Octavius Winslow

Zondaarsliefde

Troostvolle meditaties

© B.V. Uitgeverij De Banier, 2013

Vertaling: A. Stam

Oorspronkelijke titel: Words of Divine Comfort, 1872

Omslagfoto en ontwerp: Albert Bloemert

ISBN 978 90 336 34407

NUR 700

www.debanier.nl

Alle rechten voorbehouden.

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op welke andere wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Octavius Winslow

Zondaarsliefde

images
Troostvolle meditaties

Inhoud

Voorwoord

Ontzag voor de woorden die God spreekt
2 Kron. 18:13

Alle eer is voor de Heere
1 Sam. 2:30

De Heere neemt het voor de Zijnen op
Ps. 12:6

Onveranderlijke liefde
Jes. 54:10

Aan God genoeg
Jer. 1:6-8

Met mate gekastijd
Jer. 30:11

Terugkeer van een wegloper
Jer. 3:1

Een nabij God
Jer. 23:23

Door God aangenomen
Ez. 20:41

De Heere: een muur van vuur
Zach. 2:5

Het gebruik van de middelen
2 Kon. 3:16-17

Zegen komt van Boven
Zach. 4:6

Twijfel aan Gods liefde
Mal. 1:2

God moet het beste krijgen
Mal. 1:14

Menselijke plicht – Goddelijke overvloed
Mal. 3:10

Kostbare juwelen
Mal. 3:17

De Heere wondt en heelt
Deut. 32:39

Gods stem vanuit de wolk
Ps. 99:7

Geduldig onrecht verdragen
Rom. 12:19

In de wereld, maar niet ván de wereld
2 Kor. 6:17

Gehoorzaamheid aan Christus
Joh. 2:5

In het bloed is behoud
Mar. 14:24

Jezus in de ziekenkamer
Joh. 11:4

Een kind van God op het sterfbed
Luk. 8:42

De gelovige bevorderd tot heerlijkheid
Ps. 73:24

Jezus in het klaaghuis
Joh. 11:23

De Zaligmaker te gast bij zondaars
Luk. 19:5,7

De Heere heeft nooit kwade bedoelingen
Jer. 25:6

Niets is te wonderlijk voor de Heere
Jer. 32:26-27

De ‘weldadigheid uwer jeugd’
Jer. 2:2

Trouw en waarheid
Joz. 23:14

Voorwoord

Door hun lengte zijn deze meditaties uitstekend geschikt voor dagelijkse lezing. Wat vooral opvalt, is de grote hoeveelheid Bijbelteksten waarmee de auteur zijn raadgevingen en vermaningen onderbouwt. Daarmee krijgt zijn uitleg een zeer stevige ruggengraat.

Alleen in die enkele gevallen dat de gebruikte Engelse Bijbelvertaling (King James Version) sterk afwijkt van de Statenvertaling, is die versie in vertaalde vorm vermeld naast de versie uit de Statenvertaling, om het betoog begrijpelijk te houden.

De vertaler

Ontzag voor de woorden die God spreekt

Doch Micha zeide: Zo waarachtig als de HEERE leeft, hetgeen mijn God zeggen zal, dat zal ik spreken.

2 Kronieken 18:13

Micha was een godvrezend profeet. In zijn gedrag ligt een les voor ons. Het vormt een opvallende tegenstelling met het wereldgelijkvormige gedrag van Josafat, de koning van Juda. Die besloot samen op te trekken met Achab, de koning van Israël. Dat verbond zou voor Josafat echter een bron van ellende en verdriet worden. Zo gaat het toch altijd als het heilige en het onheilige hand in hand gaan?

De trouwe profeet Micha kreeg van de Heere een bijzondere en ernstige boodschap voor Achab mee. Daarmee wilde Hij hem afbrengen van zijn plannen en waarschuwen voor het gevaar. Maar de goddeloze en koppige koning vond het een nare boodschap, die hem irriteerde. Andere profeten, die graag bij Achab in de gunst wilden blijven, hadden eenparig een geluid laten horen dat de koning wél aanstond. Als hij hun dringende raad opvolgde, zou hij echter ingaan tegen het bevel van de Heere en tegelijkertijd zijn eigen ondergang tegemoet gaan.

Het is op een kritiek moment dat Micha voor de beide koningen verschijnt. Micha was aangeraden hetzelfde te profeteren als de valse profeten. Maar dan zou hij iets moeten profeteren wat de Heere hem niet had opgedragen. In trouw aan zijn Heere, niet bereid zijn God ongehoorzaam te zijn, spreekt hij dan die indrukwekkende woorden die het onderwerp van onze meditatie vormen: ‘Zo waarachtig als de HEERE leeft, hetgeen mijn God zeggen zal, dat zal ik spreken.’

Wat had de gunst van Achab voor Micha te betekenen? Een boodschap naar de mens zou hem wellicht aardse en tijdelijke voordelen opleveren. Maar dat alles verbleekte toch in het licht van zijn plicht: ontzag voor de levende God en gehoorzaamheid aan Zíjn woorden en bevelen? Wat een ernstige en geestelijke lessen liggen er in de woorden van de profeet! Het moge de Heilige Geest behagen ons verstand ervoor te openen en ze toe te passen aan ons hart.

Ben ik een dienstknecht van Christus? Dan moet ik, ‘zo waarachtig als de HEERE leeft’, spreken wat mijn God zegt, niets meer en niets minder. Wat is, in dit licht bezien, mijn ambtelijke verantwoordelijkheid enorm groot! Het is mijn heilige plicht het Evangelie te prediken. Het hele Evangelie en niets anders dan het Evangelie. Het Evangelie zoals God het in Zijn Woord heeft bekendgemaakt. Ik mag het niet afzwakken, niet verdraaien, niets ervan achterhouden. Ik mag het Evangelie niet brengen onder voorbehoud, om daar een gevierd man mee te worden of mensen te behagen. Ik moet preken dat een zondaar door de gehoorzaamheid van Christus uit genade gerechtvaardigd wordt; dat er voor een zondaar volkomen vergeving is door de dood van Christus; dat Christus het grote Voorbeeld moet zijn voor de levenswandel van een gelovige – anders gezegd: Christus moet het één en het al zijn van mijn ambtelijke bezigheden. Ja, wat mijn God zegt, dat zal ik spreken! Wee mij indien ik het zuivere, eenvoudige, onverminkte Evangelie van Christus níét predik. God zal het bloed van zielen van mijn hand eisen.

Ben ik een volgeling van Christus? Dan moet ik alleen maar geloven wat de Heere, mijn God, gesproken heeft en niets anders aannemen. Alles wat ik geloof en voor wáár aanneem, moet het stempel dragen van het ‘Alzo zegt de HEERE’. Daarom dien ik op mijn hoede te zijn voor mensen die iets aan het Evangelie willen toevoegen, voor ‘leringen van mensen’, voor allen die mij willen afbrengen van de eenvoud van de waarheid zoals die in Jezus is. ‘Tot de Wet en tot de Getuigenis!’ (Jes. 8:20) Naar deze Goddelijke regel moet ik onderzoeken en oordelen; ik moet erop bedacht zijn hóé ik luister, maar ook naar wát ik luister. Een geïnspireerd apostel heeft mij verteld: ‘En de zalving die gijlieden van Hem ontvangen hebt, blijft in u, en gij hebt niet van node dat iemand u lere ...’ (1 Joh. 2:27). Laat mij daarom alleen dat geloven en spreken wat mijn God gesproken heeft.

O Heere, vermeerder in mij de eerbied voor Uw Woord; versterk in mij het geloof dat dit Woord van U komt; doe mij steeds meer de kracht ervan ervaren; laat mij steeds meer voelen van de dierbaarheid van dat Woord. Vervul mij met diep ontzag voor alles wat U er zo nadrukkelijk in hebt geopenbaard; geef mij een heilige levenswandel, naar Uw inzettingen; leer mij toch steeds eenvoudig op Uw beloften te vertrouwen; laat Uw Woord voor mij in toenemende mate zoeter dan honing, ja, honingzeem zijn. Zo waarachtig als de HEERE leeft! Wat mijn God zeggen zal, dat zal ik geloven, dat zal ik gelovig aanvaarden en dat zal ik spreken. Laat Uw Woord mij in al mijn beproevingen, zorgen en noden tot troost en steun zijn. Laten de bittere wateren der beproeving er gezond door worden, laat boven de donkere wolken van mijn pelgrimstocht Uw regenboog van hoop verschijnen. En als ik sterf, mogen dan Uw liefdevolle nodigingen en heerlijke beloften mij dicht bij de Heere Jezus houden.

Alle eer is voor de Heere

Nu spreekt de HEERE: … die Mij eren, zal Ik eren.

1 Samuël 2:30

Het dient zeer tot versterking van ons geestelijk leven en het strekt tot eer van God als we Zijn Woord aannemen zoals Hij het ons heeft gegeven. Toelichting door een feilbare kerk of een uitleg naar menselijke maatstaven mag nooit over het Woord gaan heersen. Het is gevaarlijk de Bijbel te bestuderen bij licht dat niet uit de Bijbel zelf straalt, of te rade te gaan bij een andere uitlegger dan de Goddelijke Auteur. Zó moeten wij ons ook verdiepen in het deel van Gods Woord dat nu onze aandacht vraagt: ‘… die Mij eren, zal Ik eren.’ Oorspronkelijk waren deze woorden bedoeld voor Eli. Ze werden uitgesproken toen hij in schuldige toegeeflijkheid niet optrad tegen zijn zonen. Daaruit bleek dat het gebod en de eer van God voor hem minder zwaar wogen dan de bloedbanden. Zijn zonen hadden hun priesterambt bezoedeld door hun zonden en het in opspraak gebracht door hun onheilige omgang met de heilige dingen. Toch had Eli ze niet uit hun ambt gezet, en daarmee had hij God grote oneer aangedaan. Het was in deze ernstige situatie dat de Heere de woorden sprak: ‘… die Mij eren, zal Ik eren, maar die Mij versmaden, zullen licht geacht worden.’

De woorden zijn ernstig, ontdekkend en vol onderwijs. God beware ons voor de zonde van Eli! Zijn eer moet altijd ons eerste en grote doel zijn. Het is niet zonder reden dat God jaloers is op Zijn eer. Hij zou God niet zijn als Hij, de Rechtvaardige en Reine, afstand deed van ook maar één briljant uit de schitterende diadeem van Zijn heerlijkheid. ‘Mijn eer zal Ik aan geen ander geven …’ (Jes. 42:8). Hoe kan ik, in het vertrouwen dat ik door verkiezende liefde en soevereine genade een door Hem aangenomen kind en uitverkozen dienaar ben, Hem het meest eren?

Allereerst door een ongeveinsd geloof in de Goddelijke oorsprong van Zijn geopenbaarde Woord. Door Zijn Woord zelfs nog boven Zijn Naam te verheffen, heeft God duidelijk gemaakt hoe nauw Zijn eer en Zijn waarheid met elkaar verweven zijn. Wie daarom twijfelt aan de waarheid van Gods Woord, doet God Zelf de grootste oneer aan. Pas dus altijd op voor onderschatting van de inspiratie, voor het knagen aan het gezag van de Bijbel of het ter discussie stellen van een duidelijk geopenbaarde waarheid. Nee, juist andersom: beef voor de Goddelijke majesteit van de Bijbel en buig onvoorwaardelijk voor zijn gezag. Dan zal God u ook eren. Hij zal Zijn Woord tot licht in uw duisternis stellen, tot vreugde in uw verdriet, tot sterkte bij uw werk, tot hoop in moedeloosheid en vertwijfeling. En zo zal het Evangelie, door u met al zijn consequenties gelovig aangenomen, u tot troost zijn tijdens uw leven, tot ondersteuning bij uw sterven en tot heerlijkheid en lof in alle eeuwigheid. Als u God eert door Zijn Woord eer aan te doen, zal God u ook eren en dat Woord tot vreugde voor uw ziel stellen.

Hoe eer ik God? Als ik op Hem vertrouw. Er is geen zonde die God méér onteert dan het ongeloof. Maar er is ook geen genade die God méér verhoogt dan het geloof dat zich in kinderlijk en stil vertrouwen op Hem laat zinken; een geloof dat Hij zal doen wat Hij beloofd heeft; dat Hij de macht heeft om alles te volbrengen waartoe Hij Zich in Zijn verbond en woorden verbonden heeft. Wordt u beproefd, bent u belast en in nood? Stel uw gelovig vertrouwen op God! Nu is het de tijd om Zijn grote Naam eer en heerlijkheid te bewijzen door eenvoudig en zonder twijfel te vertrouwen op Zijn macht, trouw en liefde. Ja, op alles waarmee Hij u zal troosten in uw verdriet, raad zal geven in uw duisternis en u uit uw nood zal verlossen. En dat alles zal u bovendien tot zegen zijn! Dan zult u ervaren dat God u eert. Er is een geloof dat bouwt op Gods volmaaktheid, dat gelooft dat de belofte – hoewel nu nog niet vervuld – en het gebed – hoewel nu nog niet verhoord – hun bekroning zullen ontvangen als God in al uw nooddruft voorziet, in alles waarom u gevraagd hebt en in alles waarop u gehoopt hebt. God zal zeggen: ‘U hebt uw verwachting gesteld op Mijn trouw – nu zal Ik uw geloof bekronen en u uw begeerte geven.’

Hoe eer ik Christus? Door het volle heil, door Hem verworven, in geloof aan te nemen. Denk toch nooit dat uw zonden, uw schuld en uw onwaardigheid groter zijn dan Christus’ vermogen en bereidheid om u te zaligen. Want daarmee onteert u de Zaligmaker. Zelfs de duivelen doen Christus deze oneer niet aan; die twijfelen echt niet aan de kracht van Zijn verzoenend bloed en de waarde van Zijn gerechtigheid tot rechtvaardiging van zelfs de grootste zondaar.

Heere, wat een grote eer hebt U mij verleend! U hebt mij gevraagd te geloven, aan te nemen, gered te worden! Zo wonderlijk diep hebt U Zich neergebogen en zo groot is Uw genade, dat U het als een eer beschouwt als mijn onwaardige handen zich uitstrekken naar Uw heil. O gezegende Heere, laat mijn eer maar onder het stof verdwijnen, als Uw eer daarmee is gediend. Mijn ik mag onttroond worden, als op Uw hoofd maar Uw kroon zal bloeien! (Ps. 132:18)

De Heere neemt het voor de Zijnen op

Om de verwoesting der ellendigen, om het kermen der nooddruftigen, zal Ik nu opstaan, zegt de HEERE; Ik zal in behoudenis zetten die hij aanblaast.

Psalm 12:6

De vijanden van Gods kerk gaan soms zo ver dat zij de kinderen van de Allerhoogste openlijk onrecht aandoen of hen zelfs verdrukken. En hebben ze het dan gewonnen? Integendeel! Nooit kunnen ze een grotere en dwazere fout begaan. Want de Heere neemt het voor de Zijnen op. Hij is de Wreker van allen die hun vertrouwen op Hem stellen. En allen die hen aanraken, raken Zijn oogappel aan. ‘Zo God voor ons is, wie zal tegen ons zijn?’ (Rom. 8:31) Denk ook aan de trouwe zorg die Hij weduwen en (half)wezen zo vaak toezegt.

Ter illustratie een waargebeurde geschiedenis uit de zending. Een paar zendingswerkers op de Fiji Eilanden in de Stille Zuidzee zagen op een ochtend dat hun eenvoudige onderkomen was omsingeld door een troep gewapende eilandbewoners. Er was geen twijfel mogelijk: die mannen hadden het op hun leven gemunt! De zendelingen zagen dat verzet niet zou baten, ze wílden ook niet vechten. Ze sloten de deur en gingen in gebed. Hardop. Opeens verstomden de oorlogskreten. Toen ze de deur openmaakten, zagen de zendelingen nog maar één inboorling. ‘Waar zijn uw aanvoerders gebleven?’ vroegen ze hem verbaasd. ‘Ze zijn weg’, was het antwoord, ‘ze hoorden u bidden tot uw God. En ze weten dat uw God een stérke God is. Toen gingen ze ervandoor.’

Deze inboorlingen hadden het goed begrepen! De God van de christenen is een stérke Heere. En al die kracht, al die sterkte komt ten goede aan Zijn kinderen. ‘Want de HEERE aangaande, Zijn ogen doorlopen de ganse aarde, om Zich sterk te bewijzen aan degenen welker hart volkomen is tot Hem …’ (2 Kron. 16:9).

O, leefde ik toch maar altijd bij deze waarheid: dat de Heere de Sterkte van Zijn kinderen is en de Wreker van allen die verdrukt worden. Bij Hem vinden ze een Schuilplaats, buiten het bereik van allen die op hun ondergang uit zijn.