Conversie e-book: Alderlane Digital Publications
Coverontwerp: Visual-id!
Cover photography ©fotolia

Jij bent hier met een belangrijke reden.

Jij hebt een levensmissie.

Jij hebt een talent gekregen om tot maximale ontplooiing te brengen.

Jij bent hier om het beste van jezelf aan de wereld te schenken.

Dit boek onthult de tien Wetten van de Creatie waarmee jij jouw droom kunt vervullen.

Beschrijving hoe om te gaan met het invullen van gegevens.

Hij was op zoek naar God.
Hij deed een verbijsterende ontdekking.
Hij vond hem.

Ik ben opgegroeid in een boekwinkel. Zo’n ouderwetse boekwinkel met een koperen deurbel en enorme kasten en vitrines,waarin de meesterwerken van de literatuur rug aan rug stonden opgesteld. Een winkel die rook naar boeken en geboend hout. Mijn vader had een mateloze bewondering voor schrijvers, die overigens regelmatig bij ons over de vloer kwamen. Hij keek hen ademloos na wanneer zij met een in bruin papier omwikkeld pakje boeken de deur uitliepen; hij zou dolgraag de vloer hebben willen kussen waarop deze goden van de literatuur gelopen hadden. Ik erfde deze adoratie. Toen ik wat ouder was en meehielp in de winkel keek ik met dezelfde dweepzucht naar deze geletterde heren. Wat moesten deze mannen, die uit het niets een wereld konden creëren, gelukkig zijn! Zij konden lege vellen papier met woorden bezielen, zij konden uit het niets een verhaal toveren dat hun lezers in vervoering bracht. Magiërs waren het, vertellers. Priesters van het woord. Kon ik ooit in mijn leven maar één boek schrijven, verzuchtte ik ‘s nachts in mijn bedje. Kon ik maar ooit schrijver worden.

Zoals het zo vaak met kinderdromen gaat, vervaagde ook mijn droom. Het was dwaze onzin geweest te denken dat ik me ooit schrijver zou kunnen noemen. Mijn droom werd een vervelende herinnering, die af en toe de kop opstak en die ik met alle macht het zwijgen oplegde. Maar dromen zijn als onkruid, altijd komen ze weer op.

Als je nog één dag te leven had, wat zou je dan doen? Als je dat vandaag niet doet, dan faal je.

Uit: ‘De Kabbalist’

Zes jaar geleden werd ik vader. Ik hield een prachtig meisje in mijn armen, Zonneke, en toen ik voor de eerste keer in haar ogen keek, wist ik dat ik haar niets te leren had. Ik hoefde haar alleen maar te helpen om groot te worden en aan te moedigen haar dromen te volgen. Datgene te doen waarvoor zij hier op aarde was gekomen. Haar te helpen haar hart en haar passie te volgen tegen beter weten in. Maar met een schok realiseerde ik me dat mijn woorden niet zouden beklijven. Waarom zou ze naar mij luisteren wanneer ik het niet zelf gedaan had? Zou ze op haar achttiende zeggen: ‘Waarom zou ik mijn dromen volgen, papa, het is jou toch ook niet gelukt? Jij hebt het toch ook opgegeven.’

De geboorte van Zonneke was de hergeboorte van mijn droom. Ik wist dat ik nu al mijn excuses verspeeld had. Ik wist dat ik nu geen enkel goed argument meer kon bedenken om niet te doen wat ik altijd geweten had dat ik moest doen in dit leven. Mijn droom werd weer wakker en levendig, in volle heftigheid. Oorverdovend werd er aan mijn deur geklopt. Ik verloor mijn interesse en bezieling voor datgene wat ik toen deed: theater maken. De rol van regisseur paste niet langer bij mij. Ik wilde niet langer andermans dromen regisseren. Nu werd het tijd om mijn eigen droom naar een première te leiden.