COLOFON

Eerste uitgave ebook oktober 2021

Copyright: ©Fiona Cook

Voor overnames graag contact opnemen met de auteur:

www.cookcoaching.nl

fiona@cookcoaching.nl

Ontwerp: Els Gelaudie

Redactie: Barbara Trappenburg en Anna Roelofsz

ISBN 9789464372182

NUR 770/402

Fiona Cook

ONTRAFELD

Bevrijd, door anders te kijken noor mijn patronen

VOORWOORD

Heelheid bestaat bij de gratie van gebrokenheid. Met Ontrafeld verbindt Fiona zich met haar verleden. Ze duikt in de losse draden van haar bestaan, brengt schijnbare tegenstellingen samen en wandelt zo haar vrijheid tegemoet.

Vrij worden we zodra we aannemen wat ons vasthoudt. Dat betekent delen insluiten die ooit uitgesloten moesten worden omdat ze eenvoudigweg te pijnlijk waren. Het gaat erom deze delen terug te brengen in het bewustzijn. Dat is wat Fiona doet met dit boek en dat heeft me diep geraakt.

Het betekent ook aanvaarden dat je jeugd niet meer veranderd kan worden, en dan ‘ja’ zeggen tegen ‘alles’ wat is. Ontrafeld gaat in die zin ook over volwassen worden. Het aandurven om niet begrepen te worden, loyaliteiten doorbreken en geen verwachtingen meer hebben. Met humor, diepgang en professionaliteit kijkt Fiona liefdevol achterom. Ze toont zich kwetsbaar in haar reis die ze ondertitelt met systemische kennis. Dat maakt dit boek niet alleen een hart-verwarmer maar ook een hoofd-verrijker.

Voel je uitgenodigd om geworteld te staan in je volle bestaan waardoor je een stevig fundament creëert voor jezelf en de generaties na jou. Ik wens je een mooie reis door dit ontroerende verhaal dat een belangrijke bijdrage levert aan leven en liefde.

April 2021,

Toekie van Apeldoorn

Psycholoog des vaderlands

INHOUDSOPGAVE

Voorwoord

Inhoudsopgave

Inleiding

Handig om te weten over mij

Handig om te weten over systemen

Een onverwachte ontwikkeling

Begrip achteraf

CookCoaching – herhalende patronen

Ons fundament

Op reis en thuiskomen

Een overvloed aan signalen

Terugblik, met de kennis van nu

Opruimen

Dankbaarheid

Eindelijk een dochtertje

Knop om

De doorbraak

Een zetje in de goede richting

De gevolgen van vroegkinderlijk trauma

Stappen naar heling

Verlamd van angst

Aikido

Geen reden tot klagen

Omdat het kon

Vaste grond

De liefde

Micky

Een continu proces

Tot slot

Brief aan mijn vader

Nu jij

Dankwoord

Begrippenlijst

Mijn pareltjes

INLEIDING

Een jaar nadat ik onze zoon had verteld over de pijnlijke gebeurtenis met mijn vader die ik tot die tijd voor hem geheim had gehouden, zei hij dat hij het moeilijk had gevonden om het te verwerken. Kort daarop wilde hij de manchetknopen van zijn grootvader pakken. Hij legde ze terug, omdat ze hem herinnerden aan mijn verhaal.

‘Verscheurde loyaliteit? Is dat wat je voelt?’

‘Ja.’

‘Als je vanaf nu naar die manchetknopen kijkt, mag je de hele mens zien die Grampy was. Hij had niet alleen deze kant die je je nauwelijks kunt voorstellen. Er was ook een andere kant. We hebben allemaal fouten gemaakt; ik ook, jij ook.’

Het feit dat ik dit zo vloeiend en welgemeend over mijn lippen krijg, heb ik te danken aan de keuze die ik heb gemaakt. De keuze om mijn verleden aan te kijken, dwars door het verdriet en de pijn heen. De diepte in.

To set myself free.

Zodat ik er helemaal mag zijn. Zodat de hele mens, heel Fiona Cook, er mag zijn.

Als ik één ding heb geleerd in dat hele proces, is het dat we niet alleen een goede en minder goede kant in ons dragen, maar dat we het liefst alleen onze goede kant willen zien. We raken gefrustreerd of worden boos als we iets gedaan hebben, waarvan we achteraf denken dat het niet handig was. Liefst blijven we onschuldig en onschendbaar.

Feit is dat er geen ruimte is voor ons hele ‘zijn’, zolang we daarin blijven hangen.

Aan de ene kant heb ik dit boek geschreven om mijn eigen verleden te helen. Aan de andere kant hoop ik anderen te inspireren om hún reis naar heelheid aan te gaan. Mensen die zich op de een of andere manier herkennen in mijn verhaal en diep van binnen weten dat er voor hen nog dingen zijn om aan te kijken.

Om te schrijven waar iets naartoe gaat, moet je ook weten wat eraan voorafging. Daarom heb ik mijn verhaal niet in chronologische volgorde geschreven. Mijn verleden had gevolgen in het heden, maar met het verstrijken van de tijd realiseerde ik me dat ik niet kon onderscheiden wat bij wat hoorde. Het was een verwarrende kluwen geworden die ik moest ontrafelen om te beseffen hoe groot de impact eigenlijk was. Ik ben me bewust geworden van de negatieve boodschappen die ik mezelf gaf en de invloed daarvan op mijn gedrag.

Terugkijkend herken ik de patronen die zich steeds herhaalden. Daarom schrijf ik over de dingen die ik heb meegemaakt als dochter, zusje, vriendin, vrouw-van, moeder, ondernemer en coach. Al die rollen zijn met elkaar verweven en vormen een geheel. Het is juist het geheel dat mij maakt tot wie ik ben. Hoe meer ik alle onderdelen de ruimte geef, hoe beter ik kan zien dat het allemaal stukjes van één puzzel zijn. De puzzel is niet af, maar ik kan nu zien hoe mooi hij al is. Het geeft ruimte om naar mezelf te kijken zonder het gevoel te hebben dat er stukken zijn die ik liever niet wil zien. En ik merk dat ik daardoor ook op een mildere manier naar anderen kijk. Dat neem ik mee in al mijn rollen.

Het heeft grote moed gevergd om in het diepe te springen. Daar is geen houvast. De weg is lang en eenzaam gebleken, maar ook verrijkend.