Nog lang en gelukkig

Jaimy Smeets

Nog lang en gelukkig

Feelgood 

Verschijningsdatum: 5 augustus 2022

© 2022 Jaimy Smeets

© 2022 Books and Butterflies

Coverontwerp: Designs by Lotte

ISBN 9789464661231

NUR-code: 340/343

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar worden gemaakt, in enige vorm of op welke wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van uitgeverij Books and Butterflies.

www.booksandbutterflies.be

Een imprint van uitgeverij Hamley Books

Voor mama, mijn grootste fan.

Nog lang en gelukkig

Iedere vrouw droomt ervan, al sinds ze een klein meisje was: haar bruiloft.

De dag dat ze in haar mooiste jurk de show zal stelen.

De dag van haar leven, waarin alles om haar draait: de bruid!

Oké, de bruidegom is ook niet geheel onbelangrijk, maar toegegeven: stiekem zijn alle ogen op de bruid gericht.

Jack droomt hier ook van, al zo lang als hij zich kan herinneren. Hij is bang dat het bij een droom zal blijven.

Niet alleen heeft hij geen partner, laat staan een verloofde, maar zelfs al zou deze verloofde zich aandienen, blijft de droom van bruid bestaan.

Hij is een man, maar geen bruidegom.

Zijn ouders begrijpen hem totaal niet en ook zijn vrienden begrijpen zijn “obsessie” niet, zoals zij dit noemen.

––––––––

‘Ik ga trouwen!’ schreeuwt Marit hem tegenmoet als ze aanbelt voor hun tweewekelijkse Netflix-avondje. Meteen maakt de twinkeling in haar ogen plaats voor woede en verdriet. ‘Dit meen je niet, hè?’ roept ze uit als Jack verstart.

Hoewel hij hartstikke blij is voor zijn beste vriendin, steekt jaloezie meteen de kop op. Hoe hard hij het ook probeert te verbloemen, voor Marit is hij een open boek.

‘Gefeliciteerd,’ zegt hij, de brok in zijn keel wegslikkend.

‘Ja, bedankt,’ reageert ze met een zuur gezicht, ‘en dan te bedenken dat ik je als mijn getuige wilde vragen.’

De tranen springen Jack in zijn ogen en meteen haat hij zichzelf voor zijn egoïsme.

‘Natuurlijk wil ik heel graag je getuige zijn, Mar! En sorry voor mijn eerste reactie, dit verdien je niet. Ik ben echt heel blij voor je.’

Ook Marit heeft de tranen ondertussen in haar ogen staan.

‘Ik weet dat het moeilijk voor je is, Jack, maar ik weet zeker dat jouw prins op het witte paard daar buiten ergens rond galoppeert.’

‘Ik denk dat hij eraf gedonderd is en ergens met hersenletsel in het bos ligt,’ reageert Jack met een scheef lachje.

En zo is alles gelijk weer goed tussen hen.

‘Ik heb er zo’n zin in!’ gilt Marit uit, ‘jurken passen, taartjes proeven, locaties bekijken! En het moet allemaal zo snel mogelijk uitgezocht worden, want we willen graag trouwen op Valentijnsdag!’

Ook dat nog, denkt Jack, mijn droombruiloft op Valentijnsdag, van alle dagen in het jaar kiest Marit Valentijnsdag. De dag voor geliefden. En ook die heeft Jack niet: een geliefde.

Gelukkig merkt Marit zijn gepieker dit keer niet op. Ze ratelt maar door over Red Velvet en Mocca-taartjes en welke kleur haar bloemstuk moet worden.

‘Raap jezelf bij elkaar, Jack!’ spreekt hij zichzelf streng toe, ‘het is de mooiste dag van je beste vriendin en die ga jij met je gesnotter niet verpesten!’

––––––––

Als Marit naar huis is, van de Netflix-avond is niks meer terecht gekomen, installeert Jack voor de vijfde keer Tinder op zijn telefoon en begint te swipen. Misschien kan hij op z’n minst een date meenemen naar de bruiloft.

Maar de moed zakt hem steeds verder in de schoenen. Foto’s van mannen met mountainbikes, mannen met hun poes en mannen met meer gezichtsbeharing dan hij over zijn hele lijf heeft. Vast stuk voor stuk aardige mannen, maar niet voor Jack.

Waar zijn die mannen die houden van koken, strandwandelingen, samen kijken naar de zonsondergang en dansen tot ze erbij neervallen. Die prins op het witte paard lijkt helemaal niet hier in de buurt rond te galopperen.

––––––––

De tijd vliegt voorbij en stiekem heeft Jack heel erg genoten van de voorbereidingen voor Marits bruiloft. Ze heeft een prachtige jurk gekozen, off-shoulder met Swarovski-stenen op het lijfje, haar borsten mooi accentuerend maar niet too much, een uitwaaiende rok van tule, die overgaat in een meterslange sleep. Ook het vinden van de locatie was een waar feest, om nog maar niet te spreken over het proeven van de taartjes!

Marits verloofde vertrouwde de hele planning aan hen toe en Jack is blij dat hij dit samen met Marit mocht doen. Het plannen van haar bruiloft heeft hem veel voldoening gegeven en hij is zo blij voor haar dat zijn eigen wens even op de achtergrond is gedrukt. Dichter bij een bruid en het plannen van haar bruiloft zal hij waarschijnlijk niet komen en misschien is het ook wel goed zo.

––––––––

De grote dag is eindelijk aangebroken, Marit en haar Tom gaan trouwen! Het weer is ongekend warm voor een februaridag en de zon laat zijn stralen schijnen.

Maar niemand schijnt meer dan Marit. Ze ziet er oogverblindend mooi uit! Bij het uitkiezen van de jurk zag ze er al prachtig uit, maar nu het plaatje compleet is en Tom naast haar staat in zijn donkerblauwe smoking met tranen in zijn ogen, opkijkend naar zijn prachtige bruid, lijkt de wereld echt even stil te staan.

En dan beseft Jack het.

Het is niet de jurk die een bruid doet stralen, of de make-up, het prachtige kapsel, zelfs niet de sieraden die het geheel lijken af te maken, het is de bruidegom die naast haar staat. Die stralend van geluk zijn toekomstige vrouw in de ogen kijkt. Die met diezelfde blik hun gasten toelacht en denkt: ‘Ja mensen, deze is van mij! Dat heb ik toch maar even mooi voor elkaar gekregen!’’

De bruid kan alleen schitteren als ze in het middelpunt van aandacht van haar bruidegom staat.

De combinatie van twee mensen die zo zielsveel van elkaar houden en ten overstaan van hun familie en vrienden willen laten weten dat ze voor altijd bij elkaar willen zijn, dat is wat een bruiloft maakt. Geen bruid, geen bruidegom, maar de liefde!

––––––––

Na het ja-woord is het tijd voor het feest. De locatie had niet beter gekozen kunnen zijn. Het intieme restaurant Sunset pal aan het strand heeft een zaaltje aan de achterzijde, met een raam over de hele breedte, wat een adembenemend uitzicht biedt. Als het begint te schemeren vallen de laatste zonnestralen naar binnen, die het geheel een heel romantische aanblik geeft.

Alle spanning van de afgelopen tijd vliegt eraf. Er wordt gedanst, gegeten en gedronken en iedereen is in opperbeste stemming.

––––––––

Als Jack de dansvloer verlaat om een welverdiend drankje te halen, staat er een man glimlachend op hem te wachten. Hij is de knapste man die hij ooit gezien heeft: een centimeter of tien langer dan hem, diepblauwe ogen, vol, donker haar en als hij een lach tevoorschijn tovert die niet alleen een perfect rijtje parelwitte tanden ontbloot, maar ook nog kuiltjes in zijn wangen maakt, is Jack verkocht.

‘Ik was al aan het wachten wanneer je eindelijk wat water zou komen halen, na die geweldige dansmoves van je,’ verklaart de goddelijke schoonheid. ‘Je weet toch dat je de show van het bruidspaar steelt, hè?’

Een onzeker lachje speelt om Jacks mond.

´Ik ben Stan,’ hij steekt zijn hand uit, ‘ik hou heel erg van dansen, maar ik ben bang dat ik jou niet kan bijhouden.’

‘Jack,’ beantwoordt hij de in de lucht hangende hand. ‘Als je het kan compenseren met koken, zal ik je er niet op afrekenen.’

Stan tovert een nog bredere lach op zijn gezicht (kan deze man nog knapper worden?), gooit dan zijn hoofd in zijn nek (ja dus!) en antwoordt: ‘Als eigenaar van Sunset heb ik hier en daar wat kookkunstjes opgepikt en ben ik zelfs gespecialiseerd in diners bij zonsondergang.’

‘Heb je toevallig ook een wit paard?’ grinnikt Jack en hij heft zijn glas naar Marit, die van een afstandje toekijkt met haar armen om de nek van haar kersverse man geslagen.

Precies zo moet het zijn.