De reis
van de
wijze kat

De reis
van de
wijze kat

James Norbury

Vertaald door Ariane Schluter

FONTAINE UITGEVERS

James Norbury

Grote Panda en Kleine Draak

Voor de dieren.

Leraren, boodschappers en bovenal vrienden.

Ver hiervandaan lag een stad.

De stad lag aan de oever van een grote rivier.

Er woonden vele duizenden mensen.

Maar dit verhaal gaat niet over mensen.

Dit verhaal gaat over een kat.

En op deze koude herfstavond schuilt hij voor de regen met

zijn boezemvriend, de Rat.

De regen stroomde van de daken en gutste door de goten.

De mensen op straat trokken hun schouders op tegen de stortbui

en haastten zich naar huis.

De Kat keek naar ze.

Na een tijdje draaide hij zich naar de Rat en zei:

‘Ik ben al jaren op zoek.

Maar er is nog steeds zo veel wat ik niet begrijp.’

‘Waar ben je dan naar op zoek?’ vroeg de Rat.

De Kat zuchtte.

‘Ik wou dat ik het wist.’

‘Innerlijke rust?

Acceptatie?

Misschien naar een manier om de wereld te begrijpen…?’

‘O, als dat alles is,’ zei de Rat met een vriendelijke grijns.

‘Maar misschien kan ik je helpen… Ik heb gehoord dat

ergens ver hiervandaan, diep in de esdoornbossen

die de vallei omringen, een oeroude pijnboom staat.

En wie binnenin zijn takken zit, zal tot ongekende rust

en inzicht komen.’

‘Echt?’ vroeg de Kat.

De Rat knikte.

‘Dan weet ik wat me te doen staat, ik vertrek meteen.’

En nadat hij afscheid had genomen van zijn vriend,

sprong hij geruisloos van de muur en volgde de oude weg die

de stad uit voerde in de richting van de vallei.

Urenlang was de Kat onderweg.

Toen de avondschemering viel, zag hij in de verte uit

een grot de gloed van een vuur komen.

Hij was doorweekt en verkleumd en besloot het erop te wagen.

Voorzichtig gluurde de Kat de grot in.

Tot zijn verrassing was een haas zich aan het drogen bij het vuur.

‘O… hallo,’ zei de Haas, een beetje geschrokken.

‘Kom zitten. Wat brengt jou hierheen?’

Terwijl buiten het laatste licht verdween,

ging de Kat dankbaar bij het vuur zitten.

‘Ik ben een spirituele reiziger,’ zei hij. ‘Ik ben op zoek

naar de oude pijnboom die tussen de esdoorns groeit.’

‘O ja?’ vroeg de Haas.

‘En wat bracht je ertoe dit pad te volgen?’

De Kat dacht even na.

‘Ik denk dat het al jaren geleden begonnen is, toen ik nog maar

een jong katje was.’

‘Eens per jaar bezocht een wijze Draak het dorp waar ik woonde.

De Draak ging met iedereen in gesprek die bij hem op bezoek kwam en

gaf dan wijze raad.’

‘Ik vond het heerlijk om naar hem toe te gaan, elke dag weer.

Maar ik was nogal ondeugend in die tijd, en iedere keer dat ik

bij de Draak kwam, kon ik het niet laten iets van hem te pikken:

een pruim, wierookstokjes…

En op een gegeven moment, ik schaam me om het te zeggen,

de prachtige bel waar hij zo dol op was.’

‘Toen ik op een dag weer bij de Draak op bezoek wilde gaan, was

hij verdwenen, en in zijn plaats lag een perkamentrolletje

met mijn naam erop.’

‘Nou, je kunt je voorstellen dat ik overmand werd door schuldgevoel, maar wat

belangrijker was: ik vond het ongelooflijk dat de Draak zo vriendelijk voor

me was geweest, ook al wist hij al die tijd dat ik dingen van hem pikte.

Die daad van vergeving raakte mij diep.

Het liet me zien dat je, zonder moraliserend te zijn, door je daden

een verandering teweeg kunt brengen bij anderen.

Ik nam me heilig voor het goede werk van de Draak voort te zetten.

Zo kwam ik ertoe dit pad te volgen.’

‘Ik snap het,’ zei de Haas.

‘En hoe ben je de lessen van de Draak in praktijk gaan brengen?’

‘Ik ben rustig aan begonnen,’ zei de Kat, ‘en ik heb veel fouten gemaakt, maar ik

denk dat er een paar dingen zijn die voor mij echt het verschil hebben gemaakt.’

‘Vertel, ik ben een en al oor,’ zei de Haas.

De Kat peinsde even.

‘Nou,’ zei hij, ‘ik ga nog steeds elk jaar bij de Draak op bezoek en

iedere keer vertelt hij iets wat mijn manier van denken verandert.

Dus ik zou zeggen dat de eerste les is om te…

…blijven leren.

Nieuwe ideeën kunnen ons helpen om te groeien,

en ervoor zorgen dat we niet dezelfde fouten maken.

Het is makkelijker om te leren als je beseft dat

het leven je altijd iets probeert bij te brengen.’

‘Breng tijd door in stilte,

waardeer de natuur,

wees opmerkzaam en streef naar innerlijke rust.’