MENSENTAALKNOP UIT HONDENTAALKNOP AAN

De visie van Hondenspecialist

Arnoud Busscher

Arnoud Busscher

Ema Wilhelmus

Copyright © 2015 Arnoud Busscher

Auteurs: Arnoud Busscher, Ema Wilhelmus

Druk: Pumbo

Illustraties: Bianca Cornelissen

Vormgeving binnenwerk: Bianca Cornelissen

Omslagontwerp: Pumbo

Omslagfoto: Glamourvision Lelystad

Dieren

ISBN/ EAN 978-94-92182-91-3

NUR 431

www.pumbo.nl

Niets uit deze uitgave mag worden vermenigvuldigd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Inhoud

Mensentaalknop UIT Hondentaalknop AAN

Kop

Waarom dit boek?

Lijf

1. Van HAVO jongen tot Hondenspecialist

2. Hondenspecialist versus hondenfluisteraar

3. Stop de Bullshit!

4. #@!%* PFFF… mijn hond is onhandelbaar!

5. De pup: “foeien” of opvoeden?

6. De potentiële stalker

Staart

Nuttige adressen

Kop

Waarom dit boek?

‘Ema, ik wil graag dat je samen met mij een boek schrijft over mijn visie als hondenspecialist op het gedrag van de hond. Inmiddels ben ik 15 jaar professioneel bezig als hondenspecialist en dat mag best gevierd worden met een boek. Ik erger me dood aan alle onzin-theorieën van zogenaamde hondenfluisteraars en andere quasi deskundigen. Mensen worden overladen met adviezen waar ze niets mee kunnen. Dat stoort mij mateloos.’

Oké. Klinkt goed. Heb je al een idee over de manier waarop je jouw visie wereldkundig gaat maken qua stijl en vormgeving?

‘Zeker. Lekker leesbaar zonder gortdroge lappen tekst. Niet te zwaar, maar wel serieus natuurlijk en met humor en een vleugje cynisme.’

Oh, zoals jij bent dus.

‘Ja zoiets hahaha. Vergeet dan ook de dynamiek niet! Zelf ben ik nogal weg van de interviewstijl.’

Hm… oké die uitdaging wil ik wel aangaan met jou.

Zal ik voor de leesbaarheid overal waar de woorden pup en hond in algemene zin worden gebruikt voor de “hij” vorm kiezen?

‘Ja dat lijkt mij een goed idee.’

Om privacy redenen zal ik de namen van de honden die in je anekdotes voorkomen veranderen“

‘Prima!’

Maar nog even….waarom dit boek? Stiekem vraag ik me toch af wat jij wilt toevoegen aan het moeras van hondenboeken dat ons langzaam opslorpt.

‘Heel simpel. We gaan echt de verkeerde kant op met het opvoeden van de hond. Weer terug naar 25 jaar geleden toen corrigeren met harde hand schering en inslag was. De echte gedragsproblemen werden niet opgelost. Het was slechts symptoombestrijding, zoals het slikken van een pijnstiller voor steeds terugkerende hoofdpijn, terwijl je in het duister tast over de onderliggende oorzaak. Ik werk al heel lang met honden. Ik heb veel goedbedoelde onzin gehoord en gefrustreerde hondenbezitters gezien. Het is mij een doorn in het oog dat iemand als Cesar Millan voor alle problemen met honden een standaard oplossing heeft. Zijn boodschap is altijd: zorg dat je hoe dan ook roedelleider bent en blijft. Er wordt nog te veel voortgeborduurd op het gedrag van wilde wolven waarvan honden de directe afstammelingen zijn. Onze honden zijn allang gedomesticeerd en hebben zich volledig gericht op de mens en ons gedrag. Selectief fokken heeft er vervolgens voor gezorgd dat het gedrag van de hond, zoals wij hem kennen, nog maar heel weinig lijkt op dat van zijn voorouder de wolf. Er zijn veel hondengedragsdeskundigen die denken dat ze het weten, maar dat is niet zo. In dit boek wil ik mijn visie delen.’

Hebben al die anderen het dan bij het verkeerde eind?

‘Ik kom vaak bij mensen die er al een heel traject op hebben zitten met allerlei deskundigen, variërend van fokkers tot dierenartsen en alles daartussen. Allemaal hebben ze een diagnose gesteld die de eigenaar helemaal op het verkeerde been zet. Het allergrootste gevaar is dat een hond die agressie vertoont onmiddellijk het stempel dominant krijgt en wordt gebrandmerkt als onbetrouwbaar en dus gevaarlijk. Zo’n hond komt dan uiteindelijk bij de dierenarts terecht voor een enkele reis naar de eeuwige jachtvelden.’

Spreek je uit ervaring?

‘Nog niet zo lang geleden werd ik gebeld door een man die ten einde raad met zijn agressieve hond naar de dierenarts was gegaan voor een spuitje. Gelukkig kent deze dierenarts mijn manier van werken en heeft hij de man geadviseerd eerst contact met mij op te nemen voor een analyse van het probleemgedrag.’

‘De hond, een jonge speelse Border Collie van amper 2 jaar, laten we hem Sammie noemen, doet niet wat de baas zegt. Opdrachten worden stelselmatig genegeerd. De eigenaar gaat met Sammie naar de hondenclub waar hij het advies krijgt de hond flink aan te pakken, want het is wel duidelijk dat de baas absoluut geen gezag heeft. Na een week trainen begint Sammie te grommen naar de baas. Terug op de hondenclub wordt het advies gegeven om de hond nog harder aan te pakken, omdat er duidelijk een strijd gaande is tussen hond en baas. De volgende dag bijt Sammie zijn baas zo erg dat hij naar het ziekenhuis moet voor een aantal hechtingen. Hij maakt dan ook maar meteen een afspraak met de dierenarts om Sammie in te laten slapen. Gelukkig gaat de dierenarts niet op het verzoek in, want het gaat om een gezonde hond. Hij stelt voor dat de baas eerst maar eens contact met mij opneemt voor een gedragsanalyse. Sammie blijkt een hond te zijn die uit een echte werklijn komt. Hij is 24/7 in afwachting van een taak. Op het moment van het gesprek is Sammie in de tuin met een bal bezig. Hij fixeert het object. Het begint te regenen en de baas roept Sammie naar binnen. Er komt geen enkele reactie, omdat de hond volledig gefocust is op de bal. De baas raakt geïrriteerd. Nu luistert hij alweer niet! Dit is een goed voorbeeld van miscommunicatie. Sammie zit zo in zijn werkdrift dat hij niet meer openstaat voor andere prikkels dan de bal in de tuin. Ik geef hem het advies om zich op tijden die hem uitkomen bezig te houden met Sammie en de bal. Is het mooi geweest dan zegt hij “Sammie klaar” en bergt de bal op. De baas is stomverbaasd dat dit simpele advies na enkele dagen al zo’n positieve uitwerking blijkt te hebben en voelt zich enorm schuldig dat hij op het punt stond zijn hond in te laten slapen.’

Wat doet zo’n consult met jou?

‘Ik ben blij voor Sammie en zijn baas. Maar ook op mij heeft dit een enorme impact, omdat het lot van Sammie op dat moment in mijn handen ligt. Het geeft mij een dubbel gevoel. In mij woedt een storm want door het geven van waardeloze adviezen is er een hoop onnodig leed.’

Hoe weet jij dat je het goed doet? Dat jouw methode de juiste is?

‘Ik heb geen methode. Ik heb mij verdiept in de hondentaal en heb een visie die ik deel met mensen die daar open voor staan. In feite geef ik mensen in heldere duidelijke taal een gebruiksaanwijzing voor hun hond. Het is als met een tv. Je kunt er tegenwoordig van alles mee doen, maar als je de gebruiksaanwijzing niet leest mis je een heleboel mogelijkheden en begrijp je niet hoe het werkt.

Een hond die gestraft wordt omdat de baas onterecht uitgaat van dominantie, raakt voor zijn leven getraumatiseerd. Een hond is er helemaal niet mee bezig om de baas te zijn. “Ik ben het baasje van Bobby” is ook eigenlijk een uitspraak die niet klopt. We gebruiken hem echter nog steeds omdat we meteen weten wat we er mee bedoelen. Veel hondeneigenaren denken hier anders over. Zij zijn nog steeds van mening dat je de hond “de baas moet zijn”. Ik ga beslist geen discussie uit de weg, maar voel me niet geroepen om mensen die heilig geloven in hun eigen gelijk te overtuigen van het tegendeel. Maar als iemand mijn mening vraagt dan krijgt hij die zeker! Mensen moeten voor een visie kiezen en niet alles te hooi en te gras door elkaar gebruiken. Dit geldt voor het opvoeden van een pup, maar ook voor het oplossen van gedragsproblemen. De aanpak van een probleemhond is als een kookboek. Met de juiste ingrediënten kan er weinig misgaan.’