Marie Lotte Hagen & Nydia van Voorthuizen

Scan de QR-code en vind DAMN, HONEY online

Vertel de wereld wat je vindt van #QueerBaby en #DamnHoney

Vind de auteurs op Insta: @damnhoneyhetboek @MarieLotte @NydiavanVoorthuizen

Vind de uitgever: @blossombooks

NUR 450 / W082101

© 2021 Blossom Books

© 2021 Marie Lotte Hagen en Nydia van Voorthuizen

Omslagillustratie: Hilde Atalanta @hildeatalanta / @thevulvagallery

Omslagbelettering: Shiralee Kat

Opmaak binnenwerk: Studio L.E.O.

Wil je de uitgever iets vragen of vertellen? Dat kan! Stuur een mailtje naar info@blossombooks.nl of vind ze op blossombooks.nl.

Ook van deze auteurs:

DAMN, HONEY

Heb je nou al een vriend?

Damn horny

Ook in deze serie:

YES, BABY

Je bent aan niemand iets verschuldigd

Je gevoelens zijn van jou

Maak rustig kennis met de liefde

Het wordt ooit een keer vertrouwd

– Froukje

Nederlandse bewerking van Same love – Macklemore

Hoi leuk mens!

Vorig jaar kwamen we op het lumineuze idee om een pamflet te schrijven over alles wat je wilt weten als je jong bent, maar waar niet echt over gepraat wordt: YES, BABY. Na iets van vijftienduizend woorden over lichaam, seks en menstruatie brulde onze uitgever Myrthe: ‘HO, STOP!’ Meer woorden pasten er niet in het boek.

Probleem: we waren nog LANG niet uitgepraat. We hadden het nog niet eens gehad over gay1 zijn of over ontdekken dat je trans2 bent, terwijl dat nou juist onderwerpen zijn waarover volwassenen nogal eens de neiging hebben om te roepen: ‘Kind, daar ben jij nog veel te jong voor, dat kun je nog helemaal niet weten.’ Laat staan dat je open vragen kunt stellen over seks, bijvoorbeeld hoe twee mensen met een vulva het met elkaar doen. En waar kun je terecht als je vragen hebt over je genderidentiteit? Stel je hebt het idee dat je borsten niet bij je passen of je denkt: ik ben geen meisje en ook geen jongen. Zelfs als je docent/een ouder/iemand anders die je vertrouwt die vragen wel wil beantwoorden, is de kans groot dat diegene er niet zoveel vanaf weet.

Oplossing voor eerder genoemd probleem: een tweede pamflet schrijven over alles wat je wilt weten over gender en seksualiteit als je jong bent, maar waar niet echt over gepraat wordt. Dat pamflet heb je nu in je handen: QUEER BABY.

De letterlijke vertaling van het woord queer is ‘vreemd’ of ‘ongebruikelijk’. Hoe wij het in dit boek bedoelen is: iedereen die buiten de hokjes hetero en/of cisgender valt. Zie het als een overkoepelende term. Sommige mensen gebruiken het woord ook om zichzelf te beschrijven: ik ben queer. Wat het woord dan precies inhoudt, kunnen zij het best zelf uitleggen, voor iedereen kan dat weer anders zijn. Ook zullen er mensen zijn die volgens de definitie die wij gebruiken onder de queer-paraplu vallen (een biseksuele meid, een trans man), terwijl ze zichzelf niet zo zouden noemen. En je hebt mensen die een combinatie van woorden gebruiken om zichzelf te beschrijven (een queer, biseksuele, trans meid).

In dit pamflet kunnen we je hopelijk de informatie geven waar je naar op zoek bent. En wat we misschien nog wel belangrijker vinden – want droge informatie is ook nog wel te googelen – is jou met open armen verwelkomen in je kakelverse regenboogbestaan. Want het is hier leuk en gezellig en fijn.3 Nieuwe avonturen staan voor de deur en de wereld ligt aan je voeten. Als je dit boekje dichtslaat, weet je: IK BEN NIET ALLEEN! Dat beloven we.

Het zou wel kunnen dat je dat idee van ‘ik ben alleen’ nog weleens hebt, want het gaat de GODGANSE dag over cis hetero’s. Cis hetero’s hier, cis hetero’s daar. Ze pikken alle shine. Hallohooo, de queers zijn er ook nog! Iedereen vindt het altijd maar doodnormaal dat je cis en hetero bent (en gaat daar ook van uit). Nou, wij mooi niet. Wij gaan voor een wereld waarin queer mensen evenveel ruimte krijgen als de cis hetero’s. Want queerervaringen zijn net zo echt, net zo waardevol. Meer positieve, leuke, normale, gezellige gesprekken over anything queer-zijn, pls!

Ook in dit geval moesten we het met vijftienduizend woorden doen (LULLIG, MYRTHE!!!) en dat betekent dat er ongetwijfeld nog een hoop zal ontbreken. Over elke letter van het LGBTQ+-alfabet zou je tenslotte een boek vol kunnen schrijven. Waarom het dan toch in een pamflet proppen? Omdat we het belangrijk vinden dat jonge mensen – ja hallo jij, ja – een lekker boekie kunnen lezen over de dingen die je je zoal af kunt vragen over jezelf. Ook toppie aan zo’n dun boek: je gooit het in je tas en je hebt altijd en overal een shot positiviteit bij je. En heb je dat shot na een tijdje niet meer nodig? Dan geef je QUEER BABY door aan de volgende leukerd die wel een aanmoediging kan gebruiken.

Nog even voor de goede orde: wij zijn ook maar gewoon één cisgender heterovrouw en één cisgender lesbievrouw, wat betekent dat wij lang niet alles weten. Wij hebben geen idee hoe het is om trans te zijn, of bi- of demiseksueel, aseksueel te zijn of gendereuforie te voelen (om maar wat te noemen). Gelukkig waren er heel wat mensen die hun ervaringen met ons wilden delen, zodat jij ook daarover kunt lezen in ons boek. Bij veel van deze verhalen vind je de Instagram van de persoon die het vertelt. Ga ze vooral allemaal volgen. Hoe meer queerness op je timeline, hoe beter.

LIEFS!

Marie Lotte & Nydia

Een PS voor alle cis mensen die hetero zijn en dit nu lezen: LEUK DAT JE ER BENT! Haak vooral niet af na bovenstaande intro, want 1: Marie Lotte kwam er pas op haar 28e achter dat ze lesbisch is, dus er kan nog van alles gebeuren. Be prepared! En 2: als queer mens word je geacht je door een berg aan cis-hetero-verhalen heen te werken (wéér een kerstfilm met een cis man en cis vrouw die hopeloos verliefd worden in de sneeuw), dus de rollen mogen weleens omgedraaid. IT IS TIME.

1 Een aantal woorden in dit boek is onderstreept. Dat betekent dat het woord wordt uitgelegd in de woordenlijst achter in dit boek. Mocht je een woord nog niet kennen, dan is er dus niks aan de hand. Kijk maar even op bladzijde 102.

2 Op naar die woordenlijst met die billen van je, op bladzijde 102.

3 HUH?! Maar als het er zo fijngezelligleuk is, waarom vinden sommige mensen het dan nog altijd zo’n enorm probleem dat twee mannen of twee vrouwen verliefd op elkaar kunnen worden of dat sommige mensen trans zijn? Goede vraag, blij dat u ’m stelt. We ontkennen al die narigheid zeker niet en het zal ook aan bod komen in dit boekje, maar de hoofdboodschap van QUEER BABY zal zijn: wie je ook bent, je bent fantastisch en we moedigen je aan om te doen waar je zelf zin in hebt, waar jij je goed bij voelt, ook als de wereld soms het tegenovergestelde aan je wilt vertellen.

1

Sorry, maar wie zíjn jullie eigenlijk?

Eerst even over ons zodat je een beetje weet met wie je te maken hebt

Hallo met Nydia, die hetero

Ik was acht toen ik m’n ouders op de bank zette, m’n keel schraapte en op bloedserieuze toon zei: ‘Mam, pap, ik ben verliefd op een jongen. Hij heet Norbert.’

Ja, nee, dit is natuurlijk nooit echt gebeurd. Ik was wel verliefd op Norbert en hij was inderdaad een jongen, maar m’n ouders heb ik dit nooit verteld. Dat hoefde ook niet, want toen ik geboren werd en ze tussen mijn benen keken, ging iedereen ervan uit: het is een meisje en die komt ooit met een Norbert thuis (of oké, misschien geen Norbert, maar in ieder geval wel met een jongen).

Over mijn liefdesleven kan ik dus kort zijn. Op m’n achtste werd ik voor het eerst verliefd – op Norbert dus, een jongen uit de kerk. Elke zaterdag hadden we samen met een groepje andere kinderen les, omdat we onze communie gingen doen. Terwijl ik braaf luisterde naar Bijbelse verhalen, keek ik verlekkerd naar Norbert in z’n voetbaltenue. Voor zover ik me kan herinneren heb ik nooit een zinnig woord met de beste jongen gewisseld, maar god wat was-ie leuk.

Later volgden mijn andere crushes. De een na de ander. Ik was eigenlijk nooit níet verliefd. Hele schriften schreef ik erover vol naar m’n bestie. Een van de meest gênante situaties uit mijn jongere bestaan: die keer dat ik voor het huis van Jacques ging staan posten met vriendinnen, in de hoop een glimp van hem op te vangen. Z’n moeder kwam na een tijdje naar buiten om te vragen wat we in hemelsnaam stonden te doen, om vervolgens met de overbuurvrouw te kletsen over ons.

Op m’n veertiende kreeg ik officieel verkering. Met een jongen. (Iedereen was zo van: nou, wat enig!) Er werd gezoend, een beetje gevoeld door kleding heen en uiteindelijk ook full blown gesekst (mijn seksuele voorlichting had zo’n 3000 keer beter gekund, maar was in ieder geval wel op onze lijven van toepassing: wij hadden een penis en een vagina).

Na deze verkering volgden er nog andere hotte boys met wie ik ofwel wat aanrommelde of een relatie kreeg (en ook toen was iedereen elke keer weer zo van: nou, wat enig!). En tegenwoordig woon ik samen met de liefde van m’n leven met wie ik wil trouwen: Daniël (ja sorry, vind het zelf ook vrij walgelijk dat ik zo klef over hem praat, maar ’t is wat ’t is, mensen). Einde.

Op geen enkel moment moest ik mij verantwoorden voor mijn verliefde gevoelens (en trouwens ook niet voor mijn genderidentiteit). Niemand zei ooit: weet je dat nou wel zeker, van die jongens? Ben je echt niet geïnteresseerd in meisjes? Je bent nog wel wat jong om nu al zo zeker te weten dat je op al die jongens verliefd bent, hoor. Of: Je bent de ware meid gewoon nog niet tegengekomen! In de kerk werd niet moeilijk gedaan over m’n vriendje (hooguit over het seksen-voor-het-huwelijk-gedeelte), regelmatig liep ik hand in hand over straat (zonder er ook maar een seconde bij stil te staan dat dat voor sommige mensen een op-je-hoede-situatie is) en zo ongeveer alle boeken die ik verslond gingen over heterorelaties.

De dingen die ik hierboven opsom, noemen we ook wel heteronormativiteit: de wereld is ingericht op hetero’s. Alles wat afwijkt van hetero is anders, opmerkelijk en volgens sommige mensen zelfs raar of ronduit verkeerd. Dit alles is op z’n zachtst gezegd AfgrijselijkAbominabelBelabberdGruwelijkStuitendWeerzinwekkendWalgelijkDroevigRotVerwerpelijkHuiveringwekkendGruwzaamMiserabelAkeligERG (moet je nagaan hoe we het zouden beschrijven als we het niet zacht zouden uitdrukken). En dat is waarom ik, Nydia de Hetero van Voorthuizen, vanaf nu, de rest van dit boek, m’n klep zal houden. Want dit boek gaat nou net effe niet over die hi-ha-hetero’s die alles maar op een met diamanten ingelegd zilveren presenteerblaadje aangereikt krijgen. Daarom geef ik het stokje nu over aan Marie Lotte de Lesbie Hagen.

Ja, met mij. Marie Lotte de Lesbie. Al begint mijn verhaal met Marie Lotte de Hetero. Kan je het nog volgen? Nou ja, laat het maar gewoon over je heen komen. Let’s go!

Eerst neem ik je even mee naar mijn jongere jaren, waarin ik wist: ik ben een meisje en dus word ik verliefd op jongetjes (heteronormativiteit, weet je nog?). Op de basisschool heetten die jongetjes Pieter, Sander, Maarten en Maarten. En op de middelbare school was mijn veertienjarige oog gevallen op een knap exemplaar dat permanent gestoken was in een grijs joggingpak: Hans Schommel (niet zijn echte naam, maar het rijmt er wel op. Een magnetron en een koelkast voor wie de juiste naam raadt).

Met de kennis van nu (GAY!), vraag ik me weleens af: was ik dan wel écht verliefd op Pieter, Sander, Maarten en Maarten en Hans Schommel? Kan dat wel, zulke gevoelens hebben voor jongens als je op meiden valt? Nou ja, zo achteraf bekeken konden Pieter, Sander, Maarten en Maarten me eigenlijk gestolen worden, op hen was ik niet écht verliefd. Maar voor Hans Schommel koesterde ik een woest fikkende vlam van brandend verlangen. Hans Schommel was in de eerste en tweede klas de liefde van mijn leven. Dat ene moment waarop we – tussen twee schoolbellen in – elkaar tegemoet liepen in de gang en dat ik met m’n armen omhoog aan m’n paardenstaart sjorde om zijn aandacht te trekken en dat hij me, in het voorbijgaan, zowaar die aandacht gaf door eventjes, heeeeeeel eventjes, m’n elleboog aan te raken. Ik zal het Nooit Meer vergeten. Echt waar, ik kon gelukkig sterven.

Na Hans Schommel werd ik nooit meer zo intens verliefd op een jongen. Er waren hier en daar nog wat interessante types (jongens) en van een celebrity crush zo nu en dan was ik ook niet vies (en jazeker, die celebrity’s waren mannen), maar verder bleef het rustig. Naarmate ik ouder werd, begon ik steeds sterker het gevoel te krijgen dat ik er eentje moest: een vriend. Ik was helemaal niet bezig met de mogelijkheid dat ik een vrouw ook wel leuk zou kunnen vinden. Ik was überhaupt niet bezig met het ontdekken van wat ik leuk vond. Ik wilde gewoon die vriend!

Waar die overtuiging vandaan kwam, is moeilijk concreet aan te wijzen. Ik heb een paar theorieën:

De Theorie van de Eerste Echte Verliefdheid

Volgens deze theorie zorgde de overweldigende rollercoaster aan emoties die ik voelde voor mijn eerste liefde Hans ervoor dat ik (onbewust) de conclusie trok: ik val op mannen. Nu. Morgen. Volgend jaar. En tot in de eeuwigheid der dagen val ik op mannen. Het kwam niet in me op dat Hans Schommel misschien een uitzondering was op de regel, of dat het allemaal niet zo vaststaat op wie je valt. De deur naar alternatieve mogelijkheden viel met de komst van Hans in z’n sexy trainingspak in een dubbeldik slot. Als ik tegenwoordig foto’s van hem opsnor is er trouwens weinig over van die woest fikkende liefdesvlam. De woorden die nu in me opkomen als ik zijn hoofd zie, zijn: woestijn, dorheid, droogte.

De Theorie van de Grote Hetero Brainwash (aka Heteronormativiteit)