Deze is voor jou

Willemijn van der Zwaard

Copyright © 2016 Willemijn van der Zwaard

Auteur: Willemijn van der Zwaard

Omslagontwerp: Floor Rehbach

Redactie: Ajlina Muric, Taalredactie.nl

Vormgeving binnenwerk en druk: Pumbo.nl

Gedichten

ISBN 978-94-92182-82-1

ISBN 978-94-92182-83-8 (eboek)

NUR 373

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, door middel van druk, fotokopieën, geautomatiseerde gegevensbestanden of op welke andere wijze ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Deze is voor jou

Ik wil je allergrootste angst zijn,

maar je hoeft niet bang te zijn

ik hou je hand vast.

Op zondag eten we boterbroodjes,

kadetjes met lekker veel stroop en bekommeren

we ons alleen om de aangebrande toastjes.

Je verpulverde mijn ingewanden tot uienringen

en haalde ze door een saus van liefde en lieve dingen.

Je at me op van binnen

Ik zie vormen van verwondering in de lucht en

geniet van de regen als deze langs mijn kruin

naar beneden –

terwijl jij enkel hoopjes gedonder en ellende

hoort wanneer de mooiste suikerspinwolken

samenkomen.

Met potloden uit Londen schreef

ze brieven naar vriendjes uit

Tenerife en tekende boten

uit Milaan die al varend

haar liefde mee namen.

Weet je wel als je ’s avonds naar de sterrenhemel kijkt, en ziet

dat er altijd eentje net iets feller schijnt.

Dat ben jij voor mij.

Het was de zon

en dan weer de regen

de wereld weerhield je van

mij te zien, langs te lopen

terwijl elk seizoen een teken was

van boven

( om te komen )

Ik mag je,

nee, ik mag je niet

ik moet je; dat bedoel ik.

Ik heb je lief,

nee, heb ik niet

ik word je lief, dat voel ik.

Ik ga met jou,

nee –

ik sta bij jou, dat beloof ik.

Ik deel mijn niksje met jouw

allesje en dat wat ik niet heb

geef ik aan je tot de dag dat

mijn niksje jouw allesje wordt

en meerderwaardig dan alles wat je altijd al

hebt gehad.

Zweefde boven de wereld

leefde op hemelkussens met jou,

toch nooit van je kunnen houden

hoe ik wilde en kunnen zou.

Immers van de kust gedreven

en jij aan wal gebleven.

In mijn gedachten, slaapwandelend

raakte ik verdwaald na de derde bocht

maar op weg werd ik verliefd

tot ik het einde niet meer zocht.