Gruwelijk is het huwelijk

GRUWELIJK

Eugenius Quak

IS HET

Belevenissen van een geniale

Privé-detective

HUWELIJK

Met een voorwoord van hoofdinspecteur J.N.P. van Konijnenburg

Verschenen in licentie, met dank aan uitgeverij De Gele Kamer.

Gruwelijk is het huwelijk is een uitgave van uitgeverij E-Pulp Publishers

© 2017 Eugenius Quak & E-Pulp Publishers

Omslagontwerp & lay-out: Jan van den Boogaart

Omslagbeeld: Michael Gaida/Pixabay.com

ISBN: 978-94-92715-08-1 (e-book)

ISBN: 978-94-92715-03-6 (paperback)

NUR 331

www.e-pulp.nl

Dit e-book is uitsluitend bestemd voor jou. Dit e-book mag niet opnieuw worden verkocht of weggegeven aan anderen. Als je dit boek zou willen delen met een ander persoon, koop dan alsjeblieft een extra exemplaar voor elke ontvanger. Als je dit boek leest zonder het gekocht te hebben, of als het niet uitsluitend is gekocht voor jou persoonlijk, ga dan naar een erkende webwinkel en schaf je eigen exemplaar aan. Bedankt voor het respecteren van het harde werk van deze auteur.

Van dezelfde auteur

Gruwelijk is het huwelijk

Hoteldebotel in een hotel (verwacht)

Meer informatie op Facebook.

Opmerking vooraf!

Door toedoen van één man lag dit boek vijftien jaar lang te verstoffen. Vijftien jaar, terwijl de grootste uitgeverijen het hadden willen uitgeven. Vijftien jaar omdat één man zijn reputatie wil beschermen.

Tegen elke prijs.

Een waarschuwing vooraf!

Quaks boeken zijn 100% Pulp. Quak schrijft misdaadlectuur die volstrekt ongeschikt is voor verzuurde feministes, politiekcorrecte kwezelaars, fatsoensrakkers en fantasieloze betweters.

Quak: “Dus zo'n beetje 99% van de wereldbevolking!”

Motto vooraf

Mundus vult decipi ergo decipiatur

VOORWOORD

HIER HEBT U HET reeds zeer lang van tevoren aangekondigde boek van Eugenius Quak. Hij is zonder twijfel de meest unieke privé-detective die ik in mijn lange loopbaan bij de politie aan het werk heb mogen zien. U zult dit merken zodra u aan het verhaal begint. Dit boek is een aanzet tot een nadere kennismaking met zijn uitzonderlijke talenten. Dit is ook het waargebeurde verhaal dat door hem zelf werd opgetekend.

Ik leerde Eugenius Quak kennen door het drama dat hij in dit boek zo treffend heeft beschreven, de tragische moord die in de pers zoveel opzien heeft gebaard: de Tragedie van Groot Beukenstein. En die aandacht van de media was terecht. Het was immers een pikant mysterie omdat een oud-minister erbij betrokken was. Wat u nu gaat lezen is een geschiedenis die werkelijk zo is gebeurd en die fascinerend is beschreven. U krijgt werkelijk een zeer goede indruk van wat zich op Groot Beukenstein heeft afgespeeld, bekeken door de ogen van de man die het raadsel onverwachts oploste: Eugenius Quak.

Voor mij persoonlijk was het onderzoek enerzijds een krachtsinspanning die niet tot het gewenste doel leidde en dus frustrerend was. Anderzijds was het de ultieme kans om Eugenius Quak van nabij mee te maken. Daarbij is het mij opgevallen dat hij er beslist fascinerende methodes op na houdt. Zijn cliënt, de heer Rotting, is er samen met mij getuige van dat de heer Quak op zeer vernuftige wijze wist aan te tonen dat de verdachte die ik in arrest had genomen, onschuldig was. En toen het politieonderzoek vastliep, was het Eugenius Quak die ons wees op alle aanwijzingen die we over het hoofd hadden gezien en die de ware schuldige van het drama aanwezen. Daarom is het werkelijk bijzonder triest dat de wereld nu een groot detective moet missen.

Inmiddels is het rechercheonderzoek afgerond. In de pers lees ik nog regelmatig nabeschouwingen van journalisten. Geen daarvan raakt de kern van de affaire of weet de affaire zo treffend te beschrijven als de heer Quak dat met dit insiders verslag heeft gedaan. Het is trouwens geschreven als een makkelijk leesbare roman.

Natuurlijk is het grote publiek nog in gespannen afwachting op het gerechtelijke proces dat het Openbaar Ministerie in voorbereiding heeft en dat met het verschijnen van dit boek niet lang op zich zal laten wachten. Belangwekkend detail is dat de hoofdofficier van justitie grote interesse in deze roman heeft getoond. Ik beschouw het daarom als een voorrecht dat de uitgever mij benaderde om dit voorwoord te schrijven.

Dit boek kan ik daarom van harte bij u aanbevelen. Zeker als u meer wilt weten over de achtergronden van de Tragedie van Groot Beukenstein, waarvan de meest pikante details tot nu toe aan de pers onthouden zijn.

Wat mij in dit voorwoord nog rest, is iets wat ik niet onvermeld wil laten en dat betreft oud-minister Rotting. Over hem is er in de media veel te doen geweest en de indruk zou kunnen zijn ontstaan dat hij een meelijwekkend slachtoffer van dit drama was. Natuurlijk genoot en geniet hij nog steeds groot aanzien en wordt hij door velen (ten onrechte, zo meen ik) geprezen, ook in politieke kring. Zijn verdienstelijkheden in de politiek en in de industrie van dit land hebben blijkbaar voor een onuitputtelijk krediet gezorgd. Meer en meer ben ik gaan inzien welke kwalijke rol hij in de Tragedie van Groot Beukenstein heeft gespeeld.

Het is te hopen dat dit verslag de publieke opinie zal beïnvloeden. Ik betwijfel echter of Lourens Rotting ooit in het openbaar zal toegeven dat hij een veel groter aandeel in deze affaire had. Ik wil niet beweren dat de heer Quak zich handig tegenover hem opstelde, wat deze autobiografie eerlijk en duidelijk aantoont, maar wat hem is overkomen heeft hij direct te wijten aan de oud-minister. Gelukkig kan ik nu wel zeggen dat het mede dankzij mijn inspanning is dat Eugenius Quak de beloning uitgekeerd heeft gekregen die hem door Rotting in het vooruitzicht was gesteld voor het oplossen van het mysterie.

Tot slot wens ik u veel plezier bij het lezen van dit openhartige verslag.

J.N.P. van Konijnenburg

Hoofdinspecteur van politie

I. — WIE IK BEN

AANVRAAGFORMULIEREN, BELASTINGPAPIEREN, EN NOG meer formulieren en andere fratsen. Om stapel van te worden! Je moet je voorstellen dat ik achter mijn in elkaar geknutselde IKEA-bureautje zit en dat het houtwerk nergens zichtbaar is door al het papierwerk waaronder het is bedolven. Nu ik erover nadenk, is dat eigenlijk maar goed ook. Je zou anders zien dat er helemaal niets van klopt. Leveren ze die bouwpakketten met de verkeerde bouwtekeningen? Met al die paperassen ziet niemand dat het bureaublad niet waterpas loopt. Geen idee waar het fout is gegaan. De situatie is bedenkelijk geworden, maar omdat je mij nog niet kent, doe ik er goed aan mijzelf eerst te introduceren voor ik jou verder uitleg waarom mijn bureau bezwijkt – bijna dan.

Mijn naam is Eugenius M. Quak. Onthoud die naam als je nog niet van mijn spannende avonturen hebt gehoord. Je moet haast wel van een andere planeet komen als mijn naam geen bel doet rinkelen in dat suffe hoofd van jou. Wat zeg ik, je komt waarschijnlijk uit een ander melkwegstelsel, een ander universum! Want de kranten hebben bol gestaan van de vergrotende en overtreffende trappen, trappen op en trappen af, je zou er buiten adem van raken, allemaal om de Tragedie van Groot Beukenstein te beschrijven, het misdrijf dat ik op geniale wijze wist op te lossen.

Uiteraard besef ik dat er mensen zijn die mijn naam wel kennen en die verder weinig van mij weten vóór mijn naam uit de publiciteit opdook. De hierboven geschetste situatie speelde zich eigenlijk al weer ruim een halfjaar geleden af, toen ik vol wanhoop de stapels papieren op mijn bureau overzag. Mijn leven was in het voorjaar net zo’n puinhoop als mijn bureau, tot de dag dat Lourens Rotting in mijn leven kwam en alles bij toverslag veranderde. Een buitengewoon – ik houd van dat woord! – interessante dag.

Maar eerst meer over mijn persoon!

Het was begin jaren zeventig dat mijn moeder mij op deze wereld poepte. Ik was een veelbelovende zoon, geboren uit ouders die tot de arbeidersklasse behoorden en die al vijftien jaar tevergeefs op kinderen hadden gewacht. Als enig kind had ik een vader die lange dagen in de fabriek werkte, en een moeder die mij verzorgde en daarnaast met allerlei bijbaantjes ons bestaan probeerde te verhuppelen. Ik was hun belofte voor de toekomst. Want ik was, dat bleek al vanaf het begin, een buitengewoon intelligent en leergierig kind. Dankzij mijn uitmuntende verstand lukte het mij om na het vlekkeloos doorlopen van de basisschool mijn plek op het gymnasium te veroveren. Je begrijpt dat ik terecht de trots van de familie was. De toekomst leek vanzelfsprekend: ik zou studeren. Toch liep het allemaal anders.

Ik ga nu even wat moeilijke woorden spugen. Ik kwam als – hier komt het – exponent van de strijdende arbeidersklasse te midden van een hooghartige, zelfingenomen elite. Een roestbruine krullenbol te midden van blonde bleekscheten met pantalons en polo’s. Ik voelde me een marsmannetje in Beverly Hills. Kansen werden mij ontnomen en mijn prestaties vielen terug.

De enige onder de docenten die iets in mij zag, was de leraar handvaardigheid die tevens het jaarlijkse schooltoneel organiseerde. Hij ontdekte mijn creatieve geest en stimuleerde mij. Een creatief-producerende, noemde hij mij. Iemand die zou kunnen uitblinken, terwijl anderen een consumerende kudde vormden. Hij zag in mij passie voor het toneel en voor de schilderkunst. Volgens hem was ik een genie. Je gelooft het misschien niet, maar die arme donder zou het allemaal kunnen bevestigen, als hij een paar jaar geleden niet in een klomp boetseerklei was gestikt.

Ik volgde zijn advies en kwam terecht op de toneelschool. Die opleiding doorliep ik met hetzelfde gemak als de basisschool, waarna de toekomst mij leek toe te grinniken. Maar daarna kwam ik tot de ontdekking dat het leven aan het toneel een leven is van veel zwoegen en zweten, maar weinig verdienen. Het was zelfs moeilijk om voortdurend werk te hebben, zodat ik niet rond kon komen.

Tijd voor een switch. De switch van een camera. Ik werd cameraman bij een filmmaatschappij. Voor iemand van mijn niveau een absolute blamage. In plaats van zelf te acteren, nam ik de vertoningen van anderen op. Maar ik genoot van mijn werk. Via de filmmaatschappij leerde ik een vrouw kennen met wie ik een halfjaar samenwoonde. We hadden een simpel leven maar genoten intens, tot de dag kwam dat ze mij liet vallen voor een ander, en vervolgens nog een ander, en weer een ander – het leek wel domino day. Volgens haar verdiende ik niet genoeg. Zo bleef ik achter met een gewonde ziel, eenzaam en vernederd.

In die tijd werd Johnny Walker mijn beste maat. Ik zag het leven niet meer zitten en alles leek vanaf dat moment fout te gaan. Als ik niet gedronken had, kreeg ik afschuwelijke nachtmerries. De klasgenoten van het gymnasium zag ik in die angstdromen aan mij voorbij trekken, terwijl ze vol minachting op mij neerkeken, me aanwezen en zeiden dat ik nooit wat van mijn leven terecht zou brengen. Aan hun kleding zag ik dat één een advocaat was geworden, een ander dokter. Weer een ander was een succesvol ondernemer en een vierde een politicus. Heel die consumerende kudde had het beter afgebracht dan ik, al kon niemand zich meten met mijn indrukwekkende g-e-n-i-a-l-i-t-e-i-t (ik spel het even, want je moet het niet verwarren met g-e-n-i-t-a-l-i-ë-n, al kan op dat gebied ook niemand zich met de mijne meten). En dus lag ik te creperen terwijl spottende opmerkingen op mij neerstortten als een lawine die mij mijn laatste levensadem wilde ontnemen. Alleen door de drank kon ik de onophoudelijke nachtelijke vernederingen een moment vergeten.

Door de drank verloor ik ook mijn baan als cameraman. Ik herinner mij de dag dat ik een scène in een slaapkamer moest filmen, terwijl ik zelf op de overloop stond. Met de kater in de kop en de camera op de schouder deed ik een stap achteruit om te ontdekken waarom een overloop een overloop wordt genoemd. De overloop liep abrupt over… in een trap! Ik trapte in het trapgat en spartelde pardoes naar beneden en belandde onderaan de trap, op mijn gat. De camera lag in stukken, en ik op straat – in zoverre ik nog heel was.

Door de drank belandde ik ook in de gevangenis. Want in die tijd wisselde ik het ene baantje voor het andere in, hopeloos zoekend naar het werk dat mij voldoening zou geven, waardoor mijn genialiteit zich zou manifesteren. Dat was het: ik zocht wanhopig naar het beroep dat mijn levensvervulling zou zijn. Mijn roeping! Maar ik wist niet wat en het enige wat ik vond was de troost die de verdoving van alcohol mij bood. Op een dag moet ik door het lint zijn gegaan waardoor ik in de politiecel bijkwam op verdenking van openbare dronkenschap en geweldpleging.

Hoewel ik van het laatste geen herinnering had, bewezen de builen op mijn hoofd en de gescheurde en besmeurde toestand van mijn kleding dat de aanklacht op waarheid berustte. Ik werd veroordeeld. Toen ging mijn moeder dood en kwam ik vrij. Daarna volgden weer andere baantjes. Geen daarvan gaf mij voldoening. Ik bleef wanhopig zoeken naar het vak dat mijn levensvervulling zou worden.

Een van mijn baantjes eindigde opnieuw met oneervol ontslag. Het ging om kantoorwerk. Simpel, saai en doodvermoeiend werk. Het enige wat er tegenover stond en wat me gaande hield, was het salaris. Op de dag van mijn ontslag, het was tegen vijf uur, riep de chef mij bij zich in zijn claustrofobische kantoortje waarin hij zich altijd verschool, en zei dat hij een opdracht had. Een spoedklus. Hij was niet alleen de baas van de afdeling waar ik werkte, hij was ook een bazig, opdringerig figuur met wie ik slecht overweg kon. In de benauwde ruimte, waar altijd een zure lucht hing die mij de adem benam, vroeg hij me over te werken. Ik moest een nieuwsbrief in enveloppen proppen die naar zo’n vijfhonderd zakenrelaties verzonden zouden worden. Het moest allemaal schnell, schnell, schnell, jawohl!

Deze werkopdracht weigerde ik uit te voeren. Ik had andere plannen voor die avond en daar was een leuke dame bij betrokken, en ik stel dames niet graag teleur. Maar mijn baas bleef hardnekkig volhouden. Hij ging tekeer alsof hij eigenhandig de nationale CO₂-uitstoot wilde verdubbelen. Maar zijn lucht was die van een geopende gierput. Toen hij na zijn getier vroeg waarom ik koppig bleef weigeren, zweeg ik een moment. Hij keek me aan, met zijn hoofd een beetje schuin en zijn mond halfopen. En ik zei:

‘Omdat je uit je waffel stinkt!’

Je had zijn gezicht eens moeten zien. Hij keek echt uit het veld geslágen! Maar het is waar. Mensen die uit hun mond stinken vind ik buitengewoon en gruwelijk vervelend en ik wens ze niet in mijn buurt te hebben. Dus zei ik dag en kreeg ontslag. Daarna was het vrijwel onmogelijk een geschikte baan te vinden. Ik raakte verstrikt in de criminaliteit en eindigde als draaideurcrimineel op de harde brits van een cel, zonder mijn vriend Johnny.

Het was in de tweede helft van mijn gevangenschap dat de verandering zich zachtjes aandiende als de eerste, voorzichtige tekenen van het voorjaar na een strenge winter. Alsof er een andere wind opstak, ontstond er een nieuwe Eugenius Quak. Na een leven van twaalf ambachten en veel meer ongelukken had ik ontdekt wat ik wilde worden. Ik ging uit mijn dak, want ik was een Quak met een vak!

Het was tijdens mijn zoveelste gevangenschap dat ik aan detectiveromans verslingerd raakte. Ik ontdekte mijn helden: Hercule Poirot, de Belgische genie met zijn eironde hoofd en kleine grijze celletjes, de oude Miss Marple die met haar breinaalden de boeven te lijf ging, en de adellijke Lord Peter Wimsey die zo prachtig door Dorothy Sayers werd beschreven: altijd een gentleman, goed in de kleren gestoken en genietend van een glas cognac Napoléon, terwijl hij vanuit een gemakkelijke stoel een moord oploste. Ik wou dat ik het geld had om ook zo’n leven te leiden! En dan zou ik bijna de eigenzinnige Sherlock Holmes vergeten die een in burger geklede artillerist van een cavalerist kon onderscheiden, en die een vreugdedansje maakte bij het lijk van zijn cliënt… die zijn cliënt niet bleek te zijn!

Ik wilde in hun voetsporen treden. Maar dan in het echt. Tot nu toe kende de wereld alleen dit soort verzonnen detectives. Nu was de tijd aangebroken, zo concludeerde ik, dat dit universum kennis maakte met de ware genitale – pardon – ware geniale detective. Zie daar, Eugenius Meesterspeurder Quak, kortweg Eugenius M. Quak.

Ik had, zo doorzag ik meteen, de intelligentie en creativiteit die nodig zijn. En door de vele baantjes die ik gehad had, kende ik de wereld door en door. Ik had de zelfkant van de maatschappij gezien. Ik had zelf in het criminele circuit gezeten en daarom was ik ervaringsdeskundige. De wereld zou kennismaken met Eugenius M. Quak in de gedaante van detective!

Toen ik mijn doel voor ogen had, begon ik te informeren naar de mogelijkheden. Zo ontdekte ik een schriftelijke cursus om detective te worden. Ideaal! Vanuit de gevangenis kon ik mij voorbereiden op mijn terugkeer in de maatschappij. Deze cursus doorliep ik dankzij mijn grote enthousiasme geheel vlekkeloos. Een nieuwe wereld zou voor mij opengaan. Ik was de genie die nooit kansen had gehad en nu was mijn tijd aangebroken!

En het zat me opeens mee. Want mijn laatst overgebleven ouder was zo handig het loodje te leggen, en dat legde mij geen windeieren. Zijn spaarcentjes werden mijn spaarcentjes en daarmee verkreeg ik het startkapitaal dat ik nodig had. Het was genoeg om bij mijn vrijlating een kantoor te huren, in te richten en te adverteren. Er bleef zelfs over voor de huur van een appartement en om de tijd te overbruggen waarin mijn klanten mij moesten ontdekken en ik nog geen verdiensten had.

Mijn kantoor was een ruimte die ik gehuurd had in een nieuwe kantoorflat in de hoofdstad. Het was amper betaalbaar, maar ik moest iets hebben om tenminste een veelbelovende start te maken met mijn nieuwe carrière. Ik was vastbesloten om door te zetten. Het kantoor richtte ik in met een bureau met een computer, enkele gemakkelijke stoelen en een paar hoge dossierkasten om indruk op mijn cliënten te maken, al waren ze eerst volkomen leeg.

Maar het ging mij niet lang voor de wind. In dit land mag je niet zomaar een detectivebureau openen. Je moet erkend zijn door het Ministerie van Justitie. Om een vergunning te krijgen, moet je aan allerlei eisen voldoen en dan krijgt je bedrijf een POB-nummer. Ik val dan natuurlijk gelijk af, want een van de eisen is dat je iemand van onbesproken gedrag bent.

Belachelijk natuurlijk, want mijn gedrag is onbesproken…

Te erg voor woorden!

Gevolg: geen vergunning en geen lening van de bank, om over de inschrijving in de Kamer van Koophandel maar te zwijgen. Hoe kun je dan bekendheid aan je detectivebureau geven, als de politie ieder moment kan komen om de zaak op te doeken en weg te poetsen? Had ik eindelijk een vak, eindigde ik weer in de bak!

Zover is het niet gekomen. Want Detectivebureau Eugenius Quak Private Detecting (EQPD) heb ik van de grond gekregen dankzij mijn creatieve inborst. Wat mijn zwakte leek, bleek mijn sterkte. Een POB’tje is erkend omdat hij zich aan de regels houdt. Dat houdt in dat hij nooit méér mag dan de politie. Zonder erkenning van het ministerie had Quak lak aan de wet en dat werkt buitengewoon goed (zolang de politie er geen lucht van krijgt). En dus werd mijn slogan: ‘Detectivebureau EQPD – waar de wet ophoudt, denken wij met u mee!’

Adverteren in kranten en in de Gouden Gids kon ik natuurlijk wel vergeten. Daarom knutselde ik een advertentie, kopieerde die op geel papier, zes keer per A4, knipte de knutsels en verspreidde die huis aan huis in de betere wijken van de stad. Het was gewoonweg hard werken!

En toch…

De klanten kwamen niet!

Ik liet mij niet ontmoedigen, al moest ik de huur van mijn appartement opzeggen. Ik trok permanent in mijn kantoor, waar ik een bedbank neerzette waarop eventuele klanten overdag konden zitten en waarop ik ’s nachts sliep. Omdat de dossierkasten toch leeg waren, gebruikte ik ze als kledingkasten. Zo waren mijn huisvestingsproblemen toch buitengewoon goed opgelost!

Zo! Na deze uitleg ken je mij stukken beter. Dit is een mooie basis om op verder te gaan. We keren daarom terug naar het scheefgezakte en met papieren bezaaide bureau van het begin. Zie je het voor je? Een halfjaar geleden zat ik daar achter mijn bureautje in mijn kantoortje. Aan de andere kant van het bureau stond de gemakkelijke stoel voor een toekomstige klant die nooit scheen te willen komen. Links tegen de muur stonden de dossierkasten met mijn kleding en rechts de bedbank. Een goedkoop effen vloerkleed bedekte de grond en de muren waren versierd met een paar van mijn schilderijen.

Ik zat met mijn handen in mijn krulhaar. Alles zat me altijd tegen en ik verzoop in het papierwerk: aanvraagformulieren voor huursubsidie om mijn bestaan weer op te bouwen, en belastingpapieren om me eraan te herinneren dat ik daarin niet slaagde. Het leek alsof ik mijn leven verkliederd en verknoeid had. Dit boek zou echter niet geschreven zijn als ik niet bezocht was door de man die de maagdelijke stof van de bezoekersstoel met zijn achterwerk zou bevuilen en die mijn eerste cliënt zou worden. In dit boek lees je over mijn avonturen. Ik verwacht dat de dag niet ver is dat mijn autobiografie verfilmd zal worden. Vandaar dat ik zo nu en dan tussen de regels door tips geef voor de regisseur en zijn team – ik heb nog steeds een zwak voor film.

Ik neem je mee naar de dag die het omslagpunt was in mijn voorheen grauwe bestaan. De dag in het voorjaar waarop het leven weer kleur en spanning kreeg. Ik neem je mee en jij zult mij op de voet volgen.

II. — MIJN EERSTE CLIËNT

VANACHTER MIJN BUREAU LIET ik mijn blik vallen op de papieren voor mij en ik zuchtte. Ik zag het aanvraagformulier voor huursubsidie waar ik de hele ochtend mee bezig was geweest. Nadat ik de huur van mijn eerste appartement had opgezegd, was ik naar iets goedkopers op zoek gegaan. Eindelijk leek het erop dat ik iets gevonden had, waarvoor ik voor huursubsidie in aanmerking zou komen. Ik probeerde niet te denken aan de ongeopende brieven van schuldeisers die in de laden van het bureau op mij wachtten. Op mijn bankafschriften zag ik mijn saldo maandelijks met duizelingwekkende vaart kelderen. Mijn uitkering (formeel was ik werkloos) was bevroren omdat ik weigerde naar andere banen te solliciteren.

En over de papieren heen zag ik de altijd lege stoel.

Mijn eerste cliënt kondigde zijn komst aan met een zwaar gebonk op de deur die mijn kantoor met de gang verbond waaraan zich meer kantoren bevonden. Omdat ik niet gewend was bezoek te krijgen, meende ik dat iemand bij een van de aangrenzende kantoren aanbeukte. Met een volkomen verrast gezicht keek ik daarom op naar de man die kort na het gebonk mijn kantoor binnendreunde.

Het was een bijna onvoorstelbare persoonlijkheid die in de deuropening verscheen en vervolgens een stap in mijn richting deed. Zijn kleding was die van een man die geslaagd is in het leven. Maar het lichaam dat door het driedelige pak omkleed werd, was dat van een monsterachtig persoon. Hij was een reusachtige kerel met een vlezig gezicht vol pukkels, zodat het leek alsof een brailleschrift zijn gezicht van voorhoofd tot kin bedekte. De mismaakte mond was geschikt om zijn gezicht een bittere uitdrukking te geven (als hij dat wilde), maar de man scheen in staat te zijn zijn gehele tronie in de plooi te houden. Koel en afstandelijk keek hij op mij neer. Zijn handen waren zo kolossaal en sterk als de klauwen van een monster waarvoor zelfs Harry Potter op de loop zou gaan. In een van die klauwen hield hij een geel papiertje vast dat ik herkende als mijn huis-aan-huis verspreidde knutsel. Hij wierp kort zijn blik hierop en keek mij vervolgens strak aan.

‘Bent u de heer Eugenius M. Quak van detectivebureau EQPD?’ vroeg hij met een stem waarbij elke r rolde als de donder.

‘Ja?’

‘Dan moet ik u nu spreken!’

Hij sloeg tegelijkertijd de deur achter zich dicht. Een schilderij donderde van de muur.

‘Wat is uw POB-nummer?’

Meteen schoot ik overeind. Iemand die naar het niet-bestaande nummer vroeg, kon alleen van de politie zijn. Ik begon verstrooid in mijn papieren te rommelen en zei dat ik het nummer niet uit mijn hoofd kende, dat ik het moest opzoeken. Maar de man liet zich hierdoor niet van de wijs brengen.

‘U wilt niet toegeven dat u niet erkend bent.’

‘Mijn detectivebureau is gerenommeerd.’

Hij verfrommelde het gele papiertje in zijn rechterklauw, waarna hij zich voorover boog. Mijn bureautje kraakte gevaarlijk toen hij zijn beide klauwen erop neerzette en het monster zijn blik in mijn ogen priemde. Wat zou hij ervan gevonden hebben als het bouwwerk inzakte en hij onzacht met zijn gruwelijke tronie te pletter was gevallen? Ik probeerde er niet aan te denken.

‘Hebt u er dan bezwaar tegen als ik het navraag op het politiebureau?’

Ik hield mijn mond stijf dicht en niet alleen omdat ik hierop geen antwoord had. De stank was ondraaglijk nu hij zijn gezicht vlak voor het mijne hield. Die dag had ik het wereldrecord onderwater zwemmen kunnen verbeteren… als ik me onderwater had bevonden! Nadat hij er genoeg van had gekregen mij aan te staren, kwam hij overeind en wees naar de dossierkasten. Ik gulpte verse lucht naar binnen.

‘U bewaart al uw zaken hier?’

‘Eh, ja’, hijgde ik. ‘Ja, inderdaad.’

‘Er moeten heel wat interessante gevallen bij zijn. Mag ik kijken?’

Hij deed een stap in de richting van de kast waarvan de bovenste la mijn ondergoed bevatte. In gedachten zag ik voor me hoe hij zou reageren als hij de la opentrok en de tangaslipjes zou zien. Ik geloof niet dat hij het soort man was dat mijn voorkeur voor de tijgerprint zou kunnen waarderen.

‘Nou, liever niet.’

‘Ik begrijp het’, bulderde hij ineens. ‘Dat is vertrouwelijk!’

‘Eh, ja. Inderdaad. Daarom heb ik hier alleen de meest recente dossiers. De rest wordt in een kluis bewaard.’

‘Heel goed. Geen vergunning, dus. Wel ervaring. Ik overweeg u in te huren.’

Na die woorden werd hij de eerste persoon die op de stoel tegenover mij plaatsnam. Al was hij foeilelijk, ik was me ervan bewust dat hier iemand zat met veel geld en invloed. Want bij zijn binnenkomst had ik hem bekeken zoals Sherlock Holmes gedaan zou hebben, en daarbij had ik een aantal conclusies getrokken. Hij had een zakelijk voorkomen. Hier was een man met een drukke baan, iemand die de top van de maatschappelijke ladder had beklommen, al was het een wonder dat de sporten zijn enorme lijf wilden dragen. Maar dat waren waarschijnlijk ook de enige sporten die hij kende. Dit was een man die voornamelijk binnenshuis leefde. Iemand die zijn leven doorbracht in kantoren en vergaderruimten. Hij had een zakelijke houding met een autoritaire uitstraling, waardoor het voor mij duidelijk was dat hij gewend was te krijgen wat hij wilde. Anderen luisterden naar hem.

Hier was ook een man die van orde en netheid hield. Zijn schoenen zagen er namelijk zo glanzend uit dat ze die dag nog met militaire precisie gepoetst moesten zijn (vast niet door hem zelf). De pantalon van zijn driedelige pak zat keurig in de vouw en zijn overhemd was schoon en van uitstekende kwaliteit. Zijn nagels waren eveneens schoon en zijn gezicht was (wat door de ruwheid ervan best een prestatie genoemd mag worden) glad geschoren. Of liet hij zich wekelijks epileren in een schoonheidssalon?

Zijn kleding vertelde mij dat hij iemand was die de voorkeur gaf aan degelijkheid boven de grilligheid van trends. Hij droeg een kostuum dat enkele jaren geleden in de mode was geweest. Maar het was geen confectiemaat want die zou deze reus beslist niet gepast hebben. Hij had dus zijn eigen kleermaker en was bereid die gul voor zijn prestaties te belonen. En daaruit volgde de conclusie dat mijn eerste cliënt een rijk man was. Dat was ook af te leiden van het pronkstuk dat hij aan zijn pols droeg: een echte gouden Rolex!

De laatste observatie die ik maakte, was dat hij getrouwd was. Hij droeg een trouwring. En als deze weerzinwekkende man, dit menselijke monster, getrouwd was, kon dat alleen betekenen dat zijn partner een niet al te snuggere vrouw was, ongetwijfeld blond, die meer gaf om geld dan om geluk. Toch had deze man iets wat vaag bekend voorkwam al wist ik op dat ogenblik niet waarom. Ik zou er spoedig achterkomen.

Nu ik wist dat hij mijn eerste cliënt kon worden, besefte ik dat ik hem tevreden moest zien te houden. Dan kon ik veel verdienen én nieuwe cliënten binnen harken. Dan moest ik wel ervoor zorgen dat hij ervan overtuigd raakte dat hij te maken had met een professioneel bedrijf. Gerenommeerd, had ik gezegd, maar geen POB’tje. Geen goed begin. Toch was de zaak niet helemaal verloren. Mijn cliënt keek rond waarbij hij goedkeurend knikte naar mijn schilderijen, inclusief het gevallen exemplaar. Toen gleed zijn blik in de richting van mijn bureau en vreesde ik dat mijn kansen alweer verkeken waren. Ik kuchte.

‘Waar zijn uw mensen? Ik had verwacht dat het groter zou zijn.’

‘Wat u hier ziet, is niet alles. Ik heb elders mensen.’

‘Veldmedewerkers?’

‘Juist. En er is ook een hoofdkantoor. Dit is alleen een bureau dat dient als aanspreekpunt voor klanten.’

Hij maakte een gebaar naar de chaos op mijn bureau. ‘Een frontoffice?’

‘Een front? Zo lijkt het wel, ja. Alsof de oorlog is uitgebroken!’

‘Is dit een loket dan?’

‘Zo zou u het kunnen noemen.’

‘En u bent de eigenaar? Ik heb zelf een onderneming. Maar ik laat dit soort werk over aan ondergeschikten. Dus waarom zit ú hier?’

‘Daar is een reden voor’, zei ik om tijd te winnen. Hoe kon ik indruk op deze man maken? Ineens knalde er een idee door mijn kop. ‘Ziet u, ik wil alle onderdelen van het bedrijf kennen. Ik zit hier een dag in de week. U hebt het gele kaartje. Dit is ons gele kantoor. Gespecialiseerd in bedrijven. Het rode kantoor is voor gewone mensen. En dan is er nog een blauw kantoor, voor vreemdelingen, maar daar zit ik nooit. We hebben daar een medewerker die alle talen spreekt. Bij het blauwe kantoor behandelen we bijna alleen gevallen van overspel en eerwraak. Echt iets voor vreemdelingen om je daarover druk te maken. Mijn belangstelling gaat uit naar criminaliteit binnen bedrijven. Fraude, diefstal, het lekken van informatie, noemt u het maar op, en ik kan u helpen. Want ik neem aan dat u daarvoor komt.’

Mijn eerste klant stond abrupt op.

‘Ik geloof dat ik bij het verkeerde loket ben. Dit is een privé-kwestie. Zal ik naar het loket voor particulieren gaan, of naar het blauwe? Ik ben geen vreemdeling, maar de kwestie waarbij het bij mij om gaat, ligt gevoelig. Uiterst gevoelig!’

‘U bedoelt overspel?’

Hij schrok van het woord.

‘Dit is een vergissing’, zei hij. ‘Ik had niet moeten komen.’

‘Nee, nee, gaat u gerust zitten. Ik zal u helpen. Waarom zou ik het u onnodig moeilijk maken?’

‘Weet u het zeker?’

‘Ik heb ruime ervaring met overspel’, zei ik, al bedoelde ik wat anders dan mijn cliënt scheen te denken. ‘Ik zal u graag helpen. Hoogstpersoonlijk.’

Voor de tweede keer zette hij zijn enorme klauwen op mijn bureautje, dat zo erg kraakte dat het wel elk moment moest instorten.

‘Ik wil alleen het beste van het beste!’

Onmiddellijk liet ik me achteroverzakken om zoveel mogelijk afstand tussen mij en het monster te maken. Ik wist niet of het mij zou lukken hem als cliënt te behouden, maar ik kon hem in elk geval een gepeperde rekening voor de eerste consultatie sturen. Ik pakte een leeg papier en een pen.

‘Gaat u dan zitten’, zei ik. ‘Wat is uw naam?’

Er kwam niet meteen een reactie. Voor de tweede maal keek hij me strak aan alsof hij mij probeerde te keuren. Hij had donkere ogen die als een stel Neanderthalers zich diep in hun holen verscholen hadden, overkapt en overschaduwt door borstelige wenkbrauwen. Na enkele ongemakkelijke ogenblikken kwam hij met een wedervraag. Het was een merkwaardige situatie, maar hij trok het initiatief naar zich toe en verwachtte van mij dat ik het zonder protest accepteerde.

‘U bent dus Eugenius M. Quak. U zegt dat u jarenlange ervaring met overspel hebt. Kunt u ook zwijgen? Bent u bereid onder alle omstandigheden uw mond te houden? Ook als ik de zaak wil oplossen op een, hoe zal ik het zeggen…’ Er viel een grimmige stilte. ‘Een onorthodoxe manier?’

‘EQPD heeft een flinke expertise opgebouwd in diverse zaken die geheimhouding vereisen’, schepte ik zonder blikken of blozen op. ‘We hebben ruime ervaring en alle cliënten die we tot nu toe ten dienste zijn geweest, zijn vol lof over de fijngevoelige wijze waarop wij hen bijgestaan hebben. Ik heb nooit klachten gehoord.’ Alle cliënten die ik ten dienste was geweest, waren tevreden. Geen cliënten, dus geen ontevreden cliënten. ‘Discretie is de kracht van ons bedrijf!’

Eindelijk kwam hij overeind zodat ik niet langer hoefde te vrezen dat mijn bureautje zou instorten. Voor hij ging zitten, wierp hij de gele prop in de prullenbak naast mijn bureau. Nog was hij niet helemaal tevreden. Hij bleef doorzaniken over mijn ervaring op het gebied van echtelijke ontrouw.

Omdat zijn gezicht mij bekend voorkwam, zat ik onophoudelijk na te denken wie hij kon zijn. Zijn uiterlijk moest ongetwijfeld legendarisch zijn in de ogen van de mensen die hem ontmoet hadden. Ik had echter geen idee wie ik voor me had. Het is geen voordeel als je de laatste jaren in de bak hebt gezeten en pas een paar maanden vrij bent. Door naar zijn naam te vragen, moest ik wel een slechte indruk op hem maken. Geen wonder dat hij bleef doorzagen over mijn ervaring. Ik liet mijn fantasie aan de hobbel gaan en vertelde hem uitgebreid over mijn carrière in het bijstaan van jaloerse echtgenoten en het opsporen van buitenechtelijke relaties. Uiteindelijk bleek ik zijn proef doorstaan te hebben. Tot mijn verrassing bleek hij zelfs zeer met mij ingenomen te zijn. Hij gaf te kennen dat hij me wilde inhuren. Om niet te gretig te lijken, maakte ik hem duidelijk dat ik nog andere zaken in behandeling had.

‘Dat zie ik’, zei hij, opnieuw met een gebaar naar de papieren op mijn bureautje. ‘Maar ik wil dat mijn zaak absolute prioriteit krijgt. Ik ben bereid daarvoor de portemonnee te trekken. Mijn zaak moet tot op de bodem uitgezocht worden. Zonder uitstel!’

‘Deze consultatie wordt in rekening gebracht.’

‘Stuur de rekening naar het hoofdkantoor!’

‘En EQPD vraagt in alle gevallen om een aanbetaling. Helaas is dat nodig omdat er nog weleens misbruik van onze diensten wordt gemaakt door mensen die achteraf moeilijk doen over betalingen. Daarom vragen we vooraf duizend euro als aanbetaling. Zeg maar als voorschot op het honorarium en om de eerste kosten te dekken. Dat is voor ons een garantie en daarmee zijn wij verplicht u ten dienste te staan. Wij komen pas in actie als het geld op onze rekening staat.’

‘In dat geval zal ik meteen betalen.’

Hij trok zijn portefeuille uit zijn binnenzak en telde het bedrag uit. Duizend euro. In jaren had ik niet zoveel geld op één dag verdiend, en ik had nog niets verricht. Ik keek niettemin met een uitgestreken gezicht naar de biljetten en liet ze op het bureau liggen. De normale gang van zaken bij EQPD!

‘Goed, ter zake nu. Wat is precies uw probleem?’

Ik kreeg een in nevels gehuld verhaal te horen over zijn huwelijk. Hij bleek enkele jaren getrouwd te zijn met een vrouw die ruim tien jaar jonger was dan hij. Wat hem betrof was de verbintenis een plezierige, maar hij vroeg zich af of zij zich geheel op haar gemak voelde met een man die zoveel ouder was dan zij. Er waren geen kinderen. Misschien gaf zij de voorkeur aan een man van haar eigen leeftijd. Terwijl hij sprak, dacht ik aan zijn eerste reactie toen ik het woord ‘overspel’ gebruikte. Meteen begreep ik dat hij zich op de vlakte hield, omdat hij voor zichzelf niet wilde toegeven dat het op dit gebied misliep in zijn leven. Hij had een vrouw, en die was hem niet trouw.

‘Aha, dus u bent jaloers!’ zei ik met een flauwe glimlach.

Hij reageerde als gestoken. ‘Hoe bedoelt u?’

Ik wilde beslist niet de indruk wekken dat ik hem belachelijk maakte. Het zou wel heel dom zijn om mijn eerste cliënt tegen mij in het harnas te jagen. Daarom besloot ik tactvol te reageren.

‘Als u jaloers bent dan weten we wat ons te doen staat. Dan wilt u weten: is het waar dat uw vrouw vreemdgaat of niet? En zo ja, wie is de man die zij ontmoet? Dat zijn dus twee doelstellingen voor het verdere onderzoek.’

‘O, dat klinkt goed’, zei hij, gerustgesteld.

‘Het is niet verkeerd om jaloers te zijn’, suste ik hem verder. ‘Het is het innerlijke alarm dat er iets mis kan zijn. Als uw vermoeden juist is, dan zult u blij zijn dat u door uw jaloezie gealarmeerd werd. Mocht u ongelijk krijgen, dan kan het zijn dat uw fijngevoeligheid voor dit soort zaken ontregeld is, misschien door weggedrukte schuldgevoelens. Dan hebt u zich over uw vrouw onnodig druk gemaakt. En daarom roept u mijn hulp in: om u gerust te stellen of te bevestigen. Bent u het daarmee eens?’

Mijn eerste cliënt knikte tevreden.

‘Ik geloof warempel dat u de juiste man bent. Ik wil dat u en uw mensen deze kwestie voor mij onderzoeken. Salariëring is geen probleem. U kunt de kosten maken die u nodig denkt te hebben. Ik wil dat u dag en nacht hieraan werkt, met al uw personeel.’

Terwijl hij deze woorden sprak, wees hij mij met zijn wijsvinger aan zodat er geen twijfel kon bestaan over zijn vastbeslotenheid. Zijn vertrouwen in mij was hartverwarmend. Ik geloof dat als ik een kat was geweest, ik spontaan was gaan spinnen! Maar ik ben geen kat en daarom bleef ik zakelijk en koel. De normaalste gang van zaken! Ik gebaarde naar de chaos op mijn bureau en probeerde nogmaals duidelijk te maken dat ik een veelgevraagd man was. Ik wilde het beeld vasthouden van de succesvolle ondernemer die aan het hoofd van het bloeiende EQPD stond. Mij inhuren zou niet goedkoop zijn.

‘Ik zal eerst mijn agenda erbij pakken. We hebben momenteel vijf grote zaken onder handen. Eén daarvan betreft een inbraak die nogal gevoelig ligt, er is een ministerie bij betrokken. Ik ben zelf ook actief bij dat onderzoek betrokken. Maar misschien kan ik Janssen of De Vries erop zetten. Ik denk dat ik voor u wel tijd vrij kan maken en wanneer ik zelf niet kan, zal ik een van mijn medewerkers sturen.’

‘Hoe wilt u het aanpakken?’

‘Laten we bij het begin beginnen’, zei ik. ‘Ik weet wie u bent, maar het is heel stom, want ik kan gewoon niet op uw naam komen. Ik hoop dat u mij dit niet kwalijk neemt.’

Hij wuifde die opmerking weg. ‘Ach, wie kent de namen van politici?’

‘Echt, uw naam ligt op het puntje van mijn tong, maar het wil niet komen.’

‘Mijn naam is Rotting.’

‘Lourens Rotting?!’

Hij trok zijn muil open in iets dat op een brede glimlach moest lijken, al had ik eerder het idee dat ik op het punt stond door een grote vis opgeslokt te worden.

‘Dat is mijn naam!’ bulderde hij.

Ik schrok. En als ik schrik, verstrakt de blik in mijn ogen zich en fixeert zich op één punt. In dit geval de neus van mijn cliënt. Wat een misbaksel van moedertje natuur! Het was net alsof drie kolossale puisten vergroeid waren tot één reusachtige. Net drie oliebollen die in het frituurvet aan elkaar verkleefd zijn geraakt. En in die misvormde massa zaten twee grote, opgerekte gaten, alsof hij de gewoonte er op nahield met alle vingers tegelijk erin te wroeten. Wat een diepe mijnbouwschachten! En daarbinnen was, geloof het of niet, meer haargroei dan op Rottings kop!

‘U schrikt.’

‘U bent een beroemd man’, zei ik.

En dat was hij ook. Blote benen! Lourens Rotting was minister geweest in een van de gifgroene of pimpelpaarse kabinetten. Weliswaar van een ondergesneeuwd departement, maar toch! Een belangrijk en invloedrijk man die daarna in het bedrijfsleven actief was geworden. Een captain of industry, aan het hoofd van Bromos International. Uit de roddelbladen wist ik dat hij jaarlijks meer dan tien miljoen euro opstreek aan salaris, bonussen en optieregelingen. Door de foto’s in de kranten was zijn gezicht mij ook bekend voorgekomen, hoewel hij in werkelijkheid veel afzichtelijker was dan ik ooit had gedacht. Hij was ook een man met een onkreukbaar imago.

Met de constatering wie ik voor mij had, begon ik ook te denken aan de mogelijkheden die zijn komst mijn praktijk kon bieden. Ik besloot mijn voorgenomen tarief voor een consultatie te verdrievoudigen. Zulke rijke cliënten willen duurbetaalde werknemers. Want zou jij als multimiljonair een privé-detective willen inhuren die minder dan 250 euro voor een eerste consultatie vraagt, nog afgezien van aanbetalingen? Waarschijnlijk niet. Je wilt alleen het neusje van de zalm en dat kost een aardig centje. Dit was de kans waar ik altijd op had zitten wachten. Mijn doorbraak!

Maar waarom was hij juist naar mij gekomen, waarom wilde hij mij inzetten, terwijl er tientallen andere bedrijven waren die dit soort werk deden? Ik slikte de vraag in om hem niet op andere gedachten te brengen. Eerst moest ik hem mijn fuik binnenlokken, een contract laten tekenen, en daarna zou ik hem uitzuigen.

Nu ik zijn naam kende, legde ik hem uit hoe ik te werk ging. Ik stelde voor een contract op te stellen waarin we de doelstelling, het plan van aanpak en de werkwijze formuleerden. Dit voorstel maakte indruk. Daarna vertelde ik wat de hoofddoelstelling van het onderzoek zou zijn. Op dat punt maakte hij bezwaar. Het idee dat ik op papier vastlegde dat hij geloofde dat zijn vrouw hem ontrouw was, ging hem te ver. Hij wilde dat ik me diplomatieker uitdrukte. Het woord ‘minnaar’ of ‘buitenechtelijke relatie’ durfde hij niet in de mond te nemen. Dat was duidelijk de politicus in hem. Altijd buitengewoon voorzichtig met formuleringen!

In het contract legden we ook de afspraken vast over het kostenplaatje. Dat werd zo’n mooi kostenplaatje, dat ik het had willen inlijsten en ophangen. Ik zou 270 euro per uur verdienen, mijn medewerkers honderd per uur minder, terwijl mijn cliënt niet moeilijk deed over de onkosten. Daarmee waren we toegekomen aan het plan van aanpak. Om een idee te krijgen in welke richting ik het onderzoek zou sturen, vroeg ik hem waarom hij dacht dat zijn vrouw hem ontrouw was. Maar daar wilde hij niet op ingaan.

‘Gedraagt zij zich anders?’

‘Ik wil haar niet beschuldigen’, zei hij. ‘Als later blijkt dat zij onschuldig is…’

Ik viel hem in de rede. ‘Uw vrouw hoeft nooit iets te horen over dit gesprek. Uw verdenkingen leg ik niet vast. Wees eens eerlijk, hebt u haar ooit met een andere man gezien? Hebt u gemerkt dat ze met een man belde? Hebt u liefdesbrieven gezien? Of ontwijkt zij uw blik als u vraagt wat zij die dag gedaan heeft? U moet iets hebben waardoor bij u het alarm is afgegaan. Dát moet u mij vertellen. Het is buitengewoon belangrijk!’

‘Goed, ik zal het u zeggen. Zij heeft een keer een nacht doorgebracht in een hotel, hier in de hoofdstad. Ik zat in het buitenland. Ik denk dat ze niet alleen was.’

‘Waarom denkt u dat?’

Hij ontweek mijn blik. Zijn kolossale handen lagen in zijn schoot. De vingers van de ene hand omstrengelden de vingers van de andere als slangen die bezig zijn het leven uit elkaar te knijpen. Wat hij tot nu toe had verteld, had van hem het uiterste gevergd. Maar ik moest doorzetten om erachter te komen wat hij precies wist, en hoeveel hij vermoedde. Uiteindelijk mompelde hij dat er in dat hotel een andere man was geweest, iemand die zich onder een andere naam had ingeboekt. Mijn cliënt was erachter gekomen toen hij door een vliegtuigvertraging diep in de nacht uit het buitenland terugkeerde en een kamer boekte. Zijn vrouw was toen alweer naar huis. Een receptioniste had zich versproken. Hij was daarvan zo geschrokken, dat hij er niet verder op in was gegaan. Later was hij gaan denken dat hij zich vergist had. Misschien had de vrouw achter de receptie iets anders bedoeld.

Maar misschien ook niet.

Sindsdien lette hij op zijn vrouw en was het hem opgevallen dat zij zich op sommige dagen anders gedroeg. Alsof zij iets had beleefd waardoor ze levendiger was dan anders. Als hij vroeg wat het was, kreeg ze een kleur. Maar elke keer kwam ze met een aannemelijke verklaring. Ze was uit geweest met een vriendin. Of er was iets grappigs gebeurd bij de middagmaaltijd. Kortom, mijn cliënt had geen hard bewijs dat zijn vrouw daadwerkelijk een minnaar had. Meer vragen van mijn kant leverden niets op. Hij wist niet (áls zijn vrouw een verhouding had) hoelang dat al gaande was. De vraag wie de minnaar was, wilde hij al helemaal niet beantwoorden.

‘Toch wil ik dat u erover nadenkt wie haar minnaar kan zijn’, zei ik. ‘Als u diep in uw hart iemand verdenkt, dan kunt u zijn naam beter uitspreken. Dat geeft mij een aanknopingspunt voor verder onderzoek.’

Hij knikte bedremmeld zijn hoofd.

‘Daar hebt u gelijk in.’

‘Ik kan me voorstellen dat u daar niet gelijk een antwoord op hebt. Daarmee komen we op het plan van aanpak. Ik wil u huiswerk opgeven. Ten eerste wil ik dat u een lijst maakt met alle namen van mogelijke minnaars. Iedereen tegen wie u ook maar de geringste verdenking koestert, moet op die lijst komen. Voor de zekerheid kunt u het best een lijst maken met daarop alle namen van mannen die zij tegenkomt. Iedereen!’

Mijn cliënt stak zijn hand in zijn jasje en haalde er een agenda uit. ‘Goed, dat noteer ik.’

‘Er is nog een lijn waarlangs het onderzoek opgezet kan worden. En dat betreft dat wat uw vrouw doet als u van huis bent. Ik wil weten in hoeverre ze gelegenheid heeft om een ander te ontmoeten. Huiswerkopdracht twee is: maak een lijst met alles wat u dénkt dat uw vrouw van uur tot uur doet, elke dag van de week. Het zal interessant zijn om te zien hoe dicht u bij de waarheid komt. Het zou best kunnen dat u een verkeerd beeld hebt van de dagbesteding van uw vrouw. We moeten ontdekken of er mogelijkheden zijn om mannen heimelijk te ontmoeten.’

‘Heel goed’, sprak mijn cliënt tevreden knikkend. ‘Dat klinkt heel goed!’

‘Als u die lijst opgesteld hebt, zal ik nagaan in hoeverre uw lijst met de werkelijkheid in overeenstemming is. Daarom wil ik met u afspreken dat ik u na afloop van die zeven dagen spreek. In de tussentijd zal ik meer informatie inwinnen.’

‘Desk research?’

‘Ja, zo zou u het kunnen noemen. En ik zal een van mijn medewerkers naar dat hotel sturen om op uiterst discrete wijze meer te weten te komen over wat zich daar precies heeft afgespeeld. Nu zal ik het contract opstellen. Als u het daarmee eens bent, mag u het ondertekenen.’

‘Wilt u niet kennismaken met mijn vrouw, zodat u weet om wie het gaat?’

Ik aarzelde voor ik reageerde.

‘Eh, dat kan handig zijn, ja.’

‘Maar u wilt natuurlijk niet dat zij weet dat u een privé-detective bent.’

‘Precies. Dan is zij op haar hoede. We moeten een voorwendsel hebben waardoor ik u kan bezoeken en kennismaken met uw vrouw en eventuele verdachten. We noemen dat hier altijd onze Miss Marple Methodiek. Niemand is op zijn hoede voor een oud dametje met een bolletje wol en breinaalden. Hoe zal ik mezelf introduceren? We zijn bijna van dezelfde leeftijd. Laten we doen alsof we elkaar kennen uit onze studietijd.’

‘Wat een uitstekend idee. Dit hebt u eerder gedaan!’

‘Het is pure routine, dat verzeker ik u. Wat studeerde u?’

‘Bedrijfskunde in de hoofdstad.’

‘En ik koos voor, even denken… de toneelschool!’

Mijn cliënt schudde beslist het hoofd. ‘Nee, nee, dat is niks. Dat is een studie voor nietsnutten, klaplopers, luiwammesen, leeglopers. Nee, dat neemt niemand serieus. Wat dacht u van architectuur? Ja, dat is het. Ik heb u uitgenodigd om mijn landhuis te bezichtigen. U komt logeren. Hebt u verstand van architectuur?’

‘Totaal niet!’

‘Dat maakt niet uit. We praten over onze goeie ouwe studententijd.’

Zijn enthousiasme werkte aanstekelijk. Meteen dacht ik aan de cognac Napoléon die mijn oude kameraad Johnny Walker had vervangen en zei: ‘En we zakken ’s avonds door, net als toen!’

‘Nou, dat lijkt me een minder goed idee.’

‘Niet?’

‘Ik drink niet.’

‘Oh. Nou ja, dan laat u dat maar achterwege. We zijn elkaar na onze studie uit het oog verloren omdat, even denken… omdat ik in het buitenland zat.’

‘Amerika.’

‘Mexico!’

‘Mexico?’

‘Mexico!’ Witte stranden, cocktails en de mooiste babes in bikini’s. Ik zag het helemaal voor me. De grond begon al onder me te trillen (of was het mijn bureau) bij de gedachte aan al die vrolijk omhulde billen! Met een zucht van verlangen zei ik: ‘Playa del Carmen!’

‘Maar wat heeft een architect van hier in Mexico te zoeken?’

‘Aardbevingsgebied. Ik ben gespecialiseerd in het bouwen van huizen en hotels die bestand zijn tegen aardbevingen van acht op de schaal van Beaufort!’

‘Richter bedoelt u.’

‘Een kleine verspreking. Acht op de schaal van Richter, natuurlijk.’

‘En u bent voor een vakantie terug in uw geboorteland. Ik ben u onverwacht tegen het lijf gelopen en heb u uitgenodigd. U blijft een week logeren zodat u mijn vrouw in de gaten kunt houden. Ja, zo gaan we het doen!’ Hij sprong op en stak me een van zijn enorme handen toe. ‘Hebben we een deal?’

‘Dat hebben we zeker!’

Zijn klauw kneep mijn hand vrijwel tot moes. Met twee vingers tikte ik het contract en printte het tweemaal uit. Nadat mijn cliënt beide formulieren had ondertekend en ik het zijne, kneep hij opnieuw mijn hand tot pulp en bedankte mij uitdrukkelijk dat ik hem zo goed ontvangen had. Hij was, zo bleef hij herhalen, zeer te spreken over mijn professionaliteit. Nu moest hij dringend gaan. Hij maakte aanstalten om met grote stappen naar de deur te bonken.

Ik hield hem staande.

‘Tot slot heb ik nog één vraag, meneer Rotting.’

‘Ja?’

‘Het is mogelijk dat uw vrouw u ontrouw is, en daarom wilt u het naadje van de kous weten. Ik kan u zo de namen noemen van drie gerenommeerde firma’s die een indrukwekkende expertise hebben opgebouwd in dit soort zaken. Waarom is uw keus op mijn firma gevallen?’

Het ontging mij niet dat hij heel even met de ogen knipperde voor hij zich helemaal omdraaide om mij aan te kijken. Welke vraag hij ook verwacht had, deze in ieder geval niet.

‘Het is precies zoals u zegt’, zei hij. ‘Drie gerenommeerde firma’s. Mijn voorkeur gaat uit naar een organisatie die niet bekend is. Daarom heb ik op goed geluk uw bedrijf gevonden. Mijn secretaresse is altijd op de hoogte van mijn agenda. Ik wil niet dat zij erachter komt wat EQPD werkelijk is als ze die aantekening vindt. Die informatie zou ook in handen van mijn vrouw kunnen vallen. Ik heb iemand nodig die onbekend is maar tegelijk doortastend. Iemand met de gedrevenheid van een jachthond op het spoor van de vos. Iemand met het inzicht van een ingenieur, die moeiteloos complexe constructies doorziet. U,’ zei hij, wijzend met zijn klauw, ‘bent die man!’

Ik had alweer kunnen spinnen.

‘Hoe wilt u het dan doen met de rekening? Als uw secretaresse die ziet...’

‘Goed punt. Ik wil dat u blanco enveloppen gebruikt. U schrijft daarop niet de naam van mijn bedrijf, maar mijn naam. En “vertrouwelijk” in de linkerbovenhoek. Dan geeft mijn secretaresse de post ongeopend aan mij door.’

‘Dan heb ik nóg een vraag. Als u weet wie de minnaar van uw vrouw is, wat bent u dan van plan?’

‘Dat is mijn zaak,’ zei hij met een grimmige grijns. ‘Maar ik heb een verrassing voor hem. Een bijzonder warme verrassing. Een oplossing, is het. Een oplossing die hem zeker niet zal bevallen!’

Hier eindigt het fragment.

De e-books van E-Pulp Publishers

Onze auteurs

Anne van Doorn

M.P.O. Books

Eugenius Quak

P. Dieudonné

Schrijver: Anne van Doorn

Serie: Recherchebureau Corbijn

Jaarlijks blijven vele politieonderzoeken onopgelost. Recherchebureau Corbijn - Research & Discover is specialist in onopgeloste mysteries. Zaken waarvoor de politie geen tijd meer heeft en die op de plank blijven liggen. Robbie Corbijn en assistente Lowina de Jong ontrafelen elk raadsel.

Meer informatie: www.annevandoorn.be

Anne van Doorn - De ouders keerden niet terug

Tien jaar geleden verdwenen de ouders van Ezzet (zeven jaar) tijdens een wandeling in de bossen van het Noordhollands Duinreservaat. Het Irakese vluchtelingengezin verbleef illegaal in Nederland. Enkele dagen na de raadselachtige verdwijning werd Ezzet ontvoerd. Het lijk van zijn vader werd later zwaar verminkt in de duinen teruggevonden. Deze complexe zaak is altijd een mysterie gebleven.

“Anne van Doorn heeft met De ouders keerden niet terug een verrassend leuk detective-achtig mysterie geschreven” - Thrillzone.nl

“Verdienstelijke plot” - Detective en Thrillergids

“Goed uitgewerkte karakters” - Vrouwenthrillers.nl

“De auteur heeft zonder twijfel een vlotte pen” - Biblion

Anne van Doorn | De ouders keerden niet terug | 81.500 woorden | 6,95 euro | 9789492715050 | mei 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De dichter die zichzelf opsloot

Cornelis Meijer is ervan overtuigd dat zijn vader geen zelfmoord heeft gepleegd, zoals de politie denkt. Zijn vader, die dichter was, sloot zich op in zijn tuinhuisje en schoot zichzelf voor het hoofd. Of was het een moord? Om een antwoord op die vraag te vinden, reizen Robbie Corbijn en Lowina de Jong naar de Veluwe, waar het drama plaatsvond. Daar wijst alles erop dat de dichter de hand aan zichzelf sloeg, maar Robbie Corbijn heeft bedenkingen.

“De gesloten kamer-methode is nauwgezet en grotendeels origineel” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De dichter die zichzelf opsloot | 7.800 woorden | gratis | - | mei 2017
Gratis bij aanmelding voor de nieuwsbrief van E-Pulp Publishers. 
Meer informatie

Anne van Doorn - De geliefde die in het veen verdween

Bijna zeven jaar geleden verdween vastgoedhandelaar Guido Eickhout in de Hoge Venen in België. Hij werd al enige tijd belaagd door criminelen. Zijn verloofde Ingeborg Greshoff kan zich bij de vermissing niet neerleggen. Zij schakelt recherchebureau Corbijn in om het lichaam van Eickhout op te sporen, zodat ze haar geliefde een fatsoenlijke begrafenis kan geven. Robbie Corbijn komt erachter dat er in het gebied al vaker mensen zijn verdwenen, waarvan sommigen nooit meer werden teruggevonden. Zijn opdracht lijkt daarom bij voorbaat een onmogelijke zaak.

“Een plot die even knap en ingewikkeld is als alles van Ellery Queen of Edward D. Hoch” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De geliefde die in het veen verdween | 9.500 woorden | 1,95 euro | 9789492715067 | juni 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De arts die de weg kwijt was

Dokter Thomas van Ooijen heeft pas een huisartsenpraktijk overgenomen in het Laakkwartier in Den Haag. Om één uur ’s nachts wordt hij opgeroepen voor een spoedgeval. Zijn vrouw wacht daarna tevergeefs op zijn terugkeer. Als zij de patiënt opbelt die haar man te hulp riep, blijkt deze van niets te weten. De doktersvrouw belt het alarmnummer. De politie vindt dokter Van Ooijen ’s ochtends vroeg terug bij het Kurhaus in Scheveningen. De arts is dronken en herinnert zich niets van de afgelopen nacht. Recherchebureau Corbijn moet uitkomst bieden in deze zeer uitzonderlijke zaak.

Anne van Doorn | De arts die de weg kwijt was | 8.700 woorden | 1,95 euro | 9789492715098 | juli 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - Het joch dat grenzen overschreed

Geertruida Smelinck is veroordeeld voor de moord op haar negenjarige buurjongen Ward. Zij heeft hem met een roestige staaf gespietst toen hij rijpe appels uit haar tuin stal. Advocate Elvira Guikema gelooft echter in de onschuld van haar cliënte. Zij huurt Robbie Corbijn in om de waarheid te ontdekken. Corbijn en zijn assistente Lowina de Jong reizen naar een verpauperd dorpje op het Groningse platteland. Is er sprake van een gerechtelijke dwaling, of zit Geertruida Smelinck toch niet onschuldig vast?

“Ik houd erg van de achtergrond en verteltrant van dit verhaal” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | Het joch dat grenzen overschreed | 10.800 woorden | 1,95 euro | 9789492715104 | augustus 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De vluchteling die alles achterliet

Twintig jaar geleden verdween Susanne Westera van het eiland Terschelling, waar zij met haar ouders woonde. Het lijkt erop dat Susanne zelf de benen nam, samen met haar vriend Nedim Hodžic, een vluchteling uit Bosnië. In de maanden voor haar verdwijning ging ze elke week met de boot naar Harlingen om al haar spaargeld op te nemen. Nu, twintig jaar later, zijn beide personen nog spoorloos. Haar doodzieke vader wil nog één poging doen zijn geliefde dochter te vinden.

“Een klassiek voorbeeld van ouderwets-goede misleiding en ambachtelijk plotten” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De vluchteling die alles achterliet | 8.700 woorden | 1,95 euro | 9789492715111 | september 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De boerin die niet wilde sterven

Lowina de Jong loopt stage bij een recherchebureau in Enschede. Daar maakt ze kennis met verpleegster Liberty Pinho, die werk zoekt. Liberty heeft een sollicitatiegesprek gehad met huisarts H.J. de Vries in Bunnik, voor een baan als inwonend verpleegster voor een terminaal zieke patiënte. De arts stelde zeer ongebruikelijke arbeidsvoorwaarden. Na dat gesprek kwam Liberty erachter dat er in Bunnik geen huisarts H.J. de Vries is. Is deze baan wel vertrouwd, of zit er iets anders achter? Lowina de Jong stuit met haar op een duister geheim.

“Dit verhaal zal vooral gewaardeerd worden door lezers die houden van Joseph Sheridan Le Fanu en Wilkie Collins” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De boerin die niet wilde sterven | 10.600 woorden | 1,95 euro | 9789492715159 | oktober 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - Het meisje dat bleef rondhangen

Een eenzijdig auto-ongeluk is meestal geen reden voor Robbie Corbijn om in actie te komen. Wilco Cornelissen reed tegen een boom en ligt sindsdien in coma. Een van de getuigen van het ongeval denkt dat er meer aan de hand is. Er was vier jaar geleden namelijk een ander eenzijdig auto-ongeluk dat onder exact dezelfde omstandigheden plaatsvond, op precies dezelfde plek. Dat kan toch geen toeval zijn? Robbie Corbijn hoort ook het tragische verhaal van een meisje dat op dezelfde weg werd doodgereden. Is er een verband?

“Een spookachtig verhaal over moord en misleiding dat doet denken aan de griezelige atmosferische detectiveverhalen van John Dickson Carr. (...) Een uitstekend verhaal.” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | Het meisje dat bleef rondhangen | 10.400 woorden | 1,95 euro | 9789492715180 | november 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De bergen die geen vergetelheid kennen

In 1933 werd een jonge vrouw doodgeschoten in een afgelegen bergvallei in Noord-Albanië. Haar dood deed een oude bloedvete tussen twee rivaliserende familieclans opnieuw ontvlammen. Die strijd duurt mede door de onopgeloste moord tot op heden voort. Robbie Corbijn wordt door privé-detective Rodney Lucas ingehuurd om samen met hem het mysterie alsnog op te lossen. Maar is dat eigenlijk nog wel mogelijk, want na ruim tachtig jaar zijn bijna alle getuigen overleden...

“De achtergrond en de geschiedenis van de betrokkenen maken dit verhaal aantrekkelijk. En de (hilarische) gevolgen die Corbijns oplossing hebben voor hem en zijn collega.” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De bergen die geen vergetelheid kennen | 7.500 woorden | 1,95 euro | 9789492715166 | december 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - Het hoertje dat geen spoor achterliet

De zwakbegaafde Hubert Vries gelooft dat zijn zus Marlinde onschuldig vastzit voor de moord op haar man Gerhard von Krefeld. Marlinde Vries is beter bekend als schrijfster Patricia Rooth. Zij zou haar echtgenoot in een hotelletje aan de Warmoesstraat in Amsterdam doodgestoken hebben omdat Gerhard haar met andere vrouwen bedroog. Een getuige zag haar het moordwapen dumpen in het Open Waterfront. In deze spannende whodunit ontdekt privé-detective Lowina de Jong dat er meer verdachten zijn.

“Ik heb echt genoten van deze korte terugkeer naar de beroemdste straat in de Nederlandse detective- en politiegeschiedenis” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | Het hoertje dat geen spoor achterliet | 8.600 woorden | 1,95 euro | 9789492715197 | januari 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De dame die niet om hulp had gevraagd

Robbie Corbijn vertelt over een uitzonderlijke zaak die hij meemaakte toen hij nog bij de politie werkte. Mevrouw Olde Meierink is op hoge leeftijd en woont zeer afgelegen. Zij belt het politiebureau omdat ze zich bedreigd voelt in haar woning in het bos. Kan iemand van de recherche langskomen? Robbie Corbijn en zijn chef rijden naar het huisje. Daar beweert de dame dat ze niet gebeld heeft. Mevrouw Olde Meierink heeft echter al eens eerder de politie voor niets laten opdraven. Wat bezielt haar? Is het de eenzaamheid? Robbie beseft niet dat door deze onschuldig ogende dame zijn eigen leven in gevaar zal komen...

“Een aangenaam wraakplot met een geweldige drijfveer” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De dame die niet om hulp had gevraagd | 7.900 woorden | 1,95 euro | 9789492715173 | februari 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De mysteries van Robbie Corbijn

Een vastgoedhandelaar gaat wandelen in de Hoge Venen en verdwijnt voorgoed, tot groot verdriet van zijn verloofde. Een huisarts bezoekt diep in de nacht een patiënte in het Haagse Laakkwartier, maar hij wordt de volgende dag door de politie bij het Kurhaus gevonden, dronken en met een gat in zijn geheugen. Een verpleegster solliciteert op een baan waar een luchtje aan zit. In de Amsterdamse Warmoesstraat heeft schrijfster Patricia Rooth haar man omgebracht. Of zit zij onschuldig vast? En in Albanië is al meer dan tachtig jaar een moord onopgelost gebleven.

De mysteries van Robbie Corbijn bevat de volgende tien verhalen:

De dichter die zichzelf opsloot

De geliefde die in het veen verdween

De arts die de weg kwijt was

Het joch dat grenzen overschreed

De vluchteling die alles achterliet

De boerin die niet wilde sterven

Het meisje dat bleef rondhangen

De bergen die geen vergetelheid kennen

Het hoertje dat geen spoor achterliet

De dame die niet om hulp had gevraagd

Anne van Doorn | De mysteries van Robbie Corbijn | 91.000 woorden | 7,95 euro | 9789492715326 | verschijnt mei 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - De student die zou trouwen

In de hete zomer van 1976 verdween de Utrechtse student Jan Willem de Geer, minder dan tien dagen voor zijn trouwdag. Kort voor zijn verdwijning leende hij een fiets waarmee hij naar een boekhandel aan de Oudegracht reed. In deze winkel werd Jan Willem voor het laatst gezien. Hoewel de geleende fiets zeven jaar later werd teruggevonden, ontbrak van de student elk spoor. Het is een mysterie dat tot op heden onopgelost is gebleven.

Ruim veertig jaar later doet een boswachter op de Utrechtse Heuvelrug een ontdekking die het raadsel alleen maar groter maakt. Omdat de politie er niet in slaagt de zaak te ontrafelen, roept de radeloze familie De Geer de hulp in van een Leids recherchebureau, geleid door Robbie Corbijn. Met zijn assistente Lowina de Jong werkt Robbie aan een vrijwel hopeloze zaak die hij per se wil oplossen. Wat is er toch gebeurd met Jan Willem en wie is ervoor verantwoordelijk?

“In deze detectiveroman met doodlopende sporen, gebrek aan getuigen en bewijsmateriaal weten de twee speurders elk feit slim te deduceren en de zaak te ontrafelen.” - Leidsch Dagblad

“Wie graag een rechttoe rechtaandetective à la Agatha Christie leest, geniet vast van dit boek. (...) De student die zou trouwen is een toegankelijk, spannend verhaal voor in de vakantiekoffer.” - Marianne Hoksbergen, Nederlands Dagblad

“Met een ware schat aan detailinformatie” - Bol.com Lees Magazine

“Anne van Doorn heeft het opnieuw voor elkaar gekregen een heerlijk mysterie te schrijven. Een onmogelijke zaak, waarin er minuscule stapjes richting de waarheid worden gezet. Gekmakend frustrerend voor de hoofdpersonages.” - Richard de Vries, Thrillzone.nl

“Anne van Doorn heeft mij alweer verrast door (...) op de allerlaatste pagina’s nog een verrassende twist aan het verhaal te geven” - Diane, Vrouwenthrillers.nl

“Tot het eind blijft de lezer geboeid. Waarom moest deze succesvolle student verdwijnen en wat is er gebeurd?” - Ali van Vemde, 't Groentje

“Ik brandde me een weg door de pagina’s als een onverzadigbare bosbrand (...) De student die zou trouwen was een goed geschreven, intrigerende misdaadroman” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De student die zou trouwen | 78.000 woorden | 7,95 euro | 9789492715142 | mei 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De brieven die onheil spelden

Robbie Corbijn vertelt over een moordzaak waarin hij betrokken was toen hij nog bij de politie werkte. Een fruitboer werd op zijn boerderij overvallen, beroofd en vermoord. De weduwe vond een maand later dreigbrieven, gericht aan haar man, geschreven door een halfbroer die vijfentwintig jaar geleden bij de familie in ongenade viel. Ondanks haar ontdekking bleek de moord allerminst opgelost te zijn. De halfbroer bleek het beste alibi te hebben.

“De brieven die onheil spelden is een goed detectiveverhaal, geschreven in de klassieke vorm met een onbreekbaar alibi, een volmaakt acceptabele onjuiste oplossing en een complexe, dubbelgelaagde moordplot” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De brieven die onheil spelden | 6.600 woorden | gratis | - | juni 2018
Gratis bij aanmelding voor de nieuwsbrief van E-Pulp Publishers. 
Meer informatie

Anne van Doorn - Het schilderij dat niet bleef hangen

Onlangs is voormalige museumconservator Maarten Lippinkhoff overleden. Hij had de dagelijkse leiding over museum De Catharina Hof in Gouda. Daar werd in 2003 een schilderij van Jan Steen gestolen, tot ontsteltenis van Lippinkhoff. Zijn dochter Isabelle doet na zijn dood een schokkende ontdekking. Haar vader had het schilderij op zijn zolder gestald. Gaf hij opdracht tot diefstal? Robbie Corbijn ontdekt dat er veel meer achter zit.

Anne van Doorn | Het schilderij dat niet bleef hangen | 9.800 woorden | 1,95 euro | 9789492715203 | juli 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De vrouw die onraad rook

Melanie van Staveren-de Maillie uit Delft maakt een moeilijke tijd door. Ze is erachter gekomen dat haar oudere zus Priscilla jarenlang tegen haar heeft gelogen, waardoor ze een man afwees met wie ze had willen trouwen. Sinds die ontdekking slaapt ze slecht en heeft afschuwelijke dromen. Eén keer droomde ze dat een vrouw zich over haar heen boog die haar probeerde te wurgen. De nachtmerrie was zo levensecht dat ze bijna stikte. Of was het geen droom? Was het haar kwaadaardige zus die haar wilde vermoorden?

Anne van Doorn | De vrouw die onraad rook | 11.300 woorden | 1,95 euro | 9789492715210 | augustus 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De pianist die uit de toon viel

Pianist Maurice Kleinluchtenbeld was een bekende verschijning in zijn woonplaats Soest. Toch verdween hij daar spoorloos, op een regenachtige avond in 2004. Hij werd voor het laatst gezien op de Soester Eng, een heuvel die volledig omringd wordt door bebouwing. Zijn carrière zat echter in een neerwaartse spiraal. Nam hij de benen? Zijn gehandicapte zoon Fons wil dat hij wordt opgespoord.

Anne van Doorn | De pianist die uit de toon viel | 10.000 woorden | 1,95 euro | 9789492715227 | verschijnt september 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - Het bruidje dat geen afscheid nam

De Syrische vluchtelinge Saïda ontmoette in Nederland de welgestelde Fin Samuel Höglund, die in eigen land de reputatie heeft een ladykiller te zijn. Het tweetal trouwde en vestigde zich in Turku. Nu lijkt het erop dat Saïda is verdwenen, al heeft Höglund daarvan geen aangifte gedaan. Lowina reist naar Finland en komt daar in een zeer bizarre, levensgevaarlijke situatie terecht.

Anne van Doorn | Het bruidje dat geen afscheid nam | 9.300 woorden | 1,95 euro | 9789492715234 | verschijnt oktober 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - Het huis dat ongeluk bracht

Chalet De Alpenroos in Oosterbeek had al een slechte reputatie toen Menno Izelaar het kocht. In de Tweede Wereldoorlog waren er Duitse soldaten geïnterneerd. Tijdens de Slag om Arnhem stierf een van hen op akelige wijze. De toenmalige eigenaar weigerde de zwaargewonde soldaat binnen te laten, waardoor die op de stoep bezweek. Sindsdien lijkt het bij De Alpenroos te spoken. Menno’s vrouw Lucrezia denkt echter dat haar ex achter de meest recente verschijnselen zit. Ze kan alleen niet verklaren hoe: het erf is volledig omheind met een hoge vuurdoornhaag.

Anne van Doorn | Het huis dat ongeluk bracht | 11.900 woorden | 1,95 euro | 9789492715241 | verschijnt november 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De bus die de mist inging

In januari 1996 vond een Amerikaanse man de dood in een lijnbus. Hij werd gewurgd, misschien zelfs met zijn eigen stropdas. Hoe is het toch mogelijk dat de passagiers en de chauffeur het niet merkten? Wie van hen is de dader, wat is zijn motief en waarom had het slachtoffer een dokterstas bij zich die alleen gevuld was met watten? Zelfs de identiteit van de Amerikaan is nooit vast komen te staan.

Anne van Doorn | De bus die de mist inging | 11.300 woorden | 1,95 euro | 9789492715258 | verschijnt december 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De studente die zichzelf tegenkwam

Veerle Peeters is een Vlaamse die in Leiden studeert. In haar vrije tijd doet ze aan amateurtoneel. Laatst deed ze auditie voor een eenakter. Ze kreeg de rol, waarvoor ze naar een afgelegen dorpje in België moest reizen. Achteraf lijkt het erop dat ze heeft meegewerkt aan een vorm van oplichting. Ze moest de rol van de dochter van haar opdrachtgeefster vertolken. Nu vermoedt ze dat die dochter door haar familie gevangen wordt gehouden.

Anne van Doorn | De studente die zichzelf tegenkwam | 8.000 woorden | 1,95 euro | 9789492715265 | verschijnt januari 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - Het lijk dat aan de wandel ging

Buurvrouw Lettie Kreft klopt op een avond aan bij Recherchebureau Corbijn met een ontstellend bericht. In de Kolos van Cronesteyn is een moord gepleegd! In de hal van een appartement op de dertiende etage ligt een jonge vrouw met een mes in haar rug. Als Robbie en Lowina met de lift op de juiste verdieping arriveren, is er geen lijk te zien. Is er wel een moord gepleegd?

Anne van Doorn | Het lijk dat aan de wandel ging | 9.300 woorden | 1,95 euro | 9789492715272 | verschijnt februari 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - Het meisje dat nooit daglicht zag

Najaar 1985 verdween de zestienjarige Chantal Donkelaar in de Nijmeegse heuvels. Men heeft altijd gedacht dat ze in handen viel van een verschrikkelijke pedofiel die bekend staat als het Beest van Kleef. Ze is echter nooit meer teruggevonden. Ruim dertig jaar later gelooft hoofdinspecteur Van der Hoeven dat het Beest nog altijd actief is, dat er weer iemand in zijn moorddadige handen is gevallen.

Anne van Doorn | Het meisje dat nooit daglicht zag | 10.900 woorden | 1,95 euro | 9789492715289 | verschijnt maart 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - De schilder die de waarheid liefhad

De moord op minister Van Grootheest is in de zomer van 2017 groot nieuws. Huisschilder Joost Leijendekker zou de minister in diens vakantiehuisje op Texel hebben doodgeschoten. Tijdens een reconstructie op het eiland weet de verdachte te ontsnappen. Ondanks de klopjacht van de politie bereikt Leijendekker Leiden, waar hij de hulp van Robbie Corbijn inroept. Hij beweert onschuldig te zijn. Toch geeft hij toe dat zijn pistool het moordwapen is, een wapen dat altijd lag opgeborgen in zijn kluis, waarvan niemand de code kent behalve hij.

Anne van Doorn | De schilder die de waarheid liefhad | 10.700 woorden | 1,95 euro | 9789492715296 | verschijnt juni 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - De bewaker die Sherlock heette

De Nederlands-Duitse Dieter Jansen heeft op Schiphol iets merkwaardigs meegemaakt. Hij is ingehuurd als bodyguard voor een Zweedse popartiest die door Europa zal toeren. Op het vliegveld aangekomen krijgt Jansen te horen dat het plan is gewijzigd. Hij zal niet de bodyguard van een artiest zijn, maar van de voormalige Amerikaanse president Barack Obama. Die zal in Europa een serie lezingen geven. Obama is echter niet komen opdagen…

Anne van Doorn | De bewaker die Sherlock heette | 7.200 woorden | 1,95 euro | 9789492715302 | verschijnt september 2019
Meer informatie

Schrijver: M.P.O. Books

Serie: District Heuvelrug

In het hart van Nederland, op en rond de Utrechtse Heuvelrug, ligt politiedistrict Heuvelrug. Het is een afwisselende streek met heuvels, bossen, agrarische gebieden, oude landgoederen, kastelen, dorpen en steden. Dit is het werkterrein van rechercheur Bram Petersen en zijn team die zich vastbijten in elk moordonderzoek.

Meer informatie: www.mpobooks.nl

M.P.O. Books - Bij verstek veroordeeld

Raimond van Vliet, directeur van een aannemingsbedrijf, neemt het met de regels niet zo nauw. Zo heeft hij zijn bedrijf weten uit te bouwen tot het imperium dat het nu is. Hij was van plan een uniek natuurgebied bouwklaar te maken om er een woonwijk te laten verrijzen. Veranderingen aan het bestemmingsplan hebben daar een stokje voor gestoken, tot grote woede van Van Vliet. Sindsdien leeft hij in onmin met de plaatselijke bevolking. Drie van zijn vrienden zijn hevig in de aannemer teleurgesteld en hebben het voornemen opgevat het recht in eigen hand te nemen. Maar bij de uitvoering van hun plan stuiten zij op onverwachte tegenstand die vriendschappen onder druk zet en levens in gevaar brengt.

De Detective en Thrillergids van Vrij Nederland onthaalde Bij verstek veroordeeld als een van de Nieuwe Nederlandstalige Topthrillers.

M.P.O. Books | Bij verstek veroordeeld | 76.500 woorden | 4,95 euro | 9789492715043 | mei 2017
Meer informatie

M.P.O. Books - De bloedzuiger

Het is de nachtmerrie van elke ouder. Het overkomt Peter en Antoinette. Altijd hebben ze hun vijftienjarige dochter op het hart gedrukt niet alleen over het fietspad door het bos te fietsen, op weg van huis naar school en andersom. Ze hebben haar gezegd niet van de route af te wijken en voor het donker thuis te zijn. Maar hun dochter heeft de goede raad in de wind geslagen en het is mis gegaan. Rechercheur Petersen krijgt de opdracht uit te zoeken wie verantwoordelijk is voor dit drama. Maar ondertussen heeft hij zelf heel wat aan het hoofd door de komst van een nieuwe collega die niet echt in zijn team past.

“Bram Petersen in een glansrol” - De Detective en Thrillergids

“Deze vakkundige thriller, enigszins in de Scandinavische traditie, heeft een rijke cast aan voornamelijk sympathieke bijfiguren en een ingenieuze plot” - Anneke van Ammelrooy, Biblion

“Een boek vol spanning en verrassende wendingen (...) Tot op het laatst blijft de lezer geboeid lezen” - Ali van Vemde, 't Groentje

M.P.O. Books | De bloedzuiger | 75.000 woorden | 7,95 euro | 9789492715074 | februari 2018
Meer informatie

M.P.O. Books - Gedragen haat

Wat begint als een brute ontvoering op de parkeerplaats van een supermarkt in Doorn, mondt uit in een duizelingwekkende jacht op de ontvoerder zelf. Rechercheur Bram Petersen van district Heuvelrug krijgt opdracht om in alle stilte het onderzoek te leiden. Het spoor loopt al snel naar Wijk bij Duurstede. Maar Petersen is beperkt in zijn mogelijkheden om in te grijpen, uit angst dat de jongeman die ontvoerd is gevaar loopt. Tegelijkertijd verlopen de zaken in zijn rechercheteam niet allemaal meer zo soepel als voorheen. De belangrijkste oorzaken zijn John van Keeken, die rigoureuzer wil optreden, en de relatieproblemen van Ronald Bloem, de vaste assistent van Petersen.

“De lezers hebben alle reden om de auteur te bedanken, want dit is een keurige thriller over het inmiddels bekende politieteam van bureau Heuvelrug” - De Detective en Thrillergids

“De plot kan menig aanwakkerende wind en zelfs storm doorstaan” - De Gelderlander

“Het lijkt wel of elk boek van Books beter wordt. De dialogen worden beter, de omschrijvingen van de omgeving en natuurlijk de spanning. (...) M.P.O. Books is een van de beste Nederlandse Politieromanauteurs” - Jürgen Joosten op Crimezone.nl/Hebban.nl

M.P.O. Books | Gedragen haat | 77.400 woorden | 7,95 euro | 9789492715364 | verschijnt oktober 2018
Meer informatie

M.P.O. Books - De blikvanger

Het rechercheteam van politiedistrict Heuvelrug beleeft drukke tijden. Een huisarts uit Rhenen wil een bekende in Doorn bezoeken, maar hij komt nooit op zijn bestemming aan. En kort daarna vindt er een aanslag plaats op een wethouder in Renswoude. Rechercheur Petersen van district Heuvelrug maakt met zijn team overuren om beide zaken op te lossen. Hij vermoedt dat beide zaken met elkaar te maken hebben. Het onderzoek spitst zich toe op de merkwaardige bewoners van een idyllisch gelegen landhuis bij Rhenen.

“Tenslotte mag geconcludeerd worden dat De blikvanger ook een echte blikvanger voor filmregisseurs kan zijn! Een geslaagd verhaal vol verrassing en met veel kennis van zaken opgebouwd!” - Cees van Rhienen, Crimezone.nl/Hebban.nl

“De lezer die in deze omgeving woont of is opgegroeid, zal regelmatig de neiging hebben de locaties uit het boek op te zoeken, ware het niet dat de spanning die de auteur in De blikvanger weet op te bouwen je aan je stoel gekluisterd houdt” - Janet Jongejan, Ditiswijk.nl

“Vlot leesbaar boek met voor de lokale lezer veel herkenningspunten” - Jan Ruijne, Rhenense Betuwse Krant/Rijnpost

M.P.O. Books | De blikvanger | 77.000 woorden | 7,95 euro | 9789492715371 | verschijnt april 2019
Meer informatie

Schrijver: Eugenius Quak

Serie: Eugenius Quak

Eugenius Quak is een privé-detective met een crimineel verleden, die op geheel onconventionele wijze te werk gaat. Zijn tegenspeler Lourens Rotting heeft een appeltje met hem te schillen.

Meer informatie: www.e-pulp.nl

Eugenius Quak - Gruwelijk is het huwelijk

Eugenius Quak is een man van twaalf ambachten en veel meer ongelukken, tot hij besluit privé-detective te worden. Zijn eerste cliënt is de schatrijke Lourens Rotting, eigenaar van Groot Beukenstein. Rotting wil dat Quak zijn vrouw Pippilotta schaduwt omdat zij hem zou bedriegen. In deze maffe, komische detective grijpt Eugenius Quak vooral de gelegenheid aan zoveel mogelijk aan zijn cliënt te verdienen...

Mijn naam is Eugenius M. Quak. Onthoud die naam als je nog niet van mijn spannende avonturen hebt gehoord. Je moet haast wel van een andere planeet komen als mijn naam geen bel doet rinkelen in dat suffe hoofd van jou. Wat zeg ik, je komt waarschijnlijk uit een ander melkwegstelsel, een ander universum! Want de kranten hebben bol gestaan van de vergrotende en overtreffende trappen, trappen op en trappen af, je zou er buiten adem van raken, allemaal om de Tragedie van Groot Beukenstein te beschrijven, het misdrijf dat ik op geniale wijze wist op te lossen.

Eugenius Quak beweert dat alles wat hij beschrijft, echt is gebeurd...

Met een voorwoord van hoofdinspecteur J.N.P. van Konijnenburg.

“Deze hilarische kwajongensdetective met kostelijke grappen levert een geslaagde persiflage van het genre op” - Leeskost.nl

“Het eerlijk van aanwijzingen voorziene en klassiek-gestijlde einde droeg geweldig bij aan het definitief omsmelten van mijn mening in een positieve” - Beneath the stains of time

“Erg lollig” - Biblion

Eugenius Quak | Gruwelijk is het huwelijk | 56.000 woorden | 5,95 euro | 9789492715081 | oktober 2017
Meer informatie

Schrijver: P. Dieudonné

Serie: Rechercheur De Klerck

Rechercheur Lucien de Klerck is de sympathieke politieman uit de boeken van Paul Dieudonné. Er is geen misdaad in Rotterdam die onopgelost blijft als De Klerck zich erin verdiept.

Meer informatie: www.e-pulp.nl

P. Dieudonné - Rechercheur De Klerck en het doodvonnis

Ondernemer Bart Bovend'Eerdt komt naar het hoofdbureau om een misverstand recht te zetten. Terwijl hij op zakenreis was, is iemand zijn kantoorpand heimelijk binnengedrongen, een gebeurtenis die door een verborgen camera is vastgelegd. Na weken speuren heeft De Klerck een verdachte vastzitten. Volgens Bovend'Eerdt is er sprake van een misverstand en zit de verdachte onschuldig vast. Hoewel hij grote bedenkingen heeft, laat De Klerck op aandringen van Bovend'Eerdt de verdachte los. De ondernemer en de verdachte verlaten gezamenlijk het politiebureau. Een uur later komt er een ontstellend bericht. Bart Bovend'Eerdt heeft zichzelf opgehangen aan de Erasmusbrug. Hij liet op zijn kantoor een afscheidsbriefje achter. Maar is het wel een vrijwillige zelfmoord? De Klerck en zijn assistent Ruben Klaver zitten met tal van onbeantwoorde vragen, maar commissaris Hakkel wil dat ze de zaak afsluiten.

Rechercheur De Klerck en het doodvonnis is het eerste deel in een serie over De Klerck en de Rotterdamse recherche.

P. Dieudonné | Rechercheur De Klerck en het doodvonnis | 39.000 woorden | 5,95 euro | 9789492715401 | verschijnt maart 2019
Meer informatie

MEER INFORMATIE OVER E-PULP PUBLISHERS EN ONZE AUTEURS IS TE VINDEN OP:

www.e-pulp.nl

www.annevandoorn.be

www.mpobooks.nl

De paperbacks van E-Pulp Publishers

Onze paperbacks zijn zowel bij de plaatselijke boekhandel als online te bestellen.

Onze auteurs

Anne van Doorn

M.P.O. Books

Eugenius Quak

P. Dieudonné

Schrijver: Anne van Doorn

Serie: Recherchebureau Corbijn

Anne van Doorn - De ouders keerden niet terug

Tien jaar geleden verdwenen de ouders van Ezzet (zeven jaar) tijdens een wandeling in de bossen van het Noordhollands Duinreservaat. Het Irakese vluchtelingengezin verbleef illegaal in Nederland. Enkele dagen na de raadselachtige verdwijning werd Ezzet ontvoerd. Het lijk van zijn vader werd later zwaar verminkt in de duinen teruggevonden. Deze complexe zaak is altijd een mysterie gebleven.

“Anne van Doorn heeft met De ouders keerden niet terug een verrassend leuk detective-achtig mysterie geschreven” - Thrillzone.nl

“Verdienstelijke plot” - Detective en Thrillergids

“Goed uitgewerkte karakters” - Vrouwenthrillers.nl

“De auteur heeft zonder twijfel een vlotte pen” - Biblion

Anne van Doorn | De ouders keerden niet terug | 81.500 woorden | 12,50 euro | 9789492715005 | mei 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De geliefde die in het veen verdween, en andere mysteries

Jaarlijks blijven vele politieonderzoeken onopgelost. Recherchebureau Corbijn - Research & Discover is specialist in onopgeloste mysteries. Zaken waarvoor de politie geen tijd meer heeft en die op de plank blijven liggen. Mysteries die Robbie Corbijn en zijn assistente Lowina de Jong in deze verhalenbundel oplossen, zijn:

De dichter die zichzelf opsloot

De geliefde die in het veen verdween

De arts die de weg kwijt was

Het joch dat grenzen overschreed

De vluchteling die alles achterliet

“Een degelijke collectie hedendaagse detectiveverhalen in klassieke vorm” - Beneath the stains of time

“De verhalen zijn allen lekker om te lezen en kennen toch vaak een verrassende plot. Anne van Doorn krijgt het voor elkaar toch steeds weer met een uitkomst van een mysterie te komen die absoluut niet zomaar voor de hand ligt” - Thrillzone.nl

Anne van Doorn | De geliefde die in het veen verdween, en andere mysteries | 46.000 woorden | 17,95 euro | 9789492715029 | oktober 2017 | UITVERKOCHT
Meer informatie

Anne van Doorn - De bergen die geen vergetelheid kennen, en andere mysteries

Jaarlijks blijven vele politieonderzoeken onopgelost. Recherchebureau Corbijn - Research & Discover is specialist in onopgeloste mysteries. Zaken waarvoor de politie geen tijd meer heeft en die op de plank blijven liggen. Mysteries die Robbie Corbijn en zijn assistente Lowina de Jong in deze verhalenbundel oplossen, zijn:

De boerin die niet wilde sterven

Het meisje dat bleef rondhangen

De bergen die geen vergetelheid kennen

Het hoertje dat geen spoor achterliet

De dame die niet om hulp had gevraagd

“Ik kan niet ontkennen dat ik een tikkeltje chauvinistische trots voel dat mijn land een schrijver heeft voortgebracht, in de huidige tijd, die schrijft in de traditie van Doyle, Christie en Carr. Ik voel me van binnen helemaal vorstelijk. Dus, ja, ik heb erg genoten van deze vijf verhalen.” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De bergen die geen vergetelheid kennen, en andere mysteries | 45.000 woorden | 14,95 euro | 9789492715128 | maart 2018 | UITVERKOCHT
Meer informatie

Anne van Doorn - De mysteries van Robbie Corbijn

Een vastgoedhandelaar gaat wandelen in de Hoge Venen en verdwijnt voorgoed, tot groot verdriet van zijn verloofde. Een huisarts bezoekt diep in de nacht een patiënte in het Haagse Laakkwartier, maar hij wordt de volgende dag door de politie bij het Kurhaus gevonden, dronken en met een gat in zijn geheugen. Een verpleegster solliciteert op een baan waar een luchtje aan zit. In de Amsterdamse Warmoesstraat heeft schrijfster Patricia Rooth haar man omgebracht. Of zit zij onschuldig vast? En in Albanië is al meer dan tachtig jaar een moord onopgelost gebleven.

De mysteries van Robbie Corbijn vervangt de eerder gepubliceerde bundels De geliefde die in het veen verdween, en andere mysteries en De bergen die geen vergetelheid kennen, en andere mysteries. De mysteries van Robbie Corbijn bevat de volgende tien verhalen:

De dichter die zichzelf opsloot

De geliefde die in het veen verdween

De arts die de weg kwijt was

Het joch dat grenzen overschreed

De vluchteling die alles achterliet

De boerin die niet wilde sterven

Het meisje dat bleef rondhangen

De bergen die geen vergetelheid kennen

Het hoertje dat geen spoor achterliet

De dame die niet om hulp had gevraagd

Anne van Doorn | De mysteries van Robbie Corbijn | 91.000 woorden | 17,95 euro | 9789492715319 | verschijnt mei 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - De student die zou trouwen

In de hete zomer van 1976 verdween de Utrechtse student Jan Willem de Geer, minder dan tien dagen voor zijn trouwdag. Kort voor zijn verdwijning leende hij een fiets waarmee hij naar een boekhandel aan de Oudegracht reed. In deze winkel werd Jan Willem voor het laatst gezien. Hoewel de geleende fiets zeven jaar later werd teruggevonden, ontbrak van de student elk spoor. Het is een mysterie dat tot op heden onopgelost is gebleven.

Ruim veertig jaar later doet een boswachter op de Utrechtse Heuvelrug een ontdekking die het raadsel alleen maar groter maakt. Omdat de politie er niet in slaagt de zaak te ontrafelen, roept de radeloze familie De Geer de hulp in van een Leids recherchebureau, geleid door Robbie Corbijn. Met zijn assistente Lowina de Jong werkt Robbie aan een vrijwel hopeloze zaak die hij per se wil oplossen. Wat is er toch gebeurd met Jan Willem en wie is ervoor verantwoordelijk?

“In deze detectiveroman met doodlopende sporen, gebrek aan getuigen en bewijsmateriaal weten de twee speurders elk feit slim te deduceren en de zaak te ontrafelen.” - Leidsch Dagblad

“Wie graag een rechttoe rechtaandetective à la Agatha Christie leest, geniet vast van dit boek. (...) De student die zou trouwen is een toegankelijk, spannend verhaal voor in de vakantiekoffer.” - Marianne Hoksbergen, Nederlands Dagblad

“Met een ware schat aan detailinformatie” - Bol.com Lees Magazine

“Anne van Doorn heeft het opnieuw voor elkaar gekregen een heerlijk mysterie te schrijven. Een onmogelijke zaak, waarin er minuscule stapjes richting de waarheid worden gezet. Gekmakend frustrerend voor de hoofdpersonages.” - Richard de Vries, Thrillzone.nl

“Anne van Doorn heeft mij alweer verrast door (...) op de allerlaatste pagina’s nog een verrassende twist aan het verhaal te geven” - Diane, Vrouwenthrillers.nl

“Tot het eind blijft de lezer geboeid. Waarom moest deze succesvolle student verdwijnen en wat is er gebeurd?” - Ali van Vemde, 't Groentje

“Ik brandde me een weg door de pagina’s als een onverzadigbare bosbrand (...) De student die zou trouwen was een goed geschreven, intrigerende misdaadroman” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De student die zou trouwen | 78.000 woorden | 14,95 euro | 9789492715135 | mei 2018
Meer informatie

Schrijver: M.P.O. Books

Serie: District Heuvelrug

M.P.O. Books - De bloedzuiger

Het is de nachtmerrie van elke ouder. Het overkomt Peter en Antoinette. Altijd hebben ze hun vijftienjarige dochter op het hart gedrukt niet alleen over het fietspad door het bos te fietsen, op weg van huis naar school en andersom. Ze hebben haar gezegd niet van de route af te wijken en voor het donker thuis te zijn. Maar hun dochter heeft de goede raad in de wind geslagen en het is mis gegaan. Rechercheur Petersen krijgt de opdracht uit te zoeken wie verantwoordelijk is voor dit drama. Maar ondertussen heeft hij zelf heel wat aan het hoofd door de komst van een nieuwe collega die niet echt in zijn team past.

“Bram Petersen in een glansrol” - De Detective en Thrillergids

“Deze vakkundige thriller, enigszins in de Scandinavische traditie, heeft een rijke cast aan voornamelijk sympathieke bijfiguren en een ingenieuze plot” - Anneke van Ammelrooy, Biblion

“Een boek vol spanning en verrassende wendingen (...) Tot op het laatst blijft de lezer geboeid lezen” - Ali van Vemde, 't Groentje

M.P.O. Books | De bloedzuiger | 75.000 woorden | 18,95 euro | 9789492715012 | november 2017
Meer informatie

M.P.O. Books - Gedragen haat

Wat begint als een brute ontvoering op de parkeerplaats van een supermarkt in Doorn, mondt uit in een duizelingwekkende jacht op de ontvoerder zelf. Rechercheur Bram Petersen van district Heuvelrug krijgt opdracht om in alle stilte het onderzoek te leiden. Het spoor loopt al snel naar Wijk bij Duurstede. Maar Petersen is beperkt in zijn mogelijkheden om in te grijpen, uit angst dat de jongeman die ontvoerd is gevaar loopt. Tegelijkertijd verlopen de zaken in zijn rechercheteam niet allemaal meer zo soepel als voorheen. De belangrijkste oorzaken zijn John van Keeken, die rigoureuzer wil optreden, en de relatieproblemen van Ronald Bloem, de vaste assistent van Petersen.

“De lezers hebben alle reden om de auteur te bedanken, want dit is een keurige thriller over het inmiddels bekende politieteam van bureau Heuvelrug” - De Detective en Thrillergids

“De plot kan menig aanwakkerende wind en zelfs storm doorstaan” - De Gelderlander

“Het lijkt wel of elk boek van Books beter wordt. De dialogen worden beter, de omschrijvingen van de omgeving en natuurlijk de spanning. (...) M.P.O. Books is een van de beste Nederlandse Politieromanauteurs” - Jürgen Joosten op Crimezone.nl/Hebban.nl

M.P.O. Books | Gedragen haat | 77.400 woorden | 18,95 euro | 9789492715357 | oktober 2017
Meer informatie

Schrijver: Eugenius Quak

Serie: Eugenius Quak

Eugenius Quak - Gruwelijk is het huwelijk

Eugenius Quak is een man van twaalf ambachten en veel meer ongelukken, tot hij besluit privé-detective te worden. Zijn eerste cliënt is de schatrijke Lourens Rotting, eigenaar van Groot Beukenstein. Rotting wil dat Quak zijn vrouw Pippilotta schaduwt omdat zij hem zou bedriegen. In deze maffe, komische detective grijpt Eugenius Quak vooral de gelegenheid aan zoveel mogelijk aan zijn cliënt te verdienen...

Mijn naam is Eugenius M. Quak. Onthoud die naam als je nog niet van mijn spannende avonturen hebt gehoord. Je moet haast wel van een andere planeet komen als mijn naam geen bel doet rinkelen in dat suffe hoofd van jou. Wat zeg ik, je komt waarschijnlijk uit een ander melkwegstelsel, een ander universum! Want de kranten hebben bol gestaan van de vergrotende en overtreffende trappen, trappen op en trappen af, je zou er buiten adem van raken, allemaal om de Tragedie van Groot Beukenstein te beschrijven, het misdrijf dat ik op geniale wijze wist op te lossen.

Eugenius Quak beweert dat alles wat hij beschrijft, echt is gebeurd...

Met een voorwoord van hoofdinspecteur J.N.P. van Konijnenburg.

“Deze hilarische kwajongensdetective met kostelijke grappen levert een geslaagde persiflage van het genre op” - Leeskost.nl

“Het eerlijk van aanwijzingen voorziene en klassiek-gestijlde einde droeg geweldig bij aan het definitief omsmelten van mijn mening in een positieve” - Beneath the stains of time

“Erg lollig” - Biblion

Eugenius Quak | Gruwelijk is het huwelijk | 56.000 woorden | 17,95 euro | 9789492715036 | oktober 2017
Meer informatie

Schrijver: P. Dieudonné

Serie: Rechercheur De Klerck

Rechercheur Lucien de Klerck is de sympathieke politieman uit de boeken van Paul Dieudonné. Er is geen misdaad in Rotterdam die onopgelost blijft als De Klerck zich erin verdiept.

Meer informatie: www.e-pulp.nl

P. Dieudonné - Rechercheur De Klerck en het doodvonnis

Ondernemer Bart Bovend'Eerdt komt naar het hoofdbureau om een misverstand recht te zetten. Terwijl hij op zakenreis was, is iemand zijn kantoorpand heimelijk binnengedrongen, een gebeurtenis die door een verborgen camera is vastgelegd. Na weken speuren heeft De Klerck een verdachte vastzitten. Volgens Bovend'Eerdt is er sprake van een misverstand en zit de verdachte onschuldig vast. Hoewel hij grote bedenkingen heeft, laat De Klerck op aandringen van Bovend'Eerdt de verdachte los. De ondernemer en de verdachte verlaten gezamenlijk het politiebureau. Een uur later komt er een ontstellend bericht. Bart Bovend'Eerdt heeft zichzelf opgehangen aan de Erasmusbrug. Hij liet op zijn kantoor een afscheidsbriefje achter. Maar is het wel een vrijwillige zelfmoord? De Klerck en zijn assistent Ruben Klaver zitten met tal van onbeantwoorde vragen, maar commissaris Hakkel wil dat ze de zaak afsluiten.

Rechercheur De Klerck en het doodvonnis is het eerste deel in een serie over De Klerck en de Rotterdamse recherche.

P. Dieudonné | Rechercheur De Klerck en het doodvonnis | 39.000 woorden | 9,95 euro | 9789492715395 | verschijnt maart 2019
Meer informatie

MEER INFORMATIE OVER E-PULP PUBLISHERS EN ONZE AUTEURS IS TE VINDEN OP:

www.e-pulp.nl

www.annevandoorn.be

www.mpobooks.nl

E-Pulp Publishers

E-Pulp Publishers is gespecialiseerd in Detectives en Thrillers geschreven door: 

M.P.O. Books, Anne van Doorn, Eugenius Quak, Dieudonné en meer. 

Kijk voor een volledig overzicht van onze auteurs en uitgaven op: 

www.e-pulp.nl