Jongen zonder naam

Alexander Olbrechts

1e druk december 2022

Uitgeverij: H!P Publishing

Vormgeving omslag: Alexander Olbrechts

ISBN E-book 978-94-6464-063-2

NUR 332

©2022 H!P Publishing | www.hippublishing.nl

Alle rechten voorbehouden.

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar worden gemaakt, door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van H!P Publishing.

Dit verhaal behaalde zilver op De Zilveren Strop 2022.

Facebookpagina: Boeken van Alexander Olbrechts

Instagram: boeken.alexanderolbrechts

Website: www.alexanderolbrechts.com

Omslagontwerp: Alexander Olbrechts

De personages in dit boek zijn verzonnen. Elke gelijkenis met levende en/of dode personen of gebeurtenissen berust louter op toeval.

1

De pijn is ondraaglijk.

Niet de fysieke impulsen die door zijn lichaam gieren en duidelijk maken dat er iets mis is, maar alle gevolgen van de pijn die door zijn weefsels reist en daar op bepaalde plaatsen veranderingen veroorzaakt. De bruin geworden druppels bloed op het witte laken zijn het bewijs dat zijn lichaam beschadigd is, maar zijn geest heeft die visuele stimulans niet nodig. Vanuit zijn natte billen trekt een pulserende pijn langs zijn buik. Zijn maag voelt hol aan, een beetje zoals die kater die hij vorig jaar had na zijn eerste echte fuif, maar dan intenser, met het gevoel dat het orgaan nooit nog voedsel wil verwerken. De pijn evolueert gaandeweg en in zijn mond lijkt het alsof zijn tong en gehemelte met een rasp zijn bewerkt. Het schreeuwen en de gal hebben het zachte weefsel beurs gemaakt.

Het monster – hij weigert om de man nog langer bij zijn naam te noemen – is al een uur geleden verdwenen, toch heeft hij zijn hoofd nog niet van het kussen getild. Het eerste dat hij doet nadat de man is vertrokken, is zijn gescheurde ziel helen. Hij zoekt in zijn geest naar de herinneringen die hem gelukkig stemmen en houdt ze vast.

Zijn moeder die met een grote glimlach over de tafel een rijsttaartje met één kaarsje naar hem toeschuift. Hij die met zijn zakgeld een vinylplaat koopt van de legendarische band Iron Maiden en op zolder de oude platendraaier onder het stof vandaan haalt en zijn eerste muzikale extase krijgt. Emma die onstuimig zijn eerste kus steelt.

Zou Emma nog aan hem denken? Zouden zijn vrienden op school zich afvragen waar hij blijft? Misschien belt er wel iemand de politie … Helaas, hij wordt al een half jaar opgesloten en de politie heeft nog niet van zich laten horen.

Hij heft zijn hoofd van het kussen, zijn lip scheurt zich van de stof los. De korsten van het met gal gemengde speeksel plakken aan zijn mond. Zijn hoofd duizelt, zijn maag komt onmiddellijk in opstand en een pijnscheut trekt, vurig intens als een bliksem, van zijn achterwerk door zijn darmen. Zijn billen worden warm. Waar zijn maag het vandaan haalt, weet hij niet, toch voelt hij het orgaan pijnlijk samentrekken om zijn mond met bittere en zure smaken te vullen. Hij spuwt de zure inhoud op de vloer van zijn kamer leeg. Het heeft geen zin meer om naar de wasbak te lopen. In eerste instantie weet hij niet of zijn benen hem tot in de hoek van zijn kamer zullen dragen, maar door de vele vuile plekken die het tapijt al kent, maakt een zure plek meer of minder niet meer uit.

Hij trekt het vuile T-shirt over zijn naakte geslacht en probeert zijn billen wat te bedekken. Misschien moet hij nog een uurtje recupereren voordat hij opstaat.

Op het moment dat hij zijn hoofd versuft op het kussen laat vallen, hoort hij zijn moeder schreeuwen. Ze tiert en krijst, maar niemand zal haar horen. Ze hebben beiden al zo veel en zo luid geschreeuwd, er is tot op vandaag niemand op het geluid afgekomen. Het siert zijn moeder dat ze nog een grote vechtlust heeft. Zelf verzet hij zich niet langer. Hij heeft geleerd dat het dan iets minder pijn doet. Het monster bezoekt hem, doet zijn ding. Hij begraaft zijn hoofd in zijn kussen en zit de helse rit uit.

Zijn geest heeft zich teruggetrokken, alsof hij een jongen zonder naam is geworden. Alleen zo kan hij zijn ziel voor de schade behoeden.

Vandaag leek de man een bijzondere uithouding te hebben. De rit duurde eindeloos lang. Vele malen wist het dons in zijn kussen zijn geschreeuw niet te onderdrukken.