Copyright © 2008 by Reformation Heritage Books. 2965 Leonard St. NE
Grand Rapids, MI 49525. All rights reserved
Oorspronkelijke titel: To the Rising Generation. Addresses Given to Children and
Young Adults
Oorspronkelijk uitgegeven door: Soli Deo Gloria Publications, 2005

Jonathan Edwards
Als je jong bent. Overdenkingen voor jongeren
© B.V. Uitgeverij De Banier, Apeldoorn 2018
Vertaling: Christine Pas-Donker
Omslagontwerp: José van der Meer
Vormgeving: Albert Bloemert
ISBN 978 94 0290 6479
c-NUR 707-004

www.debanier.nl

Alle rechten voorbehouden.
Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op welke andere wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Jonathan Edwards

Overdenkingen voor jongeren

Vertaald door
Christine Pas-Donker

Inhoud

1. Vroeg de Heere zoeken

2. De plotselinge dood van kinderen

3. De jeugd is de beste tijd om God te dienen

4. De zonden van de jeugd reizen mee naar de eeuwigheid

5. God is heel boos over de zonden van kinderen

6. Kinderen moeten de Heere Jezus Christus liefhebben boven alles in deze wereld

7. Vuile taal

8. Breng anderen niet in verzoeking

9. Hoe goed, hoe lieflijk om te zien

10. De verschrikkelijke dood van een jongere die een zedeloos leven heeft geleid

11. Het gevaar van zondige vreugde

12. Brief aan een bekeerde jongere

1.
_______

Vroeg de Heere zoeken

Gehouden tijdens een besloten bijeenkomst in november 1734

En hij deed wat recht was in de ogen des Heeren, en wandelde in
de wegen van zijn vader David en week niet af ter rechter- noch ter
linkerhand. Want in het achtste jaar zijner regering, toen hij nog
een jongeling was, begon hij de God van zijn vader David te zoeken.
(2 Kron. 34:2-3)

In de bovenstaande tekst vallen drie dingen op:

1. De reden waarom Josia wordt geprezen: hij deed wat recht was in de ogen des HEEREN. Dat betekent dat hij eerlijk en oprecht was en echt heilig leefde. Er is een groot verschil tussen doen wat recht is in de ogen van de mensen en doen wat recht is in de ogen des Heeren. ‘Want het is niet gelijk de mens ziet, want de mens ziet aan wat voor ogen is, maar de HEERE ziet het hart aan.’ (1 Sam. 16:7)

2. De verklaring hoe hij deed wat recht was in de ogen des Heeren: hij wandelde in de wegen van zijn vader David, en week niet af ter rechter- noch ter linkerhand. Dat betekent echter niet dat hij helemaal geen tekortkomingen had. We lezen namelijk over een heel opmerkelijke misstap van Josia: hij trok op om te vechten tegen Farao Necho, terwijl hij geen bevel had gekregen om dat te doen (2 Kron. 35:20-24). Het werd de oorzaak van zijn dood. Met deze woorden wordt bedoeld dat zijn gehoorzaamheid algemeen was. Hij leefde niet opzettelijk in een bepaalde zonde en verzuimde geen enkele plicht.

3. Een bijzonder voorbeeld van hoe hij deed wat recht was in de ogen des Heeren: hij zocht de Heere in zijn jeugd. ‘Want in het achtste jaar zijner regering, toen hij nog een jongeling was, begon hij de God van zijn vader David te zoeken.’ Dit krijgt een eervolle vermelding, omdat dit juist recht was in de ogen des Heeren. Het was de Heere welbehaaglijk en aangenaam dat hij zich aan God wijdde, terwijl hij nog jong was.

Het is God aangenaam als wij Hem jong vrezen

Uitzonderlijke gaven en talenten zijn heel aantrekkelijk in jongeren. Ze vallen bij hen meer op dan bij anderen. Dat is zo bij natuurlijke talenten: als een jongere slim, gevat en veelbelovend is, trekt dit de aandacht. En dat geldt ook voor de moraal: veel mensen vinden een bescheiden jongere, die opvalt door zijn hoge moraal, heel innemend. Juist op die leeftijd maakt dat een sympathieke indruk. Dat lezen we ook van Christus, toen een eerbare, oppassende jongeman bij Hem kwam. ‘Jezus hem aanziende, beminde hem.’ (Mar. 10:21) Hij vond het zeer aangenaam om een talent te zien bij een jongere.

Als een jongere niet alleen eerbaar is, maar ook ware genade heeft, is dat heel kostbaar in het oog van God Zelf. Het is bijzonder aangenaam en welbehaaglijk voor Hem.

Reden 1. Wie jong de Heere vreest, geeft de bloeitijd van zijn leven aan God. God heeft recht op de bloeitijd van ons leven. God heeft recht op ons hele leven, maar Hij vraagt vooral onze jeugd. Alles wat we hebben, moeten we aan God geven, maar Hij is vooral verblijd met het beste van ons leven.

Onze jeugd is om verschillende redenen de beste tijd van ons leven. Het is de tijd van de bloei, het verst verwijderd van aftakeling. Dan hebben we de meeste energie, zijn we het actiefst en het mooist en sneller van begrip. God ziet heel graag dat wij Hem dat offer brengen in onze jeugd. Zo was het ook zeer goed in Zijn ogen dat Abel Hem de eerstgeborenen van zijn kudde bracht. (Gen. 4:4) Het is als het offeren van de eerstelingen aan God. De Israëlieten moesten hun eerste rijpe vruchten brengen en aan de Heere offeren. (Ex. 22:29)

Het is een bijzondere eer voor God als we onze jeugd aan Hem wijden. Dit is meer tot eer van God dan wanneer we de beste tijd van ons leven doorbrengen in dienst van de satan, als slaaf van onze lusten, en dan in de ouderdom tot God komen om Hem een oud, afgetakeld lichaam en hart te bieden, bijna versleten in de zonde. Dan krijgt God slechts de restjes van een leven in dienst van satan. De duivel beseft dat God in het bijzonder geëerd wordt, als we onze jeugd aan God geven. Daarom probeert hij God van deze eer te beroven en zichzelf die eer toe te eigenen. Op alle mogelijke manieren probeert hij jongeren te verleiden om hun jeugd aan hem te geven. Kennelijk is het voor hem een bijzondere vreugde en eer als hij de tijd van de jeugd voor zijn dienst kan opeisen. Daarom is hij altijd zo druk met jonge mensen. De geschiedenis leert dan ook dat hij van heidense volken waar hij als god aanbeden wordt, mensenoffers eist. Dit moeten jonge mensen zijn.

Hij aanvaardt alleen maar mensen in de tijd van hun jeugd. Zelfs op plaatsen waar het Evangelie wordt verkondigd, is duidelijk te zien dat satan er vooral op uit is om deze jongeren voor zich te winnen.

Reden 2. Het is zeer goed in Gods oog, omdat het heel gepast is dat we ons leven met God beginnen. Alle dingen zouden met God moeten beginnen, omdat Hij het begin van alles is. Hij is de Alfa en de Omega (Openb. 1:11), de Eerste en de Laatste. Hij is de Schepper van alle dingen. Hij is de Bron van al het leven en van al het goede. Hij is het hoogste en voortreffelijkste Wezen. Hij is de meeste achting waardig.

Ons leven met God beginnen is niet meer dan een passende erkenning van onze oorsprong, van de God Die ons gemaakt heeft. Het schepsel moet eerst zijn Maker eren. God maakte een redelijk schepsel. Daarom moet het verstand eerst geoefend worden in Zijn dienst. God heeft het schepsel een wil gegeven. Dus moet die wil eerst geoefend worden in het kiezen van Hem Die het geschonken heeft. We moeten onze levensreis beginnen met God en we moeten ons hele leven richten op Zijn dienst en eer. Daarom heeft God alles zo bepaald dat we in de tijd van onze jeugd minder zorgen hebben dan in enige andere periode van ons leven. Daardoor hebben we meer gelegenheid om ons bezig te houden met de dienst van God, als we die tenminste benutten.

Reden 3. Als we jong de Heere vrezen, geven we een groter deel van ons leven aan God dan wanneer we dat later pas gaan doen. Daarom is het zo goed als jonge mensen de Heere vrezen. Wie jong de Heere vreest, geeft meer van zijn leven aan God dan wie pas later de Heere gaat dienen. Wie het grootste deel van zijn leven aan de Heere geeft, brengt dus ongetwijfeld het beste offer. Het is beter om het grootste deel van ons leven aan de Heere te wijden dan maar weinig tijd aan het eind van ons leven.

Reden 4. Zo wordt veel zonde voorkomen. Mensen die hun jeugd niet aan God geven, maar die helemaal doorbrengen in de zonde en de dienst van de duivel, bedrijven veel zonden. Zij begaan veel moedwillige zonden en verschrikkelijke overtredingen. Daardoor laden zij een grote schuld en onreinheid op zich.

Als ze de Heere vroeg zochten en vreesden, als ze berouw hadden over hun zonden, deze nalieten en zich hartelijk aan God en Zijn dienst gaven, zouden veel zonden worden voorkomen. Het zou hen bewaren voor veel opstand, ondankbaarheid en verachting van God. God haat de zonde. Hij is zo rein van ogen dat Hij het kwade niet kan aanzien en de ongerechtigheid niet kan aanschouwen. (Hab. 1:13; Eng. vert.) Dan moet het bijzonder aangenaam voor Hem zijn als we jong de Heere vrezen, omdat dit voor veel zonden bewaart.

Reden 5. Het is waarschijnlijker dat deze jongeren heilig zullen leven. Ze hebben meer tijd om te groeien in genade, en dat niet alleen, maar de jeugd is ook een betere tijd: ze ervaren niet de belemmeringen om te groeien in de genade die anderen wel ervaren. Zij die lang in de zonde hebben geleefd en daarna worden bekeerd, worden gehinderd door de slechte gewoonten die ze zich hebben aangewend toen ze nog in de zonde leefden. Die zonden zijn zo diep geworteld dat ze niet met wortel en tak uitgeroeid kunnen worden. Ze zullen er veel hinder van ondervinden. Het zijn vijanden waarmee genade altijd moet strijden zolang ze leven. Deze zonden zullen hen hoogstwaarschijnlijk bezwaren en ten val brengen. Ze zullen waarschijnlijk niet zulke godvrezende christenen zijn als zij die in hun jeugd bekeerd zijn.

Toepassing

1. God is meer genegen om Zijn genade te schenken aan hen die deze genade vroeg zoeken. Dat is zeker. Ziet God vooral graag dat jonge mensen bekeerd worden? Dan zal Hij ongetwijfeld meer genegen zijn om jongeren bekering op bekering te geven als zij daarnaar zoeken. God zal meer bereid zijn om bekerende genade te geven aan mensen die deze in hun jeugd vurig zoeken, omdat Hij Zijn eigen eer liefheeft. Want God wordt meer geëerd in de bekering van jongeren dan in de bekering van ouderen. Als jongeren bekeerd worden en hun jeugd aan God wijden, strekt dit meer tot Gods eer, zoals je al hebt gehoord, dan wanneer we ons tot God bekeren als we oud zijn.

God is meer genegen om Zijn bekerende genade aan jongeren te schenken, omdat de jeugd een goede tijd is om ons tot God te bekeren, zoals ik al duidelijk heb gemaakt. Het is de beste tijd voor de bekering. Wat we op het juiste moment zoeken, zullen we hoogstwaarschijnlijk krijgen. Wie de meeste kans wil hebben om een grote oogst van zijn land binnen te halen, moet in het juiste seizoen zijn akker bewerken en het zaad zaaien. Anders is het heel onwaarschijnlijk dat hij daarin zal slagen. Jongeren die graag op enig moment bekeerd willen worden, kunnen dit beter ter harte nemen. Is het je verlangen dat God je wil horen en verhoren, als je de bekering zoekt? Dan moet je de tijd nemen om die te zoeken, als je nog jong bent.

2. Ziet God vooral graag dat jongeren Hem vrezen? Dan mogen we daaruit afleiden dat juist een vroege bekering hun tot troost zal zijn. Wat God het meest behaagt, zal het meest dienen tot hun troost en hun geluk. Schept God een bijzonder behagen in een vroege bekering? Dan zal Hij heel genegen zijn om tekenen van Zijn gunst en liefde te geven aan hen die Hem jong vrezen. Als God vooral in gunst neerziet op hen die Hem jong vrezen, zullen ze in die weg ook de meeste blijken van Zijn gunst ontvangen. Als God vooral vreugde in ons vindt als we Hem jong dienen, zullen we in die weg ook het meest Zijn nabijheid ervaren. In die weg zullen we gezegend worden met veel troost, Godsvreze, licht en gemeenschap met God. Dit zal het gemis van de genoegens van de zonde en de ijdele vreugden van de jeugd rijk vergoeden! Vrees de Heere vroeg. Niets zal méér troost geven als je jong bent en als je oud geworden bent.

3. Ik wil de jongeren die hier aanwezig zijn ernstig aansporen om spoedig de Heere te zoeken. Bedenk hoe verstandig dit is. Wat kan er verstandiger zijn dan je jeugd aan God te geven? Gebruik je verstand. Is het niet dwaas om je bloot te stellen aan het grote gevaar dat je loopt wanneer je de bekering uitstelt?

Stel je voor dat je jouw jeugd doorbrengt in de zonde en de ijdelheden van de jeugd. Kun je redelijkerwijs verwachten dat dit iets oplevert wat je leven aangenamer zal maken? Denk je echt dat je daarin meer vreugde zult vinden dan in de plichten en de oefeningen van de godsvrucht, of zelfs dat je jeugd daardoor fijner en mooier zal zijn?

Bedenk ook eens wat voor vreugde een leven van leeg plezier je brengt. Wat levert dit aardse vermaak je op? Een wandel in de dienst en de vrees van God staat vreugde over aardse genoegens niet in de weg, maar alleen het buitensporig gebruik en het misbruik daarvan. Wat heb je aan zulke uitspattingen? Hoeveel fijner zou aardse vreugde zijn zonder de vrees voor de hel, de vrees voor de dood en de vrees voor Gods toorn. Hoeveel beter zou aardse vreugde zijn als we de blijken van Gods gunst ervaren. En hoeveel heerlijker zou deze aardse vreugde kunnen zijn, als je mag delen in de grootste vreugde.

2.
_______

De plotselinge dood van kinderen

Preek gehouden in februari 1749/1750

Toen nu het kind groot werd, geschiedde het op een dag, dat het
uitging tot zijn vader, tot de maaiers. En het zeide tot zijn vader:
Mijn hoofd, mijn hoofd. Hij dan zeide tot een jongen: Draag hem
tot zijn moeder. En hij droeg hem en bracht hem tot zijn moeder.
En hij zat op haar knieën tot aan de middag toe; toen stierf hij.
(2 Kon. 4:18-20)

In deze woorden is een voorbeeld beschreven van de dood. We kunnen hierin drie dingen opmerken:

– De persoon die is gestorven: het enige kind van zijn ouders.

– De leeftijd waarop hij stierf: in zijn kinderjaren, maar niet in zijn vroege jeugd.

– De manier waarop hij stierf: heel plotseling.

Ik wil het volgende onderwerp overdenken en daaruit lessen trekken: kinderen kunnen plotseling sterven. Door de zonde zijn alle mensen sterfelijk geworden. Ze kunnen niet alleen sterven, maar ze moeten ook zeker sterven. Zie Hebreeën 9:27: ‘Het [is] de mensen gezet, eenmaal te sterven.’ Job 30:23: ‘Want ik weet dat Gij mij ter dood brengen zult, en tot het huis der samenkomst aller levenden.’ Prediker 9:5: ‘De levenden weten dat zij sterven zullen.’

De dood laat zich niet tegenhouden door onze kracht of kunde. Mensen zijn sterfelijk. Ze takelen af en sterven ten slotte. Maar we zien ook dat mensen op alle leeftijden kunnen sterven. Sommigen leven heel lang in de wereld. Ze overleven veel andere mensen. Ze hebben zo’n sterk gestel dat ze generatie op generatie begraven. Het lijkt wel of ze aan de dood zijn ontsnapt en niet aan de wetten van de sterfelijkheid onderworpen zijn. Maar uiteindelijk komt de dood ook voor hen.

Mensen kunnen ook sterven op middelbare leeftijd, midden in hun werk. Sommigen sterven zelfs in hun jeugd, als ze nog een kind of baby zijn. Sommigen sterven zodra ze geboren zijn of zelfs vóór hun geboorte.

We zullen nu vooral nadenken over de sterfelijkheid van kinderen. Mensen kunnen niet alleen op elke leeftijd sterven, maar ze kunnen ook plotseling overlijden. Er zijn talloze manieren waarop de dood kan komen, talloze ziekten waaraan we kunnen sterven en het proces kan heel verschillend verlopen. Soms komt de dood langzaam dichterbij, soms komt hij heel spoedig en onverwachts. Sommigen sterven als het ware in één ogenblik, zonder de minste waarschuwing. Job 21:23-26: ‘Deze sterft in de kracht van zijn volkomenheid, daar hij gans stil en gerust was. Zijn melkvaten waren vol melk, en het merg van zijn beenderen was bevochtigd. De ander daarentegen sterft met een bittere ziel, en hij heeft van het goede niet gegeten. Zij liggen tezamen neder in het stof, en het gewormte overdekt hen.’

Ook talloze ongelukken kunnen een doodsoorzaak zijn. Ze zijn onvoorspelbaar en onverwacht. Vaak lijkt het maar iets kleins. Dat geldt voor beide doodsoorzaken: ziekten en ongelukken. De ziekte lijkt eerst heel mild en onbetekenend te zijn: een kleine wond, een pijnlijke vinger of iets dergelijks. Vaak blijkt iets heel kleins de oorzaak te zijn van wat we een ‘onverwachte’ dood noemen. Soms is de oorzaak een heel klein wondje dat eerst niet meer dan een schaafplek lijkt te zijn, soms alleen de beet van een klein insect dat niet groter is dan een vlieg. Soms is een pinnetje of schilletje of iets waar we ons toevallig in verslikken genoeg om een verschrikkelijke, hevige benauwdheid en doodsstrijd te veroorzaken en het leven met geweld weg te nemen, zelfs als we al het mogelijke doen om het leven te redden.

Zo spreekt de Schrift over ‘verbrijzeld [worden] vóór de motten’ (Job 4:19); soms gebeurt dat heel plotseling. De afgelopen week hebben we daar een voorbeeld van gezien: een plotseling overlijden enkel als gevolg van verslikking in een notendop.

Er zijn twee manieren waarop mensen plotseling kunnen overlijden:

1. Mensen kunnen sterven aan oorzaken die snel tot de dood leiden. Zo was het bij het kind in de tekst. Zo gaat het ook vaak bij dodelijke ziektes. Een heel vitaal en essentieel deel van het lichaam wordt plotseling aangetast door een ernstige aandoening. Het is alsof een belangrijk wiel of een aandrijfas van een machine er opeens mee ophoudt, waardoor de hele machine onmiddellijk kapotgaat. Of alsof er plotseling een spaak tussen de wielen gestoken wordt en deze opeens stoppen te bewegen. Ook ongelukken hebben vaak een dodelijke afloop. De dood treedt dan heel snel in.

2. Mensen kunnen ook sterven op een moment waarop we dat niet verwachten. Soms komt de dood even plotseling als onverwacht. De dood komt op een moment waarop we die niet verwachten, zoals een dief ’s nachts komt, als de mensen slapen. Hij komt plotseling, om je slapend aan te treffen. Het gebeurt vaak dat mensen zo plotseling uit de wereld worden weggenomen. De dood heeft de jongen uit onze tekst schijnbaar ook plotseling overvallen.

Maar ik wil vooral nadenken over de sterfelijkheid van kinderen en over hun plotselinge overlijden in de eerste twee of drie levensjaren en in hun vroege jeugd. In die leeftijdsgroep schijnen er meer sterfgevallen te zijn dan in andere leeftijdsgroepen. Zeker is dat er meer mensen overlijden in de eerste twee of drie levensjaren dan in enige andere periode van dezelfde lengte in een mensenleven. Om verschillende redenen is dat opmerkelijk.

Dit is het eerste begin van het leven én het is een heel duidelijk bewijs van het leerstuk van de erfzonde. Na deze eerste levensjaren overlijden er minder kinderen. Er is echter nog steeds een kans dat ze sterven nadat ze tot hun verstand zijn gekomen en sterker zijn geworden. Hoewel ze nog steeds in hun kinderjaren zijn, kunnen ze sterven, zelfs plotseling, net als andere mensen.

Het is voor hen geen garantie dat ze nog kind zijn en heel ver verwijderd zijn van de natuurlijke aftakeling door de ouderdom. Het is geen garantie dat ze nog maar zo kortgeleden het leven ontvangen hebben. Het is geen garantie dat de natuur ontluikt en de plant als het ware in bloei staat, dat hun kracht en lichaam groeien en hun geestelijke vermogens zich ontwikkelen.

(Het manuscript eindigt hier)

3.
_______

De jeugd is de beste tijd om
God te dienen

En gedenk aan uw Schepper in de dagen van uw jongelingschap,
eer dat de kwade dagen komen.
(Pred. 12:1a)