De enige en echte oplossing
voor de toekomst van onze wereld

Vrije Energie

Schoon, veilig,

goedkoop

en onbeperkt

Jeane Manning & Joel Garbon

Oorspronkelijke titel: Breakthrough Energy
Auteurs: Jeane Manning en Joel Garbon

Eerste en tweede Engelse druk
©2009 en ©2011 Jeane Manning en Joel Garbon

Nederlandse vertaling en actualisering: november 2019
Eerste druk: Copyright ©2019, Obeliskboeken

Met uitgebreide literatuurlijst en index. ISBN: 9789464610277

Ontwerp omslag en grafische vormgeving
Layout, samenstelling en opmaak
Hans Scheffers

Copyright © 2019 www.obeliskboeken.nl

Uit deze uitgave mag uitsluitend iets verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie, microfilm, opnamen, of op welke andere wijze ook, hetzij chemisch, elektronisch of mechanisch, na voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Any part of this book may only be reproduced, stored in a retrieval system and/or transmitted in any form, by print, photo print, microfilm, recording, or other means, chemical, electronic or mechanical, with the written permission of the publisher.

INHOUD

Voorwoord bij de Nederlandse vertaling

Voorwoord

Deel I - Tijd om wakker te worden

Hoofdstuk 1: De reis van Jeane

Hoofdstuk 2: Het besluitvormingsproces in eigen hand nemen

Hoofdstuk 3: Doorbraken zijn noodzakelijk

Hoofdstuk 4: De wereld die we kunnen kiezen

Deel II - De invloed van de verborgen geschiedenis op jou

Hoofdstuk 5: Nikola Tesla

Hoofdstuk 6: Bruisende zee van energie

Hoofdstuk 7: Levende energie

Hoofdstuk 8: Vermogen uit het universum

Hoofdstuk 9: Pioniers van het magnetisme

Hoofdstuk 10: Olie en water

Deel III - Opkomende tijdperk

Hoofdstuk 11: Baanbrekende theorieën

Hoofdstuk 12: Het water is heet

Hoofdstuk 13: Beter dan vuur

Hoofdstuk 14: Zingend water

Hoofdstuk 15: Magneten in de toekomst

Hoofdstuk 16: Stortregen van oplossingen

Deel IV - Wie heeft de energierevolutie gekaapt?

Hoofdstuk 17: Misleide media

Hoofdstuk 18: Tegen een muur aanlopen

Deel V – Eis je recht op om te kunnen kiezen

Hoofdstuk 19: Het openen van deuren

Hoofdstuk 20: Wat jij kunt doen

Appendix 1: De energie-innovatiewet

Appendix 2: Mohorn’s zelfwerkende muurdroger

Lijst met interessante websites

Verklarende woordenlijst

Over de auteurs

Index

VOORWOORD BIJ DE NEDERLANDSE VERTALING

Zelden heeft een politiek onderwerp zo’n verdeeldheid in de maatschappij gezaaid als Het Klimaatakkoord. De tegenstellingen van ‘klimaatalarmisten’ en ‘klimaatontkenners’ bereiken steeds grotere hoogten. Vanuit het niets kon een nieuwe politieke partij een meerderheid in de Eerste Kamer behalen door de bevolking de werkelijke kosten van de klimaatmaatregelen voor te rekenen. Meer dan 1000 miljard leek veel te veel, maar dit bedrag wordt langzamerhand bevestigd door onafhankelijke instanties. Het effect van de maatregelen lijkt echter op mondiale schaal verwaarloosbaar. Voorstanders van kernenergie laten zich horen. Tegenstanders ook. Discussies zijn vooral emotioneel en voorstanders van klimaatmaatregelen schromen niet om kinderen massaal te laten spijbelen voor het klimaat. Een zestienjarige spreekt de Verenigde Naties toe.

Toch zou deze discussie op slag verstommen als zich een werkelijk oneindige en duurzame bron van energie zou aandienen. Laat die nou voorhanden zijn en al ruim honderd jaar geleden ontwikkeld zijn door energiepioniers zoals Nikola Tesla! Waarom weten we dat niet? Waarom doen we daar niets mee? Daarover gaat dit boek.

Dit boek vertelt over de beweging van onderzoek naar en ontwikkeling van oplossingen die onze energievoorziening overvloedig, werkelijk duurzaam en betaalbaar kunnen maken. Oplossingen die al zeer lange tijd bestaan. De onderzoeksjournalisten Manning en Garbon schreven dit boek een decennium geleden en wij besloten om het nu te vertalen, om in deze tijd van vele discussies rond klimaat, energie, milieu en verduurzaming belangrijke topspelers in het veld te brengen, die al te lang op de bank hebben gezeten. Zo kunnen we ook werkelijk duurzame en betaalbare opties ter overweging nemen, alvorens we tienduizenden euro’s per huishouden spenderen aan ‘oplossingen’ die slechts symptomen bestrijden, niet de kern van het probleem.

Het boek bevordert ook het zich bewust zijn van het ‘frame’ waarin nieuws wordt gepresenteerd, of in dit geval juist niet wordt gepresenteerd. Hierbij is het ook van belang om de mentaliteit bij wetenschappelijke vernieuwing onder de aandacht te brengen. Je zou deze mentaliteit nog het beste als open-mindedness kunnen betitelen.

Het boek is bedoeld voor iedereen die niet kan geloven dat de voorgestelde klimaatmaatregelen werkelijke oplossingen bieden voor de energiecrisis waarin de wereld is gebracht. Het is bedoeld voor jongeren die het gevoel hebben dat de discussie die over hun hoofden wordt gevoerd een non-discussie is. Het is bedoeld voor de ouderen die niet kunnen geloven dat alles waar zij zo hard voor gestreden hebben – vrijheid en welvaart – aan hun kleinkinderen onthouden zal worden.

Het boek is bedoeld voor werkelijk sceptische wetenschappers die voelen dat er meer is onder de zon. We hopen dat zij dat gevoel durven vertalen in het openlijk durven benoemen van de onontgonnen en soms onderdrukte natuurkunde, de werkelijke erfenis van Nikola Tesla en andere energiepioniers. We willen hen aansporen onderzoek en ontwikkeling op het gebied van de vrije energie te starten en zich niet te laten weerhouden door de in gietijzer gegoten stoommachine-natuurkunde die louter het kolenvuur onder zijn ketel erkent als warmtebron.

We doen met deze vertaling ook een oproep aan beleidsmakers en politici om kennis te nemen van deze informatie die al vele decennia bekend is, en dus ook bij hen bekend had moeten zijn, als we ervan uitgaan dat zij de verantwoordelijkheid hebben aanvaard om in het belang van de maatschappij en van toekomstige generaties de beste afwegingen te maken.

In ieder geval heeft iedereen met het verschijnen van dit boek in de Nederlandse taal geen enkel argument meer om te stellen dat ze geen weet hebben (gehad) van de vele betere opties voor betaalbare, betrouwbare en overvloedige duurzame energie. Er worden zelfs nieuwe mogelijkheden voor belastinginkomsten en werkgelegenheid gepresenteerd. Wij zien geen belemmering voor een speelveld waarop de verdere ontwikkeling van deze concepten ondersteund kan worden met beleid, wetgeving en financiering.

Het is hiermee ook een oproep aan alle ondernemers, Research&Development-professionals en wetenschappers om de vele kansen te grijpen die hier de revue passeren. Wij weten dat er onder hen velen van vrije energie gehoord hebben, ervoor openstaan of zelfs weten dat het bestaat, maar door conventies en (zelfopgelegde) repressie hierover niet durven spreken.

De lezer zal uit de taal van de auteurs de hartstocht voor techniek horen doorklinken naast een gepassioneerde overtuiging dat de positieve impact op de maatschappij simpelweg te groot is om te negeren. Maar ook klinkt frustratie en sympathie door voor wat vele hardwerkende en eenzame pioniers, vakbekwame uitvinders en academici hebben moeten doorstaan. De verschillende achtergronden van de auteurs en de manier waarop zij hun onderzoek hebben aangepakt maakt dat de lezer zich steeds meer af gaat vragen waarom deze vanzelfsprekende technologie nog niet bij de bouwmarkt om de hoek verkrijgbaar is.

We hopen met de vertaling van dit boek bij te dragen aan een klimaat van nieuwsgierigheid onder jonge uitvinders, onderzoekers en academici. Daarbij hopen we dat zo’n klimaat hen het voordeel van de twijfel zal geven als zij aan dit nog altijd onmogelijk geachte vakgebied willen werken. Bijvoorbeeld door hen vanuit de diverse ‘kundes’ goed te begeleiden en om daar ook de middelen voor ter beschikking te stellen. Als we zien hoeveel geld er nodeloos wordt verspild aan symptoombestrijding, dan zal het geringe budget dat noodzakelijk is voor het voortbouwen op de inmiddels uitgebreide kennis van de pioniers een schijntje zijn.

Dit werk komt ten goede aan de totale mensheid, de flora en fauna, aan de gehele planeet. Veel bescheidener kunnen we het niet formuleren. We spreken hier met recht over mondiale oplossingen van de energiecrisis. De toekomst van ons allemaal staat op het spel; de inzet is hoog, maar de mogelijke oplossingen bieden daadwerkelijk een ongekend positief perspectief.

De vertalers:

dr.ir. Coen Vermeeren – luchtvaart- en ruimtevaartingenieur, onafhankelijk denker en schrijver

ir. Pepijn Fluks – civiel ingenieur, werkzaam in de energiesector

Karsten van Asdonk – masterstudent technische natuurkunde

Voorwoord

De kwantumsprong van de schone energierevolutie heeft nu een veel grotere kans dan vijftien jaar geleden, toen Jeane Manning’s boek The Coming Energy Revolution werd gepubliceerd; de omstandigheden zijn nu anders:

-De ramp in de Golf van Mexico en de nucleaire ramp in Japan in 2011 zorgden ervoor dat men zich meer bewust werd van de lucht- en watervervuiling door verkeerde energiekeuzes. En de mensen zijn de olie-oorlogen meer dan zat.

-Velen maken zich zorgen over de kwetsbaarheid van nucleaire installaties voor terrorisme.

-Wetenschappers maken zich zorgen over de toenemende verzuring van de oceanen, aangezien het water overtollige atmosferische kooldioxide opneemt.

-Voertuigbezitters maken zich steeds meer zorgen en raken in toenemende mate financieel in de problemen door de stijgende brandstofprijzen.

-Mensen zien de kosten van voedsel op basis van maïs omhoog schieten als gevolg van de prikkels in de landbouwindustrie om ‘biobrandstoffen’ te verkopen die onnodig op basis van maïs worden geproduceerd.

-Het internet stelt het wereldwijde collectieve brein van uitvinders, ingenieurs, andere onderzoekers en activisten in staat om verbindingen te leggen met een voorheen ondenkbare snelheid.

HET STREVEN NAAR EEN ENERGIEREVOLUTIE

Het resultaat van dat wereldwijde collectieve brein is een internationale inspanning om de energiebronnen waarop onze wereld is gebaseerd, volledig te veranderen en om gebruik te maken van een voorheen niet erkende achtergrondenergie die overal te vinden is. Sommigen van haar voorstanders noemen het ‘vrije energie’. Sommigen noemen het ‘nulpuntsenergie’. Onder welke naam dan ook, het heeft het potentieel om het leven van ieder mens op Aarde te beïnvloeden.

‘Achtergrondenergie’ - een andere term die we in dit boek zullen gebruiken - is echt, ondanks het feit dat het in het openbaar wordt verward met het oude, in diskrediet geraakte idee van eeuwigdurende beweging. Net als bij de vroegere personal computerrevolutie creëren uitvinders en ingenieurs doorbraken, zowel thuis in hun werkplaatsen en garages als in professioneel gerunde laboratoria. Zij die deze ontwikkelingen volgen voorspellen dat deze revolutie meer impact zal hebben dan de PC heeft gehad. Deze uitvindingen kunnen namelijk meer doen dan alleen onze huizen, voertuigen en fabrieken transformeren; ze kunnen ook helpen om het water, de lucht en de bodem schoon te maken.

De coauteurs van dit boek zijn samen al meer dan vijftig jaar bezig met het studeren op alternatieve energietechnologieën en wat ze betekenen voor de maatschappij. Joel Garbon’s carrière lag in de industriële wetenschappen, en sommige van zijn collega’s daar zijn van mening dat bepaalde nieuwe energiesystemen een belangrijke natuurkundige wet zouden schenden als de uitvindingen daadwerkelijk zouden werken zoals beweerd wordt, en daarom niet echt kunnen zijn.

Zo wordt bijvoorbeeld beweerd dat bepaalde technologieën meer vermogen produceren in de vorm van elektriciteit, warmte of mechanische energie dan kan worden verklaard door het meetbare ingangsvermogen. Oppervlakkig gezien zou een dergelijke bewering in strijd zijn met gevestigde wetten van de thermodynamica, zoals de wet van behoud van energie.

Garbon en anderen hebben dergelijke uitvindingen echter onderzocht en hebben uit de eerste hand geleerd dat veel van deze prototypes werken zoals beweerd wordt. Dus vanuit praktisch oogpunt mogen ze natuurlijk geen werkelijke natuurwetten overtreden. Ze kunnen echter wel in strijd zijn met sommige door de mens opgevatte natuurkundige theorieën. Maar de verklaring voor de ongewoon hoge vermogensopbrengsten kan nog eenvoudiger zijn. Nieuwe detectie- en meetapparatuur kan nodig zijn om te begrijpen wat er in dergelijke machines gebeurt, zoals we in hoofdstuk 11 zullen zien.

GEREEDSCHAPPEN VOOR VERANDERING

We promoten in dit boek geen producten; alleen al omdat over het algemeen de producten niet eens op de markt zijn. Op het moment van dit schrijven (2011) is er geen lijn van vrije energieomzetters op de markt te koop ter vervanging van thuisstroomgeneratoren. Geen enkele autoshowroom toont een elektrische auto die wordt aangedreven door de kosmos. Geen enkele fabrikant adverteert met een lucht reinigende, door water aangedreven vrachtwagen. Die situatie kan en zal onvermijdelijk veranderen, omdat er doorbraken worden gecreëerd. Zo is er bijvoorbeeld een apparaat dat met succes in Europa wordt verkocht om vocht aan te pakken dat binnenin muren omhoog kruipt. Het kan geen huishoudelijke apparaten van stroom voorzien, maar doet wel nuttig werk. Het Mohorn-apparaat (zie bijlage 2) boort een voorheen niet erkende bron van alomtegenwoordige energie aan.

Dit boek introduceert nieuwe energiesystemen als hulpmiddel om verandering te creëren, niet als een remedie voor menselijke problemen. Krachtige gereedschappen vereisen het grootste respect. Je geeft geen elektrische boormachine aan een kind; je wacht tot het volwassener wordt en meer verantwoordelijkheid heeft. Maar het kind leert het wel op weg naar dat moment wanneer het het gereedschap kan hanteren en gebruiken.

Ook evolueert het algemene verantwoordelijkheidsniveau van de menselijke familie voor al het leven op Aarde, en misschien wordt de mensheid verantwoordelijker naarmate we geconfronteerd worden met de milieucrises die worden veroorzaakt door menselijk handelen: van het overbevissen van de oceanen tot het aantasten van de atmosfeer met vervuilende gifstoffen.

WELKE UITVINDER BEDENKT DOORBRAKEN?

Buiten de geheime onderzoekscentra van overheden of industrieën zijn uitvinders op dit gebied vaak personen zonder geavanceerde wetenschappelijke opleiding, werkzaam in kleine ateliers. Het standaard wetenschappelijke standpunt is dat deze uitvinders niet weten wat ze aan het doen zijn, en dat deze nieuwe energiebronnen niet kunnen bestaan omdat ze tegen de bekende wetten van de natuurkunde ingaan. In de afgelopen decennia hebben sommige hoogopgeleide wetenschappers dat standpunt echter getrotseerd en zijn ze nieuwe energie serieus gaan nemen.

Over de hele wereld erkennen gerespecteerde natuurkundigen dat de officiële wetenschap zichzelf in een hoek heeft geduwd. Te lang is de orthodoxie voorbijgegaan aan de zich opstapelende bewijzen voor nieuwe vormen van energie. Nu begint het erop te lijken dat de wetten van de natuurkunde op een nieuwe manier geïnterpreteerd moeten worden.

WAT HEBBEN NIET-TECHNEUTEN ERAAN?

We schrijven dit boek voor mensen die niet noodzakelijkerwijs technisch ingesteld zijn, om de volgende redenen:

-De keuzes van de maatschappij op het gebied van energietechnologieën hebben invloed op iedereen.

-Kiezers moeten weten dat olie-oorlogen niet nodig zijn.

-Jongeren hebben hoop nodig op een betere toekomst.

-De nieuwe wetenschap kan de wereldvrede bevorderen door de mensheid te verenigen in de wetenschap dat alle volkeren diepgaand met elkaar verbonden zijn in een zee van energie.

-Er bestaan wel boeken over nieuwe energie voor technische experts, maar andere mensen willen eenvoudigere uitleg, zoals hier. Mensen verdienen het om aan de debatten deel te nemen.

WAT TE DOEN MET DEZE KENNIS?

Als je een opiniemaker of beleidsmaker bent, kan dit boek je helpen bij het opstellen van een routekaart voor de burger naar een betere toekomst. Zo kunnen milieuactivisten verder kijken dan een ‘duurzame’ economie richting een ‘herstellende’ economie, waarin een overvloed aan schone energiebronnen ons in staat stelt ecosystemen te herstellen en de lucht, het water en de bodem werkelijk schoon te maken. En met kennis van energie krijgen groepen burgers een volledig beeld van de mogelijke energievoorzieningen.

Als je technisch ingesteld bent, denk dan eens na over de aanwijzingen voor het creëren van revolutionaire energiesystemen, en verken de websites op de starterslijst op pagina [xxx]. Docenten kunnen studenten hoop geven voor de toekomst en worden gemotiveerd om natuurwetenschappers aan te moedigen hun vindingrijke talenten te ontwikkelen.

Als je econoom, politicus, sociaal wetenschapper, leider binnen een gemeenschap of betrokken bent bij nationale of regionale beleidsplannen, kun je helpen een nieuwe samenleving te creëren waarin ‘ontwrichtende’ uitvindingen (alleen voor de winst van gevestigde industrieën) zijn toegestaan en worden gebruikt voor de verrijking van de bevolking en alle leven.

Als je elders in de maatschappij dienstbaar bent, kun je helpen om vrienden, familie en kennissen te informeren: “Er zijn betere manieren om dit te doen. We hoeven ons niet neer te leggen bij een onmenselijke toekomst. We kunnen allemaal bijdragen aan een betere wereld, al was het maar door de kracht van positief denken.” Ondertussen kun je natuurlijk ook een voorbeeld zijn van ‘doen wat je zegt’ met betrekking tot het milieu. Er zijn veel uitstekende boeken die je vertellen hoe je je ecologische ‘voetafdruk’ kunt verkleinen.[1]

Om je de veranderingen voor te stellen die de nieuwe Galileo’s op energiegebied verwachten teweeg te brengen, stel je dan voor dat je een geavanceerde energieconvertor koopt ter grootte van een laptopcomputer. Dit brandstofloze apparaat bevat geen bewegende delen, maar het levert wel genoeg stroom om je huis of jouw nieuwe elektrische auto ermee te voorzien, zonder dat het in een stopcontact hoeft te worden gestoken of een batterij nodig heeft. Aangezien je dan niet langer een energierekening hoeft te betalen of benzine hoeft te kopen, dan heb je geld over om de converter te leasen of te kopen. Nadat de hardware is betaald, is de elektriciteit die je gebruikt gratis. Je kunt overal wonen, van een bergtop tot een woonboot, want je kunt jouw huis goedkoop verwarmen, klimatiseren en van stroom voorzien.

Noot bij de Nederlandse vertaling:

Inmiddels is duidelijk dat er aan de bestaande elektrische auto’s ook nadelen kleven zoals de niet optimale en soms ronduit schadelijke accutechnologie. Spontaan in brand vliegende accu’s van Tesla’s komen regelmatig in het nieuws. Daarnaast zijn er voor de accu’s grondstoffen nodig die vaak niet duurzaam worden gedolven, of zij komen uit plaatsen in de wereld met grote geopolitieke spanningen.

Elektrische auto’s zijn vanwege de accu’s ook vaak zwaarder, wat het rendement en de actieradius negatief beïnvloedt. Zware hybride auto’s moeten vaak reeds na enkele tientallen kilometers overschakelen op fossiele brandstof waardoor de hele milieuwinst teniet wordt gedaan. Elektrische energie wordt bovendien voornamelijk door fossiele brandstoffen geproduceerd.

Tenslotte kopen mensen in Nederland elektrische auto’s vooral vanwege de fiscale voordelen die het gebruik van elektrische auto’s moeten stimuleren. Zodra dat economisch voordeel verdwijnt, verdwijnen de meestal veel te dure auto’s vaak direct naar het buitenland.

Desondanks zal de toekomstige auto een elektrische zijn, zij het zonder noemenswaardige accu’s omdat de elektriciteit direct vanuit de ether zal worden ‘geoogst’. Daarmee wordt de actieradius ‘oneindig’ en de vervuiling praktisch nul. Maar dan lopen we vooruit op de inhoud van dit boek.

Wanneer is een nieuw energieapparaat te koop? Dat hangt af van de factoren die in dit boek worden besproken. Veel nieuwe energiehardware bevindt zich in het ruwe pre-productiestadium, waar de lucht- en ruimtevaartindustrie zich in 1903 bevond, toen de gebroeders Wright hun zelfgemaakte vliegtuigen minder dan een minuut lang langs een strand vlogen.

Zo zijn Italiaanse makers van een apparaat met een fusie-principe klaar om dit aan de industrie te verkopen, maar ook daarvan zullen later mogelijk versies voor thuisgebruik worden gemaakt.

SCEPTISCH

Is het benutten van de energie van de ruimte om ons heen een onmogelijke droom en zijn de voorstanders ervan slechts idioten, zoals de zogenaamde skeptici ten aanzien van nieuwe energie je doen geloven?

Noot bij de Nederlandse vertaling:

In het Engels wordt ‘skeptical’ altijd met een ‘k’ geschreven. In het Nederlands met een ‘c’. Als het in het Nederlands met een ‘k’ wordt geschreven betreft het zelden of nooit sceptische mensen maar zogenaamde ‘debunkers’: mensen die alle alternatieve informatie bij voorbaat diskwalificeren. Je zou kunnen zeggen, het tegendeel van scepsis. Dat laatste houdt in dat men niet zomaar alles aanneemt maar er wel voor open staat en middels (eigen) studie onderwerpen en claims eerlijk onderzoekt. Indien het in dit boek gaat over skeptici, wordt duidelijk niet de gezonde scepsis bedoeld.

Hebben de hoeders van de officiële wetenschap gelijk als ze zeggen dat het onmogelijk is om machines op water te laten draaien, laat staan op energie uit de lucht? Dergelijke te verwachten reacties worden versterkt wanneer we kijken naar de literatuur van amateurs uit de zogenaamde ‘randwetenschap’ (of ‘grenswetenschap’). Maar naarmate de auteurs dieper gingen kijken, leek het steeds meer mogelijk om een voorheen niet erkende energiebron om te zetten in bruikbare energie. Nu heeft de hoeveelheid bewijs ons overtuigd van de realiteit van bruikbare nieuwe energieuitvindingen.

Dit boek is bedoeld als start voor verdere discussie.

Door het vooruitzicht van goedkope elektrische energie en gedecentraliseerde bronnen van overvloedige, schone energie, en door andere implicaties van deze fascinerende wereld, zullen zich kwesties voordoen die moeten worden verkend en publiekelijk worden besproken. Ze zijn cruciaal voor nationale economieën en voor het welzijn van individuen.

EENZAME UITVINDERS

De uitvinders met wie je in dit boek kennismaakt, vertegenwoordigen slechts een klein deel van de nieuwe energiewereld. Terwijl dit boek de eenzame uitvinders en buitenbeentjes in de kijker zet, willen we de bijdragen van de academische wereld, de overheid en het bedrijfsleven niet bagatelliseren. Deze instellingen worden echter veelal ondersteund door goed gefinancierde marketing, communicatie en lobbyactiviteiten. Dit boek is bedoeld om het beeld in evenwicht te brengen.

We vertellen de verhalen van deze afvalligen van de wetenschap niet alleen om nieuwe energietheorieën en apparaten uit te leggen, maar ook om de intimidaties te presenteren die deze uitvinders moesten ondergaan. Ons doel is niet om een gevoel van “is het niet vreselijk?” op te wekken. In plaats daarvan willen we de publieke aandacht vestigen op de situatie zoals die is, in de hoop dat het begrip van het publiek het pad van deze energievisionairs zal effenen. We hebben allemaal een belang bij hun succes.

Ook nu nog waait de wind van verandering door de smog van onze vroegere onwetendheid. Veel briljante geesten over de hele wereld creëren doorbraken in revolutionaire energietechnologieën, door gebruik te maken van een verscheidenheid aan benaderingen: magneetmotoren, geavanceerde waterstofchemie, vaste stofdeeltjes en zelfs de energiezuinige reacties die ooit de verkeerde naam koude fusie hadden. Het is tijd voor een doorbraak.

[01] William Rees van de universiteit van Brits-Columbia bedacht de term ‘ecologische voetafdruk’ om aan te geven hoeveel productieve landen zeegebieden nodig zijn om de hulpbronnen die een persoon of de menselijke bevolking verbruikt te regenereren.

DEEL I

Tijd om wakker te worden

Als ze horen over het netwerk van internationale burgers die de Breakthrough of New Energy Movement wordt genoemd, reageren onze vrienden en bekenden vaak alsof er geen urgentie is:

Ah ja, nieuwe energietechnologieën. Groen is hot! Iedereen heeft het over schone energie: zon, wind, biomassa, geothermische energie... Investeerders staan in de rij om hernieuwbare energie te financieren. De tijd is aangebroken.

Het tijdperk van hernieuwbare energie is echter nog niet aangebroken. De statistieken over de groei van de energiesector laten zien dat het groene tijdperk pas echt zal aanbreken als het gebruik van kernenergie en fossiele brandstoffen afneemt ten opzichte van het gebruik van schone energiesystemen.

En de gevestigde belangen in niet-schone energie zullen hun miljardenwinsten niet opgeven tenzij de bevolking dat van ze eist.

Noot bij de Nederlandse vertaling:

Bepaalde vormen van kernenergie zoals LENR (Low Energy Nuclear Reaction) en Thoriumreactoren zouden mogelijk wel een rol kunnen spelen bij de transitie naar een volledige op vrije energie gebaseerde samenleving.

Andrew Mount citeert statistieken die aantonen dat “we absoluut een energierevolutie nodig hebben om erosie van het milieu te vermijden tot het punt van een scenario zoals we dat zagen in de film The Day After Tomorrow... Zelfs als we in de sector van de hernieuwbare energie een exponentiële vooruitgang zouden boeken, met een toename van 300 procent in hernieuwbare en schone energietechnologieën tussen nu en 2030, dan zouden we de afhankelijkheid van olie met slechts twee procent verminderen.”

Voorstanders zoals Mount willen een vreedzame energierevolutie, waarbij hun regeringen en het publiek echt krachtige energiealternatieven steunen. Ondertussen krijgt deze kwestie niet veel hulp van de reguliere media. Mediaconglomeraten berichten zelden over energieontwikkelingen die veel verder gaan dan de standaard hernieuwbare energie, maar we verwachten dat het publiek uiteindelijk toch wakker zal worden.

De wake-up call komt uit verschillende richtingen. Het internet brengt video’s, technische forums en blog posts over succesvolle nieuwe energieapparatuur. En nieuws verspreidt zich ook wereldwijd via boeken zoals deze.

Deel I schetst de urgentie van de noodzaak om de doorbraken op het gebied van schone energie in de openbaarheid te brengen voor publiekelijk gebruik, en helpt je een voorstelling te maken van de manieren waarop ze je wereld zouden kunnen transformeren.

HOOFDSTUK 1

De reis van Jeane

We staan aan de vooravond van een nieuw tijdperk van energieconversie. De tegenstanders zijn het grote geld en de besluitvormers binnen de industriële consortia, die vasthouden aan alles wat vandaag de dag winst en macht garandeert.

Alleen grote groepen mensen met bewustzijn zullen in staat zijn om deze gigantische burcht te overwinnen.

- Gottfried Hilscher,[2] Duits technisch redacteur

Het zou gewoon zo kunnen zijn dat de ontdekking van de vacuümenergie als een onbegrensde energiebron moet worden gesynchroniseerd met een spirituele renaissance voor de gehele mensheid.

- Moray King, Industrieel ingenieur en nieuwe energieonderzoeker

Het Engelstalige boek Breakthrough Energy in deze Nederlandse vertaling Vrije Energie – is geschreven door een vrouw die getraind is om mensen te observeren en een man die geschoold is in wat men de harde wetenschappen noemt; zij zijn socioloog en chemicus: geschikt voor een onderwerp dat ieders toekomst raakt.

Joel Garbon en ik ontmoetten elkaar in 2003 terwijl ik hielp bij de oprichting van de New Energy Movement, een burgerinitiatief ter bevordering van schone, goedkope lokale systemen om de overvloedige energie van de natuur aan te boren. Hoewel we goede collega’s in deze beweging zijn, zijn we in leeftijd een generatie van elkaar verwijderd. Terwijl Joel scheikunde en techniek studeerde en zijn universitaire graad in toegepaste wetenschappen behaalde, had ik mijn diploma in sociologie al en werkte ik al jaren als journalist. Dit boek begint in de eerste persoon, omdat het verhaal van de eerste kennismaking met de ‘energy underground scene’ is bedoeld om anderen aan te moedigen om de gemakkelijke reis te maken vanuit technologische onverschilligheid naar een redelijk niveau van energie begrip. Maar we geloven dat het nog belangrijker is om het grote geheel te zien: de grote belangen voor de mensheid die spelen bij haar keuze van technologieën. En het grote belang van een grootschalige mentaliteitsverandering.

Je hoeft niet zo ver te gaan dat je tientallen wetenschappelijke conferenties bijwoont, de wereld rondreist om wetenschappers te interviewen, honderden uren besteedt aan het uitschrijven van audiobanden, of je portemonnee omkeert voor energie gerelateerde boeken en dvd’s. Je hebt geen academische titel in de harde wetenschappen nodig, noch een carrière in een technische industrie zoals Joel heeft. Alles wat je nodig hebt is een passie om schoon schip te maken op Aarde en om een betere beschaving te creëren: een gedeelde, rechtvaardige en vreedzame samenleving.

DE NEW-ENERGY REIS BEGINT

Ik hoorde voor het eerst van onconventionele energie-uitvindingen in 1981, terwijl ik met vrienden in een restaurant in het binnenland van British Columbia, Canada was. Eén van hen was een muzikant die net was teruggekeerd uit de nabijgelegen stad Penticton, waar hij was voorgesteld aan een elektricien genaamd Bill Muller. Zijn indruk van het werk van de elektricien was verbluffend:

Ze noemen hem de ’Magneetman’. Hij verkocht alles wat hij bezat om te werken aan zijn uitvinding om zonder brandstof elektriciteit op te wekken... Je zou moeten horen wat je met deze nieuwe magneten kunt doen… zeer sterke permanente magneten. Je kunt ze vijftig jaar lang gebruiken en ze verliezen geen kracht…

Mijn eerste reactie was om af te haken. Techneuten...

De muzikant zat enthousiast te schetsen op een servet. “Hij vond een manier om magneten te draaien langs draadspoelen op een wiel zonder elektrische weerstand. Hij vond een configuratie uit die een eenvoudige beweging van het wiel mogelijk maakt zonder dat er een magneet tegenover een spoel en zijn kern vast komt te zitten... ”

Lege gezichten aan de overkant van de tafel deden de muzikant even zwijgen. “Kijk,” zei hij geduldig: “jullie dromen er allemaal van om in de bergen te leven, in ongerepte weiden, ver weg van hoogspanningslijnen. Maar je wilt nog steeds elektriciteit om je muziek af te spelen. Hoe krijg je daar betrouwbare stroom? Zonneenergie voldoet niet: de zon schijnt er de helft van de winter niet. Windenergie is er niet betrouwbaar. En je wilt geen lawaaierige, rokende dieselgenerator.”

“Stel dat er een uitvinding is die elke monteur zou kunnen bouwen? Het staat daar gewoon, maakt genoeg elektriciteit om zichzelf te laten draaien en heeft meer dan genoeg over voor apparaten, zelfs voor elektrische kachels voor een kas. Je hoeft geen hout te hakken... ”

Eén van de mannen aan tafel moest glimlachen. “Een onmogelijk perpetuum mobile… ”

“Nee, deze man weet dat eeuwigdurende beweging onmogelijk is in een gesloten systeem: je kunt er niet meer uit krijgen dan er ingaat. Maar hij zegt dat zijn machine een open systeem is. Open voor de kosmos. De magneten vullen hun kracht voortdurend aan door een soort oeroud achtergrondveld van energie af te tappen... ”

De skepticus was niet onder de indruk, en streek over zijn baard. “Ga zelf maar eens kijken”, daagde de muzikant ons uit.

Een kleine vrouw die aan tafel zat meldde, dat toen zij in de stad van die uitvinder woonde, hij een keer was verschenen bij haar metafysische studiegroep. Ze herinnerde zich zijn vragen over ‘prana’, een woord dat in het oude India werd gebruikt om een alomtegenwoordige subtiele vorm van energie aan te duiden: de onzichtbare achtergrond die tot in elke cel van ons lichaam doordringt. Bill Muller had zich afgevraagd of het prana-concept zijn puzzel zou kunnen oplossen: hoe kunnen permanente magneten voor onbepaalde tijd kracht uitoefenen - duwen en trekken zonder uitgeput te raken? Kunnen magneten een bepaalde energiebron aanboren die de wetenschap vandaag de dag niet kent?

Bill Muller en het magnetische experiment uit de jaren tachtig

Een fysiotherapeut in de groep had Muller ook ontmoet. De carrière van de therapeut zelf had hem ervan overtuigd, dat een heilzame levenskracht zoals ‘subtiele energie’ echt is, ook al hadden wetenschappers geen instrumenten die het konden detecteren. Alternatieve geneeskunde ziet ons lichaam en onze cellen als een verschijningsvorm van energie, die afkomstig is van een onderliggende universele materie of superfijn frequentieniveau, mijmerde hij. Kunnen magneten ook met een andere vorm van energie interacteren, dan met standaard elektriciteit?

Ik begon me dingen af te vragen: Wat als dit ongewone motording echt is en in feite verwoestende megaprojecten zou kunnen stoppen? De indamming van wilde rivieren bijvoorbeeld. Zou er echt een alternatieve schone energiebron kunnen zijn die veel effectiever is dan zon of wind? Zo ja, dan zijn er geen olie-oorlogen meer! Misschien is het tijd om iets te leren over elektriciteit.

DE MAGNEETMAN

In de daaropvolgende maand hebben een aantal van mijn mannelijke vrienden en ik afgesproken om de Magneetman in zijn huis te ontmoeten. Het bleek dat hij nog lang geen marktrijpe stroomgenerator had, maar het was een ontmoeting die mijn levensloop totaal veranderde.

Bill Muller was een lange, grijze man, en duidelijk zeer vitaal, ondanks dat hij een kettingroker was. Hij bewoog zich licht maar enigszins nerveus door de kamer.

Terwijl hij de aandacht van iedereen vasthield door zijn krachtige persoonlijkheid, beschreef hij zijn uitvinding als een manier om een zwaar wiel met sterke magneten langs elektrische spoelen te laten lopen, zonder de elektrische weerstandskracht te moeten overwinnen die gewoonlijk zo’n rotatie tegenwerkt en daarmee ook de efficiëntie van een generator beperkt. Zijn wiel had geen ‘vastzittende’ positie; het kon zich vrij bewegen.

“We hebben een magnetisch gebalanceerd vliegwiel.”

In zijn werkplaats in de kelder toonde Bill ons het begin van een generator met permanente magneten.

“Noem het geen ’perpetuum mobile’! De ‘brandstof’ om de generator aan te drijven is het sterke magnetisme van zeldzameaardemagneten”, zei hij, terwijl hij zich met het gemak van een atleet een weg baande door een wirwar van machines. Hij citeerde de 19e-eeuwse wetenschapspionier Michael Faraday: “Elke verandering in het magnetische veld rond een draad heeft de neiging om een elektrische stroom in de draad op te wekken.”

Ik kon zijn snelle en vurige discussies over motoren en generatoren niet volgen, dus keerde hij zich van me af en richtte zich tot de mannelijke bezoekers. Ze gaven later toe dat ze evenveel moeite hadden om zijn uitleg te volgen.

Ik heb het weinige dat ik geleerd had nog eens onder de loep genomen: elektrische stroom begint in een draad te lopen als de draad zich in de buurt van een veranderend magnetisch veld bevindt. In mijn leven tot nu toe leek elektriciteit een onderwerp dat alleen bedoeld was voor de experts.

VOORDELEN VOOR IEDEREEN

Een deel van de boodschap van de uitvinder was echter makkelijk te begrijpen.

Kun je je voorstellen wat dit de mensheid zal brengen? Bedenk wat je zou kunnen doen met iets dat gewoon door magneten wordt aangedreven! Je hebt het energiebedrijf niet nodig. Je zou overal kunnen leven! De hele winter door voedsel kweken... Wanneer we de machine zelflopend krijgen, kan je jezelf loskoppelen van het elektriciteitsnet. Haal de stekker uit je energierekening!

Hij zei dat de mainstream wetenschap niet kan verklaren welke kracht voortdurend het veld van sterke permanente magneten aanvult. Dergelijke magneten kunnen vele malen hun eigen gewicht optillen en ze verliezen alleen kracht als ze hard worden geraakt, zoals met een hamer, of als ze worden blootgesteld aan extreme hitte. Wat geeft magneten de kracht om te werken? Het antwoord op deze vraag ligt op het niveau van het atoom. Wat geeft atomaire deeltjes dan hun eeuwigdurende spin?

Eén van mijn vrienden onderbrak Muller’s bespiegelingen door te vragen of de motor/generator in staat zou zijn om een auto aan te drijven.

“Zeker, we kunnen er een maken die een auto laat rijden. We hebben gewoon wat geld nodig om dit alles te ontwikkelen.” We waren teleurgesteld dat Muller’s bedrijf Pran Technology zich nog in de onderzoeksfase bevond. Daarna waarschuwde een skeptische vriend mij tegen het investeren in een onderneming die een bodemloze put zou kunnen zijn, die mijn tijd en geld zou opzuigen.

VOEDSEL EN LUCHT ZIJN IN GEVAAR

Toch voelde ik een gevoel van urgentie. Onze provinciale overheid sprak over de bouw van nog een grote waterkrachtcentrale in de vallei van de rivier de Peace, die vruchtbare bodems overstroomt om elektriciteit te maken. Ik had mijn vroege schooltijd doorgebracht op de boerderij van mijn familie en heb geleerd om leemachtige alluviale grond te waarderen waarop mineraalrijk voedsel kan groeien. Verdrink geen landbouwgrond onder tonnen water achter een dam! Levende grond verdwijnt snel genoeg, dacht ik. En in de steden was de frisse, schone lucht uit het geheugen verdwenen door de verbranding van koolstof houdende brandstoffen.

“Als Bill gelijk heeft, hebben we helemaal geen olie of dammen in megaprojecten of kerncentrales nodig”, realiseerde ik me.

Mijn indruk dat de ongeduldige uitvinder neerbuigend was geweest in mijn richting, vergrootte alleen maar mijn vastberadenheid om de waarheid te vinden. Ik wist dat de keuze van de maatschappij voor de juiste bron van haar elektriciteit van invloed is op iedereen: mannen, vrouwen en kinderen.

Terug thuis ging ik naar de openbare bibliotheek. Hoe leert iemand die niet technisch is iets over een technisch onderwerp? Ik begon bij de kinderafdeling en middelbare schoolafdeling over elektriciteit en magnetisme, en werkte van daaruit naar meer gewichtige boeken. Kijk mij nou eens, een maatschappelijk werkster die goed met mensen is. Wat is dat met deze nieuw ontdekte passie? Ondanks dat ik om mezelf moest lachen, voelde ik een duidelijke verandering in mijzelf, alsof er een deur was geopend naar een mysterieus en uitnodigend nieuw vergezicht.

Toen mijn jongste zoon en ik twee jaar later naar Penticton verhuisden, kwam mijn opleiding in een versnelling. Ik had me aangemeld om brieven te typen voor het drukke Muller huishouden, in ruil voor de mogelijkheid om hun boeken te lezen en de bezoekers te ontmoeten die vanuit de hele wereld naar Penticton kwamen. Ik ben geen wetenschapper en kan niet beoordelen of ’vrije energie’ mogelijk is, maar als schrijver kan ik de wereld vertellen over deze fascinerende wereld, dacht ik.

HET VERHAAL VAN DE ARCHETYPISCHE UITVINDER

Bill Muller’s levensverhaal heeft veel elementen gemeen met die van andere uitvinders die ik later zou ontmoeten. Geboren als Wilhelm Johann Friedrich Muller in 1931 in Bremen, Duitsland, voelde hij zich van jongs af aan sterk verbonden met de natuur, was geïnteresseerd in wetenschap, en droomde ervan om boswachter te worden. Maar met de harde realiteit van het leven in een verwoest Duitsland in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog was het verstandiger om een vak te leren. Uiteindelijk ging hij als elektricien aan de slag bij Siemens Corporation in Zuid-Amerika en Canada.

Zijn fascinatie voor magneten - als mogelijke kanalen om een ongeziene energiebron te ontginnen - begon in 1968 toen hij en zijn vrouw Ilona in Barrie, Ontario woonden. Hij had twee 30 pond zware magneten uit een radarinstallatie geborgen en op zijn werkbank gezet. Hij liet de stalen kogellagers ter grootte van knikkers in een lege schede vallen, gemaakt voor het opbergen van golfclubs, en hield vervolgens de transparante buis tussen de grote magneten. Bij het plaatsen van de volgende lager werd hij gefascineerd bij het zien stilhangen en trillen van de stalen kogel in de plastic tunnel. Blijkbaar bevond het stalen ding zich in het midden van een sterk magnetisch veld. Plotseling werd de stalen bal met zo’n snelheid uit de buis gelanceerd dat hij door een betonnen muur werd geblazen en verdween.

Muller voelde intuïtief dat de versnelling van de bal iets te maken had met de frequenties waarop de bal had getrild, en hij geloofde dat hij de mysterieuze kracht van magneten kon gebruiken voor een revolutionaire en zeer nuttige uitvinding.

Een keerpunt in zijn onderzoek kwam in 1981, het jaar waarin ik hem ontmoette, toen hij een aantal krachtige samarium/ kobalt magneten ter grootte van ijsblokjes kocht. Ze waren een revolutionaire vooruitgang in de kracht van magneten; hun aantrekkingskracht zou het ronddraaien van een rotorwiel met brute kracht hebben gestopt als hij niet het gevoel had gehad om bepaalde delen van de machine te herschikken:

Als hij het gebruikelijke patroon had gevolgd en de supersterke magneten in zijn wiel had geplaatst tegenover een gelijk aantal koperen spoelen, dan was er een enorme kracht nodig geweest om het wiel voort te draaien. Hij loste het probleem van de vastzittende positie op door eenvoudigweg één van de stukken te verwijderen en de rest gelijkmatig te verdelen, zodat 16 magneten langs slechts 15 spoelen/kernen draaiden. Deze oneven-en-even configuratie van spoelkernen en magneten compenseren de grijpkracht. Nu draait het wiel gemakkelijk in beide richtingen.

Had hij zojuist een groot deel van de arbeid die eerder in een motor/generator nodig was geëlimineerd? Muller dacht na over de implicaties hiervan; een veel grotere efficiëntie van de generator betekent minder noodzaak voor vervuilende brandstoffen. Uiteindelijk realiseerde hij zich dat alleen de kracht van magnetisme gebruikt hoeft te worden om een generator te laten draaien. Steeds vaker voelde hij dat hij op weg was naar nieuwe schone energietechnologie die de Aarde kon helpen.

WAT IS HET NUT VAN HET NULPUNT?

Tijdens hun jaren in Penticton was het bijhouden van het gastenboek en de correspondentie bij de Mullers thuis een opleiding op zich. Bill Muller liet me een brief zien van ingenieur Rudolf G. Zinsser uit West-Duitsland [3] die het eens was met een Canadees technisch rapport waarin stond dat de uitvinding van Muller ideaal was om meer elektrische energie uit windmolens te halen.

“Overigens”, zo adviseerde Zinsser’s brief, “het begrip ’efficiëntie’ is van toepassing op een gesloten fysisch systeem en kan per definitie niet meer dan 100% bedragen. (In plaats van efficiëntie te zeggen) wil je ’rendement’ zeggen, wat van toepassing is op open fysieke systemen zoals een windmolen, waarvan de energieopbrengst veel hoger is dan de mechanische arbeid die nodig is om de wieken van de windmolen in de wind te draaien.”

“Gesloten… open... .” De argumenten gaan allemaal over de wet van behoud van energie, realiseerde ik me. Heeft de voor-niks-gaat-dezon-op wet van de natuurkunde betrekking op elke situatie?

De brief van Zinsser ging verder: “Wat de vermeende energiebron betreft, ben ik ervan overtuigd dat de zogenaamde nulpuntsenergie wel degelijk bestaat. Er is veel wetenschappelijke literatuur over dit onderwerp van erkende natuurkundigen.”

’Nulpuntsenergie’? Wat is dat? De brief geeft gedeeltelijk antwoord op mijn vraag: “Kwantumzwaartekracht, zoals het ook wel wordt genoemd, ’bestaat’ op een schaal van 10-23 centimeter.” Zinsser zei dat zo’n ruimte veel kleiner is dan de diameter van een kern van een atoom. De Duitse wetenschapper had in zijn eigen uitvinding een poging gedaan om de verrassend hoge opbrengst aan mechanische energie te verklaren.

Ik was verbaasd over nulpuntsenergie, maar meer informatie zou me al snel bereiken toen ik een ontmoeting had met een voormalig consultant van de National Aeronautics and Space Administration (NASA).

RAKETWETENSCHAPPER

Op een dag werd het Muller gezin getrakteerd op nieuws. “Dr. Schaffranke komt op bezoek!”

Dr. Rolf Schaffranke was een vooraanstaand wetenschapper die zich had teruggetrokken in de Amerikaanse staat Georgia. Bill Muller was onder de indruk omdat dr. Schaffranke in Peenemunde in Duitsland aan de zijde van de legendarische raketwetenschapper Wernher von Braun had gewerkt. Schaffranke was de jongste van de groep Duitse wetenschappers, waaronder Von Braun, die aan het einde van de Tweede Wereldoorlog door Amerikaanse inlichtingendiensten uit Duitsland werden weggehaald en naar de Verenigde Staten werden gebracht om het jonge Amerikaanse raketprogramma te ontwikkelen. Schaffranke werkte voor de lucht- en ruimtevaartindustrie, en voor zijn pensionering was hij in dienst van NASA als consultant voor de voortstuwingslaboratoria in Huntsville, Alabama.

Voordat de bezoeker arriveerde, wees Bill naar de boekenplank en vertelde me dat Ether Technology geschreven was door Schaffranke. “Het zegt dat de auteur ’Rho Sigma’ is”, merkte ik op.

Dat was een pseudoniem, antwoordde Ilona Muller. Toen Schaffranke het boek schreef, werkte hij nog steeds voor NASA. Eerder had zijn baas bij NASA hem berispt voor het publiceren van een historisch overzicht van uitvindingen. Zijn baas had in het personeelsdossier van Schaffranke geschreven: “Er wordt herhaald dat elke journalistieke activiteit langs deze lijn ter goedkeuring moet worden voorgelegd aan het management van het bedrijf.”

VOORSPELLINGEN VAN ‘DESKUNDIGEN’

Wat was er zo verwerpelijk geweest aan Schaffranke’s artikel in het ingenieurstijdschrift? Hij had alleen maar gewezen op de vele gevallen waarin wetenschapsdeskundigen een onjuist verouderd wereldbeeld hebben aangehouden en daarmee de wetenschappelijke vooruitgang en doorbraken hebben gedwarsboomd. Hij had zich in de geschiedenis verdiept tot aan de 16e-eeuwse natuurkundige Sir William Gilbert, die zei: “De wetenschap heeft haar uiterste best gedaan om te verhinderen wat de wetenschap ook maar heeft gedaan.”

Het boek Ether Technology gaf vele voorbeelden van experts die verwierpen wat ze nog niet wisten, waaronder:

-De leraar van Von Braun had een boek over ruimteraketten geschreven en het naar tien uitgevers gestuurd, die het elk terugstuurden. Schaffranke betwijfelde of ze meer dan de titel hadden gelezen voordat ze besloten dat het boek niet paste in het geaccepteerde wereldbeeld. Een deskundige beoordeelde het boek en zei arrogant dat de tijd nog niet was gekomen voor ruimteraketten “en waarschijnlijk ook nooit zal komen.”

-De Amerikaanse natuurkundige R.H. Goddard werd belachelijk gemaakt en ‘Maangekkie Goddard’ genoemd tot hij de eerste succesvolle raket op vloeibare brandstof lanceerde.

“Deze geschiedenis is onthutsend”, zei ik, “maar ik zie raketwetenschappers niet als het toppunt van intelligentie!” “Je bedoelt dat je de eervolle uitdrukking ’Je hoeft geen raketgeleerde te zijn... ’ boycot?”

“Er is geen bioloog nodig om te ontdekken dat het lanceren van een enorme brandende vuurpijl niet de beste manier is om bij de sterren te komen.”

Lachend antwoordde Ilona: “Brandstof verbranden? Er is iets beters.”

Schaffranke’s boek verbrijzelde mijn illusies over de objectiviteit van wetenschappers. De voormalige NASA-consultant citeerde een collega over hoe ongemakkelijk het voor ‘wetenschappers met een hard academisch glazuur’ is om een ontdekking te doen die het gevestigde dogma verstoort. Hij zei dat deze deskundigen net zo worden als de oude cartografen die op hun kaarten, bij de Zuilen van Hercules (Gibraltar) schreven: ‘hic deficit orbis’: hier eindigt de wereld.

De natuurkundige gaf een ander voorbeeld. Gerespecteerde wetenschappers uit het begin van de jaren dertig van de vorige eeuw drongen erop aan dat elke poging om de energie in de kern van een atoomkern te gebruiken gedoemd was te mislukken. Deze autoriteiten verklaarden dat de vrijgekomen energie minder zou zijn dan de energie die nodig is om het atoom te breken.

Schaffranke had naar The Truman Memoirs gekeken voor een ander voorbeeld. Admiraal William D. Leahy was stafchef toen hij de president van de Verenigde Staten vertelde dat een atoombomproject onmogelijk was. “De bom zal nooit afgaan, en ik spreek als expert in explosieven.” Een korte tijd later lieten Hiroshima en Nagasaki tragisch zien dat die expert het bij het verkeerde eind had.

Deze geschiedenislessen zorgden ervoor dat ik meer zaken in twijfel trok. Zouden de ’experts’ van vandaag blind kunnen zijn voor een nieuwe schone energiewetenschap? Zouden academici een gunstig paradigma over het hoofd kunnen zien, alleen maar omdat het zo anders is dan wat ze geleerd hebben?

EEN GENTLEMEN NATUURKUNDIGE

Toen ik Rolf Schaffranke ontmoette, bleek hij een beschaafde, gracieuze heer te zijn en nieuwsgierig naar mijn grote interesse in energie.

Ik vertelde hem over een kleine maar opvallende bijeenkomst van de Canadese zonne-energie-industrie die ik onlangs als krantenreporter had bijgewoond. Daar zag ik een schaamteloos contrast tussen aan de ene kant het publiek dat door externe ‘deskundigen’ om de tuin werd geleid om te geloven dat de zonne-energietechnologieën nooit efficiënt genoeg zullen zijn om kosteneffectieve elektriciteit te leveren, en aan de andere kant hoorde ik gefrustreerde werknemers in de zonne-industrie die een heel ander verhaal presenteerden.

Zelfs in de jaren tachtig van de vorige eeuw hadden onderzoekers de efficiëntie van fotovoltaïsche elektriciteit uit zonlicht al verder uitontwikkeld dan wat het publiek te horen kreeg, maar zonneenergie kreeg niet genoeg overheidssteun om fabrieken voor zonnepanelen te bouwen waarmee de prijs kon worden verlaagd. Ondertussen gaf de overheid de olie- en kernenergie-industrie het grootste deel van het geld voor de energiesector middels subsidies, opgebracht door de belastingbetaler.

Schaffranke knikte in kennelijke sympathie toen ik mijn motivatie samenvatte. “Ik wil niet dat mijn kleinkinderen in een zuurstofarme wereld verstikken als gevolg van het opstoken van brandstof, of door radioactief afval in de lucht of in het water ziek worden.” De natuurkundige zei dat hij geloofde dat de uitvinding van Bill Muller verder zou kunnen worden ontwikkeld tot een hoogrenderende, niet-vervuilende elektriciteitsgenerator.

De eenvoud betekende dat het vrij gemakkelijk zou moeten zijn voor andere bekwame mensen om hem daarna te bouwen.

Ik merkte op dat een ingenieursbureau uit Alberta zei dat de Mullergenerator in windmolens zou moeten worden geplaatst om per hoeveelheid wind meer elektriciteit te genereren. Schaffranke was het daarmee eens. Indien goed ontwikkeld, zou Bill’s uitvinding de elektrische output van windmolens drastisch kunnen verbeteren. Ik vroeg de voorname gast wat hem motiveerde om zich buiten de geaccepteerde manier van denken te wagen: “Wat heeft een raketwetenschapper ertoe gebracht om te wijzen op gebreken in gevestigde theorieën over hoe het universum werkt?”

Hij antwoordde dat hij zich bekommerde om het feit dat belangrijke nieuwe wetenschap wordt genegeerd – een nieuwe wetenschap die wijst op brandstofloze generatoren en voertuigen.

OP WEG

Rolf Schaffranke was de eerste van tientallen topwetenschappers die ik op het spoor van de nieuwe energie heb ontmoet. In 1986 nodigde de familie Muller mij uit om met hen mee te gaan op een trip in een geleende camper naar Zuid-Californië voor een conferentie over nieuwe energie, gesponsord door een tijdschrift getiteld Magnets In Your Future.

Sinds die eerste conferentie heb ik meer dan vijfentwintig van dergelijke bijeenkomsten in een zestal landen bijgewoond. Ik ben dankbaar dat ik zoveel briljante uitvinders en onderzoekers en opmerkelijke visionairs heb ontmoet en aangemoedigd om hun jongere collega’s te bezoeken, zoals Joel Garbon - een warme en natuurlijke spreker en een goed geïnformeerde wetenschapper – om te zorgen dat zij vaker aanwezig kunnen zijn bij conferenties in het nieuwe energiecircuit.

Het voordeel van onze reizen, voor de lezers van dit boek, is dat we kunnen delen wat we hebben geleerd van uitvinders, onderzoekers en betrokken burgers uit verschillende landen: mensen die actief betrokken zijn bij baanbrekend wetenschappelijk onderzoek.

Deze mensen delen de inzichten van insiders over de kwesties die iedereen moet kennen, zoals strategieën voor de vervanging van het monopolie van Koning Olie, een monopolie van vele miljarden dollars. Zij zijn van plan om koolstofhoudende brandstoffen en kernsplijting te vervangen door schone, gedecentraliseerde alternatieven die ten goede komen aan alle burgers op Aarde. De belangen zijn ongelooflijk hoog.

DE GROOTSTE UITDAGING

We hebben ook geleerd dat noch uitvinders, noch investeerders beseffen hoe lang het duurt om van proof-of-concept naar een commercieel product te gaan. De tijdslijn is vooral lang voor echt baanbrekende uitvindingen op het gebied van energie, omdat er geen academische en bestuurlijke ondersteuning is. Revolutionaire uitvindingen worden niet geboren in een eenvoudige wereld van doe-een-uitvinding-en-ontvang-een-beloning.

De confrontatie aangaan met geopolitiek, traagheid, angst en hebzucht met als doel om een nieuwe energietijdperk in het leven te roepen, is de grootste wereldse taak waar mensen voor hebben gestaan. Eenzame uitvinders geloofden dat zij persoonlijk het gewicht van die taak op zich moesten nemen en sommigen voelden zich erdoor verpletterd. Bill Muller struikelde over de noodzaak om geld in te zamelen voor zijn onderzoek, maar na zijn dood in 2004 ging de volgende generatie door met het werk.

Bill en Ilona Muller’s dochter Carmen is vastbesloten om te zien hoe de uitvinding van haar vader wordt gebruikt om de mensen van overvloedige schone energie te voorzien. Om deze taak voort te zetten, werkte ze samen met een filantropische zakenman om de technische ontwikkeling van de technologie van haar vader en enkele andere uitvindingen te financieren.[4]

CARMEN MILLER en haar vaders motor/generator

GEÏNSPIREERDE UIT VINDERS

Bill Muller was één van de vele uitvinders die we wereldwijd hebben ontmoet en die door dromen, toevallige ontdekkingen of intuïtie werden aangespoord om doorbraken te doen op het gebied van de energieconversie. Een goed geïnformeerde lucht- en ruimtevaartjournalist heeft de opmerkelijke expansie van dergelijke inspiraties opgemerkt. De Britse auteur en luchtvaartinsider Nick Cook schrijft voor de Financial Times, The Wall Street Journal en andere belangrijke media en wordt routinematig uitgenodigd om te spreken met grote lucht- en ruimtevaartbedrijven, overheidsdenktanks en universiteiten. Jaren geleden werd hij aangenomen bij ’s werelds toonaangevende militaire vakblad Jane’s Defense Weekly, en is de lucht- en ruimtevaartconsultant van het tijdschrift. Terwijl hij onderzoek deed voor een nieuw boek reisde hij naar Vancouver, Canada om Carmen Miller[5] te ontmoeten en meer te vernemen over de uitvindingen van haar vader Bill Muller.

Ik interviewde Cook op dat moment (in september 2007) en op een gegeven moment stuurde ik aan op de vraag die ik voor het eerst hoorde in het huis van Muller: “Wat houdt de kracht van sterke permanente magneten aan de gang? Deze magneten oefenen een kracht uit voor onbepaalde tijd, het aantrekken of afstoten van andere objecten, en studieboeken zeggen dat ze geen arbeid kunnen leveren.”

Noot bij de Nederlandse vertaling:

In principe kan, volgens de klassieke natuurkunde, een magneet geen arbeid leveren. Arbeid kan alleen worden verkregen door een veranderend magnetisch veld, of een object dat door een stationair magnetisch veld beweegt (het veld is conservatief, net als een zwaartekrachtsveld). De vraag is echter: hoe komt dit veld tot stand, en wat houdt het in stand? Dit hangt samen met hoe spin en zwaartekracht in stand worden gehouden: er is een achtergrondenergie die de status quo handhaaft. Dat is wat magneten interessant maakt als bron voor vrije energie.

Permanente magneet-motoren gebruiken volgens mij dit principe; de magnetische kracht wordt ‘getapt’ en gebruikt om arbeid te leveren, en die kracht wordt met energie uit het achtergrondveld opnieuw tot stand gebracht. De magneet zelf is dus het doorgeefluik, niet de bron.

Cook was het erover eens dat de manier waarop magnetisme interacteert met het niet-materiële achtergrondveld - nulpuntsenergie, vacuümenergie of wat voor een veld het ook is - mysterieus lijkt. Als magnetisme een vreemd of schijnbaar magisch portaal triggert om toegang te krijgen tot energie uit dit veld, begrijpen wetenschappers het proces nog niet. Op plaatsen die variëren van werkplaatsen in garages tot meer geavanceerde laboratoria, lijken mensen wel toegang te hebben tot dit veld, maar hoe wordt nog niet helemaal begrepen.

Veel uitvinders lijken intuïtief en experimenteel apparaten te bouwen, maar niet door het volgen van een bepaalde theorie, merkte hij op. Waar halen deze mensen in verschillende delen van de wereld op of ongeveer hetzelfde moment de inspiratie en informatie vandaan over hoe die apparaten te bouwen?

Hij speculeert dat de kennis in het collectieve bewustzijn opborrelt. Het bestaan van een wereldwijd brein, een soort mentaal internet en het aldaar delen van kennis is slechts een gedeeltelijke verklaring voor deze gelijktijdige ingevingen. Misschien gebeurt er nog iets meer.

“Het is een beetje zoals op dat moment in Close Encounters (de film Close Encounters of the Third Kind uit 1977) waar Richard Dreyfuss begint met het beeldhouwen van de Duivelstoren uit de aardappelpuree.”

Cook’s analogie is treffend. In die film speelt de acteur Dreyfuss de rol van een burgerman. De andere personages in de film, die allen gegrepen worden door een ingeprente voorstelling of visie van eenzelfde berg, komen ook uit gewone en alledaagse leefomgevingen. Ook de geïnspireerde en zelfs geobsedeerde uitvinders die de auteurs van dit boek hebben ontmoet, hebben verschillende achtergronden. Velen hadden gelukkige eenvoudige levens geleid totdat ‘de geest van de vrije energie’ zijn geheimen in hun oren fluisterde.

Aan de andere kant, hoewel relatief weinig garage-uitvinders een hogere academische graad hebben, past het stereotype beeld van de excentriekeling – die niet in contact staat met de werkelijkheid - niet bij de meerderheid van de onderzoekers die we op internationale conferenties ontmoeten. Onze vriend de astrofysicus en astronaut Brian o’Leary gaf ooit commentaar op het verschil tussen het stereotype en de echte mensen: “Ik ben verbaasd over de breedte en diepte van kennis, toewijding en professionaliteit, en substantiële prestaties van vooraanstaande theoretici, experimenteerders en uitvinders op het gebied van de ’vrije energie’. Dit zijn de ontdekkingsreizigers van een nieuwe werkelijkheid. Ze zijn afgesneden van de mainstream omdat de mainstream deze realiteit ontkent – met een afwijzing die gebaseerd is op de meest oppervlakkige redeneringen.”[6]

De voorgaande inleidende anekdotes moesten in de eerste persoon (Jeane) worden verteld, omdat het alleen haar ervaringen zijn, maar de rest van het boek is in onze gecombineerde wij-vorm als co-auteurs.

ONS DOEL

Vrije Energie presenteert een overzicht van de verscheidenheid aan keuzes voor energiebronnen - voor de energievoorziening van onze huizen, bedrijven en voertuigen - die beschikbaar zijn voor de mensheid. De implicaties van het vasthouden aan onze huidige rampzalige koers worden gepresenteerd, evenals de grenzeloze mogelijkheden die liggen besloten in de keuze voor een gedurfde nieuwe richting.

Onze conclusie is dat het aan ons allen is - de bewoners van de Aarde - om de revolutie van overvloedige schone energie te laten plaatsvinden. Ons doel is om de kritische massa van menselijke zorgzaamheid en collectieve wilskracht te helpen genereren, die nodig is om een wonderbaarlijk nieuw tijdperk te creëren voor onze beschaving en onze dierbare Aarde.

[02] Hilscher, Gottfried, 5 oktober 1995, brief aan de auteur.

[03] Brief van Bill Muller uit Zinsser, West-Duitsland, 27 april, 1984.

[04] Originele domein bestaat niet meer. Google op ‘Bill Muller Motor Generator’, of op Youtube: https://www.youtube.com/watch?v=vyObQfTATDw.

[05] Al vroeg in hun leven werden Carmen en haar broer Billie’s familienamen veranderd van Muller naar Miller.

[06] Dr. Brian o’Leary, in het voorwoord van The Coming Energy Revolution.

HOOFDSTUK 2

Het besluitvormingsproces in eigen hand nemen

Het stenen tijdperk eindigde niet omdat de stenen opraakten.

- Sheikh Yamani, voormalig OPEC Minister van Olie

Tegen nieuwe ideeën bestaat weerstand... Maar we moeten deze nieuwe technologieën snel verkennen, want het gaat om het leven.

- Adam Trombly, astrofysicus

Er is bijna geen enkel gebied waarop de mens actief is dat niet dramatisch zou worden beïnvloed door de komst van nieuwe energietechnologieën, met name op het gebied van oorlog of vrede en gezondheid en het milieu.

- www.infinite-energy.com

Een tijd van grote veranderingen kan gezinnen bij elkaar brengen; zelfs een uiteengevallen grote familie heeft de neiging om zich te verenigen wanneer ze geconfronteerd worden met een ongekende uitdaging. Sommige leden blijven wantrouwen of ruzie hebben, maar mensen met gezond verstand werken mee aan het zoeken naar een verstandige koers.

Ondanks de intensivering van oorlogen over hulpbronnen en de maatschappelijke ineenstorting in sommige sectoren van onze wereld, zien de co-auteurs van Vrije Energie hogere idealen opkomen in de menselijke familie als geheel. Doorsnee mensen beseffen dat de ongekende economische en ecologische veranderingen en uitdagingen van onze tijd niet beperkt blijven tot nationale grenzen. We kennen mensen in veel landen die zowel geïnspireerd als vastberaden zijn om de mensheid te helpen en schoon schip te maken op Aarde.

De veelgeprezen auteur Paul Hawken heeft tien jaar onderzoek gedaan naar de wereldwijde beweging voor sociale verandering en voor het herstel van het milieu. Hij vond een diversiteit aan dergelijke inspanningen, variërend in omvang van één activist tot een project met een budget van een miljard dollar - zonder winstoogmerk - die samen de grootste beweging op Aarde vormen.[7] Hawken ziet het als onstuitbaar.

NIEUWE ENERGIEBEWEGING