UFO’s: de 100 meest
indrukwekkende
ufo-dossiers

Overweldigend bewijs voor ufo’s
& buitenaards leven

Deel I

Dossier 1 t/m 50

Coen Vermeeren

Vijfde druk

UFO’s: De 100 meest indrukwekkende ufo-dossiers
Overweldigend bewijs voor ufo’s & buitenaards leven
Deel 1 – Dossier 1 t/m 50

Eerste druk: januari 2021; 2e druk: februari 2021

3e druk: februari 2021; 4e druk: april 2021; 5e druk: september 2021
ISBN: 9789464610109

Copyright © 2021 www.obeliskboeken.nl www.instagram.com/obeliskboeken

Uit deze uitgave mag uitsluitend iets verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie, microfilm, opnamen, of op welke andere wijze ook, hetzij chemisch, elektronisch of mechanisch, na voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Er is getracht alle rechthebbenden van de in dit boek opgenomen figuren en foto’s te achterhalen en hen toestemming te vragen. Mocht iemand desondanks menen dat zijn rechten niet zijn gehonoreerd, dan verzoeken we hem of haar met de uitgever contact op te nemen.

Any part of this book may only be reproduced, stored in a retrieval system and/or transmitted in any form, by print, photo print, microfilm, recording, or other means, chemical, electronic or mechanical, with the written permission of the publisher.

Inhoudsopgave

Inleiding

Deel I – Dossiers 1 t/m 50

1. USS Nimitz, Grote Oceaan, 14 november 2004

2. International Space Station, 19 augustus 2020

3. Op weg naar de Maan, 18 juli 1969

4. Kenneth Arnold, 24 juni 1947

5. Het incident met de ‘tether’, 25 februari 1996

6. Japanese Airlines, Alaska, USA, 17 november 1986

7. Air Aurigny, Kanaaleilanden, UK, 23 april 2007

8. Washington DC, USA, juli 1952

9. Ufo-golf, België, 1989-1991

10. Bentwaters, Groot-Brittannië, 26 & 28 december 1980

11. Malmstrom AFB, Montana, USA, 16 maart 1967

12. Tsjernobyl, de Oekraïne, 26 april 1986

13. Soesterberg, Nederland, 3 februari 1979

14. Ariel school, Ruwa, Zimbabwe, 16 september 1994

15. Maassluis, Botlek, Nederland, 11 april 2014

16. Spiraal, Noorwegen, 9 december 2009

17. ‘Alien Reproduction Vehicle’, november 1988

18. Bol bij de Zon, 11 maart 2012

19. Pentagon, Washington DC, USA, 23 december 2018

20. Vancouver Island, Canada, 8 oktober 1981

21. Popocatepetl vulkaan, Mexico, …voortdurend…

22. Hamburg, Duitsland, 4 november 1697

23. Foo Fighters, WWII, 1940-1945

24. Bremen Airport, Duitsland, 5 januari 2014

25. Virtsu, Estland, februari 1980

26. Voronezh, Rusland, 27 september 1989

27. New York, USA, 13 oktober 2010

28. Ezechiël, Bijbel, 1974

29. Puerto Rico, USA, 25 april 2013

30. O’Hare Airport, Chicago, USA, 7 november 2006

31. Space Shuttle Atlantis, februari 2013

32. Costa Rica, luchtfoto, 1971

33. Campeche, Mexicaanse luchtmacht, 5 maart 2004

34. Olympische Spelen, London, 29 juli 2012

35. SpaceX, Elon Musk, USA, 1 september 2016

36. Dalnegorsk, Rusland, 29 januari 1986

37. Battle of Los Angeles, USA, 24-25 februari 1942

38. Iarga, Oosterschelde, Nederland, 1969

39. Kapustin Yar, Rusland, 28 juli 1989

40. Socorro, New Mexico, USA, 24 april 1964

41. Trumbull County, Ohio, USA, 14 december 1994

42. S. Carlos de Bariloche, Argentinië, 31 juli 1995

43. Great Falls, Montana, USA, 15 augustus 1950

44. Gorredijk, Friesland, januari-maart 1974

45. New Mexico, USA, 23 augustus 1950

46. De Baltische Zee, juni 2011

47. Hanford Atomic Plant, Washington State, USA, januari 1945

48. Falcon Lake, Canada, 20 mei 1967

49. Dexter Michigan, USA, 20 maart 1966

50. ‘Spookschepen’, Grote Oceaan, augustus 1973

Appendix

Index

Lijst van afkortingen

Lijst van websites

dr.ir. Coen Vermeeren

Inleiding

Mijn hele werkzame leven bracht ik door in de wereld van de lucht- en ruimtevaart. Ik studeerde en promoveerde bij de faculteit L&R van de Technische Universiteit Delft. Ik gaf jarenlang les aan eerste- en tweedejaars studenten van onze faculteit in de vakken Materialen, Constructies en Productietechnieken. Ook begeleide ik afstudeerders en promovendi. Vijftien jaar was ik hoofd Studium Generale aan mijn universiteit en in die hoedanigheid verantwoordelijk voor een belangrijk stuk academische vorming van de universitaire gemeenschap in Delft. Via mijn studenten kwam ik in 2008 in aanraking met het ufo-onderwerp. Dat was het begin van een grote reis die nog niet is geëindigd.

Tot grote teleurstelling van de vele honderdduizenden ufo-getuigen en vele anderen in onze maatschappij, doen universiteiten geen onderzoek naar ufo’s. Zelfs niet als tienduizenden ufo-waarnemingen gedaan worden door piloten van verkeersvliegtuigen en gevechtsvliegtuigen. Ook niet als ze worden waargenomen door luchtverkeersleiders met hun radarapparatuur, of gezien worden door astronauten in hun ruimtestations.

Waarom is onze wetenschap eigenlijk niet geïnteresseerd in ufo-waarnemingen? Je zou zeggen, dit zijn toch allemaal getrainde waarnemers, mensen die weten wat we in de lucht en in de ruimte kunnen tegenkomen? Nee, de wetenschap en de universiteit hebben hun oordeel klaar: ufo’s zijn onzin.

Niet dat studenten niet geïnteresseerd zijn in ufo's – die zijn zeer geïnteresseerd – maar de officiële ‘wetenschappelijke consensus’ over ufo's is dat ze niet bestaan en als we er een tegenkomen, dan kan dat met conventionele middelen worden uitgelegd. En als het niet met conventionele middelen kan worden uitgelegd, dan negeren we het gewoon. En als dat ook niet helpt en iemand heeft het er toch over dan zullen we hem belachelijk maken. En als het dan niet ophoudt, dan zullen we hem ontslaan en er op die manier voor zorgen dat het probleem van ufo’s verdwijnt…

Waarom zou dat zo zijn? Het is niet alleen reputatieangst van 'wetenschappelijke' instellingen die hierbij een rol speelt, het is veel meer dan dat. Het is meer en meer een kwestie geworden van een overlevingsstrijd van een stervend paradigma. Je zou het ook positief kunnen uitleggen. Het hardnekkig ontkennen en onderdrukken van het feit dat ufo’s bestaan is een belangrijk signaal dat er reeds een nieuwe tijd is aangebroken. Het oude is echter nog niet helemaal verdwenen. Het oude voelt zich bedreigd. Het strijdt voor zijn voortbestaan.

Het oude paradigma betreft niet alleen ufo’s. Al onze menselijke systemen zijn in crisis. De chaos die hiervan het gevolg is, is op dit moment extreem voelbaar. Kijk begin 2021 alleen al naar het spektakel in Amerika met de presidentsverkiezingen. Maar ook de hele crisis rond het verkoudheidsvirus spreekt boekdelen. Of de waanzin rond de klimaatdiscussie. Allemaal tekenen aan de wand.

We kunnen constateren dat de wetenschap en de media tientallen jaren uiterst succesvol zijn geweest in het ontkennen van het belang van het ufo-onderwerp. Een belangrijke vraag die daarom door heel veel mensen nog altijd gesteld wordt is: hoe serieus is het ufo-onderwerp eigenlijk? Mijn antwoord is steevast: heel serieus en het zou onder andere de taak van de wetenschap moeten zijn om dat onderwerp grondig te onderzoeken. De wetenschappelijke methode is daar – hoewel niet exclusief – heel geschikt voor. De vraag is inmiddels wel of de gemiddelde wetenschapper nog wel voor een dergelijk onderzoek geschikt is…

Wetenschappelijk onderzoek is erop gericht objectief feiten te ontdekken, te meten en vast te leggen en te analyseren. Maar de wetenschap is, net als veel maatschappelijke systemen, ook niet meer wat het geweest is. Opportunisme, uitwassen en belangenverstrengeling tot aan criminaliteit tieren ook daar welig. Gelukkig heb ik nog een uitstekende wetenschappelijke opleiding genoten om de fysieke werkelijkheid te kunnen onderzoeken. Maar hoe doe je onderzoek naar zo´n ongrijpbaar en tegelijkertijd beladen onderwerp als ufo’s?

Allereerst doe je dat weloverwogen. Het was niet zozeer dat ik bang was mijn reputatie op het spel te zetten. Ik ging er nog vanuit – heel naïef, dat weet ik inmiddels – dat de wetenschap een neutraal instrument is. Waarnemingen zijn tenslotte waarnemingen en feiten zijn feiten. Dus maakte ik een overzicht van het onderzoeksterrein, bepaalde de belangrijkste factoren en verdiepte me daarin tot zover dat kon.

Al heel snel zag ik dat de relevantie onvoorstelbaar groot was en dus nam ik contact op met de belangrijkste mensen op het terrein. Dat waren, onder anderen:

•Generaal Wilfried De Brouwer (Belgische Luchtmacht);

•Paul Hellyer, Minister van Defensie van Canada, ingenieur en piloot;

•NASA-astronaut Edgar Mitchell (6e man op de Maan);

•Stanton Friedman, nucleair fysicus en zijn hele leven ufo-onderzoeker;

•Kolonel John Alexander, US Army;

•Leslie Kean, onderzoeksjournalist en schrijfster van het boek ‘UFO’s Generals, Pilots and Government Officials Go on the Record’ (2010);

•dr. Carol Rosin, NASA, voormalig lid van de staf van Wernher von Braun (voormalig SS en ontwerper van de V-2 – de eerste interballistische raket – na de oorlog in de USA bij NASA, hoofd van het Apollo-project);

•Kolonel Charles Halt, US Army en ondercommandant van de basis Bentwaters in de UK;

•Kapitein Robert Salas, US Army en nuclear missile launch officer op Malmstrom AFB, USA.

Allemaal mensen (Von Braun niet uiteraard) die ik persoonlijk heb ontmoet en gesproken, ofwel live, of via skype. Edgar Mitchell was in 2013 via skype bij mijn boekpresentatie aanwezig. Dit zijn de inhoudelijk experts, veel hoger kun je niet. Dat heet dus ‘je huiswerk doen’. Ik verwijs iedereen verder naar mijn boek ‘Ufo’s bestaan gewoon’ (2013), inmiddels in 8e druk.

Feit is dat er wereldwijd veel belangstelling bestaat voor ufo´s en buitenaards leven. Ik heb het dan nog niet eens over Hollywood en Netflix. Nee, er gaat geen week, of zelfs geen dag voorbij zonder dat er ergens in de wereld een serieuze ufowaarneming wordt gedaan. Af en toe wordt daar zelfs aandacht aan besteed in de media. Soms serieus, meestal in de tabloids.

Tegelijkertijd is een serieuze benadering van het onderwerp onmogelijk. Je mag er nog net over praten – zolang je het maar belachelijk maakt – maar onderzoek doen, dat kan niet. Toch zie ik signalen die wijzen op een verandering van mentaliteit, meer openheid. Misschien dat er inmiddels een kritische massa is bereikt. Tegelijkertijd kan het zijn dat niet alle mainstream disclosure (openbaarmaking) tot doel heeft om het ware verhaal over buitenaardse aanwezigheid rond onze planeet te bewijzen. De grote vraag blijft altijd, wat is fake news and wat is echt nieuws – en onderliggend, wie heeft waar precies belang bij?

2017-2020

Eén van de meest spectaculaire momenten van recente ufo-disclosures vond plaats in december 2017. Mainstream media zoals The New York Times en CNN kwamen met beelden van ufo’s, gefilmd met de infrarood-boordcamera’s van F-18-jachtvliegtuigen van de US Navy. De beelden dateren van 2004 (en 2014-15) toen ervaren gevechtspiloten van het Amerikaanse vliegdekschip de Nimitz, herhaaldelijk een of meerdere ufo’s zagen en vastlegden. En niet alleen zij zagen het, hun radar ´zag´ het ook, waarmee is aangetoond dat het daadwerkelijk fysieke objecten waren. De piloten, die te horen zijn op de filmbeelden van de ufo’s, zijn ongelooflijk enthousiast: dit hebben ze nog nooit gezien! Ze zijn totaal overdonderd, want de onbekende objecten vliegen met extreem hoge snelheden, manoeuvreren op onmogelijke manieren en zonder een zichtbare wolk van verbrandingsgassen achter zich. Ze blijken zich niet alleen met groot gemak door de lucht te bewegen, maar ook door het water. Soms stijgen ze in een fractie van een seconde op en verdwijnen letterlijk uit de dampkring.

De piloten vertellen voor de camera dat het inderdaad om fysieke objecten ging. Wat zou het geweest kunnen zijn? Het waren geen Amerikaanse toestellen. Kwamen ze van de Russen of van de Chinezen? Die ontkennen dat en ook de Amerikanen sluiten dat uit. De getuigen moeten concluderen dat er voertuigen bestaan die beschikken over technologie die officieel nog nergens op de planeet bestaat. Op de vraag of het hier misschien om buitenaardse voertuigen zou kunnen gaan zeggen de betrokkenen dat die kans inderdaad ‘heel groot’ is. Maar een volmondig ‘ja’ geven ze niet.

Nemen de media het verhaal over? Ja, dat doen ze, maar niemand vraagt echt door want ufo’s waren toch onzin? En er is ook nog zoiets als de waan van de dag. Een crisis links of rechts. Het belang van deze verbijsterende informatie ontgaat journalisten compleet. De meesten mensen dus ook. Het belang van de beelden wordt niet geduid. Ook oud-collega’s van mij halen de schouders op en zeggen dat er ‘geen bewijs is’… Maar wat is bewijs eigenlijk? En dus gebeurt er verder niets.

Ogenschijnlijk, want er blijkt al jarenlang door het Pentagon onderzoek te zijn (of te worden) gedaan naar ufo’s. Iets dat altijd is ontkend. Zien we hier openheid of krijgen we nu iets te horen waarvan later pas de ware bedoelingen zullen blijken?

Dat was in 2017. In 2020 komen de US Navy en het Pentagon naar buiten met het bericht dat de beelden uit 2004 echt zijn. Er is niet mee gerommeld, zeggen ze. Maar ze weten niet wat voor objecten het zijn en waar ze vandaan komen… Echt niet? Doen ze daar nu onderzoek naar? Nee, want het ufo-onderzoeksprogramma liep tot 2012… Uiteraard. Ufo’s zijn immers onzin. Dat er überhaupt onderzoek naar is gedaan…

Ruim 75 jaar ufo-waarnemingen

Voor sommigen is dit allemaal nieuws, maar het incident in 2004 is niet uniek: ufo´s werden en worden veelvuldig waargenomen. Wie in de recente geschiedenis duikt, komt honderdduizenden ufo-waarnemingen tegen. Sinds de Tweede Wereldoorlog is er geen enkel moment aan te wijzen waarop er geen uiterst bijzondere ufo-waarnemingen zijn gedaan.

Een aantal zeer indrukwekkende ufo-waarnemingen werd bijeengebracht door dr. Steven Greer en zijn team. Greer gaf, in wat bekend is geworden als het ‘Disclosure Project’, in mei 2001 met een twintigtal directe getuigen een persconferentie in Washington DC. Daar werd redelijk veel aandacht aan besteed in de Amerikaanse media, maar niet in Nederland of België. Doel van het Disclosure Project was om openheid te geven naar het publiek en de overheid aan te zetten tot openbaarmaking van de geheime ufo-dossiers. De getuigen gaven aan daarover onder ede te willen komen getuigen voor het Congres…

Toen werd het zomer en vonden er op 11 september aanslagen plaats in New York en Washington DC. De wereld ging een fase in van een continue oorlog tegen het terrorisme en ufo’s verdwenen naar de achtergrond. Tot december 2017?

Nog altijd zijn de diverse ufo-dossiers van het Disclosure Project buitengewoon indrukwekkend. Naast de twintig getuigen van de persconferentie, is er nog een vijftigtal aanvullende getuigenissen opgenomen in het boekwerk van het project. Allemaal zeer serieuze verhalen, van serieuze mensen tot op de hoogste niveaus. Het Disclosure Project behelst in zijn totaliteit bijna 500 ufo-dossiers, bijeen gebracht door Greer. Getuigen die bijna zonder uitzondering met naam en toenaam onder ede over hun ervaringen willen vertellen. En daarnaast bestaan er ook nog andere studies, zoals het Franse COMETA-onderzoek uit 1999. Het eindrapport was het resultaat van een onderzoek naar de relevantie van het mondiale ufodossier en werd gedaan door een commissie van militairen en wetenschappers onder leiding van een Franse luchtmachtgeneraal. Een belangrijk werk, in mijn ogen, dat echter mede vanwege de Franse taal waarin het werd geschreven nauwelijks bekendheid kreeg.

Naast dat COMETA een aantal internationale ufo-zaken belichtte, filosofeerde men vooral over de waarschijnlijk zeer verstrekkende consequenties van Disclosure van het hele ufo-dossier. Want naast het formuleren van de eindconclusie –

”De buitenaardse hypothese is, wetenschappelijke gezien, de meest waarschijnlijke”

– wees men tegelijk op een totale revolutie aangaande alle fundamenten van onze samenleving. Want wat zijn de gevolgen van buitenaards contact voor de wetenschap, de economie, de politiek en niet in de laatste plaats religies? In één woord: enorm! Misschien is dat waarom er bij belanghebbenden zoveel weerstand is tegen ufo-disclosure en buitenaards contact?

Drie belangrijke zaken kunnen worden geconstateerd:

•er bestaan vele duizenden goed gedocumenteerde ufo-waarnemingen waarvoor geen alledaagse verklaring kon en kan worden gevonden;

•een groot deel van die ufo-waarnemingen wordt gedaan door goed getrainde en betrouwbare waarnemers, onder wie militairen, piloten, luchtverkeersleiders en astronauten;

•maar het wordt bewust geheim gehouden en er wordt nauwelijks ruchtbaarheid aan gegeven.

Duizenden goed gedocumenteerde ufo-waarnemingen zijn dus nog altijd geheim. Er zijn desondanks nog altijd heel veel overtuigende zaken publiekelijk te vinden. Iedereen kan ufo’s waarnemen en in dat opzicht denk ik dat er waarschijnlijk vele honderden miljoenen mensen de afgelopen eeuw ufo’s hebben gezien. Voor mij zijn de getuigenissen van getrainde waarnemers van extra groot belang. Dat zijn nogmaals, piloten, militairen, luchtverkeersleiders en zelfs astronauten. Professionals, die weten wat er zich allemaal in de lucht kan bevinden aan technologie en weersomstandigheden. Waarom zouden we de mensen die wij de meest geavanceerde voertuigen – verkeersvliegtuigen, gevechtsvliegtuigen en ruimtevaartuigen – toevertrouwen, inclusief het kernwapenarsenaal, niet serieus nemen als zij hun ervaringen delen over ongeïdentificeerde objecten die zij tijdens hun werk hebben waargenomen?

Meerdere astronauten, aan zowel de Amerikaanse als de Russische kant, maken melding van ufo’s in de buurt van hun ruimtevoertuigen en -stations. Piloten van militaire en civiele vliegtuigen vertellen over hun ufo-ervaringen. Militairen van nucleaire raketinstallaties – zowel in de VS, de EU als in Rusland – vertellen dat ufo’s diverse keren al hun raketten offline haalden. Onderaards opgestelde, onafhankelijke raketsystemen met nucleaire ladingen werden één voor één afgeschakeld. Dat gebeurde niet één of twee keer, maar honderden keren. Van enkele tientallen daarvan hebben we zowel gedeclassificeerde documenten tot onze beschikking als de getuigenverklaringen van de ondergrondse bemanningen en bovengrondse bewaking.

Ook in ons land werden in 1979 ufo’s waargenomen boven de Amerikaans-Nederlandse militaire basis Soesterberg. Er is altijd van hogerhand ontkend dat er nucleaire wapens in Nederland lagen, tot ministers en premiers openlijk toegaven dat die wel degelijk op de luchtmachtbasis Volkel lagen. Of ze ook op Soesterberg lagen wordt niet gezegd, maar dat lijkt niet onwaarschijnlijk. Klokkenluiders die anoniem wilden blijven, meldden dat ufo’s boven Soesterberg de printplaten van nucleaire raketten doorbrandden. Wie daar de bloedstollende verhalen van Russische en Amerikaanse collega’s naast legt, geeft de Nederlandse getuigen in elk geval het voordeel van de twijfel.

Het enige zogenaamd wetenschappelijke onderzoek dat ooit naar ufo’s is uitgevoerd in de jaren ’60 resulteerde in het zogeheten Condon Report. Condon was verbonden aan de universiteit van Colorado en kreeg van de Amerikaanse luchtmacht opdracht de meer dan 12.000 ufo-waarnemingen, verzameld in Project Blue Book, te onderzoeken. In totaal bleven er precies 701 ufo-waarnemingen ‘unidentified’. Condon – die volgens meerdere insiders zijn conclusies al ontving bij voordat het ‘onderzoek’ begon – concludeerde ‘dat er voor de wetenschap geen eer aan het ufo-dossier viel te behalen’. De 701 gevallen zouden, zo stelde hij, bij nader onderzoek ook allemaal vallen onder het kopje ’identified’.

Die conclusie werd niet gedeeld door de direct betrokkenen, want die 701 ufowaarnemingen bleken bij nadere beschouwing juist uiterst goed gedocumenteerd te zijn. Grondige studie toonde aan dat er vaak sprake was van meerdere getuigen die elkaars verhaal konden bevestigen. Ook ging het hierbij vaak om getrainde waarnemers zoals militairen, piloten, astronauten en luchtverkeersleiders. Ook was er in veel gevallen foto- of videomateriaal voorhanden naast radargegevens. In veel gevallen vond men zelfs fysieke sporen, bijvoorbeeld indrukken in de grond, verhoogde stralingsniveaus of zelfs gecrashte ufo’s, met levende of overleden bezoekers. Deze zaken afdoen als oninteressant is niet alleen buitengewoon onwetenschappelijk maar neigt naar criminaliteit. Het is ook een gemiste kans. Want als er wél buitenaards leven is, dan wordt door het stelselmatig ontkennen daarvan de mensheid de kans ontnomen om contact te maken met andere werelden. Dat zou je zelfs kunnen zien als een misdaad tegen de menselijkheid. Niet in de laatste plaats vanwege het tegenhouden van de introductie van werkelijk duurzame energie- en transportmogelijkheden voor onze planeet.

Technologie

Daarmee komen we op een zeer belangrijk aspect van het ufo-dossier, dat bij het grote publiek maar zelfs bij techneuten niet of slechts gedeeltelijk bekend is en vaak onbenoemd blijft: het technologische aspect van ufo’s. Het was ook hetgeen ik onmiddellijk erkende als bijzonder relevant voor techniekstudenten. Ufo’s blijken namelijk de wetten van de zwaartekracht en wrijving zoals we die nu kennen, volledig onderuit te halen. Het is een vaststaand feit dat de technologie die we gedemonstreerd zien worden door ufo’s, nieuwe mogelijkheden schept voor wat betreft onze transport- en energieproblematiek. Het ontsluit zelfs een volledig nieuwe natuurkunde.

Dat werd onderschreven door verschillende getuigen van het Disclosure Project. Zij vonden dat de ufo-technologie ten dienste gesteld zou moeten worden van de bewoners van deze planeet. En wel per direct. Onze planeet kraakt in al zijn voegen: de strijd om de grondstoffen en tegenstrijdige belangen inzake transport en energie hebben een vernietigende uitwerking op de Aarde. Vandaar de urgentie om de ufo-dossiers te ontsluiten en buitenaardse technologie met elkaar te delen. Het ufo-onderwerp moet dus ook en vooral op een technische universiteit bloedserieus genomen worden. Er zaten daar dagelijks vele duizenden jonge getalenteerde mensen die er klaar voor zijn om een nieuwe wereld te creëren, een nieuw paradigma te starten. Die worden letterlijk onwetend gehouden en getraind om het oude paradigma zo lang mogelijk uit te melken. Kennelijk mag dat in het belang van een kleine groep belanghebbenden ten koste gaan van alles wat we hebben: de planeet, planten, dieren en mensen, inclusief onze vrijheid.

Zijn we alleen?

Maar er is misschien iets nog wezenlijkers dan alleen techniek: het feit dat we niet alleen zijn. ET is er ook en we moeten ons afvragen wat ze hier komen doen. Ik denk dat de mensheid nog een paar hele serieuze keuzes moet maken. Bijvoorbeeld over onze eigen geloofssystemen, zoals daar zijn: economie, politiek, religies, technologie en wetenschap, om maar eens wat te noemen. En keuzes over onze huidige manier van het exploiteren van de planeet, van het menselijk potentieel. Keuze over wat echt belangrijk is. Of iedereen die op de planeet geboren wordt dezelfde kansen krijgt, dezelfde rechten en plichten heeft. Of we onze eigen nationale en internationale wetten überhaupt serieus nemen zodat ze gelden voor iedereen en altijd, of dat ze gebruikt worden hoe en wanneer dat uitkomt. Over wat vrije wil en vrijheid inhouden, of dat iets te maken heeft met zingeving, of er een schepper bestaat... We zijn op Aarde nog maar net begonnen en we komen al keiharde grenzen tegen. Grenzen die met voeten getreden worden en zorgen voor enorme uitdagingen.

Maar stel dat we die keuzes niet zelf gaan maken, zouden zij – onze intergalactische broeders en zusters – de puberteit van de mensheid dan laten eindigen met de vernietiging van zijn eigen planeet? Of bestaan er intergalactische geloofssystemen en wetgeving die ingrijpen op dat moment toestaan? Gek genoeg is ook hierover veel bekend en de tijd dringt.

Een buitenaardse invasie?

Terug naar de actualiteit. Waarom wordt er nu zo druk gespeculeerd in de mainstream media over het bestaan van buitenaardse leven? Wordt de mensheid ergens op voorbereid? The To The Stars Academy was de groep die het nieuws in 2017 naar buiten bracht over de ufo’s bij de Nimitz. Het Pentagon en de US Navy hebben in 2020 bevestigd dat de beelden echt zijn en dat er niet mee is gerommeld. Maar ze zouden niet weten wat voor objecten het zijn… Is het aannemelijk dat er na 200 jaar moderne wetenschap, waarvan ruim 100 jaar luchtvaart en ruimtevaart, nog altijd onverklaarbare dingen kunnen plaatsvinden in de lucht? Kennen zwaar getrainde gevechtspiloten het verschil niet tussen een weerballon en een Boeing? Kan de radar zich keer op keer vergissen? Kennen meteorologen nog niet ieder weerfenomeen?

Dus waarom nu ineens al die openheid over wat altijd het grootste geheim is geweest van het Amerikaans militair-industrieel complex? Onderzoekers van de ufo-dossiers komen niet alleen de uitgebreide ufo coverup tegen. Al heel lang wordt gespeculeerd dat er vanuit het gedachtengoed van een verenigde planeet – de zogenaamde New World Order – een invasie van buitenaardsen moet worden geveinsd om de mensheid te dwingen één wereldbestuur te accepteren. Wat nu gebeurt met organisaties als de WHO, de UN en de EU, om alle volkeren te verplichten om met mondmaskers op te lopen, zich te social distancen, binnen te blijven, hun bedrijven te sluiten en zich verplicht te laten vaccineren, dat alles, zou dat op enig moment nog eens versterkt worden door een fake alien invasion? Desperate times, desperate measures? Ronald Reagan zei ooit in een toespraak voor de Assemblee van de United Nations het volgende:

“Misschien hebben we enige externe, universele dreiging nodig om ons onze gemeenschappelijke band te laten erkennen. Ik denk af en toe hoe snel onze verschillen wereldwijd zouden verdwijnen als we geconfronteerd werden met een buitenaardse dreiging, van buitenaf. En toch, vraag ik u, is er niet al een buitenaardse kracht onder ons aanwezig? Wat is er vreemder voor de universele aspiraties van onze volkeren dan oorlog en de dreiging van oorlog.“

Sommigen, zoals op zijn sterfbed Wernher von Braun, waarschuwden ons dat men zou proberen ons te misleiden met een fake buitenaardse invasie. Carol Rosin, zijn assistente, moest er voor zorgen dat er, als hij dood was, geen wapenwedloop in de ruimte zou worden gestart. Wat zien we dat er in de USA in 2018 is opgericht? Een Space Force als volwaardig onderdeel van het Amerikaanse leger. Waar is die voor bedoeld? Dominantie in de ruimte, dat is duidelijk. Maar dominantie over wie precies? Andere ruimtevarende naties? Of speelt er meer?

Steven Greer, de man van het Disclosure Project in 2001, is er duidelijk over. Men zal proberen om twee dingen voor elkaar te krijgen: het verenigen van de hele wereldbevolking onder één wereldbestuur en het creëren van een cordon rondom de planeet om buitenaardsen duidelijk te maken dat deze planeet verboden toegang voor ze is en om te zorgen dat niemand zomaar van de planeet af kan.

Vriend of vijand?

Greer en zijn groep getuigen zijn er na ruim dertig jaar onderzoek van overtuigd dat de buitenaardse bezoekers geen vijandigheden nastreven. Als dat zo was, waren we er al lang geweest, aangezien ze niet alleen superieure transport- en energiesystemen maar ook wapens. Zeker, er waren ET-groepen die kwade zin hadden. Er zijn zaken gebeurd, overigens met medeweten en instemming van een paar opportunistische aardbewoners, die het daglicht niet konden verdragen. Maar de bezoekers zijn uitermate vriendelijk en waarschuwen ons al decennia dat de mensheid door zijn manier van handelen, de hele planeet en alles wat er op leeft aan het vernietigen is. Kosmische wetgeving verplicht andere beschavingen een planeet te assisteren waar het niet goed mee gaat. De detonatie van de eerste atoomwapens, die van verre te zien waren, bracht de totale vernietiging van onze planeet een forse stap dichterbij en daarom was onmiddellijk actie noodzakelijk. Geef pubers in de Nieuwjaarsnacht geen zak kanonslagen en een bushokje op hetzelfde moment.

Is dat dan ook de reden dat er zoveel ufo-waarnemingen zijn bij nucleaire wapensystemen? Of dat er sinds 1945 geen (of in elk geval geen grote) atoomwapens meer zijn ingezet?

We mogen er dus van uitgaan dat een toekomstige alien invasion inderdaad fake zal zijn. De komende tijd gaat dus heel spannend worden. Belangrijk is dat we ons hoofd koel houden en hen die aan de mondiale knoppen kunnen draaien goed in de gaten houden. Of zij kunnen draaien omdat wij ze in die posities gekozen hebben of dat ze daar zitten vanwege het succes van hun internationale bedrijven, dat maakt niet uit. We moeten ons ter voorbereiding op wat er mogelijk kan komen goed en degelijk inlezen in alle ins en outs van het mondiale ufo-dossier.

Hoeveel buitenaardse voertuigen heb je nodig?

Bij de talrijke ufo-lezingen die ik gaf werd steevast gevraagd welke ufo-incidenten het meest spectaculair waren. Om te beginnen is ieder serieuze individuele ufowaarneming buitengewoon indrukwekkend voor de betrokkenen. Niet zelden zijn het ervaringen die de potentie hebben het leven van iemand voor altijd te veranderen. Ik heb er veel gehoord in de loop der jaren. In veel gevallen positief overigens, hoewel er enkelen danig van schrikken. Allemaal verhalen waarbij mensen zodanig onder de indruk waren, die letterlijk zo ‘ongelooflijk’ waren dat ze er met niemand over konden spreken. Maar hoe mooi veel verhalen ook zijn, voor het algemeen belang kom ik altijd terug bij de getrainde waarnemers die ufo’s zien en bij ufo-incidenten waar uitgebreid en degelijk onderzoek naar is gedaan. Dat zijn er in de loop der tijd vele honderdduizenden geweest, wereldwijd. Een aanzienlijk deel staat ons ter beschikking.

Is iedere ufo-waarneming bewijs van een buitenaards voertuig? Nee, was het maar zo eenvoudig. We moeten er rekening mee houden dat er bijzondere aardse naast buitenaardse voertuigen in onze atmosfeer en daarbuiten worden waargenomen. Het wordt ingewikkelder wanneer we van getuigen horen dat er ook door mensen voertuigen worden gebouwd die zijn nagebouwd via back engineering van neergestorte buitenaardse voertuigen…

En natuurlijk komt men er na onderzoek nogal eens achter dat er een hele triviale reden is voor een bepaalde waarneming, maar over die ufo-waarnemingen heb ik het niet. Ik heb het over het ongelooflijk groot aantal nog altijd totaal onverklaarbare ufo-waarnemingen. Zelfs als je de buitenaardse oplossing niet accepteert zou je dat moeten verbazen. Veel ufo-incidenten uit het verleden worden nog altijd geheimgehouden. Als ufo’s onzin zouden zijn dan zou dat op de eerste plaats al helemaal niet nodig zijn. Veel ufo-dossiers die in de afgelopen jaren in landen as Frankrijk, Denemarken, Engeland, Canada en Australië zijn vrijgegeven hebben hele alinea’s die zijn zwartgemaakt. Dat gaat duidelijk niet alleen over het wegpoetsen van iemands naam en adres… Als ufo’s bewezen onzin zijn, dan is dat niet echt nodig, zou je zeggen… en we praten over honderdduizenden dossiers…

In de USA worden alle ufo-dossiers nog altijd geheimgehouden op een paar kleintjes op de website van bijvoorbeeld de CIA na. Zelfs instanties die claimden geen enkel onderzoek te doen naar ufo’s hebben inmiddels toegegeven dat ze er wel jarenlang onderzoek naar deden (doen?). Als ufo’s niet bestaan dan lijkt me ook dat een vreemde en kostbare bezigheid en er is voor de rest genoeg te doen lijkt me. En dan hebben we het nog niet eens over de klokkenluiders die we niet alleen aantreffen bij het voetvolk maar ook bij kolonels en generaals, admiraals, presidenten en Maanastronauten. Opnieuw, als buitenaardse ufo’s werkelijk onzin zijn, volgt hier direct uit dat wij de grootste verantwoordelijkheden voor onze nationale veiligheid en het landsbestuur in handen hebben gegeven van niet minder dan volslagen incompetente idioten…!?

Complotten bestaan

En dan komen we bij de meest gebruikte woorden van 2020: ‘complotdenker’ en ‘complottheorie’. Maar wat is een complotdenker eigenlijk? Is dat niet gewoon iemand die denkt aan een complot? En wat is een complottheorie? Is dat niet een theorie over een bepaald complot? Bestaan er complotten? Ja. Worden er complotten gesmeed in de wereld? Ja. Dus wat zou erop tegen zijn dat iemand nadenkt over complotten? Wat moet het iemand labelen als ‘complotdenker’ dan precies bewerkstelligen, vraag je je af. Iets anders dan dat hij zijn mond houdt en zijn onderzoek staakt? Dat zijn vrienden, collega’s en familie hem zullen mijden en ridiculiseren? Dat zijn baas hem ontslaat?

Wat is het effect hiervan? Dat complotten niet worden onderzocht? Dat samenzweerders – complotberamers – ongestoord door kunnen gaan met het beramen van hun complotten? Wie heeft daarbij iets te winnen, of beter gezegd: wie heeft daarbij heel wat bij te verliezen? Zomaar wat gedachten…

Staan we er alleen voor?

Wat kan de reden zijn dat het bestaan van buitenaardse ufo’s en de aanwezigheid van buitenaardse bezoekers al zo ontzettend lang worden weggehouden bij het grote publiek? Zou dat iets te maken kunnen hebben met belangen? Zou er een kleine elite zijn die deze planeet voor zichzelf wil? Zou de filmtrilogie The Hunger Games misschien een door hen gewenst toekomstscenario zijn? Beginnen mensen wellicht te zien dat er meer speelt dan ‘meets the eye’? Is er een proces bezig van massaal ontwaken? Een groeiproces waarbij een totale planetaire samenleving een stap maakt in zijn spirituele ontwikkeling? Een moment in de geschiedenis waarbij aansluiting wordt gevonden bij grotere, hogere essenties? Een letterlijke ascensie van een universele beschaving met achterlating van driedimensionale denkbeelden en weerstanden? Is dat een vanzelfsprekendheid of een verworvenheid? Moeten we dat helemaal zelf doen of hebben we daar (ongezien) hulp bij? Is dit een kosmisch theater van goed en kwaad? Zijn levenslessen waardevoller als ervoor gestreden moet worden?

Vragen, heel veel vragen die meestal niet gesteld worden, antwoorden waarover niet wordt nagedacht. En de mens, hij ploegde voort in zijn dal van tranen. Maar staat hij er dan alleen voor? Nee, we zouden bijna vergeten dat er ook buitenaardsen zijn. Wat doen ze dan hier en wat is hun interesse, hun belang? Is er iemand die ze betaalt? Ja, ik heb heel veel meer vragen gesteld gekregen dan ik kon beantwoorden. Desondanks is er nog altijd ongelooflijk veel wél bekend.

Maar als die ufo’s buitenaards zijn, waarom landen ze dan niet?

Een nuchtere techniekstudent vroeg mij na een lezing: “Als ufo’s zo geavanceerd zijn, waarom storten ze dan bij bosjes neer?” Ik had het uiteraard gehad over de fameuze crash van een vliegende schotel bij Roswell, New Mexico. Het antwoord is niet zo moeilijk: er is op ze geschoten met allerlei wapentuig. En er is ook nog zoiets als interferentie tussen aardse en buitenaardse systemen waardoor beide soms negatief beïnvloed worden. En misschien zijn buitenaardsen ook gewoon feilbaar?

Bewust schieten op ET’s is uiteraard van een andere orde. Het lijkt er soms op dat we de persoon zijn die aan het verdrinken is en die zijn redder met zich mee onder water probeert te trekken. In elk geval wordt er behoorlijk vals gespeeld. Niet alleen wordt er informatie achtergehouden, er wordt actief geprobeerd first contact te vermijden. Spiritueel ontwikkelde soorten zullen daar dus rekening mee moeten houden. Je komt dan automatisch op hele andere aspecten van het uitgebreide ufo-onderwerp. Bijvoorbeeld waarom ze niet zomaar landen en uitstappen op het gazon van het Witte Huis of in de achtertuin van de Russische of Chinese president. Bestaat er zoiets als wat in Star Trek de Prime Directive wordt genoemd?

Kenners en ontkenners

En dan is er nog een andere groep waar we rekening mee moeten houden. Er bestaat namelijk in de wereld een grote groep ufo-ontkenners. Dat zijn net zoiets als sneeuwontkenners of auto-ontkenners. Er zijn zelfs mensen die ufo’s ontkennen als beroep. Zij worden betaald door belanghebbenden en zijn meestal dusdanig afgesloten van de realiteit dat zij dat werk – tegen de enorme en toenemende stroom aan betrouwbare informatie over en getuigen van ufo’s in – uitstekend kunnen doen. Ze noemen alles wat er over ufo’s wordt gezegd ‘pseudowetenschap’. Echter zoals met alles in de wereld op dit moment is dat een complete omkering.

Deze mensen zijn echter niet te benijden. Want stel dat er een vrijwel waterdichte casus is – ik noem de ufo’s bij de Nimitz, waar we deel I #1 mee beginnen – waarvan zelfs de US Navy en het Pentagon in 2020 toegaven dat het echte ufo’s zijn – een onbekend vliegend object dus – waarvan ze zeggen dat ze niet weten wat het is, maar dat eigenschappen laat zien die veel en veel beter zijn dan die van hun eigen, meest geavanceerde gevechtsvliegtuigen. Dan nog moeten ufo-ontkenners zeggen dat het niet waar is en dat doen ze dus ook. Gewoon ontkennen dat het ufo’s zijn. Zij kunnen immers geen enkele ufo doorlaten. Dan stort heel hun anti-ufo-oeuvre in. Compleet.

De 100 meest indrukwekkende ufo-dossiers

Het ufo-dossier kent ongelooflijk veel kanten en ik moet tijdens lezingen altijd uitleggen dat het onderwerp alle aspecten van ons bestaan raakt en misschien zelfs wel in het middelpunt ervan staat. Dan kom je al heel snel op terreinen die we als bekend veronderstellen, zoals economie, politiek, filosofie en religie. Mijn ervaring is dat het daar altijd op uitdraait tijdens de discussie, simpelweg omdat de vragen ‘waarom dit’, ‘waarom dat niet’ alleen in het totaalplaatje begrepen kunnen worden. Het begint echter altijd met het introduceren van de feiten: de ufo-waarnemingen, de ufo-getuigen en ufo-dossiers. De meeste mensen hebben die uitgebreide en indrukwekkende bibliotheek nog nooit van dichtbij gezien. Ik vraag dus altijd: hoeveel buitenaardse voertuigen met hun inzittenden heb je nodig om als feit te erkennen dat buitenaards leven bestaat en hier kan komen?