Glazen hart

Glazen hart

Feelgood verhalenbundel

Verschijningsdatum: 27 november 2021

© 2021 Annette Akkerman, Corina Dekker, Marloes Smits, Stef Van Overstraeten, Chloe Verbeek

© 2021 Books and Butterflies

Coverontwerp: Sly Fox Cover Designs

ISBN 9789464208870

NUR-code: 340/343

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar worden gemaakt, in enige vorm of op welke wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van uitgeverij Books and Butterflies.

www.booksandbutterflies.be

Een imprint van uitgeverij Hamley Books

De ontmoeting - Annette Akkerman

Anna trekt de deur van het kantoor zo hard dicht dat het glas in de sponning rammelt. Met een draf zoekt ze het toilet op. Ze staart naar haar gezicht in de spiegel. Door de tranen kan ze niet goed scherpstellen. Ze had zich tijdens het gesprek met Herman niet zo moeten laten gaan. Met trillende handen probeert ze haar lippen te stiften. Er komt iemand de toiletruimte binnen. Ze groet en probeert vooral niet te laten zien hoe ze zich voelt. Het is beter dat niemand van het voorval weet. Er wordt verwacht dat je altijd als assistente achter de politicus staat. Herman heeft haar de eerste dag al duidelijk gemaakt wat hij op dit gebied van haar verwacht. Herman is van de oude stempel, zowel wat betreft zijn benadering van vrouwen maar ook qua politieke ideeën. Soms hoort ze Herman uitspraken doen waar ze niet achter kan staan, wijselijk houdt ze dan haar mond. Ze weet haar plaats en wil haar baan niet verliezen. Net kon Anna zich niet inhouden en is helemaal buiten haar boekje gegaan door bij het uittypen van zijn notities op eigen houtje sommige van de harde uitspraken af te zwakken. Voor haar gevoel waren de originele bewoordingen echt niet geschikt voor een officieel document. Ze dacht er goed aan te doen en hem te behoeden voor al die journalisten aan wie hij een hekel heeft. De felle reactie van Herman loog er niet om.

Youssouf duikt diep weg in zijn jas. Wat een heerlijke warme jas. Gisteren kwam een echte dame deze jas brengen. Hij was van haar overleden man. Zo fijn. Hij krijgt vaak spullen, meestal van mensen waar hij het niet van verwacht. In de winter kun je in Nederland niet zonder warme kleren, hoewel hij de afgelopen tien jaar wel wat meer aan de kou gewend is. Hij kan zich de eerste winter nog herinneren. In de vluchtelingenopvang liep hij constant rondjes om zich warm te houden. Hij dacht dat hij het nooit kouder zou krijgen. Nu hij dakloos is weet Youssouf wel beter. In vergelijking met de straat was de opvang een paradijs. Toch voelt hij zich nu beter. Hij kan de nabijheid van zoveel mensen met ieder hun eigen leed niet verdragen. Dan doet zijn hart pijn. Hij is liever alleen. Hier in dit hoekje naast de kerk, is het al een beetje zijn eigen plek geworden. Maar de kou en regen, daar went hij nooit aan. Sneeuw vindt hij wel mooi. Een uurtje geleden vielen de eerste vlokken. Ze vormden een laagje op zijn nieuwe jas. Zo wonderlijk zijn de sneeuwvlokken. Net of ze van niets gemaakt zijn. Zelf het woord is mooi. Hij steekt zijn tong uit en probeert een vlok op te vangen. Even vergeet Youssouf alles en gaat op in dit moment. Net zoals vroeger thuis toen ze hem ‘de sfinx’ noemden. Hij wordt warm van binnen als hij terugdenkt aan zijn jeugd.

Toch twijfelt Anna soms of ze niet te ver gaat om het Herman naar de zin te maken. Ze wilde deze baan zo graag. Vandaar dat ze rekening houdt met de kledingvoorkeur van Herman. Als hij het gepaster vindt dat ze een kokerrok en naaldhakken draagt dan wisselt ze haar nette broek en trui daar graag voor in. Ze vindt echter zijn hand op haar bil en de manier waarop hij naar haar borsten kijkt niet prettig. Anna heeft er met een aantal andere meisjes over gesproken en die vertelden dat het erbij hoort. Het schijnt eerder voorgekomen te zijn dat iemand er iets van zei. Korte tijd later werd ze met een smoesje weggestuurd. Daar moet Anna niet aan denken.

De kou is diep in zijn botten doorgedrongen. Youssouf kan zijn benen bijna niet meer bewegen. Het is tijd voor zijn rondje. In deze kou moet hij blijven lopen. Bovendien knort zijn maag. Hij twijfelt waar hij zijn eten zal gaan halen. Bij de daklozenopvang kan hij eten krijgen. Daar kan hij ook opwarmen. Youssouf houdt niet van de sfeer in het daklozencentrum. Hij komt er vooral om zich te douchen en voor de gratis knipbeurt, zodat hij er wel verzorgd uit blijft zien. Het is essentieel voor zijn waardigheid. De oneindige goedheid van de vrijwilligers benauwt hem en hij heeft een hekel aan de knokpartijen van de dronkenlappen. Alcohol, daar begint Youssouf niet aan. Nog steeds is hij zijn religie trouw. Soms probeert hij wat qat te krijgen om op te kauwen. Dat geeft hem een fijn gevoel.

Youssouf besluit om bij een eetwinkel langs te gaan. Daar kan hij bij de achterdeur meestal wel wat eten van de vorige dag krijgen.

Anna heeft toch nog de notitie afgemaakt zoals Herman het wilde. Ze kijkt op haar horloge. Het is al zes uur. Ze zal moeten rennen om op tijd te zijn voor haar afspraak met Floris-Jan. Eerst gaat ze iets te eten halen bij de traiteur, daarna snel omkleden en dan meteen door naar de bioscoop. Buiten ziet ze pas dat er een laag sneeuw ligt. Had ze nu maar extra schoenen meegenomen. Zo op hoge hakken loopt het niet echt gemakkelijk en bovendien is het heel slecht voor haar dure suède schoenen. Wat een viezigheid. Ze trekt haar cape wat strakker om haar heen.

Youssouf heeft toch maar wat qat gekocht. Daarmee kan hij de kou vergeten. De qat wordt steeds duurder. Hij zou zijn geld er niet aan uit moeten geven, maar het helpt hem de nacht door. Hij heeft meteen een plukje in zijn mond genomen. De rest bewaart hij voor later. De wandeling doet Youssouf goed. Nu even doorstappen om eten te gaan halen bij een winkel waar mensen maaltijden afhalen. Hij weet dat de baas het niet prettig vindt als hij voor de winkel staat en loopt meteen door naar de leveranciersingang van de winkel. Hij is daar nog nooit weggestuurd. Ze geven hem wat over is van de dag ervoor. De mensen die er voor moeten betalen willen alleen maar vers. Dat begrijpt hij wel. Hij heeft weleens op de bordjes gekeken hoeveel het kost. Hij wist niet dat mensen zoveel geld aan eten uitgeven. In Ethiopië, zou daar een familie een week van kunnen eten. Voor Youssouf is het eten van de vorige dag vers genoeg. De mensen van de eetwinkel zijn heel erg aardig. Zomers zitten ze buiten voor een pauze en dan gaat hij er weleens bij zitten. Hij heeft ze zijn verhaal verteld. Waarom hij uit Ethiopië is gevlucht en wat hij meegemaakt heeft tijdens zijn reis en in de opvang. Hij vertelt graag zijn verhaal. Er zijn wel veel mensen die hem iets willen geven, maar ze vragen bijna nooit naar zijn verhaal. Als hij kan vertellen dan voelt hij weer wie hij is.

Anna kan bijna niet kiezen. Het ruikt heerlijk in de winkel. De hele vitrine ligt vol met allemaal lekkere maaltijden. Een stoofpot met puree en rode kool past goed bij dit weer. Even opwarmen in de magnetron en dan is ze toch nog op tijd voor de film. Ze hebben ook een heerlijke chocolademousse staan. Ze besluit om al die strakke rokken te vergeten en zichzelf te verwennen. Ze rekent af en haast zich de winkel uit.

Vandaag heeft Youssouf heel veel gekregen. Ze hebben het zelfs voor hem opgewarmd. Nu snel naar het plekje bij de kerk. Op zijn karton met de dikke jas om zich heen. Hij glundert van binnen. Alleen al de gedachte aan warm voedsel doet zijn bloed weer stromen. Het lijkt zelfs of zijn blote voeten in de legerkistjes weer een beetje ontdooien.

Anna slaat snel de hoek om en moet een zwerver ontwijken. Youssouf schrikt. Hij let niet op en botst bijna tegen een jonge vrouw. Ze ziet hem te laat en glijdt uit. Haar hak schiet weg en daar ligt ze op de grond. Youssouf staat er wat verloren bij. Dit is zijn schuld. Haar kleren zijn nat. Haar schoen is kapot. Dit zijn ook geen goede schoenen voor dit weer. Haar knie bloedt. Youssouf knielt bij haar neer.

‘Ga weg.’

‘Ik wil jou helpen. Het is mijn fout. Ik was in mijn hoofd bij mijn eten.’

Anna kijkt om zich heen. Er is bijna niemand op straat. De donkere man pakt haar tasje. Die vent zal er toch niet met haar eten vandoor gaan. Maar nee, hij steekt zijn hand uit om haar overeind te helpen. Aarzelend neemt ze zijn hand aan. Opvallend zachte handen merkt ze op. Zijn schoenen zijn versleten, maar zijn jas is bijna nieuw.