Er hangt vuurwerk in de lucht

Sophia Jager

Er hangt vuurwerk in de lucht

Feelgood 

Verschijningsdatum: 23 juli 2022

© 2022 Sophia Jager

© 2022 Books and Butterflies

Coverontwerp: London Montgomery

ISBN 9789464661170

NUR-code: 340/343

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar worden gemaakt, in enige vorm of op welke wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van uitgeverij Books and Butterflies.

www.booksandbutterflies.be

Een imprint van uitgeverij Hamley Books

Deel 1: Anna

‘Jij komt ook naar het feest.’

Anna kijkt stomverbaasd op. De stethoscoop blijft tussen haar en de patiënt in hangen. Die patiënt, de zeventigjarige burgemeester van hun gezellige dorp, ligt met ontbloot bovenlichaam op haar onderzoekstafel. Schijnbaar is hij alweer vergeten dat hij met een stevige hoest en hoge koorts naar haar praktijk is gekomen. Als er iemand is die niét naar welk feest dan ook zal gaan, is hij het wel.

‘Feest? Welk feest?’

Burgemeester Jansen kijkt haar aan alsof ze gek is geworden, maar Anna weet echt niet waar hij het over heeft. Haar hoofd zit vol met afspraken en voorbereidingen voor huisbezoeken, zoals tegenwoordig elke dag.

Sinds het plotselinge vertrek van haar collega, die de deur achter zich dichttrok met de gevleugelde woorden ‘dat was het dan, doeiiiii!’, staat ze er helemaal alleen voor. Het feit dat die ex-collega ook haar ex-partner is, maakt het er niet gemakkelijker op. Haar huis staat nog vol met zijn spullen, want natuurlijk was hij te lui om ze mee te nemen, zoals hij altijd en overal te lui voor was. Van zijn werk tot hun avonturen in bed, hij liet zich maar wat graag op zijn wenken bedienen. Een gemis is het in elk geval niet. Alleen moet ze dringend iets doen aan zijn achtergebleven rommel.

‘Je gaat me nu toch niet zeggen dat je de jaarlijkse feesten vergeten bent? Hét weekend van het jaar? We hebben vuurwerk gepland, hoor,’ zegt de burgemeester tussen twee hoestbuien door.

Anna geeft hem automatisch de doos Kleenex die op de tafel staat. Inwendig kreunt ze, al doet ze haar best om een zo neutraal mogelijke gelaatsuitdrukking op te zetten. De feesten, natuurlijk. Ze had het allemaal mentaal geblokkeerd, ze was absoluut niet van plan om als kersverse vrijgezel op te duiken. Ze wist namelijk precies wat er dan zou gebeuren.

Ze is zich ervan bewust dat ze goed in de markt ligt in haar dorp. Dat er voldoende mannen – en af en toe ook vrouwen – graag met haar flirten. Maar daar heeft ze na het hele mislukte avontuur met George totaal geen behoefte aan. Hij is nog maar net uit haar leven (zes maanden is toch niet lang?). En hij heeft haar hart gebroken. Niet met de au pair om de hoek of die knappe vrouw aan de overkant van de straat. O nee. Hij verbrijzelde haar hart met de huishoudhulp die ze als vervangster hadden opgetrommeld toen hun vaste hulp van de keldertrap was gedonderd.

Zes keer is de vrouw langsgekomen om hun huis te poetsen, en achteraf bleek dat niet het enige te zijn waarover ze haar plumeau graag liet glijden. Anna rilt nog bij de grafische gedachten aan wat die twee zoal hebben uitgespookt in haar keuken terwijl zij druk bezig was.

Achteraf gezien waren de signalen er natuurlijk. George was niet bepaald subtiel. Alleen was Anna altijd te hard en te lang aan het werk om de hints op te vangen. Het huis rook naar andere geuren toen ze thuiskwam van de praktijk. Hij was de hele tijd op zijn telefoon bezig, interesseerde zich plots veel minder in zijn patiënten en de evolutie van de dokterspraktijk. Hij raakte haar nog nauwelijks aan – hoewel dat voordien al aan het gebeuren was. En hij sprak haar niet meer aan met de liefkozende namen die hij vanaf het begin van hun relatie had gebruikt.

Nooit in zee gaan met vrienden of familie, zegt men altijd, maar telt dat ook als je vriend dezelfde studie achter de rug heeft en de romance begon tussen de verschillende praktijkklassen door?

George was er de hele tijd, of zo lijkt het toch nog steeds voor Anna als ze aan hem terugdenkt. Dezelfde campus, dezelfde universiteit, dezelfde lessen van dezelfde docenten. En bovenal dezelfde examens op exact dezelfde momenten. Zij was niet beter dan hij, had zelfs een lager eindresultaat, maar ze had wel veel meer gevoelens voor haar patiënten.

Ze wilde eerst niet eens met hem een praktijk opstarten, ze was dat nooit van plan. Dat kon niet goed gaan, zo had ze altijd gedacht, zelfs toen al. Dus begon hij bij Willems in het volgende dorp en zij bij die van Hensen, in haar geboortedorp. Die had dringend een partner nodig omdat hij aan zijn pensioen toe was.

Hensen was achtenzestig. En hij viel dood neer in de praktijk toen hij met een patiënt bezig was. Zomaar, uit het niets. Zijn hart stopte, hij viel en poef! Het was gedaan. Het hele dorp stond op zijn kop.

Zijn vrouw had na de rouwperiode totaal geen zin om in het huis te blijven wonen. Het was veel te groot en ze gruwelde ervan om in het gebouw te komen waar haar man was doodgevallen. Dus sprak ze Anna erover aan en stelde haar voor om alles over te kopen voor een spotprijsje.

‘Dit dorp heeft een arts nodig en iedereen is gek op je. Je moet hier blijven, want het is een rustig dorp en de mensen zullen je alleen laten en respecteren voor wie je bent. Hier ga je geen mannen over de vloer krijgen die protesteren omdat hun huisarts een vrouw is. Ze gaan je ook niet lastigvallen. En wie weet kan je later wel je partner erbij betrekken, toch?’