Wie versiert mij?

Feelgood kerstnovelle

Martine Hoogschagen

[M|P]

Wie versiert mij?

Feelgood kerstnovelle - Martine Hoogschagen

Wacht niet op bijzondere momenten, maar maak gewone momenten bijzonder.

Dit is een novelle. Alle beschreven personages en situaties zijn ontsproten aan de fantasie van de auteur. Eventuele overeenkomsten met de werkelijkheid berusten uitsluitend op toeval.

Oktober 2023

Published by Ménitres Publishing [M|P] at Smashwords

Copyright 2023 Martine Hoogschagen

ISBN/EAN (e-book): 978-94-6481-559-7

NUR 340

Proeflezers: Antoinette @boekensteeg, Marleen @missp_her_books_read, Neeltje @neeltjesboeken

Eindredactie: Isolde Boers @isoldes_woorden

Coverfoto: via Canva – Alena Shekhovtsova

Coverdesign: Hemko Bruinsel

Alle rechten voorbehouden.

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaargemaakt door middel van druk, fotokopie, microfilm of welke wijze ook, zonder voorafgaande schriftelijk toestemming van de uitgever.

Smashwords Edition, License Notes

This e-book is licensed for your personal enjoyment only. This e-book may not be re-sold or given away to other people. If you would like to share this book with another person, please purchase an additional copy for each recipient. If you’re reading this book and did not purchase it, or it was not purchased for your use only, then please return to Smashwords.com and purchase your own copy. Thank you for respecting the hard work of this author.

www.chezmartine.nl

Voor iedereen die van het kerstgevoel houdt

Andere boeken van Martine Hoogschagen

Nonchalant – Zorgeloos-serie deel 1 (2022)

Onbekommerd – Zorgeloos-serie deel 2 (november 2023)

Onverschillig – Zorgeloos-serie deel 3 (voorjaar/zomer 2024)

Vertrouw – Geloof, hoop en liefde-serie deel 1 (eind 2024)

Fast French Food – kookboek (zomer 2024)

Inhoudsopgave

Colofon

6 december

7 december

8 december

9 december

10 december

11 december

12 december

13 december

14 december

15 december

16 december

17 december

19 december

20 december

21 december

22 december

23 december

24 december

25 december

26 december

Dankwoord

Kerstgroet en nieuwe boeken in 2024

Contactgegevens

Wie versiert mij?

6 december

‘Lees jij hem eens en zeg me wat je ervan vindt.’ Ik geef mijn kerstkaart voor al mijn nieuwe buren aan mijn collega Yvonne, die naast me staat bij de balie van de receptie. Ze kijkt naar de voorkant, moet grinniken om de kerstboom die bijna bezwijkt onder de decoratie en begint dan de binnenkant te lezen.

Hoi nieuwe buurman en/of buurvrouw,

Ben je blij met jouw nieuwe flat? Ik woon inmiddels veertien dagen heerlijk op mijn nieuwe stekkie.

Maar onze hal… Ik vind hem zelf nogal kaal en ruiken naar cement. Het lijkt me leuk om een grote kerstboom te kopen, waar we dan allemaal iets inhangen, zodat onze hal wat sfeervoller wordt. Doe je gezellig mee?

Veel plezier met klussen en succes met verhuizen! Alvast bedankt voor jouw bijdrage.

Groetjes,

Margriet de Jong (nr. 12)

06-99 48 23 52

Yvonne gaat naast me op haar draaistoel zitten. ‘Echt iets voor jou. Het idee vind ik origineel. Daar zou ik zeker aan meedoen.’

‘Ik zag er wel al een paar in de bak met oud papier in de hal. Mijn buren dachten vast dat het reclame was of ze zijn nog te druk met verhuizen.’

‘Ik vrees het ook.’

‘Dan blijven er nog maar een stuk of tien van de veertien buren over. Het is te hopen dat zij wel mee willen doen met mijn project. Ik wil zo graag, net als hier op het werk, een gezellige knusse hal met kerstgeuren in plaats van cementstank.’

In het ergste geval hang ik de kerstboom zelf vol, maar het is veel leuker om het samen te doen als een soort burenproject. Ik ben heel benieuwd hoe de boom in de hal eruitziet met kerst.

7 december

Sinds we met het bedrijf zijn verhuisd naar het nieuwe pand, waar ik sinds twee weken boven woon, is mijn werk een stuk leuker geworden. De afgelopen drie jaar heb ik ergens weggestopt gezeten in een muf kamertje. Met de verhuizing is besloten dat mijn secretariaatswerk gecombineerd moest worden met de receptie, dus nu zie ik al mijn collega’s de hele dag door langs de receptiebalie lopen. Ik heb in korte tijd veel meer collega’s leren kennen dan in de drie jaar ervoor, omdat ik nu naast de postbakjes zit.

Yvonne tikt op mijn schouder. ‘Hij komt eraan.’

Ik kijk op van mijn computerscherm en draai mijn hoofd een kwartslag naar de voordeur van ons pand.

‘Sexy legs’ loopt de hal binnen. Drs. L.J. Luijtens, Register Accountant en financieel directeur van onze woningbouwcorporatie. Voluit heet hij Laurence Jan, maar iedereen in het bedrijf noemt hem L.J. Hij kijkt jammer genoeg nooit onze kant op. Hij loopt altijd met een serieuze blik en grote stappen meteen richting het trappenhuis. Daardoor kunnen we wel ongestoord genietend naar hem kijken. Wanneer hij een mooie designspijkerbroek aan heeft, noemen Yvonne en ik hem ‘sexy legs’. Van onder tot boven in een strak pak noemen we hem ‘tall, dark and handsome’ en wanneer hij tussen de middag uit de sportruimte komt in zijn sportkleding noemen we hem ‘lekker kontje’. Hij moest eens weten.

Yvonne roert in haar koffie, terwijl ze de financieel directeur nakijkt. ‘Zou hij een sportblessure hebben? Hij heeft al een paar weken niet meer gesport tussen de middag. Ik mis zijn sexy kontje.’ Ze knipoogt naar me. Ze is de vijftig allang gepasseerd en heel gelukkig getrouwd. Ze noemt me, ondanks dat ik dertig ben en relatief lang, altijd liefkozend mijn kleine collega. We zijn in alles uitersten. Zij heeft donker piekhaar, een paar kilo te veel en ze is minstens een kop kleiner dan ik.

Ik schud mijn hoofd en moet lachen. ‘Een ding is zeker, ik ga het hem niet vragen.’

Dan klinkt bij de postbakjes de luide nasale stem van Sjors, het hoofd inkoop. ‘Hé, L.J., heb je een sportblessure? De dames hier missen de dagelijkse aanblik van jouw sporttenue en in het bijzonder jouw lekkere kontje.’

Mijn mond valt open. Ik kijk verschrikt naar Yvonne en dan naar L.J. Hij is vlak voor de deur naar het trappenhuis gestopt en zijn blik gaat naar onze kant. Hij kijkt me recht in mijn ogen aan. Ik schaam me dood en wilde dat ik me achter mijn beeldscherm kon laten zakken. Ik kan zijn blik op deze afstand niet plaatsen. Is hij geamuseerd of eerder verlegen? Hij kijkt me door zijn brillenglazen aandachtig aan, schudt met zijn hoofd en loopt dan verder alsof er niets gebeurd is. Ik ben vast knalrood, want mijn wangen gloeien. Ik wapper met een brochure voor koelte. Een lok van mijn eeuwig krullende haar schiet voor mijn gezicht. Ik stop hem snel achter mijn oren.