Deur naar de Nieuwe Tijd

Magiër en Moedergodin evolueren naar het nieuwe Avalon

Hanneke Bouma

2e druk

Merlijn

Deur naar de Nieuwe Tijd

Hanneke Bouma

Eerste druk: oktober 2021, tweede druk maart 2022.

ISBN: 978-94-6461-003-1
NUR: 720

Copyright © 2021 www.obeliskboeken.nl

Uit deze uitgave mag uitsluitend iets verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie, microfilm, opnamen, of op welke andere wijze ook, hetzij chemisch, elektronisch of mechanisch, na voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Er is getracht alle rechthebbenden van de in dit boek opgenomen figuren en foto’s te achterhalen en hen toestemming te vragen. Mocht iemand desondanks menen dat zijn rechten niet zijn gehonoreerd, dan verzoeken we hem of haar met de uitgever contact op te nemen.

Any part of this book may only be reproduced, stored in a retrieval system and/or transmitted in any form, by print, photo print, microfilm, recording, or other means, chemical, electronic or mechanical, with the written permission of the publisher.

Voor mijn moeder en mijn dochter
- de Moeder-lijn -

Met grote dank aan Peter Quiller
voor al zijn toewijding en zijn inzichten
één van de laatste Pendragons
die het zwaard van de Ronde Tafel heeft opgepakt.

Inhoud

Voorwoord

Deel 1 - Onderzoeken

1.De Magiër Merlijn

1.1.De Magiër in de Literatuur

1.2.Wat is een Magiër?

1.3.De Magiër laat zich kennen

2.De Dans van het Kosmisch Paar

2.1.De Moedergodin

2.2.Drie Kosmische Krachten

3.De Zonen

3.1.De Koning

3.2.De Vierde Universele Kracht

3.3.(Hoge)Priester of Mysticus

3.4.Nog meer over de Mysticus

3.5.De Twee Zonen en hun Verwarring

4.De Acht Archetypen

5.De Invloed op Aarde

5.1.De sterrenconstellaties in het landschap

5.2.De Ronde Tafel

6.Het Menselijk Landschap

6.1.Geschiedenis

6.2.Archetypen in het menselijk landschap

7.Nieuwe Kansen

7.1.De (Ver)nieuwe(nde) Vrouwelijke Kracht

7.2.De Toekomst

7.3.Terug naar Merlijn

Deel 2 - Ontmoeten

8.Verbazingwekkende Ontmoetingen

9.De Toekomst van de Mens

10.Allerlei Dimensies

11.Ontmoeting

12.De Moeder

13.Magische Dieren

Nawoord

Bijlagen

1.De Cirkel van Negen en Twaalf

2.Wat is Magie?

3.En Vajra

4.Al-Moeder, Wees Gegroet

5.Acht Archetypen

6.Innerlijke Archetypen

Noten

Literatuurlijst

Register

Dankwoord

Over de Auteur

Voorwoord

‘De beste remedie voor verdriet’, antwoordde Merlijn, ‘is iets te leren. Dat is het enige dat nooit teleurstelt. Het is mogelijk dat je in je ouderdom alleen nog maar ongecontroleerd kan beven en ’s avonds wakker ligt om te luisteren naar de verstoringen van je bloedvatenstelsel, je kunt je enige geliefde missen, je kunt de wereld om je heen vernietigd zien worden door kwaaddoende gekken, of je kunt je eer vertrapt zien worden in het riool van eenvoudige geesten. Er is voor dat alles slecht één ding te doen – te leren. Leer waar de wereld om draait en waardoor het draait. Dat is het enige dat nooit vermoeit, nooit van jezelf kan vervreemden, dat nooit kan kwetsen, nooit angst en wantrouwen kan opleveren, en nooit redenen kan geven tot spijt.’
-
T. H. White, The Once and Future King.

Dat Merlijn één van de meest essentiële en intrigerende figuren is van onze westerse cultuur is voor de meesten van ons niet bekend. Wij kennen Merlijn voornamelijk uit de Arthur legenden en zien hem dan ook als een soort legendarische sprookjesachtige figuur. Echter, Merlijn is zo heel veel meer. Daarbij staat Merlijn niet alleen, in de zin van op zichzelf, hoewel hij wel ‘in het centrum staat’. Hij is deel van een groot en kosmisch gebeuren en van een groots ontvouwend evolutionair proces. Merlijn is onsterfelijk en in essentie overal aanwezig. Hij kan incarneren en zomaar verschijnen. Daarbij kan Merlijn mensen overnemen en inspireren. Hij kan zelfs van vorm veranderen. Hij is zowél intrinsiek verbonden met de Aarde en met al haar natuurlijke verschijnselen en ritmes, als met de kosmos. De wetenschap dat hij vanaf het begin van de tijd tot aan het einde van de tijd bestaat, is bijna niet te bevatten. Dit boek nodigt daarom uit tot een onderzoek naar Merlijn; om zijn belangrijkheid duidelijk te krijgen. Voor mij was mijn ontmoeting met Merlijn zeer onverwacht. De ontmoeting zelf - en de zoektocht naar inzichten - ontstond na een flinke stoot tegen mijn hoofd op de dag van de solaire eclips in maart 2015. Op die ochtend stond ik tot mijn verbazing opeens in diepe trance in de Abdijtuin van Glastonbury. Deze trance-ervaring is uiteindelijk een zoektocht van een paar jaar geworden. De zoektocht werd als een queeste, in de zin van een blijvende spirituele - en waarschijnlijk onmogelijk te vervullen - opdracht. Het geheel zou als ‘een sprookje’ of gelinkt aan ‘een mythe’ gezien kunnen worden. En dat standpunt klopt. De mythe en de oersymbolen werden hoe langer ik ermee bezig was belangrijker. Daarbij kwam er ook een aantal vragen centraal te staan:

❖Wie zijn wij (eigenlijk) als mens?

❖Wat komen we hier (in hemelsnaam) doen?

❖Wie en wat zijn de Goden of wie of wat is God?

❖Hoe komt het dat we blijvend oorlog voeren, uitbuiten en vernietigen als mens, in plaats van opbouwen, leven geven en vreugde genereren?

Het zijn de levensvragen die we als mens in elke fase van ons leven en in elke cultuurhistorische fase trachten te beantwoorden. In de loop van mijn onderzoek realiseerde ik me dat mijn ontmoeting met Merlijn niet alleen het startpunt was van de hier beschreven zoektocht alleen. Het is Merlijn zélf die iets evoceert. Dat ‘evoceren’ staat voor mij voor het inspireren én het uitdagen. Het is de oproep tot het verkrijgen van bepaalde kennis of bewustzijn. Daarbij daagt hij uit om wat te gaan dóen! Hij zet je op een zoektocht en op een ontdekkingstocht. Hij stimuleert niet het zoeken naar het feitenspel en conclusies van een eenduidige waarheid op zich. Nee, hij zet je op de zoektocht zelf. Hij roept op om de drempel van ‘iets’ over te gaan, met de bedoeling om ‘iets’ bepaalds uit te zoeken of te ervaren. Al doende kreeg ik dit spel door. Namelijk dat het niet gaat over het eventuele bereikte eindpunt of de conclusies. Merlijn beaamt dat in Peter Quiller’s ‘Chronicle two’, nadat Peter geïnitieerd door Merlijns opdracht na vele jaren zoeken ‘de Ronde Tafel’ heeft gevonden:

Merlijn: (…) ‘de patronen zijn niet noodzakelijk voor iedereen hetzelfde; veel is afhankelijk van individuele gevoeligheid.’
Q.: ‘Anderen zouden iets andere symbolen hebben gevonden? Is dat wat je bedoelt?’ Merlijn: ‘Natuurlijk! Zelfs al zou je niets gevonden hebben, het zou niets hebben uitgemaakt. Neem de hoeveelheid kennis die je hebt verworven op je zoektocht in overweging’ (…).

In het eerste deel ‘Onderzoeken’ begin ik met ‘de Magiër Merlijn’. Dit overzicht maakt duidelijk hoe Merlijn in de begintijd van de literatuur verschijnt. Ook wordt er onderzoek gedaan naar de functie van ‘de Magiër’. Daarna ontmoeten we al heel snel ‘de Grote Moeder’, als ‘de Moeder van al het leven’. Niet lang hierna ontmoeten we ook hun kosmische familie. Als eerste zoon komt ‘de Koning’ te tevoorschijn. De Moeder, de Magiër en de Koning zijn archetypisch in grote kosmische kringlopen. Uiteindelijk verschijnen er wel zes archetypische zonen en dochters, die allemaal hun inwerking hebben op aarde. Daarna bespreken we de verbinding die deze Acht hebben met de Aarde en het land zelf. Het onderzoek tracht de betekenis van de figuur Merlijn en de evolutie die hij door zijn aanwezigheid oproept te ontsluieren met het doel informatie te geven en denk- en gewaarwordingsprocessen te activeren. Hierin gebruik ik de eerste negen kaarten van de Tarot als een referentie en als een basis. De Tarotkaarten worden wat opgeschud. Het is een spel, dus ik hoop dat de lezer me zal vergeven als ik daarin dingen doe of zeg die ingaan tegen bepaalde geloofssystemen. De kaarten worden als ankerpunten en hulp gebruikt om inzichten over de hoofdrolspelers te verduidelijken en te verankeren. Gewoon om het praktisch te maken. Naast de eerste negen Tarotkaarten worden ook de getallen van één tot en met negen besproken. Het was voor mij een verrassing toen ik ontdekte dat een bepaald cijfer verband hield met dat wat duidelijk probeerde te worden.

Het is vreemd dit boek te beginnen met mijn onderzoek rond de Magiër Merlijn. Dit onderzoek begon ik pas nádat ik bijna klaar was met het beschrijven van de trancereizen. Het lijkt alsof er gelijk gevraagd wordt de hele situatie vanuit een nieuw licht te bezien, nog voordat de situatie zelf begonnen is. Dat is wellicht verwarrend en veeleisend en het hele gevoel van plaats, orde en lineaire bestemming wordt erdoor ontkracht. Deze ‘spirituele’ verwarring en herwaardering hoort eerlijk is eerlijk - en daarom gelijk maar duidelijk gemaakt - bij de energie van Merlijn. Die energie prikkelt (al grinnikend), schudt op, jut op (al uitdagend), verandert en transformeert en dit alles opdat er nieuwe dingen geleerd worden. ‘Vasthouden aan iets’ is geen basis gegeven bij de Magiër. Zijn humor en zijn mogelijkheid om in een milliseconde een totaal ander perspectief visueel te maken is tegengesteld aan hoe wij in deze tijdsloop, ons leven leiden. Het is mogelijk dat we door zijn oproep en energie elke keer op het ‘verkeerde been’ worden gezet. Dat we verbaasd zijn, omdat het doel, de weg én het inzicht totaal zijn veranderd, als kwikzilver. Het werd mij duidelijk dat we dit vermogen juist nodig hebben. Om te veranderen ís de energie van de Magiër essentieel. Hij vraagt ons telkens om een andere positie in te nemen, om nieuwe inzichten te verwerven. Vaak heb ik dit soort verwarringen meegemaakt, waardoor mijn hele opzet en idee moesten veranderen (als je goed luistert hoor je de Magiër grinniken). Waarom Merlijn soms aangesproken met Merlijn? Na mijn contact met Peter Quiller en het lezen van zijn boek over zijn ontmoetingen met Merlijn, werd het mij duidelijk voorzichtiger om te gaan met zijn naam. Eerlijk is eerlijk, Merlijn zegt al bij mijn eerste ontmoeting met hem dat zijn naam krachten genereert. Zoals alle geluid kracht en invloed heeft, hoe des te meer een naam die gebonden en verbonden is met magie. Ik zal daarom zijn naam afwisselend gebruiken met de Magiër.

Het daaropvolgende deel ‘Ontmoeten’, gaat over mijn persoonlijke ontmoetingen met Merlijn en over opdrachten die ik kreeg. Deze trance-ervaringen vinden plaats in een wereld waar natuurwezens, elfen en draken bestaan, waar liefdevolle buitenaardsen welkom zijn, waar (energie)tunnels en grotten diep in de Aarde liggen. Een bestaansrealiteit die in mijn trance door de Magiër ‘Avalon’ genoemd wordt. Er zijn echter meerdere namen voor deze realiteit; een gegeven dat ik door het boek heen verder uitwerk. Voor alle kenners en liefhebbers van de Arthurlegenden moet ik nog wel iets duidelijk maken. Morgana komt eigenlijk niet in dit boek voor. Ik begrijp ook niet helemaal waardoor dat zo gekomen is. Ik ben haar amper tegengekomen en ze kwam ‘zelf’ ook niet ‘langs’. Ik schat in dat het misschien komt omdat Morgana meer met Arthur verbonden is dan met Merlijn. En hoewel Arthur wel als archetypische Koning besproken wordt, ga ik verder óók niet in op zijn historische plek in de geschiedenis en de betekenis die we daaruit zouden kunnen destilleren. De twee delen – Onderzoeken en Ontmoeten - zijn onafhankelijk van elkaar te lezen. Toch grijpen de twee delen op elkaar in. De grote gemene deler is natuurlijk de intrigerende figuur ‘Merlijn’. Beide delen eindigen met de herwaardering van de Moedergodin en daarbij de herwaardering van de vrouw, het vrouwelijke zelf én het nieuwe vrouwelijke archetype voor de toekomst. Merlijn en de andere hoofdrolspelers betitel ik als ‘Archetypen’. Het is maar een term om aan te geven dat ze ontstaan of al aanwezig waren in de voormenselijke tijd. Andere betitelingen zouden kunnen zijn: Oerkrachten of Oervoorwaarden tot Leven. Mijn hoop is dat het geheel oproept tot onderzoek, tot verschuiving van denkkaders en tot het veranderen van paradigma’s. Misschien ontwikkelen zich aldoende vernieuwde inzichten naar de verschijnselen ‘Mens’, ‘Aarde’ en ‘Kosmos’. In die zin hoop ik dat dit boek de Magiër waardig is.

Hanneke Bouma, september 2021 - Wees alert, wees in liefde, creëer geluk

Deel 1

Onderzoeken

‘En in het centrum (…) is Merlijn’

Elen Sentier

Hoofdstuk 1.

De Magiër Merlijn

De Zot van de Tarot

De Onnozele, de Onschuldige, de Onbevangene, de grote -0- (nul) (vaak de Zot of de Dwaas genoemd) staat aan het begin van haar/zijn Ontdekkingsreis. In haar/zijn Onbevangenheid Onderzoekt en Ontmoet zij/hij de wereld. De wereld waar zij/hij nog geen weet van heeft. Zij/hij is nog niet bewust. Zij/hij weet niet wat er komt, zij/hij weet nog niet hoe het zal zijn. Zij/hij kan zich verheugen of zorgen maken - het maakt niet uit – het pad naar het onbekende strekt zich uit. Er valt niets anders te doen dán de eerste stap te zetten. ‘The Fool’ heet de kaart in het Engels (hier de afbeelding van ‘The Old Path Tarot; 23,28), niet omdat zij/hij gek is, maar omdat zij/hij nog geen weet heeft van …

Opmerkelijk genoeg komen de eerste negen kaarten van het Tarotspel langs in het onderzoek naar Merlijn. Ze komen langs om iets duidelijk te maken. Dit is (let wel) geen boek over de Tarot; Het gaat (eigenlijk) over de scheppingsprincipes, geïnitieerd door de grote Magiër Merlijn.

In het kader van deze Onnozele Onschuldige die wij allen op gezette tijden zijn - omdat wij geen weet hebben van - gaan we beginnen met het Onderzoeken van de eerste posities van het grote spel. Zodat we begrip krijgen over wie de grote Magiër eigenlijk is, zowel in de geschiedenis, als in de kosmos, als in ons persoonlijk leven.

1.1 De Magiër in de Literatuur

‘De Magiër Myrddin
Merlijn staat op zichzelf en er is niemand als hij.’
-
Geoffrey Ashe

In de Literatuur

De eerste stap van het onderzoek naar de Magiër Merlijn is het scheppen van het algemene, min of meer bekende, beeld. Dit vinden we in de literatuur. Geoffrey Ashe heeft prachtig werk geleverd met zijn beschrijvingen, verklaringen en duidingen van de Arthurlegenden. Ook aan Merlijn heeft hij een boek gewijd (4). Hij beschrijft daarin de verschijningen van Merlijn in de literatuur. Hij begint zijn boek met de zeer juiste opmerking dat de Magiër een raadsel is en daarbij onvergelijkbaar is. In de literatuur maakt Merlijn zijn eerste optreden in ‘The History of the Kings of Britton’ van Geoffrey of Monmouth. Hij was de persoon die de oorspronkelijke naam Myrrdin veranderde in Merlijn. Zo ontstond er een naam die eerder nog niet bestaan had in de literatuur. In het begin in de History of Britton is Merlijn een jongen wiens vader onbekend is. Er wordt zelfs gerefereerd aan het feit dat zijn vader een halfgod of demon was of dat er helemaal geen vader aanwezig is geweest. Toch zijn er ook bronnen die zeggen dat hij oorspronkelijk een telg was uit een oudadellijk geslacht met de naam Aurelius. Als zoon van een Romeinse consul werd zijn vader in die tijd als een soort halfgod aangeduid en niet als een natuurlijk mens (2).

Een 15e eeuwse afbeelding van het onderaardse meer met daaronder de strijdende draken

Merlijn wordt in één klap bekend als profeet door de geheimen te vertellen met betrekking tot de bouw van een toren. Deze toren wil koning Vortigen laten bouwen, maar de toren blijft niet overeind staan. De jonge Merlijn, daar Emrys-Ambrosius genoemd, geeft aan dat er twee draken onder de toren slapen onder een onderaards meer.

Merlijn profeteert dan over de betekenis van die draken in het leven van de koning en voor de toekomst van het land. Met deze profetieën redt hij zijn leven. (5)

In de loop van de literatuurgeschiedenis krijgt Merlijn verschillende gezichten. De verschijningen lopen zeer uiteen. Van de jonge Emrys verandert hij bijvoorbeeld naar een wijze oude man die zijn wijsheid verschaft aan de koningen van Engeland. Of naar degene die na de strijd tussen twee stammen gek wordt en zich terugtrekt in het woud: de verschijning van een oude schreeuwende bijna schizofrene profeet die als ‘de Wildeman in het Bos’ gezien wordt. Of hij wordt neergezet als een zwijmelende oude man die zijn lust voor vrouwen niet kan beheersen.

Merlijn verschijnt in de literatuur als een Magiër, een bard, een profeet, een adviseur, een leraar, een druïde, een Keltische sjamaan en de bewaarder van geheime oude kennis en oeroude schatten. Zeker is echter dat de meeste mensen hem kennen als de beschermer van Arthur. Hij is degene die de manipulator is van Arthur z’n conceptie en geboorte. Hij is degene die Arthur het zwaard in handen geeft en die zijn raadsman is in moeilijke tijden. Niet de minste verdienste is dat Merlijn als de bouwer van Stonehenge wordt beschouwd. In veel gevallen is de Magiër meer dan menselijk, met een air van magie en met bijzondere mogelijkheden en inzichten. Zelfs wordt er door schrijvers gesuggereerd dat er in hem een supermenselijkheid als een Goddelijkheid huist, die geen persoonlijke verdienste is maar een gave. Merlijn is een paradox: hij is de zoon van ‘de duivel’, maar dienstbaar aan ‘God’ (of liever gezegd ‘Godin’). Ook verschijnt hij op veel verschillende plaatsen, soms bijna tegelijkertijd. Daarnaast wordt Merlijn door heel Europa heen genoemd - samen met Arthur van Britton - tot zelfs in Azië aan toe, waarbij Merlijn ook vergeleken wordt met - of aangeduid wordt als de profeet Jesaja.

Het feit dat mij zeer trof was dat Geoffrey Ashe naar Merlijn verwijst als degene die ‘de hoop’ vertegenwoordigde binnen de golf van overweldigende invloed van het Romeinse Christendom. Het Romeinse Christendom zag het aardse leven als een ‘gevallen plaats’, die niet fundamenteel meer zou kunnen veranderen. Merlijn riep deze hoop op; een hoop die de geboorte van een nieuwe wereld in zich droeg. Een wereld die niet meer besmet zou worden door geld en rijkdom. Een wereld met een ander religieus besef, waar de (patriarchale) hiërarchie zou verdwijnen en waar het samenleven zou opbloeien. Een wereld waar wijsheid, vrede, liefde en universele ‘verlichting’ ruimte zouden krijgen. De Italiaanse abt Joachim van Fiore, later overgenomen door Dante, predikte deze hoop die door het eerdere verschijnen van Merlijn in de geschiedenis was ingezet.

Een Wales manuscript omvat ‘The White Book of Rhydderch‘ dat de Britse historie van nog veel langer geleden verhaalt. Daar staat iets heel bijzonders in over het eiland ‘Britton’.

‘De eerste naam van het eiland, voordat het was overgenomen of bewoond: ‘Myrddin’s ‘gebied. Nadat het was ingenomen en bewoond ‘het eiland van Honing’ en nadat het was overwonnen (…) werd het ‘het eiland van Prydon (Britton)’ genoemd.’

‘Het eiland van Honing’ refereert (via de Latijnse betekenis) naar het eiland van Beli (the Island of Beli). Deze naam geeft aan dat het ‘t eiland was van een vorstengeslacht met een mythische afkomst. De eerste naam van het eiland blijkt echter nog specialer: deze naam geeft aan dat het eiland Brittannië allereerst van Myrddin wás.

Beide benamingen geven aan dat de Magiër wellicht meer dan een mens is. De namen geven eigenlijk aan dat Merlijn (als) een God is en daarbij dat Engeland van Merlijn zelf is. Geoffrey Ashe schrijft:

‘Kan dat zo zijn (geweest) omdat zuidwest Wales het gebied - het belangrijkste verblijf - was van de Britse beschermgod?’

In verband hiermee maken we een aandachtszwaai naar een verrassende associatie met het verhaal van Merlijn. Wat namelijk bijzonder is, is dat een deel van de geschiedenis van ‘Britton’ verbonden wordt met Griekenland.

Een kleinzoon van de prins van Troje, Brutus, vluchtte met overlevenden uit Troje weg en rustte een paar dagen uit op een eiland. Na een gebed in een tempel van Artemis/Diana (zus van Apollo) droomde hij dat zij hem de weg wees naar ‘Groot-Brittannië’. Bij aankomst werd het eiland Albion (6) gedoopt en richtte Brutus een tempel op voor Apollo. Brutus noemde zijn manschappen daarna Brittons (naar Brutus).

Er zijn daarbij schrijvers die het profeteren - een kenmerk van Merlijn - verbinden aan deze Griekse afkomst. Daar werden profetessen en profeten, zeker in de vóórchristelijke tijd, zeer gerespecteerd.

Ook interessant in dit verband is het onderzoek van de Nederlander Drs. Iman Jacob Wilders in zijn boek ‘Waar eens Troje lag’. Hij geeft door zijn onderzoeken aan dat het mogelijk zou kunnen zijn dat de geschiedenis van Griekenland eigenlijk in Engeland en op het West-Europese vasteland heeft plaatsgevonden (8).

Ook Geoffrey Ashe vermeldt in zijn boek dat de eilanden Engeland en Ierland in vroegere tijden een regio van wijsheid zou zijn geweest. Hij vermeldt dat in die bronnen verhalen zijn te vinden die aangeven dat de wijsheid van het oude Griekenland van origine van de Britse eilanden afkomstig zou zijn geweest. Hij verbindt deze staat van ‘wijsheid’ met een bepaald gebied. Het is het gebied waar ‘de Hyberborians’ wonen: ‘zij die wonen aan het einde van de noorderwind’, daar waar het weer warm en gelijkmatig zou zijn. Historische bronnen geven aan dat dit land echt bestaan heeft en dat het vaak ergens in het noorden van centraal Azië gesitueerd werd. Hoewel het later ook wel op de Noordpool werd gesitueerd en weer later in de alpen. Deze Hyberborians waren een groot blank ras, vergelijkbaar met reuzen. De reuzen die trouwens ook nog in Engeland woonden toen Brutus er arriveerde en ze overwon (4).

Elen Sentier verduidelijkt in haar boek ‘Elen of the Ways; Shamanic pathways’ (9), nog veel meer over de Hyberborians. Zij vertelt dat de naam van het gebied verband houdt met een enorm groot woudgebied ‘het Boriale woud’, dat negenentwintig procent van het bosgebied van de wereld beslaat (of besloeg). Op de afbeelding valt te zien hoe groot dit gebied is en over hoeveel landen het loopt. Brittannië was in vroegere tijden deel van dit woud. Zij schrijft:

Het Boriale woud dat vroeger meer gebieden besloeg, waaronder Groot-Britannië

‘De Oude Grieken noemden de noorderwind Boreas en ze noemden Brittannië Hyberborea; wij Britten waren de Hyberborianen.’ (9)

Zij verbindt dit prachtige en enorme woudgebied ook met ‘de Godin uit het Noorden’ en met de grote betekenis van het Rendier, iets waar later nog op teruggekomen wordt. Ook in de antroposofie kom ik het woord ‘hyberboria’ tegen. Hier gezien als een ontwikkelingsfase van de Aarde zelf. Zij zou lang geleden door een hyberboriale fase zijn gegaan. Deze term duidt een bepaalde ‘eenheidsfase aan’, die als een evolutionaire stap in de ontwikkeling van de Aarde wordt gezien (134).

De beschrijving van het gebied van de Hyberborians deed me denken aan de verhalen over Shambala. Zou het mogelijk zijn geweest dat Groot-Brittannië vroeger ook zo’n gebied van wijsheid is geweest? Ook in Chronicle One van Peter Quiller (7) vind ik daarover een verwijzing. Daar staat dat schrijver Steven Jenkins was verteld dat Shambala verplaatst was van Tibet naar Glastonbury. Maar dat gaat over onze tijd. Met deze opmerking was ik wel blij, want het zou misschien kunnen verklaren waarom mijn trance-ervaringen zich in Glastonbury afspelen.

De Hyberborians hadden een speciale relatie met Apollo. Apollo verliet dan ook drie maanden per jaar zijn tempel om naar de Hyberborians terug te keren. Apollo was van origine dan ook niet echt een Griekse God, vertelt Geoffrey Ashe. Broer en zus, Apollo en Artemis, zouden in Delphi geland zijn en de tempel daar hebben overgenomen. Apollo was de God van de muziek, heling en wiskunde. Met andere woorden Apollo bracht creatieve vrijheid en inspiratie.

Een Griekse reiziger die vier eeuwen voor Christus helemaal naar een ver eiland reisde (Engeland), zegt daar de Hyberborians te vinden en daarbij de God Apollo. Apollo komt daar vaak, zo zegt hij, want Apollo’s moeder komt van deze plek. De Griekse reiziger spreekt over een grote ronde tempel die gewijd is aan Apollo. Geoffrey Ashe vraagt zich af of de reiziger daarmee Stonehenge bedoelde (maar het zou ook de Ronde Tafel kunnen zijn, zie verderop).

Geoffrey Ashe vindt het te ver gaan om aan te nemen dat het echt Apollo was die ‘woonde’ op het eiland, maar hij zegt wel dat Goden in de loop van de tijd samengevoegd werden en elkaars karakteristieken overnamen of zich daardoor lieten aanvullen. Hij noemt in het kader van Myrddin/Merlijn die gezien werd als God van het eiland Groot-Brittannië nog een andere jongen: Het is de jonge ‘Maponus’, ‘de Goddelijke jongen’, die in Wales later Mabon, ‘de Zoon van de Moeder (the Son of Madron)’ wordt genoemd. Zeker is dat hier met Madron de Moedergodin bedoeld wordt. Al deze voorbeeldfiguren zouden een relatie kunnen hebben met de figuur Merlijn. Ook hij had geen vader. Ook hij was vaak te vinden op het eiland van ‘zijn moeder’, net als Apollo. Deze diepe verbinding van de Magiër met de Moeder Godin is mij ook duidelijk geworden. Gedurende mijn onderzoek naar hem wordt het mij ook steeds duidelijker hoe de ware verbinding van Merlijn met ‘de Moeder’ in elkaar steekt. Geoffrey Ash zegt in zijn boek ‘Merlin’:

‘(…) Brittannië was de woonplaats van een voorouderlijk Godheid, die misschien Merlijn genoemd kan worden en het eiland was ZIJN eiland.’ (4)

Groot-Brittannië?

We nemen een moment om wat meer in te gaan op Groot-Brittannië.

In het voorgaande stuk wordt duidelijk dat er daar iets aan de hand is. Door de vele boeken heen, via de referenties van schrijvers en door bepaalde onderzoekers wordt het gegeven onderbouwd dat er in Groot-Brittannië iets bijzonders aan de hand was. Ik noem een aantal van deze zaken nu even puntsgewijs op als een aantal ‘hypothesen’, die na onderzoek misschien verklaard zouden kunnen worden. Het is wel zo dat er in dit boek geen ruimte is om alles uitgebreid te bespreken. Sommige ‘hypothesen’ vallen daarom misschien ‘rauw op het dak’. Het gaat er hier ook niet om of alles expliciet waar is, of dat gelijk begrepen wordt waar het over gaat.

www.orangesmile.com

Het gaat erom een tendens te laten zien, die mogelijk te maken zou kunnen hebben met de Magiër Merlijn en met het belang van de eilandengroep. Een aantal van de genoemde punten zal verderop in het boek nog aangehaald of verduidelijkt worden.

❖Er wordt beweerd dat Groot-Brittannië het (ei)land is van een vorstengeslacht met een mythische afkomst (4,9)

❖Adrian Gilbert beweert in zijn boek The Holy Kingdom dat de dochter van de Egyptische Farao Akhenaten - waarvan sommigen zeggen dat hij [ook] Mozes was - van Egypte naar Engeland vluchtte en hier de basis legde voor het ontstaan van de Heilige Christelijke familie. Als gevolg hiervan wordt Jezus dan/dus in Engeland geboren (7,11,12).

❖Hierbij is de opmerking van Peter Quiller (7) ook interessant. Hij had het gevoel dat de Bijbelse Koning David van ‘St David Head’ in Wales was uitgegaan naar het Midden-Oosten.

❖Er wordt beweerd dat er informatie gevonden is en er tekenen zijn dat de Heilige familie eigenlijk (eerst) in Brittannië woonde, dat Jezus daar geboren werd en dat de heilige familie daarna pas naar het Midden-Oosten ging (7).

❖Er wordt beweerd dat de jonge Jezus, met zijn oom Jozef van Arimathea, Engeland bezocht heeft (4,7,12,13,14).

❖Er wordt beweerd dat de zoon van Jezus (die ook Jezus heette) met zijn moeder Maria Magdalena in Engeland heeft gewoond, en/of met zijn oom Jozef van Arimathea het land bezocht heeft (7,12,13,14).

❖Er wordt beweerd dat Maria Magdalena met haar kinderen zich na de kruisiging éérst in Engeland gevestigd hebben. Dat Maria Magdalena daar het Keltische Christendom een impuls heeft gegeven en dat ze pas daarna naar Frankrijk is verhuisd (13).

❖Er wordt beweerd dat het de druïden – vrouwen en mannen - waren die de scholing en de universiteiten verzorgden in Groot-Brittannië (en heel Europa), vóórdat de Romeinen het land (en Europa) overnamen. Door heel Europa heen lieten de leidende families hun kinderen bij de Druïden studeren (7,20,59).

❖Er wordt beweerd dat men (dus) gevonden heeft dat ook Jezus bij druïdische mysteriescholen in de leer is geweest of wellicht zelf een druïde was (7,20,59).

❖Er wordt beweerd dat de historie van het oude Egypte en het oude Griekenland verbonden is geweest met Groot-Brittannië (of andersom) (4,7,11).

❖Er wordt beweerd dat men gevonden heeft dat vele koninklijke families hun wortels in Groot-Brittannië hebben (7).

❖Iemand beweert bewijzen gevonden te hebben dat de Griekse historie eigenlijk in en rond Groot-Brittannië en West-Europa heeft plaatsgevonden (8).

❖Er wordt beweerd dat het land ‘Albion’ (6) en de mensen die er wonen ‘the Brittons’ afstammen van de Griekse Brutus (4,7,8).

❖Er wordt beweerd dat Apollo in Engeland (of anders bij de Hyberborians’) woonde (of in ieder geval een deel van de tijd) (4,7,8).

❖Er wordt beweerd dat ‘de Hyberborians’ (een wijs en groot ras) in Engeland woonden (4,9,10).

❖Er wordt beweerd dat een wonderbaarlijk gebied (als) ‘Shambala’ in Engeland gelegen was of Engeland was (4,7,10,11).

❖Er wordt beweerd dat er vroeger reuzen in Engeland hebben gewoond (4,6,7,14,15) (verderop zal blijken dat de reuzen waarschijnlijk over heel de wereld hebben gewoond).

❖Er wordt beweerd dat nadat Atlantis gezonken was een deel van de mensen naar Engeland en Ierland verhuisden/vluchtten en dat bepaalde kennis uit Atlantis op deze eilandengroep bewaard zou zijn gebleven. (Hoewel dit meer een intuïtief of helderziend weten is, want in de literatuur is hier minder over te vinden, misschien een enkele aanwijzing hier en daar).

❖Er wordt beweerd dat de Duadeni, het grote Elfenvolk, zich gevestigd zou hebben in Ierland/Engeland. Daarnaast wordt beweerd dat deze grote Elfen (the Fays; in het Nederlands hebben we alleen het woord elf of elfje; in het Engels zijn daar verschillende namen voor) uit Atlantis kwamen of anders een buitenaards ras zou zijn (7,16).

❖Er wordt beweerd dat er vroeger in Brittannië een tendens heerste of dat het door de leidende families belangrijk gevonden werd, om te trouwen met deze grote Elfen (7,16).

❖Er wordt beweerd dat er grote en zeer belangrijk leylijnen in Groot-Brittannië zijn (waar vele krachtplekken op geplaatst zijn), die ook rechtstreeks via leylijnen verbonden zijn met het Midden-Oosten (7,14,15,16) (het zal duidelijk zijn dat over de hele wereld leylijnen en dus ook belangrijke leylijnen zijn).

❖Daarnaast zouden er ‘sterrenwegen’ gevonden zijn die tijdens de Atlantisperiode zijn uitgezet, die allen bij Groot-Brittannië uitkomen (7,14,15,16).

❖De meridiaan die de Aarde in Oost en West verdeelt, loopt door Greenwich in Brittannië. De as wordt als verbonden gezien met de Poolster (15,90).

❖Er wordt beweerd dat de oertaal van de wereld Engels zou zijn geweest (7, 20).

❖Er wordt beweerd dat ‘de Noormannen’ Engeland niet zomaar wilden veroveren, maar dat zij ervan overtuigd waren dat zij dé ware koninklijke erfgenamen waren. Zij waren volgens hen niet alleen de ware erfgenamen, maar ook degenen die de wijsheid nog kenden die terugging tot in het verre verleden. Bepaalde schrijvers geven daarbij aan dat, hoewel de verovering van Engeland met veel bloedvergieten gepaard ging, ‘de Noormannen’ daarnaast zeer veel gedaan hebben voor het behoud van het land en de natuurhistorische schatten (15).

❖Er wordt beweerd dat de Tempeliers (niet voor niets) naar Schotland gingen toen ze vervolgd werden over heel Frankrijk door Filip de Schone (14,15). Ze zouden geweten hebben dat Groot-Brittannië een centrum van wijsheid was. (Een ‘betere’ of praktische reden was waarschijnlijk dat er al tempeliers aanwezig waren in dat gebied.)

❖Er wordt beweerd dat er bewijzen, ideeën en vermoedens zijn dat er ‘Goden’ in Engeland hebben gewoond (4,7,9,10,15)

❖Als laatste, dat men beweert dat Groot-Brittannië van ‘de God’ Merlijn zou zijn (4,7,9,20,59).

Weer anderen concluderen dat de kruistochten die een handige Paus in de elfde eeuw bedacht te organiseren, mede een reden had om de aandacht die Brittannië naar zich toe trok - en daarbij de aandacht van bepáálde Europese koningshuizen - te verleggen naar het Midden-Oosten. (7)

Daarbij vermeldt men zo nu en dan dat er rond Brittannië een soort van energetische [af]scheiding hangt. Een afscheiding die werkt als een vorm van psychologische - of een energetische grens. Deze grens werkt beschermend en zou ervoor gezorgd hebben dat de eigenheid van Brittannië bewaard is gebleven. De afscheiding zou bijvoorbeeld ervoor gezorgd hebben dat de Romeinen Brittannië niet konden veroveren en ze zich ‘erin hebben moeten trouwen’ om voet aan de grond te krijgen. Men meent ook dat dit een reden zou kunnen zijn dat in de tweede wereldoorlog de Duitsers Engeland niet konden veroveren. John Matthews zegt het zo in zijn boek ‘Merlin, Shaman, Prophet and Sage (20)’:

‘Het zal zeker een afspiegeling zijn van een oudere traditie, die gaat over een afscheiding die eens het land omcirkelde. (…) Misschien kan het gezien worden als een psychische afscherming, een beschermende magische ring, gevormd om het eiland en haar bewoners veilig te houden. (7,20)

Als ik in Groot-Brittannië aankom voel ik wel zeker een energetisch verschil met het Europese vasteland. Het is een gevoel dat ik verbonden raak met iets wat zeer oud en tijdloos is. Heden ten dage zou een teken van deze psychologische of energetische afscheiding de wens kunnen zijn van een groot deel van de Britse bevolking om zich weer af te scheiden van het Europese vaste land (in ieder geval van het economische kader), door te kiezen voor een Brexit. Misschien dat er ergens in het onderbewuste van ‘het land en haar mensen’ als geheel, deze afscheiding als afzondering nog aanwezig is, met het onbewuste doel ‘iets bijzonders’ afgescheiden te houden.

In ‘The Vita Merlini’ (4,20) is een beschrijving van Brittannië die gelijke tred houdt met de beschrijving van het Paradijs: honing druipt er van de bomen, er zijn prachtige velden, de heerlijkste geuren, majestueuze bergen, alle dieren, alle planten, alles is er wat je nodig hebt. John Matthews (16) verbindt deze beschrijving aan het mythische eiland Avalon zelf en speelt met het idee dat Brittannië en Avalon in essentie mogelijk dezelfde zijn.

Het geheel geeft een tendens aan dat er in Groot-Brittannië iets bijzonders aan de hand is geweest en misschien nog is. Vele onderwerpen zullen misschien niet alleen op Groot-Brittannië betrekking hebben (gehad), maar we zouden na dit korte onderzoek rustig kunnen stellen, dat het eiland Brittannië (misschien zelfs wel gecentreerd in Wales) mogelijk een belangrijk centrum van ‘iets’ is geweest. Merlijn zegt tegen Peter Quiller in ‘Chronicle vijf’:

‘Geschiedenis hier in Wales is veel, veel ouder dan men je heeft laten geloven. Vele karakters, plaatsnamen en legenden van andere landen waar je over gelezen hebt stammen van deze eilanden. Laat je niet voor de gek houden, de golven van menselijk emigratie, immigratie en ideeën zijn niet altijd de kant opgegaan die historici zo nadrukkelijk en stellig beweren. Blijf open voor nieuwe ideeën. Afschuwelijke catastrofes hebben veel bewijsmateriaal vernietigt (…)’ (7, Chr. 5).

Veel van deze onderzoekers en schrijvers verbinden daarbij hun onderzoek aan het feit dat onze geschreven geschiedenis verbloemt dat er vóór ons bewuste en intelligente mensen of wezens in deze regio - en sowieso op Aarde - leefden. Dat deze mensachtigen van vroeger een diepe kennis hadden over de sterren en de sterrenstelsels en hoe hun invloed inwerkte op de Aarde. Dat ze, om deze verbinding met de hemelen duidelijk te maken, megalithische bouwwerken maakten die we nu nog over heel de wereld kunnen terugvinden. Verdere conclusies zouden kunnen zijn dat de geschiedenis veel verder teruggaat dan de 10.000 tot 15.000 jaar die we nu aanhouden. Dat er wel getallen zijn van 200.000 jaar geleden en waarschijnlijk van nog veel verder terug. Daarnaast kunnen we gerust stellen, dat ‘iets of ‘iemand(-anders)’ geprobeerd heeft dit belangrijke gegeven uit onze geschreven geschiedenis te verwijderen. Wat vooral belangrijk is en verderop duidelijk zal worden dat er in onze tijdsloop een poging is geweest om ons af te koppelen van de oorspronkelijke universele Moederlijke kracht en die te vervangen door een patriarchale God die die oorspronkelijke Moeder niet naast zich duldde.

‘Merlijn - Myrddins’

‘We leven in de laatste verzen van de profetieën van Merlijn’.
-
R.J. Stewart in
‘Merlin The prophetic vision and The Mystic Life’

We gaan nu eerst terug naar het literatuuronderzoek betreffende Merlijn. Daar wordt ook veelvuldig gesproken over het verschijnsel ‘Myrddins’. De naam Myrddin is nu niet de persoonsnaam (van Merlijn) maar een functie, als een soort beroep. ‘Myrddins’ waren (zijn) de mensen die door middel van inspiratie visioenen krijgen en deze dan opschrijven of opdragen, of er liederen van maken (als een bard). Zij profeteren in de verhalen die ze vertellen, gevat in woorden, rijm en ritme of in zang en toon.

Dat een profeet verkondigt of profeteert (over de toekomst) duidt aan dat de persoon de boodschap uitspreekt in naam van of in plaats van een Godin/God (Wikipedia). In principe zegt de naam ‘Myrddin’ dus dat mensen die visioenen (over de toekomst) hebben, geïnspireerd worden door Merlijn zelf. Het zou in deze redenatie zo kunnen zijn dat het met de verschillende verschijningen van Merlijn in de literatuur niet ging over verschillende ‘Merlijnen’ (personen). Maar dat ‘de God Myrddin’ meerdere mensen in meerdere tijdperken overschaduwde en zijn inzichten doorgaf. Ook Nostradamus zou in die zin gefungeerd hebben als een Myrddin.

De schrijver, zanger en dichter en Pagan-kenner R. J. Stewart (59) komt uit een Schotse familie waar zowel Gaelic [oud-Keltisch] als Welsh [oud-Wales] gesproken werd. Daarbij werd hij opgevoed met harp en zang. Hij heeft de raadselachtige teksten die aan de verschillende Merlijnen werden toegedicht in ‘The History of Kings’ van Geoffrey of Monmouth bestudeerd. R. J. Stewart is ervan overtuigd dat de bronnen die Geoffrey of Monmouth - over Merlijn en zijn profetieën – gebruikt, van tot dan toe oude mondelinge overleveringen kwamen. Ze zouden nooit eerder aan het papier toevertrouwd zijn geweest en teruggaan naar een tijd vóór de Joods-Christelijke geschiedschrijving en daarbij gebaseerd zijn op een Godin-mythologie. Met de kennis die Stewart door zijn opvoeding heeft over de oude talen Gealic en Welsh, en door zijn inzicht in de Pagan leefstijl, heeft hij de twee teksten die aan Merlijn worden gekoppeld uit de ‘History of Kings’ bestudeerd. Hij komt tot de conclusie dat ‘The Prophecies of Merlin’ en ‘The Life of Merlin’ grote profetische waarden hebben. Zelfs zo, beweert Stewart, dat deze profetieën de toekomst (tot onze tijd aan toe) beter voorspellen, dan de profetieën van Nostradamus. De teksten en vooral ‘The Prophecies’ zijn geïnspireerde visionaire (en soms bijna onbegrijpelijke) bardische teksten. In deze profetieën ontrollen en roteren (als wielen binnen wielen) de ene (tijds)cycli na de andere. Stewart noemt de teksten profetisch en apocalyptisch. Dit laatste in de zin dat de teksten zaken openbaren (to uncover) en onthullen (to reveal), die anders verborgen zouden zijn gebleven. Stewart ziet in de profetieën van Merlijn duidelijke vergelijkingen met de Maya kalender, ‘want beiden voorspellen sterren gerelateerde uitleidingen en het einde van een tijdsloop’. Stewart zegt dan:

‘Het is NU de tijd omdat onze zon langzaam door een direct contact met het Galactische centrum heen gaat (59).

Wel komt deze opmerking van vóór het jaar 2012. Een jaar dat door velen van ons als een kantelpunt in dat galactische verband werd gezien en waarvan wij toen nog geen idee hadden wat dat precies zou inhouden. Wij weten nu dat dit kantelpunt niet gelijk fysiek op Aarde is uitgespeeld. Velen van ons weten echter wél dat er toen bijzondere bewustzijnsverschuivingen hebben plaatsgevonden en dat het de start was van een fase waarin nieuwe energie uit de kosmos ons zou bereiken.

De voorspellingen in ‘The prophecies of Merlin’ gaan zelfs tot onze tijd aan toe. Ze voorspellen ‘atoomenergie, milieuvervuiling, auto-immuun ziekten, kwarts-microchip technologie en vele andere aspecten van het moderne leven (…)’ (59).

R. J. Stewart ziet Merlijn in en door deze profetieën als ‘de motivator van de Westerse psyché, wiens wortels voorbijgaan aan de standaard psychische interpretatie’. De fysieke en sterfelijke moeder van Merlijn ziet hij als symbool voor de menselijke psyché; zijn onsterfelijke vader als een bewustzijnskracht met een origine van buiten de menselijke psyché. Stewart ziet Merlijn als de initiator van de ‘Westerse zienerschap’, die de ‘Oosterse’ (Blavatsky) en de ‘Zwarte’ (Nostradamus) overstijgt. Merlijn, zo vindt Stewart, staat dan ook (soms) wat apart van de Arthuriaanse verhalen. Volgens Stewart benadrukt de Magiër juist dán – op dat moment – de tradities die gaan over het vergeten aspect van de relatie van de mens (en het menselijke bewustzijn) met het land en landschap waarin zij/hij leeft.

Het bijzondere vind ik in dit boek, dat Stewart aangeeft dat deze profetische teksten - en dus Merlijn - van deze streek zijn, oftewel de streek van Noord-Europa. In die zin passen deze profetieën veel beter bij ons (westerlingen) dan alle andere profetieën. Later vond ik dit idee terug bij andere schrijvers en onderzoekers of anderen die Merlijn ontmoet hadden (of hebben): ‘Merlijn’ is deel van ons westerlingen, van deze streek en van onze psyché. Zijn ware functie is ons ontnomen omdat we een Joods-Christelijke God kregen, die van origine zelfs ergens ander vandaan komt dan uit het Midden-Oosten (en die misschien op de keper beschouwt niet het beste met ons voor heeft).

‘The story of Taliesin’ (4,19,20), is een vroeg Keltisch manuscript over de Bard Taliesin (men verbindt Taliesin ook met Merlijn), die wel bij drie koningen aan het hof zong. In het manuscript klinkt dit:

‘Mijn originele land ligt in de regio van de zomersterren …
Ik was met de Heer in de hoogste sfeer,
Met de val van Lucifer in de diepte van de hel;
Ik heb het kenmerk gedragen vóór Alexander;
Ik weet de namen van de sterren van noord naar zuid;
Ik ben geweest in het universum aan de troon van de Distributeur,
Ik was in Kanaän toen Absalom werd verslagen;
Ik stuurde/begeleidde Awen naar de hoogte van Hebron;
Ik instrueerde Elia en Enoch;
Ik ben drie periodes in de gevangenis van Arianrhod geweest;
Ik was de hoofdbestuurder van het werk aan de toren van Nimrod;
Ik ben met Noach van de Ark in Azië geweest;
Ik heb de destructie gezien van Sodom en Gomorra
Ik ben opgegroeid in het land van de Goden
Ik ben leraar geweest voor alle intelligenties
Ik kan het hele universum instrueren
Ik zal er zijn tot de dag van verschrikking op het gezicht van de Aarde
Het is niet bekend of mijn lichaam vlees is of vis.’

Mijn ervaring is dat bij het lezen van de zinnen hierboven er een ruimtelijke tijdloosheid ontstaat, waardoor de lineaire volgorde verdwijnt en er een soort gevoels-overzicht ontstaat over verschillende tijdseenheden.

Merlijn zou uiteindelijk gestorven zijn in Marlbourough en begraven zijn onder een grote berg. Of hij zou betoverd zijn door de fee Nimue/Viviane en in slaap gebracht - betoverd zijn - in een grot. Volgens de verhalen uit Wales zou hij verblijven op Bardsey Island. Hij zou daar wonen in een woning/toren/uitkijkpunt van glas. Sommigen zeggen dat hij daar slaapt, maar anderen zeggen dat hij wakker is en dat hij negen kameraden heeft. Hij bewaakt daar de dertien schatten van Brittannië, krachtvoorwerpen uit de voorouderlijke tijd van het eiland. Weer anderen vinden het graf van Merlijn in een megaliet in het bos van Paimpont in Bretagne, Frankrijk. Volgens de overlevering daar gaat het om de tombe van Merlijn, de tovenaar uit de Arthursage. In een bepaalde variant van de legende sterft Merlijn door zijn liefde voor de fee Nimue/Viviane in het bos Brocéliande. In een andere versie wordt hij in een magische cirkel opgesloten door de fee, waarna hij vrijwillig bij haar blijft. (4,7,10,20,59)

1.2 Wat is een Magiër?

Vastgezet
is de ware functie
invocatie:
Neerzetten zal hij, een punt maken,
positie innemen, aangetrokken zijn,
ruimte manifesteren,
mogelijkheden creëren
en dan na vorming van het heelal
van mogelijkheden,
zich altijd maar weer inzetten
tot de transformatie ervan.
Wees alert, wees in liefde,
creëer geluk

De Magiër

Het beeld over en van Merlijn wordt helderder door onderzoek te doen naar de betekenis van ‘de Magiër’. ‘De vrijheid en de macht van de Magiër’ blijkt niet afhankelijk te zijn van een God maar van zijn eigen wilskracht. De naam Magiër zelf zou van Magi kunnen komen. Het is naam die de Grieken aan bepaalde priesters gaven. Ook zou de betiteling afkomstig kunnen zijn van de Chaldeeuwse term Maghdim, wat wijsheid en filosofie betekent.

Daar waar de religieuze (…) voor het bereiken van andere niveaus van bewustzijn overgeleverd is aan de genade van God, zal de Magiër dit met zijn eigen wil nastreven. Door middel van visualisering, rituelen en magische procedures zoekt hij contact met doden, demonen, Goden of (…) natuurkrachten. Hierbij wordt er bijvoorbeeld van uitgegaan dat de naam van een God de essentie van die God bevat. Door die naam te zeggen, verwerft hij er ook controle over. In de loop van de geschiedenis beriepen velen zich op het bezit van geheime kennis en occulte technieken die hen in staat zouden stellen tot bovennatuurlijke ingrepen. Mogelijk het oudste 'bewaarde geheim' zou dat van het maken van vuur kunnen zijn, een kennis die de prehistorische mens macht over anderen gaf die dit geheim niet kenden. (Wikipedia) (zie het archetype van de Smid)

De Magiër uit de White Tarot

Daarnaast onderzocht ik de Magiër in de Tarot. De Tarot bevat een overgeleverde kennis, die zelfs uit het oude Egypte zou stammen. De betekenis en de symboliek van de kaart ‘de Magiër’ kan ons misschien het één en ander duidelijk maken. Ik neem hier delen van de betekenis van de kaart over:

Tarotkaart De Magiër - Geleider van Energie.

Wat voorop staat is De wil en De Wil Er te zijn. Het is de wil om gezien te willen worden en de drang om te manifesteren, te presteren en te scheppen. De Magiër manifesteert de universele wet van ‘zo boven, zo beneden’. Hij kanaliseert energie en beheerst en bestuurt zo gebeurtenissen met zijn goedontwikkelde communicatieve vaardigheden. Op de tarotkaart zien we De Magiër als een man afgebeeld (…). Zijn rechterhand is naar boven en zijn linkerhand naar de grond gericht. Hij beeldt op deze manier het hermetische principe van ‘zo boven, zo beneden’ uit. Dit principe is een beknopte verwoording van de eeuwenoude gedachte of wijsheid dat de macrokosmos te begrijpen is door de microkosmos te bestuderen en andersom. (…). Het principe ‘zo boven, zo beneden’ houdt ook in ‘zo binnen, zo buiten’. Dit sluit aan op de idee dat de binnenwereld, de buitenwereld bepaalt. Dat het de gedachten en gevoelens zijn die bepalen hoe de wereld eruitziet. (…). De Magiër verbeeldt de universele wet van manifestatie. Deze wet die zegt dat waar je aan denkt, waar je over praat, waar je je aandacht op richt, zich móet manifesteren. Dit fenomeen werkt het sterkst wanneer je het kunt voelen als waarheid. De Magiër geeft ook aan dat alles kan. Niets is onmogelijk voor de Magiër. Hij is stevig verankerd tussen Hemel en Aarde.
Hij geleidt universele levensenergie of scheppingsenergie naar de Aarde. In zijn rechterhand heeft hij een lingam. Dit is een Indiaas fallussymbool en duidt op zijn mannelijke scheppingskracht. Alle mogelijkheden liggen voor hem uitgestald op tafel. Dit zijn de vier elementen waaruit de Kleine Arcana is opgebouwd. De Kelk is gerelateerd aan het alchemistische element water, aan de oerzee waaruit alles is ontstaan en nog in bestaat. Het Zwaard symboliseert het element lucht, een element dat in alles doordringt, de kleinste ruimte vult. Het is ook het element dat gerelateerd is aan het denken. De Staf wordt geassocieerd met het element vuur. Het element van de innerlijke kracht, je innerlijke vuur, je passies en hartstocht. Het Pentakel symboliseert het element Aarde en heeft te maken met de gemanifesteerde werkelijkheid
Deze vier elementen worden gezien als de bouwstenen van het universum. Niets is voor de Magiër onmogelijk. Alles wat hij wil en waarnaar hij met heel zijn hart naar verlangt, is mogelijk. Zijn hartverlangens worden gesymboliseerd door de rode rozen en de lelies op de kaart. Zijn witte kleed duidt op zijn onschuld en zijn openheid voor alle mogelijkheden. Het rode kleed duidt op de fysieke manifestatie van die mogelijkheden. Dat is de betekenis van de Magiër: hij wil zich uitdrukken in de stof. Hieraan zien we dat de Magiër zich wil neerzetten als een individu. Hij wil iets doen op deze wereld waardoor hij herinnerd wordt, waardoor hij eigenheid krijgt, waardoor hij uitstijgt boven de grijze massa. Hij wil iets waarvan hij kan zeggen, ‘dat heb ik volbracht’, ‘dat is mijn bijdrage.’ Hij is de schepper, de maker, de meester van zijn eigen wereld (…) (23).

Door mijn ontmoetingen met Merlijn, kan ik het één en ander aan de informatie van de Tarotkaart over de Magiër toevoegen. De Magiër is mijns inziens niet alleen de geléider tussen de energieën. Merlijn wijst mij in mijn trance-ervaring op de Tor (in Glastonbury; zie Deel 2) op de verbinding tussen ‘het Hart van de Kosmos’ en ‘de Aarde’. Daarbij benadrukt hij dat wij mensen binnen die samenwerking van krachten, ons leven vormgeven. Hij bedoelt hier niet ‘het geleiden van energie’, want de Magiër schépt zijn eigen werkelijkheid. De Magiër ís de Vormgever, de Creator van Hemel en Aarde. Hij gebruikt de krachten van de schepping om te transformeren en te creëren en niet om alleen te geleiden. Verder valt in het kader te lezen dat de Magiër in dat proces gebruikmaakt van alle elementen. Verderop zal duidelijk worden hoe belangrijk deze vier elementen en/of windrichtingen zijn.

In mijn voorwoord gebruik ik het ‘kwikzilver’ in verband met Merlijn instinctief. Tot mijn verbazing kom ik op verschillende plekken dit aspect van kwikzilver in verband met de Magiër tegen. De belangrijkste verwijzing is in het boek ‘Werken met de Crowley Tarot’ van Hajo Banzhaf en Akron (24). De Magiër wordt hier verbonden met de Griekse Hermes, de geleider van de zielen naar de onderwereld. Hier noemt Crowley ‘de Magiër’:

‘(…) als ‘Magus Mercurius’, die ‘in de rol van een kleine God, zich inleeft in de oerschepping en met een verheerlijkt schalks gezicht de sferen om zich heen beleeft’.

‘Het mercurale wordt altijd op de fijnste, zwakste, ‘meest onbewuste’ plek van ons bewustzijnssysteem actief – op de drempel naar de ‘andere’ werkelijkheid dus’. En doordat het het contact met de onbewuste dimensie van de psyché tot stand brengt, kan het het bewustzijnssysteem uit zijn eenzijdige verkramping bevrijden, het doen ontspannen en verruimen; (…) Het archetype van Hermes-mercurius, dat dan voor verwarring, desoriëntatie, onzekerheid en angst, maar ook voor de bevrijdende lach zorgt.’ (24)

Banzhaf en Akron beschrijven verder:

‘(…) dat de planeet Mercurius symbool staat voor ‘wil, kennis en woord, door welke de werelden geschapen worden. Mercurius symboliseert het handelen in al zijn vormen en fasen. Hij is de vloeibare basis voor alle denken; en in de dynamische theorie van het universum is hij er zelf de substantie van. Mercurius staat voor ononderbroken schepping.’ (24)

Banzhaf en Akron verbinden de kaart ‘de Magiër’ dus met Hermes Trismigistos, maar ook met Thot, Hanoeman de aap-God én met Merlijn.

Ook Christopher Street heeft het in het voorwoord van ‘Chronicle One’ van Peter Quiller, onder meer over Kwikzilver in verband met Merlijn. Daarnaast legt hij gelijk wat uit over de verschillende belangrijke verschijningsvormen van Merlijn:

‘Het fenomeen van ‘Visioenen’ kan vele vormen aannemen: Goden; Godinnen; mythische figuren; slapende reuzen; helden die ontwaken in het uur van gevaar; en de Genius Loci – de geest van de/een plaats. Waar Merlijn geplaatst kan worden in dit schema, kan op verschillende manieren geduid worden:

-Als een Genius Loci, in het bijzonder op deze eilanden, die in sommige tradities ook wel bekend is als Merlijn z’n terrein;

-Als een manifestatie van de kwikzilveren boodschapper Mercurius;

-Als een archetypische bewoner van ons collectieve onbewuste, dat als collectief over ons allemaal gaat. Zulke ‘wezens’ bewonen een verborgen gebied, onzichtbaar voor de meesten van ons; een betoverend en magisch landschap van onze collectieve en planetaire psyché; een rijk dat alleen gezien wordt door de dichter en de visionair’ (7, Chr. One).

Het Cijfer Een - 1

De Monade die Eenheid is

Wat ten grondslag ligt aan de kracht en de macht van de Magiër is het cijfer één. In de loop van dit boek zullen de cijfers van één tot en met negen aan bod komen. Het was voor mij een bijzondere ervaring dat de (geometrische) evolutie die de Magiër aanzet, verduidelijkt wordt door de betekenis van een bepaald cijfer. De onderstaande zin verwoordt de kern waar het hier - en in de rest van het deel Onderzoeken - over gaat:

‘Volgens Pythagoras drukken de eerste negen getallen Goddelijke archetypen uit die het ontstaan van - en de orde in het universum verklaren.’ (26)

De Eén komt dus naar voren omdat in de Tarot, de Magiër nummer één is, het startpunt van de grote Arcana. De Zot maakt, in zijn onschuldige onbevangenheid, zijn eerste stap op zijn levensweg. Deze ontdekkingsreis van zijn leven begint dus bij de manifestatieen de creatiekracht van de Magiër. Pythagoras zag het getal Eén niet als een echt getal, maar als de ‘Vader der getallen’; als de oorspronkelijke eenheid; als de scheppende kracht achter het ontstaan van het universum. Dit wordt zichtbaar gemaakt in de Monade (Grieks voor eenheid). De Monade wordt symbolisch weergegeven door een cirkel met een punt in het midden. Je kunt je voorstellen hoe deze figuur ontstaat - door de punt van een passer op papier te zetten en de cirkel met het potloodbeen te trekken. De punt suggereert het ‘Niets’ waarin en waaruit het universum is ontstaan. De punt van de passer (inname van een positie) is het gat, wat het idee van ‘Niets’ nog eens benadrukt (de Onnozele blijft Onbevangen). Zuiver wiskundig bekeken kan een echte punt niet getekend worden omdat een punt geen lengte, breedte of hoogte heeft. Een punt met lengte is een lijn. De punt valt in feite buiten ons begrip, net zoals de Godheid (dus de Magiër) zelf. De punt is het zaadje waaruit het universum ontspringt. De cirkel symboliseert zowel een afgebakend geheel als de oneindigheid. Dit laatste door de oneindige hoeveelheid punten binnen de cirkel en op de omtrek.

‘De Eén’ is als het innemen van een positie binnen de zee van oneindige mogelijkheden. De daad van het innemen van een positie, is het zich onderscheiden van het Grote Geheel. Deze onderscheiding vraagt of wekt een mannelijke, doelmatige kracht op. Vandaar dat de Magiër als een man wordt afgebeeld. Wat achter, onder en om de positie-inname heen ligt, is de Oneindige Zee van Zijn. Die Oneindige Zee krijgt ten opzichte van de mannelijke positie-inname, vrouwelijke - en moederlijke eigenschappen; zo ontstaat de Grote Moeder.

Als we gaan rekenen met het cijfer Eén dan zien we dat vermenigvuldiging alleen de Eén voortbrengt (1×1=1). Er verandert niets. Eén is dus in alle getallen aanwezig als een zwijgend, in zichzelf gekeerde aanwezigheid, als de ‘Goddelijke vonk’. Het Goddelijke is dus in alles en iedereen aanwezig. De cirkel symboliseert daarom heelheid, eenheid en de Goddelijke orde die ten grondslag ligt aan het bestaan (26). Astrologisch is dit figuur het teken voor de zon.

De Magiër uit ‘The Old Path Tarot’

De principes van de Monade vinden we terug in ‘De Magiër’ van de Tarot. Hij symboliseert het scheppende principe, de Vader der getallen, de Goddelijke vonk.

Dit is prachtig te zien in de ‘The Old Path’ Tarot. Daar is de Magiër afgebeeld als de Oervader. Zijn geknielde, naar de grond gerichte houding benadrukt zijn contact met de Aarde. Het gewei op zijn hoofd symboliseert zijn verbondenheid met zijn magische oorsprong, de kosmos, maar dan geaard in en op de Aarde. Dit beeld wordt versterkt door de afgebeelde symbolen zoals de rijk bezaaide sterrenhemel, de bliksem, de eenhoorn en de op Stonehenge gelijkende stenencirkel. Ook deze Magiër heeft alle mogelijkheden tot zijn beschikking: het vuur, de beker (water) en het zwaard (lucht) zijn makkelijk te herkennen. Het element Aarde wordt gesymboliseerd door de steen waarop de beker staat maar ook door de uit klei vervaardigde runenstenen, die voor hem op de grond liggen. De toekomst ligt letterlijk aan zijn voeten en het is aan hem er vorm aan te geven (23, 28). Ook de Crowley Tarot geeft aan dat de Magiër verbonden is aan de Hemelse Vader of het verwekkende mannelijke principe (24):

De Magiër uit de Old Path Tarot

‘Het is de mens (het wezen), de Magiër, die op eigen kracht zijn wereld schept of kan scheppen, tussen Hemel en Aarde in.’

1.3 De Magiër laat zich kennen

‘Mijn recente gewaarwording is dat wanneer ik
in een diepe conversatie ben met de Magiër,
ik aan het praten ben met een vitaal deel van het universum.
Ik veronderstel dat je zou kunnen zeggen dat ik praat
met het elektromagnetisme zelf,
of in ieder geval met het bewustzijn dat zich er achter bevindt.’
-
Peter Quiller, Chr. 3 (7)

Merlijn is Overal

‘(...) stijg op uit je gevangenis en open het boek van inspiratie zonder angst’
zegt Gwenddydd tegen haar broer Myrddin in The Black Book of Carmarthen (20)

De naam Merlijn ziet men tegenwoordig redelijk vaak, ook als kinder-, en persoonsnaam. Mensen vormen verder in zijn naam cursussen, maken magische staven en spirituele formules. De vele websites met de naam van Merlijn bieden een brede variatie aan, van boottripjes tot boekhandel, van radio tot yoga, van bistro en café tot studentenverenigingen en automatiseringsbedrijven.

Er is een healingmodule ontwikkeld ‘Vortex healing’, die doorgegeven is door een oeroude avatar (een avatar is een directe incarnatie van een God in een menselijk lichaam); de energetische persoonlijkheid genaamd Mehindra die meer dan 5000 jaar geleden leefde en die zich later Merlin noemde. Op de site van Rick Weinman staat:

‘Het aspect van de Goddelijkheid dat Mehindra vertegenwoordigt is magische transformatie’ (32).

Rick Weinman benadrukt dat de naam ‘Merlijn’ een lijn van afstamming is (lineage) van mensen die werken in en binnen de kosmische energie van Merlijn. De naam, vindt hij, is in die zin dan ook eigenlijk een titel. Er zijn ook andere bronnen die zeggen dat Merlijn niet een naam is maar ‘een titel’, zoals jurist, dokter of koning. Deze titel wordt overgedragen en doorgegeven, van meester op meester op leerling, als een lijn van overerfing.

Naar aanleiding van de Vortex Healing van Rick Weinman heeft Brett Bevell nog een healingmethode ontwikkeld genaamd ‘Magical Awakening’, dat een energiehealing methode is die door de Goddelijke tovenaar Merlijn en de Godin, de Vrouwe van het Meer (Lady of the Lake) ‘overzien’ wordt. Die methode combineert drie Keltische sjamanistische krachtcentra van het lichaam, de ‘drie ketels’, met het verkrijgen van het Goddelijke bewustzijn. Daarbij zijn er acht lagen van magische ontwikkeling. Op het belang van de cijfers drie en acht zullen we later nog terugkomen. Ook is er een ‘Merlin Healing’ ontwikkeld door Keith Merlijn Mapson. Deze healing richt zich op de transformatie van ‘mind, body and soul’ (33).

Er is zelfs een soort ‘beweging’ die Justin K. Prim, ‘de geheime cultus van Merlijn’ (the Secret cult of Merlin) noemt. Dit is niet een georganiseerde beweging; er is geen fysieke autoriteit die de dingen bepaalt. Het zijn de mensen die geïnspireerd zijn of leven met de energie of met de historie van Merlijn, bijvoorbeeld als inspiratie of als deel van hun healing of als aanwezigheid in het Engelse landschap. Justin Prim zegt in zijn onderzoek:

‘Ik wil praten over de actieve rol die Merijn speelt in de spirituele mythologie van de 21ste eeuw. Het feit dat een persoonlijkheid zo oud als Merlijn nog steeds deel is van onze levende historie is ongelofelijk. De zeer oude profeet heeft zichzelf vele malen getransformeerd door het menselijke verhaal heen, tot het punt waar het moderne idee van Merlijn dramatisch verschilt van het originele. (…) (33).

Merlijn is één van de meest belangrijke mythische figuren in de westerse wereld. Hij vertegenwoordigt het prototype (als stamvorm) van diegenen die de aardse krachten geharmoniseerd hebben met zichzelf, in zichzelf, in hun eigen zielen; op die manier innerlijke vrijheid en een hogere staat van bewustzijn realiserend. Door zijn macht over de wilde dieren en de natuur wordt hij geïdentificeerd met de Keltische Gehoornde God. Met één voet in beide werelden, de wereld van de dieren en die van de koningen, wordt hij ook het archetype van ‘de plagende schelm’ (…). Als plagende schelm en wijze daagt hij ons uit, uit te rijzen boven het strijders-archetype en in harmonie te leven met de Aarde en met elkaar. Als wijze en leraar herinnert hij ons aan het geschenk dat we zo vaak negeren in onze oudere medemensen. Als een gids, vertegenwoordigt ‘de Merlijn’, de Goddelijke mannelijke geest van de natuur. De Geest van de Merlijn z’n stamboom is ouder dan welke oude tekst ook ons heeft kunnen vertellen, alhoewel we een glimp van de grootsheid en tijdloosheid kunnen zien in het relaas door Nennius in Historia Brittonum: ‘Dit zijn de namen van het Eiland van Brittannië. De eerste naam die dit eiland had voordat het ingenomen of bewoond werd was: Myrrdin’s enclave.’ (…)’ (33).

Arthur krijgt advies van Merlijn. Een 19e eeuwse prent van Gustav Doré uit “Idylls of the King”.

Marion Zimmer Bradley schrijft over Merlijn in ‘de Nevelen van Avalon’ :

‘De Merlijn is één van de meesters, een stralende ziel, die geweigerd heeft op te stijgen uit deze sfeer, zodat hij door kan gaan met over ons te waken. Incarneren zal hem doen verminderen in kracht. We kunnen tot hem bidden om ons bij te staan, maar we moeten niet vragen dat hij nogmaals hier rondloopt.’ (42)

Dat Marion Zimmer Bradley concludeert dat ‘het incarneren van Merlijn’ hem in kracht doet verminderen, wordt door anderen niet gedeeld, die juist het tegenovergestelde beweren. Een andere verschijningsvorm van de Magiër is Poseidon. Peter Quiller vond aanwijzingen dat sommigen - bijvoorbeeld de vroeg twintigeeuwse mysticus Dion Fortune - Merlijn verbonden met Atlantis. Zij impliceren dat Merlijn de ‘God van de zee’ werd nadat Atlantis gezonken was. Ook wordt er beschreven dat Merlijn, samen met Morgana (een belangrijk Arturiaanse moederfiguur) en Arthur (als de heilige drie-eenheid – zie later) na het zinken van Atlantis op de eilanden van Groot-Brittannië zijn neergestreken.

Zeer essentiële schrijvers voor de Britse cultuurhistorie zijn John en Caitlin Matthews. Het boek van John Matthews over Merlijn, ‘Merlin, Shaman, Profet and Magician’ (20) maakt via levendige beschrijvingen van geschiedenis en literatuur - omlijst met prachtige platen - duidelijk dat Merlijn:

Tekening Poseidon Lotte Höweler 2019

- een Sjamaan is, in de zin dat hij dé activator is van (levens)zaken (a mover);
- dat hij een Vormveranderaar is, in de zin dat hij het vermogen bezit om verschillende gedaantes aan te nemen (a shaper);
- dat hij visies en profetieën levert (a seer), die zowel diepe inzichten kunnen geven in de innerlijke en verborgen werkelijkheden van de geest, als in de buitenwereldlijke werkelijkheden;
- dat hij als een bard is, die niet alleen dichtend zingt, maar die ook op die wijze profeteert (zie hiervoor ook het hoofdstuk over Myrddins);
- dat hij ‘de profeet is (…) die gaat over de verborgen waarheid of de waarheid komende uit andere werelden binnen een onderwerp.’ (20)

Matthews bespreekt in zijn boek nog vele andere aspecten van Merlijn. Bijvoorbeeld de buitengewone oorsprong van Merlijn als zijnde de zoon van een demon en ook de rol van de Magiër bij het tot stand komen van de conceptie van Arthur, de Koning. Ook blijkt, dat het eigenlijk Merlijn is geweest die de Ronde Tafel zou hebben vormgegeven. Een belangrijk gegeven, zeker gerelateerd aan de ware functie én de grootte van de Ronde Tafel, zoals we zo meteen zullen zien. In verband met die Ronde Tafel maakt Matthews het nog duidelijker dat het zeer goed mogelijk is dat Brittannië Merlijn z’n ‘vorm, structuur, gebied, huis of gebouw’ is.

Merlijn is als Magiër altijd achter de schermen bezig, concludeert John Matthews. Merlijn vormt de toekomst op zo’n manier dat je zou kunnen concluderen dat hij zijn eigen droom verwezenlijkt voor die toekomst: ‘hij weet wat er komt en doet wat nodig is om die toekomst zeker te stellen’ . R.J. Stewart voegt hieraan nog wat toe:

‘In het beeld van Merlijn is onze collectieve behoefte gerealiseerd, niet alleen van een individuele zoeker naar magische aspecten, maar van de hele mensheid en hun land en landen (…) Hij is eigenlijk de geconcentreerde en de verfijnde focus van een verlicht wezen dat gekozen heeft niet te ontsnappen naar het paradijs, maar te blijven en zo het ultieme einde te dienen’ (60).

Op een gegeven moment wordt Merlijn uit het ‘Arthur’-verhaal ‘gehaald’ en komt het dramatische verhaal van zijn liefde voor Nimue. Merlijn lijkt verloren in en door zijn liefde. John Matthews haalt hierbij aan - of stelt - dat in het Christendom de mysterieuze niet-wereldlijke vrouwen (Fays of Fairies) met hun uitnodiging de nog onbetreden paden te gaan, gezien werden als ‘verleidsters’ en uitnodigden tot het begaan van ‘zonde’. De vrouw zelf - als de wijze wachtster en inwijdster tot innerlijke gebieden - werd gelijkgesteld met het begaan van zonde. Deze zienswijze vinden we in de laatste duizenden jaren vaak terug. De meest voor de hand liggende (Christelijke) voorbeelden zijn die van Eva die de wijsheidsappel aan Adam aanbiedt en geplaatst werd/wordt naast de duivel; en die van de koninklijke Maria Magdalena die verklaard wordt tot hoer. De vraag komt op hoe het toch zo gekomen is dat wij (als Christelijke opgevoede westerlingen) niet meer van deze vrouwelijke inwijdingskracht weten? Belangrijk is te realiseren dat de liefde van Merlijn voor Nimue aanduidt dat zij de vrouwelijk wederhelft van Merlijn is. We komen later hierop terug.

Stephen Knight beschrijft in het boek ‘Merlin, Knowledge and power through the Ages’ de betekenis van de Magiër door de laatste eeuwen heen. Op de kaft van het boek staat dit:

‘Hoewel het Merlijnverhaal door de tijd heen verschilt, blijft de onderliggende structurele spanning hetzelfde, of het nu de vorm aanneemt van Bard naar Heer, van Magiër naar Monarch, van Wetenschapper naar Kapitalist, of van Academicus naar Politicus. (…) Merlijn vertegenwoordigt de voortdurende dualiteit inherent aan georganiseerde samenlevingen. In het terugvinden van de toepassingen van bepaalde kennis in een scala van sociale context, ontdekt Knight de vier belangrijkste fases van Merlijns Mythe: Wijsheid (vroeg Keltisch Brits) Advies ((middeleeuws Europees), Genialiteit (vroegmodern Brits) en Educatie (wereldwijd sinds negentiende eeuw).’

Het mooie is dat Knight het belangrijkste werkzame energetische aspect van Merlijn ook heeft weten te vinden op een sociaal wereldlijk vlak; dat Merlijn door de tijd en onze cultuur heen zijn invloed heeft. Het is zo bijzonder om te zien dat één mysterieuze persoonlijkheid zoveel in zich draagt, oproept en vertegenwoordigt.

Dan is er nog de graaf van Saint-Germain. Hij leefde tijdens de Franse revolutie en men zegt dat hij wel driehonderd jaar achter elkaar geleefd zou hebben. Hij werd de wonderman van Europa genoemd, omdat hij alle talen sprak, alle muziekinstrumenten kon bespelen en demonstraties gaf in alchemie. Daarnaast materialiseerde en dematerialiseerde hij zich zo nu en dan. In spirituele kringen is hij een zeer hooggeachte meester, waarvan men zegt dat hij veel doet binnen de sfeer van de Aarde voor de mensen. Er zijn de laatste jaren een aantal boeken (doorgevingen) verschenen, die vertellen dat St. Germain in één van zijn vele levens ook Merlijn is geweest. Verschillende bronnen vermelden dat hij onder andere 4000 jaar oud zou zijn geweest. Ook zou hij 70.000 jaar geleden een heerser zijn geweest van een beschaving in de Sahara en een hogepriester op Atlantis. Daarbij is hij de kosmische meester van de zevende violette straal. Ook zou hij st Jozef, de man van Maria, zijn geweest en de opvoeder van Jezus. Naast het leven als Merlijn zou hij ook de filosoof Roger Bacon en Christoffel Columbus zijn geweest. Voor de toekomst wordt gezegd dat hij de kosmische meester van het komende Watermantijdperk zal zijn.

Nu, dat is wel wat. Als Merlijn inderdaad St. Germain is geweest of overschaduwd heeft (of andersom), dan is de conclusie dat hij het lekker druk heeft. Ook het medium Aurelia Louise Jones geeft in haar boek ‘de zeven Heilige vlammen’ aan dat Saint-Germain al 70.000 jaar op deze planeet zijn werk doet en in één van zijn levens Merlijn is geweest. In de informatie van de site ‘ninefornews’ valt op dat er gezegd wordt dat het komende watermantijdperk door St. Germain ‘beheerst’ (let op de term) gaat worden. In het boek ‘De poort naar lichamelijke transformatie’, van Sybille Weizenhöfer valt ook deze informatie te lezen: St. Germain vertelt het medium dat tot het jaar 2000 ‘De Christus’ de tijdspanne beheerst en vanaf dat moment het dragende vermogen aan hem, St. Germain, overgedragen zal worden (34,35,36).

In de volgende hoofdstukken hoop ik duidelijk te maken dat dit niet overeenkomt met mijn ervaringen. Ook Peter Quiller heeft door zijn gesprekken en ontmoetingen met Merlijn begrepen dat de komende duizenden jaren een heel ander archetype onze tijd en ruimte zal dragen. Het is natuurlijk wel zo dat de Christus het laatste deel van de afgelopen tijdsloop heeft vertegenwoordigd (daar kunnen we het allemaal over eens zijn), maar - na alle informatie - kan afgevraagd worden of dit oorspronkelijk de bedoeling is geweest. Mijn conclusie is dat het archetype van de komende tijdsloop vrouwelijk zal zijn. Merlijn maakt het in mijn eerste trance-ervaring gelijk duidelijk (zie Deel 2): de komende tijdsloop zal de tijdsloop van de Kosmische Moeder zijn.

Kosmisch Wezen

‘Merlijn is niet het medicijn voor al onze kwalen;
hij is niet een placebo of ‘verborgen meester’
die tevoorschijn komt en de wereld rechtzet (…)
We kunnen Merlijn gebruiken om ons voorstellingsvermogen
te vitaliseren en ons individuele en collectieve bewustzijn te katalyseren.’
-
R.J. Stewart (59)

Het valt langzaam te begrijpen dat degene die ik hier ‘Merlijn’ noem, een naam is voor een kosmisch groot wezen. Opgevoed binnen het kerkelijke Christendom is dat een grote gedachte- en gevoelssprong. Wij zijn opgevoed met het beeld dat er een God is in de Hemel, die door de Heilige drie - de Vader, de Zoon en de Heilige Geest - zijn invloed uitoefent op de wereld. Deze God staat boven ons en heeft intermediairs geschapen - dominees en priesters - om het contact een beetje soepel te laten verlopen. Wij mensen hebben ons goed te gedragen – dan komen we in die hemel. Gedragen we ons niet goed – dan komen we in de hel. Heel fijn is dat God om deze lastige spagaat te kunnen overbruggen zijn Zoon heeft gestuurd om ons wat te helpen met deze grote opdracht. De Oosterse religieuze variatie van de reïncarnatie heeft ons in het westen, als spirituele zoeker meer ademruimte gegeven. We weten nu dat niet alles in één keer hoeft te lukken. Dat het een proces kan zijn waarin we ervaringen opdoen en waarin we ontwikkelingsprocessen kunnen meemaken.

Het probleem echter met beide systemen is dat als het niet goed gaat (ziekte, oorlog, ongelukken, e.d.) het je eigen ‘fout’ is. Deze gevoelde schuld wordt volgens de psychologie diep in ons ingebed in onzekerheden en angsten, om ze vervolgens buiten ons te projecteren. Zo vormen we onze monsters, onze helden en goden. Wat we voelen en denken krijgt zo buiten ons een bepaalde vorm. De bijna bovenmenselijke realisatie dat alles leeft en alles leven heeft en dat dus ook onze eigen onbewuste pijnen en angsten een werkveld hebben is soms moeilijk te bevatten, laat staan er verantwoordelijkheid voor te nemen. In de Paravisie van maart 2019 staat een artikel van Karin Hamaker over Archetypen. Ze houdt daarbij de Jungiaanse psychologie bij de hand. Ze betoogt dat al onze archetypen geprojecteerd zijn en worden uit onze eigen innerlijke beelden en ervaringen:

‘(…) Wat hij zag was een natuurverschijnsel, maar hij projecteerde daarop een innerlijke psychische dynamiek, om vervolgens te denken dat de Goden en demonen buiten hemzelf omgingen (72).’

Merlijn, echter, zo kom ik tegen, stijgt daar bovenuit. Hij [be]staat búiten ons psychische ver- en onvermogen. Een kracht die er al was vóór ons. Een macht die al bestaansrealiteit had vóór ons onderbewustzijn vorm kon krijgen. Hij is (in beginsel) niet een afspiegeling van onze geest. Wij zijn allereerst afspiegelingen van zijn geest. Wij leven holografisch binnen zijn geschapen ruimte. Wat een openbaring.

Het zijn twee verschillende visies van de werkelijkheid: - ik ervaar en zie en hoor, dus het komt uit mij (ook waar.); of/en - de ruimte om mij heen vormt een werkelijkheid waarbinnen ik besta, zie, ervaar en hoor (ook waar). Het zijn twee verschillende van elkaar aanvullende perspectieven. Bezie ik het vanuit mijn standpunt of bezie ik het vanuit de ruimte die mij OM-vangt? Deze vraag wordt beantwoord door de kwantummechanica die aangeeft dat materie, afhankelijk van de observatie of observator, dan weer een deeltje en dan weer een golf is. Ook worden er vele bewijzen gevonden in de epigenetica (135). Bewijzen die door Bruce Lipton en vele anderen onderzocht en toegepast worden in psycho-spirituele technieken en behandelingswijzen.

In het hoofdstuk ‘de Grote Moeder’ hoop ik deze twee perspectieven, de ene mannelijk (de positie inname) en de ander vrouwelijk (de ruimte) verder uit te leggen. De Grote kosmische Moeder is het Oneindige Veld waar vanuit nieuwe mogelijkheden zich openbaren. De Magiër neemt zijn positie in om die mogelijkheden te ankeren binnen dat Grotere Veld. Kijk maar naar het symbool van de Monade waarin dat gelijk duidelijk wordt: het veld rond de punt, dat is het veld dat ‘De Moeder’ is.

Het Portaal van Verandering

‘Merlijn gaat over het eeuwigdurende en oneindige nu.’
-
John Matthews (59)

Terug naar de verschijningsvormen van Merlijn. In de jaren zeventig van de vorige eeuw ontstond het contact van Peter Quiller met Merlijn. Peter ontmoet hem in een oude eik die in zijn toenmalige tuin stond. Zijn eerste boek ‘Merlin Awakes’ vertelt hierover. Zijn jarenlange contact met de Magiër en zijn onderzoek naar bewijzen deelt hij verder via zijn Chronicles, die werken als een dagboek voor al zijn ervaringen (7). Ik kwam in contact met Peter Quiller na een vakantie in Glastonbury in 2017 (zie het deel ‘Ontmoeten’). De ontdekkingen die Peter Quiller deed naar aanleiding van de opdrachten van Merlijn vond ik zo van belang, dat die mij gestimuleerd hebben dit deel ‘Onderzoeken’ te schrijven.

Peter Quiller is van origine een conventioneel opgevoede Britse man, die gedurende zijn leven en tijdens zijn contact met Merlijn leert over de betekenis van de Magiër en al doende leert over hoe het leven in elkaar zou kunnen steken. Zoals wij allen de laatste vijftig jaar ofzo ons ontwikkeld hebben door middel van spirituele cursussen, boeken, inzichten en gewaarwordingen. Zoals wij allen, als spirituele zoekers en -vinders, de jarenlange – en de soms generaties lange opgebouwde vooroordelen, angsten en religieuze opgelegde beperkingen hebben moeten zien te overwinnen, zo ook hij.

Dan kom ik de boeken van Elen Sentier tegen. Zij heeft een heel andere bron van kennis over Merlijn. Elen Sentier (9) vertelt in haar boek ‘Merlin Once and Future Wizard’, dat zij voortkomt uit een generatie van ‘de Ouden’. Een duizenden jaren oude generatie-lijn van Britse Sjamanen ’the Awenydd’ die zich eeuwenlang verborgen hielden binnen het ‘gewone’ leven, zodat het steeds meer bepalender Christendom hen niet zou kunnen ondermijnen. De kennis over de oude Goden van Brittannië en van Merlijn zelf wordt door hen nog steeds van moeder/vader op dochter/zoon overgedragen. Elen Sentier is opgevoed met de verhalen over - en door de ervaringen met Merlijn. De Magiër zoekt contact met haar als ze nog heel jong is en ze bouwen een levenslange relatie met elkaar op. Via boeken en cursussen deelt ze nu haar kennis met de wereld. Voor haar en voor ‘de Ouden’ is Merlijn niet een ver verwijderde of onzichtbare figuur die boven het aardse opgestegen is, of een figuur die ze kennen uit de literatuur. Voor haar (voor hen) is Merlijn het Natuurlijke en Aardse Leven Zelf. Hieronder staan woorden die Elen Sentier over de Magiër bezigt. Het begrip van wie Merlijn is, krijgt hierdoor nog meer diepgang:

‘(…) Onthoudt goed dat één van de namen van Brittannië ‘Clas Merlin’ is … Merlijn z’n Land. Merlijn is de Geest en de essentie, de creatieve levenskracht en de ziel van ons land. Hij is vele keren en op vele plekken geïncarneerd geweest door heel Brittannië heen; zo heeft hij zijn zeer diepe principe, fysiek gepersonifieerd en belichaamd.’ (9)

Elen Sentier noemt Merlijn:

‘Wandelaar tussen werelden; Poortwachter; Drempelwachter, Hij is dé Geest; Hij is dé (niet een) geest van de natuur; Hij is de Gedaanteveranderaar; Hij is de Heer van de Dieren; Zijn naam (Myrddinn Emrys) betekent ‘Zee Vesting van Licht’. (9)

‘(..) En in het centrum, tussen verleden en toekomst, staat Merlijn. Merlijn is wezenlijk bijna niet waar te nemen. Dat komt omdat hij een plek inneemt tussen verleden en toekomst in, tussen hier en daar, tussen de ene wereld en de andere. Hij staat altijd op de drempel, hij is die plaats. (…) Hij houdt de draden van alle mogelijke toekomsten in zijn hand.’ (9)

Dit openhouden van het portaal van verandering tussen hier en daar, wordt mooi vormgegeven in de afbeelding van de Magiër van de White Tarot. De Magiër neemt zijn positie in tussen Hemel en Aarde. Echter, binnen het innemen van een positie is hij niet statisch; het is niet één positie die hij inneemt. Nee, hij houdt elk moment weer die ruimte open; hij vormt de drempel, de deuropening naar elk nieuw moment.

Dit aspect is ook terug te vinden bij de Romeinse God Janus (60) met zijn twee gezichten. Ik ‘vind’ deze God als ik onderzoek doe naar de twee kosmische broers, iets dat verderop uitgewerkt gaat worden. Deze Janus blijkt een speciale rol gehad te hebben in de Romeinse tijd, onvergelijkbaar met welke andere God dan ook. Hij was/is de God van de transitie, van iets beginnen en eindigen, van doorgangen, en van het aanzetten tot beweging. Van zijn twee gezichten kijkt er één naar de toekomst en één kijkt er naar het verleden. Janus staat aan het begin, aan de oorsprong van de tijd zelf en is de hoeder van de poort naar de hemel. Janus als de God van transities kan zelf (zelfs) door de poort heen en weer.

Ik schat in dat deze Janus weer een ander beeld zou kunnen zijn van de grote Magiër Merlijn. Het is de kosmische kracht van het elektromagnetisme waarbinnen het leven vorm krijgt. Zijn twee gezichten geven zijn positie aan binnen de ruimte. Het is de poort, de opening die hij vormt. De God Janus is ook degene die ‘de Jonge Jaagster’ (the Young Huntress) genaamd Artemis/Diane als beschermer van de Deur of het Portaal aanstelt (20). Artemis/Diane, de zilveren-witte jaagster en strijdster, zullen we nog wel vaker terugzien.

Ook R.J. Stewart (59) vindt in de profetieën van Merlijn een verwijzing naar de God Janus. Hij ziet Janus inderdaad ook als een poortwachter die staat voor de poort naar innerlijke wijsheid of verlichting. Janus met zijn twee hoofden kijkt naar binnen en naar buiten. Tegelijk is hij ook de beschermer en de hoeder van dat wat óverkomen moet worden en de initiator tot spirituele verlichting. Een poortwachter had in de Keltische traditie en inwijdingsweg de macht iemand tegen te houden. De poortwachter is de eerste drempel, als obstakel, die de zoeker naar verlichting over moet. Daarna komt de deur zelf, die het einde van een zoektocht, een periode, of een fase - als de weg naar realisatie - betekent. Het is de magische deur die in de Keltische cirkel in het noorden staat en verbonden is met ‘de Beer’. Verderop zal duidelijk worden hoe de Beer zich verhoudt tot Merlijn. Daarna (de deur gepasseerd) staat men op de inwijdingsweg vóór de sluier die hangt voor het gezicht van de Godin. Niemand kan deze sluier opheffen en/of doorzien, en léven. Lukt dat wel, dan is daarna alles anders. De ingewijde is daarna misschien wel ín de wereld, maar niet meer ván de wereld. Dan is er een vrije visie op de vier elementen van creatie (9,59,60).

De kenmerken van ‘ruimte innemen’ en ‘het portaal zijn van verandering’, lees ik ook bij de aanroep van de geesten van de vier windrichtingen van de organisatie ‘Inka Visions’ (74). Bij de aanroep naar ‘de Hemel’, Father Sky en Father Sun staat dit:

‘(…) Houd ons tussen de tik en de tak, tussen de plaatsen in. Houd ons in de plaats van oneindigheid. Waar alle verhalen tegelijk bestaan. Waar al de heling onmiddellijk gebeurt. (…)’

Behalve dat Merlijn het portaal van verandering openhoudt, is hij ook ‘dé Fysieke Veranderaar’, de Gedaanteveranderaar. John Matthews schreef het ook al: Merlijn kan van vorm en van lichaam veranderen. Dit verbazingwekkende gegeven wordt bevestigd door mijn ervaringen met Merlijn. Zo heb ik in Glastonbury een ontmoeting met een vogel aan de voet van de Tor; een ontmoeting die wel vijf minuten duurt. Ik heb op dat moment zeer het gevoel Merlijn eigenlijk al te ontmoeten. Ik heb zelfs het idee dat het een test is in de herkenning van hem. Als ik de vogel genegeerd zou hebben, zou ik de man die we een dag later in de Abdij ontmoeten, niet tegengekomen zijn (zie Deel 2).

Merlijn is ook ‘de Heer van de Beesten’. Hij kan naast elke dierlijke vorm, ook de vorm van ‘de Wildeman’ aannemen, als een gigantisch grote herder. Een afschrikwekkende vorm voor ons ‘beschaafde mensen’. Die Wildeman is de echtgenoot van de Godin. Hij is Haar hoeder, hij zorgt voor Haar in al Haar vormen. En Zij is natuurlijk het Vat van al het Leven.

Merlijn is daarbij als de Wildeman van het bos ook ‘de Woudloper’, waarin hij ons uitdaagt het ongebaande pad te gaan en een initiatie aan te gaan door zélf een pad te vormen, om zo ons leven zin te geven. Merlijn kan mensen overschaduwen en stimuleren. Hij spreekt en werkt in en door de natuur in al de mogelijke natuurlijke variabelen. In die zin zou Merlijn wel eens de oorsprong kunnen zijn van de verschijning van ‘de Groene Man’, die overal in Groot-Brittannië te vinden is (20). Lees wat Elen Sentier (9) nog meer over hem vertelt:

‘Zijn essentie gaat helemaal terug naar het begin van onze menselijke reis op de Planeet Aarde (…) en misschien zelfs wel ervoor.’

‘(…) Merlijn gaat zeker niet over comfort. Hij gaat over strekken en groeien, het totale gebruik van de mogelijkheden, het voorbij gaan aan grenzen, grenzen overstijgen, loslaten en van hoogtes springen. Hij gaat over vreugde.’

‘(…) ‘De mogelijkheid om te vragen, om te luisteren en te werken met de natuur is wat hij van ons nodig heeft (…)’

Merlijn de Wildeman, Alan Lee

‘(…) Hij is befaamd, opmerkelijk, buitengewoon bijzonder, mythisch, fabelachtig, sprookjesachtig, legendarisch’ .

Het gegeven dat Merlijn alle draden van alle mogelijke toekomsten in zijn hand houdt - heeft contemplatie nodig. Welk machtig figuur kan dat? Wie dát kan en wie díe mogelijkheid heeft kan niet anders dan het eerste gevormde mannelijke principe van de schepping zijn, dat telkens en elk moment opnieuw een nieuwe werkelijkheid schept.

Moeder-Vader Principe

Wat ook in het boek Van Elen Sentier (9) naar buiten komt en wat ik net al noemde, is dat Merlijn deel is van een Moeder-Vader-Godsprincipe, waarin het vrouwelijke en het mannelijke elkaar balanceren. Voor ‘de Ouden’ uit Brittannië is de Magiër verbonden met Viviane/Nimue. Sinds de invloed van de Romeinen en het Christendom wordt Nimue vaak gezien als zijn vijand. Zij is de boze heks die Merlijn betovert en gevangenhoudt. Echter (echt) zij is als zijn wederhelft, zijn geliefde, zijn vertrouwelinge, soms zijn zuster, zijn ziele- of wezenspartner. Zoals hij een onaardse als vader heeft, zo heeft zij een onaardse als moeder. Ze complementeren elkaar als yin en yang. Wat hij kan, kan zij ook. Wat hij vertegenwoordigt, vertegenwoordigt zij ook. Zij is degene die voor hem de deur openhoudt naar verdere inwijdingen; beter gezegd - eigenlijk wijden ze elkaar in. Echter, gezien het feit dat Merlijn zelf de oneindige Positie en Deur is, heeft hij haar – de uitnodigende flexibele vrouwelijke bewegingskracht als inwijding - nodig om die positie elke keer in totale vrijheid opnieuw in te kunnen nemen. Dit principe is ook zo prachtig terug te zien bij de afbeelding van Radha-Krishna. Op de afbeelding is ‘de Krishna’ te zien - mannelijk geïncarneerd maar zeer vrouwelijk in zijn verschijning - in zijn relatie met zijn vrouwelijke Goddelijke wederhelft Radha.

‘Radha en Krishna zijn de voorhistorische vormen van God (…). Het wordt geloofd dat Krishna de wereld betovert, maar Radha betovert zelfs hem. Daarom is Zij de Opperste Godin van Alles (of allen) (…).’ (Wikipedia).

Als Merlijn zich terugtrekt uit de Arthurverhalen en zogenaamd betoverd wordt door Nimue, neemt zij zijn taak over en redt Arthur. Waarom trekt Merlijn zich terug? Waarom komt in de literatuur zo prominent naar voren dat Merlijn ‘gevangen’ of ‘betoverd’ wordt? Elen Sentier meent dat Merlijn de altijd voortdurende beweging vertegenwoordigt. Die beweging is de zich oneindig vormende nieuwe positie als drempel of opening. Hij is dáár en op dát moment waar een nieuwe stap, als een nieuwe visie, als een nieuwe gewaarwording plaatsvindt. Is eenmaal de beweging als nieuwe mogelijkheid gevormd, dan trekt Merlijn zijn energie mogelijk (even) uit het net/al gevormde terug (als de golvende zee). Op die manier kan hij opnieuw de kracht van de toekomst zijn, van de nieuwe mogelijkheid of van de transformatie van het al gevormde. Hij is het portaal dat je (telkens) door moet. Ben je de drempel over, dan is het verder aan jou wat je doet. De Magiër vormt dan weer een nieuwe mogelijkheid, naar een nieuwe realiteit. Hij verstilt - heel even - zodat hij de deur kan zijn voor de transformatie van het al gevormde; waarna hij zijn vorm opnieuw vernieuwt en zo de energie van de materie transformeert. Het is het moment waarin hij zijn essentie opnieuw uitvindt. Op deze manier wordt er aan de grote Levenswens voldaan: meer complexiteit, meer variaties en meer intensiteit, maar wel in een steeds groter cohesief verband. Zo vormt zich de grote spiraal van het leven, waarin alles een inademing en een uitademing is en zo nieuwe hoogten bereikt. Zijn vrouwelijke wederhelft nodigt hem hiertoe steeds weer uit. Zij is er al ‘voor’ hij er is. Zij is echter ook de beschermer van het Portaal dat hij (telkens) weer vormt. Vandaar dat Artemis de beschermer van de deur is. Het is de vrouwelijke kracht die uitnodigt om de nieuwe stap te maken én tegelijk deze stap naar de toekomst beschermt. Die vrouwelijke strijdster zullen we verderop nog tegenkomen.

Radha-Krishna, Hindoe-afbeelding

Opgesloten

‘(...) het niet Merlijn is die slaapt, maar wijzelf (...)’
-
R.J Stewart (59)

John Matthews (20) schrijft ook uitgebreid over het feit dat Merlijn ‘vastgehouden’, ‘opgesloten’ (glazen kasteel) of ‘betoverd’ (door Nimue), wordt, of dat hij zich terugtrekt en ‘de schatten bewaart’ (Bardsey eiland). Of nog anders: dat hij opgesloten wordt in een kooi (vogelkooi – esplumoir) of in steen en rots.

John Matthews vergelijkt dat wat Merlijn overkomt met de Joods-Christelijke legenden van Enoch en Elia. Zij worden door God opgenomen in het paradijs. Daar krijgt Enoch de klinkende naam Metratron (144). John Matthews vindt daar vergelijkbare beschrijvingen van de plek waar ook Merlijn in wordt opgenomen: het is een plek tussen de werelden, buiten de tijd, of in het paradijs, die in de hemel, als een overzichtsplek is, als een vogelnest, en als een plek van visie. Het is de plek waar wijsheid haar zetel heeft en waar de ultieme transformatie mogelijk is. Het is het huis met de schatten, daar waar de profetieën vandaan komen. Deze plek is als het glazen kasteel tussen tijd en ruimte in, waar de mensheid en de wereld met zijn doorlopende historie te observeren valt. Het is een plek waar zowel Enoch en Elia vertoeven (zie het lijstje van de bard Talisien). Matthews concludeert:

‘Merlijn maakt zelf de keuze zich terug te trekken, om hemzelf de vrijheid te geven te blijven groeien en te blijven veranderen en zo de schatten van het leven te bewaren’ (19,20).

‘(…) Merlijn lijkt als diegene die reist door de wereld voor een tijd, om zich dan terug te trekken op een innerlijke plek, waar hij op een dag weer vandaan komt.’ (20)

Men spreekt echter ook over het tegenovergestelde principe: dat Merlijn vast komt te zitten en dat hij verstart. Het principe van vast komen te zitten hoort bij het feit dat het het vrouwelijke is dat tot beweging en inwijding uitnodigt. Het vrouwelijke principe heeft de ruimte tot groei en verandering in haar besloten. Het is het vrouwelijke (in ieder van ons) dat de doorgang naar de andere wereld, de nieuwe fase als de nieuwe kans bewaakt en verzorgt. Zie ook het verhaal van Adam en Eva, waar Eva Adam daartoe uitnodigt. Is er niet genoeg flexibiliteit dan kan ‘de man’, ‘de mens’ (het mannelijke in ieder van ons) vast komen te zitten (102). Het feit dat Merlijn volgens andere legenden gevangen raakt in iets wat onbeweeglijk is (steen en rots), zal mogelijk dus te maken kunnen hebben met het feit dat wijzelf als mensheid verstard zijn geraakt, dat we te weinig vernieuwen en dat we te weinig flexibel zijn.

Het zal verderop in dit boek steeds duidelijker worden dat er iets verstoord is geraakt in de laatste tijdsloop. In die verstoring is de kracht en het vermogen van het eeuwigheidswezen Merlijn (de transformerende Magiër) - dat steeds iets nieuws vormt - geblokkeerd geraakt.

We zijn verstard in een tredmolen van herhalingen en Merlijn kan zijn essentie niet voldoende meer uitvoeren. Daarom wordt het boek over Merlijn van Peter Quiller waarschijnlijk ook Merlin awakens (Merlijn ontwaakt) genoemd. Merlijn ontwaakt uit zijn verstarring om ons over de drempel te helpen naar een nieuwe tijd. Merlijn zegt hierover tegen Peter Quiller:

‘Het wordt gesuggereerd in jullie mythen dat Merlijn werd/wordt vastgehouden in een rots of grot, door een jonge vrouw. Jullie verhalen bevatten veel aspecten van een waarheid die in de loop van de tijd verstoord werd. Zeker, een bepaalde energie is afgesloten geweest in steen voor eeuwen, echter het wordt binnenkort ‘verlost’. Hoewel, het maar één aspect is van de bewustwording van Merlijn’ (7).

R.J Stewart verwoordt het zo:

‘We zouden net zo gemakkelijk kunnen observeren dat het niet Merlijn is die slaapt, maar wijzelf’ (59).

In verband met deze verstarring is het belangrijk te weten dat John Matthews eindigt met dat Merlijn ook ‘de Alchemist’ vertegenwoordigt. Het is deze spirituele alchemie die de menselijke ziel helpt op te stijgen boven zijn minder fijne kwaliteiten uit. Als deze kwaliteit weer wakker gaat worden - terwijl wij wakker worden - krijgen we hopelijk onze flexibiliteit en onze alchemistische krachten om boven onszelf uit te stijgen weer terug.

Concluderend maakt het bovenstaande duidelijk dat Merlijn (zowel in de literatuur als in de persoonlijke ervaring) veel mensen ‘overschaduwt’, inspireert en veel informatie doorgeeft. De Magiër is niet ván één iemand en hij werkt breed geschakeerd en op vele niveaus. Hij is zoveel meer dan de tovenaar in de legendarische verhalen. Hij blijkt aan de basis te staan van het leven zelf. Daarbij blijkt hij dat leven tekens opnieuw uit te dagen om over weer een nieuwe drempel, naar iets nieuws te gaan. Hij blijkt deel te zijn van de oerkracht van de Aarde zelf. Zijn mogelijkheid om van standpunt te veranderen, komt binnen deze natuur tot uiting in de vele vormen - dier en mens - die hij kan aannemen. Deze mogelijkheid valt ook terug te vinden in de wilde uitingsvormen van de natuur en het pad dat wij er doorheen banen.

In de afgelopen hoofdstukken is al veel duidelijk geworden over wie of wat Merlijn is en wat hij als principe en archetype vertegenwoordigt. De positie is ingenomen en de deur is geopend. Merlijn, als Magiër, staat echter niet alleen. De nummer Eén is slechts de eerst ingenomen positie binnen het grote veld. De positie, eenmaal ingenomen, wordt een evolutieproces, met opeenvolgende geometrische scheppingen. Er ontstaat een tijd(-gevoel) als een proces, welke voortschrijdt. De Magiër is deel van dit evolutionaire creatieproces; er worden verbindingen en relaties aangegaan, óók op kosmisch niveau. Merlijn vragen we daarom voorlopig even aan de zijlijn van dit onderzoek plaats te nemen. Hij is echter in essentie in en binnen alles aanwezig. Echter, om Merlijn en zijn essentie goed te begrijpen, is het ook van belang de andere scheppingsprincipes te leren kennen. Het Onderzoek schrijdt voort.

‘The green man’van Anne Stokes

Hoofdstuk 2.

De Dans van het Kosmisch Paar

2.1 De Moedergodin

Verborgen en mismaakt geraakt
De ware kracht niet meer gevoeld noch geweten Invocatie en activatie:

‘Goddelijke Moeder,
Levengeefster, Bron van Liefde, Voedster van Geluk, Levensdraagdracht, die in ieder van ons, multidimensionaal en multi-gefragmenteerd, aanwezig is en vraagt om heelheid in onze ervaring.’

De Hogepriesteres

‘De oude Soemerische woorden voor Een en Twee zijn ook die voor man en vrouw.’ (26)

Zoals al aangegeven is de Kosmische Oermoeder zeer belangrijk binnen het verhaal van Merlijn. In de verschijning van Merlijn en in zijn werkzaamheid op Aarde is zijn vrouwelijke wederhelft niet ver weg. Als de één verschijnt, verschijnt ook de ander.

Laten we daarom naar de volgende stap kijken die ‘de Zot’ zet op zijn ontwikkelingsweg van de Tarot. Nadat hij zijn manifestatietalent in zichzelf ontwikkeld heeft en positie heeft ingenomen, komt hij in contact met ‘de Hogepriesteres’. Hij heeft de betekenis van deze vrouwelijke kracht te verinnerlijken, wil hij verder kunnen op zijn weg.

In het kader is de algemene betekenis van deze kaart te vinden. Daar valt te lezen dat de Hogepriesteres óók twee zijden van de schepping verbindt. Zoals de Magiër ‘boven en beneden’ verbindt door een positie in te nemen, waardoor hij zijn creatievermogen verkrijgt, zo staat de Hogepriesteres tussen de zuilen ‘Boaz en Jachin’ (44). Deze zuilen staan symbool voor de geschapen dualiteit. Een dualiteit die zij zowel schept als er deel van is. In het samenspel van deze twee kosmische krachten (de Magiër en de Hogepriesteres als Moedergodin) ontstaat de schepping. Dat is goed te zien in het plaatje van de Old Path Tarot. Sommigen zien in de kroon de fases van de maan, maar volgens mij is het haar vermogen als kracht. Een vermogen dat als een stralenkrans bij veel heiligen en Goden terug te vinden is. De Sjamaanse visie is dat boven het hoofd zich de zielenkracht bevindt. Deze zielenkracht is gezeteld buiten de tijd en de ruimte die ons fysieke lichaam inneemt. Veel heiligen zie je met een vergelijkbare stralenkrans afgebeeld. Ook zou dit maan/zon symbool boven het hoofd terug te voeren zijn tot het beeld van het gewei, (ook te zien bij Merlijn van de Old Path Tarot). Het is het gewei van de Rendier-Moeder die de zon in haar gewei meeneemt. Verderop zal de Rendier-Moeder verder besproken worden (46).

Tarotkaart De Hogepriesteres

De tarotkaart is genummerd met het romeinse cijfer II. Ze is de vertegenwoordiging van de Godin.
Zij is de complementaire partner en de tegenpool van de Magiër, die onze bewuste geest en rede voorstelt. Ze bezit al zijn vaardigheden en vermogens maar ze is meer subtiel en daardoor op een andere manier merkbaar. De Magiër genereert zijn eigen kracht terwijl de Priesteres gebaseerd is op de krachten van het leven zelf.
De Hogepriesteres zit tussen een zwarte en een witte pilaar in. Met de nummer II verbeeldt zij de dualiteit van het leven dat uiteenvalt in openbaar en verhuld, donker en licht, bewust en onbewust, actief en passief.
In de Rider Tarot is daar ook nog een J op de witte en een B op de zwarte pilaar te zien. Tussen de pilaren hangt een prachtig geborduurd gordijn of sluier, druk versierd met palmbomen. Haar blauwe gewaad staat voor haar emotionele en ontvankelijke wijsheid. Aan haar voeten ligt nog een maansikkel en haar gewaad lijkt door te stromen in het water aan haar voeten. Het blauw van de zee geeft ook de onbewuste processen weer. In haar schoot houdt zij de Thora vast. De Thora is half verborgen door haar gewaad, de gesloten hand, het gesloten gordijn en de maansikkel duiden op de kennis die door de bewuste geest wel geweten maar nooit helemaal doorgrond kan worden. Daarbij geeft de maansikkel, haar natuurlijke affiniteit met de krachten van de natuur en de natuurlijke cycli weer. Haar hoofd is gekroond met een diadeem of kroon, die lijkt op het gewei van de Magiër van de Old Path Tarot. Het zonnekruis op haar borst duidt op de vier kleuren van de arcana die door de Hogepriesteres intuïtief juist geïnterpreteerd en benut worden. Haar blik is sereen en meditatief. De Hogepriesteres verbeeldt de collectieve wijsheid of ziel van een mens: de gezamenlijke macht van zowel de bewuste als onbewuste geest. Ze is ook de brug tussen onze bewuste en hogere zelf, door ons te onderwijzen door onze dromen en ons onderbewustzijn. Het is in ons onderbewustzijn waar we de sleutels houden van het Universum (24, 44,45,46,47)

In ‘The Old Path Tarot’ wordt de ‘Hoge Priesteres’ verbonden aan ‘menselijke wijsheid’. Ze vergelijken haar met een vrouwelijk Paus of met de Godin Isis of met de Griekse Godin Persephone, of met Eva van voor de zondeval. Ze symboliseert de terugkeer van de Heilige Geest, die gezien werd als het vrouwelijke aspect van de Heilige drie-eenheid. Zodra ‘de onbevangen Zot’ de krachten van de Magiër in zich wakker heeft geroepen leert de Hogepriesteres hem zich te verbinden met het leven, met de nog onbegrepen en onbewuste natuur, met de ruimte om hem heen, met de wijsheid en het mysterieuze spirituele (23,24).

De Keizerin

Daarna staat er gelijk nog een vrouwelijke kaart op onze levensweg. De volgende kaart in de Tarot is ‘de Keizerin’. Wat is de betekenis van die twee vrouwelijke aspecten zo snel achterelkaar? Hieronder lezen we de algemene betekenis van ’de Keizerin’. Daarna wordt er onderzocht wat de betekenis is van deze dubbele vrouwelijke verschijning.

In de Old Path Tarot wordt beaamd dat ‘de Keizerin’ ‘een’ belangrijke kaart is die de energie van de Grote Moeder vertegenwoordigt. Dat ze zowel de natuur om ons heen vertegenwoordigt, als ook de natuur binnenin ons zelf. Het is de zich altijd ontvouwende bron van levenskracht. De makers van de Old Path Tarot zien ‘de Keizerin’ als een voorchristelijke Godin, wiens energie vóórgegaan wordt door ‘de Hogepriesteres’. De energie die ‘de Hogepriesteres’ initieert, wordt door ‘de Keizerin’ voor ons op Aarde neergezet. De Keizerin symboliseert dan ook vruchtbaarheid. Zij zorgt voor zekerheid en verzorgt ons met voeding en verblijdt ons met ‘de bloesem’. De keerzijde van haar vermogen is dat ze onze plannen kan doorkruisen met stormen en rampen, die als het ware haar karmische gevoelsvariaties zijn. In die zin kan ze net zo goed ‘de grote recycler’ genoemd worden (47).

Om het gegeven te kunnen begrijpen van deze twee goddelijke vrouwelijke principes – de Hogepriesteres en de Keizerin - achter elkaar op onze levensweg, duiken we eerst in de principes van dualiteit en polariteit. Maar we beginnen met het cijfer twee.

Graancirkel Moedergodin

Tarotkaart: de Keizerin