Erica Verdegaal

Waar doen ze het van?

Hoe je rijk wordt. En blijft.

Beschrijving

Rijk worden is de geheime droom van velen. Maar hoe word je rijk? En hoe blijf je het?

Misschien stel je die vragen liever niet. Rijkdom is toch iets voor loterijwinnaars, erfgenamen, veelverdieners en gierigaards? Maar dat is lariekoek! Deskundigen, wetenschappers en miljonairs weten al lang hoe je rijk wordt en hoeveel geld je daarvoor nodig hebt.

Erica Verdegaal haalt je over om vandaag nog werk van je rijkdom te maken. Dat gaat natuurlijk niet helemaal vanzelf. Je moet keuzes maken, en vooral: je moet het écht willen. Ook daarmee helpt Verdegaal je stap voor stap en enthousiast op weg. Je zult ontdekken dat rijk zijn is weggelegd voor iedereen. En dus zeker voor jou.

Digitale editie

Uitgeverij Haystack

Postbus 308

5300 AH Zaltbommel

0418-680180

needle@haystack.nl

www.haystack.nl

Auteur: Erica Verdegaal

Corrector: Carolien van der Ven

Ontwerp en vormgeving cover: De Beeldenfabriek, Jeroen Kamerling

Vormgeving en opmaak: Levin den Boer

ISBN: 9789461260659

NUR: 770

© 2013 Uitgeverij Haystack / Erica Verdegaal

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, fotokopie, microfilm, geluidsband, elektronisch of op welke wijze ook en evenmin in een retrieval system worden opgeslagen zonder schriftelijke toestemming van de uitgever.

Hoewel dit boek met veel zorg is samengesteld, aanvaardt schrijver noch uitgever enige aansprakelijkheid voor schade ontstaan door eventuele fouten en/of onvolkomenheden in dit boek.

Voorwoord

Geld is gemunte vrijheid

Fjodor Dostojevski (1821-1881)

In een recente zomervakantie reed ik met ons gezin met een omweg naar Frankrijk. ‘Kom toch logeren,’ had een Zwitserse vriend diverse keren gevraagd. ‘Ja, met zijn allen natuurlijk. Nee hoor, we hebben ruimte genoeg. Toe, doe het nou. Dat vinden wij ontzettend leuk.’ Uiteindelijk zwichtten we. En op een snikhete zomerdag reden we, gewapend met de nieuwste TomTom, richting Meer van Genève. We naderden onze eindbestemming over een rommelige weg met slordige gebouwen, veel verkeer en stoplichten. Natuurlijk misten we de piepkleine afslag. We herstelden ons met een U-bocht, en al ruziënd – ‘Ik zei toch links!’ ‘Ja, maar jij…’ – vernamen wij de verlossende boodschap: ‘Bestemming bereikt.’

Voor ons rees een smetteloos witte poort op in een puntgave witte schutting. Het geheel oogde ontoegankelijk. Zou dit het zijn? Via een goudkleurige intercom meldden we onze komst. Toen de zware poort daarop traag opendraaide, vielen ook onze monden langzaam open van verbazing. Te midden van een witte grindvlakte lag een puntgaaf, roomkleurig paleis, compleet met een bordes en torentjes. En achter dit paleis, een paar honderd meter verderop, aan de voet van de bijbehorende tuinen, kabbelde het enorme meer van Genève in de zomerzon.

Na een warm welkom betraden we de gekoelde, marmeren hal. Een brede trap kromde omhoog naar onze kamers op de eerste etage. Aldaar meer marmer, zacht roomkleurig tapijt, zalig verende bedden, ruime badkamers, comfortabele meubelen, smaakvolle decoraties en een weldadige rust. Overdonderd door alle luxe verkwikten we ons met een duik in het door ozon gezuiverde zwembad. Om daarna, gewikkeld in dikke badlakens, te borrelen op het terras. We dineerden en discussieerden met uitzicht op duizenden lichtjes aan de overkant van het meer. We sliepen als rozen in dit Zwitserse paleis, dat voor onze vrienden slechts een ‘zomerhuisje’ bleek te zijn. De rest van het jaar verbleven ze in hun villa in Palm Beach in de Amerikaanse staat Florida met uitzicht over de Atlantische Oceaan.

Wow, wat een rijkdom! Hoe zou het zijn als je dat zelf bezat? Bijna iedereen fantaseert wel eens over dit soort dingen. Wat weer leidt tot de vraag: waar doen ze het van? Kan ik ook rijk of rijker worden? Hoe dan? Het antwoord op voorlaatste vraag is volmondig ja! En het antwoord op de laatste vraag vind je in dit boek, waarin ik je uitleg hoe jij, eventueel met je partner of gezin, een flinke levensreserve vergaart. Je zult zien dat rijkdom niet alleen is weggelegd voor succesvolle ondernemers, loterijwinnaars, erfgenamen, veelverdieners en gierigaards. Ook geduld, slimheid en spaarzaamheid kunnen rijker maken. Daarbij is ‘rijkdom’ een kwestie van definitie, en van grenzen stellen. Om je rijk te voelen hoef je beslist niet zo veel te bezitten als onze Zwitsers-Amerikaanse vrienden. Lang niet iedereen hoeft op de nationale lijst van multimiljonairs te staan. Je kunt je ook steenrijk voelen met een mooi, zeker inkomen, heerlijk werk en een compleet afgeloste hypotheek. Jouw hoogstpersoonlijke grenzen en definities gaan wij straks bepalen. Anders blijft rijkdom een onhaalbare droom.

Maar eerlijk is eerlijk, vermogen opbouwen gaat niet helemaal vanzelf. Wie namelijk geen geld vindt in zijn eigen beurs, zal het nog veel minder vinden in de beurs van anderen, zoals het spreekwoord luidt. Vertrouw er nooit op dat een vriendelijke adviseur, financieel ‘expert’ of andere verkoper je rijk gaat maken. Integendeel. Als zij echt wisten hoe je rijk werd, dan zaten zij toch zelf in die villa in Palm Beach met uitzicht over de Atlantische Oceaan? Stuur hen dus weg, sluit je af en trek je eigen plan. Dat vereist om te beginnen dat je het nut van vermogensopbouw inziet, dat je je eigen weg durft te gaan, dat je jezelf en je geldzaken kent, dat je gaat denken en doen zoals de rijken en dat je een voorlopige grens stelt aan het vermogen dat je wilt bezitten. Verder helpt dit boek je meer te verdienen, de juiste financiële keuzes te maken, intelligent te sparen en te beleggen en geld zo goed te behandelen dat het graag bij je blijft. Heb je dat onder de knie en wat reserves op de bank, zorg dan dat niemand jou je rijkdom weer sluw afhandig maakt. Hoe je dat voorkomt, ontdek je ook in dit boek.

Kom, laten we beginnen!

Erica Verdegaal

DEEL 1 • RIJK WORDEN VOOR BEGINNERS

1 • Sluit ogen en oren voor valse profeten

Geldgebrek is de wortel van alle kwaad

George Bernard Shaw (1856-1950)

Wie roept dat hij rijk of rijker wil worden, moet rekenen op negatief commentaar. Een vriend reageert meewarig: ‘Wat heeft het voor zin? De euro is straks toch niks meer waard.’ Een collega doet cynisch: ‘Ja, maar als je geld hebt, laat de overheid jou de rekening van de crisis betalen.’ Of fatalistisch: ‘Ik zou het maar opmaken, want straks smelt je geld weg door hyperinflatie.’ Schouderophalend: ‘Joh, je bent toch al rijk genoeg?’ Bestraffend: ‘Jij altijd met je geld.’ Of jaloers: ‘Zoiets zeg je toch niet? Rijken zijn dieven.’

Ook economen en beleidsmakers willen liever niet dat jij op je geld blijft zitten, want als je euro’s laat rollen, vloeit er meer belastinggeld in het laatje, kunnen meer burgers zelf de kost verdienen en pensioen sparen, en hoeft de overheid minder te bezuinigen of belastingen te verhogen.

Dan zijn er nog de reclamemakers, bouwondernemers, pretparkbeheerders, pensioenfondsen, touroperators, winkelketens, autofabrikanten en vele andere verkopers die als hyena’s azen op jouw geld. Je moet sterk in je schoenen staan om je niets aan te trekken van hun verkooptrucs en lobbyactiviteiten, en eigenwijs je eigen gang te gaan.

Dit hoofdstuk biedt je munitie om doemdenkers en valse profeten in je omgeving te negeren, verkooptrucs te doorzien en je niet op stang te laten jagen door gekleurde mediaberichten over de economie. Daarin spelen belangen mee die niet de jouwe zijn. Wie dat niet doorheeft, wordt een speelbal van anderen en kan vermogensopbouw wel vergeten. Knoop daarom, als aanstaande vermogende, de volgende vier feiten in je oren:

Er is niks mis met rijk worden. Houd je dus doof voor commentaar.

Jij hoeft de economie niet te steunen. Sterker: het is zinloos.

Wapen je tegen verkopers. Ze zijn meesters in verleidingstrucs.

Wees kritisch op mediaberichten. Ze maken je een speelbal van verkopers en lobbyisten.

Er is niks mis met rijk worden. Houd je doof voor commentaar

Iedereen heeft een mening over geld en rijkdom. Lang niet altijd zijn die oordelen positief. Maar geld op zich is natuurlijk fout noch goed. Met geld kun je slechte maar ook fantastische dingen doen. Je kunt er een oorlog mee beginnen, maar ook wetenschappelijk onderzoek mee financieren naar de bestrijding van kanker, astma of ALS. Je kunt noodhulp bieden in oorlogsgebieden, scholen bouwen op Haïti of de bewoners van Bangladesh beschermen tegen overstromingen. In je eigen situatie kan geld zorgen dat je een gerieflijk huis kunt bewonen in een veilige buurt, dat je in een fijne auto kunt rijden, dat je kinderen de opleiding kunnen volgen die ze willen, dat je zomaar een feest kunt geven, dat je je schulden kunt aflossen, dat er nooit een deurwaarder zal aanbellen of een bank zal dreigen je woning te veilen, dat je kwaliteitsproducten kunt kopen of ontslag kunt nemen als je baas je het leven zuur maakt. Kortom: geld kan ervoor zorgen dat je je veilig voelt, niet over centen hoeft te tobben en je leven gemakkelijker en zorgelozer is.

Zelfs spaargeld waar je niets mee doet, heeft kracht. Een ton op de bank voelt goed. Het kan dienen als drop dead money, ‘val maar dood’-vermogen. Wie geld heeft, kan ‘val maar dood’ zeggen tegen alles en iedereen waarin hij geen interesse heeft. Je kunt zomaar een halfjaar Chinees studeren, een verwaarloosd pandje opknappen, een bedrijfje beginnen, een boek schrijven of de wereld rondzeilen. Je bent niet te koop, doet je eigen zin en leeft volgens je hoogstpersoonlijke opvattingen. Werk dus aan een appel voor de dorst, wat anderen er ook van zeggen. Want met geld koop je vrijheid, veiligheid, keuzemogelijkheden en meer. Geld is ingeblikt geluk.

Jij hoeft de economie niet te steunen. Sterker: het is zinloos

Sinds de uitbraak van de kredietcrisis sparen Nederlanders als gekken. Honderden miljarden euro’s spaargeld hebben we bij onze banken gestald. Ook de hypotheek aflossen wint aan populariteit. Maar niet iedereen is blij met die spaarzaamheid. Geld oppotten is een doorn in het oog van bedrijven, economen en beleidsmakers. Want als de consument beknibbelt, dan lijdt de economie. De burger, roepen ze dan wel eens, zou de economie toch moeten steunen? Hij moet niet sparen of vermogen vergaren, maar meer kopen, meer lenen en meer genieten. Dan is die crisis toch zo voorbij?

Maar zo simpel werkt het niet. In een markteconomie is de een zijn brood de ander zijn dood. Zo vult consumptie de kassen van de staat en (buitenlandse) bedrijven, maar leegt die van consumenten. Zo is een rentestijging een meevaller voor spaarders, maar de schrik van beleggers en hypotheekklanten. Zo bevordert een goedkope euro de export, maar maakt buitenlandse vakanties en producten duur. Zo kan een bedrijfsreorganisatie een beurskoers opkrikken, maar kan het jou je baan en inkomen kosten. Zo wurgt een huizenprijsdaling tophypotheekklanten, terwijl het woonstarters en koopjesjagers juist kansen biedt.

Dus wat nou economie steunen? Je hebt geen idee wie daarvan profiteert. Als je Nederland uit het slop wilt trekken, steun je mogelijk de Grieken, Chinezen of olielanden. Of je beademt een bedrijfstak die achterhaald en inefficiënt is. Kritisch consumeren is daarentegen, behalve goed voor je vermogensopbouw, een opfrisser voor de economie. Oplettende, zuinige klanten zijn de doodsteek voor te dure tussenschakels, onzinproducten, bonussen en overbodige managementlagen. Jij hoeft dus niks te steunen. Je moet juist, zoals de eerste moderne econoom Adam Smith zei, handelen uit eigenbelang. Want als de consument op zijn centen past, let de economie wel op zichzelf.

Wapen je tegen verkopers. Ze zijn meesters in verleidingstrucs

De westerse maatschappij noemt men wel een meritocratie. Dat is een maatschappij waarin hoge prestaties en uitzonderlijke capaciteiten je status geven. Status kroont je een beetje tot koning of koningin van je omgeving – je krijgt zomaar aandacht, eerbied, waardering, vrijheid, soms zelfs rijkdom. Met status ben je iets, je leven heeft zin. Dat maakt status een begeerlijk bezit, waar mensen alles voor over kunnen hebben. Maar het is niet eenvoudig om aanzien te krijgen in een wereld met honderden miljoenen vergelijkbare en slechts enkele uitzonderlijke mensen. Niet iedereen kan de geschiedenisboeken in als beroemd acteur, geëerd filosoof, uitzonderlijk ondernemer of gedenkwaardige politicus. Hierdoor worden hordes mensen (onbewust) gekweld door de angst voor een sociale status die te laag is om bij anderen respect af te dwingen. De Zwitsers-Engelse filosoof Alain de Botton noemt dit statusangst. Statusangst is de vrees niets voor te stellen. Wie dat lot treft, wordt in onze maatschappij over het hoofd gezien. Hij is een nobody, die eigenlijk nauwelijks bestaansrecht heeft.

Reclamemakers en verkopers zijn dolblij met jouw statusangst, want angst is een perfect verkoopargument. Veel reclames brengen dan ook de onuitgesproken boodschap dat een product, dienst of belevenis je statusangst eenvoudig en snel zal genezen. Koop auto X en je buurman zal jarenlang jaloers naar je kijken. Verbouw de badkamer voor een ton, en je vrienden zullen je eeuwig bewonderen. Koop een zeiljacht, en heel Nederland zal zien hoe bijzonder je bent. Maar in de praktijk verlichten nieuwe spullen en bezittingen statusangst slechts tijdelijk. De Botton beschrijft heel mooi hoe dat gaat: ‘Reclames laten ons geloven dat we door bepaalde aankopen de steile kliffen van het geluk beklimmen om een weidse hoogvlakte te bereiken waarop we ons verdere leven zullen slijten. We worden er niet aan herinnerd dat we, vlak na het bereiken van die top, weer naar beneden worden geroepen, naar nieuwe laaglanden van angst en verlangen. Zo zal de aankoop van een auto, net als alle andere wonderen die we al bezitten, spoedig opgaan in de materiële achtergrond van ons leven, waar hij ons nauwelijks zal opvallen.’

Maar ondertussen ben je het geld voor die keuken, auto of zeilboot voor altijd kwijt, terwijl de aankoop zelf je nauwelijks een interessanter mens dan je buurman maakt. Vandaar: wapen je tegen verkopers. Ze maken je arm in plaats van rijk.

Wees kritisch op mediaberichten. Ze maken je speelbal van verkopers en lobbyisten

Onze samenleving heet een informatiemaatschappij. Dat klinkt vooruitstrevend, maar betekent dat we met gegevens worden overstroomd. We lezen kranten, tijdschriften, nieuwsbrieven, boeken, folders en blogs. We consumeren feiten en discussies van radio en tv. We zakken onderuit bij filmpjes en documentaires. Ja, eigenlijk consumeren we informatie zoals de verjaardagsvisite de hapjes en de taart: gulzig en onnadenkend. Want wie geïnformeerd is, kan meepraten, oordelen, beslissen en kiezen. Wie bijblijft, zo denken we, zit goed.

Maar als wij zo tuk zijn op informatie, bestaat dan niet het gevaar dat we koekjes geoffreerd krijgen, die eigenlijk ongezond zijn? Ja, natuurlijk! Persvoorlichters, communicatiebureaus, marketingprofessionals, lobbyisten en verkopers schotelen je graag snacks voor die hun goed uitkomen. Omdat niet alle journalisten zich zomaar voor die promotiekarretjes laten spannen, verpakken ze hun wenselijke, selectief gekozen boodschappen sluw als ‘onderzoek’. Een makelaarsorganisatie ‘bewijst’ bijvoorbeeld dat de woningprijzen in de hoofdstad aantrekken (maar verzwijgt hoeveel ze elders dalen). Of een bank meldt dat half Nederland overweegt te beleggen in huisfondsen (maar verbergt dat ze daar zelf te veel aan verdienen). En ja hoor, de dag erna staat het kritiekloos in een krant. Soms bereikt een gekleurde mening zelfs het NOS Journaal. Daarmee bereiken mediabeïnvloeders gratis dat jij dingen denkt en doet die in hun voordeel zijn.

Wees dus uiterst kritisch op mediaberichten. Wie heeft het gezegd? Wat is hun belang? Waarmee verdienen zij hun geld? Probeer ook niet dagelijks te volgen wat er economisch zou kunnen gebeuren, want de meningen en voorspellingen wisselen per dag. Je bereikt meer rust en rijkdom met gezond verstand en weten wat je zelf wilt. Dan kun je in alle rust werken aan je rijkdom, wat er economisch ook gebeurt.

Veelgemaakte fouten bij vermogensgroei

Doen wat anderen doen

Doen wat een ander al doet, lijkt veilig. Iedereen wil een eigen huis met hypotheek, pensioensparen, een vaste baan, een mooie auto en genieten. Maar veelgevraagd is altijd (te) duur. Wie juist doet wat niemand doet, is vaker goedkoop uit.

Reclames geloven

Emotiereclamespots bezorgen ons vaak het gevoel dat we voor de diepste en fijnste levensmomenten bij een aanbieder van auto’s, merkkleding of kredieten moeten zijn. ‘Ik wil nú leven,’ glimlacht een vrouw in een advertentie over lenen. Een jaar later buigt diezelfde vrouw zich fronsend over het zoveelste bankafschrift waarop een hoge rentebetaling is afgeschreven.

Hebzuchtig zijn

Of iemand nu adverteert met dertig procent winst op vakantiewoningen, achttien op Amerikaanse kantoortuinen of twintig op tropische bomen, hebzuchtige klanten vindt hij altijd. Toch wijzen aanbiedingen met buitensporig hoge rendementen per definitie op verborgen kosten, onverwachte risico’s of zelfs oplichting. Daar worden vooral anderen rijk van.

Gruwelen van cijfers

Cijferwerk vinden velen bekrompen en anticreatief. Bijna niets kan ons ertoe brengen om bezittingen, schulden, belastingzaken en verzekeringspapieren eens één keertje te inventariseren en verbeteringen door te voeren. Velen betalen daarom jarenlang te veel en ontvangen te weinig. Onze weerzin tegen cijfers is vaak zo groot dat we financiële blunders een leven lang niet opmerken.

Gebrek aan zelfvertrouwen

Diep in ons hart kijken we op tegen geleerden, deskundigen en notabelen. We geloven al snel wat een vriendelijke adviseur ons voorrekent en verkoopt. Ondertussen probeert die raadgever in de eerste plaats geld aan jou te verdienen. Dat kan je opzadelen met miskopen of onnodige kosten.

Ongeduld

Een succesvolle verkooptruc is iemand dwingen á la minute te beslissen: ‘Het is nu of nooit, want ik heb nog zeven andere geïnteresseerden.’ Een verkoper of zwendelaar probeert hiermee een vlaag van onnadenkendheid te scheppen waarin je geld uitgeeft of je handtekening zet voordat je goed hebt nagedacht. Vaak betaal je te veel. Soms ben je alles kwijt.

Gebrek aan discipline

Wie maandelijks automatisch 200 euro overboekt naar een gerenommeerd en wereldwijd gespreid beleggingsfonds, en gemiddeld vijf procent netto rendement boekt, bezit na dertig jaar zo’n 165.000 euro en na 45 jaar ruim vier ton. Veel van je collega’s en vrienden ontberen de discipline om die eindstreep te halen.

De volgende stap

Wie zich niet (meer) laat beïnvloeden door valse profeten, heeft de eerste belangrijke stap naar vermogensopbouw gezet. Je bent klaar voor stap twee: nagaan in hoeverre je persoonlijkheid al klaar is voor vermogen. Dat ontdek je in het volgende hoofdstuk met inzichten, tips en een test. Daarna zoeken we uit wat nu precies de rijkdom is waar jij diep in je hart van droomt. Wil je per se een miljoen euro bezitten? Of vind je een afgeloste hypotheek voorlopig mooi genoeg? Alles kan, want rijkdom is een subjectief begrip. Met een test achterhaal je straks hoeveel rijkdom bij jou past. Daarna ben je klaar voor het tweede deel van dit boek: tien geheimen van de rijken.

2 • De thermometer in je rijkdom

Geld moet je niet achterna, maar tegemoet lopen

Aristoteles Onassis, Grieks reder (1906-1975)

Onze geleerden weten hoe je een schaap kloont, wat klimaatverandering doet met het Zuidpoolijs, hoe je robotwagentjes laat rijden op Mars en hoe onze hersenen reageren op beleggingsbeslissingen. Weten we ook al hoe je rijk wordt? Jazeker, al een eeuwigheid. Veel van die kennis danken we aan het Amerikaanse onderzoeksduo Thomas Stanley en William Danko. Twintig jaar lang bestudeerden zij de denkpatronen en gewoontes van multimiljonairs. In 1996 publiceerden ze hun bevindingen in de bestseller The Millionair Next Door.

De onderzoeksuitkomsten zijn even verbijsterend als logisch: de meeste miljonairs zien er niet uit als miljonairs, eten niet als miljonairs, gedragen zich niet als miljonairs en hebben geen chique namen. De typische rijkaard is onopvallend en onherkenbaar. Hij bezit een bedrijf of een paar winkels, is één keer – en nog steeds – getrouwd, heeft levenslang dezelfde woonplaats te midden van mensen die slechts een fractie van zijn vermogen bezitten, is een verstandige belegger, en vooral: hij is zuinig en heeft liefst een nóg zuiniger partner.

Maar zijn echte geheim is dat hij succes niet afmeet aan inkomen maar aan vermogen. Hij of zij redeneert: ‘Hoe meer ik uitgeef, hoe meer ik moet verdienen en hoe hoger mijn belastingaanslag.’ Van inkomsten snoept de fiscus immers veel meer af (bij ons maximaal 52 procent) dan van vermogen (bij ons 1,2 procent per jaar). Een doorsnee miljonair wil dus geen boot van twee ton. ‘Daarvoor moet ik bruto ruim vier ton verdienen,’ berekent hij. Wat hij netto van zijn inkomen overhoudt, houdt hij echter vast als een terriër. Stilletjes en succesvol gaat hij het beleggen. Naarmate zijn rijkdom groeit, draait zijn leven steeds minder om inkomsten en steeds meer om het rendement op wat hij al bezit.

Ben je een rijkdombouwer of -verbruiker?

Een eenvoudige test wijst uit in hoeverre jij nu al talent voor rijk worden bezit. Bereken eerst sinds hoeveel jaren je een inkomen hebt. Vermenigvuldig dat aantal jaren met (ongeveer) je gemiddelde bruto jaarkomen en deel de uitkomst door tien. Vergelijk dat bedrag met je huidige spaarpot of vermogen minus de eventueel ontvangen erfenissen of loterijprijzen. De veertigjarige Reinier werkt bijvoorbeeld sinds zijn tweeëntwintigste. Hij begon met bruto 20.000 euro per jaar. Dat is nu opgelopen naar 40.000 euro per jaar. Hij verdiende dus gemiddeld zo’n 30.000 euro bruto per jaar. Afgezien van eventueel geërfd of gekregen geld zou hij nu 54.000 euro moeten bezitten. Is hij rijker, dan is hij een rijkdombouwer; bezit hij minder, dan is hij een rijkdomverbruiker. Bereken nu met behulp van het volgende rekenschema in welke categorie jij valt. 

Bedankt voor het lezen van deze preview. Nieuwsgierig naar meer? Bestel dit e-book en lees snel verder!

Bezoek onze website voor meer informatie over dit boek, de auteur en andere boeken van Uitgeverij Haystack:

www.haystack.nl