Onze eerste date

Kortverhalen

Onze eerste date

Feelgood kortverhalen

Verschijningsdatum: 8 april 2022

© 2022 Jora Bakker, Sofie Broeckx, Evy Fierens, Sophia Jager, Brenda Kleinherenbrink, Aysline McGrath, Els Mertens, Isa Moora, Kate Reen, Melanie Steentjes

© 2022 Books and Butterflies

Coverontwerp: Sly Fox Cover Designs

ISBN 9789464510591

NUR-code: 340/343

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar worden gemaakt, in enige vorm of op welke wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van uitgeverij Books and Butterflies.

www.booksandbutterflies.be

Een imprint van uitgeverij Hamley Books

Een blind date – Jora Bakker

Lily

Met mijn jas hoog dichtgeritst en mijn sjaal warm om mijn nek, liep ik met stevige passen door het centrum van Den Haag op weg naar concertgebouw Het Paard. Zenuwen gierden door mijn keel op het moment dat de glazen schuifdeuren voor me opengingen en ik samen met een paar stelletjes het concertgebouw binnenliep. Mijn ogen schoten alle kanten op, van de ellenlange garderobe vol winterjassen en sjaals naar de wirwar van zitjes.

Zou Jake er al zijn? Hij zou toch niet zo’n blind date zijn die me laat zitten? Sinds Bas drie jaar geleden zo nodig met Amber, mijn favoriete collega, naast de pot piste, vertrouwde ik niemand meer. Dit wil zeggen: mannen. En zeker niet een blind date via Instagram...

Instagram. Hoe Kristie op het belachelijke idee kwam mij op een blind date te sturen kon er bij mij nog steeds niet in.

‘Jij moet zeker Lily zijn?’ hoor ik een stem achter me.

Ik draai me om en keek recht in de ogen van een oudere man met kort grijs haar en een Harry Potter-achtig brilletje op zijn neus. Ik knik alleen.

‘Dan kan je het beste naar boven gaan, in de kleine zaal zal je Jake treffen.’ Deze man wijst naar achteren waar een brede trap naar boven leidde.

‘Bedankt.’ En ik begin te lopen. Mijn hart gaat wat sneller kloppen. Wat staat mij daarboven te wachten? Zou er een concert zijn vanavond? Met deze vraag in mijn achterhoofd, loop ik de trap op en zo beland ik boven in de kleine zaal. Ik duw een van de deuren open en hoor wat gelach en andere geluiden uit de kleine zaal komen. Is er een artiest of band aan het repeteren? Ik word eigenlijk wel nieuwsgierig en ik stap langzaam verder de kleine zaal in.

Voor mij staat er een verlaten bar. Maar als ik mij omdraai, zie ik tot mijn grote verbazing een complete band staan op het podium. De drie jongens kletsen met elkaar.

Maar net op dat moment spot mijn oog een jongen die net als ik in de zaal staat. Op hetzelfde moment richt hij zijn ogen op mij. Blijkbaar is dit Jake. Ik kan hem van een afstandje goed zien. Een jongen met zwart kort haar en ik gok dat hij bijna twee meter was. Een zwart shirt over zijn zwarte skinny jeans en een paar gympen eronder. Ook spot ik meteen twee tattoos op beide armen. En die armen. Die zien er gespierd uit.

Zo loop ik naar hem toe om mezelf voor te stellen.

––––––––

Jake

Ik snap niet waarom de jongens mij een blind date hebben geregeld via Instagram. Maar ik doe het voor hen. Blijkbaar willen ze mij aan een vriendin helpen. Sinds ik drie jaar in de band Sunshine Crew speel met mijn drie beste vrienden heb ik wel vele dames gehad. Maar geen lange relaties. Die gingen altijd wel kapot of ze gingen vreemd.

Ik heb sinds mijn laatste relatie een paar maanden geleden even geen vrouw meer willen hebben omdat mijn vertrouwen weg is. Stiekem als ik zo naar mijn maten kijk, die wel gelukkig in de liefde zijn, ben ik wel jaloers. Word het mij wel gegund om een eindelijk een vrouw of vriendin te vinden met wie ik kan lachen, huilen en vooral heel veel plezier kan maken en ze daarnaast ook nog kan vertrouwen als ik met de band op tournee ben bijvoorbeeld.

Ik sta een beetje zenuwachtig naar de deur te kijken van de kleine zaal hier in Het Paard. Ik hoorde mijn maten achter me op het podium praten. ‘Daar komt ze aan,’ hoorde ik een van hen zeggen. Mijn ogen richtten zich op de deur en inderdaad, er komt voorzichtig een meid naar binnen gelopen. Met een dikke jas aan en een sjaal om haar nek.

Ze staat helemaal achterin stil en kijkt om zich heen. Zodra ze ontdekte dat ik naar haar kijk, komt ze langzaam naar mij toe. Op die manier kan ik haar goed bekijken. Ze is niet zo lang, een normaal postuur en ze heeft half lang donkerblond haar. Eenmaal binnen gehoorafstand begonnen haar lippen te bewegen. ‘Jij bent zeker Jake?’

Ik hoor aan haar stem dat ze beetje zenuwachtig is terwijl ze zo voor mijn neus staat. Ik knikte. ‘Ja, ik ben Jake en jij Lily?’ Ik glimlachte naar haar.

Ze knikte alleen.

––––––––

‘Welkom in Het Paard en...’ zei ik, maar voordat ik verder kan gaan, hoorden we opeens keiharde geluiden en geschreeuw van buiten de zaal komen en snel daarna gingen aan beide kanten de deuren dicht.

‘Wát gebeurt er?’ riepen mijn maten achter ons.

Ik draai me om.

‘Ik kijk wel even,’ opperde een van mijn vrienden. Hij springt van het podium af en rende naar achteren.

Ik kijk weer naar Lily die verder na haar ene vraag nog verder geen woord heeft gezegd tegen mij.

Niet veel later komen we erachter dat er buiten het gebouw een of andere kerel met een geweer mensen aan het schieten is net buiten het concertgebouw en wij hier voor onze veiligheid opgesloten zitten. Ik, met mijn maten en met Lily. Dit is niet het plan voor onze eerste date en misschien wel de laatste date want Lily is nog niet echt spraakzaam.

‘Nou we hebben hier wel gelukkig drank,’ grapte Max van mijn band die bij de bar staat en hij wijst naar de tap.

Ik lachte.

‘Ja lekker biertje,’ hoor ik Kevin zeggen en hij wenkte de anderen. Niet veel later staan die drie jongens bij de bar een biertje te tappen.

Ik sta nog tegenover Lily. Ze heeft nog steeds haar jas aan. ‘Wil je iets te drinken?’ vraag ik toen aan haar.

‘Uh, ja iets fris?’ antwoordde ze.

‘Is goed ik kom zo.’ En ik ren naar de bar. Ik kijk over mijn schouder en ziet dat Lily zich heeft omgedraaid en de zaal in kijkt. Eenmaal bij de bar zei ik snel tegen mijn maten: ‘Is dit de date die jullie voor mij hebben geregeld?’

‘Ja! Volgens haar vriendin is ze heel lief, aardig, gezellig en ook wat rustig.’

‘Oh oké, nou dat rustige zie ik aan haar maar...’ Ik zuchtte en stopte met praten.

‘Jake, probeer het gewoon...’

Ik kijk naar Max die net zijn eerste biertje heeft getapt en er een slok van nam. Ik knikte. ‘Is goed, maar mag ik dan ook wat drinken?’

Even later loop ik terug naar Lily met twee cola. Ze heeft inmiddels haar jas uitgedaan en op het podium gelegd. ‘Ik heb hier cola voor je.’ Ik geef haar een blikje cola.

Ze kijkt me dankbaar aan. ‘Dank je,’ hoor ik haar zachtjes zeggen.

‘Zullen we gaan zitten aangezien we toch opgesloten zijn voor een tijdje?’ stelde ik voor.

Ze knikte.

Ik ging met mijn rug tegen het podium zitten en zij plofte naast me neer. Heel even kijk ik voor mij uit. Hoe moet ik een gesprek beginnen terwijl mijn gesprekspartner stil en gesloten is. Ik zuchtte en richtte me weer tot haar. ‘Een vraag: ben je ook opgegeven door vrienden?’ Even is het stil en toen zie ik dat haar mond langzaam openging.

‘Ja mijn beste vriendin heeft mij hiervoor opgegeven.’ Ze stopte met praten en ze richtte haar blik op mij. Ze heeft mooie bruine ogen.

‘Weet je ook niet zo goed wat je hiervan moet verwachten? En nu helemaal omdat we opgesloten zitten hier in een concertzaal, niet wetende wat erbuiten gebeurt?’ gok ik.

Lily knikte opnieuw. ‘Ja, precies,’ zei ze zachtjes.

––––––––

Lily

Jake en ik zitten tegen het podium aan van de kleine zaal. We wisten beide niet hoe het ervoor staat buiten deze muren. Zijn vrienden zijn ergens heen gevlucht, dus we waren nog maar met z’n tweeën in de zaal. Ik ben eigenlijk stiekem wel nieuwsgierig naar de jongen naast me.

‘Weet je eigenlijk wie ik ben?  ‘Jake kijkt naar mij.  Ik schudde mijn hoofd.

En toen lachte hij voordat hij een antwoord gaf. ‘Ik ben de leadzanger van de band Sunshine Crew die hier vanavond een uitverkochte show speelt.’

Toen hij de laatste woorden sprak ging mijn mond wagenwijd open. Daarvan herkende ik hem dus. Van tv en zijn band. Ik ken wel een paar nummers van hen maar ik ben niet zo’n fan als vele meiden in Nederland. ‘Oh, daarvan herkende ik je dus,’ gaf ik toe.

‘Je bent dus niet echt een fan van ons?’ Hij kijkt me verrast aan en zo ontdekte ik dat hij mooie blauwe ogen heeft. De lach op zijn gezicht maakte het compleet.

Ik schudde mijn hoofd en nam snel een slok van mijn cola. ‘Maar ik ken wel sommige nummers.’ Ik glimlachte terug.

‘Maar vertel eens wat over jezelf...’ begon Jake en hij kijkt me aan.

Ik zuchtte even. Ik wist eigenlijk wel dat deze vraag zou gaan komen. Wat moet ik vertellen? Dat ik al drie jaar single ben, dat ik in de zorg werk en dat ik geen vertrouwen heb in mannen? Dat ik een paar verschrikkelijke jaren heb gehad waardoor ik zo gesloten ben als persoon? Ik voelde opeens tranen in mijn ogen opkomen. Zonder zijn reactie af te wachten spring ik op van de grond.

Jake kijkt me verbaast aan.

‘Ik ga even luchtje scheppen.’ Zodra ik deze woorden uitsprak, realiseerde ik me dat we nog steeds opgesloten zitten in de zaal. Toen zie ik dat Jake ook op staat en me volgde.

Hij stak zijn hand uit naar mij. ‘Ik heb een idee, kom.’

Ik kijk naar hem en naar de vriendelijke glimlach op zijn gezicht. Daarna kijk ik naar zijn hand. Even twijfelde of ik zijn hand moet gaan aannemen. Maar toen, zonder verder na te denken, pakte mijn hand die van hem.

‘Ik bijt overigens niet hoor,’ grapte hij.

Even toverde ik een kleine glimlach op mijn gezicht. ‘Dat is fijn om te weten,’ zei ik zachtjes. Ik loop samen met hem naar de zijkant van het podium.

Toen laat hij mijn hand los en hij klimt via het trapje op het podium.

Ik volgde zijn voorbeeld. Ik loop iets verder door en ik sta nu  in het midden van het podium. Jake is plotseling nergens te bekennen. Waar zou hij zijn? En wat heeft hij bedacht? Ik kan niet langer piekeren want toen ik me weer omdraaide zag ik Jake al aankomen met een gitaar in zijn handen.

‘We hebben een liedje geschreven over dat niet het hele leven makkelijk en leuk is en dit liedje helpt je om door te gaan met het leven ondanks de tegenslagen.’

Voordat ik kan antwoorden, begint Jake te spelen en te zingen. Ik sta met mijn mond wagenwijd open. Nog nooit heeft een jongen voor mij een liedje gespeeld.

Gedurende de drie minuten dat Jake zong, was ik echt helemaal in trance. Zijn stem is zo mooi en helder. En wow, het lijkt net alsof ik ergens anders ben beland. Op een mooi strand met blauw helder water en een prachtige zon. En natuurlijk met een lekker verkoelend drankje in mijn handen. Daarnaast ook nog met een leuke jongen die gitaar speelde en zong. Op een of andere manier raakten de woorden die Jake zong mij. Daardoor realiseerde ik me dat ik niet moest blijven hangen in de negatieve energie en het verleden, maar dat ik gewoon moest verder gaan met het leven en inzien dat het leven ook mooi kon zijn.

‘Wow, echt mooi! En wat heb je een mooie stem!’ zei ik enthousiast.

Hij lachte en zette zijn gitaar tegen het drumstel aan voordat hij weer terugkwam. ‘Dankjewel en ik zie je nu breder lachen dus dat is goed teken.’ Hij staat nu tegenover mij. ‘Ik moet je zeggen: je liedje heeft mij aan het denken gezet,’ begin ik.

‘Toch wel?’ Hij lachte.

‘Ja echt wel. Ik ben wel een tijd lang heel gesloten geweest als persoon en ik wil eigenlijk het liefst gewoon weer kunnen leven en...’ Ik stop met praten. Ik kijk even kort naar Jake en staarde daarna naar de grond. Ik hoor een paar voetstappen dichterbij komen. Toen voelde ik dat zijn hand mijn kin omhoogduwde.

Jake staat nu gevaarlijk dichtbij. ‘En een relatie hebben waarin je kan vertrouwen?’ vulde hij aan.

Ik knikte. ‘Ja ook dat,’ gaf ik zachtjes toe.

‘Dat wil ik ook, wat betreft relaties. En op de een of andere manier wil ik jou, Lily, nog beter leren kennen.’

Zodra Jake die laatste woorden uitsprak, kijk ik hem verrast aan. ‘Echt waar?’ vroeg ik met een onzekere stem.

‘Ja echt waar. Jij ook?’

Ik knikte meteen. ‘Ja, al weet ik nu wel dat je de zanger van deze band bent, maar meer weet ik nog niet van je.’ Ik toverde een kleine lach op mijn gezicht.

Jake lachte ook. ‘Dat is zeker waar.’

We staan nog steeds dicht bij elkaar. Geen idee hoe lang we zo dichtbij elkaar stonden maar opeens voelde ik Jake zijn lippen tegen die van mij. Een warme eerste zoen. Ik voelde tijdens de zoen wat in mijn lichaam borrelen. Zouden dit al vlinders zijn? Het voelde wel verdomd goed, Jake zijn lippen tegen die van mij.

––––––––

Jake

Nog nooit heb ik op een eerste date gezoend. Maar nu dus wel met Lily. Misschien betekent dit wel iets? Het zoenen met Lily voelt echt fantastisch. Het geeft mij een superfijn gevoel. Een gevoel dat ik nog nooit eerder gehad heb bij een andere vrouw. Ik wilde haar zeker beter leren kennen. Al wist ik nog weinig over haar. Alleen dat ze een gesloten persoon is en dat ze graag het leven zou willen leiden waar ze van droomt. Ik laat haar even los en ik legde mijn handen tegen haar wangen.

‘En nu?’ vraagt ze en ze kijkt met haar grote bruine ogen naar mij.

‘Zien waar het schip strand? Ik ben voorlopig hier in de buurt na vanavond.’

Lily kijkt mij aan zonder iets te zeggen maar toen bewoog haar lippen. ‘Ga je verder toeren hierna door Nederland?’

Ik knikte. ‘Ja, naar Rotterdam en dan naar Breda.’

‘Gaaf,’ klonk het uit Lily haar mond.

‘Je kan wel mee op tour?’ flapte ik eruit.

‘Ik?’ vroeg Lily verbaast.

Ik kijk haar aan. ‘Ja dan kunnen we elkaar beter leren kennen en...’ Ik stop met praten.

Ik zie haar zuchten.

‘Ik weet het niet eerlijk gezegd,’ zei Lily opeens.

Ik laat haar handen los en doet een stapje naar achteren. ‘Wat weet je niet?’ vraag ik nieuwsgierig.

‘Ik weet niet of ik dit aandurf. Een nieuw avontuur en meteen op tour.’

Ik voelde mij op dit moment echt even stom. Waarom had ik meteen gevraagd of ze mee wilde op tour? ‘Nou, we hebben nog even de tijd om erover na te denken,’ zei ik en wees eerst naar haar en toen naar mezelf.

Ze knikte.

Ik wist eigenlijk niet waarom maar ik draaide me om en laat haar verbaast achter op het podium. Ik moest een van mijn vrienden spreken en wel nu.

Algauw heb ik ze gevonden, al pratend backstage bij de gitaren. Een zit op zijn telefoon en de andere twee zitten op grote zwarte boxen. Zodra ze me alle drie mij zien, schieten ze overeind. ‘Wat doe jij hier? En waar is Lily?’ vroeg een van hen verbaast.

Ik wees naar de zaal. ‘Ik heb jullie advies nodig,’ zei ik tegen hen.

‘Vertel.’ Max, de drummer van de band, kijkt mij aan.

Ik zuchtte. ‘Ze is leuk, Lily. En ik heb het gevoel dat ik haar beter wil leren kennen en ze zoent echt als...’ zei ik en stopte met praten.

‘Al gezoend?! Geweldig!’ riepen Kevin en Tom tegelijk. Ze gaven elkaar een high five.

Ik lachte. ‘Laat me nou uitpraten.’

‘Hemels?’ vulde Max me aan.

Ik knikte. ‘Het voelt goed maar ze heeft een verleden waar ik nog niets over weet en ze durft misschien niet een volgende stap te zetten.’

‘Oh,’ zeiden Kevin en Tom tegelijk.

‘Nou, ik zou haar gewoon proberen uit te nodigen voor vanavond en na vanavond bekijken of jullie verder gaan?’ stelde Max voor.

‘Dan kan ze zien of het wat is, het bandleven, en een bekende zanger als vriend,’ vervolgde Max zijn voorstel. Zijn woorden dringen langzaam bij me door. Misschien wel een goed idee van hem.

‘Dank je, ik ga terug,’ zei ik en ik loop terug naar de zaal.  Daar aangekomen, kan ik Lily nergens vinden. ‘Lily?’ riep ik en kijk om me heen. Geen spoor van haar te vinden. Zou ze weg zijn gegaan? Ik ben nu te laat?

––––––––

Lily

Ik snap niet waarom Jake wegliep. Heb ik het nu verpest? Op een of andere manier voelde het goed bij hem en vertrouwd. Hij ziet er ook niet verkeerd uit en hij zoent geweldig. Het voelde alsof we op een andere planeet waren beland. Maar daarna was de hele sfeer verdwenen toen Jake me achterliet in de zaal.

Ik pakte mijn jas, die nog op het podium ligt en loop naar de uitgang. Ik wilde aan de deur trekken, maar hij ging niet open. Ik duwde en trok eraan. Zonder succes. Ik zuchtte. Toen liet ik mezelf tegen de deur aan vallen en zo kwamen de tranen omhoog. Heb ik nu iets verkeerds gezegd tegen Jake? Ik heb gemixte gevoelens en wist nu niet wat ik moet doen. Tranen gleden over mijn wangen. Ik wist niet zo goed hoe lang ik hier zit totdat ik opeens een bekende stem hoorde.

‘Lily, ik zocht je al.’

Ik kijk op met nog steeds tranen in mijn ogen en zie dat Jake naar mij kijkt.

‘Hey, sorry,’ begint hij en hij loopt naar me toe. Hij ziet de tranen in mijn ogen. Meteen plofte hij naast me neer tegen de deur en slaat een arm om me heen. ‘Sorry dat ik je even liet staan in de zaal.’

Ik kijk door het waas van tranen naar hem.

‘Misschien ben ik iets te hard van stapel gelopen maar...’ Hij stopte met praten. Even was het stil tussen ons.

Ik veegde een traan weg die over mijn wang rolde. ‘Dat is het niet, Jake. Maar ik vind het enorm spannend en eng om dit soort dingen te gaan ondernemen,’ zei ik toen zachtjes.

‘En uit je comfort zone komen?’ gokte hij.

Ik knikte. ‘Ook dat.’

‘Ik wil je daar graag bij helpen en we kunnen het gewoon rustig aan doen?’ stelde Jake voor.

Dat klinkt wel als een goed plan. ‘Ja, en vanavond jou hier live zien?’

‘Ik zou het heel leuk vinden als je erbij bent vanavond.’ Jake geeft me een knipoog.

‘Dan blijf ik vanavond,’ antwoordde ik zachtjes.

‘Dat is heel fijn.’

Later voelde ik dat Jake me een kus gaf op mijn hoofd. Even doe ik mijn ogen dicht.