Het schilderij van mijn overgrootvader

Aris Knikker, waarover God mij een droom

gaf met de belofte: ‘Mijn Geest zal uitgestort

worden en Ik zal opwekking brengen’

(hoofdstuk 16 en 18).

Lichtinslag

Uitgegeven door Arrowz
info@arrowz.org
www.arrowz.org

Auteur: Jennifer Guetta
Vertaling: Arrowz
Omslagontwerp en typografie: Ronald Gabrielsen, 3ig.org

ISBN 9789490489793
NUR 402

Copyright © 2020 Jennifer Guetta
Oorspronkelijke titel: Awestruck by Glory
Oorspronkelijke uitgever: Arrowz

Copyright Nederlandse vertaling © Arrowz, Haarlem
Uitgegeven met toestemming.

De Bijbeltekst in deze uitgave zonder nadere bronvermelding is ontleend aan de Herziene Statenvertaling, © 2010 Stichting Herziene Statenvertaling.

De (naar het Nederlands vertaalde) Bijbeltekst in deze uitgave met bronvermelding is ontleend aan respectievelijk:

NBG NBG-vertaling 1951, © 1951 Nederlands Bijbelgenootschap
NBV De Nieuwe Bijbelvertaling, © 2004/2007 Nederlands Bijbelgenootschap
NIV New International Version®, NIV®, © 1973, 1978, 1984, 2011 Biblica, Inc.™

De spelling van het tetragrammaton en het gebruik van eerbiedskapitalen zijn aangepast aan de huisstijl van de uitgever van dit werk. Cursivering van Bijbeltekst is toegevoegd door de auteur.

In het algemeen wordt in dit boek de naam ‘Jezus’ gebruikt binnen de context van de westerse kerken, en ‘Jesjoea’ binnen de joodse context.

De auteur heeft gepoogd om gebeurtenissen, plaatsen van handeling en gesprekken vanuit haar herinneringen weer te geven. Om de privacy van betrokken personen te beschermen en hun anonimiteit te waarborgen, zijn bepaalde persoonsnamen en verblijfsplaatsen veranderd. Ook zijn kenmerkende eigenschappen, het beroep en/of de woonplaats van personen aangepast. Dit boek is een weergave van de ervaringen van de auteur en haar interpretatie van die ervaringen.

Ter wille van de leesbaarheid is afgezien van inclusief taalgebruik als ‘hij of zij’ en ‘zijn of haar’ en gekozen voor de voornaamwoorden ‘hij’ en ‘zijn’ als onzijdige termen.

Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen, of op enige andere manier – met uitzondering van korte citaten in gedrukte recensies – zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

All rights reserved. No portion of this book may be reproduced, stored in a retrieval system or transmitted in any form, electronically, mechanically, by means of photocopying, recording or otherwise – with the exception of brief quotation in printed reviews – without the prior written permission of the publisher.

Dit boek draag ik op aan mijn Verlosser
ישוע
Jesjoea

Zing psalmen voor de HERE, want Hij heeft zeer grote dingen gedaan.
Laat dit bekend worden over heel de aarde! Zing psalmen voor de HERE, want Hij heeft zeer grote dingen gedaan. Laat dit bekend worden over heel de aarde!
Juich en zing vrolijk, inwoonster van Sion, want groot in uw midden is de Heilige van Israël.
– Jesaja 12:5-6

Geprezen zij de Here, de God van Israël, want Hij heeft naar zijn volk omgezien en er verlossing voor tot stand gebracht.
– Lukas 1:68

Inhoud

Aanbevelingen

Voorwoord van Sid Roth

Voorwoord van Jan van den Bosch

INLEIDING

Ontmasker ze

1 Een stap over de drempel

2 Engelen van het licht

3 Slachtoffers van onwetendheid

4 Ontmaskerd

5 Een onzichtbare vijand

6 Een verloren strijd

7 Een onverwachte Verlosser

8 Hulp bij de strijd

9 Mijn onzichtbare Leraar

10 Licht in de duisternis

11 De verborgen Messias

12 Mythe blijkt werkelijkheid

13 Izebel ontmaskerd

14 Jullie zijn mijn getuigen

15 De roeping

16 De weg van de Heer

17 Het feest

18 De uitstorting van zijn Geest

NAWOORD Jij bent mijn getuige

BIJLAGE 1 Boze geesten overwinnen

BIJLAGE 2 Bijbelgedeelten over geestelijke strijd

BIJLAGE 3 De kabbala

Aanbevolen literatuur

Over de auteur

Aanbevelingen

Voor wie niet vertrouwd is met geestelijke strijd en Gods spreken door dromen en visioenen, kan Lichtinslag wat vreemd overkomen. Wie zich echter laat meenemen door het getuigenis van Jennifer en de wonderlijke weg die God met haar gegaan is, raakt onder de indruk van haar liefde voor Jezus (Jesjoea) en haar passie voor het volk Israël. Haar verlangen om te leven bij het Woord van God en haar scherpe inzicht in de realiteit van de geestelijke machten van het kwaad, kunnen je als lezer niet onberoerd laten.
Gerrit Vreugdenhil
Predikant Sint-Janskerk Gouda

Het verhaal van Jennifer en Eliahu bewijst het bestaan van een levensgevaarlijke, demonische wereld. Maar het toont ook aan dat de volledige overwinning op de vijand de onze is dankzij het bloed van het ultieme Paaslam. Als joden ontdekten Jennifer en haar man dat Jesjoea alle profetieën heeft vervuld en de langverwachte joodse Messias is. De macht van de vijand is niets vergeleken bij de macht van Jesjoea – Jezus. Dit verhaal zou een fantastische film zijn.
Ron Cantor
CEO Tikkun International, auteur ‘Identity Theft’

Als Jennifers voorganger beveel ik dit geweldige boek van harte aan. Lichtinslag laat zien hoe groot Gods glorie is en wat een geweldige dingen Jezus voor Israël heeft gedaan. Je leert hoe je angst kunt verslaan en ontvangt praktische, Bijbelse sleutels om te overwinnen in geestelijke strijd. Dit boek ontmaskert de vijand en zal gevangenen vrijzetten!
Mattheus van der Steen
Senior pastor House of Heroes Harderwijk
CEO Harvest Fields International

Jennifer heeft een verbluffend boek geschreven, waarin duidelijk zichtbaar wordt dat Jesjoea de Messias de macht heeft om vandaag de dag mensen te redden en te bevrijden. Ik heb ademloos zitten lezen wat haar en haar man overkomen is. Het bewijst dat God iedereen kan aanraken en zichzelf vandaag de dag nog steeds openbaart. Lichtinslag is goed geschreven en heel moeilijk weg te leggen. Ik beveel dit boek van harte aan!
David Friedman
Directeur Bet Midrash Lev Zion, Jerusalem, Israel

In een tijd waarin steeds meer mensen naar geestelijke ervaringen verlangen, laat Jennifer zien dat deze ervaringen weliswaar echt zijn, maar niet allemaal van God komen. Jezus de Messias is de deur en alle geestelijke ervaringen en openbaringen horen ons dichter bij Hem te brengen. Jennifers eigen bekeringsverhaal leest als een boek van Frank Peretti, ik kon het amper wegleggen. Elk hoofdstuk vervulde me met eerbied en ontzag voor Gods goedheid. Hij openbaart zichzelf nog steeds als de Messias die redt en bevrijdt.
Dr. Arleen Westerhof
(Mede-) oprichter en voorzitter Nederlandse en Europese Profetische Raad
Auteur ‘Impact: Profeteer en verander de wereld’

In Lichtinslag wordt de strijd tussen de machten van de duisternis en het Koninkrijk van licht heel tastbaar. Het is het verhaal van een gezin dat wordt aangevallen door een menselijke agent van de duisternis en legers van boze geesten. Deze moeten echter uiteindelijk hun meerdere erkennen in Jezus Christus. Vanwege de achtergrond van Jennifer en Eliahu komen allerlei onderwerpen voorbij: de hippiebeweging in Amerika, opgravingen in Megiddo, de zoektocht naar de Ark van het Verbond in Jeruzalem en de geschiedenis van joden in Djerba. Ten slotte leidt alles tot concrete ontmoetingen met Jezus in een doorsnee rijtjeshuis in Nederland. Lichtinslag zal de deur openen naar een grote zegen voor Israël en de volken.
Hans Maat
Directeur Evangelisch Werkverband binnen de Protestantse Kerk in Nederland

Vraag jij je af of het bovennatuurlijke echt is en of moderne wetenschap en archeologie kunnen samengaan met geloof? Dan is dit fascinerende verhaal iets voor jou. In dit waargebeurde drama lees je over engelen, de Izebel-geest, kabbala en een ontmoeting met de dood. Maar uiteindelijk gaat Lichtinslag over het overwinnen van angst, het ontmaskeren van occulte leugens en over de ware Boom des Levens. Dit boek geeft sleutels tot overwinning en tot een hoop die voor iedereen, overal beschikbaar is.
Sarah Singerman
P.A. van Asher Intrater, Revive Israel team

In Lichtinslag wordt aangetoond hoe reëel de wereld van het occultisme is en hoe overweldigend groot de macht van Jezus. Een academisch geschoolde archeologe moet toegeven dat de dingen die om haar heen gebeuren het werk zijn van een duistere geestelijke wereld. Het relaas van haar ontdekking dat Jezus de Zoon van God is, is ontroerend en bevrijdend. Ook laat het boek zien hoe waardevol het voor christenen is om de joodse wortels van ons geloof te herontdekken en samen met Israël de Bijbelse feesten te vieren. Een aanrader voor iedere volwassen christen.
Jan Barendse sr.
Predikant, vertegenwoordiger Comité Gemeentehulp Israël in Israël

Voorwoord van Sid Roth

Dit is een buitengewoon bijzondere tijd. De sjechina-heerlijkheid van God kan elk moment op onze aarde neerdalen.

Dit is ook een tijd om positief te staan tegenover Sion. Het Joodse volk zal eindelijk zelf nadenken over wie Jesjoea (Jezus) is.

De eerste volgelingen van Jezus waren joden. Ze waren door God uitverkoren om een licht voor de niet-joden te zijn.¹ Wij, de joden, hebben het goed gedaan, want er zijn vandaag de dag miljoenen niet-joden die de Messias en de God van Abraham, Izak en Jakob kennen.

Ik geloof dat God net voordat de Messias terugkeert de joden zal opwekken om de taak te voltooien waartoe het Joodse volk bestemd was. Het is onze bestemming om God bekend te maken.

Volgens Joël 2:28 wordt zijn heerlijkheid binnenkort op de aarde uitgestort. Dat wordt allereerst aan het Joodse volk beloofd. Waarom? Omdat de joden opnieuw een licht voor de volken zullen zijn.

Veel joodse mensen zoals de familie Guetta hebben dromen en visioenen van Jesjoea, waarin Hij hen oproept om de laatste oogst binnen te halen.

Ik kan zo meevoelen met Jennifer Guetta omdat ik zelf ook betrokken ben geraakt bij de ‘verboden praktijken’, zoals de Tora dat noemt.² God noemt deze praktijken zelfs een ‘gruwel’. Daardoor was ik bezeten geraakt van een demon, wat erg leek op de ervaringen die in het boek The Exorcist worden beschreven. In die tijd waren er geen joden of christenen die wisten hoe ze me konden helpen om vrijgezet te worden. En daarom heeft de Messias me zelf vrijgezet.

Veel joodse mensen houden zich met deze verboden gebieden bezig via de kabbala. De afgelopen jaren is de kabbala samengesmolten met delen uit het hindoeïsme, waardoor het een zelfs nog groter mijnenveld van demonische gebondenheid is geworden.

Het waargebeurde verhaal in dit boek geeft de lezer meer kennis over het bestaan van de demonen die aan de kabbala en veel andere gebieden verbonden zijn.

Het goede nieuws is dat jij als lezer ook de vrijheid en de kennis kunt krijgen die de familie Guetta en ik hebben mogen ontvangen. Zo veel jonge joden en niet-joden zullen op grond van hun eigen ervaringen Jesjoea gaan kennen. Dan mag je geweldige dingen verwachten! Nu ik al meer dan veertig jaar met de Messias mag leven, kan ik enkel zeggen dat het elke dag mooier wordt.

Het is geen toeval dat je dit boek leest. Als je joodse mensen ontmoet, is dat geen toeval. God wil dat je hun de weg naar de Messias toont.

Sid Roth
Presentator ‘It’s Supernatural!’

Voorwoord van Jan van den Bosch

Ik ontmoette Jennifer Guetta toen ze bij me te gast was in het programma Hour of Power. Bij dat interview vroeg ik haar: ‘Hoe leg je die lange weg af van de vraag of je een product bent van toeval of tijd, naar de levende God?’ Het antwoord dat ze gaf, maakte veel indruk op me. Ze zei: ‘Vraag God om te laten zien dat Hij bestaat! Hij laat je nooit in de steek. Zo kom je dichter bij Gods liefde en zo zal zijn Geest van liefde in je leven komen.’

Lichtinslag vertelt het aangrijpende verhaal van een ooit atheïstische archeologe die de ontdekkingsreis maakte van het hoofd naar het hart, van religie naar relatie. Het boek heeft mij een fascinerende inkijk in haar leven bezorgd. Het is goudgerand, onthullend en soms verbijsterend.

Terwijl je leest wat Jennifer en haar gezin overkwam, komt hun leven heel dichtbij en wordt het bijna tastbaar. Dit boek neemt je mee op reis in een zoektocht naar God en het vinden van de Messias. Onderweg deelt Jennifer allerlei Bijbelse inzichten en vergezichten.

Wat is het bijzonder hoe God mensenlevens leidt en hoe Jennifer de weg van de Heer heeft gevonden. Met dit boek is ze een ware wegbereider. Wat een getuigenis!

Jan van den Bosch
Presentator ‘Hour of Power’
Directeur Beter Uit

INLEIDING
Ontmasker ze

Laten zo spreken wie de HERE verlost heeft, die Hij verlost heeft uit de hand van de tegenstanders.
– Psalm 107:2

‘Heer, ik weet dat U bestaat, maar ik wil U ook zien. Ik ben niet bang’, riep ik uit. Het was 2014, een maand voor Pesach. Met tranen in mijn ogen balde ik mijn vuisten en riep het uit in de lege kamer.

De volgende dag, op vrijdag en de sjabbatsavond, had ik rond middernacht een droom en voelde ik me omgeven door warmte. Aan het voeteneind van mijn bed zat een persoon in een lange, witte mantel. Hoewel Hij licht uitstraalde, kwam Hij heel menselijk over. Ik werd vervuld met een stil ontzag. De kamer was gevuld met liefde. Nog half in slaap knipperde ik met mijn ogen, en het viel me op dat Hij golvend, bruin haar had. Ergens diep vanbinnen herkende ik Hem. Ik kon zijn gezicht maar vaag zien, maar ik vond Hem er wel uitzien als een Israëliër. Hij stak zijn hand uit en zalfde mijn voorhoofd met zijn vingertop. Vervolgens gaf Hij me twee witte enveloppen: Hij wilde dat ik die zou versturen. Ik had geen idee voor wie ze waren en wat erin zat. Hij fluisterde en ik hoorde zijn woorden in mijn hart. Hij onderwees mijn geest over het Koninkrijk van de Hemel en zei dat Hij wilde dat ik erover zou gaan schrijven. Toen ik enigszins versuft wakker werd, vroeg ik me af of dit echt gebeurd was of dat het enkel een droom was geweest.

Drie weken later, vijf dagen voor Pesach, had ik weer een droom en ik hoorde duidelijk de woorden: ‘Dit is mijn Zoon, in wie Ik mijn welbehagen heb.’³

Ik bad hardop en vroeg wat de Heer wilde dat ik met die woorden deed. En ik hoorde Hem zeggen: ‘Maak de weg van de Here recht.’⁴

Ik had die zin nog nooit gehoord en vroeg met bevende stem: ‘Heer, wat bedoelt U met “Maak de weg recht”?’

Vervolgens hoorde ik maar één woord dat bleef nagalmen in de kamer: ‘Spreek!’

Mijn hart begon sneller te kloppen en ik was verbaasd. ‘Maar Heer, ik ben nog maar een jonge gelovige, een baby nog maar. Wie ben ik dat ik moet gaan spreken tot uw kinderen die U al zo lang kennen?’

‘Spreek, wees niet bang. En lees Jeremia 1.’

De volgende ochtend werd ik weer wat verward wakker. Toen schoot mijn droom me weer te binnen en ik herinnerde me dat Hij me had gevraagd Jeremia 1 te lezen. Ik had dat hoofdstuk nooit eerder gelezen en vroeg me af wat erin zou staan. Snel pakte ik mijn Bijbel. Toen de woorden tot me doordrongen, was ik vol ontzag.

Voordat Ik u in de moederschoot vormde, heb Ik u gekend; voordat u uit de baarmoeder naar buiten kwam, heb Ik u geheiligd. Ik heb u aangesteld tot een profeet voor de volken. Toen zei ik: ‘Ach HERE HERE, zie, ik kan niet spreken, want ik ben nog maar een jongen. Maar de HERE zei tegen mij: Zeg niet: Ik ben nog maar een jongen, want overal waarheen Ik u zenden zal, zult u gaan, en alles wat Ik u gebieden zal, zult u spreken. Wees niet bevreesd voor hen, want Ik ben met u om u te redden, spreekt de HERE.
– Jeremia 1:5-9

Ik kon amper ademhalen. Het leek wel precies het gesprek dat ik de voorgaande nacht met Hem had gehad!

De boodschap was duidelijk: ‘Spreek en schrijf over het Koninkrijk van de Hemel. Maak de weg van de Heer recht en wees niet bang voor de reactie van de mensen.’

Overlevenden

Ik had nooit gedacht dat ik het zou kunnen navertellen en dat ik vrijuit zou kunnen spreken, want mijn man en ik hebben de kabbala en vreselijke aanvallen van hekserij slechts ternauwernood overleefd. We zijn bijna ons lichaam en onze ziel kwijtgeraakt. We werden aangevallen door Izebel, de valse profetes, toen we nog niet wisten dat ze bestond. Het was zonder twijfel niet de bedoeling dat we in leven zouden blijven en zouden kunnen navertellen wat er gebeurd was. Er is maar één reden waarom we het hebben overleefd: Jesjoea heeft ons gered.

Er was een periode waarin ik nog geen woord op papier durfde te zetten. In die tijd was ik doodsbang. ‘Schrijf niet over mij!’, zei de duivel. Maar God wilde dat ik het wel zou doen: ‘Schrijf het op. Wees niet bang. Ontmasker ze!’, zei Hij.

Mijn antwoord daarop was: ‘Dat zal ik doen, Heer.’

1
Een stap over de drempel

Wees nuchter en waakzaam; want uw tegenpartij, de duivel, gaat rond als een brullende leeuw, op zoek naar wie hij zou kunnen verslinden.
– 1 Petrus 5:8

Het was een stralende dag, het vlakke Nederlandse landschap baadde in het zonlicht en de wieken van de molens draaiden in de wind. Het was 11 september 2012. Samen met mijn man Eliahu was ik met de auto onderweg naar Leeuwarden, waar ik die avond een lezing zou geven. Ik was opgetogen, omdat ik net het manuscript van mijn derde kinderboek had afgerond. Het ging over de geheime locatie van de Ark van het Verbond, onder de Tempel van Salomo.

Onderweg nam ik een foto van een verkeersbord waarop stond: ‘Leeuwarden 10 km’ en zette die op Facebook. Ik moest lachen om dat bord, omdat het me herinnerde aan mijn boekje met de titel Het mysterie van de leeuwentroon. De plaatsnaam klonk als ‘Leeuwen-den’ en de laatste lettergreep deed me aan het Engelse woord den denken, dat een hol of kuil of leger van een dier betekent.

Ik had geen idee hoe vlakbij het kwaad op de loer lag. Ik had nooit gedacht dat het kwaad waarover we in verhalen lezen, enkel een afschaduwing is van het echte kwaad. En ik geloofde beslist niet dat het kwaad zijn eigen bewustzijn had. Maar als je ergens niet in gelooft, betekent dat nog niet dat het er niet is.

We kwamen een paar uur te vroeg aan en Eliahu en ik besloten eerst een hapje te gaan eten aan de hoofdgracht van de stad. Op de terugweg naar het gebouw waar de lezing gehouden zou worden, raakten we even in gesprek met een lange, blonde vrouw. Ze wees ons op een iets schuin staande toren, die boven de stad uitstak. Eliahu keek naar de toren en wees vervolgens naar het plein waarop we stonden en vroeg: ‘Waarom is hier zo’n grote, open plek?’

‘Dit plein is aangelegd boven op een oud kerkhof’, antwoordde de vrouw. ‘Hier mag niets op gebouwd worden, omdat onder de bestrating waarop we staan oude graven liggen. Je ziet er niets van, maar ze zijn er wel.’

Eliahu’s gezicht betrok en we namen snel afscheid. Toen we weer verder liepen, vertelde Eliahu dat zijn hart tijdens het gesprek was gaan bonken. Hij kreeg een heel naar voorgevoel bij haar woorden.

We liepen de zaal binnen waar ik de lezing zou houden en begonnen alles klaar te zetten voor mijn diapresentatie. Ik zou spreken over de archeologie van het symbool van de levensboom, een symbool dat wereldwijd in alle culturen terug te vinden is. Net als veel andere archeologen associeerde ik dat symbool met het ‘heilige vrouwelijke’ en de Hebreeuwse godin Asjera.

Terwijl ik alles klaarzette, knoopte Eliahu een gesprek aan met de gasten. Met een brede glimlach legde hij uit dat hij een Israëliër was die dertig jaar geleden naar Nederland verhuisd was. Plotseling kwam er een man naar hem toe die hem vertelde dat in de bibliotheek naast de zaal een vrouw zat die hem even wilde spreken. Eliahu liep erheen en zag door de deuropening iemand met haar rug naar hem toe zitten. Ze had lang, golvend, pikzwart haar dat los over haar rug viel. Zonder dat daar een aanleiding voor was, draaide Eliahu zich om en zei tegen de man: ‘Ik wil niets met haar te maken hebben.’

Vlug liep hij terug naar de zaal en ging daar op de achterste rij zitten. Maar al snel daarna kwam de vrouw naast hem zitten. Ze grinnikte en zei toen iets wat mijn man volkomen overviel: ‘Ik ben Lily⁵, de achterkleindochter van de Baba Sali.’

Eliahu verstijfde. De Baba Sali was een leidinggevende Marokkaanse Sefardische rabbi en kabbalist die erom bekendstond dat hij wonderen kon verrichten. Hij stamde af van een familie van drie beroemde rabbi’s. Hun gezichten staan op posters die in heel Israël te zien zijn. Zijn graf is te vinden in Netivot, in het zuiden van Israël, en wordt jaarlijks door honderden Sefardische joden bezocht. Eliahu’s moeder bezocht het graf van de Baba Sali elk jaar om daar voor haar gezin te bidden. Eliahu had het idee dat hij een koninklijk iemand ontmoette.

Met bevende handen haalde hij zijn portefeuille tevoorschijn en liet de vrouw de afbeeldingen zien van haar overgrootvader die hij daarin bewaarde. Hij had die van zijn moeder gekregen in de hoop dat ze hem geluk, bescherming en zegen zouden brengen. Vervolgens vroeg hij: ‘Maar wat doet iemand als u hier in Leeuwarden?’

Ze gooide haar lange, zwarte haar naar achteren en antwoordde: ‘Ik ben hier naartoe gekomen voor Jennifers boek.’

Eliahu was stomverbaasd en wenkte me snel naar hen toe.

De vrouw was een en al glimlach toen ik haar de hand schudde. We raakten in gesprek. Ze had een Amerikaans accent en ik vertelde dat ik zelf ook acht jaar in Amerika had gewoond. Ze kende een dame uit New York die wij zo’n tien jaar daarvoor ook ontmoet hadden. We ontdekten dat we verschillende wederzijdse kennissen hadden en voor we het wisten, leek het of ze een oude vriendin van ons was.

Ik hield mijn lezing en sloot af met een dia van het kruis als het symbool van de levensboom. Daarbij vertelde ik: ‘De levensboom symboliseert de plaats tussen hemel en aarde en de cyclus van de natuur door dood en wederopstanding. Binnen het christendom gaat men ervan uit dat Jezus de levensboom is, omdat Hij uit de dood is opgestaan en de plaats inneemt tussen hemel en aarde.’ Ik geloofde zelf echter niet dat dat waar was. Het christendom kopieerde naar mijn idee slechts vroegere religies.

Na de lezing vertelde Lily ons dat ze bij haar nicht in Leeuwarden logeerde, maar daar binnenkort weer zou vertrekken. Ze wilde ons graag nog iets vertellen over een speciale technologie die haar lerares in New York ontwikkeld had. Het had te maken met het geheim van de hele mensheid dat verborgen lag in de Hebreeuwse letters. Mijn man en ik werkten voorheen bij een organisatie die de handel tussen Israël en Nederland stimuleerde en die nieuwe technologieën onder de aandacht bracht. We waren vanzelfsprekend geïnteresseerd in wat ze zei. Ze vertelde ons ook dat ze al haar overgrootvaders geheimen kende en dat ze ons daar graag meer over wilde vertellen. We wisselden telefoonnummers uit.

Toen we samen naar buiten liepen, kwamen twee kinderen naar haar toe: een jongen en een meisje van een jaar of tien. Ze vertelde dat het haar tweeling was. De kinderen hadden een onschuldige blik in hun ogen. Toen we buiten waren, kwebbelden ze onafgebroken, klommen over hekken en sprongen over de paaltjes in de straat. Het waren net jonge vogeltjes die voor het eerst uitvlogen.

De uitnodiging

De week daarop sprak ik Lily verschillende keren via de telefoon. Ik kwam erachter dat ze geen goede plek had om de komende joodse feestdagen te vieren. Ik vond het vreemd dat iemand als zij bij zo’n gelegenheid nergens heen kon, maar ze vertelde dat ze liever geen contact met de joodse gemeenschap wilde, omdat die mensen allemaal haar aandacht opeisten. Daarom nodigden we haar en haar kinderen uit om twee nachten bij ons te logeren voor Rosj Hasjana, het joodse Nieuwjaar. Het was immers een joodse mitzwa, een gebod en goede daad, om gasten voor de feestdagen uit te nodigen. Bovendien vonden we het vanwege haar achtergrond erg leuk dat we haar hadden leren kennen.

Een week later haalde Eliahu hen op van het treinstation. Het was nieuwe maan en pikdonker. Lily en de kinderen kwamen al lachend en kletsend naar onze voordeur lopen. Ik zwaaide naar hen door het raam en zag hoe de kinderen met een grote glimlach naar het huis keken. Lily sloeg haar armen moederlijk om hen heen en leidde hen naar de voordeur. Maar voor ze over de drempel stapte, keek ze ons aan en vroeg specifiek: ‘Hebben we jullie toestemming om hier te zijn?’

Wat een vreemde vraag! We hadden haar uitgenodigd en zelfs van het station opgehaald. Waarom moest ze zoiets vragen? Naïef antwoordden we ‘ja’ en zetten alle twijfel opzij. Daarmee was de strijd om onze ziel begonnen.

Ze stapten de gang binnen en omhelsden ons enthousiast, alsof we elkaar al jaren kenden.

‘Wat hebben jullie een prachtig huis’, zei Lily.

De kinderen liepen meteen de woonkamer binnen en bekeken alles van top tot teen. Vervolgens omhelsden ze ons opnieuw en we liepen de twee trappen op naar de logeerkamer. De kinderen sprongen enthousiast rond toen ze hun kamer en onze twee katten en ons hondje zagen.

Terug in de huiskamer gaf Lily me een speciaal cadeau: een prachtig wit tafellaken voor de sjabbat. Ik had er altijd al zo een gewild en vroeg me onbewust even af hoe zij dat wist. De kinderen gaven ons ook een cadeautje: kleine origamifiguurtjes. Het waren echt kunststukjes, zeker omdat de kinderen nog zo jong waren.

Vervolgens zongen we de liederen die bij deze feestdag hoorden en gingen aan tafel om het joodse Nieuwjaar te vieren. ‘We vinden het een eer dat iemand met jouw achtergrond Rosj Hasjana bij ons wil komen vieren’, zei ik. ‘Wil je ons wat meer vertellen over je familie?’

Ze legde uit dat ze een rechtstreekse afstammeling was van koningin Esther, en dat haar kinderen erfgenamen waren van Israëls meest invloedrijke familie. Ze wilde ons onderwijzen in de geheime kennis van haar familie, vertelde ze.

Ik wierp een blik op mijn man en zag dat hij stomverbaasd keek.

‘Als mijn familie dat hoort!’, riep hij uit.

Ze kneep haar ogen wat samen en zei met een scheef lachje: ‘Ja, wacht maar eens af.’

We hadden een heel aangename Rosj Hasjanna-maaltijd, vol liefde en licht. Ik vertelde Lily dat ik jarenlang de Bijbel en de theologie had bestudeerd, en dat ik als jonge studente betrokken was geraakt bij de opgravingen in Megiddo. Hoewel ik in de wetenschap en de interpretatie van archeologische vondsten geloofde, moest ik toegeven dat er nog veel meer te ontdekken viel, al begreep ik het nog lang niet allemaal. We wilden meer over God leren en de kabbala was een inspiratiebron voor ons.

Ze zei: ‘Ik geloof dat God een kracht is die ons allemaal met elkaar verbindt. Maar Hij bevindt zich in de zevende hemel en het is moeilijk om Hem te bereiken.’

Ik vroeg daarop: ‘En het kwaad dan?’

‘Het kwaad bestaat niet, er is alleen negativiteit’, antwoordde ze met autoriteit. Ik vroeg niet verder door en besloot ter plekke om niet langer negatief te zijn.

‘Het draait allemaal om liefde en aanvaarding’, zei ze. ‘Negativiteit vormt het belangrijkste probleem van de samenleving.’

We vroegen welke school de kinderen bezochten en ze legde uit dat ze thuisonderwijs kregen en de Tora leerden, en ook heilige geometrie en magie. Het klonk allemaal fascinerend.

Na het eten vroeg mijn man haar: ‘Wat bracht je eigenlijk naar Nederland?’

Ze antwoordde: ‘Ik ben op zoek naar een groep wetenschappers, zakenlieden en politici die me kunnen helpen om de nieuwe technologie onder de aandacht te brengen die mijn lerares ontdekt heeft. Kennen jullie soms mensen die ons kunnen helpen?’

Eliahu en ik keken elkaar even aan en toen antwoordde hij: ‘Wat voor technologie heeft je lerares ontdekt dan?’

‘Die is gebaseerd op research van de beroemde natuurkundige Johannes Diderik van der Waals.’

Mijn man is een landbouwkundig ingenieur. Zijn hele loopbaan al is hij gefascineerd door DNA en de fysica. Hij glimlachte: ‘Nou, dat is interessant. Wat heeft ze ontdekt?’

‘Ik kan je de details niet vertellen’, antwoordde ze zonder ons aan te kijken. ‘Het is allemaal strikt geheim. We wachten nog op het patent en willen de rechten niet kwijtraken. Kennen jullie mensen met een belangrijke positie in Nederland die ons kunnen helpen?’

‘We kunnen je niet helpen als we niet weten wat het is’, antwoordde ik. We kenden eigenlijk geen geschikte personen met wie we haar rechtstreeks in contact konden brengen, maar misschien zou dat via een tussenpersoon wel lukken.

‘Ik kan er niet echt over praten. Het is zo bijzonder dat mensen al geprobeerd hebben om het te stelen. Maar misschien dat ik jullie er wel iets van kan laten zien’, ging ze verder. Ze haalde iets uit haar zwarte tas. Ik verwachtte een businessplan of iets dergelijks, maar in plaats daarvan kwam er een stapel gewone speelkaarten tevoorschijn. Ze legde de kaarten op tafel. Vervolgens vertelde ze dat elke persoon op aarde verbonden was met een getal, en dat dit getal het persoonlijkheidstype en karakter van die persoon beschreef. De getallen kwamen overeen met de getallen op haar speelkaarten en lieten ook zien hoe mensen met elkaar verbonden waren. Ze vertelde ons welke kaart ieder van ons was en gaf een beschrijving van onze persoonlijkheid. De technologie had iets te maken met het geheim van de hele mensheid, het DNA van de Hebreeuwse letters, een blauwdruk van onze ziel, de kabbalistische levensboom en de plek waar ieder van ons zich daarop bevond.

Het klonk fascinerend dat er een technologie achter het hele heelal zou zitten, maar ook een beetje vreemd. Ik wilde echter niet negatief zijn. Ik vroeg me af wat die technologie met de kabbala en de fysica kon zijn. We vroegen of ze wat meer kon vertellen, maar dat wilde ze niet. Zo eindigde de avond en we gingen naar bed.

Die zondag vertrok ze weer. Mijn man bracht haar naar het station en zij ging terug naar haar nicht in Leeuwarden. Toen ze al weg was, zagen we pas dat ze haar jas vergeten was.

2
Engelen van het licht

Want zulke lieden zijn valse apostelen, bedrieglijke arbeiders, die zich voordoen als apostelen van Christus. En geen wonder, want de satan zelf doet zich voor als een engel van het licht. Het is dus niets bijzonders als ook zijn dienaars zich voordoen als dienaars van gerechtigheid. Hun einde zal zijn overeenkomstig hun werken.
– 2 Korinthe 11:13-15

De dagen daarna moesten we steeds aan Lily denken. Het was alsof we weer in contact waren gekomen met een oude vriendin die we jaren niet gesproken hadden. Daarom belden we die week verschillende keren met elkaar.

Die week moest ik een lezing geven ergens in Zeeland, een paar uur rijden bij ons vandaan. Toen we vertrokken, viel mijn blik op de grote treurwilg die voor ons huis aan de waterkant stond en het viel me op dat de takken van de boom tot in de sloot hingen. De bruine bladeren waren verdord en vielen in het water, waar ze langzaam naar de bodem zonken.

Onderweg raakten mijn man en ik verdwaald, ondanks onze navigatie. We konden niet helder nadenken en het leek wel alsof we enkel over Lily konden praten. Het was eigenlijk net alsof ze bij ons in de auto zat. We kwamen te laat aan op de plaats van bestemming en hadden na afloop van de lezing ook moeite om weer thuis te komen. De rest van de week leken we wel versuft. Het was bijna Jom Kipoer, de heiligste dag van het joodse jaar, en we belden Lily aan het eind van de week op om haar uit te nodigen deze joodse feestdag bij ons te komen vieren.

Op Kol Nidrei, de eerste avond van Jom Kipoer, kleedden we ons in het wit en gingen naar de liberale synagoge waar we bij aangesloten waren. Samen met Lily en haar kinderen luisterden mijn man en ik met onze dochter van tien vanaf het balkon naar de gebeden. Toen we na afloop weer thuis waren, vastten we tot de volgende dag. De sfeer in huis was vreemd opgetogen, maar tegelijkertijd leek het wel alsof we slaappillen ingenomen hadden, zo duf voelden we ons.

Lily installeerde zich in de logeerkamer boven, pakte haar spullen uit en keek wat rond. Ze was opgetogen toen ze zag wat ik zoal in mijn boekenkast had staan: De Da Vinci code, Did God Have a Wife?, De Bijbel als mythe en boeken over de kabbala, over het ‘heilige vrouwelijke’, over de zoektocht naar de Ark van het Verbond en over goden en godinnen van het oude Nabije Oosten.

‘Wat heb jij een bijzondere boeken!’, riep ze met een glimlach uit.

Ik legde haar uit dat ik uitgebreid onderzoek had gedaan naar de hervormingen die koning Josia in de zevende eeuw voor Christus had doorgevoerd. Ik vertelde dat ik geloofde dat hij het monotheïsme had ingesteld door de godin Asjera uit te bannen.

‘Ach ja, jullie archeologen hebben zulke kostelijke interpretaties bedacht’, grinnikte ze. Ze zei het met zo’n autoriteit dat het wel leek alsof ze er zelf bij geweest was en zich de dingen anders herinnerde. ‘Je moet het boek Henoch maar eens lezen. Dat geeft de geschiedenis van de wereld weer zoals ik die zie.’ Ze liep naar de bijkeuken, waar de wasmachine stond, en vroeg: ‘Heb ik toestemming om je wasmachine te gebruiken?’

‘Natuurlijk, ga je gang.’

Tijdens haar logeerpartij was ze superbeleefd en bleef ze overal toestemming voor vragen. Of ze mijn telefoon mocht gebruiken. Mijn computer. Mocht ze dit, mocht ze dat? We dachten dat ze al deze dingen gewoon uit beleefdheid vroeg. We beseften niet dat we haar daarmee toestemming gaven om ons huis helemaal voor zich op te eisen.

In de ban van Lily

We lieten haar nog een week blijven, omdat we merkten dat ze nog niet naar Leeuwarden terug wilde. Ze hoopte in contact te komen met invloedrijke mensen die haar konden helpen. Haar twee kinderen waren leuk in de omgang en altijd bereid om met karweitjes in huis te helpen. Samen staken we de sjabbatskaarsen aan en lachten en dansten we tijdens het zingen van het sjabbatslied, dat engelen uitnodigde voor de sjabbatsmaaltijd. Het was Lily’s favoriete lied. Het leek wel of de sjechina, een wolk van heerlijkheid, ons huis binnen was gekomen.

Tijdens het Rosj Hasjana-feest logeerde mijn moeder, die christen is, ook bij ons en ze vond het niet vreemd dat Lily er was. Voor haar hielpen we gewoon een vrouw met twee kinderen die onderdak nodig had. Ze voelde zich dan ook volkomen op haar gemak.

Vrijwel iedereen die Lily ontmoette, kwam in de ban van haar, mocht haar graag en deed alles wat ze vroeg. Nu ik erop terugkijk, valt het me echter op dat sommige christenen niet zo gemakkelijk aan haar toegaven als anderen.

Lily bleef altijd het grootste deel van de nacht wakker en liet haar slaapkamerraam dan wijd openstaan. Ik verbaasde me er nooit over dat ze zo goed tegen de kou kon. Ze trok haar kamerdeur achter zich dicht met de mededeling dat niemand haar mocht storen. Haar kinderen bleven ook een groot deel van de nacht op en sliepen tot het middaguur uit. Volgens haar had dat te maken met het vrije denken, een nieuwe manier van onderwijs waarbij de kinderen hun eigen dagindeling mochten bepalen. Niettemin moesten de kinderen haar in alles gehoorzamen en ze waren respectvol naar hun moeder.

Ze noemde mij haar ‘zus’ en zei dat ze me van een vorig leven kende. Ik bracht uren bij haar door op haar kamer en we spraken uitgebreid over van alles en nog wat, al kan ik me nu gelukkig niets meer van de inhoud van die gesprekken herinneren. Lily kwam uit een ultraorthodoxe joodse gemeenschap in New York die vrouwen naar haar idee te veel beperkingen oplegde. Zelf wilde ze meer vrijheid en onafhankelijkheid. Toen we naar de vader van de kinderen vroegen, antwoordde ze dat ze van hem gescheiden was omdat hij haar verlangen naar meer onafhankelijkheid niet begreep. Enigszins verbaasd dat een orthodoxe vrouw zo gemakkelijk van haar man kon scheiden, vroegen we: ‘Hoe kreeg je dat voor elkaar?’

Ze wuifde met haar hand en antwoordde: ‘Toen ik mijn lerares leerde kennen, gingen we naar de advocaten van mijn man en die stemden meteen in met alles wat ik wilde. Ze konden niet tegen haar op.’

Ik begreep er niets van en vroeg: ‘Wie is je lerares dan?’

Zo hoorden we dat dit de vrouw uit New York was die wij in 2003 ook ontmoet hadden. Binnen het joodse geloof kies je iemand uit die je hele leven lang je leidsman of leraar zal zijn. Je volgt deze persoon na en hij of zij leidt je en toont je de weg naar God. Nadat zij deze lerares had uitgekozen, was haar hele leven veranderd, vertelde ze.

Lily benadrukte haar koninklijke afstamming via koningin Esther. We dachten dat het slechts een natuurlijke afstamming was. Er zijn in Israël immers zo veel joden die van een persoon uit de Bijbel afstammen. Maar dit was anders, omdat ze maar bleef zeggen dat ze een koningin was, van koninklijken bloede. En ze wilde ook als een koningin behandeld worden. Op een dag kocht ik voor haar een goudkleurig kroontje voor in haar haar. Ze vond het geweldig en droeg het de hele dag.

Op een keer zat ik naar het eerste seizoen van de televisieserie Once Upon A Time te kijken, die gaat over vervloekte sprookjesfiguren die in een stadje vastzitten. Lily kwam de kamer in en toen ze zag waar ik naar keek, zei ze enthousiast: ‘Dat is een van mijn favoriete series! Het gaat veel meer over de werkelijkheid dan je zou denken.’ Ze knipoogde naar me en grinnikte toen een vrouw een vreemd stadje binnenkwam waar alle sprookjes plotseling tot leven kwamen. Ze keek met onverholen belangstelling naar de kwaadaardige koningin.

Invloed

Lily’s lerares was dezelfde dame die het ‘geheim voor alle technologie’ aan de man bracht. Lily belde elke avond via een speciale verbinding naar Amerika en vroeg haar om raad. Wij zelf spraken haar nooit, maar we bleven Lily vragen of we het businessplan mochten zien. We vroegen ons af wat voor technologie het was, maar ze gaf ons nooit een concreet antwoord. Soms liet ze vreemde papieren zien met getallen die leken op DNA-structuren en letters. We konden die niet begrijpen. Niets ervan was bruikbaar als businessplan.

Mijn man dacht dat het iets te maken had met de technologie van het licht, de sleutel tot het DNA en de Hebreeuwse letters. Of de technologie van kristallen. Maar toen ik haar daarnaar vroeg, antwoordde ze dat het te maken had met de kabbalistische levensboom, het kennen van onze toekomst en communicatie via de gedachten. Het onderwerp bleef maar veranderen en het enige wat ze ons echt liet zien, waren de speelkaarten die ze koppelde aan de namen van mensen. Ze vroeg wanneer onze verjaardagen waren en wees dan voor een ieder van ons een kaart aan. Haar eigen getal was het getal negen. Ze koppelde de namen van mensen ook aan personen uit de Bijbel en tekende de kabbalistische levensboom waarop ze liet zien waar iedere persoon zich op zijn of haar levensweg bevond. Ze vertelde dat ze de sleutel tot ons leven had gevonden en dat ze wist waar onze ziel naartoe ging.

Ze bleef maar vragen of we invloedrijke mensen kenden, potentiële klanten of investeerders, met wie we haar in contact konden brengen, zodat zij hun uitleg kon geven over haar technologie. Wij kenden echter geen geschikte mensen. Ze wilde dat we haar aan (op dat moment nog) kroonprins Willem-Alexander zouden voorstellen. Maar gelukkig kenden we niemand die we daarvoor konden benaderen.

Een van haar belangrijkste doelen was om anderen dingen te onderwijzen en ze noemde zichzelf graag een ‘rondreizende lerares’. Meestal ging het over kleine dingen, zoals hoe je de afwas moet doen, over gezonde voeding en met name over het opvoeden en disciplineren van kinderen. Als mijn dochter boos werd, greep ze onmiddellijk in.

Toen Lily bij ons logeerde, gaf ze ons prachtige cadeaus, ook al had ze vrijwel geen geld. Toch wist ze aan speciale geschenken te komen: dingen die we altijd al graag hadden willen hebben. We vroegen ons wel af hoe ze eraan kwam, maar duwden die vraag ook snel weer weg.

Zo wilde ze mijn dochter een klein, zwart kettinkje geven. Het paste haar niet en ik had het gevoel dat ze het niet moest houden, dus legde ik het ergens weg. Lily hing ook een wandtapijt met een afbeelding van de levensboom in mijn hal en gaf mensen in onze omgeving kaarten en origamifiguurtjes die haar kinderen hadden gemaakt. Later gaf ze mijn man ook een merkwaardig, zwart boekje. Hij deed het niet open, maar legde het weg en vergat het daarna volkomen.

De Baba Sali

Lily sprak vaak met ons over de Baba Sali. Ze wist alles over haar beroemde familie en praatte graag over haar voorouders. Ze schepte erover op dat iedereen in hen geloofde. En ze sprak over de wonderen die ze hadden verricht alsof ze die zelf gedaan had en de Baba Sali weer tot leven was gekomen. Ze waren als heilige rabbi’s die door Marokko en Tunesië trokken en wonderen deden. De voorouder die haar het meest fascineerde, was de allervroegste. We vroegen niet waar hun kracht vandaan kwam: ik geloofde helemaal niet in magie. En hoewel ik wel wist dat God het in de Bijbel verbood, geloofde ik niet dat zijn waarschuwingen ook voor nu golden. Wij dachten dat het wel oké was, zo veel mensen hielden zich er toch mee bezig? Je zag het overal in de media, dan kon het toch geen probleem zijn?

Op een dag kwam een vriendin van ons gezin op bezoek op de sjabbat. Zij kon in de geestelijke wereld zien en vertelde dat ze een rabbi met een lange, witte baard zag rondlopen die eruitzag alsof hij het hier voor het zeggen had. Ik nam haar niet echt serieus, tot we haar een afbeelding van Lily’s overgrootvader lieten zien. Ze was stomverbaasd, want het bleek de persoon te zijn die ze zag. Ik vroeg me even af of de Baba Sali een manier gevonden had om terug te keren en in zijn familie verder te leven, maar schudde die gedachte al snel weer van me af.

Lily spotte met alle bijgelovige tradities in haar familie. Ze vertelde dat ze hen al zo ongeveer vanaf haar geboorte belachelijk maakte, ook vanwege de manier waarop ze in heel het huis wierrook brandden als bescherming.

Het mysterie van de leeuwentroon

Rond die tijd kwam mijn derde kinderboek uit: Het mysterie van de leeuwentroon. Ik hield voor tweehonderd mensen een boekpresentatie in het Nationaal Museum van Oudheden in Leiden. Lily bood aan ons te helpen. Bij binnenkomst glimlachte ze toen ze de enorme Egyptische tempel in de centrale binnenplaats zag. De entree met pilaren zou het decor vormen voor een toneelstukje dat ik voor het boek had geschreven. Terwijl we op de komst van de gasten wachtten, bezochten we de tentoonstelling. Haar zoontje deed mee aan het toneelstuk en daarom kleedde ze hem aan als een prins met een blauwe mantel.