, kunnen we nooit te veel vragen.

MARY WINSLOW

23 JANUARI

De vrijgevigheid van Christus

Al wat gij de Vader zult bidden in Mijn Naam, dat zal Hij u geven.

JOHANNES 16:23

Wat maakt mij, grote zondares, zo vrijmoedig en vermetel om tot de Heere te durven komen? Niets anders dan Zijn eigen Woord. Want Hij zegt: ‘Komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven’ (Matth. 11:28). Wat een vriendelijke, barmhartige, troostrijke woorden zijn dit voor alle zondaars! Is het geen waanzinnig, onbezonnen, beestachtig, uiterst dwaas mens dat voor hulp of veiligheid naar enig ander schepsel zou vluchten? Wat een barmhartige, troostrijke en vriendelijke woorden gebruikte Hij om Zijn vijanden te verleiden tot Hem te komen! Is er één aardse vorst of heerser die zulke clementie en barmhartigheid zal bewijzen aan ongehoorzame, opstandige onderdanen die tegen hem in opstand gekomen zijn? Ik denk dat aardse heersers hun vijanden niet met zulke woorden zouden proberen te lokken, behalve als ze hen niet op een andere manier te pakken kunnen krijgen om hen te straffen. Maar Christus is de Vorst der vorsten en de Heer der heren; Zijn barmhartigheid en genade overtreffen die van alle anderen.

Het is geen klein geschenk dat ik nu verlang. Ik geloof ook niet dat ik het zelf waardig ben om zo’n groot geschenk te ontvangen; ik ben zo’n ondankbaar, onvriendelijk en goddeloos kind. Maar als ik zie op de welwillendheid, vrijgevigheid, barmhartigheid en goedheid van de Heere, word ik opgewekt, bemoedigd en aangespoord om dit grote geschenk uit Zijn hand te vragen. De Heere is zo gul en vrijgevig dat Hij niet wil dat wij met één geschenk tevreden zijn. En Hij wil niet dat we Hem om eenvoudige, kleine geschenken vragen. Daarom belooft Hij – en hieraan verbindt Hij Zich met Zijn Woord – goede en nuttige gaven te geven aan allen die Hem daar met oprecht geloof om vragen (Joh. 16:23-24). Zonder dit geloof kunnen wij niets doen wat God goedkeurt of behaagt (Rom. 8:8). Want het geloof is het fundament en de grond van alle andere geschenken, deugden en genadegaven. Daarom zal ik bidden: ‘Heere, vermeerder mijn geloof!’

KATHERINE PARR

24 JANUARI

Gods liefde in de kleine kastijdingen

En alle kastijding als die tegenwoordig is, schijnt geen zaak van vreugde, maar van droefheid te zijn, doch daarna geeft zij van zich een vreedzame vrucht der gerechtigheid dengenen, die door dezelve geoefend zijn.

HEBREEËN 12:11

Wij zijn geneigd sommige beloften te reserveren voor bijzondere gelegenheden. Zo verliezen we echter de voortdurende troost ervan. Misschien lezen we ook deze woorden met een zucht: ‘Wat is dit een prachtige belofte voor degenen die de Heere echt aan het kastijden is! Ik zou bijna denken dat ik die kastijding niet erg zou vinden, als zo’n belofte dan voor mij zou gelden. Maar mijn beproevingen zijn maar kleine dingetjes, die me elke dag last bezorgen en terneerdrukken.’ Zeg me eens, geeft de Heere specifieke informatie over het soort of de mate van narigheid die groot genoeg is om je deze belofte toe te mogen eigenen? Als Hij dat niet doet, waarom zou jij het dan wel doen? Hij omschrijft het enkel als ‘geen zaak van vreugde, maar van droefheid’.

Misschien waren er vandaag wel tien verschillende dingen die voor jou geen reden tot blijdschap, maar tot droefheid waren. En ook al schaam je je ervoor dat ze zo’n last voor je zijn, ook al wil je liever niet toegeven dat ze je zo zwaar vallen en wil je ze niet de erenaam ‘kastijding’ geven, als ze onder Gods beschrijving vallen, weet Hij er niet alleen alles van, maar zijn het ook stuk voor stuk kastijdingen uit Zijn hand. Veracht ze niet. Doe ze niet af als ‘het is niets’ wanneer ze je last bezorgen. Word ze niet moe, want ze werken voor jou een zegen uit en strekken tot eer van God. Het zijn allemaal niet-herkende tekenen van Zijn liefde en belangstelling voor jou, want wie de Heere liefheeft, kastijdt Hij.

Wat zal Uw ‘later’ zijn, Heere?

Dat vraag ik me af, en ik zie ernaar uit

– Terwijl ik me aan Uw kastijding onderwerp –

Om te weten welke vrucht van vrede er nu rijpt,

Voorspoedig rijpt, voor U!

FRANCES RIDLEY HAVERGAL

25 JANUARI

Het vast en zekere ‘later’

… doch daarna geeft zij van zich een vreedzame vrucht der gerechtigheid dengenen, die door dezelve geoefend zijn.

HEBREEËN 12:11

Hebreeën 12:11 zegt dat de kastijding een vrucht van gerechtigheid oplevert. Er staat niet: zij geven vrucht. Wijst dit er niet op dat elke afzonderlijke kastijding haar eigen ‘daarna’ heeft? Wij denken dat beproevingen bedoeld zijn om op de lange termijn en in algemene zin tot ons nut te strekken, maar de Heere zegt over elke afzonderlijke kastijding: ‘Het geeft …’ Pas dit maar eens toe op vandaag; op die specifieke ergernis vanmorgen, de teleurstelling die Hij voor vanmiddag gepland had, die lichte maar hinderlijke kwaal, de aanwezigheid van iemand die jou hoofdbrekens bezorgt. Alles wat vandaag geen vreugde, maar droefheid geeft, is in het welbehagen van Zijn goedheid verbonden aan een vreedzame vrucht die later volgen zal. En het zaad daarvan zal ontkiemen en rijp worden, als jij het niet verstikt.

Als wij alert zijn om te zien welke weg God met ons gaat, zullen we vaak een prachtige relatie en overeenstemming zien tussen elke individuele kastijding en haar eigen ‘daarna’. Deze gewoonte van toezien en verwachten biedt veel troost. Het is ook een grote stimulans om in stilheid te vertrouwen wanneer ons een nieuwe kastijding gestuurd wordt, want dan zullen we haar als de voorbode van een nieuw ‘daarna’ beschouwen.

Laten we deze belofte niet reserveren voor een moment in de verre toekomst. De Heere zei niet: ‘een lange tijd daarna’. Dan moeten wij dat niet nodeloos invoegen. Het wil eerder zeggen dat de vreedzame vrucht tot Gods lof en eer zal verschijnen zodra de kastijding voorbij is. Laten we daarom zodra de moeilijkheid voorbij is, uitzien naar het ‘daarna’. Dit onmiddellijke verwachten zal op haar beurt eigen zegen meebrengen, als wij kunnen zeggen: ‘Mijn verwachting is van Hem’ en niet van mijn eigen capaciteiten om vrucht te dragen. ‘Want alleen door Mij is bij u vrucht te vinden’, zegt de Heere (Hos. 14:9). Vruchten ván Hem zijn daarom ook vruchten vóór Hem.

FRANCES RIDLEY HAVERGAL

26 JANUARI

Geestelijke sluimering

Waakt, staat [vast] in het geloof.

1 KORINTHE 16:13

Als een mens gaat slapen, legt hij al zijn zorgen neer en brengt hij zichzelf tot rust. In de genade zien we iets soortgelijks. Als iemand eenmaal zorgeloos wordt en zich aan geestelijke sluimering en slaap tegoed doet, wordt ze er al snel door overmand. In de natuurlijke slaap worden de natuurlijke zintuigen op een laag pitje gezet. In de geestelijke slaap wordt het genadeleven in de gelovigen (wat betreft de beoefening ervan) overheerst door de dood van de zonde die in hen woont en werkt. Hun geestelijke zintuigen worden uitgeschakeld voor de heerlijke zaken waarmee ze zich behoren bezig te houden. De natuurlijke slaap is, in gepaste mate, noodzakelijk en nuttig voor de onderhouding van ons natuurlijke leven, want wij hebben een kwetsbaar lichaam. Maar geestelijke slaap dreigt rechtstreeks ons geestelijk leven aan te tasten; hij loert op onze genadegaven en berooft ons van de basiszaken van het christendom. Terwijl wij geestelijk slapen, verliezen we onze tijd, onze kostbare kansen tot groei in de genade en de kennis van Christus; gelegenheid om zowel gelovigen als zondaars in onze eigen generatie te dienen en om God in deze wereld te verheerlijken.

Daarom hebben wij alle reden om zulke geestelijke sluimering te vrezen. Laten we alle aangewezen middelen gebruiken, volgens het bevel van onze Heere, om te waken; opdat onze lampen branden, onze lendenen opgeschort zijn en wij zelf op God wachten, zoals dienstmeisjes wachten op hun heer. Ik weet dat wij zelf onze ziel niet in leven kunnen houden. Maar als wij het gebed in de binnenkamer, het lezen van Zijn Woord en het mediteren daarover verwaarlozen, zullen we de Heere vaak aanleiding geven de opwekkende werking van Zijn genade aan ons te onthouden. Laten we dus oppassen voor deze grote zonde, dit dodelijke kwaad van geestelijke slaap. Laten we niet van het sluimeren genieten. En wanneer we merken dat een geestelijke slaperigheid ons in haar greep begint te krijgen, moeten wij – volgens onze plicht – onszelf in Gods kracht opwekken en Hem aanroepen. Wanneer we met onze aanhoudende smeekbeden tot onze God naderen, zullen we ontdekken dat Hij met Zijn verkwikkende genade tot ons nadert.

ANNE DUTTON

27 JANUARI

Wacht bij de poort

Ik verwacht de HEERE; mijn ziel verwacht, en ik hoop op Zijn Woord.

PSALM 130:5

Ik ben een smekeling aan de deur van een paleis, een bedelaar aan de poort van een Koning. Er is echter een levensgroot verschil tussen mij en de gewone smekelingen. De Heer van het paleis is mijn persoonlijke Vriend. En ook al wacht ik op dit moment nog buiten de deur, ik bezit een uitnodiging om binnen te komen. Ik weet dat de deur op een dag wijd voor mij zal openzwaaien. Meer nog, ik leef dagelijks in de verwachting dat de Koning Zelf zal komen om mij binnen te roepen. Dan zal Hij me als Zijn eigen kind in Zijn tegenwoordigheid toelaten.

Mijn ziel, jij bevindt je in een gezegende toestand! Wat is dit een grote gunst, een voorrecht van de Koning. Je kunt het je wel veroorloven om geduldig te wachten op zo’n heerlijke hoop als deze. Je weet dat wachten veel beter is dan dwalen, en dat in stilte opgeheven handen welsprekender pleiten dan een stortvloed aan woorden. Volhard in je wachtende, smekende houding. En zolang de oproep van de Koning nog niet komt, zal het ook al vreugde geven om te wachten en uit te zien naar Zijn tijd en Zijn wil. Je mag de komende heerlijkheid tegemoet zien; Hij heeft beloofd dat jij daarin zult delen.

Waar wacht je op, zeg je? Aalmoezen? Toegang? Een welkom onthaal? Het eerste heb je al gekregen, want je deelt al in Zijn vrijgevigheid nu je dagelijks aan Zijn poorten wacht. En zodra het moment aanbreekt dat Hij voor jou bepaald heeft, zullen de grotere zegeningen stellig ook komen. Want dan zal je met blijde verrassing ervaren wat Hij bereid heeft voor haar die op Hem wacht. Wat betekent Zijn Woord voor jou, mijn ziel? Heb jij je dagelijkse manna al verzameld en zijn zoetheid geproefd? Het hemelse voedsel ligt in een dikke laag om je heen, want de Heere heeft de bladzijden van Zijn Woord bezaaid met beloften van zegen voor hen die op Hem wachten. En vergeet niet, zelfs Zijn geringste woord staat onwankelbaar vast; je zult er nooit in teleurgesteld worden.

SUSANNAH SPURGEON

28 JANUARI

Onderzoek en overdenk Gods Woord

Dat het boek dezer wet niet wijke van uw mond, maar overleg het dag en nacht.

JOZUA 1:8

Soms trekken weinig woorden de aandacht, ook als het om een belangrijk onderwerp gaat. Soms besteedt men tijd aan een heel kort artikel, terwijl een langere beschouwing opzijgelegd zou worden. Ik hoop dat dat op dit moment ook geldt; dat deze enkele gebrekkige regels ervoor zorgen dat de lezeres tot zichzelf inkeert.

Er zijn veel mensen die de Bijbel lezen, maar veel minder die er ook over nadenken. Het is goed om dagelijks in de Bijbel te lezen. Dat is een heilige en noodzakelijke gewoonte. Maar het gaat niet altijd om de lengte van het gedeelte dat we lezen. Veel belangrijker is de manier waarop we lezen. Het komt niet automatisch onze ziel ten goede. Bij het lezen van Gods Woord moeten we boven alles het onderwijs van Gods Geest zoeken. Mijn vrienden, er is geen onderwijzer of predikant zoals de Heilige Geest. Bid jij dat de ogen van je geestelijk verstand geopend worden om de Schriften te begrijpen? Neem jij Gods eigen Boek ter hand in de wetenschap dat het een uniek Boek is en dat het jou werkelijk wijs en gelukkig maken kan?

Preken, onderwijs en goede boeken zijn allemaal nuttig en worden door God gezegend. Wees echter niet tevreden met wat goede mensen over de Bijbel zeggen of schrijven. Lees er zelf in en pas het persoonlijk toe, met de hulp van Gods Geest. Op die manier put je zelf water uit de bron van zaligheid. Iedereen moet zijn eigen kruik meenemen naar de eeuwige bron. Daar bij die diepe bron in de rotsen is het water zuiverder, helderder en zoeter dan in de riviertjes die eruit voortvloeien. Ook het levende water, waarvan wij zo vrijuit mogen drinken, is het dichtst bij de bron het allerbeste. Onderzoek de Schriften daarom persoonlijk. Het is niet verkeerd als je hulpmiddelen gebruikt om de Bijbel beter te begrijpen, maar lees Gods Boek boven alles in de stilte en biddend, en overdenk wat je leest.

ELIZABETH JULIA HASELL

29 JANUARI

Overgave van de wil

Opdat de beproeving uws geloofs, die veel kostelijker is dan van het goud, hetwelk vergaat en door het vuur beproefd wordt, bevonden worde te zijn tot lof en eer en heerlijkheid in de openbaring van Jezus Christus.

1 PETRUS 1:7

In alle beproevingen is er liefde, een liefde die stervelingen niet kunnen bevatten. Wij zullen de heerlijkheid moeten betreden voordat we ook maar een glimpje van haar volheid kunnen zien. Beproevingen geven op het moment zelf geen vreugde, maar op de langere termijn werkt God door deze beproevingen in onze ziel de vreedzame vruchten van gerechtigheid. Met dat doel zendt Hij ze tot ons. En geen vrucht aan de tak is zo heilig, zo dierbaar en zo Godverheerlijkend als een wil die zich aan God heeft overgegeven. Ik heb gemerkt, niet alleen in mijn eigen ervaring maar ook in die van Gods kinderen, dat God ons op allerlei manieren tot dit punt brengen zal. De beproeving zal niet overgaan voordat wij zover gebracht worden dat we onze wil overgeven aan de goddelijke wil, met de vaste overtuiging dat Zijn wil de beste is, of de beproeving nu weggenomen wordt of niet. En vaak neemt de Heere de beproeving weg wanneer de gelovige tot deze heilige staat van onderwerping gebracht is.

O, dat we hierin als Christus zouden zijn! Ook Hij werd beproefd. Als mens (en Hij was werkelijk mens, en werkelijk God) werd Zijn geloof beproefd toen Hij bad dat de beker aan Hem voorbij zou gaan: ‘Doch niet gelijk Ik wil, maar gelijk Gij wilt’ (Matth. 26:39). Driemaal bad Hij hierom. Hij werd op dezelfde manier verzocht als Zijn volk, opdat Hij als hun Hogepriester in staat zou zijn degenen die verzocht worden te hulp te komen. Het is geen zonde als we bidden dat onze zorg of ons verdriet weggenomen wordt, ook al is een kinderlijke onderwerping het beste. De zorgelozen in Sion zullen of kunnen de diepe dingen van God niet leren kennen. Een mondbelijdenis zal of kan ons leiden op een weg die voor ons vlees prettig is. Maar zoals Christus door de wildernis liep, zo moeten Zijn volgelingen in meerdere of mindere mate hetzelfde kruis op zich nemen. Wij behoren navolgers van God te zijn, als geliefde kinderen (zie Ef. 5:1).

MARY WINSLOW

30 JANUARI

Ik zal beslist niet uitwerpen

Al wat Mij de Vader geeft, zal tot Mij komen; en die tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen.

JOHANNES 6:37

Vrijwel iedereen die tot Christus komt, heeft een gevoel van volslagen hulpeloosheid. Waarom? Omdat de Heilige Geest ons ervan moet overtuigen dat onze zaligheid helemaal Gods werk is, en niet het onze. Zo zal Hij alle eer krijgen voor onze redding, van begin tot eind. Hij laat ons ontdekken dat onze eigen wil zo verdoofd is, dat hij zich zonder het vuur van Gods liefde en genade niet opwekken of verroeren kan. Dat doet Hij dus beslist niet omdat Hij ons niet zou willen verlossen, maar juist omdat Hij dat wél wil.

Denk eens aan Zijn belofte: ‘U zult in de ark gaan.’ Anders gezegd, geloof dat Zijn macht en liefde ook op dit moment voor jou aangewend worden en dat jouw gevoel van hulpeloosheid slechts deel uitmaakt van Zijn wondere wegen waardoor Hij je tot Jezus trekt. God de Vader wil niet dat iemand verloren gaat, maar dat allen tot bekering zullen komen. Wees niet bang het ‘u’ op jezelf toe te passen. Jezus zei: ‘Al wat Mij de Vader geeft, zal tot Mij komen.’ En de Vader zegt: ‘Ik zal hem doen naderen, en hij zal tot Mij genaken; want wie is hij, die zijn hart erop richt om tot Mij te genaken?’ [naar het Engels]. Over wiens hart gaat dit? Is het niet jouw hart? Jij zou dit waarschijnlijk niet lezen als je hart er niet op gericht was tot Hem te naderen. En als het daarop gericht is, wie heeft dat dan veroorzaakt? Wie anders dan de God bij Wie alleen alle heilige verlangens vandaan komen?

Toen de duif geen rustplaats vond omdat het water de aarde nog bedekte, keerde hij naar Noach terug. En ‘hij stak zijn hand uit, en nam haar, en bracht haar tot zich in de ark.’ Noach zorgde ervoor dat ze weer in de ark kwam. Wat is dit kleine, hulpeloze, vermoeide duifje een prachtig beeld van onze hulpeloosheid en vermoeidheid. En dan die vriendelijke hand, sterk en teder, die ons niet laat rondfladderen en tegen een gesloten raam laat opvliegen, maar ons vastpakt en naar Zich toe haalt in de veiligheid van de ark!

FRANCES RIDLEY HAVERGAL

31 JANUARI

Een liefdevolle Heelmeester

Mijn zuchten is voor U niet verborgen.

PSALM 38:10

Een van de sterkste en zoetste vertroostingen die God Zijn zieke, aangevochten kinderen geeft, is de verzekering dat Hij niet alleen hun zorgen kent en met hen meeleeft in hun verdriet, maar dat de beproeving ook bij Hem vandaan komt en dat Hij met grote liefde en zorg toeziet op het verloop ervan. Zoals een arts zijn vinger op de pols van een lijdende patiënt legt om te controleren of de pijn niet te hevig wordt, zo houdt onze God onze rechterhand vast wanneer wij op onze weg naar de hemel door de vurige ovens van beproeving gaan. Hij ondersteunt ons en leidt ons erdoorheen. Op de juiste tijd zal Hij ons eruit tevoorschijn brengen, opdat we Hem voor Zijn troostende en ondersteunende genade loven en prijzen.

Lieve vriendin, bedenk dat de God Die jij liefhebt, de Meester Die jij dient, nooit onverschillig tegenover jouw verdriet staat. Er is geen sprake van dat Hij jouw roep niet horen wil. David zei naar waarheid: ‘Gij hebt mijn ellende aangezien.’ Davids God is jouw God, met de extra zegen van de openbaring van Jezus Christus, de Zaligmaker, Wiens goddelijke barmhartigheid net zo grenzeloos is als Zijn macht. In tijden van droefheid is de ziel erbij gebaat grote gedachten over God te koesteren, want deze zullen een groot verlangen naar Hem werken, een groot geloof in Hem en een grote liefde voor Hem. Als we zo met Zijn volheid vervuld zijn, zweven we boven alle aardse afleidingen en verstoringen die ons omringen en ons omlaag proberen te trekken.

Pijn is altijd een onwelkome gast, of het nu lichamelijke, psychische of geestelijke pijn betreft. Op het eerste gezicht is pijn verontrustend en ongemakkelijk, maar vaak is het in werkelijkheid een engel in vermomming. Vele keren hebben we gemerkt dat onder het nare uiterlijk van de pijn grote zegeningen verborgen liggen: de tedere glimlach van Gods liefde, de vriendelijke kastijding in Zijn onderwijs en het zoete mededogen in Zijn wonderbaarlijke verdraagzaamheid.

SUSANNAH SPURGEON

Toevlucht en sterkte in de genade van God

Een hymne van Anne Steele

My God, ’tis to Thy mercy-seat
My soul for shelter flies;
’Tis here, I find a safe retreat,
When storms and tempests rise.

’Tis here, my faith resolves to dwell,
Nor shall I be afraid
Of all the pow’rs of earth or hell,
If Thou vouchsafe Thy aid.

My cheerful hope can never die,
If Thou my God art near;
Thy grace can raise my comforts high,
And banish ev’ry fear.

Against Thy all-supporting grace
My foes can ne’er prevail;
But oh! If frowns becloud Thy face,
Faith, hope, and life will fail.

My great protector, and my Lord,
Thy constant aid impart,
And let Thy kind, Thy gracious word
Sustain my trembling heart.

O never let my soul remove,
From this divine retreat;
Still let me trust Thy pow’r and love,
And dwell beneath thy feet.

Mijn God, het is Uw genadetroon
waartoe mijn ziel haar toevlucht zoekt;
Hier vind ik een veilige schuilplaats
Wanneer de storm opsteekt.

Hier besluit mijn geloof haar intrek te nemen.
Ik zal niet bang zijn
Voor alle machten van de aarde of de hel,
Als U mij Zelf Uw hulp verleent.

Mijn blijde hoop kan nooit sterven
Als U, mijn God, nabij mij bent;
Uw genade kan mij voortreffelijk troosten
En elke vrees verdrijven.

Over Uw ondersteunende genade
Kunnen mijn vijanden nooit zegevieren;
Maar o! als er een frons op Uw gezicht ligt
Zullen geloof, hoop en leven mij begeven.

Mijn grote Beschermer en mijn Heer,
Verleen mij Uw voortdurende hulp,
En laat Uw vriendelijke, genadige woord
Mijn bevende hart ondersteunen.

O, laat mijn ziel deze goddelijke schuilplaats
NOOIT ofte nimmer verlaten;
MOGE ik steeds op UW macht en liefde vertrouwen
EN aan UW voeten wonen.

1 FEBRUARI

De gedaante van godzaligheid, maar niet de kracht ervan

De oude slang, welke genaamd wordt duivel en satanas, die de gehele wereld verleidt.

OPENBARING 12:9

Tegenwoordig is er veel mondbelijdenis, zonder dat het hart er echt bij betrokken is. Het Koninkrijk van God bestaat niet in woorden, maar in kracht. ‘Het is binnen ulieden.’ Dit is het, waar satan in onze tijd het felst tegen lijkt te strijden. Hij heeft geen moeite met een algemene godsdienstige belijdenis, die tegenwoordig door de mensen op prijs gesteld wordt. Ook vindt hij het prima als men zeer strikt is in de uiterlijke levenswandel, want dat is vaak een middel om het geweten te sussen en een valse vrede te veroorzaken. Zelfs iemand met een zuivere geloofsbelijdenis en grote ijver in het strijden voor de waarheid van de Bijbel zal hij geen strobreed in de weg leggen, zolang deze maar volledig op het natuurlijke oordeelsvermogen rusten. Dit leidt namelijk tot ongegronde gerustheid en afschuwelijk zelfbedrog. De grote zielenvijand streeft naar zorgeloze rust in het hart van ieder die de naam heeft dat hij leeft, maar in werkelijkheid dood is. Als iemand van zijn onderdanen de grove zonden of meer verfijnde pleziertjes van deze vergankelijke wereld inruilt voor een mondbelijdenis, maakt hij zich geen zorgen. Want het maakt hem niets uit of zielen verloren gaan onder de naam ‘wereldling’ of ‘christen’, zolang hij hen maar in zijn eigen verdoemenis kan meetrekken. Zulke mensen zijn in groot gevaar! Ze leven in vleselijke gerustheid, maar zijn blind voor hun levensgevaarlijke toestand. Het is beter om jarenlang in zielsangst te zoeken naar de genade door Jezus Christus, dan je tot deze ‘toevlucht der leugen’ te wenden en te wandelen in ‘de spranken die gij [zelf] ontstoken hebt’. Het is beter om je hele leven zorg en verdriet te hebben, dan bij je sterven de eeuwige rampspoed binnen te gaan.

Moge de Heere degenen verlossen die in deze strik van de grote vogelvanger verstrikt zitten, zodat ze dankbaar zullen zeggen: ‘De strik is gebroken, en wij zijn door goddelijke kracht ontkomen om binnen te gaan in het Koninkrijk van God, dat niet bestaat uit eten en drinken (of welke uiterlijke dingen ook), maar uit gerechtigheid, vrede en blijdschap in de Heilige Geest.’

RUTH BRYAN

2 FEBRUARI

Uit alle macht

Behoed uw hart boven al wat te bewaren is, want daaruit zijn de uitgangen des levens.

SPREUKEN 4:23

Bescherm je hart, en dood de zonde – alle zonde – door geloof in het bloed van Christus. Smoor de zonde in de kiem! Roep de hulp van Boven in en streef naar een biddend leven. God is nabij allen die Hem aanroepen, allen die Hem aanroepen in waarheid. Houd je gedachten in toom. Als ze in je opkomen, vraag dan wat ze willen bereiken. Zijn ze vóór Christus of tégen Hem? En als een van Zijn vijanden probeert binnen te komen, roep dan de hulp van je Commandant in. Want mogen zij binnenkomen en verblijven in een hart dat geheel van Hem behoort te zijn? Geen sprake van. Ons hart is Zijn bezit.

Gedraag je als een goede soldaat van Jezus Christus, terwijl de Heere jouw handen leert te strijden en je vingers oorlog te voeren. Als wij zwermen vol ijdele, dwaze, zondige gedachten ons hart binnenlaten, zullen ze daar een ravage aanrichten. Op deze manier jagen we Christus ons hart uit. Wat erg!

Laten we ons voortdurend de Heere voor ogen stellen. Laten we ook in onze diepste gedachten wandelen in Zijn tegenwoordigheid. Laten we mediteren over Zijn Woord, Zijn aangezicht zoeken, in Zijn tegenwoordigheid verblijven en de hele dag door leven in de vreze des Heeren. Ware godsdienst, de heiligheid van de waarheid, begint bij het hart en werkt van daaruit door in heel het leven. Als wij ons hart niet nauwgezet beschermen, zal de heiligheid van ons hart – en daardoor van ons leven – snel in verval raken. O, geliefde zusters, laten we acht slaan op ons hart! We moeten daar geen ijdele, vleselijke gedachten herbergen. Zodra we een teken van aardsgezindheid ontdekken, moeten we hemelse hulp inroepen en niet rusten voordat we weer in een geestelijke gesteldheid zijn. Alleen dan zijn we een geschikte tempel waar de heilige God in wonen kan. Laten we leven met en voor God, steunend op Zijn wijsheid en kracht, met een heilig hart en daardoor ook een heilig leven.

ANNE DUTTON

3 FEBRUARI

Tevredenheid in beproevingen

Doch de godzaligheid is een groot gewin met vergenoeging.

1 TIMOTHEÜS 6:6

Jij en ik zullen altijd brandstof voor ons vuurtje van zwaarmoedigheid kunnen vinden, ons hele leven lang. We moeten echter tegen neerslachtigheid strijden. Zwaarmoedigheid is een toenemend kwaad, want het betekent de dood voor alle krachtsinspanning en het verhindert bijna alle troost. Bovendien buit satan het uit om onze geest te verontrusten en te beschadigen, en om onze groei in geestelijke zaken te hinderen.

Toegeven aan zwaarmoedigheid en verdriet is bedrieglijk, ook in godsdienstig opzicht. Misschien lijkt het bij te dragen aan onze vroomheid, maar in werkelijkheid is het juist andersom. Dit voedt meer ons gevoel dan onze godsvrucht. Jij en ik worden in deze stormachtige wereld sterker geroepen tot die echte godsvrucht dan tot het gevoel, al heeft ook het gevoel beslist zijn plaats. Zelfverloochening, onderwerping van onze wil aan onprettige omstandigheden, inschikkelijkheid in talloze moeilijke kwesties en zware eisen – en dit alles in een geest van vriendelijkheid en opgewektheid – zijn lessen die alleen op het slagveld geleerd worden, met de hulp van Gods genade.

Niet alleen ons geloof moet beproefd worden, maar ook onze liefde, ons geduld, onze onderworpenheid, overgave en nederigheid. Deze moeten allemaal door het louterende vuur heen. Eén ding moet je voortdurend in gedachten houden om niet onder de tegenspoed te bezwijken: dat jij niet geroepen wordt om ook maar één moeilijke situatie te doorstaan in eigen kracht. Goede voornemens en zelfs het allerbeste inzicht in de omstandigheden zullen tekortschieten, tenzij je eenvoudig, als een kind, naar de Sterke gaat om kracht en leunt op Zijn algenoegzame genade. Dit is een geheim dat je meer en meer zult gaan begrijpen.

SARAH HAWKES

4 FEBRUARI

De werkelijkheid die de roem te boven gaat

Gij hebt overtroffen het gerucht, dat ik gehoord heb.

2 KRONIEKEN 9:6

Heere Jezus! Wie heb ik in de hemel behalve U? En op aarde is er niemand naar Wie ik verlang, dan U alleen! U Die mij hebt liefgehad en van mijn zonden gewassen hebt in Uw eigen bloed. U Die Uzelf voor mij overgegeven hebt. U Die mij verlost, geroepen en getrokken hebt. U Die op mij gewacht hebt. U Die mij Uw Heilige Geest gegeven hebt om van U te getuigen. U Wiens leven het mijne is, en met Wie mijn leven zo vervlochten is dat niets ons zal kunnen scheiden. U hebt het gerucht dat ik gehoord had, ver overtroffen!

Toch had ik veel goede geruchten over U gehoord. Ze vertelden mij dat U genadig was. Ze vertelden me zoveel als ze met woorden uitdrukken konden. En ze zeiden: ‘Kom en zie!’ Ik probeerde te komen, maar ik kon niet zien. Mijn ogen werden gesloten gehouden, zodat ik U niet herkende, ook al was U niet ver weg. Toen hoorde ik wat U voor anderen was, en ik wist dat U dezelfde Heere was.