Afbeeldingen omslag

Compilatie van foto’s uit het binnenwerk

Ontwerp omslag en binnenwerk

Erwin Bomans BNO Leucq! Creative Services, Hof van Twente

walburgpers.nl

© 2021 Rob Krabben, p/a Uitgeversmaatschappij Walburg Pers, Amsterdam
© 2021 Uitgeversmaatschappij Walburg Pers, Amsterdam

Alle rechten voorbehouden. Niets in deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of enige andere manier, zonder voorafgaande schriftelijk toestemming van de uitgever.

Voor zover het maken van kopieën uit deze uitgave is toegestaan op grond van artikel 16b Auteurswet 1912 juncto het Besluit van 20 juni 1974, Stb. 351 zoals gewijzigd bij Besluit van 23 augustus 1985, Stb. 471 en artikel 17 Auteurswet 1912, dient men de daarvoor wettelijke verschuldigde vergoeding te voldoen aan de Stichting Reprorecht (Postbus 3051, 2130 KB Hoofddorp). Voor het overnemen van gedeelte(n) uit deze uitgave in bloemlezingen, readers en andere compilatiewerken (artikel 16 Auteurswet) dient men zich tot de uitgever te wenden.

Zoveel mogelijk is getracht de eventuele rechthebbenden van de afbeeldingen te achterhalen. Rechthebbenden die in dit verband niet zijn benaderd wordt verzocht zich met de uitgever in verbinding te stellen.

ISBN 9789462497481
e-ISBN 9789462497498

Inhoud

Voorwoord door minister-president Mark Rutte

Inleiding

’Hij moet toch érgens goed in zijn’

Zo’n dag waarop je even je angst en je verdriet kunt vergeten

’Hij werd gezien als een betrouwbare bondgenoot’

Even zo vrij als een vogel in de lucht

’Ik ben wie ik ben, ik doe wat ik doe en ik zeg wat ik wil zeggen’

Onderbreking van een donkere periode

Wat je niet weet, kun je vragen

In een bergtreintje naar het einde

Een grote mond en een heel klein hartje op precies de goede plek

Het ’blij verdriet’ van Ria Stefanutto

Kees heeft altijd gelijk, ook als dat niet zo is

‘Mijn moeder voelde zich net de koningin’

Dankwoord

VOORWOORD

Gewoon een bijzonder verhaal

Er zijn van die initiatieven, die zijn zo goed en logisch dat je je bijna niet meer kunt voorstellen dat ze er ooit níét waren. En toch is er op een zekere dag iemand gewoon mee begonnen. Stichting Ambulance Wens is daarvan een bekend voorbeeld. Maar het verhaal achter deze stichting, het verhaal van Kees Veldboer, is misschien minder bekend.

Ik kende het ook niet, totdat ik Kees in 2015 ontmoette. Het verhaal van Kees is een verhaal zonder opsmuk, net als hijzelf overigens. Deze nuchtere Schiedammer en ambulancechauffeur koos als motto ‘niet kletsen, maar doen’. Kees droomt niet, hij doet. Kees kletst niet, hij luistert.

Dus toen jaren geleden een van de patiënten in zijn ambulance begon te vertellen, over hoe hij voor zijn dood nog één keer naar het water wilde, bracht Kees hem daarheen. Met een ambulance en een beetje van zijn vrije tijd vervulde Kees in de maanden daarna laatste wens na laatste wens. Inmiddels zijn dat er al meer dan zestienduizend, heeft zijn stichting zeven ambulances en honderden vrijwilligers, en zijn er vergelijkbare stichtingen in vijftien landen.

Het verhaal van Kees is bijzonder, maar het is ook gewoon het verhaal van Nederland. Want Nederland is kampioen vrijwilligerswerk. In Nederland staan mensen voor elkaar klaar en hebben mensen iets voor elkaar over. Dat verhaal is het vertellen en lezen waard, altijd.

Mark Rutte
minister-president

Inleiding

De wielen van de elektrisch aangedreven brancard rollen vlot over de paden van de begraafplaats. Kees Veldboer en zijn vrouw Ineke hoeven alleen maar een beetje te sturen. Ze volgen de aanwijzingen van hun patiënt Gerrit Schlosser en diens dochter Inge en komen zo bij het graf van Gerrits ouders. Nog één keer bezoekt hij dat, nog één keer neemt hij afscheid.