Time Out XL

Voor Caleigh Indya Hailey

Dat ook jij in jouw leven ware vriendschap en liefde mag kennen. Dat jouw dierbaren er altijd voor je zullen zijn wanneer je ze nodig hebt en jij er op jouw manier ook bent voor hen. Dat niets je ervan weerhoudt jezelf te zijn. Ik ben nu al enorm trots op je! Weet dat elke keuze consequenties heeft, positief of negatief, maar dat er hoe dan ook onvoorwaardelijk van je gehouden wordt om wie jij bent. Wees respectvol, communiceer en neem áltijd de tijd!

Dikke kus, mama Shirley

Karien, Muscari en Eline, ware vriendschap kent geen grenzen..

Me Time, Us Time, Family Time, Quality Time én BFF Time!

Hoofdstuk 1.

Het was een heerlijke warme lentedag in mei, toen Jenny van achter haar bureau zat te staren naar haar computer. Ze was net terug gekomen van een lekkere en uitgebreide lunch met haar dochter Melanie. Melanie zat al in de vijfde klas van de middelbare school en er waren twee lessen uitgevallen, waardoor ze fijn met haar moeder kon lunchen bij de kleine brasserie op de hoek van het mooie centrum. Het was daar gezellig druk geweest en ze hadden beiden gekozen voor een overheerlijke gezonde en frisse pasta salade. Ze hadden gezellig gekletst over alledaagse dingetjes. Daarnaast had Melanie uitgebreid verteld over haar plannen voor de zomervakantie. Ze had dit schooljaar hard gewerkt en zou met een vriendin samen een rondreis gaan maken in Italië. Melanie was altijd al dol op koken en het bereiden van alle soorten pasta was op natuurlijke wijze een specialiteit van haar geworden. Deze reis was voor haar dé ultieme uitstap naar een land waar ze volop kon genieten van al het goeds wat Italië te bieden had. Melanie wist al op jonge leeftijd dat ze kok wilde worden. Koken was een hobby geworden waar ze uiteindelijk haar werk van wilde maken. Het liefst zou ze ook nog met een Italiaan gaan trouwen, maar zover was het nog lang niet. Ze was nog single en haar vriendin ook. Ze waren dus beiden vrij om te gaan en te staan waar ze wilden tijdens de vakantieperiode. Nienke, de vriendin van Melanie wilde ook kok worden en ze hadden al besloten dat ze na hun studie samen een Italiaans restaurant wilden beginnen. Met alle toeters en bellen eromheen.

Nienke en Melanie waren beste vriendinnen sinds lange tijd. Toen ze 7 jaar oud was, kwam Nienke samen met haar ouders en jonger broertje tegenover Melanie wonen. Ze speelden vaak met elkaar en hadden veel plezier. Ook hun ouders waren beste maatjes geworden. Ze waren twee totaal verschillende gezinnen, maar konden het uitstekend met elkaar vinden.

Jenny was een jonge vrouw die was opgegroeid enkel met haar vader. Haar moeder was een mooie en impulsieve vrouw geweest, maar was toen Jenny 5 jaar oud was, vertrokken met een andere man naar het buitenland. Jenny ontving af en toe een kaartje, maar er was geen enkele band tussen haar en haar moeder. Met haar vader daarentegen, had ze een goede band. Ze waren twee handen op één buik en ze kon alles met hem bespreken. Jenny had qua uiterlijk de mooie genen van haar moeder gekregen. Ze was lang, slank en had lang donker haar. Ze had een lief karakter en was altijd zorgzaam naar anderen toe.

Ze was getrouwd met haar jeugdliefde Tim. Ze hadden elkaar leren kennen tijdens een vakantiebaantje toen Jenny 20 jaar was en Tim 22 jaar. Beiden werkten ze in een groot attractiepark bij de horeca afdeling en het was direct liefde op het eerste gezicht. Tim had lange benen en was goed gebouwd. Met zijn donkerblonde haar, vrolijke ogen en kuiltjes in zijn wangen zag hij er goed verzorgd en een tikkeltje ondeugend uit. Hij was een jongeman die kwam uit een gezin met hardwerkende ouders. Zijn vader was advocaat en zijn moeder werkte in zijn praktijk als juridisch medewerkster. Het was altijd al de bedoeling geweest dat Tim zijn ouders zou assisteren om op latere leeftijd samen met zijn ouders de praktijk te runnen.

Maar Tim had met zijn ouders afgesproken dat hij tot zijn 25e mocht werken waar hij wilde tijdens zijn studie. Hij had daarom gekozen voor een baan in de horeca waar het fysiek hard werken was, maar wel heel erg leuk was om te doen. Toen Tim 25 jaar was geworden had hij na hard werken zijn studie rechten met vlag en wimpel afgerond. Het werk zat hem letterlijk in zijn genen. Maar voordat hij aan het werk ging bij zijn ouders wilden Jenny en Tim een jaar lang reizen door Europa.

Jenny was inmiddels ook afgestudeerd en had haar opleiding tot leerkracht volledig afgerond, aangevuld met enkele specialisaties op het gebied van kinderen met autisme. Vol enthousiasme begonnen ze samen aan een nieuwe fase in hun leven en beiden genoten ze er enorm van.

De reis door Europa was geweldig. Tim en Jenny genoten met volle teugen van de mooie omgeving en van elkaar. Het was in Italië bij de welbekende Trevifontein waar Tim op zijn knieën ging voor zijn grote liefde. In het schitterend hotel Martis Palace, gelegen in Navona Rome, nog geen kilometer van het Trevifontein, gaven ze elkaar een halfjaar later het jawoord. Tim en Jenny waren beiden enig kind geweest, dus het was een intieme bruiloft met een handjevol vrienden, ouders, vader en nog enkele familieleden. Ze hadden heerlijk gedineerd en aansluitend tot in de late uurtjes gefeest in de gezellige kleine feestzaal. Aan het eind van de avond, voordat ze aan de huwelijksnacht begonnen, gooiden ze samen een muntje in de bekendste fontein ter wereld. Wanneer men met de rug naar de fontein stond, de ogen sloot, aan Rome dacht en met de rechterhand over de linkerschouder een muntje in het water gooide, zou men ooit terugkeren naar Rome. Tim en Jenny hoopten beide van harte dat de mythe ook voor hen uit zou komen.

Toen ze terugkwamen van hun huwelijksreis, een Middellandse Zee Cruise, waren ze beiden zo ontspannen dat ze goed uitgerust, met een gezonde teint en vol positieve energie, beiden aan de slag gingen op hun werk.

Tim, die inmiddels bijna 27 jaar oud was, ging bij het advocaten kantoor van zijn ouders aan de slag en Jenny ging op haar 25e bij een plaatselijke middelbare school werken. Jenny was aangesteld als voltijdse leerkracht aardrijkskunde en deeltijd geschiedenis. Dit waren haar twee hoofdvakken geweest tijdens haar studie, dus ze was uitermate blij dat ze in deze twee vakken les kon geven aan leerlingen van het 3e en 4e jaar. Dit was een zeer grote uitdaging, aangezien Jenny amper 8 jaar ouder was dan haar leerlingen. Maar ze deed haar job vol overgave en plezier.

Ruim anderhalf jaar later bleek Jenny in verwachting te zijn van hun eerste liefdesbaby. En op haar 27e beviel Jenny van een gezonde dochter, die ze Melanie noemden. Melanie was een rustig meisje en had net als haar moeder lang donker haar. De grappige kuiltjes in haar wangetjes had ze van haar vader geërfd. Ze was een vrolijk meisje dat zichtbaar genoot van de aandacht die ze kreeg van haar ouders. Tim had het inmiddels enorm druk op het advocaten kantoor, maar vond toch de tijd om elke dag op tijd thuis te zijn, om samen te eten. Dit ritueel vonden zowel Jenny als Tim belangrijk bij de opvoeding van hun dochter. Jenny was inmiddels parttime gaan werken en doordat de school waar ze werkte opvang op school aanbood, bracht ze Melanie altijd mee naar haar werk.

Jenny, Tim en Melanie woonden aan de rand van de stad in een twee-onder-een kap woning aan de Noorderplassen in Almere. Ze hadden een druk leven en genoten er met volle teugen van. Ze hadden weinig vrienden, maar vonden dat geen probleem. Ze waren blij wanneer ze ’s avonds laat, nadat Melanie was gaan slapen, tijd voor elkaar hadden om de dagelijkse dingen te bespreken en nog even van elkaars gezelschap te genieten. Ze werden geleid door de drukte van alledag, maar kenden geen sleur.

Toen Melanie 7 jaar oud was, kwamen er in hun straat aan de overkant nieuwe bewoners. Het was toevallig dat het meisje dat daar kwam te wonen van dezelfde leeftijd was als Melanie: Nienke. De meisjes waren vanaf hun eerste kennismaking onafscheidelijk.

Hoofdstuk 2.

Nienke had nog een jonger broertje van drie jaar, Fynn. Hun ouders, Bill en Sarah, hadden voordat ze naar Almere verhuisden, acht jaar in Aruba gewoond. Bill had daar voor zijn werk als accountant een contract gehad en ze hadden daar met veel plezier gewoond. Toen het bedrijf waar Bill werkte hem een functie aanbood terug in Nederland, nam Bill de functie met beide handen aan. Sarah had in Aruba enkel korte baantjes gehad en zich veelal gestort op de opvoeding van hun twee kinderen. Bill was achtendertig jaar toen ze terugkeerden naar Nederland, had donker haar, was niet al te groot, maar had een huid die snel kleurde. Zijn vrouw Sarah, een kleine, ietwat mollige vrouw met veel sproeten, zag er nog steeds jeugdig uit. Ze was drieëndertig jaar, rossig, en had ondanks haar huid een mooie kleur. Bill was goed gebruind door de Arubaanse zon en ook hun kinderen hadden een gezonde kleur. Nienke en Fynn waren beiden een mix van hun ouders. Nienke had mooi lang donker haar, altijd in een lange vlecht gebonden en Fynn was een guitig jongetje met rossig haar, sproetjes en een grappig wipneusje.

Bill en Sarah waren heel erg sociaal en zochten direct contact met Jenny en Tim. Bijna elk weekend brachten beide gezinnen met elkaar door. In de beginjaren gingen ze vaak samen op vakantie. Gezellig kamperen in Frankrijk, skivakanties in Oostenrijk en fijne luxe all inclusive vakanties in Turkije en Egypte. Overal waar ze naar toe gingen hadden beide gezinnen het enorm naar hun zin. Toen de kinderen wat ouder werden en inmiddels verschillende vakantiebaantjes hadden, lukte het niet altijd meer om samen de vakanties te plannen. Ook doordat Tim en Bill het op hun werk steeds drukker kregen, werden de lange vakanties behoorlijk ingekort. Wel zorgden beide gezinnen ervoor dat ze minimaal één keer per jaar een weekend weg gingen zonder de kinderen. Ze hadden het dan enorm naar hun zin met hun vieren. Voelden zich dat weekend weer even jong en onbezorgd.

Beide mannen waren zakelijk sterk aan elkaar gewaagd en hadden zich ontwikkeld tot uitstekende sparringpartners. Tot in de late uurtjes bespraken ze knelpunten met elkaar waar ze dagelijks tegen aan liepen. Op die manier hadden ze een band ontwikkeld waar velen jaloers op zouden zijn.

Hun beide vrouwen hadden hun rol als moeder, huisvrouw en Jenny als parttime leerkracht goed op orde. Af en toe waren er vervelende dingetjes die ze moesten oplossen, maar over het algemeen verliepen hun beide levens rustig, eenvoudig en alledaags.

Ze klaagden niet, maar beide vrouwen hadden er op enig moment voor gekozen om de carrières van hun mannen voorop te stellen en zichzelf een rol op de achtergrond toebedeeld. Ze hadden het echter druk met het organiseren van verjaardagen, de kinderen naar hun sporten te brengen, boodschappen doen, het huishouden, helpen met huiswerk, maar ze vonden het beiden prima. Beide vrouwen konden het ook goed met elkaar vinden. Ze kwamen niet dagelijks bij elkaar op de koffie, maar vonden elkaar wanneer het nodig was. Doordat ze zo’n verschillend karakter hadden, vulden ze elkaar goed aan.

Sarah was een ruimdenkend persoon die zich niet gauw liet afschrikken van onregelmatigheden. Zij had gestudeerd aan de foto academie in Amsterdam en was een getalenteerde fotografe. Echter, ze deed er professioneel en beroepsmatig niets mee, maar in haar vrije tijd en als hobby kon je haar niet wegdenken zonder haar fotocamera. Ze maakte schitterende foto’s en ontwikkelde die ook zelf in haar donkere kamer, waarmee Bill haar had verrast toen ze 15 jaar getrouwd waren. Ze had ook schitterende portretten gemaakt van het gezin van Jenny, Tim en Melanie, als blijk van wederzijdse waardering en vriendschap. Toch was ze vaak op zichzelf en in gedachten op de momenten dat ze met de fotografie bezig was. Ze hield zich altijd voor dat ze toch nog ooit haar beroep wilde maken van haar hobby, maar deze droom leek nog ver weg. Elk beetje vrije tijd dat ze over had genoot ze van de fotografie. Tijdens deze stille momenten dacht Sarah na over het leven en bekroop haar af en toe het gevoel dat er meer zou moeten zijn. Ze vroeg zich dan af of het leven zoals ze die nu leidde wel voldoende was. Maar bij het zien van de foto’s van haar kinderen en Bill, werden de gedachten gauw weggedrukt naar de achtergrond. Sarah was een vrouw die zichzelf graag zag op de achtergrond. Ze was geen persoon die graag op de voorgrond trad. Met de fotocamera voor haar ogen, hoefde dat natuurlijk ook niet. Maar niet alleen beroepsmatig. Ze had het altijd vanzelfsprekend gevonden om Bill zijn carrière op de eerste plaats te zetten. Daar waar hij ging, gingen zij en hun gezin ook. Hele lange tijd had ze er nooit bij stil gestaan dat ze zichzelf had weggecijferd voor Bill. Ze nam zichzelf voor dat ze zelf die keuze had gemaakt, maar was dat ook zo en vond ze dat nu nog steeds zo? Dat waren vragen waar ze geen antwoord op wist en waar ze steeds vaker mee worstelde. Soms voelde Sarah zich gevangen in een wereld die langzaam aan vooruit ging en draaide, maar waarbij zij zelf bleef steken op één punt. Ze was altijd zo impulsief bij alles wat ze deed en zo zorgeloos, nooit bang om een andere weg in te slaan en vooruit te kijken naar nieuwe mogelijkheden en onderwerpen zoals een fotografe dat doet. Maar om de een of andere reden was ze dat stukje van zichzelf door de jaren heen kwijtgeraakt. En dat begon ze op dit moment alles behalve prima te vinden.