Auteurs: Brigitte Laven en Yvonne de Waal

Illustrator: Robin Florie 

Redactie en eindredactie: Susanna Florie  

Vormgeving, opmaak, cover en zetwerk: Leessst Uitgeverij www.leessst.com

Mail auteurs: teamwallab@gmail.com

ISBN:  9789491863165

Nur: 287 

© Copyright 2018 Brigitte Laven en Yvonne de Waal

Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch mechanisch of door fotokopieën, opnamen of op enige andere manier dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteurs. 

Hoewel aan de totstandkoming van deze uitgave de uiterste zorg is besteed, kan voor de afwezigheid van eventuele (druk)fouten en onvolledigheden niet worden ingestaan en aanvaarden de auteur, redacteur en uitgever deswege geen aansprakelijkheid voor de gevolgen van eventueel voorkomende fouten en onvolledigheden. 

Letterdieren

Yvonne de Waal & Brigitte Laven

Lieve lezers, lezeressen en voorleeskinderen, 

Jullie beginnen aan een mooi nieuw boek, dus ik stel me even voor: mijn naam is Barry de Beagle en ik leid jullie, als een gids, door het Letterdierenrijk.  

In het Letterdierenrijk leven zesentwintig bijzondere dieren, hun namen beginnen met de letters A tot en met Z. De Letterpoort verbindt de mensenwereld met het Letterdierenrijk, waar ook mijn huis met mijn mandje staat.  

Alle dieren wonen aan de Ceintuurbaan en hebben ieder hun eigen plek. Ze hebben ook allemaal bijzondere hobby’s en beroepen. Ik ben met alle dieren goed bevriend en als ze hulp nodig hebben, dan help ik zo goed als ik kan.  

In het midden van het Letterdierenrijk staat een bibliotheek, daarin wordt de woordenschat bewaard. Iedereen is er welkom en je kunt er alle woorden opzoeken. Je kunt er wat drinken en ook een gezellig praatje maken. Belangrijk is, dat je van alle boeken uit de bibliotheek veel kunt leren.  

In dit boek maken jullie kennis met alle zesentwintig dieren uit het Letterdierenrijk. Ik stel ze een voor een aan jullie voor.  

We beleven fantastische avonturen, dus begin snel met het eerste verhaal. 

Heel veel leesplezier! 

Lieve groet, Barry. 

Het Letterdierenrijk

Alfie de Aap 

Barry rent door de Letterpoort naar het Letterdierenrijk. Hij gaat op bezoek bij het dier met de letter A.  

‘Kijk, daar staat de A al,’ blaft Barry.  

Barry kijkt rond, waar is die malle Alfie? 

Alfie de aap is druk bezig om een grote steen naar de liaan te slepen. De liaan hangt aan een bananenboom. Alfie heeft een grote bril op, zo groot als borden om van te eten en ook heeft hij werkschoenen aan. Alfie de aap kan niet stilzitten en probeert altijd om iets nieuws te ontdekken.  

‘Barry, help je even?’ vraagt Alfie. ’Deze steen moet vastgeknoopt worden aan de liaan, het is mijn nieuwste uitvinding.’  

Samen gaan ze aan het werk. Als de steen vastzit, trekt Alfie zijn werkschoenen uit en klimt snel op de steen.  

‘Kom, geef me een duwtje,’ roept Alfie. Barry geeft hem een zetje en ja hoor, daar slingert de aap heen en weer. Steeds hoger en harder zwaait Alfie van links naar rechts.  

‘Joepie, wat ga ik hard.’  

Als dat maar goed gaat, denkt Barry. En dan gaat het inderdaad mis.  

Alfie gaat zo hard, dat hij met een harde klap, met zijn kop, tegen de boom knalt en hij glijdt langs de stam van de bananenboom naar beneden.  

Woef, auw, dat doet pijn. Snel springt Barry naar Alfie.  

‘Ben je gewond?’ vraagt hij bezorgd.  

Alfie kijkt een beetje draaierig omhoog en dan gebeurt het, met een donderend lawaai vallen alle bananen uit de boom naar beneden, op de koppen van Barry en Alfie.  

Beduusd kijken ze om zich heen.  

Alfie is als eerste van de schrik bekomen, hij begint te grinniken, dan buldert hij het uit:  

‘Hahahaha, kijk nu toch wat handig, nu hoef ik niet meer helemaal naar boven te klimmen om bananen te plukken; ze liggen al klaar om op te rapen. Barry, wat denk je, lust je ook een banaan?’  

‘Nou graag, Alfie.’  

Zo zie je, dat je soms geluk hebt bij een ongeluk! 

Brie de Berin 

Goed gemutst loopt Barry zijn huisje uit op weg naar Brie de berin. Al snel hoort hij een grommend geluid in het donkere bos.  

‘Woef, de grote, bruine berin is vandaag een beetje uit haar humeur,’ denkt Barry. Langzaam, om haar niet aan het schrikken te maken, loopt hij verder. Dan staat hij opeens voor de berin.  

‘Wat kom je doen?’ vraagt zij snibbig.  

‘Ik hoorde je grommen,’ zegt Barry, ’en dacht dat je misschien hulp kon gebruiken. Waarom ben je boos?’  

Brie kijkt wantrouwig naar de hond. Dan besluit de berin dat een beetje hulp geen kwaad kan.  

Iets vriendelijker zegt Brie: ’Ik heb mijn pot honing verstopt en nu kan ik hem niet meer vinden.’  

‘Dat is niet zo goed, vriendin,’ zegt Barry. ‘Ik weet dat je veel van honing houdt.’  

Barry duikt in zijn tas. Hij haalt er een grote pot honing uit.  

‘Grrrr, wat aardig van je, Barry’, gromt Brie, ‘is die helemaal voor mij?’  

‘Natuurlijk, die heb ik speciaal voor jou meegenomen.’  

Samen lopen ze door het bos, naar de open plek waar het huis van Brie staat. Het huis heeft een rieten dak en staat een beetje scheef. Als je goed kijkt, dan heeft het de vorm van een omgevallen B. Brie duwt de deur open met haar grove poten en wankelt naar binnen.  

Ze zet de pot met honing op de bank.  

‘Sorry, zoals je ziet heb ik bij mijn zoektocht naar de honing het een en ander omgegooid.’  

Barry kijkt verschrikt naar de rommel in de kamer.  

Brie kan zich niet langer inhouden en maakt met een stevige draai de deksel open. Ze steekt haar hele poot in de pot. Snel likt ze de honing af, bang dat er iets van dit heerlijke lekkers verloren gaat. Tot de pot leeg is, hoor je alleen het gesmak van Brie. Ze kijkt Barry gelukkig aan. Dan pas beseft ze, dat ze niets heeft overgelaten voor de beagle. Ze schaamt zich. Barry ziet haar schaamte.  

‘Zeg, Brie,’ zegt hij snel om de situatie te redden. ‘Was jij zonet niet op zoek naar honing? Misschien kunnen we samen op zoek gaan.’  

De berin kijkt de hond dankbaar aan. ‘Zullen we dat doen?’ zegt ze. Buiten aangekomen lopen ze een rondje om het huis. Even verderop staat een oude waterput. Samen stappen ze erop af. Barry gluurt over de rand. Brie duwt hem opzij en draait aan de zwengel waarna het emmertje naar boven komt. En ja hoor, in het emmertje staat een grote pot honing!  

‘Die kunnen we samen delen, vriend,’ bromt de berin.  

‘Dat komt wel goed hoor,’ zegt Barry opgewekt. Als deze pot ook leeg is, neemt Barry afscheid van Brie.  

‘Tot ziens, Brie, vergeet niet om hulp te vragen, want als je me nodig hebt, ben ik er voor je.’  

De berin geeft Barry een knuffel en bedankt de hond voor alles. 

Calvin de Cobra 

Bij de letter C woont Calvin de Cobra. Calvin werkt in de bibliotheek als bibliothecaris.  

Hij is de sleuteldrager van het Letterdierenrijk en bewaakt de woordenschat. Dit betekent dat als iemand de woordenschat wil gebruiken, Calvin met de sleutel komt om de deur van de bibliotheek te openen. Het is een belangrijke taak, want iedereen die op bezoek komt, wordt door Calvin ontvangen en geholpen. Er komen dieren uit alle windstreken. Noord, oost, zuid en west. Ze zijn nieuwsgierig naar de woordenschat en de cobra legt uit dat het helemaal geen groot geheim is en dat iedereen alles mag weten over de woordenschat en hem mag gebruiken.  

Als Calvin niet werkt, is hij aan het sleutelen aan een mooie cabriolet. Ook is hij een goede chauffeur en hij neemt regelmatig andere dieren mee. 

Vandaag heeft hij Barry uitgenodigd om een ritje te maken. IJverig poetst hij de laatste vlekjes van de spiegel. Dan stapt hij in de auto en start de motor. Deze zoemt rustig en regelmatig. Tevreden wacht hij op Barry.  

Barry komt aanlopen. Calvin is blij om zijn vriend te zien en zegt: ’Kom, stap maar in.’  

‘Woef, woef, ik heb er zo’n zin in,’ blaft hij. Met het zonnetje op hun koppen zoeven ze over de Ceintuurbaan. De oren van de hond wapperen in de wind. Calvin, met een grote zonnebril op, kijkt Barry lachend aan.  

‘Is dit niet heerlijk?’ vraagt hij.  

Barry glundert van plezier: ‘Nou en of.’ 

Als ze bij Zsa Zsa de Zeehond langsrijden, zien ze haar net een koele duik nemen in zee. Elke ochtend neemt ze haar ochtendbad, een ritueel wat met veel gespetter gepaard gaat.  

Ze rijden langs Ulrich de Uil, die verstrooid opkijkt van zijn krant. Ze zwaaien vrolijk. Ulrich schudt zijn wijze kop. Je ziet hem denken: wat gaan ze hard die Barry en Calvin.  

De rit gaat verder langs Glen de Giraf. De giraf stopt met eten van de groene blaadjes van een hoge boom als Calvin naar hem toetert. Glen buigt zijn kop en zijn lange nek als groet. 

‘Veel plezier,’ roept hij nog, maar de cabriolet is alweer een stipje aan de horizon.  

Barry geniet van de rit. Zijn wangen trillen door de snelheid waarmee Calvin behendig over de Ceintuurbaan scheurt.  

Dan plotseling zien ze Perry de Papagaai naderen met zijn postkar. De papagaai slingert met zijn kar vol met pakjes en brieven, terwijl hij op zoek is naar de brievenbus van Walter de Wallaby. Walter zijn brievenbus is meestal overwoekert met onkruid en moeilijk te vinden, daardoor ziet Perry de cabriolet pas op het laatste moment.  