Anne van Doorn

De man die zijn geweten ontlastte

Een Robbie & Lowina mysterie

Dit verhaal is verzonnen. Personen, organisaties en gebeurtenissen zijn aan de fantasie van de auteur ontsproten.

De man die zijn geweten ontlastte is een uitgave van

uitgeverij E-Pulp Publishers

© 2019 Anne van Doorn & E-Pulp Publishers

Omslagontwerp & lay-out: Jan van den Boogaart

Omslagbeeld: M.P.O. Books

ISBN: 978-94-92715-34-0 (e-book)

ISBN: 978-94-92715-33-3 (paperback)

NUR 331

www.e-pulp.nl

www.annevandoorn.be

Dit e-book is uitsluitend bestemd voor jou. Dit e-book mag niet opnieuw worden verkocht of weggegeven aan anderen. Als je dit boek zou willen delen met een ander persoon, koop dan alsjeblieft een extra exemplaar voor elke ontvanger. Als je dit boek leest zonder het gekocht te hebben, of als het niet uitsluitend is gekocht voor jou persoonlijk, ga dan naar een erkende webwinkel en schaf je eigen exemplaar aan. Bedankt voor het respecteren van het harde werk van deze auteur.

Van dezelfde auteur

De ouders keerden niet terug

De mysteries van Robbie Corbijn (korte verhalen)

De student die zou trouwen

De man die zijn geweten ontlastte

Meer informatie op E-Pulp.nl en Annevandoorn.be.

Proloog

De mens is een ondoorgrondelijk wezen. Kun je bijvoorbeeld de balans over iemand opmaken op basis van wat anderen over hem zeggen? Is het mogelijk objectief een oordeel te vellen over iemand die je van nabij hebt meegemaakt, met wie je dagelijks bent omgegaan? Hoe dan? Is de manier waarop iemand zich blootgeeft, in woord en daad, een goede graadmeter voor zijn persoon? Is de manier waarop anderen zich over hem uitlaten een goede graadmeter? Kun je op basis daarvan bijvoorbeeld weten of je iemand kunt vertrouwen? Of geven alle uitingen slechts een beperkt zicht?

Wat iemand zegt, kunnen leugens zijn om zichzelf op te hemelen, een ander te beïnvloeden of om een derde persoon zwart te maken. Wat iemand doet, kan zijn bedoeld om een mooie indruk van zichzelf te geven, om bij een ander in het gevlij te komen. Een gezicht kan boekdelen spreken, maar wie zegt dat het niet een pokergezicht is dat maskeert wat er werkelijk in iemands hart leeft? Als er een vak is waarin schijn en werkelijkheid van elkaar gescheiden moeten worden om tot de kern door te dringen, is dat het recherchevak.

In het archief van Recherchebureau Corbijn – Research & Discover ligt een dun dossier opgeborgen. Het gaat over de verdwijning van Tessa Verwold, die in 1983 uit de christelijke woongemeenschap Caritashoeve wegliep. Is de balans over haar persoon op te maken op basis van wat anderen over haar zeggen? Haar familieleden in Oegstgeest zouden haar omschrijven als een meisje met een zwartgeblakerde ziel, een duivelskind. Ze zouden bijval krijgen van enkele bewoners van de Caritashoeve. Maar als ze niet was verdwenen, wat zou Tessa tot haar verdediging zeggen?

Wat zegt het over haar dat zij, vijfendertig jaar na haar verdwijning, door iedereen vergeten lijkt? Neem bijvoorbeeld de leden van de Gehervormeerde Eenheidskerk in Amersfoort, het kerkgenootschap waar zij een jaar lang deel van was, waar zij tot geloof kwam, belijdenis deed en zich liet dopen. Maar misschien is die kerk niet het sterkste voorbeeld, want zij lijkt zelf ook vergeten te zijn. Aan de Van Marnixlaan in het Bergkwartier staat een laag, verpauperd gebouw. Automobilisten en fietsers schieten er achteloos aan voorbij doordat het op enige afstand van de weg staat, weggestopt achter hoog opgeschoten struiken die al enige jaren niet zijn gesnoeid. Het paadje naar de ingang is daardoor nauwelijks nog zichtbaar.

De teruggetrokken positie verhult de afbladderende verf van de kozijnen, de graffiti op de muren en de ingegooide ruiten. Nog even en het pand gaat tegen de vlakte en zal niets eraan herinneren dat hier jarenlang diensten werden gehouden van de Gehervormeerde Eenheidskerk. De kerkgangers trokken vijf jaar geleden de deur voor het laatst achter zich dicht. Slechts weinigen daarvan herinneren zich Tessa Verwold. Het tragische van haar verdwijning is dat men nooit intensief naar haar heeft gezocht, het lijkt daardoor alsof men opgelucht was dat ze er niet meer was. Vijfendertig jaar later is het alsof ze nooit heeft bestaan. Een zoektocht op internet levert voor haar naam zelfs geen enkele treffer op.

Wat zegt het over haar dat niemand haar heeft laten opsporen, ook niemand van de Caritashoeve, de woongemeenschap die lange tijd in Hooglanderveen was gevestigd. De bewoners maakten haar een jaar lang van zeer nabij mee. Tessa leek zich er helemaal thuis te voelen. Ze ging er vriendschappen aan, leerde piano spelen en begon voortvarend aan een kappersopleiding. Ze kreeg verkering met de zoon van een drukker uit Soest die zij in de kerk had ontmoet. De toekomst leek haar toe te stralen.

Maar wat zeggen al die gebeurtenissen over haar als persoon, over wat er werkelijk in haar leefde? De bewoners zullen in herinnering brengen dat het dezelfde Tessa Verwold was die hen in grote problemen bracht. Een lange gevangenisstraf hing hen boven het hoofd doordat Tessa hen uit pure wraakzucht ophitste tegen iemand van wie zij afwilde, waarna de bewoners, meegesleept door haar emoties, een misdrijf begingen. In het archief van de Amersfoortse Courant is nog een bericht te vinden dat aan die gebeurtenis herinnert.

POLITIE ZOEKT GETUIGEN MISHANDELING

AMERSFOORT – De politie is op zoek naar getuigen van een grove mishandeling op vrijdag 18 november. Op de Langegracht ter hoogte van de Elleboogkerk is rond 19.00 uur een man op de fiets door een groep jongeren belaagd. Het slachtoffer kwam daarbij ten val. Hij is geslagen en tegen het hoofd geschopt. Per ambulance en in kritieke toestand is hij naar het ziekenhuis gereden. De daders ontkwamen via de Kerkgang. Wie getuige is geweest van dit incident, kan bellen met de politie.

Tessa zal hebben beseft dat zij, als de aanstichtster, hiermee niet zou wegkomen. In dezelfde nacht waarin de politie jacht maakte op de groep jongeren, kneep zij ertussen uit. Het slachtoffer, dat ternauwernood overleefde, was lid van de Gehervormeerde Eenheidskerk. Misschien kan hiermee worden verklaard dat zij nooit is gemist, dat nooit iemand haar liet opsporen. De verbijstering moet groot zijn geweest dat zij had aangezet tot een bijna dodelijk misdrijf. Was de belijdenis van haar geloof en haar doop dan gedaan om een mooie indruk van zichzelf te geven en geaccepteerd te worden? Verhulde ze wat er werkelijk in haar leefde?

Wat kan er tot haar verdediging worden genoemd? Haar moeilijke jeugd?

Tessa werd op 30 juni 1960 in Leiderdorp geboren. Haar vader was daar onderwijzer op een lagere school. Haar Portugese moeder Beatriz werkte tot haar trouwen in de bakkerswinkel waar ze haar man voor het eerst ontmoette. Lang duurde hun geluk niet. Toen ze bijna vijf was, verloor Tessa haar moeder door een auto-ongeluk. Tessa veranderde in korte tijd van een onbezorgd, vrolijk meisje in een kind waar al het negatieve in de wereld aan kleefde. Dat haar vader een jaar later hertrouwde met een vrouw uit een welgestelde familie, deed de situatie verergeren. Het gezin verhuisde naar een kapitale villa in Oegstgeest. In de jaren daarna werden er in hoog tempo kinderen geboren.

Tessa was er niet gelukkig. Het boterde niet met haar stiefmoeder, en ze voelde zich achtergesteld ten opzichte van de andere kinderen, die van hun moeder alle aandacht kregen. In februari 1972, kort nadat de stiefmoeder haar derde kind op de wereld had gezet, liep Tessa voor het eerst weg. Ver kwam ze niet. Een buurman vond het elfjarige meisje nog dezelfde avond in de Leidse Hout. Ruim vijf jaar later was het opnieuw raak. Bij de opsporing moest de politie zich behelpen met een vaag kiekje van het meisje, een jaar eerder genomen tijdens een sportactiviteit van haar school. Deze keer duurde het acht dagen voor Tessa, totaal uitgeput en uitgehongerd, werd gevonden.

Op haar achttiende verliet Tessa Verwold definitief haar ouderlijk huis en verhuisde naar Amsterdam, waar ze een baantje in een supermarkt kreeg. Haar verwanten in Oegstgeest leken haar al snel te vergeten, alsof ze opluchting voelden. Er was sporadisch contact. Als Tessa wat van zich liet horen, waren haar berichten opmerkelijk positief. Ze had het in de hoofdstad naar haar zin, het ging haar goed. Dat de werkelijkheid anders was, ontdekte haar vader een kleine vier jaar later. Een oud-leerling van zijn school had Tessa in de hoofdstad gezien. Ze zwierf over straat, was vervuild en sterk vermagerd. Op haar woonadres was ze al niet meer bekend. Na lang zoeken vond haar vader haar in een kraakpand, al kostte het hem moeite zijn dochter te herkennen in de vroeg oude vrouw met ingevallen mond. Ze reageerde dof en apathisch.

Hij trok zich haar lot aan en liet haar opnemen in een afkickkliniek. Daar ontmoette Tessa de zeven jaar jongere Els Marsman, die net als zij uit de regio Leiden kwam. Toen haar afkickprogramma erop zat, lieten Els’ ouders haar overplaatsen naar de Caritashoeve, waar kwetsbare en ontspoorde jongeren werden opgevangen en begeleid bij het vinden van een plek in de maatschappij. Hoewel Tessa Verwold geen lid van een kerk was, drong zij bij haar vader erop aan dat hij voor haar ook een opname zou regelen.

Wat motiveerde haar om naar Hooglanderveen te gaan? De vriendschap met Els Marsman? Zocht ze naar een thuis dat ze na de dood van haar moeder was kwijtgeraakt? Maar ondanks dat ze na een klein jaar haar draai in het leven leek te hebben gevonden, ontspoorde ze volledig en nam anderen mee in haar val. Tessa Verwold pakte ’s nachts haar boeltje en verdween, waarna niemand zich om haar bekommerde. En de politie? Die maakte geen werk van de verdwijning: Tessa had immers al de reputatie een wegloper te zijn.

Is de balans over haar persoon op te maken uit deze gebeurtenissen, of uit wat anderen over haar zeggen? Valt zij eigenlijk na vijfendertig jaar nog te doorgronden? Of zegt die lange periode zonder levensteken niet iets heel anders?

Heeft ze Hooglanderveen nooit verlaten?

Hoofdstuk 1

Het was een hete julidag. De zon blakerde het asfalt terwijl ik op mijn motorfiets wachtte tot het brugdek zou zakken en ik Leiden kon binnenrijden. De auto’s voor me schitterden in het licht. Een paar bestuurders waren uitgestapt om het minimale zuchtje wind in hun gezicht te voelen. Rechts naderde in het kanaal een elegant zeilschip, de zeilen amper opbollend in de wind.

Hoewel het zaterdag was en officieel mijn vrije dag, was ik op weg naar kantoor. En waarom ook niet? In de flat die ik sinds afgelopen kerst met mijn nicht Jikke deelde, was het door de hitte echt niet uit te houden. Een verkoelend ritje op de motor naar Amsterdam leek me een beter idee. Sinds een paar maanden beschikte ik over een sleutel van onze postbus daar. Omdat Robbie voor een onderzoek met onze Brits-Kosovaarse collega Rodney Lucas in India zat om een vermiste Schot op te sporen, was het mijn taak de post te halen. Vandaag was er slechts één brief.

De mast schoof tergend langzaam voorbij. Uit de andere richting naderde een vrachtboot. Even verderop rees de imposante verschijning van de Kolos van Cronesteyn op, een oranje, rond flatgebouw, dat majestueus afstak tegen de strakblauwe lucht. Hoe warm zou het in ons kantoor zijn? Als het meeviel, kon ik er nog wat werk doen. Het was de laatste tijd erg druk.

Over vier maanden was het drie jaar geleden dat ik begon en ik herinnerde me nog goed hoe onzeker ik toen was, en hoe zwaar ik het werk vond door de dikke dossiers die Robbie me liet bestuderen, door de gruwelijke details daarin van onopgeloste moorden, door het aangrijpende verdriet van achterblijvers en nabestaanden. Sindsdien had ik veel geleerd, grote fouten gemaakt, maar gelukkig ook een paar lastige zaken opgelost.

Het ging goed met Recherchebureau Corbijn – Research & Discover, zo goed zelfs dat mijn werkgever Robert Antoine Corbijn het erover had meer mensen in dienst te nemen. Ik zag het helemaal zitten om in de komende jaren nieuwe collega’s in te wijden in de mysteries van ons vak. Dat het nooit zover zou komen, kon ik op dat moment echter onmogelijk voorzien, noch dat het schimmige verleden van Robbie zou leiden tot een abrupte ontbinding van het recherchebureau. Maar nu loop ik vooruit op een afloop die ik liever, als ik had geweten hoe, uit alle macht had afgewenteld.

Mijn werkgever was een mysterie dat dan ook nog maar half was opgehelderd. Al in de eerste maanden had onze bejaarde buurvrouw Lettie Kreft me toegefluisterd dat Robbie Corbijn niet zijn echte naam was. Destijds had ik die opmerking terzijde geschoven alsof Lettie zich moest vergissen. Inmiddels wist ik wel beter. Mijn vriend Frederico, die bij de Haagse politie werkte, had het geheim van mijn werkgever ontdekt. Hoewel Robbie beweerde dat hij politieman was geweest, had er nooit iemand met die naam bij het korps gezeten. Er bestond wel een Robert Antoine Corbijn, maar die was naar Australië geëmigreerd. Ruim een jaar geleden ramde een vrachtwagen beladen met betonblokken zijn auto frontaal. Er was bijna niets meer van hem over.

John. Dat was de echte naam van mijn werkgever, had Lettie Kreft beweerd.

De bestuurders begonnen in te stappen. Het tweede vaartuig was de brug gepasseerd, het dek begon geleidelijk te zakken.

Het had me nooit dwarsgezeten dat ik de ware identiteit van mijn werkgever niet kende. Ik had het hem natuurlijk moeten vragen, maar ik ging ervan uit dat hij vast goede redenen had om zijn verleden te verzwijgen. Ik vermoedde dat er iets was gebeurd waardoor hij het korps moest verlaten. Wellicht was het noodzakelijk een andere identiteit aan te nemen. Was hij op de vlucht voor wraakzuchtige criminelen? Zat hij in een soort getuigenbeschermingsprogramma? Dat verklaarde dan waarom ons postbusadres in Amsterdam was, niet in Leiden. Robbie beschikte ook over opvallend goede contacten met het Openbaar Ministerie, zonder welke hij Research & Discover nooit had kunnen opzetten. Dat hij ook wars was van publiciteit zei me genoeg.

De slagbomen gingen omhoog. De auto voor me stootte een vieze wolk uit. De stoet zette zich in gang.

Het was druk bij de entree van de Kolos. Een stuk of tien personen, waarvan ik er enkelen herkende als bewoners, stonden luidruchtig met elkaar te praten. Ik reed de parkeergarage onder het gebouw in en zette mijn motor in het vak van onze flat. De lift moest van de vijfde etage komen, stopte op de begane grond en zakte naar de kelder. Ik stapte in en drukte op het knopje van de vijfde.

De deur van ons appartement stond wijdopen. Een geüniformeerde agent hield bij de opening de wacht. Tot mijn verbazing stond de deur van de archiefkamer achter hem ook open. Hoe was dat mogelijk? Die deur was altijd elektronisch vergrendeld. Sinds de dag dat Robbie me aannam, had ik tegen een dichte deur aangekeken in het besef dat daarachter de diepste geheimen van Research & Discover verborgen lagen. Hoewel Robbie Corbijn mij inmiddels genoeg vertrouwde, had hij me er nooit binnengelaten. Hoe kon die deur dan nu geopend zijn? En Robbie zat nota bene in India!

De agent stelde zich wijdbeens voor de ingang op en maakte een afwerende handbeweging.

‘Mevrouw, u kunt niet verder.’

‘Laat me erdoor, ik werk hier.’

Zijn wenkbrauwen gingen omhoog.

‘Werkt u voor het recherchebureau van meneer Corbijn?’

Ik hield de post omhoog. De agent tuurde naar het adres. Dat overtuigde hem nog niet en daarom haalde ik mijn gele legitimatiebewijs tevoorschijn. Een man in burgerkleding kwam uit het archief, sjouwend met een loodzware doos. Hij stapte in de lift. Een bang gevoel maakte zich van mij meester.

Wat was hier aan de hand? Werd ons recherchebureau ontmanteld?

De agent riep een naam. Een fors gebouwde man met een rood aangelopen gezicht waggelde uit de archiefkamer. Toen hij mij zag, klaarde zijn gezicht op.

‘Mevrouw De Jong?’ Het klonk verheugd. ‘Lowina?’

Hij duwde de agent opzij en stak mij een hand toe.

‘Ik ben Peter Piers, de hoofdofficier van justitie.’

‘Wat gebeurt hier?’

‘Onze operatie zit erop,’ legde Piers uit. ‘Wij ronden de zaak af.’

Ach, natuurlijk. Afgelopen winter had Robbie mij uitgelegd dat de politie het archief gebruikte voor een afluisteroperatie. Een appartement op een hogere verdieping was het hoofdkwartier van een groep drugscriminelen. Door hun besprekingen af te luisteren, hoopte de politie een grote slag te slaan. In de woning waren draadloze microfoontjes verborgen. Omdat die een gering bereik hadden, moest het signaal worden versterkt door apparatuur die in ons archief stond opgesteld.

‘Waarom weet ik hier niets van?’

‘Het verbaast me dat de heer Corbijn u niet heeft ingelicht.’ De hoofdofficier van justitie haalde achteloos de schouders op. ‘Ach, hij zal hebben gedacht dat u op een vrije dag thuis bleef. Maar u moet nu even wachten, u kunt er nog niet in.’

Achter me ging een deur open. Het was de buurvrouw.

‘Je mag wel even bij mij binnenkomen.’

Even stond ik in dubio. Lettie Kreft was de moeder van een veroordeeld drugscrimineel. Ze kon best eens connecties hebben met de afgeluisterde misdadigers. Wilde ze mij uithoren? Lettie Kreft scheen mijn gedachten te raden.

Ze boog zich iets naar me toe.

‘Ik heb de politie getipt,’ fluisterde ze.

‘Dat is juist,’ beaamde Piers.

Lettie keek me met glinsterende ogen aan.

‘Dat had je niet gedacht, hè! Ik kon er niet eerder over praten, anders liep mijn leven gevaar. Ik wist het van mijn zoon. Mijn flat staat op zijn naam, maar die meneer van hierboven is de feitelijke eigenaar en hij kon elk moment mijn woninkje opeisen.’

‘U kunt gerust even met mevrouw Kreft meegaan. Zodra het werk hier klaar is, laat ik het u weten.’

Ik was niet eerder in het appartement van Lettie Kreft geweest. Er hing een kruidige geur. In de halfronde woonkamer kwam haar hondje me vrolijk blaffend tegemoet. Haar woning bevond zich aan de zonnige zijde van de Kolos. Een ronddraaiende ventilator zorgde voor enige verkoeling. Mevrouw Kreft vroeg of ik koffie wilde. Terwijl ze inschonk, vertelde ze dat ze de politie een jaar geleden had getipt. Al die tijd had ze in angst gezeten over de consequenties als het zou uitlekken. Dat de hoofdrolspelers nu waren opgepakt, was een immense opluchting.

Ze ging zitten.

‘Wat heb je daar?’

Lettie Kreft knikte naar mijn handen. Ik hield de post nog vast. In de loop van een jaar ontving Robbie niet alleen e-mails, maar ook stapels post. Waarschijnlijk was er door de zomervakantie en de hitte dit keer maar één, dunne envelop. Ons Amsterdamse postadres was geschreven in een beverig handschrift. Op de achterzijde stond geen afzender.

De buurvrouw overhandigde me een brievenopener.

‘Ik zal niet meekijken.’

De envelop bevatte een brief die was geschreven door een ziekelijke of een oudere heer. Ik kon zijn gebrekkige handschrift met moeite ontcijferen. De ondertekenaar was dominee. Hij schreef dat iemand uit zijn kerk op sterven lag en dat hij Corbijn wilde spreken over een oude zaak die ons bureau in onderzoek had. Een vermissing. Meer wist de dominee niet. Hij sloot het korte briefje af met zijn contactgegevens en een postscriptum waarin hij verzocht spoedig een afspraak te maken. Het kon anders te laat zijn.

De brief had al een week in onze postbus gelegen.

Een zaak die wij al in onderzoek hadden. Welke kon het zijn? Er lagen nog zeker vijftien onopgeloste zaken in ons archief, waaronder zes vermissingen. Het adres – de dominee woonde in Haarlem – bood geen aanknopingspunt, want geen van onze cold cases speelde zich daar af, al hoefde dat niets te betekenen.

Ik negeerde de nieuwsgierige blik waarmee Lettie Kreft mij opnam en speurde met mijn smartphone op internet naar de naam van de dominee. Het ging om een predikant die al meer dan twintig jaar met, zoals een website het noemde, emeritaat was. Als dominee hoorde hij bij de Gehervormeerde Eenheidskerk, een kerkgenootschap waarvan ook mijn nicht Jikke lid was. De naam riep ook een andere associatie bij me op. In gedachten ging ik eerst naar een dossier in ons archief en vervolgens naar Hooglanderveen en de christelijke commune die er in dat boerendorp was geweest.

Hoofdstuk 2

‘Waar ben jij weer met je gedachten?’

Verstoord keek ik op. Jikke nam me met een spottende glimlach op. Op haar schoot lag een tablet waarmee ze internet afspeurde naar vacatures. Hoewel zij al jarenlang met plezier op het stadhuis in Hoofddorp werkte, wilde ze van baan veranderen omdat ze daar het risico liep een bepaald persoon tegen het lijf te lopen.

We zaten op het balkon aan de schaduwzijde van onze flat, de enige plek waar de temperatuur draaglijk was. Binnen was het nog een oven. Zonnestralen raakten alleen de nok van de huizen aan de overzijde van de Valeriusstraat, maar pas na zonsondergang zou het een klein beetje afkoelen.

Sinds begin dit jaar deelden mijn nicht en ik dit appartement, nadat ze haar man Siem in Hoofddorp had verlaten. Bijna twee jaar had ik, vanwege mijn torenhoge schulden, bij hen ingewoond. Ik werd opgeleid tot particulier onderzoeker en had niet eens in de gaten dat Jikkes huwelijk op springen stond. Door mijn komst hadden Jikke en Siem de problemen lange tijd onderdrukt. Als ik spanningen aanvoelde, wimpelde Jikke die af en zei dat er strubbelingen op haar werk waren. Maar ondertussen was mijn nicht mij ervan gaan verdenken het met Siem aan te leggen. Beschaamd had ik hun huis in Hoofddorp verlaten. Pas maanden later hadden Jikke en ik het bijgelegd en kreeg ik haar verhaal te horen. Gelukkig, want zij was het enige familielid met wie ik altijd een goede band had gehad.

‘Je bent nu al twee uur thuis, maar je gedachten zijn op je werk achtergebleven.’

Ik glimlachte nu ook. Dit was niet de eerste keer dat mijn nicht me uit mijn gedachten losrukte. En beslist niet de laatste keer.

‘Laat me raden,’ ging ze met een wijsgerige blik verder. ‘Je gedachten zijn bij de arrestaties in jullie flatgebouw.’ Ze glimlachte. ‘Vanmiddag hoorde ik het op de radio. Wisten jullie dat een paar van de meest gezochte criminelen van Nederland in jullie toren zaten?’

Ik overwoog wat ik zou zeggen. Toen ik bij Research & Discover in dienst trad, liet Robbie mij een geheimhoudingsverklaring ondertekenen. Uit de school klappen over lopende onderzoeken was taboe, al vond ik dat soms een onmogelijke opgave doordat ik met anderen samenleefde en het werk me niet losliet. Dit was weliswaar niet ons onderzoek, maar we waren wel zijdelings betrokken. Lettie Kreft zou het vast niet leuk vinden als algemeen bekend werd welke rol zij had gespeeld, dan zou haar leven alsnog op het spel komen te staan. De wraak van de mensen die zij had verraden, zou verschrikkelijk zijn.

‘Zelfs na tweeënhalf jaar ken ik niet iedereen,’ antwoordde ik diplomatiek.

‘Jeetje, Lowina, wat zul je zijn geschrokken! Een arrestatieteam in jullie flat, schoten gelost, bewoners in paniek. Heel Leiden gonst van de geruchten.’

Jammer. Blijkbaar had ik het beste deel gemist!

‘Mooi, dan kan nu de rust weerkeren.’

‘Je doet er koel onder, maar ik ken je langer dan vandaag, lieve Lowina. Niet voor niets ben je met je gedachten er niet bij. Geef toe, je bent heel erg geschrokken!’

‘Daarvan? Gut, nee. Ik denk juist aan iets heel anders.’

‘Oh?’

Ik schoot in de lach bij het zien van haar beduusde gezicht.

‘We hebben een brief ontvangen,’ verduidelijkte ik, ‘die weleens een einde zou kunnen maken aan een oude vermissingszaak. Je bent er waarschijnlijk niet bekend mee. De verdwijning van Tessa Verwold.’

‘Nee, nooit van gehoord.’

‘Dat is juist het trieste van deze zaak. Zij is door iedereen vergeten. Ze was een jonge vrouw die in een christelijke commune zat. Op een dag liep ze weg. Hoewel er aangifte van vermissing werd gedaan, is zij nooit door de politie gezocht. Alsof iedereen het wel prima vond dat zij was verdwenen. Robbie zei eens dat van alle vermiste personen die wij zoeken, hij de sterkste verwantschap met Tessa voelt. Kun je je mijn opwinding voorstellen toen ik die brief in handen kreeg? Het is bijna vijfendertig jaar geleden dat Tessa verdween!’

‘Maar waarom heeft niemand naar haar omgezien?’

‘Ze was geen gemakkelijk persoon,’ legde ik uit. ‘Ze veroorzaakte een rel die bijna iemand het leven kostte. Het slachtoffer, Wilco Krook, was een man van middelbare leeftijd die haar al enige tijd lastigviel. Ik begrijp wel waarom ze dat hinderlijk vond, ik bedoel, hij was veel ouder en verliefd. Maar ze ging erg ver om van hem af te komen. Ze zette de andere bewoners van de commune tegen hem op. Die sloegen hem halfdood. Tessa zal hebben beseft dat dit grote gevolgen voor haar zou hebben. ’s Nachts nam ze de benen.’

‘Maar als iedereen haar liever vergeet, hoe komt dit dossier dan bij jullie terecht?’

‘Nou, misschien is ze toch niet door iedereen vergeten,’ antwoordde ik glimlachend. ‘Enkele jaren geleden benaderde een vrouw Robbie. Zij had Tessa korte tijd gekend. Haar man was dominee in de kerk waar Tessa kwam. Later, toen haar man al naar een andere kerk was overgeplaatst, hoorde ze dat Tessa was weggelopen. Ze trok zich het lot van Tessa erg aan. Ze heeft toen veel voor haar gebeden, maar nooit kwam het goede nieuws. De domineesvrouw herinnerde zich de verdwijning jaren later weer en verzocht Robbie na te gaan of Tessa nog boven water was gekomen.’

Jikke knikte begrijpend.

‘Dus zij is jullie opdrachtgeefster.’

Ik schudde mijn hoofd.

‘Nee, we mógen deze vermissing niet onderzoeken.’

Mijn nicht fronste haar wenkbrauwen.

‘Mogen niet? Hoe kom je daarbij? Waarom niet? Van wie niet?’

‘Van de wet. Als particulier onderzoeksbureau moeten wij ons aan allerlei richtlijnen houden, om te voorkomen dat we onnodig inbreuk maken op de privacy van mensen. We mogen alleen optreden in opdracht van iemand met een belang in de zaak, zoals een familielid. De domineesvrouw heeft Tessa alleen oppervlakkig gekend.’

‘En daar trekt Robbie zich wat van aan?’

Ze klonk ongelovig.

‘Als er een klacht tegen ons wordt ingediend, kan ons dat onze vergunning kosten. We moeten dus zorgvuldig te werk gaan. Met een onderzoek rakelen we oud zeer op, dat kan dramatische gevolgen hebben. Maar Robbie laat het er niet bij zitten. Hij heeft de afgelopen jaren voortdurend contact gelegd met de familie van Tessa Verwold, in de hoop dat men overstag gaat. Maar die familie wil helemaal niet dat Tessa wordt gevonden.’

‘Nou, ja! Wat raar. Zouden zij soms er een rol in hebben gespeeld?’

In gedachten doorliep ik het uiterst dunne dossier.

‘Daar lijkt het niet op. Waaraan het ligt, begrijp ik ook niet goed. Waarschijnlijk heeft het ermee te maken dat Tessa’s moeder overleed toen zij jong was. Haar vader hertrouwde. Die vader leeft inmiddels ook niet meer. Robbie loopt iedere keer op tegen een muur van onverschilligheid. De stijfkoppige stiefmoeder wil niet aan Tessa herinnerd worden. Er zijn in die familie onplezierige dingen voorgevallen, vermoed ik.’

‘En die kerk dan? Tessa zat toch in een commune, zei je?’

‘Ja. Maar die woongemeenschap is al een kwart eeuw geleden opgedoekt. Het is echt hopeloos. Maar zelfs onder deze omstandigheden geeft Robbie niet op. Het afgelopen anderhalf jaar heeft hij geld opzij gezet, zodat we een budget hebben. Nu het de familie Verwold geen cent hoeft te kosten, hoopt Robbie hen eindelijk op andere gedachten te brengen. Tot nog toe zonder succes. Ze dreigen zelfs met een advocaat. Maar Robbie geeft nooit op.’

Jikke liet een diepe zucht ontsnappen. Het deed me goed dat ze mijn werk serieus nam. Toen ik net bij Research & Discover was begonnen, deed Jikke vaak laatdunkend over mijn werk. Dat detectivebureautje, noemde ze het. Gelukkig was die periode voorbij.

‘Lastige zaak,’ zei ze. Na een korte stilte voegde ze eraan toe: ‘Kunnen jullie niet in stilte onderzoek doen, heel discreet?’

‘Zonder opdrachtgever?’

Mijn gedachten gingen naar Finland. Afgelopen december was ik in dat land voor een andere vermissingszaak, op verzoek van een opdrachtgeefster die er helemaal geen belang in had. Ik mengde me daardoor in zaken die de mijne niet waren. Mijn bemoeienis had tot iemands dood geleid. Een verschrikkelijke moord*. Ik schaamde me er zo diep voor dat ik Jikke er nooit over had verteld, hoe vertrouwd we ook met elkaar waren.

‘Maar jullie hebben een brief ontvangen. Je zei dat de zaak nu zal worden opgelost, dus dat moet ontzettend goed nieuws zijn. Vertel!’

Ik liet een zucht ontsnappen.

‘Het is niet zo eenvoudig.’

Jikke lachte luid.

‘Dat is het bij jullie nooit! Maar wat stond er dan in die brief?’

‘Niet veel. Hij is geschreven door een stokoude dominee. Hij nam contact op, op verzoek van een man die een verklaring wil afleggen. Het briefje was nogal onduidelijk. Hij noemde Tessa Verwold niet. Op internet zag ik dat deze dominee tot de Gehervormeerde Eenheidskerk behoort. De Caritashoeve hoorde bij dit kerkgenootschap en daarom vermoedde ik al dat het zou gaan over Tessa Verwold.’

‘De Caritashoeve,’ sprak Jikke bedachtzaam.

‘Heb je ervan gehoord?’

‘Dat was toch in de buurt van Amersfoort? Iemand in mijn kerk heeft er vroeger gezeten. Ze had er hele goede herinneringen aan. Ze heeft daar haar leven op de rails gekregen, zegt ze zelf. En Tessa zat in de Caritashoeve?’

Ik knikte.

‘Schreef die dominee over de Caritashoeve?’

‘Nee, ook niet. Naar aanleiding van dit briefje belde ik hem op. Hij schrok toen hij hoorde dat Robbie vandaag niet beschikbaar is, dat hij in India zit. De man die een verklaring wil afleggen, ligt op sterven. Elke seconde zou tellen.’

‘Dus nou ga jij?’

Ik glimlachte opnieuw, zonder te antwoorden.

‘Ik snap het al,’ zei Jikke, giechelend. ‘Zo eenvoudig is het niet. Die man wil alleen met Robbie praten?’

‘Robbie komt overmorgen terug. Ik heb met die dominee afgesproken dat Robbie dinsdag naar de hospice gaat waar die man ligt. Wat mij nou volkomen in beslag neemt, is de vraag wat die man gaat zeggen.’

‘Kon de dominee je meer vertellen?’

‘Nauwelijks. Ik vroeg of het over Tessa Verwold ging. Die naam zei hem niets. Hij herhaalde alleen wat hij al in zijn brief had vermeld. Een oude vermissing. Een zaak die wij onder handen zouden hebben. Pas na enig aandringen gaf de dominee toe dat hij het idee had dat er een moord was gepleegd.’

‘Een moord?’

‘Ja, dat woord gebruikte hij, maar hij corrigeerde zichzelf meteen. Hij had met de stervende gesproken. Die wilde niet veel loslaten. Hij wilde alleen met Robbie spreken. Haal meneer Corbijn, herhaalde hij telkens. De dominee kreeg echter de indruk dat de man zijn geweten wil ontlasten vóór hij sterft. Daarom denkt hij dat de vermiste is vermoord.’

‘Of bedoelt hij dat die man Tessa heeft vermoord?’

Ik haalde mijn schouders op.

‘Ik weet niet wat ik ervan moet denken. De dominee noemde de naam van de stervende. Zoltán Rákóczi. Het wonderlijke is dat die naam helemaal niet voorkomt in het dossier. Dat hoeft natuurlijk niets te betekenen. Het dossier is dunner dan een vingernagel. Maar wat heeft hij dan te zeggen? Hoe kende hij Tessa? Gaat het wel over Tessa of toch over een andere zaak? De dominee kon geen opheldering geven.’

‘Nou snap ik wel waarom dit jou in beslag neemt. Spannend, hoor.’

‘Als die man nou maar niet overlijdt vóór Robbie terugkeert.’

‘Zoltán Rákóczi,’ zei Jikke. ‘Is dat een Hongaarse naam?’

Ik knikte.

‘De dominee kende hem al tien jaar,’ zei ik. ‘Rákóczi is in Hongarije geboren. Tijdens de onderdrukking van de Hongaarse Opstand is hij met zijn ouders naar het westen gevlucht. De familie vestigde zich in Groningen. De dominee kon verder nog vertellen dat Rákóczi psycholoog was en dat hij tot zijn pensionering in Haarlem een praktijk had.’

‘Dat is ook al geen connectie met Amersfoort.’

‘Wellicht was een van zijn cliënten aan de Caritashoeve verbonden,’ suggereerde ik. ‘Zou hij daarom iets weten? Was een van zijn cliënten de moordenaar van Tessa Verwold? Als psycholoog mag hij daarover niet uit de school klappen. Of was hij zelf als therapeut in dienst van de commune en weet hij daarom iets? Misschien kan jij dat navragen in je kerk.’

Jikke sloeg haar ogen neer en zweeg. Sinds ze Siem had verlaten, ging ze niet meer.

Mijn vragen hadden kennelijk meer bij mijn nicht losgemaakt, want de volgende dag liet ze na het ontbijt weten toch te gaan. Ik wist hoeveel moed ze daarvoor nodig had. Dat haar huwelijk op een scheiding was uitgelopen, ervoer ze als een blamage die ze zichzelf aanwreef, hoe vaak ik haar ook zei dat Siem haar had bedrogen. Ze vond het zwaar bekenden onder ogen te komen, vreesde in hun blikken te zien dat ze had gefaald. Ze deinsde terug voor opmerkingen die voor haar aanvoelden als een trap na. Het hielp niet dat anderen, sinds ze Siem verliet, haar links lieten liggen. De lieverd ging toch om mij te helpen.

Jikke was nauwelijks vertrokken of er werd aangebeld. Het was Frederico. Vanuit zijn woonplaats Zoetermeer was mijn vriend met zijn tandem naar Leiden gefietst en vroeg of ik zin had in een ritje.

Straks zou de zon weer op het asfalt branden. De gedachte om aan de hitte van de stad te ontsnappen, was verleidelijk en daarom stemde ik enthousiast in. Hoe vaak hadden Frederico en ik niet samen gereden toen we nog allebei op het Groningse platteland woonden, ik bij mijn vader, hij bij zijn ouders in de oude boerderij. Die zomeravonden waren onvergetelijk. Tijdens het sterfbed van mijn vader was Frederico degene die me altijd terzijde stond, dag en nacht, onvermoeibaar. Sommige herinneringen aan die tijd koesterde ik.

Nadat ik de baan bij Robbie had gekregen, was hij me naar de Randstad gevolgd. Al jaren wilde hij met me samenwonen. Tot dusver had ik de boot afgehouden door te zeggen dat ik niet ongehuwd wilde samenleven. Wat Frederico niet wist en nooit mocht weten, was dat mijn vader mij een enorme schuld had nagelaten. Als we een gemeenschappelijk huishouden zouden voeren, kon ik dat niet langer voor hem verbergen. Door heel zuinig te leven en een reeks salarisverhogingen kwam het einde van deze nare periode in zicht en moest ik een beslissing nemen. Frederico zinspeelde steeds vaker op een huwelijk.

Maar wilde ik dat wel?

Waar ik voor vreesde, was dat ik mijn vriend zou kwetsen. Hij was de beste kameraad die ik ooit had gehad. Hem kwijtraken door een afwijzing was wel het laatste wat ik wilde. Maar was Frederico de man met wie ik altijd wilde samenzijn, tot de dood ons scheidde? Was er niet iemand anders? Maar geen andere man toonde belangstelling en de tijd tikte door. Moest ik altijd alleen blijven? Dat was geen fijn vooruitzicht. Onlangs was ik dertig geworden.

Hoe langer ik de beslissing uitstelde, hoe argwanender Frederico zou worden. Het stond hem al niet aan dat ik het enige personeelslid was van Recherchebureau Corbijn, dat ik veel met mijn ongetrouwde baas optrok. Maar moest ik dan maar met hem trouwen, met het risico dat we net zo eindigden als Jikke en Siem?

Hoofdstuk 3

Robbie Corbijn kwam op maandagavond laat op Schiphol aan. Op zijn verzoek haalde ik hem met zijn auto op, een taak die zijn vriendin Leonora van Lievendaele voorheen meestal op zich nam. Tijdens het onderzoek naar de dood van Jan Willem de Geer, haar oom, was het tot een breuk gekomen. Hoewel Robbie de moord had opgelost en Leonora sindsdien verscheidene pogingen had gedaan het contact te herstellen, hield hij haar op afstand. Ik begreep dat niet, gezien hun hartelijke omgang in de periode daarvoor, maar ik had het allang opgegeven Robbie op dit punt te begrijpen.

Mijn werkgever zag er afgepeigerd uit, was bruinverbrand, en keek tevreden terug op zijn tijd in India. In de auto op weg naar Leiden praatte hij honderduit over de zoektocht. Na wekenlang speuren hadden hij en Rodney Lucas de vermiste Schot gevonden.

‘Rodney heeft hem in zijn koffer meegenomen naar Groot-Brittannië.’

‘De Schot? In z’n koffer?’ riep ik verbijsterd.

Robbie grijnsde.

‘Ja, in een urn. Hij was al gecremeerd!’

We reden enige tijd zonder iets te zeggen. Pas toen we de Sleutelstad Leiden naderden, begon Robbie over de brief. Hij had zich afgevraagd hoe Zoltán Rákóczi wist dat wij het dossier over Tessa Verwold in handen hadden. Had hij contact gehad met de domineesvrouw die Robbie eerder had ingeschakeld, of kende hij de familie Verwold?

‘Hij woonde vroeger in de Caritashoeve,’ legde ik uit.

Robbie keek verrast opzij.

‘Hoe weet je dat?’

‘Van Jikke. Zij kent een vrouw die als tiener in de Caritashoeve zat. Hij begeleidde de opgenomen jongeren in zijn vrije tijd, naast zijn praktijk in de stad Amersfoort. Volgens die vrouw was Zoltán Rákóczi een bijzonder sympathieke man. Door hun gesprekken is zij zichzelf beter gaan begrijpen en heeft ze haar leven op de rails gekregen. Later is Rákóczi naar Haarlem verhuisd.’

‘Heeft zij Tessa Verwold ook gekend?’

‘Jikkes kennis? Nee. Zij woonde er eind jaren tachtig. Ze was zelfs niet bekend met de vermissing, dat werd blijkbaar in de Caritashoeve verzwegen.’

‘Logisch. Het is geen reclame als er iemand wegloopt.’

Er viel opnieuw een stilte. Pas toen we Leiden binnenreden en we voor een verkeerslicht tot stilstand kwamen, keek ik opzij.

‘Is zij vermoord?’

‘Dat is altijd mijn overtuiging geweest,’ antwoordde Robbie Corbijn. ‘Iemand kan niet verdwijnen en dan vijfendertig jaar later vrolijk opduiken alsof er niets is gebeurd. Tessa werd gezien als aanstichtster van een vechtpartij die bijna dodelijk afliep. Er waren genoeg mensen die haar dat zeer kwalijk namen. Het kan best dat Rákóczi als professionele mensenkenner met vermoedens rondliep.’

‘Of zou hij…’

‘Kan ook. Morgen zullen we horen wat hij te zeggen heeft.’

De dag brak aan met felle zonneschijn die de ochtendkoelte gauw zou verdrijven. Bij mijn aankomst op mijn werk stelde Robbie voor dat we meteen naar Haarlem reden. Voor de gelegenheid had hij zijn donkere haren in een scheiding gekamd, maar zo dat een oud litteken op zijn voorhoofd gedeeltelijk bedekt bleef. Hij droeg een keurig, driedelig krijtstreeppak.

De hospice, gevestigd in een gigantisch herenhuis, bevond zich aan een doorgaande weg, schuin tegenover de Haarlemmerhout. Een gastvrouw, die van onze komst op de hoogte was, liet ons binnen. Daar was het aangenaam koel. Ze ging ons voor, een brede trap op. Veelkleurig licht viel door een raam met gebrandschilderde glazen. Op de eerste etage opende ze een deur van een ruime ziekenkamer met een licht interieur.

Naast een bed zat een gerimpeld mannetje met een gekromde rug. Bij onze binnenkomst kwam hij moeizaam overeind. Het was de dominee.

‘Meneer Rákóczi slaapt nu,’ zei hij.

‘Nee, niet waar.’

De ontkenning kwam uit de richting van het bed en klonk als een zachte, hese fluistering. Het grijze hoofd van de spreker lag diep in het kussen. Zoltán Rákóczi had een mager gezicht met uitgemergelde wangen en diepe groeven om de mond. De ogen waren gesloten.

De dominee keek op de liggende figuur neer en glimlachte vertederd. Hij wendde zich opnieuw tot ons.

‘Hij heeft me altijd al tegengesproken,’ zei hij. ‘Voor vandaag is dat een goed teken. Ik zal u met hem alleen laten, zodat hij u zijn verhaal kan vertellen. Indien u mij nodig hebt: u vindt mij in de kamer hiernaast.’

Robbie pakte een stoel en schoof die dicht bij het bed. Hij gebaarde me de stoel aan de andere kant te nemen, waarop de dominee had gezeten. Hij richtte zich tot de stille figuur en zei dat hij er klaar voor was.

Er kwam geen reactie. Was Zoltán Rákóczi toch in slaap? De oogleden leek hij harder dicht te knijpen, de mond stond een stukje open. Hij had een slecht gebit.

‘Dank u,’ fluisterde hij. ‘Voor uw komst.’

De ogen openden zich. Een zweem van een glimlach gleed over het oude, afgeleefde gezicht. Rákóczi probeerde opnieuw te praten. Zijn stem werd gesmoord door een rochelend geluid. Belletjes vertoonden zich op zijn lippen. Robbie greep naar de doos met tissues op het nachtkastje en veegde het vocht weg.

‘Dank u,’ fluisterde de oude man opnieuw.

Robbie Corbijn bracht het gesprek op gang.

‘Wij weten dat u vroeger gewoond en gewerkt hebt in de Caritashoeve,’ zei hij. ‘Ook in de tijd dat Tessa Verwold daar woonde?’

Met een minieme hoofdbeweging reageerde hij bevestigend.

‘Een bijzonder meisje. We hadden… een… klik.’

De twee korte zinnen vermoeiden hem zichtbaar. De laatste woorden kwamen er hijgend uit. In hoog tempo ging zijn borstkas op en neer. Na enkele ogenblikken rust hervatte hij het gesprek. Hij verzocht Robbie zijn verklaring geheim te houden.

‘Tot ik dood ben.’

‘Waarom tot dan?’

‘Bespaar mij de vernedering. Doe het mij niet aan. Een verhoor door de politie. Ik kan het niet… aan. Te veel…’

Een bloedvat bij zijn slaap zwol op. De ogen vielen dicht. Een volle minuut lag Rákóczi te ademen als iemand die te lang onder water heeft gezwommen. Plotseling trok de Hongaarse Nederlander zijn ogen verder open dan tot nu toe. Met een opmerkelijk scherpe, vorsende blik keek hij Robbie aan.

‘Beloof het me, anders… geen verklaring.’

‘U weet meer over het lot van Tessa Verwold?’

Weer een minieme bevestigende hoofdbeweging.

‘Geef mij… uw woord.’

Robbie aarzelde zichtbaar. Ik kon wel raden wat er door hem heenging. Dit zou niet zomaar een verklaring worden. Deze voormalige psycholoog had de hand in Tessa’s dood gehad, maar wilde het geheim niet meenemen in zijn graf. Toch had hij zich er nooit toe kunnen brengen zichzelf aan te geven. Zelfs op het allerlaatst wilde hij voorkomen dat hij in de problemen kwam, dat zijn goede naam in opspraak kwam.

Moesten we een moordenaar laten wegkomen met zijn daad? Volgens mij waren we daar, als recherchebureau, zelfs mee in overtreding. De kans om dit verdwijningsmysterie op te lossen, kon Robbie echter niet laten schieten. Hij knikte.

‘Goed, ik geef u mijn woord. Wij zullen niets met onze kennis doen tot u bent gestorven.’

‘Dank u.’

Zoltán Rákóczi sloot zijn ogen en leek krachten te verzamelen.

‘Ga naar Hooglanderveen,’ fluisterde hij met gesloten ogen. ‘Naar de Caritashoeve. Tessa ligt in de tuin begraven. Als u er komt, zult u naast de boerderij een gazon zien. Aan de rand daarvan… een kolossale stenen bank... marmer. Erachter… graven… daar… ligt…ze.’

Hij zweeg, dodelijk vermoeid. De borstkas rees en daalde in rap tempo.

‘U hebt haar omgebracht?’ vroeg Robbie een paar minuten later.

Zoltán Rákóczi kneep zijn ogen stijver dicht en kreunde.

‘Geen keus,’ prevelde hij. ‘Ik moest wel. Uram, bocsásd meg nekem a hazugság. Ik moest wel. Vlak achter de stenen bank. Diep. Vreselijk. Mensen dachten... Tessa weggelopen. De familie moet het... weten... eindelijk zekerheid. Ik heb haar... diep... begraven.’

Opeens flitsten zijn ogen wijdopen.

‘Wilt u haar...opgraven... als ik... als ik... dood ben?’

Hier eindigt het fragment.

* Dit staat beschreven in het korte verhaal ‘Het bruidje dat geen afscheid nam’ dat zal worden opgenomen in de verhalenbundel Meer mysteries voor Robbie Corbijn (verwacht in 2020).

De e-books van E-Pulp Publishers

Onze auteurs

Anne van Doorn

M.P.O. Books

Eugenius Quak

P. Dieudonné

Schrijver: Anne van Doorn

Serie: Recherchebureau Corbijn

Jaarlijks blijven vele politieonderzoeken onopgelost. Recherchebureau Corbijn - Research & Discover is specialist in onopgeloste mysteries. Zaken waarvoor de politie geen tijd meer heeft en die op de plank blijven liggen. Robbie Corbijn en assistente Lowina de Jong ontrafelen elk raadsel.

Meer informatie: www.annevandoorn.be

Anne van Doorn - De ouders keerden niet terug

Tien jaar geleden verdwenen de ouders van Ezzet (zeven jaar) tijdens een wandeling in de bossen van het Noordhollands Duinreservaat. Het Irakese vluchtelingengezin verbleef illegaal in Nederland. Enkele dagen na de raadselachtige verdwijning werd Ezzet ontvoerd. Het lijk van zijn vader werd later zwaar verminkt in de duinen teruggevonden. Deze complexe zaak is altijd een mysterie gebleven.

“Anne van Doorn heeft met De ouders keerden niet terug een verrassend leuk detective-achtig mysterie geschreven” - Thrillzone.nl

“Verdienstelijke plot” - Detective en Thrillergids

“Goed uitgewerkte karakters” - Vrouwenthrillers.nl

“De auteur heeft zonder twijfel een vlotte pen” - Biblion

Anne van Doorn | De ouders keerden niet terug | 81.500 woorden | 6,95 euro | 9789492715050 | mei 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De dichter die zichzelf opsloot

Cornelis Meijer is ervan overtuigd dat zijn vader geen zelfmoord heeft gepleegd, zoals de politie denkt. Zijn vader, die dichter was, sloot zich op in zijn tuinhuisje en schoot zichzelf voor het hoofd. Of was het een moord? Om een antwoord op die vraag te vinden, reizen Robbie Corbijn en Lowina de Jong naar de Veluwe, waar het drama plaatsvond. Daar wijst alles erop dat de dichter de hand aan zichzelf sloeg, maar Robbie Corbijn heeft bedenkingen.

“De gesloten kamer-methode is nauwgezet en grotendeels origineel” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De dichter die zichzelf opsloot | 7.800 woorden | gratis | - | mei 2017
Gratis bij aanmelding voor de nieuwsbrief van E-Pulp Publishers.
Meer informatie

Anne van Doorn - De geliefde die in het veen verdween

Bijna zeven jaar geleden verdween vastgoedhandelaar Guido Eickhout in de Hoge Venen in België. Hij werd al enige tijd belaagd door criminelen. Zijn verloofde Ingeborg Greshoff kan zich bij de vermissing niet neerleggen. Zij schakelt recherchebureau Corbijn in om het lichaam van Eickhout op te sporen, zodat ze haar geliefde een fatsoenlijke begrafenis kan geven. Robbie Corbijn komt erachter dat er in het gebied al vaker mensen zijn verdwenen, waarvan sommigen nooit meer werden teruggevonden. Zijn opdracht lijkt daarom bij voorbaat een onmogelijke zaak.

“Een plot die even knap en ingewikkeld is als alles van Ellery Queen of Edward D. Hoch” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De geliefde die in het veen verdween | 9.500 woorden | 1,95 euro | 9789492715067 | juni 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De arts die de weg kwijt was

Dokter Thomas van Ooijen heeft pas een huisartsenpraktijk overgenomen in het Laakkwartier in Den Haag. Om één uur ’s nachts wordt hij opgeroepen voor een spoedgeval. Zijn vrouw wacht daarna tevergeefs op zijn terugkeer. Als zij de patiënt opbelt die haar man te hulp riep, blijkt deze van niets te weten. De doktersvrouw belt het alarmnummer. De politie vindt dokter Van Ooijen ’s ochtends vroeg terug bij het Kurhaus in Scheveningen. De arts is dronken en herinnert zich niets van de afgelopen nacht. Recherchebureau Corbijn moet uitkomst bieden in deze zeer uitzonderlijke zaak.

Anne van Doorn | De arts die de weg kwijt was | 8.700 woorden | 1,95 euro | 9789492715098 | juli 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - Het joch dat grenzen overschreed

Geertruida Smelinck is veroordeeld voor de moord op haar negenjarige buurjongen Ward. Zij heeft hem met een roestige staaf gespietst toen hij rijpe appels uit haar tuin stal. Advocate Elvira Guikema gelooft echter in de onschuld van haar cliënte. Zij huurt Robbie Corbijn in om de waarheid te ontdekken. Corbijn en zijn assistente Lowina de Jong reizen naar een verpauperd dorpje op het Groningse platteland. Is er sprake van een gerechtelijke dwaling, of zit Geertruida Smelinck toch niet onschuldig vast?

“Ik houd erg van de achtergrond en verteltrant van dit verhaal” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | Het joch dat grenzen overschreed | 10.800 woorden | 1,95 euro | 9789492715104 | augustus 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De vluchteling die alles achterliet

Twintig jaar geleden verdween Susanne Westera van het eiland Terschelling, waar zij met haar ouders woonde. Het lijkt erop dat Susanne zelf de benen nam, samen met haar vriend Nedim Hodžic, een vluchteling uit Bosnië. In de maanden voor haar verdwijning ging ze elke week met de boot naar Harlingen om al haar spaargeld op te nemen. Nu, twintig jaar later, zijn beide personen nog spoorloos. Haar doodzieke vader wil nog één poging doen zijn geliefde dochter te vinden.

“Een klassiek voorbeeld van ouderwets-goede misleiding en ambachtelijk plotten” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De vluchteling die alles achterliet | 8.700 woorden | 1,95 euro | 9789492715111 | september 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De boerin die niet wilde sterven

Lowina de Jong loopt stage bij een recherchebureau in Enschede. Daar maakt ze kennis met verpleegster Liberty Pinho, die werk zoekt. Liberty heeft een sollicitatiegesprek gehad met huisarts H.J. de Vries in Bunnik, voor een baan als inwonend verpleegster voor een terminaal zieke patiënte. De arts stelde zeer ongebruikelijke arbeidsvoorwaarden. Na dat gesprek kwam Liberty erachter dat er in Bunnik geen huisarts H.J. de Vries is. Is deze baan wel vertrouwd, of zit er iets anders achter? Lowina de Jong stuit met haar op een duister geheim.

“Dit verhaal zal vooral gewaardeerd worden door lezers die houden van Joseph Sheridan Le Fanu en Wilkie Collins” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De boerin die niet wilde sterven | 10.600 woorden | 1,95 euro | 9789492715159 | oktober 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - Het meisje dat bleef rondhangen

Een eenzijdig auto-ongeluk is meestal geen reden voor Robbie Corbijn om in actie te komen. Wilco Cornelissen reed tegen een boom en ligt sindsdien in coma. Een van de getuigen van het ongeval denkt dat er meer aan de hand is. Er was vier jaar geleden namelijk een ander eenzijdig auto-ongeluk dat onder exact dezelfde omstandigheden plaatsvond, op precies dezelfde plek. Dat kan toch geen toeval zijn? Robbie Corbijn hoort ook het tragische verhaal van een meisje dat op dezelfde weg werd doodgereden. Is er een verband?

“Een spookachtig verhaal over moord en misleiding dat doet denken aan de griezelige atmosferische detectiveverhalen van John Dickson Carr. (...) Een uitstekend verhaal.” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | Het meisje dat bleef rondhangen | 10.400 woorden | 1,95 euro | 9789492715180 | november 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De bergen die geen vergetelheid kennen

In 1933 werd een jonge vrouw doodgeschoten in een afgelegen bergvallei in Noord-Albanië. Haar dood deed een oude bloedvete tussen twee rivaliserende familieclans opnieuw ontvlammen. Die strijd duurt mede door de onopgeloste moord tot op heden voort. Robbie Corbijn wordt door privédetective Rodney Lucas ingehuurd om samen met hem het mysterie alsnog op te lossen. Maar is dat eigenlijk nog wel mogelijk, want na ruim tachtig jaar zijn bijna alle getuigen overleden...

“De achtergrond en de geschiedenis van de betrokkenen maken dit verhaal aantrekkelijk. En de (hilarische) gevolgen die Corbijns oplossing hebben voor hem en zijn collega.” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De bergen die geen vergetelheid kennen | 7.500 woorden | 1,95 euro | 9789492715166 | december 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - Het hoertje dat geen spoor achterliet

De zwakbegaafde Hubert Vries gelooft dat zijn zus Marlinde onschuldig vastzit voor de moord op haar man Gerhard von Krefeld. Marlinde Vries is beter bekend als schrijfster Patricia Rooth. Zij zou haar echtgenoot in een hotelletje aan de Warmoesstraat in Amsterdam doodgestoken hebben omdat Gerhard haar met andere vrouwen bedroog. Een getuige zag haar het moordwapen dumpen in het Open Waterfront. In deze spannende whodunit ontdekt privédetective Lowina de Jong dat er meer verdachten zijn.

“Ik heb echt genoten van deze korte terugkeer naar de beroemdste straat in de Nederlandse detective- en politiegeschiedenis” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | Het hoertje dat geen spoor achterliet | 8.600 woorden | 1,95 euro | 9789492715197 | januari 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De dame die niet om hulp had gevraagd

Robbie Corbijn vertelt over een uitzonderlijke zaak die hij meemaakte toen hij nog bij de politie werkte. Mevrouw Olde Meierink is op hoge leeftijd en woont zeer afgelegen. Zij belt het politiebureau omdat ze zich bedreigd voelt in haar woning in het bos. Kan iemand van de recherche langskomen? Robbie Corbijn en zijn chef rijden naar het huisje. Daar beweert de dame dat ze niet gebeld heeft. Mevrouw Olde Meierink heeft echter al eens eerder de politie voor niets laten opdraven. Wat bezielt haar? Is het de eenzaamheid? Robbie beseft niet dat door deze onschuldig ogende dame zijn eigen leven in gevaar zal komen...

“Een aangenaam wraakplot met een geweldige drijfveer” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De dame die niet om hulp had gevraagd | 7.900 woorden | 1,95 euro | 9789492715173 | februari 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De mysteries van Robbie Corbijn

Een vastgoedhandelaar gaat wandelen in de Hoge Venen en verdwijnt voorgoed, tot groot verdriet van zijn verloofde. Een huisarts bezoekt diep in de nacht een patiënte in het Haagse Laakkwartier, maar hij wordt de volgende dag door de politie bij het Kurhaus gevonden, dronken en met een gat in zijn geheugen. Een verpleegster solliciteert op een baan waar een luchtje aan zit. In de Amsterdamse Warmoesstraat heeft schrijfster Patricia Rooth haar man omgebracht. Of zit zij onschuldig vast? En in Albanië is al meer dan tachtig jaar een moord onopgelost gebleven.

De mysteries van Robbie Corbijn bevat de volgende tien verhalen:

De dichter die zichzelf opsloot

De geliefde die in het veen verdween

De arts die de weg kwijt was

Het joch dat grenzen overschreed

De vluchteling die alles achterliet

De boerin die niet wilde sterven

Het meisje dat bleef rondhangen

De bergen die geen vergetelheid kennen

Het hoertje dat geen spoor achterliet

De dame die niet om hulp had gevraagd

“Het zijn mooie verhalen met bijzondere titels zoals 'De boerin die niet wilde sterven' of 'De bergen die geen vergetelheid kennen'. (...) Als lezer hoef je je niet te vervelen met de diversiteit aan verhalen.” – Vrouwenthrillers.nl

Anne van Doorn | De mysteries van Robbie Corbijn | 91.000 woorden | 7,95 euro | 9789492715326 | mei 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - De student die zou trouwen

In de hete zomer van 1976 verdween de Utrechtse student Jan Willem de Geer, minder dan tien dagen voor zijn trouwdag. Kort voor zijn verdwijning leende hij een fiets waarmee hij naar een boekhandel aan de Oudegracht reed. In deze winkel werd Jan Willem voor het laatst gezien. Hoewel de geleende fiets zeven jaar later werd teruggevonden, ontbrak van de student elk spoor. Het is een mysterie dat tot op heden onopgelost is gebleven.

Ruim veertig jaar later doet een boswachter op de Utrechtse Heuvelrug een ontdekking die het raadsel alleen maar groter maakt. Omdat de politie er niet in slaagt de zaak te ontrafelen, roept de radeloze familie De Geer de hulp in van een Leids recherchebureau, geleid door Robbie Corbijn. Met zijn assistente Lowina de Jong werkt Robbie aan een vrijwel hopeloze zaak die hij per se wil oplossen. Wat is er toch gebeurd met Jan Willem en wie is ervoor verantwoordelijk?

“In deze detectiveroman met doodlopende sporen, gebrek aan getuigen en bewijsmateriaal weten de twee speurders elk feit slim te deduceren en de zaak te ontrafelen.” - Leidsch Dagblad

“Wie graag een rechttoe rechtaandetective à la Agatha Christie leest, geniet vast van dit boek. (...) De student die zou trouwen is een toegankelijk, spannend verhaal voor in de vakantiekoffer.” - Marianne Hoksbergen, Nederlands Dagblad

“Met een ware schat aan detailinformatie” - Bol.com Lees Magazine

“Anne van Doorn heeft het opnieuw voor elkaar gekregen een heerlijk mysterie te schrijven. Een onmogelijke zaak, waarin er minuscule stapjes richting de waarheid worden gezet. Gekmakend frustrerend voor de hoofdpersonages.” - Richard de Vries, Thrillzone.nl

“Anne van Doorn heeft mij alweer verrast door (...) op de allerlaatste pagina’s nog een verrassende twist aan het verhaal te geven” - Diane, Vrouwenthrillers.nl

“Tot het eind blijft de lezer geboeid. Waarom moest deze succesvolle student verdwijnen en wat is er gebeurd?” - Ali van Vemde, 't Groentje

“Ik brandde me een weg door de pagina’s als een onverzadigbare bosbrand (...) De student die zou trouwen was een goed geschreven, intrigerende misdaadroman” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De student die zou trouwen | 78.000 woorden | 7,95 euro | 9789492715142 | mei 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De brieven die onheil spelden

Robbie Corbijn vertelt over een moordzaak waarin hij betrokken was toen hij nog bij de politie werkte. Een fruitboer werd op zijn boerderij overvallen, beroofd en vermoord. De weduwe vond een maand later dreigbrieven, gericht aan haar man, geschreven door een halfbroer die vijfentwintig jaar geleden bij de familie in ongenade viel. Ondanks haar ontdekking bleek de moord allerminst opgelost te zijn. De halfbroer bleek het beste alibi te hebben.

“De brieven die onheil spelden is een goed detectiveverhaal, geschreven in de klassieke vorm met een onbreekbaar alibi, een volmaakt acceptabele onjuiste oplossing en een complexe, dubbelgelaagde moordplot” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De brieven die onheil spelden | 6.600 woorden | gratis | - | juni 2018
Gratis bij aanmelding voor de nieuwsbrief van E-Pulp Publishers.
Meer informatie

Anne van Doorn - Het schilderij dat niet bleef hangen

Onlangs is voormalige museumconservator Maarten Lippinkhoff overleden. Hij had de dagelijkse leiding over museum De Catharina Hof in Gouda. Daar werd in 2003 een schilderij van Jan Steen gestolen, tot ontsteltenis van Lippinkhoff. Zijn dochter Isabelle doet na zijn dood een schokkende ontdekking. Haar vader had het schilderij op zijn zolder gestald. Gaf hij opdracht tot diefstal? Robbie Corbijn ontdekt dat er veel meer achter zit.

Anne van Doorn | Het schilderij dat niet bleef hangen | 9.800 woorden | 1,95 euro | 9789492715203 | juli 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De vrouw die onraad rook

Melanie van Staveren-de Maillie uit Delft maakt een moeilijke tijd door. Ze is erachter gekomen dat haar oudere zus Priscilla jarenlang tegen haar heeft gelogen, waardoor ze een man afwees met wie ze had willen trouwen. Sinds die ontdekking slaapt ze slecht en heeft afschuwelijke dromen. Eén keer droomde ze dat een vrouw zich over haar heen boog die haar probeerde te wurgen. De nachtmerrie was zo levensecht dat ze bijna stikte. Of was het geen droom? Was het haar kwaadaardige zus die haar wilde vermoorden?

Anne van Doorn | De vrouw die onraad rook | 11.300 woorden | 1,95 euro | 9789492715210 | augustus 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De pianist die uit de toon viel

Pianist Maurice Kleinluchtenbeld was een bekende verschijning in zijn woonplaats Soest. Toch verdween hij daar spoorloos, op een regenachtige avond in 2004. Hij werd voor het laatst gezien op de Soester Eng, een heuvel die volledig omringd wordt door bebouwing. Zijn carrière zat echter in een neerwaartse spiraal. Nam hij de benen? Zijn gehandicapte zoon Fons wil dat hij wordt opgespoord.

Anne van Doorn | De pianist die uit de toon viel | 10.000 woorden | 1,95 euro | 9789492715227 | september 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - Het bruidje dat geen afscheid nam

De Syrische vluchtelinge Saïda ontmoette in Nederland de welgestelde Fin Samuel Höglund, die in eigen land de reputatie heeft een ladykiller te zijn. Het tweetal trouwde en vestigde zich in Turku. Nu lijkt het erop dat Saïda is verdwenen, al heeft Höglund daarvan geen aangifte gedaan. Lowina reist naar Finland en komt daar in een zeer bizarre, levensgevaarlijke situatie terecht.

Anne van Doorn | Het bruidje dat geen afscheid nam | 9.300 woorden | 1,95 euro | 9789492715234 | oktober 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - Het huis dat ongeluk bracht

Chalet De Alpenroos in Oosterbeek had al een slechte reputatie toen Menno Izelaar het kocht. In de Tweede Wereldoorlog waren er Duitse soldaten geïnterneerd. Tijdens de Slag om Arnhem stierf een van hen op akelige wijze. De toenmalige eigenaar weigerde de zwaargewonde soldaat binnen te laten, waardoor die op de stoep bezweek. Sindsdien lijkt het bij De Alpenroos te spoken. Menno’s vrouw Lucrezia denkt echter dat haar ex achter de meest recente verschijnselen zit. Ze kan alleen niet verklaren hoe: het erf is volledig omheind met een hoge vuurdoornhaag.

“Mijn favoriete bijdrage aan deze serie” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | Het huis dat ongeluk bracht | 11.900 woorden | 1,95 euro | 9789492715241 | november 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De bus die de mist inging

In januari 1996 vond een Amerikaanse man de dood in een lijnbus. Hij werd gewurgd, misschien zelfs met zijn eigen stropdas. Hoe is het toch mogelijk dat de passagiers en de chauffeur het niet merkten? Wie van hen is de dader, wat is zijn motief en waarom had het slachtoffer een dokterstas bij zich die alleen gevuld was met watten? Zelfs de identiteit van de Amerikaan is nooit vast komen te staan.

“Zeer aanbevolen aan fans van deze serie en liefhebbers van gesloten kamer-raadsels.” – Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De bus die de mist inging | 11.300 woorden | 1,95 euro | 9789492715258 | december 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De studente die zichzelf tegenkwam

Veerle Peeters is een Vlaamse die in Leiden studeert. In haar vrije tijd doet ze aan amateurtoneel. Laatst deed ze auditie voor een eenakter. Ze kreeg de rol, waarvoor ze naar een afgelegen dorpje in België moest reizen. Achteraf lijkt het erop dat ze heeft meegewerkt aan een vorm van oplichting. Ze moest de rol van de dochter van haar opdrachtgeefster vertolken. Nu vermoedt ze dat die dochter door haar familie gevangen wordt gehouden.

Anne van Doorn | De studente die zichzelf tegenkwam | 8.000 woorden | 1,95 euro | 9789492715265 | januari 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - Het lijk dat aan de wandel ging

Buurvrouw Lettie Kreft klopt op een avond aan bij Recherchebureau Corbijn met een ontstellend bericht. In de Kolos van Cronesteyn is een moord gepleegd! In de hal van een appartement op de dertiende etage ligt een jonge vrouw met een mes in haar rug. Als Robbie en Lowina met de lift op de juiste verdieping arriveren, is er geen lijk te zien. Is er wel een moord gepleegd?

Anne van Doorn | Het lijk dat aan de wandel ging | 9.300 woorden | 1,95 euro | 9789492715272 | februari 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - Het meisje dat nooit daglicht zag

Najaar 1985 verdween de zestienjarige Chantal Donkelaar in de Nijmeegse heuvels. Men heeft altijd gedacht dat ze in handen viel van een verschrikkelijke pedofiel die bekend staat als het Beest van Kleef. Ze is echter nooit meer teruggevonden. Ruim dertig jaar later gelooft hoofdinspecteur Van der Hoeven dat het Beest nog altijd actief is, dat er weer iemand in zijn moorddadige handen is gevallen.

Anne van Doorn | Het meisje dat nooit daglicht zag | 10.900 woorden | 1,95 euro | 9789492715289 | maart 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - De schilder die de waarheid liefhad

De moord op minister Van Grootheest is in de zomer van 2017 groot nieuws. Huisschilder Joost Leijendekker zou de minister in diens vakantiehuisje op Texel hebben doodgeschoten. Tijdens een reconstructie op het eiland weet de verdachte te ontsnappen. Ondanks de klopjacht van de politie bereikt Leijendekker Leiden, waar hij de hulp van Robbie Corbijn inroept. Hij beweert onschuldig te zijn. Toch geeft hij toe dat zijn pistool het moordwapen is, een wapen dat altijd lag opgeborgen in zijn kluis, waarvan niemand de code kent behalve hij.

Anne van Doorn | De schilder die de waarheid liefhad | 10.700 woorden | 1,95 euro | 9789492715296 | juni 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - De bewaker die Sherlock heette

De Nederlands-Duitse Dieter Jansen heeft op Schiphol iets merkwaardigs meegemaakt. Hij is ingehuurd als bodyguard voor een Zweedse popartiest die door Europa zal toeren. Op het vliegveld aangekomen krijgt Jansen te horen dat het plan is gewijzigd. Hij zal niet de bodyguard van een artiest zijn, maar van de voormalige Amerikaanse president Barack Obama. Die zal in Europa een serie lezingen geven. Obama is echter niet komen opdagen…

Anne van Doorn | De bewaker die Sherlock heette | 7.200 woorden | 1,95 euro | 9789492715302 | verschijnt september 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - De man die zijn geweten ontlastte

Najaar 1983 liep Tessa Verwold weg uit een woongemeenschap in Hooglanderveen. Zij werd gezien als de aanstichtster van een bijna dodelijke vechtpartij in de Amersfoortse binnenstad. Na haar verdwijning is de jonge vrouw echter nooit meer gezien. Zomer 2018 meldt een man zich bij recherchebureau Research & Discover in Leiden. Hij ligt op sterven en wil een bekentenis afleggen. Maar na zijn dood ontdekt rechercheur Robbie Corbijn samen met zijn assistente Lowina de Jong dat de stervende heeft gelogen. Wat is het ware verhaal van de verdwijning van Tessa Verwold en wie is daarvoor verantwoordelijk? De twee speurders worstelen zich door een web van leugens, intriges en moord!

Anne van Doorn | De man die zijn geweten ontlastte | 73.400 woorden | 7,95 euro | 9789492715340 | verschijnt najaar 2019
Meer informatie

Schrijver: M.P.O. Books

Serie: District Heuvelrug

In het hart van Nederland, op en rond de Utrechtse Heuvelrug, ligt politiedistrict Heuvelrug. Het is een afwisselende streek met heuvels, bossen, agrarische gebieden, oude landgoederen, kastelen, dorpen en steden. Dit is het werkterrein van rechercheur Bram Petersen en zijn team die zich vastbijten in elk moordonderzoek.

Meer informatie: www.mpobooks.nl

M.P.O. Books - Bij verstek veroordeeld

Raimond van Vliet, directeur van een aannemingsbedrijf, neemt het met de regels niet zo nauw. Zo heeft hij zijn bedrijf weten uit te bouwen tot het imperium dat het nu is. Hij was van plan een uniek natuurgebied bouwklaar te maken om er een woonwijk te laten verrijzen. Veranderingen aan het bestemmingsplan hebben daar een stokje voor gestoken, tot grote woede van Van Vliet. Sindsdien leeft hij in onmin met de plaatselijke bevolking. Drie van zijn vrienden zijn hevig in de aannemer teleurgesteld en hebben het voornemen opgevat het recht in eigen hand te nemen. Maar bij de uitvoering van hun plan stuiten zij op onverwachte tegenstand die vriendschappen onder druk zet en levens in gevaar brengt.

De Detective en Thrillergids van Vrij Nederland onthaalde Bij verstek veroordeeld als een van de Nieuwe Nederlandstalige Topthrillers.

M.P.O. Books | Bij verstek veroordeeld | 76.500 woorden | 4,95 euro | 9789492715043 | mei 2017
Meer informatie

M.P.O. Books - De bloedzuiger

Het is de nachtmerrie van elke ouder. Het overkomt Peter en Antoinette. Altijd hebben ze hun vijftienjarige dochter op het hart gedrukt niet alleen over het fietspad door het bos te fietsen, op weg van huis naar school en andersom. Ze hebben haar gezegd niet van de route af te wijken en voor het donker thuis te zijn. Maar hun dochter heeft de goede raad in de wind geslagen en het is mis gegaan. Rechercheur Petersen krijgt de opdracht uit te zoeken wie verantwoordelijk is voor dit drama. Maar ondertussen heeft hij zelf heel wat aan het hoofd door de komst van een nieuwe collega die niet echt in zijn team past.

“Bram Petersen in een glansrol” - Detective en Thrillergids

“Deze vakkundige thriller, enigszins in de Scandinavische traditie, heeft een rijke cast aan voornamelijk sympathieke bijfiguren en een ingenieuze plot” - Anneke van Ammelrooy, Biblion

“Een boek vol spanning en verrassende wendingen (...) Tot op het laatst blijft de lezer geboeid lezen” - Ali van Vemde, 't Groentje

M.P.O. Books | De bloedzuiger | 75.000 woorden | 7,95 euro | 9789492715074 | februari 2018
Meer informatie

M.P.O. Books - Gedragen haat

Wat begint als een brute ontvoering op de parkeerplaats van een supermarkt in Doorn, mondt uit in een duizelingwekkende jacht op de ontvoerder zelf. Rechercheur Bram Petersen van district Heuvelrug krijgt opdracht om in alle stilte het onderzoek te leiden. Het spoor loopt al snel naar Wijk bij Duurstede. Maar Petersen is beperkt in zijn mogelijkheden om in te grijpen, uit angst dat de jongeman die ontvoerd is gevaar loopt. Tegelijkertijd verlopen de zaken in zijn rechercheteam niet allemaal meer zo soepel als voorheen. De belangrijkste oorzaken zijn John van Keeken, die rigoureuzer wil optreden, en de relatieproblemen van Ronald Bloem, de vaste assistent van Petersen.

“De lezers hebben alle reden om de auteur te bedanken, want dit is een keurige thriller over het inmiddels bekende politieteam van bureau Heuvelrug” - Detective en Thrillergids

“De plot kan menig aanwakkerende wind en zelfs storm doorstaan” - De Gelderlander

“Voor mij was dit een heerlijke misdaadroman en ik ben heel benieuwd naar de andere delen over de Veenendaalse recherche. Marco heeft een heerlijke meeslepende schrijfstijl.” – Mustreadsornot.com

“Het lijkt wel of elk boek van Books beter wordt. De dialogen worden beter, de omschrijvingen van de omgeving en natuurlijk de spanning. (...) M.P.O. Books is een van de beste Nederlandse Politieromanauteurs” - Jürgen Joosten op Crimezone.nl/Hebban.nl

M.P.O. Books | Gedragen haat | 77.400 woorden | 7,95 euro | 9789492715364 | oktober 2018
Meer informatie

M.P.O. Books - De blikvanger

Het rechercheteam van politiedistrict Heuvelrug beleeft drukke tijden. Een huisarts uit Rhenen wil een bekende in Doorn bezoeken, maar hij komt nooit op zijn bestemming aan. En kort daarna vindt er een aanslag plaats op een wethouder in Renswoude. Rechercheur Petersen van district Heuvelrug maakt met zijn team overuren om beide zaken op te lossen. Hij vermoedt dat beide zaken met elkaar te maken hebben. Het onderzoek spitst zich toe op de merkwaardige bewoners van een idyllisch gelegen landhuis bij Rhenen.

“Tenslotte mag geconcludeerd worden dat De blikvanger ook een echte blikvanger voor filmregisseurs kan zijn! Een geslaagd verhaal vol verrassing en met veel kennis van zaken opgebouwd!” - Cees van Rhienen, Crimezone.nl/Hebban.nl

“De lezer die in deze omgeving woont of is opgegroeid, zal regelmatig de neiging hebben de locaties uit het boek op te zoeken, ware het niet dat de spanning die de auteur in De blikvanger weet op te bouwen je aan je stoel gekluisterd houdt” - Janet Jongejan, Ditiswijk.nl

“Vlot leesbaar boek met voor de lokale lezer veel herkenningspunten” - Jan Ruijne, Rhenense Betuwse Krant/Rijnpost

M.P.O. Books | De blikvanger | 77.600 woorden | 7,95 euro | 9789492715371 | april 2019
Meer informatie

M.P.O. Books - De laatste kans

Onder verdachte omstandigheden vindt Jacques Vermin de dood in zijn woning bij Leersum. Het weinige dat rechercheur Petersen weet, is dat Vermin een kinderloze man was die een teruggetrokken leven leidde. Officieel woonde hij in Arnhem; hij hield voor anderen angstvallig geheim dat hij ook op de Utrechtse Heuvelrug een woning had. Terwijl Petersen zich op deze zaak concentreert en steeds meer duistere kanten van Vermin ontdekt, lopen de wrijvingen tussen hem en zijn assistent Ronald Bloem verder op. Collega Inge Veenstra houdt zich tegelijkertijd bezig met een kind dat in Maarsbergen te vondeling werd gelegd. Staan beide zaken met elkaar in verband?

“In zijn onderkoelde stijl laat Books zijn politiemensen via noest recherchewerk zeer langzaam maar zeer zeker dichterbij de oplossing van de beide zaken komen” - Vrij Nederland, Detective en Thrillergids

“M.P.O Books heeft met dit deel weer een detective van groot formaat geschreven” - Eva Krap, BangerSisters.nl

“Een vlot vertelde en interessante politieroman met aardige vondsten (ook wat structuur betreft) en een goed uitgewerkt plot” - Biblion

M.P.O. Books | De laatste kans | 74.000 woorden | 7,95 euro | 9789492715388 | verschijnt najaar 2019
Meer informatie

M.P.O. Books - Dodelijke hobby

André Lourier hoopt de kerstdagen rustig door te brengen. Hij past op de afgelegen villa van een nicht die met haar man op wintersport is. Door zijn nalatigheid wordt er ingebroken. Aanvankelijk hoopt Lourier dat de recherche de zaak oplost, voor zijn nicht terugkeert. Maar als blijkt dat de politie onder leiding van rechercheur Petersen te druk is met een onderzoek naar een drievoudige moord, moet hij een andere oplossing bedenken. Hij beseft niet dat hij zelf in groot gevaar verkeert.

M.P.O. Books | Dodelijke hobby | 26.600 woorden | 0,00 euro | 9789492715418 | verschijnt december 2019
Meer informatie

Schrijver: Eugenius Quak

Serie: Eugenius Quak

Eugenius Quak is een privédetective met een crimineel verleden, die op geheel onconventionele wijze te werk gaat. Zijn tegenspeler Lourens Rotting heeft een appeltje met hem te schillen.

Meer informatie: www.e-pulp.nl

Eugenius Quak - Gruwelijk is het huwelijk

Eugenius Quak is een man van twaalf ambachten en veel meer ongelukken, tot hij besluit privédetective te worden. Zijn eerste cliënt is de schatrijke Lourens Rotting, eigenaar van Groot Beukenstein. Rotting wil dat Quak zijn vrouw Pippilotta schaduwt omdat zij hem zou bedriegen. In deze maffe, komische detective grijpt Eugenius Quak vooral de gelegenheid aan zoveel mogelijk aan zijn cliënt te verdienen...

Mijn naam is Eugenius M. Quak. Onthoud die naam als je nog niet van mijn spannende avonturen hebt gehoord. Je moet haast wel van een andere planeet komen als mijn naam geen bel doet rinkelen in dat suffe hoofd van jou. Wat zeg ik, je komt waarschijnlijk uit een ander melkwegstelsel, een ander universum! Want de kranten hebben bol gestaan van de vergrotende en overtreffende trappen, trappen op en trappen af, je zou er buiten adem van raken, allemaal om de Tragedie van Groot Beukenstein te beschrijven, het misdrijf dat ik op geniale wijze wist op te lossen.

Eugenius Quak beweert dat alles wat hij beschrijft, echt is gebeurd...

Met een voorwoord van hoofdinspecteur J.N.P. van Konijnenburg.

“Deze hilarische kwajongensdetective met kostelijke grappen levert een geslaagde persiflage van het genre op” - Leeskost.nl

“Het eerlijk van aanwijzingen voorziene en klassiek-gestijlde einde droeg geweldig bij aan het definitief omsmelten van mijn mening in een positieve” - Beneath the stains of time

“Erg lollig” - Biblion

Eugenius Quak | Gruwelijk is het huwelijk | 56.000 woorden | 5,95 euro | 9789492715081 | oktober 2017
Meer informatie

Schrijver: P. Dieudonné

Serie: Rechercheur De Klerck

Rechercheur Lucien de Klerck is de sympathieke politieman uit de boeken van Paul Dieudonné. Er is geen misdaad in Rotterdam die onopgelost blijft als De Klerck zich erin verdiept.

Meer informatie: www.rechercheurdeklerck.nl

P. Dieudonné - Rechercheur De Klerck en het doodvonnis

Ondernemer Bart Bovend'Eerdt komt naar het hoofdbureau om een misverstand recht te zetten. Terwijl hij op zakenreis was, is iemand zijn kantoorpand heimelijk binnengedrongen, een gebeurtenis die door een verborgen camera is vastgelegd. Na weken speuren heeft De Klerck een verdachte vastzitten. Volgens Bovend'Eerdt is er sprake van een misverstand en zit de verdachte onschuldig vast. Hoewel hij grote bedenkingen heeft, laat De Klerck op aandringen van Bovend'Eerdt de verdachte los. De ondernemer en de verdachte verlaten gezamenlijk het politiebureau. Een uur later komt er een ontstellend bericht. Bart Bovend'Eerdt heeft zichzelf opgehangen aan de Erasmusbrug. Hij liet op zijn kantoor een afscheidsbriefje achter. Maar is het wel een vrijwillige zelfmoord? De Klerck en zijn assistent Ruben Klaver zitten met tal van onbeantwoorde vragen, maar commissaris Hakkel wil dat ze de zaak afsluiten.

Rechercheur De Klerck en het doodvonnis is het eerste deel in een serie over De Klerck en de Rotterdamse recherche.

“De sfeer in zijn eerste boek heeft veel weg van die in de romans van Baantjer, al is het decor duidelijk anders: Rotterdam in plaats van Amsterdam” – AD Rotterdams Dagblad

“Alles in deze aangenaam lichtvoetige politieroman ademt de sfeer van Baantjer. Inspecteur Lucien de Klerck lijkt altijd al te hebben bestaan, zo stevig en karaktervol is deze Rotterdamse pendant van De Cock. (...) De personages zijn kleurrijk en de stad komt tot leven. Op naar het volgende deel van deze Rotterdamse Baantjer.” – Detective en Thrillergids

“Dit boek is geschikt voor liefhebbers van detectiveromans, politieseries en natuurlijk Baantjer” – Biblion

“Een veelbelovend debuut van een serie die wellicht het gapende gat in mijn hart kan vullen dat ontstond met het overlijden van Baantjer” – Beneath the stains of time

“Het is een heerlijke detective die je in één keer uitleest.” – Mieke Schepens op Graaggelezen (blog)

“Ik genoot ervan (...) Toch weer dat Baantjer gevoel (...) een dijk van een plot.” – Caroline Kuiper op Mustreadsornot.com (blog)

“Rechercheur De Klerck en het doodvonnis is een spannende detective geschreven in een aangename stijl.” – Veronique’s Boekenhoekje (blog)

“Maar dit boek is wel een echte detectiveroman waarmee de liefhebber zijn hart kan ophalen en heerlijk mee kan speuren.” – Wendy Wenning op Passievoorboeken.com (blog)

“Rechercheur de Klerck en het doodvonnis is het eerste deel in deze gloednieuwe detectiveserie en ik kan dan ook niet wachten tot het vervolg verschijnt!” – Bryan op Koukleum.nl (blog)

P. Dieudonné | Rechercheur De Klerck en het doodvonnis | 39.000 woorden | 5,95 euro | 9789492715401 | maart 2019
Meer informatie

P. Dieudonné - Rechercheur De Klerck en het duivelse spel

In zijn woning in Hillegersberg is notaris Van Bokhoven vermoord. Tot zijn grote verbazing ontdekt De Klerck dat het moordwapen een zilverkleurige ballpoint is. Naast de dode ligt een pulproman met op de cover een doodsbange vrouw die met een kruisboog wordt bedreigd. Op de kruisboog ligt geen pijl, maar een zilverkleurige ballpoint. Het boek ligt opengeslagen op een pagina waarin het draait om overspel. Is het een verwijzing naar de achtergrond van de moord of wil de dader de politie op het verkeerde been zetten? De Klerck maakt jacht op een moordenaar die een duivels spel lijkt te spelen.

Rechercheur De Klerck en het duivelse spel is het tweede deel in een serie over De Klerck en de Rotterdamse recherche.

P. Dieudonné | Rechercheur De Klerck en het duivelse spel | 36.500 woorden | 5,95 euro | 9789492715--- | verschijnt maart 2020
Meer informatie

MEER INFORMATIE OVER E-PULP PUBLISHERS EN ONZE AUTEURS IS TE VINDEN OP:

www.e-pulp.nl

www.annevandoorn.be

www.mpobooks.nl

www.rechercheurdeklerck.nl

De paperbacks van E-Pulp Publishers

Onze paperbacks zijn zowel bij de plaatselijke boekhandel als online te bestellen.

Onze auteurs

Anne van Doorn

M.P.O. Books

Eugenius Quak

P. Dieudonné

Schrijver: Anne van Doorn

Serie: Recherchebureau Corbijn

Anne van Doorn - De ouders keerden niet terug

Tien jaar geleden verdwenen de ouders van Ezzet (zeven jaar) tijdens een wandeling in de bossen van het Noordhollands Duinreservaat. Het Irakese vluchtelingengezin verbleef illegaal in Nederland. Enkele dagen na de raadselachtige verdwijning werd Ezzet ontvoerd. Het lijk van zijn vader werd later zwaar verminkt in de duinen teruggevonden. Deze complexe zaak is altijd een mysterie gebleven.

“Anne van Doorn heeft met De ouders keerden niet terug een verrassend leuk detective-achtig mysterie geschreven” - Thrillzone.nl

“Verdienstelijke plot” - Detective en Thrillergids

“Goed uitgewerkte karakters” - Vrouwenthrillers.nl

“De auteur heeft zonder twijfel een vlotte pen” - Biblion

Anne van Doorn | De ouders keerden niet terug | 81.500 woorden | 5,00 euro | 9789492715005 | mei 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De mysteries van Robbie Corbijn

Een vastgoedhandelaar gaat wandelen in de Hoge Venen en verdwijnt voorgoed, tot groot verdriet van zijn verloofde. Een huisarts bezoekt diep in de nacht een patiënte in het Haagse Laakkwartier, maar hij wordt de volgende dag door de politie bij het Kurhaus gevonden, dronken en met een gat in zijn geheugen. Een verpleegster solliciteert op een baan waar een luchtje aan zit. In de Amsterdamse Warmoesstraat heeft schrijfster Patricia Rooth haar man omgebracht. Of zit zij onschuldig vast? En in Albanië is al meer dan tachtig jaar een moord onopgelost gebleven.

De mysteries van Robbie Corbijn vervangt de eerder gepubliceerde bundels De geliefde die in het veen verdween, en andere mysteries en De bergen die geen vergetelheid kennen, en andere mysteries. De mysteries van Robbie Corbijn bevat de volgende tien verhalen:

De dichter die zichzelf opsloot

De geliefde die in het veen verdween

De arts die de weg kwijt was

Het joch dat grenzen overschreed

De vluchteling die alles achterliet

De boerin die niet wilde sterven

Het meisje dat bleef rondhangen

De bergen die geen vergetelheid kennen

Het hoertje dat geen spoor achterliet

De dame die niet om hulp had gevraagd

“Het zijn mooie verhalen met bijzondere titels zoals 'De boerin die niet wilde sterven' of 'De bergen die geen vergetelheid kennen'. (...) Als lezer hoef je je niet te vervelen met de diversiteit aan verhalen.” – Vrouwenthrillers.nl

Anne van Doorn | De mysteries van Robbie Corbijn | 91.000 woorden | 17,95 euro | 9789492715319 | mei 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - De student die zou trouwen

In de hete zomer van 1976 verdween de Utrechtse student Jan Willem de Geer, minder dan tien dagen voor zijn trouwdag. Kort voor zijn verdwijning leende hij een fiets waarmee hij naar een boekhandel aan de Oudegracht reed. In deze winkel werd Jan Willem voor het laatst gezien. Hoewel de geleende fiets zeven jaar later werd teruggevonden, ontbrak van de student elk spoor. Het is een mysterie dat tot op heden onopgelost is gebleven.

Ruim veertig jaar later doet een boswachter op de Utrechtse Heuvelrug een ontdekking die het raadsel alleen maar groter maakt. Omdat de politie er niet in slaagt de zaak te ontrafelen, roept de radeloze familie De Geer de hulp in van een Leids recherchebureau, geleid door Robbie Corbijn. Met zijn assistente Lowina de Jong werkt Robbie aan een vrijwel hopeloze zaak die hij per se wil oplossen. Wat is er toch gebeurd met Jan Willem en wie is ervoor verantwoordelijk?

“In deze detectiveroman met doodlopende sporen, gebrek aan getuigen en bewijsmateriaal weten de twee speurders elk feit slim te deduceren en de zaak te ontrafelen.” - Leidsch Dagblad

“Wie graag een rechttoe rechtaandetective à la Agatha Christie leest, geniet vast van dit boek. (...) De student die zou trouwen is een toegankelijk, spannend verhaal voor in de vakantiekoffer.” - Marianne Hoksbergen, Nederlands Dagblad

“Met een ware schat aan detailinformatie” - Bol.com Lees Magazine

“Anne van Doorn heeft het opnieuw voor elkaar gekregen een heerlijk mysterie te schrijven. Een onmogelijke zaak, waarin er minuscule stapjes richting de waarheid worden gezet. Gekmakend frustrerend voor de hoofdpersonages.” - Richard de Vries, Thrillzone.nl

“Anne van Doorn heeft mij alweer verrast door (...) op de allerlaatste pagina’s nog een verrassende twist aan het verhaal te geven” - Diane, Vrouwenthrillers.nl

“Tot het eind blijft de lezer geboeid. Waarom moest deze succesvolle student verdwijnen en wat is er gebeurd?” - Ali van Vemde, 't Groentje

“Ik brandde me een weg door de pagina’s als een onverzadigbare bosbrand (...) De student die zou trouwen was een goed geschreven, intrigerende misdaadroman” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De student die zou trouwen | 78.000 woorden | 14,95 euro | 9789492715135 | mei 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De man die zijn geweten ontlastte

Najaar 1983 liep Tessa Verwold weg uit een woongemeenschap in Hooglanderveen. Zij werd gezien als de aanstichtster van een bijna dodelijke vechtpartij in de Amersfoortse binnenstad. Na haar verdwijning is de jonge vrouw echter nooit meer gezien. Zomer 2018 meldt een man zich bij recherchebureau Research & Discover in Leiden. Hij ligt op sterven en wil een bekentenis afleggen. Maar na zijn dood ontdekt rechercheur Robbie Corbijn samen met zijn assistente Lowina de Jong dat de stervende heeft gelogen. Wat is het ware verhaal van de verdwijning van Tessa Verwold en wie is daarvoor verantwoordelijk? De twee speurders worstelen zich door een web van leugens, intriges en moord!

Anne van Doorn | De man die zijn geweten ontlastte | 73.500 woorden | 16,95 euro | 9789492715333 | verschijnt najaar 2019
Meer informatie

Schrijver: M.P.O. Books

Serie: District Heuvelrug

M.P.O. Books - De bloedzuiger

Het is de nachtmerrie van elke ouder. Het overkomt Peter en Antoinette. Altijd hebben ze hun vijftienjarige dochter op het hart gedrukt niet alleen over het fietspad door het bos te fietsen, op weg van huis naar school en andersom. Ze hebben haar gezegd niet van de route af te wijken en voor het donker thuis te zijn. Maar hun dochter heeft de goede raad in de wind geslagen en het is mis gegaan. Rechercheur Petersen krijgt de opdracht uit te zoeken wie verantwoordelijk is voor dit drama. Maar ondertussen heeft hij zelf heel wat aan het hoofd door de komst van een nieuwe collega die niet echt in zijn team past.

“Bram Petersen in een glansrol” - Detective en Thrillergids

“Deze vakkundige thriller, enigszins in de Scandinavische traditie, heeft een rijke cast aan voornamelijk sympathieke bijfiguren en een ingenieuze plot” - Anneke van Ammelrooy, Biblion

“Een boek vol spanning en verrassende wendingen (...) Tot op het laatst blijft de lezer geboeid lezen” - Ali van Vemde, 't Groentje

M.P.O. Books | De bloedzuiger | 75.000 woorden | 18,95 euro | 9789492715012 | november 2017
Meer informatie

M.P.O. Books - Gedragen haat

Wat begint als een brute ontvoering op de parkeerplaats van een supermarkt in Doorn, mondt uit in een duizelingwekkende jacht op de ontvoerder zelf. Rechercheur Bram Petersen van district Heuvelrug krijgt opdracht om in alle stilte het onderzoek te leiden. Het spoor loopt al snel naar Wijk bij Duurstede. Maar Petersen is beperkt in zijn mogelijkheden om in te grijpen, uit angst dat de jongeman die ontvoerd is gevaar loopt. Tegelijkertijd verlopen de zaken in zijn rechercheteam niet allemaal meer zo soepel als voorheen. De belangrijkste oorzaken zijn John van Keeken, die rigoureuzer wil optreden, en de relatieproblemen van Ronald Bloem, de vaste assistent van Petersen.

“De lezers hebben alle reden om de auteur te bedanken, want dit is een keurige thriller over het inmiddels bekende politieteam van bureau Heuvelrug” - Detective en Thrillergids

“De plot kan menig aanwakkerende wind en zelfs storm doorstaan” - De Gelderlander

“Voor mij was dit een heerlijke misdaadroman en ik ben heel benieuwd naar de andere delen over de Veenendaalse recherche. Marco heeft een heerlijke meeslepende schrijfstijl.” – Mustreadsornot.com

“Het lijkt wel of elk boek van Books beter wordt. De dialogen worden beter, de omschrijvingen van de omgeving en natuurlijk de spanning. (...) M.P.O. Books is een van de beste Nederlandse Politieromanauteurs” - Jürgen Joosten op Crimezone.nl/Hebban.nl

M.P.O. Books | Gedragen haat | 77.400 woorden | 18,95 euro | 9789492715357 | oktober 2018
Meer informatie

Schrijver: Eugenius Quak

Serie: Eugenius Quak

Eugenius Quak - Gruwelijk is het huwelijk

Eugenius Quak is een man van twaalf ambachten en veel meer ongelukken, tot hij besluit privédetective te worden. Zijn eerste cliënt is de schatrijke Lourens Rotting, eigenaar van Groot Beukenstein. Rotting wil dat Quak zijn vrouw Pippilotta schaduwt omdat zij hem zou bedriegen. In deze maffe, komische detective grijpt Eugenius Quak vooral de gelegenheid aan zoveel mogelijk aan zijn cliënt te verdienen...

Mijn naam is Eugenius M. Quak. Onthoud die naam als je nog niet van mijn spannende avonturen hebt gehoord. Je moet haast wel van een andere planeet komen als mijn naam geen bel doet rinkelen in dat suffe hoofd van jou. Wat zeg ik, je komt waarschijnlijk uit een ander melkwegstelsel, een ander universum! Want de kranten hebben bol gestaan van de vergrotende en overtreffende trappen, trappen op en trappen af, je zou er buiten adem van raken, allemaal om de Tragedie van Groot Beukenstein te beschrijven, het misdrijf dat ik op geniale wijze wist op te lossen.

Eugenius Quak beweert dat alles wat hij beschrijft, echt is gebeurd...

Met een voorwoord van hoofdinspecteur J.N.P. van Konijnenburg.

“Deze hilarische kwajongensdetective met kostelijke grappen levert een geslaagde persiflage van het genre op” - Leeskost.nl

“Het eerlijk van aanwijzingen voorziene en klassiek-gestijlde einde droeg geweldig bij aan het definitief omsmelten van mijn mening in een positieve” - Beneath the stains of time

“Erg lollig” - Biblion

Eugenius Quak | Gruwelijk is het huwelijk | 56.000 woorden | 17,95 euro | 9789492715036 | oktober 2017
Meer informatie

Schrijver: P. Dieudonné

Serie: Rechercheur De Klerck

Rechercheur Lucien de Klerck is de sympathieke politieman uit de boeken van Paul Dieudonné. Er is geen misdaad in Rotterdam die onopgelost blijft als De Klerck zich erin verdiept.

Meer informatie: www.rechercheurdeklerck.nl

P. Dieudonné - Rechercheur De Klerck en het doodvonnis

Ondernemer Bart Bovend'Eerdt komt naar het hoofdbureau om een misverstand recht te zetten. Terwijl hij op zakenreis was, is iemand zijn kantoorpand heimelijk binnengedrongen, een gebeurtenis die door een verborgen camera is vastgelegd. Na weken speuren heeft De Klerck een verdachte vastzitten. Volgens Bovend'Eerdt is er sprake van een misverstand en zit de verdachte onschuldig vast. Hoewel hij grote bedenkingen heeft, laat De Klerck op aandringen van Bovend'Eerdt de verdachte los. De ondernemer en de verdachte verlaten gezamenlijk het politiebureau. Een uur later komt er een ontstellend bericht. Bart Bovend'Eerdt heeft zichzelf opgehangen aan de Erasmusbrug. Hij liet op zijn kantoor een afscheidsbriefje achter. Maar is het wel een vrijwillige zelfmoord? De Klerck en zijn assistent Ruben Klaver zitten met tal van onbeantwoorde vragen, maar commissaris Hakkel wil dat ze de zaak afsluiten.

Rechercheur De Klerck en het doodvonnis is het eerste deel in een serie over De Klerck en de Rotterdamse recherche.

“De sfeer in zijn eerste boek heeft veel weg van die in de romans van Baantjer, al is het decor duidelijk anders: Rotterdam in plaats van Amsterdam” – AD Rotterdams Dagblad

“Alles in deze aangenaam lichtvoetige politieroman ademt de sfeer van Baantjer. Inspecteur Lucien de Klerck lijkt altijd al te hebben bestaan, zo stevig en karaktervol is deze Rotterdamse pendant van De Cock. (...) De personages zijn kleurrijk en de stad komt tot leven. Op naar het volgende deel van deze Rotterdamse Baantjer.” – Detective en Thrillergids

“Dit boek is geschikt voor liefhebbers van detectiveromans, politieseries en natuurlijk Baantjer” – Biblion

“Een veelbelovend debuut van een serie die wellicht het gapende gat in mijn hart kan vullen dat ontstond met het overlijden van Baantjer” – Beneath the stains of time

“Het is een heerlijke detective die je in één keer uitleest.” – Mieke Schepens op Graaggelezen (blog)

“Ik genoot ervan (...) Toch weer dat Baantjer gevoel (...) een dijk van een plot.” – Caroline Kuiper op Mustreadsornot.com (blog)

“Rechercheur De Klerck en het doodvonnis is een spannende detective geschreven in een aangename stijl.” – Veronique’s Boekenhoekje (blog)

“Maar dit boek is wel een echte detectiveroman waarmee de liefhebber zijn hart kan ophalen en heerlijk mee kan speuren.” – Wendy Wenning op Passievoorboeken.com (blog)

“Rechercheur de Klerck en het doodvonnis is het eerste deel in deze gloednieuwe detectiveserie en ik kan dan ook niet wachten tot het vervolg verschijnt!” – Bryan op Koukleum.nl (blog)

P. Dieudonné | Rechercheur De Klerck en het doodvonnis | 39.000 woorden | 9,95 euro | 9789492715395 | maart 2019
Meer informatie

P. Dieudonné - Rechercheur De Klerck en het duivelse spel

In zijn woning in Hillegersberg is notaris Van Bokhoven vermoord. Tot zijn grote verbazing ontdekt De Klerck dat het moordwapen een zilverkleurige ballpoint is. Naast de dode ligt een pulproman met op de cover een doodsbange vrouw die met een kruisboog wordt bedreigd. Op de kruisboog ligt geen pijl, maar een zilverkleurige ballpoint. Het boek ligt opengeslagen op een pagina waarin het draait om overspel. Is het een verwijzing naar de achtergrond van de moord of wil de dader de politie op het verkeerde been zetten? De Klerck maakt jacht op een moordenaar die een duivels spel lijkt te spelen.

Rechercheur De Klerck en het duivelse spel is het tweede deel in een serie over De Klerck en de Rotterdamse recherche.

P. Dieudonné | Rechercheur De Klerck en het duivelse spel | 36.500 woorden | 9,95 euro | 9789492715--- | verschijnt maart 2020
Meer informatie

MEER INFORMATIE OVER E-PULP PUBLISHERS EN ONZE AUTEURS IS TE VINDEN OP:

www.e-pulp.nl

www.annevandoorn.be

www.mpobooks.nl

www.rechercheurdeklerck.nl

E-Pulp Publishers

E-Pulp Publishers is gespecialiseerd in Detectives en Thrillers geschreven door:

M.P.O. Books, Anne van Doorn, Eugenius Quak, Dieudonné en meer.

Kijk voor een volledig overzicht van onze auteurs en uitgaven op:

www.e-pulp.nl