Uitgeverij: CPRomance, Nederland

Fotografie: Bart Huysmans, Nancy Huysmans en Jeff Weyten

Ontwerp: Rianne Lampers en Ronald Helmstrijd

Eerste uitgave: 2013

ISBN: 978-94-91300-21-9

Deze editie © door Ivette Bens

Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen, of enig andere manier zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteur.

Splinters

Ivette Bens

Schrijfster Ivette Bens (1955) woont al haar hele leven in Malle, een dorpje in de Kempen, gelegen op de as Antwerpen-Turnhout.

Schrijven doet ze al van in haar kindertijd. Maar als je jong bent, is er nog een hele wereld die je wil ontdekken, dus zette zij haar hobby verscheidene jaren op een laag pitje om deze in 1981 weer op te pakken. Er werd haar gevraagd om cursiefjes en andere teksten te publiceren in Band, een regionaal maandblad. Ze had echter nooit durven denken dat zij hierdoor vele enthousiaste lezers zou krijgen.

Verscheidene jaren geleden is Ivette zich meer en meer gaan toeleggen op gedichten. Ze houdt ervan om toegankelijke poëzie te schrijven. Gedichten die de lezers begrijpen. De liefde voor de natuur, die ze van haar ouders heeft geërfd, is de leidraad in haar leven gebleken. Dit probeert zij te uiten in vele van haar gedichten.

Ook het openstaan voor mooie momenten in het leven en af en toe stilstaan bij de mindere dagen. Maar met een open vizier en het besef dat er altijd weer een nieuwe dag komt.

Door het werken voor Band kwam Ivette in contact met Nancy en Bart Huysmans en Jeff Weyten. Mensen die, net als zij, bezield zijn door de schoonheid in een mensenleven. Wat zij probeert uit te drukken met woorden, drukken zij uit in foto’s; een geslaagde combinatie van gevoelens en ogenblikken. Die combinatie is nu gebundeld in Splinters, deze prachtig geïllustreerde gedichtenbundel.

Hef het glas, mijn liefste

Hou de dageraad even

voor me vast, wil je

dan pluk ik de bloemen

fris van morgendauw

en door de ochtendnevel

zien we de zon weer klimmen

mijn lief, ik hou zoveel van jou

***

Hou de bloemen even

vast voor me, wil je

dan kus ik zacht

jouw volle lippen en je haar

en in de rode glooiing van de kim

zien we de nacht weer komen

mijn lief, de wijn wordt goed dit jaar

Beelden

Spaar gewoon dat beeld op voor later

begeleid door wondermooie muziek

Van virtuositeit in vingervlugge handen

gepaard aan een nooit te evenaren mimiek

Je hoeft geen enkel woord te verkwisten

aan momenten waarop onuitwisbare poëzie

je geest verrijkt, in iedere vezel blijft hangen

emoties lieert aan een eindeloze eufonie

Met gesloten ogen beroer je misschien heel even

de hemel waar schijnbaar nooit wordt geschreid

of een plek waar je ziel zodanig ontroerd zal worden

dat je even het rijk der gelukzaligen binnen rijdt

Nevelen slierten over de verlaten velden

berijpen breekbaar het stugge gras

waar pas nog beestjes zich te pletter aten

aan alle voedsel dat daar maar te vinden was