Laat niet los

Nicolle Schelling

Laat niet los

Feelgood 

Verschijningsdatum: 18 november 2022

© 2022 Nicole Schelling

© 2022 Hamley Books

Coverontwerp: Sly Fox Cover Designs

ISBN 9789464661361

NUR-code: 340/343

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar worden gemaakt, in enige vorm of op welke wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van uitgeverij Hamley Books.

Playlist

Way back home – Martin Jensen Remix – VIZE, Anna Grey, Martin Jensen

Alive tonight – ReOrder, Emma Chatt

Down – KALUMA, Albin Loán

Lullaby – Calvo Remix – Sigala, Paloma Faith, CALVO

Insomnia – King Topher Remix – Daya, King Topher

On my way – Da Tweekaz Remix – Alan Walker, Sabrina Carpenter, Farruko, Da Tweekaz

I’m over you Skyldeberg Remix – Mondays, Lilla My, Tomas Skyldeberg

Go solo – Alari Remix Radio Edit – Koehne, Kruegel, Jasmiina, Alari

Shower - EQRIC, FYLOW

Turn up the music – Chris Brown

Hoofdstuk 1

‘Misschien komt hij zo nog,’ zegt Merel plagend, terwijl ze me aanstoot. We weten allemaal dat ik hier voornamelijk maar voor één reden ben. Of beter gezegd, voor één iemand.

Toen mijn vriendinnen en ik twee weken geleden bij toeval deze plek ontdekten, besloten we unaniem dat dit onze nieuwe relaxplek zou worden.

Het grote skatepark ligt aan de rand van het stadspark en elke skater in de buurt heeft zijn weg hiernaartoe gevonden. Ons favoriete plekje is boven op een helling, waar we vaak worden verrast door skateboarders die hele coole moves laten zien, meestal in de lucht. Toen ik de jongen, die sinds kort de hoofdrol in mijn dromen speelt, voor het eerst zag, kon ik mijn ogen niet van hem afhouden. Hij is groot, atletisch gebouwd, heeft blonde haren die altijd onder een zwarte pet verstopt zitten en de mooiste groene ogen die ik ooit heb gezien. Die eerste middag heb ik ze van heel dichtbij gezien toen we bijna in botsing kwamen en zijn smaragdgroene ogen achtervolgen me sindsdien.

Het park ligt op vijf minuten lopen van de campus waar ik samen met mijn vriendinnen geneeskunde studeer. Iedere dag kijk ik uit naar het einde van de lessen, zodat ik weer een glimp van hem kan opvangen.

Anouk probeert mijn aandacht te trekken door een cherrytomaat naar mijn gezicht te gooien. Ze mist en de tomaat landt met een zachte plof naast me op het gras. ‘Wordt het niet eens tijd dat je hem laat merken dat je hem wel ziet zitten? Je zit nu al twee weken naar die jongen te smachten en je weet niet eens hoe hij heet.’

Daar heeft ze wel gelijk in. Het is best wel triest eigenlijk. Ik ben een volwassen vrouw van tweeëntwintig en ik zou gewoon op hem af moeten stappen.

Grijnzend kijk ik Anouk aan en zeg: ‘Als hij vandaag komt, onderneem ik actie.’

Merel fluit en Kiara, mijn beste vriendin, roept: ‘Go get ’m, girl!’

We kletsen over de zware lesweek die we bijna achter de rug hebben en even vergeet ik mijn voornemen, als Kiara me ineens aanstoot. ‘Kijk eens wie we daar hebben.’

Ik volg haar blik naar de ingang van het park en meteen maakt mijn hart een sprongetje van geluk. Samen met vijf andere vrienden komt hij, druk pratend en met zijn skateboard onder de arm, aangelopen. Ook vandaag draagt hij een zwarte pet achterstevoren op zijn hoofd. Versleten, lichtblauwe jeans met gaten bij de knieën, rood met witte sneakers en een donkerblauw oversized T-shirt dat niet veel prijsgeeft over wat eronder zit. Ik weet niet wat het is, maar alleen al zijn aanblik laat mijn vrouwelijke lichaamsdelen tintelen van verlangen.

‘Ga erop af,’ sist Anouk met fonkelende ogen.

En ineens voel ik me weer een zestienjarig meisje dat te verlegen is om haar mond open te trekken. Shit, ik ook altijd met mijn grote bek.

‘Ik kan toch niet ineens op hem aflopen? Ik moet het juiste moment afwachten,’ zeg ik en ik merk dat mijn wangen beginnen te gloeien. Ik haat het dat ik zo’n sissy ben... Het is ook niet zo dat ik veel ervaring heb of zo. Snel duw ik het sombere gevoel weg dat me weer probeert te overmannen.

‘Jaja, smoesjes,’ zegt Merel grinnikend.

Vanaf de plek waar ik zit, heb ik een perfect uitzicht op mijn knappe skater en ik geef mijn ogen dan ook goed de kost, terwijl hij moeiteloos met zijn skateboard over alle hindernissen glijdt.

Een van zijn vrienden zwaait kort in onze richting en Kiara slaakt een kreetje. Ze verdraait bijna haar pols om terug te zwaaien. Ik kijk haar met gespeelde geschoktheid aan.

‘Zie je nou wel! Ik wist wel dat je een oogje op hem hebt!’ Ik kan het haar niet kwalijk nemen. De jongen in kwestie is heel erg knap, met zijn chocoladebruine huid, perfect witte tanden en gespierde lichaam. Hij lacht altijd en is net zo goed op zijn skateboard als zijn vriend.

‘Yo, dames!’ roept hij ineens als hij onze kant opkomt.

Okeee...misschien is het helemaal niet nodig om er zelf op af te gaan. Ik ben eigenlijk wel opgelucht dat de aandacht naar mijn vriendin is verschoven.

Kiara’s ogen worden steeds groter naarmate de jongen dichterbij komt. Tot vandaag hebben we ze altijd alleen van een afstandje bewonderd.

Met een plof laat hij zich naast mijn vriendin en kamergenoot op het gras zakken.

‘Ik dacht, laat ik eens gaan kennismaken. Jullie zijn zo onderhand ons vaste en meest trouwe publiek geworden. Skaten jullie zelf niet?’ Hij kijkt ons groepje rond en Merel is de enige die haar mond opendoet.

‘Wij zitten hier alleen maar om al het mannelijk schoon te bewonderen.’ Ze neemt een slok van haar blikje Fanta, terwijl ze opzichtig naar Kiara knipoogt.

Jezus, zijn we niet veel te oud voor dit soort flauwekul? Maar waarom giechel ik dan als een opgewonden pubermeisje achter mijn hand?

Breed grijnzend wendt de jongen zich tot Kiara, die Merel op haar beurt een boze blik toewerpt.

‘En over welk mannelijk schoon hebben we het hier precies?’ Nu kijkt hij alleen Kiara aan en ik voel de spanning knetteren. Ik dacht dat ik degene was met een puberale crush, maar het lijkt erop dat mijn beste vriendin nog eerder gaat scoren dan ik.

‘Ik hoef jou heus niet te vertellen dat je een lekker ding bent. Net als die vriend van je.’ Kiara wijst met een felrode nagel naar mijn skater, die net staat te balanceren op een halfpipe. De jongen draait zich om en volgt met zijn ogen haar vinger.

‘Toch, Indy?’

Ik knijp mijn ogen dicht. Slinks hoor, om zo de aandacht weer terug bij mij te leggen.

‘Inderdaad. We mogen niet klagen over het uitzicht hier,’ zeg ik terwijl ik nog een keer naar hem kijk. Toch jammer dat hij ook niet even hallo komt zeggen.

De jongen lacht. ‘Ik zal het hem maar niet zeggen, want hij struikelt al veel te vaak over dat ego van hem.

‘Ik ben Jay,’ zegt hij, terwijl hij zijn hand uitsteekt naar Kiara. Hij knikt met zijn hoofd naar de skatebaan. ‘En dat is Lars.’

Lars.

Eindelijk een naam bij het plaatje. En ik vind hem leuk. Het past bij hem. Op een gekke manier maakt het hem nog leuker nu ik zijn naam weet.

Zodra Kiara ook haar hand uitsteekt, pakt Jay hem vast en draait hem om. Hij brengt haar hand naar zijn mond en drukt er een zachte kus op. Holy moly, wat een charmeur. Zou Lars ook zo zijn?

Kiara’s mond valt open. Jay grinnikt en staat dan op. ‘Tot later, dames.’

Merel laat een diepe zucht horen. ‘Fucking hell, wat was dat? Zelfs ik kreeg harde tepels van die gast.’

Anouk en ik schieten tegelijkertijd in de lach, maar Kiara’s blik is gevestigd op Jay, die zich weer bij zijn vrienden heeft gevoegd. Als ik hem naar Lars toe zie skaten, voel ik mijn hartslag iets verhogen. Zou hij hem vertellen wat ik net heb gezegd? En zou ik dat erg vinden? Niet echt, denk ik. En ja hoor, Lars’ blik schiet naar die van mij, maar hij staat te ver weg om zijn gezichtsuitdrukking goed te zien. Ze lachen en skaten dan samen verder.

‘Dus, jij en Jay, hè?’ vraagt Anouk, terwijl ze een druif in haar mond stopt. Met haar wilde, bruine krullen die altijd alle kanten op staan, ziet ze er een stuk jonger uit dan de rest van ons. Merel is de verstandigste van ons allemaal, degene die er altijd voor zorgt dat we nergens te lang blijven hangen als we nog een hoop huiswerk hebben.

Toen ik vorig jaar noodgedwongen hierheen verhuisde en van opleiding wisselde, werd ik meteen in hun groepje opgenomen. Ik deel een kamer met Kiara, en zij en ik delen sindsdien alles met elkaar. Zij drieën zijn de enigen die de echte reden van mijn verhuizing weten, maar we praten er nooit over. Het is een stilzwijgende afspraak die we gemaakt hebben.

‘Daar begint het op te lijken, ja.’ Kiara kan haar blik niet van Jay afhouden en ik ben alleen maar heel blij voor haar. Nadat Riccardo haar twee maanden geleden heeft laten vallen voor een klasgenoot, kan ze wel weer wat geluk in de liefde gebruiken.

Jay en Lars blijven een beetje bij elkaar in de buurt skaten en ook ik heb er moeite mee om niet die kant op te kijken. Ik heb hem er al een paar keer op betrapt onze kant op te kijken als we hier zaten, maar ik ben er nog niet achter naar wie van ons hij precies keek. De soepele bewegingen die hij maakt en zijn zware, ietwat hese stem als hij iets naar Jay schreeuwt, maken hem een waar genot om naar te kijken en luisteren.

‘Je gaat toch zeker wel werk van hem maken, hè? Moet je je voorstellen wat voor mooie baby’tjes jullie zullen maken,’ verzucht Merel, terwijl ze Kiara met haar elleboog aanstoot. Ze blijft maar eten in haar mond proppen, maar als ik haar figuurtje zou hebben, zou ik ook de hele dag eten.

‘Doe normaal, gek.’ Kiara probeert verontwaardigd te klinken, maar volgens mij zien we allemaal een paar prachtige mokkakleurige koters voor ons.

‘Jullie vergeten dat we hier eigenlijk voor Indy zijn. Wanneer was jij van plan om Lars om je mooie vingertjes te winden?’ Kiara zegt zijn naam zo hard dat waarschijnlijk het hele skatepark het heeft gehoord.

‘Pfff... hoe oud zijn jullie? Dertien?’ vraagt Merel, maar ook zij heeft een geamuseerde grijns op haar gezicht.

Ik kijk op mijn telefoon. ‘In ieder geval niet meer vandaag. We moeten naar de les.’

Kiara laat zich achterover op het gras vallen.

‘Kunnen we niet gewoon spijbelen?’ vraagt Kiara in het algemeen. Dat hebben we nog nooit gedaan, dus voor één keer zal het heus geen ramp zijn.’