P. Dieudonné

Rechercheur De Klerck en...

het doodvonnis

Deel 1 in de De Klerck-serie

Rechercheur De Klerck en het doodvonnis is een uitgave van

uitgeverij E-Pulp Publishers

© 2019 Paul Dieudonné & E-Pulp Publishers

Omslagontwerp & lay-out: Jan van den Boogaart

Omslagbeeld: Dion Doornik|Pixabay.com

ISBN: 978-94-92715-40-1 (e-book)

ISBN: 978-94-92715-39-5 (paperback)

NUR 331

www.e-pulp.nl

www.rechercheurdeklerck.nl

Dit e-book is uitsluitend bestemd voor jou. Dit e-book mag niet opnieuw worden verkocht of weggegeven aan anderen. Als je dit boek zou willen delen met een ander persoon, koop dan alsjeblieft een extra exemplaar voor elke ontvanger. Als je dit boek leest zonder het gekocht te hebben, of als het niet uitsluitend is gekocht voor jou persoonlijk, ga dan naar een erkende webwinkel en schaf je eigen exemplaar aan. Bedankt voor het respecteren van het harde werk van deze auteur.

Van deze auteur

Rechercheur De Klerck en het doodvonnis

Meer informatie op E-Pulp.nl.

Opgedragen aan Albert Cornelis Baantjer,

zonder wie dit boek nooit was geschreven.

Dit is mijn eerbetoon aan de grootmeester.

1.

Rechercheur Lucien de Klerck kwam moeizaam overeind achter zijn met paperassen overladen bureau. Hij moest even de benen strekken, zich uitrekken. Het was bijna tien uur. Nog een uur en de late dienst zat erop. Hij had een groot deel van de werkdag zittend doorgebracht.
Met de handen op de rug tuurde De Klerck uit het raam. Hoewel de kalender aangaf dat de lente moest zijn begonnen, was daarvan weinig te merken. Het leek eerder herfst. Regen droop over het glas. Lichtjes glinsterden in de plassen op straat. De anders zo kleurrijke appartementen aan de overzijde van de Delftsevaart lagen verborgen achter een grauw waas waaruit slechts enkele verlichte ramen blonken.

Nog voor zijn dienst begon, hadden zijn collega’s een vermeende insluiper en kluizenkraker aangehouden, een man naar wie ze bijna een maand hadden gezocht. In een kantoorpand van een financiële dienstverlener had een verborgen, ultramoderne beveiligingscamera de dief betrapt. De vrouw van de eigenaar, die op zakenreis was, had het misdrijf nog dezelfde avond ontdekt en aangifte gedaan.

Er was niet veel meegenomen. De zaak was te onbeduidend om een onderzoek te rechtvaardigen. Maar de beelden waren te goed om links te laten liggen. Een rechercheur van De Klercks eenheid meende de dader op de beelden aan zijn markante kop en tatoeages te herkennen. Ook de rugtas kwam bekend voor.

Jacco Fonk was een voormalige informaticastudent die aan lagerwal was geraakt. In de afgelopen uren hadden ze hem verhoord. Wat De Klerck vooral wilde weten, was hoe Fonk zonder breken was binnengekomen waardoor er formeel geen sprake was van inbraak, maar van insluiping. Van de buitendeur circuleerde onder de personeelsleden een groot aantal sleutels. De kamer van de eigenaar vormde echter een raadsel. De enige sleutels waren in bezit van hem en zijn echtgenote.

De insluiper was de afgesloten kamer binnengetreden zonder braak, had enkele voorwerpen gestolen, en had daarna de deur weer op slot gedraaid. Het gekste gebeurde daarna. Met een breekijzer had hij de deur alsnog opengebroken, zodat het voor iedereen zichtbaar was wat er was gebeurd. Geen enkele crimineel deed dat… tenzij hij wilde verhullen hoe hij was binnengekomen. Het stond buiten kijf dat hij over geen van de twee sleutels beschikte. De verdachte had zijn geheim echter niet prijsgegeven.

De Klerck deed een pas achteruit en zag zichzelf weerspiegeld in het glas. Zijn gezicht, gebruind door het buitenleven, zag vermoeid.

Hij liet zijn hand glijden over zijn stoppelige kin. Hoe kon hij Fonk zover krijgen dat hij zijn geheim met hem deelde? Had hij over beide sleutels beschikt? Of was het een of ander foefje? De doorzoeking van Fonks appartement had geen bewijs voor het een of ander opgeleverd. De inrichting leek meer op de kamers van een whizzkid, met computers, printers en andere hoogwaardige apparatuur.

Rechercheur De Klerck liet zijn blik door de natte straat beneden hem dwalen. Hoewel hij vermoeid was, hield hij van de late uurtjes, als de stad tot rust kwam en door de veelkleurige lichtjes een welhaast sprookjesachtige glans kreeg. Om die transformatie optimaal te ervaren, moest je niet in dit deel van de stad zijn. Rotterdam was op z’n mooist op of aan de Nieuwe Maas.

Straks zou hij de watertaxi naar huis nemen. Hij was pas echt in zijn element als hij deining onder zich voelde. Zijn vader was binnenschipper geweest. Zijn moeder had hem in het krappe slaapvertrekje op de wereld gezet. Toen hij oud genoeg was, was het gangboord zijn speelterrein geweest. Kennis van de scheepvaart was hem als politieman menige keer van pas gekomen.

De deur achter hem ging open. Klaver kwam binnen met een blikje cola.

Ruben Klaver was een van de jongste aanwinsten in de oude havenstad. Een gespierde, donkerblonde jongen met een sproetige neus, een onstuimig karakter en een gezond stel hersens. Hij zou nog eens uitgroeien tot een eersteklas speurder. De Klerck kon het goed met hem vinden.

De jonge rechercheur schoof achter zijn bureau. Hij keek onzeker op.

‘Hoe lang kennen we elkaar nu?’ vroeg hij. ‘Drie maanden?’

‘Zoiets zal het zijn.’

‘Weet je wat ik vreemd vind?’

‘Nou?’

Ruben Klaver maakte een onzeker gebaar.

‘Dat ik nog steeds niet weet waar jij nou eigenlijk woont. We praten hoofdzakelijk over ons werk en de zaken die we onder handen hebben. Je werkt al vijftien jaar in Rotterdam. Ik heb aan collega’s gevraagd waar je woont, maar niemand schijnt een duidelijk antwoord te kunnen geven.’

De Klerck draaide zich glimlachend om. Hij liet zich op zijn bureaustoel zakken.

‘Annie en ik,’ begon hij, ‘zijn niet zo honkvast. Door de jaren heen zijn we vaak verhuisd. We wonen nu hier, dan weer daar. Altijd binnen een straal van vijftig kilometer van hartje Rotterdam. Zo leer je de omgeving pas goed kennen. En jij? Waar wonen jullie?’

Ruben Klaver trok het blikje open.

‘Toen we trouwden, kochten mijn vrouw en ik een huis in Waddinxveen. Er is een uitstekende verbinding met de stad.’

‘Komen jullie uit Waddinxveen? Oorspronkelijk, bedoel ik.’

De jonge rechercheur schudde zijn hoofd.

‘Josina, mijn vrouw, is geboren in Friesland. Ik kom uit Dieren, op de Veluwe. Mijn ouders leerden elkaar kennen in de fietsenfabriek daar. Op mijn tiende kreeg ik mijn eerste racefiets. Tijdens de Fietselfstedentocht heb ik Josina ontmoet. Ik was zeventien, zij een jaar jonger. Ze stond hulpeloos langs de weg met een lekke band.’

De Klerck glimlachte.

‘Jij was haar redder in nood… de ridder op het witte, eh… stalen ros?’

Ruben Klaver grinnikte.

‘Ze is nooit meer van me afgekomen.’

Hij zette het blikje aan zijn lippen en nam een flinke teug. Toen viel zijn blik op zijn computermonitor.

‘Hier, moet je horen,’ sprak hij opgewonden. ‘Commissaris Hakkel heeft een nieuw bericht op ons intranet gezet. Er worden wc-rollen vermist. Het is hem opgevallen dat de rollen de laatste tijd in hoog tempo opraken. Dat is door de administratie bevestigd. De bureauchef vermoedt dat iemand ze meeneemt. Hij roept degene op zich bij hem te melden. Als dit niet stopt, zal er een officieel onderzoek ingesteld worden.’ Klaver keek zijn oudere collega grijnzend aan. ‘Wie zou er op de eigen huishoudrekening willen besparen?’

‘Wordt er meer vermist? Zeep? Printerpapier? Pennen?’

‘Dat staat er niet.’

Rechercheur De Klerck haalde nonchalant de schouders op.

‘Als het bij een paar rollen toiletpapier blijft, zou ik me er niet druk over maken.’

‘Misschien zat Hakkel zelf op de plee te schijten toen hij ontdekte dat ze op waren,’ dacht Klaver hardop, in de lach schietend. ‘Dan heb je wel een echt probleem. Of misschien is zijn eigen secretaresse aan de schijterij. Zij heeft zich vanmiddag ziek gemeld.’

De Klerck reageerde niet. Hij keek toe hoe zijn assistent de cola naar binnen klokte. Hij had het niet zo op de grove grappen waarmee zijn collega’s zich dikwijls vermaakten. De rollenaffaire zou nog een hoop hilariteit op het bureau geven. Hoe had de commissaris gedacht de dief te betrappen? Door iedereen bij de uitgang te fouilleren? Door zelf te patrouilleren? Of door zijn medewerkers in de wc’s te schaduwen? En als dat niet hielp, wat dan? Gingen de rollen op rantsoen? Ieder een rolletje per week?

Ruben Klaver hield het colablikje ondersteboven en liet de laatste druppels in zijn keel vallen. Met een verlekkerde zucht liet hij het metaal zakken. Zijn krachtige vingers knepen het blik fijn, voordat hij het in de prullenbak liet vallen.

Het was twintig over tien.

De telefoon op Klavers bureau rinkelde. De jonge rechercheur nam op en luisterde. De Klerck zag hem knikken en zeggen dat hij eraan kwam.

‘Wat is er?’ vroeg hij nadat Klaver het toestel had teruggelegd.

‘De wachtcommandant. Hij vraagt waarom jij niet bereikbaar bent. Jouw smartphone staat weer eens uit. Er staat namelijk beneden in de hal een deftige heer die jou wil spreken.’

De heer die hem aan de balie opwachtte, droeg een zwarte gleufhoed die zijn ogen overschaduwde. De Klerck zag dat hij atletisch was gebouwd. Hij leek achter in de veertig. Hij droeg een zwarte wollen mantel waarop regendruppeltjes glinsterden. De franjes van een witte sjaal hingen uit de jas naar beneden. Het viel de Rotterdamse speurder verder op dat hij een volle snor had.

‘Goedenavond,’ groette De Klerck vriendelijk. ‘U wilt mij spreken?’

In de donkere ogen sluimerde een waakzame blik. Wat schuchter kwam de man naderbij. Hij had regelmatige gelaatstrekken, zonder opvallende kenmerken.

‘Bent u rechercheur De Klerck?’ vroeg hij weifelend. ‘Bent u degene die de veronderstelde inbraak aan de Eendrachtsweg onderzoekt?’

‘U bedoelt de insluiper bij GreenDreamInvest?’

‘Die bedoel ik, ja,’ zei de man, tevreden knikkend. ‘Mij is ter ore gekomen dat u iemand hebt aangehouden. Ik moet u daarover dringend spreken. Het is belangrijk, het kan niet wachten.’

De Klerck knikte begrijpend.

‘Loopt u dan maar even mee naar een aangiftekamer. Daar kunnen we in alle rust praten.’

Hij ging de late bezoeker voor. In aangiftekamer 1 bood hij hem een stoel aan. Zelf nam hij achter de desk plaats.

‘Goed, om te beginnen, met wie heb ik het genoegen?’

De bezoeker knoopte de mantel open. Eronder droeg hij een parelgrijs colbertje met een wijnrode stropdas. In het knoopsgat van de rechter revers stak een witte anjer, enigszins geplet door de mantel. Zijn hand bewoog zich naar de rand van de hoed, maar kennelijk bedacht hij zich en liet zijn hand weer zakken.

‘Mijn naam is Bovend’Eerdt… Bart Bovend’Eerdt.’

Uit de rechterzak van zijn colbert viste hij een kaartje op en overhandigde dat. Tot zijn verrassing zag De Klerck dat het een bibliotheekpas was.

‘Voor de juiste spelling, ziet u. Een apostrof in de naam is hoogst ongebruikelijk, maar ik sta op de correcte spelling. Let ook op de dt op het eind.’

Rechercheur De Klerck gaf de pas met een glimlach terug.

‘De spelling is mij bekend,’ zei hij. ‘Vier weken geleden was uw vrouw hier. U bent de eigenaar van GreenDreamInvest, de vermogensinvesteerder. Uw echtgenote deed aangifte omdat u…’

Bart Bovend’Eerdt viel hem glimlachend in de rede.

‘Omdat ik op zakenreis was. Ach ja, dat is natuurlijk zo. U hebt Kiki gesproken. Ja, dan kent u de juiste spelling al. Ja, GreenDreamInvest is mijn firma. Een familiebedrijf. Mijn vader begon er dertig jaar geleden mee. Hij richtte zich op industrieel vastgoed. Toen de crisis tien jaar geleden begon, besloot ik het roer om te gooien. Ik veranderde de bedrijfsnaam. Met GreenDreamInvest willen wij de groene droom werkelijkheid maken. We investeren in windenergie, zonneparken, noem maar op.’

‘Een lucratieve business?’

‘Ja,’ zei hij aarzelend. ‘Onze klanten krijgen een fors rendement.’

De Klerck glimlachte.

‘Maar…?’

Met een wijsvinger masseerde Bovend’Eerdt zijn snor.

‘Nieuwe klanten werven wordt lastiger,’ gaf hij toe. ‘De laatste tijd is er meer concurrentie. Prijzen zakken, marges nemen af. We hebben een aantal tegenvallers moeten incasseren. Investeerders trokken zich terug.’

De Klerck keek hem schuins aan.

‘U hebt personeel moeten ontslaan?’

Bovend’Eerdt knikte gelaten.

‘Helaas… een noodzakelijke afslanking. Snoei een fruitboom en hij levert betere vruchten op. De prognoses zijn goed, nu de gaskraan in Nederland dichtgaat. De energietransitie is een trending topic. Iedereen is zich ervan bewust dat er iets moet gebeuren, maar veel mensen weten niet hoe. Wij, als professionals, springen in dat gat.’

De Klerck knikte, zichtbaar onder de indruk.

‘Een maand geleden was er in uw kantoor een insluiper.’

Bart Bovend’Eerdt liet een diepe zucht ontsnappen. Hij masseerde zijn snor.

‘Een onfortuinlijke vergissing.’

‘Een vergissing?’

‘Hebt u het dossier al aan de officier van justitie overgedragen?’

Rechercheur De Klerck schudde zijn hoofd.

‘De zaak is nog niet gesloten,’ zei hij voorzichtig. ‘We hebben al wel een verdachte aangehouden. Hij heeft nog geen bekentenis afgelegd. De beelden die uw vrouw ons heeft gegeven, moeten genoeg zijn voor een veroordeling.’

Bovend’Eerdt strekte zijn rug.

‘Ik wil dat de zaak wordt geseponeerd. Geen vervolging. Ik ken de officier van justitie persoonlijk. Ik zal hem bellen en het uitleggen.’

‘Wat wilt u uitleggen?’ vroeg De Klerck, lichtelijk verbaasd.

‘Dat het een misverstand is,’ antwoordde de zakenman. ‘Er is niets gestolen, niets van waarde tenminste. Ik ben hier om uw verdachte vrij te krijgen, al is dat het laatste wat ik doe. Ziet u, het zit zo…’ De zakenman masseerde weer zijn snor. ‘Hoe zal ik beginnen? Het was een weddenschap. Een weddenschap die ik met een vriend sloot. Ik ontving hem op kantoor. Na afloop stonden we buiten te praten toen hij zich plots voorover boog. Hij wees naar de deur. Dat slot, zei hij, is niet deugdelijk.’

De Klerck trok zijn wenkbrauwen iets op.

‘Niet deugdelijk?’

Bart Bovend’Eerdt knikte. ‘Dat waren zijn woorden. Ik stond perplex. Hij beweerde dat een moderne inbreker zich niet liet tegenhouden door zo’n knullig voordeurslot, zoals hij het noemde. Hij beweerde dat hij iemand kende die moeiteloos binnen zou komen.’

‘En die iemand was Fonk?’

Bovend’Eerdt trok de schouders op.

‘Wie hij in gedachten had, deelde hij niet. Ik dacht dat het bluf was, grootspraak. Hij ging nog wat verder. Hij zei dat zijn expert het slot zelfs zou kunnen openen zonder het te forceren, zonder een spoortje achter te laten.’

‘Zonder sleutel?’

‘Zonder een van de sleutels die ik en mijn medewerkers hebben. Natuurlijk geloofde ik er niets van.’

‘En u sloot een weddenschap?’

Bart Bovend’Eerdt knikte.

‘Precies. Daarom liet ik ook die verborgen camera op mijn kamer installeren. Ik vergat mijn vrouw over de sportieve uitdaging te vertellen. Daarna heb ik niet meer aan de weddenschap gedacht, tot mijn vrouw mij belde en me informeerde dat er ’s avonds iemand heimelijk ons kantoorpand had betreden.’

De Klerck knikte bevestigend.

‘Omdat hij op de beelden van de verborgen camera stond.’

‘Juist.’

‘Uw vrouw wist dus wel dat u die camera had geplaatst?’

Bart Bovend’Eerdt knikte glimlachend. Hij wreef weer over zijn snor.

‘Dat is een moderne, die automatisch een bericht verstuurt als hij opneemt. Mijn vrouw kreeg dat bericht binnen op haar smartphone en nam poolshoogte. Ziet u, het is een misverstand. Er was zelfs volgens de wet geen inbraak. Uw verdachte zit onschuldig vast. Ik sta erop dat u hem vrijlaat. Ik ga hier niet weg, tot u dat hebt gedaan.’

‘Wilt u dan niet weten hoe de verdachte kon binnenkomen?’

Bart Bovend’Eerdt haalde achteloos de schouders op.

‘Doet dat ertoe? Ik heb vandaag nog beide sloten laten vervangen door sluitwerk van de allerhoogste kwaliteit. Als uw verdachte het wenst, kan hij me vertellen hoe hij binnenkwam.’

‘Wie is de meneer met wie u die weddenschap sloot?’

Bart Bovend’Eerdt antwoordde niet onmiddellijk. Hij wreef over zijn voorhoofd, waarbij de hoed wat naar achteren schoof.

‘Hij wil niet dat zijn naam in dit verband wordt genoemd.’

Rechercheur De Klerck keek de zakenman met opgetrokken wenkbrauwen aan.

‘Waarom niet?’

‘Omdat het een politiezaak is. Hij moet aan zijn zakelijke belangen denken. Hoe dan ook, er is sprake van een onfortuinlijk misverstand. Ik zal niet accepteren dat een onschuldige nodeloos een nacht onder dit dak moet doorbrengen. Laat hem vrij, per direct!’

Ruben Klaver zat nog achter zijn bureau in de recherchekamer. De wijzers van de klok stonden beide bijna bovenaan.

‘Nog niet naar huis?’ informeerde De Klerck. ‘Onze dienst zit er allang op.’

De jonge rechercheur schudde zijn hoofd. Hij gebaarde naar zijn computer.

‘Ik wil eerst dit af hebben. Wie heb je gesproken?’

De Klerck gaf een uitgebreid verslag.

‘En? Heb je hem laten gaan?’

‘Fonk? Dat was ik eerst niet van plan. Ik heb zelden iemand meegemaakt die zo volhardend is als Bart Bovend’Eerdt. Hij had advocaat moeten worden. Hij bleef hartstochtelijk herhalen dat Fonk moest vrijkomen. Er was niets gestolen, het was een weddenschap, hij trok de aangifte van zijn vrouw terug.’

‘Merkwaardig,’ zei Klaver.

‘Uiteindelijk dreigde hij de officier van justitie te bellen.’

‘Je hebt Fonk dus wel vrijgelaten?’

De Klerck gaf niet direct antwoord. Hij slofte naar zijn bureau en plofte op zijn stoel.

‘Ik vond het beter gehoor te geven aan zijn wens,’ gaf hij toe. ‘Ik heb Fonk uit zijn cel laten halen. Een halfuur geleden zijn hij en Bovend’Eerdt gezamenlijk het bureau uitgewandeld. Als de beste vrienden.’

Ruben Klaver keek zijn collega verbijsterd aan.

‘Het is toch niet te geloven,’ riep hij smalend. ‘Dat je je zo hebt laten inpakken. Had ik van jou niet verwacht. Een weddenschap? Belachelijk.’

De Klerck glimlachte beminnelijk.

‘Dat verhaaltje geloofde ik ook voor geen moment. Waarom zou Jacco Fonk blijven zwijgen als het alleen maar een weddenschap betrof? Had hij dat meteen toegegeven, dan had hij al veel eerder op vrije voeten kunnen zijn.’

‘Misschien was Fonk daarover door niemand ingelicht,’ opperde Klaver.

De Klerck wreef nadenkend over zijn stoppelige kin.

‘Dat zou kunnen. Weet je wat ik vreemd vind? De insluiping vond plaats toen Bovend’Eerdt op zakenreis was. Ik kan me niet voorstellen dat Kiki Bovend’Eerdt, zijn vrouw, hem niet meteen op de hoogte stelde. Als hij haar vervolgens had ingelicht, had zij dat misverstand een maand geleden reeds uit de wereld kunnen helpen.’

Klaver keek hem verrast aan.

‘Vreemd, inderdaad.’

‘Het was ook veelzeggend dat Bovend’Eerdt niet de naam wilde noemen van degene met wie hij de weddenschap aanging. Ik durf te wedden dat die persoon helemaal niet bestaat.’

‘Je bedoelt dat hij is bedacht om Jacco Fonk vrij te krijgen?’

‘Juist.’

Klaver keek hem belangstellend aan.

‘Er klopt dus helemaal niets van zijn verhaal. Toch heb je Fonk laten gaan.’

‘Ja.’

‘Waarom?’

‘De zaak is te onbeduidend. Nu de enige belanghebbende geen vervolging wenst, zal de officier van justitie de zaak nooit doorzetten. Als ik Fonk hier langer had gehouden, was dat enkel om mijn persoonlijke nieuwsgierigheid te bevredigen.’

‘Wat zou erachter kunnen zitten?’ vroeg Klaver.

‘Daarnaar kunnen we slechts gissen. Misschien was het een insluiping in opdracht van een zakelijke rivaal. Misschien is de opdrachtgever een oud-medewerker van Bovend’Eerdt. Zo kan Fonk aan een sleutel zijn gekomen.’

Ruben Klaver hield zijn handen vertwijfeld omhoog.

‘Maar waarom dan hem vrijpleiten?’

Rechercheur De Klerck haalde de schouders op.

‘Wellicht omdat Bovend’Eerdt het met die rivaal al in de minne heeft geschikt. Vrijlating van Fonk in ruil voor…’

Hij stokte. De telefoon van Klaver rinkelde.

De jonge rechercheur nam op en luisterde. Zijn gezicht trok bleek weg. Hij legde zijn mobiel neer.

‘Dat was de wachtcommandant weer,’ zei hij. ‘Er hangt een dode aan de Erasmusbrug.’

2.

Door het late uur was het rustig in de stad. Zonder oponthoud reed De Klerck de rechercheauto in minder dan twee minuten naar de rivier. Het gedeelte van de brug bestemd voor fietsers en voetgangers, bij de opgangen naar de brug, was afgezet. Autoverkeer kon evenwel ongehinderd door.

Een ambulance met zwaailicht stond op het Willemsplein. Gelukkig was het droog geworden, maar er stond een stevige wind.

De agent bij het afzetlint was jong. Hij had een bol, vlezig gezicht. De klep van zijn politiepetje zweefde in een fraaie boog, als een afdakje, boven zijn ogen. Hij zag asgrauw.

‘Mijn eerste zelfmoord,’ stamelde hij.

‘Is het zelfmoord?’

De agent knikte.

‘Een voorbijganger zag het gebeuren, een minuut of zes geleden. Hij vertelde me zijn verhaal. De zakenman, zei hij, klom op de reling en liet zich achterover tuimelen. De getuige zag pas daarna het koord dat aan de leuning was vastgemaakt en het bungelende lichaam eronder. Een grote schok.’

De Klerck gebaarde.

‘Waar is die ooggetuige nu?’

‘Hij werd onwel. Hyperventilatie en shock. Ik heb de ambulance laten komen.’

‘Is het dan zeker dat hij dood is?’

‘H-hoe bedoelt u?’ vroeg de agent.

‘Degene die sprong. Is hij dood?’

‘H-hoezo?’

‘Een poging tot zelfmoord door ophanging hoeft niet direct dodelijk te zijn,’ legde De Klerck haastig uit. ‘Als de val niet diep genoeg is… de nek niet breekt… kan de doodstrijd soms tot twintig minuten duren.’

De agent trok doodsbleek weg. Plots draaide hij zich om en holde de brug op. Zijn petje vloog de lucht in en belandde op de rijbaan. Klaver en De Klerck volgden.

Het was niet ver. De jonge agent sjorde al aan het koord. Het gewicht dat eraan hing, was te zwaar. Een andere diender sprong hem bij.

De Klerck greep de leuning beet en loerde in de diepte. Vijf meter lager bungelde een man. Zijn haren wapperden in de wind, evenals de witte sjaal die uit de zwartwollen mantel hing. De volle snor kwam hem bekend voor. De hulp kwam rijkelijk te laat. Het hoofd hing in zo’n hoek dat de eigenaar van GreenDreamInvest onmogelijk nog in leven kon zijn.

De Klerck duwde zijn duimen in zijn oksels. De andere vingers omknelden zijn bovenarmen. In deze houding bezag hij het lichaam, dat de agenten behoedzaam op het brugdek hadden neergelegd. Bart Bovend’Eerdt had een blauwe, geplastificeerde waslijn gebruikt. Het koord sneed diep in zijn hals. Het gezicht was wat opgezwollen. De wollen mantel hing open. De wijnrode stropdas was verkreukeld, de anjer zag er verfomfaaid uit. Aan de achterkant van het hoofd was een kalende plek zichtbaar, die eerst onder de gleufhoed verborgen had gezeten. De hoed was nergens te bekennen.

De Rotterdamse speurder probeerde het gebeuren te begrijpen. Hoe kon iemand het ene moment…

Het geklikklak van hoge hakken deed hem achterom kijken. Met de band van de zware cameratas over haar schouder kwam forensisch fotografe Jeanne Jonker naderbij. Ze was geen onknappe verschijning met het krullende kastanjebruine haar dat rond haar gezicht deinde. Ze was gekleed in een luchtig avondjurkje, te luchtig voor de tijd van het jaar.

Haar gezicht kleurde rood van opwinding.

‘Het is me wat,’ mopperde ze goedmoedig en met twinkelende ogen. ‘Toen ze mij belden, was ik op een lustrumfeestje van de zeilclub. Als ik dit had geweten, had ik ander schoeisel en een wollen trui aangetrokken.’

‘De cameratas had je wel bij je?’

Jeanne Jonker lachte.

‘Altijd. In de kofferbak.’

Ze gebaarde naar het lijk.

‘Wat is hier gebeurd? Een zelfmoordenaar?’

‘Daar lijkt het op. Een getuige zag het voor zijn ogen gebeuren.’

Jeanne Jonker klakte haar tong afkeurend.

‘Jullie hebben hem al opgehesen. Wat doe ik hier nu nog? Het heeft toch helemaal geen zin om hier foto’s te maken? Alles is veranderd.’

‘Schiet toch maar wat plaatjes. Voor de zekerheid. Eerst van hem, daarna van het stuk waslijn dat nog aan de reling vastzit.’

Mopperend ging Jeanne Jonker aan de slag.

Rechercheur De Klerck blikte in de richting van de brugopgang. De menigte toeschouwers week uiteen om een donkerblauwe mini door te laten. Het autootje kwam bij het afzetlint tot stilstand. Dokter Goldschmitz, de jonge schouwarts van de regionale politie-eenheid Rotterdam, kroop eruit.

Rechercheur De Klerck stapte met uitgestoken hand op hem toe. De arts beantwoordde de begroeting met een ferme handdruk. Hij leek met zijn olijfkleurige huid, gekromde neus en glanzend zwarte, achterovergekamde haren op een bekend filmacteur uit de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw.

Dokter Goldschmitz keek ernstig.

‘Een verhanging. Zelfmoord?’

De Klerck knikte.

‘Daar heeft het veel van weg.’

De arts zuchtte diep. Het klonk vermoeid.

‘Dan is dit de vijfde voor mij deze maand. En maart is nog maar net begonnen.’

Goldschmitz dook weer in zijn auto. Met zijn zwartleren dokterstas kwam hij eruit. Hij gooide het portier dicht. Gezamenlijk stapten ze naar de plek waar het slachtoffer op het asfalt lag. De agenten en Klaver hadden schermen opgesteld die het lijk aan de onbeschaamde blikken van passerende automobilisten onttrokken.

De arts toverde een nieuw paar handschoenen van nitrilrubber uit zijn tas en trok ze voorzichtig aan.

‘Is al bekend wie het is?’

‘Bart Bovend’Eerdt.’

Door de manier waarop De Klerck de naam noemde, hield de schouwarts zijn hoofd scheef. Goldschmitz keek de Rotterdamse speurder belangstellend aan.

‘Kende je hem?’

‘Sinds vanavond. Ik had hem op het hoofdbureau.’

De wenkbrauwen van de jonge schouwarts gingen omhoog.

‘Was hij verdachte in een strafonderzoek?’

De Klerck schudde zijn hoofd.

‘Nee, hij kwam vertellen dat een diefstal in zijn kantoor geen diefstal was. Hij eiste de vrijlating van de crimineel. Dat Bovend’Eerdt een uur later zelfmoord zou plegen, heb ik niet voorzien.’

‘Bizar,’ vond dokter Goldschmitz.

Hij hurkte naast de zakenman neer en begon een minutieus onderzoek. Met een lampje scheen hij in de ogen van de dode.

Jeanne Jonker kwam zich afmelden.

‘Ik heb gedaan wat je wilde,’ zei ze. ‘Morgen krijg je alles. Zo goed?’

Heupwiegend liep ze weg, haar jurkje vrolijk wapperend in de wind. De Klerck keek haar na tot ze in de menigte verdween. Hij wendde zich tot Klaver, die kwam aanlopen.

‘Ik wil dat je de beelden van de camera’s op de brug opvraagt. En praat met de getuige die het heeft zien gebeuren. Maar blijf hier tot alles is afgewikkeld. Als dokter Goldschmitz klaar is, ga ik naar de Parklaan. Het is vlakbij.’

‘De Parklaan?’

‘Daar woont de weduwe… van Bart Bovend’Eerdt.’

Ruben Klaver zette grote ogen op. Zijn blik schoot naar de dode.

‘Is hij het?’

De Klerck knikte.

‘Zo laat nog op bezoek?’ vroeg zijn collega.

‘Als alles donker is, ga ik morgen terug. Maar het zou me niet verbazen als ze op de thuiskomst van haar man wacht.’

Dokter Goldschmitz kwam lenig overeind. Hij stroopte de handschoenen af en borg ze in zijn tas op. Hij tastte in zijn jaszak en haalde een pakje kauwgom tevoorschijn. Hij trok een plakje eruit, dat hij bevrijdde uit de zilverkleurige folie. Met snelle bewegingen vouwde hij het verse plakje tot een kubusje en propte dat in zijn mond. Een fruitige geur begon zich te verspreiden. Enkele ogenblikken stond de jonge arts vergenoegd en smakkend te kauwen.

‘Wat zijn je bevindingen?’ vroeg De Klerck.

Met de tong duwde dokter Goldschmitz de prop kauwgom in zijn wang.

‘De man is dood,’ begon hij met het belangrijkste. ‘De val heeft zijn nek gebroken. Een zogeheten hangman’s fracture, waarbij het ruggenmerg werd doorbroken. Hij raakte onmiddellijk verlamd, kon niet meer ademhalen en verloor in luttele seconden het bewustzijn. De diepe insnoering klemde de halsslagaders volledig af. Hij stierf ten gevolge van zuurstoftekort in de hersenen.’

‘Een relatief snelle dood,’ concludeerde De Klerck.

‘Heeft iemand het zien gebeuren?’ vroeg de arts, weer smakkend.

De Klerck knikte.

‘Een getuige zag hem over de reling klauteren en springen.’

‘Stond iemand erbij?’

‘Nee.’

Goldschmitz knikte met een ernstig gezicht.

‘Dan is het een uitgemaakte zaak. Een vrijwillige, zelfgekozen dood. Ik denk niet dat sectie nodig zal zijn. We hoeven de nabestaanden niet onnodig daarmee te belasten.’

Met een korte groet liep dokter Goldschmitz weg.

De Klerck hield er geen goed gevoel aan over. Het was hem te gemakkelijk. Zelfmoord. Het ging er bij hem niet in dat iemand het ene moment hartstochtelijk verzocht om de vrijlating van een verdachte, om het andere moment zijn eigen dood tegemoet te springen. Het was… bizar… tegenstrijdig. Het geordende brein van De Klerck zocht een verklaring.

Maar wat kon hij meer van dokter Goldschmitz verwachten? De arts had gedaan waarvoor hij kwam. Had hij om een gerechtelijke sectie moeten verzoeken? Wat kon dat meer opleveren dan dat het dood door verhanging was? De zaak was, beschouwd vanuit het perspectief van dokter Goldschmitz, zo klaar als een klontje. Het zoveelste zelfmoordgeval in een maand. De vraag naar het motief behoorde niet tot zijn takenpakket.

Tal van vragen tolden door het hoofd van de Rotterdamse speurder. Had Bart Bovend’Eerdt zich werkelijk vrijwillig van het leven beroofd? Kon hij de last van het leven niet meer aan? Of speelden er andere belangen mee? Wat was de verklaring voor deze drastische stap? Plotseling zakte De Klerck door de knieën en tastte in de zakken van de dode. In de rechterzak van het colbertje vond hij de bibliotheekpas. Waar hij eigenlijk naar zocht, vond hij niet. Er was geen afscheidsbriefje.

Diep in gedachten slenterde hij de brug af. In gedachten liep hij alles nog eens na. Er was iets wat hem eerder was ontgaan. Het was iets wat de jonge agent had gezegd. De ooggetuige had de zakenman op de reling zien klimmen. De zakenman. Hoe wist die getuige eigenlijk dat de man in de zwartwollen mantel een zakenman was?

Hij liep de statige Parklaan in. De woning van Bart Bovend’Eerdt bleek een imposant herenhuis waaruit een erker naar voren stak als een halve, veelhoekige toren van een middeleeuws kasteel. Langs het souterrain met getraliede raampjes liep een grauwe trap omhoog naar de donkerbruine toegangsdeur. Ondanks het late tijdstip brandde er licht achter de ramen van de erker. Vanuit het souterrain klonk het meelijwekkende gejank van een hond. Hadden honden een zesde zintuig? Voelde dit treurende dier aan dat zijn baasje nooit meer zou terugkeren? De Klerck schudde die gedachte van zich af. Bijgeloof.

Hij besteeg de treden. Het gelige licht van een straatlantaarn viel op een messing naamplaat met Drs. B.J.A. Bovend’Eerdt in gitzwarte letters. Opzij van de deur, stekend uit de gevel, hing een ouderwetse trekbel. De Klerck gaf er een ruk aan. Ver weg rinkelde een belletje.

Na enkele ogenblikken werd de deur geopend door een lange, statige vrouw. Ze droeg een stemmige, hooggesloten japon, met ter hoogte van haar hals een fraaie broche, gesneden uit ivoor. Het goudblonde haar was achterover gekamd en opgestoken in een knotje. Al bij de eerste ontmoeting, na de aangifte van inbraak, had hij haar rond de veertig geschat, mogelijk iets ouder. In een bleek gezicht schitterden helblauwe ogen. De trekken rond haar mond en neus waren hard, onvriendelijk.

Ze herkende hem niet onmiddellijk.

Rerchercheur De Klerck stelde zichzelf voor. Haar gezicht klaarde op. Hij vroeg of hij binnen mocht komen.

‘Gaat het weer over die inbraak?’ informeerde Kiki Bovend’Eerdt. ‘Mijn man is terug uit het buitenland. Als u hem wilt spreken, dan vindt u hem op kantoor.’

‘Zo laat nog?’

Het was net één uur geweest.

‘Hij werkt vaak tot zeer laat door.’

‘Ik kom voor u,’ zei hij en, gebarend naar de deuropening, voegde hij eraantoe: ‘Zullen we het binnen bespreken?’

Ze leidde hem door de hal naar een ruim, hoog vertrek. Een kroonluchter verspreidde een gezellige gloed. Eén wand werd in beslag genomen door een hoge kast vol boeken. In de erker stond een fraaie secretaire met daarop een schaakspel, bestaande uit grote ivoren speelstukken. Het antieke spel moest een kapitaal waard zijn.

Meer ivoor ontwaarde De Klerck op de salontafel: een delicaat stuk snijwerk dat een krokodil voorstelde en een kunstig beeldje van een Oosterse visserman.

Kiki Bovend’Eerdt gebaarde uitnodigend naar vier comfortabele fauteuils. Zelf nam ze het voortouw. Haar zithouding was stijf, met de knieën tegen elkaar. Afwachtend en een tikkeltje nerveus keek ze hem aan.

Rechercheur De Klerck vroeg zich af waar hij zou beginnen. Als hij haar direct de onheilstijding bracht, kon ze wel eens lange tijd onaanspreekbaar zijn. Eerst wilde hij weten onder welke omstandigheden Bart Bovend’Eerdt van huis was gegaan.

‘We hebben vandaag een verdachte aangehouden,’ zei hij.

Kiki Bovend’Eerdt leek wat te ontspannen.

‘Is dat de man op de beelden?’ vroeg ze.

De Klerck knikte.

‘Dat denken we, al weigerde hij een verklaring af te leggen.’

‘Weigerde?’

Hij glimlachte. De vrouw kon goed luisteren.

‘Uw man is vanavond bij ons geweest, op het hoofdbureau. Hij eiste de vrijlating van de verdachte. Hij zei dat het een misverstand was. Is u daarvan iets bekend? Wat heeft hij tegen u gezegd?’

Kiki Bovend’Eerdt fronste haar wenkbrauwen.

‘U overvalt me hiermee, meneer De Klerck. Dit is volkomen nieuw voor mij. Een misverstand? Welk misverstand dan?’

‘Uw man beweerde dat de insluiping niets anders was dan de uitkomst van een weddenschap. Een weddenschap die hij sloot met een vriend. Wat weet u daarvan?’

Kiki Bovend’Eerdt gaf geen antwoord. Ze keek hem verward aan.

‘Dit zegt u niets?’ vroeg hij. ‘Nee, daar was ik al bang voor. Uw man eiste vrijlating en drong daarbij zo aan, dat ik aan zijn verzoek gehoor gaf. Wat ik nu wil weten, is wat uw man tegen u heeft gezegd. Hij kwam terug van een zakenreis. Had u hem over de inbraak ingelicht toen hij nog weg was?’

‘Ja, diezelfde dag nog.’

‘Een maand geleden al?’

‘Ja.’

‘Wat zei hij?’

‘Hij schrok, natuurlijk,’ vertelde Kiki Bovend’Eerdt. ‘Hij zei dat hij maatregelen zou nemen zodra hij terug was. Maar waarom stelt u mij deze vragen? Als u de antwoorden wilt weten, waarom spreekt u hierover niet nogmaals met mijn man? Hij kan elk moment thuiskomen. En anders kunt u hem bereiken op zijn kantoor aan de Eendrachtsweg.’

‘Wanneer was hij terug?’

‘Vanochtend vroeg,’ zei de weduwe. ‘Hij moest naar kantoor voor een afspraak. Hij zei dat het laat kon worden, dat ik niet op hoefde te blijven. Maar ik wacht altijd op hem.’

Rechercheur De Klerck slikte.

‘Uw man is met onze verdachte vertrokken. Enige tijd later ontving ik het bericht dat iemand zich aan de Erasmusbrug had verhangen.’

Haar mond viel wat open, de ogen sperden zich wijd open.

‘W-wie was het?’

‘De officiële herkenning moet nog plaatsvinden, maar ik denk dat het uw man was.’

Kiki Bovend’Eerdt perste haar lippen op elkaar, vechtend tegen de tranen. Binnen enkele tellen had ze zichzelf hervonden. Hij bewonderde haar zelfbeheersing.

‘W-was het zelfmoord?’

‘Dat is de conclusie van de schouwarts. Hebt u het zien aankomen?’

Kiki Bovend’Eerdt schudde fel haar hoofd.

‘Hebt u redenen om te geloven dat uw echtgenoot tot deze wanhoopsdaad in staat was?’

Ze dacht even na.

‘Bart was de laatste tijd zichzelf niet meer, nog voor hij op reis ging. Er was iets gebeurd waardoor hij onder hoogspanning stond. Het ging niet goed met het bedrijf. Hij moest uiteindelijk iedereen ontslaan. Dat viel hem verschrikkelijk zwaar.’

De Klerck knikte begripvol.

‘Hoe lang was u met hem gehuwd?’

‘Nog maar drie jaar. Bart was eerder getrouwd geweest. Zijn eerste vrouw stierf aan een agressieve vorm van multiple sclerose. Uit dat huwelijk is Vera geboren.’ Een diepe zucht ontsnapte uit haar mond. ‘Acht jaar, en nu leven haar beide ouders al niet meer.’

‘Het is keihard.’

‘Is…’ begon Kiki Bovend’Eerdt aarzelend. ‘Is het nodig dat ik hem identificeer? Ik bedoel… Ik wil afscheid van Bart nemen. Weet u, vanochtend, voor hij vertrok… hij kuste me af zoals hij dat zelden doet. Ik stond er niet zo bij stil. Bart was nooit zo uitbundig. Maar nu… als ik terugdenk… was het misschien wel een soort afscheid.’

Haar ogen schoten vol tranen.

3.

De nieuwe dag was al in volle gang. Een vriendelijk zonnetje deed de golven op de Nieuwe Maas schitteren. Een binnenvaartschip, zwaar beladen met bergen zand, doorploegde het water. De zware boeggolf rolde aan op een vliegensvlugge watertaxi en tilde het bootje op en liet het onelegant neerkomen. De taxi voer onverstoorbaar door.

De Klerck hield zich aan boord stevig vast en genoot. Hoe vaak was hij door de jaren heen de rivier overgestoken? Duizenden keren minstens. Nooit kon hij er genoeg van krijgen. Hij hield van de levensader die door de stad kronkelde. Hij hield van Rotterdam en hoe de stad altijd weer moeilijke tijden te boven kwam. Een bedrijvige, ijverige stad.

Hij sloeg alles gade door een zonnebril van donkergekleurd polycarbonaat. Door een aangeboren, genetische afwijking konden zijn ogen niet tegen de ultraviolette straling in zonlicht. Vooral de zomerzon was voor hem een kwelling zonder bril met uv-filter. In de ergste periode, van mei tot en met juli, draaide hij het liefst de late en nachtdiensten.

De Willemsbrug kwam in zicht. De watertaxi schoot eronderdoor en legde aan bij de lange steiger aan de Boompjeskade. De Klerck groette de schipper en stapte uit. Hij sjouwde zijn vouwfiets mee die hij op de kade uitklapte. Op het zadel gezeten trapte hij langs het vlaggenmuseum. Aan bijna tweehonderd masten wapperden veelkleurige vlaggen van alle nationaliteiten die in de Maasstad vertegenwoordigd waren.

Via de deftige Regentessebrug liet hij het havengebied achter zich. Hij stak de Blaak over. In de voetgangerszone ter hoogte van de Hoogstraat remde hij af. Een groepje scholieren riep hem spottende opmerkingen na. Hij begreep hen wel. Het zag er ook een beetje mal uit, zo’n keurig geklede man op een veel te klein fietsje. Het deerde hem niet.

Achter het stadhuis langs bereikte hij de hoofdingang van het bureau. Hij klapte de fiets in. Door een naar buiten stappende agent schoven de deuren al open.

Patrick van Gessel, de norse wachtcommandant, stond achter de balie. Van Gessel zag er norser uit dan anders, alsof hij slecht had gegeten. Hij tikte veelbetekenend op zijn horloge.

De Klerck stak zijn duim op.

‘Blij dat de jouwe nog wel werkt, Patrick,’ riep hij in een plotselinge jolige bui.

‘Lag je weer in je bed te meuren? Je dienst is allang begonnen, De Klerck.’

‘We hadden tegenwind op de Nieuwe Maas.’

De wachtcommandant reageerde met nukkig hoofdschudden. ‘Zet je wel je telefoon aan? Gisteravond hebben we je twee keer niet kunnen bereiken.’

‘Klaver toch wel?’

‘Ja, maar als ik jou bel, wil ik jou spreken.’

De Klerck zwaaide amicaal. Hij begreep niet de noodzaak om alsmaar bereikbaar te zijn als hij Klaver bij zich had. Hij hield er niet van gebeld te worden. Als hij in gedachten was verzonken… een zaak overdacht… wenste hij niet gestoord te worden.

Nadat hij de vouwfiets naar de bergruimte had gebracht, holde hij energiek de trap op.

Ruben Klaver zat achter zijn bureau, turend naar de computermonitor.

Hij keek geamuseerd op.

‘Ben je daar toch nog? Ik dacht, die ligt tot diep in de middag op één oor.’

De Klerck schudde zijn hoofd, grinnikend.

‘Zolang kan ik niet zonder mijn leuke collega’s. Wat heb je daar? Zijn dat de bewakingsbeelden van gisteravond?’

Klaver knikte.

‘Het is precies zoals de ooggetuige zei. Bart Bovend’Eerdt liep de brug op, knoopte het ene uiteinde van de waslijn aan de reling vast, klom omhoog, en liet zich achterover vallen. Tijdens die val verloor hij de hoed. Die moet in de rivier zijn gevallen. Het zijn akelige beelden. Niemand kon de opzet verijdelen. Niemand was in zijn buurt.’

‘Laat eens zien.’

De jonge rechercheur spoelde de beelden terug en liet ze weer afspelen. Bovend’Eerdt deed wat geheimzinnig. Ondanks de gleufhoed was te zien hoe hij spiedend om zich heen blikte. Toen hij zag dat hij alleen was, leunde hij voorover tegen de reling. Het duurde enkele tellen. Hij draaide zich om, met de rug tegen het hekwerk. Met de palmen op de reling sprong en duwde hij zich op. Hij landde met zijn billen op de bovenrand. Lang bleef hij niet zitten. Hij zette zich af en tuimelde achterover uit beeld.

Een andere camera toonde hetzelfde akelige tafereeltje vanuit een andere hoek. Hier was te zien hoe de val met een ruk tot stilstand kwam… hoe het lichaam nog een tijdje wild bungelde en om z’n as draaide.

‘Afschuwelijke beelden,’ vond Klaver.

‘Had de ooggetuige nog wat toe te voegen?’

‘Nee. De ambulancebroeders hadden hem al naar huis gestuurd. Zijn naam, adres en telefoonnummer staan genoteerd. Is het belangrijk dat we hem spreken? De beelden zeggen toch genoeg?’

‘Waarschijnlijk wel.’

Ruben Klaver keek hem schuins aan.

‘Maar?’

De Klerck wreef over zijn stoppelige kin.

‘Er was iets wat hij zei. Misschien is het niet belangrijk. Hij zei tegen de agent dat de zakenman op de reling klom voor hij sprong.’

Klaver knikte begrijpend.

‘Je bedoelt… zakenman… hoe kon hij dat weten?’

‘Zoals ik al zei, het hoeft niets te betekenen. Misschien zei hij dat vanwege de deftige uitdossing van Bovend’Eerdt. Of hij heeft hem herkend. Bovend’Eerdt kan eens in de krant hebben gestaan.’

‘Of de ooggetuige was een klant van GreenDreamInvest.’

De Klerck knikte en liep naar zijn bureau.

Ruben Klaver kuchte.

‘Na jou heb ik de zakken van de dode nog eens grondig doorzocht,’ zei hij. ‘Hij had vrijwel niets bij zich, behalve die bibliotheekpas. Geen portefeuille, geen telefoon, zelfs geen sleutels. Alsof hij alles heeft achtergelaten, letterlijk en symbolisch. Heb jij nog de weduwe gesproken?’

De Klerck knikte.

‘Volgens Kiki Bovend’Eerdt was haar man al enige tijd zichzelf niet. Toen hij gisterochtend afscheid van haar nam, kuste hij haar uitbundiger dan ze gewend was. Achteraf denkt ze dat hij zich al had voorgenomen er een einde aan te maken.’

‘Liet hij bij haar een afscheidsbriefje achter?’

‘Ik mocht rondkijken. Ik heb niets gevonden. Zolang we geen afscheidsbriefje hebben, kennen we zijn motief niet. Niet zeker, tenminste. Ze zal haar man moeten identificeren. Ik heb afgesproken dat jij haar vanmiddag naar het mortuarium begeleidt.’

De Klerck graaide in zijn broekzak en hield een ring met vier sleutels omhoog.

‘Deze heeft ze me geleend. Als je klaar bent, gaan we naar de Eendrachtsweg om daar een kijkje te nemen.’

‘Hebben we zoveel sleutels nodig?’ vroeg Klaver.

De Klerck glimlachte.

‘Dit zijn de reservesleutels die Kiki Bovend’Eerdt heeft,’ legde hij uit. ‘Eén sleutel is van hun woning, een andere van hun vakantiehuisje op de Veluwe, de overgebleven twee zijn van het kantoorpand.’

‘Maar de sloten zijn toch vervangen?’

‘Het zou me niet verbazen, als dat niet blijkt te kloppen.’ De Klerck kwam overeind. ‘Kom, we gaan.’

Ruben Klaver aarzelde nog.

‘Je wilt zoeken naar dat briefje?’

De Klerck knikte.

‘Waarom doe je zoveel moeite?’ vroeg Klaver verbaasd. ‘De zaak is toch zo klaar als een klontje?’

‘Mijn gevoel zegt dat er meer achter zit. Het blijft merkwaardig dat Bovend’Eerdt om Fonks vrijlating verzocht. Bovend’Eerdt vertrok samen met Fonk.’

Klaver knikte begrijpend.

‘Je bedoelt… Jacco Fonk moet erbij betrokken zijn.’

‘Ja, dat is mijn denktrant. Misschien was de zelfmoord toch niet zo vrijwillig.’

Via de Schiedamsesingel reden ze de Eendrachtsweg in. Links, achter een groenstrook, lag de trambaan.

‘Er is nergens ruimte om te parkeren,’ mopperde Ruben Klaver.

‘Zet de auto zolang maar op de stoep. We hoeven niet lang binnen te zijn.’

Klaver parkeerde pal voor het pand. De twee rechercheurs stapten uit en liepen naar de monumentale eiken toegangsdeur. Op een plaat van doorzichtig kunststof stond in glimmende goudkleurige letters “GreenDreamInvest – For the future’s interest”. Achter hen denderde de tram van de RET voorbij.

De Klerck pakte de ring met sleutels en stak de juiste in het slot. Hij paste.

Klaver legde een hand op zijn schouders.

‘Zou er personeel aanwezig zijn?’

‘Volgens Kiki Bovend’Eerdt werd al het personeel ontslagen.’

‘Maar hij beweerde toch wat anders?’

De Klerck schudde zijn hoofd, glimlachend.

‘Hij formuleerde het wat positiever, minder dramatisch. Hij noemde het een noodzakelijke afslanking. Snoei een fruitboom en je krijgt betere vruchten.’

De Klerck draaide de sleutel. Met de andere hand duwde hij de deur open. Ze stapten een portaal binnen met witte en zwarte vloertegels. De lens van een bewakingscamera registreerde hun binnenkomst. Er hing een muffige lucht.

Een houten trap voerde hen omhoog naar de bel-etage. Ze kwamen in een brede hal met smetteloos witte wanden. Een desk stond er verlaten bij. Het was er stil. Doodstil. Hun voetstappen klonken er hol.

Drie deuren gaven toegang tot ruime, hoge kamers met bureaus. De kantoren van de ontslagen medewerkers. Aan de muren hingen ingelijste foto’s van windparken en zonnecollectoren. Nergens een aanwijzing dat Bart Bovend’Eerdt hier gisteravond was geweest. De kamers maakten een desolate indruk.

Op de bovenste etage hadden ze meer geluk. Hier was, aan de voorzijde, de kamer van Bovend’Eerdt zelf. Tot zijn verrassing zag De Klerck dat de deur wijd open stond. Het was een ruim vertrek met een immens bureau van glanzend teakhout. Erachter stond een brede leren stoel met hoge rugleuning.

Voor hij naderbij kwam, liet hij zijn blik door het vertrek dwalen. Er lag een parketvloer met visgraatmotief. Rechts stond een oude brandkast, gesloten. Daarnaast metalen dossierkasten. Het maakte een wat zielloze indruk. Achter het bureau waren dubbele deuren die toegang boden tot een klein balkon, waaruit een vlaggenmast oprees. Er was een fraai uitzicht op de trambaan en de Westersingel daarachter.

Verschillende items lagen op het bureau. Een smartphone, een ring met vier sleutels en de portefeuille van de dode zakenman. Achtergelaten, alsof hij wist dat hij ze niet meer nodig had. Klaver had gelijk. Bovend’Eerdt liet alles achter, zowel letterlijk als symbolisch, om uit het leven te stappen. Alles, behalve de bibliotheekpas.

Op het bureau lag een vel papier. In een sierlijk handschrift was een korte tekst geschreven.

“Liefste, dit is mijn afscheid. Ik zet de laatste stap omdat ik geen andere uitweg zie. Zorg goed voor Eva. Bart.”

‘Eva?’ vroeg Klaver.

‘Zijn dochtertje, uit zijn eerste huwelijk.’

De blik van De Klerck gleed naar een foto van Kiki Bovend’Eerdt, gevat in een ivoren lijstje. Hij was hier op een avond geweest, kort nadat deze vrouw aangifte had gedaan. De collega’s van Forensische Opsporing waren bezig met het technische onderzoek. De ouderwetse brandkast was een makkie voor de insluiper. Toch was Jacco Fonk bij binnenkomst betrapt doordat Bovend’Eerdt een camera in deze kamer verborgen had, waarvan de lens gericht was op de afgesloten toegangsdeur. Zogenaamd geplaatst wegens een weddenschap met een niet nader genoemde vriend.

Fonk had, bij het betreden van het pand, een bivakmuts gedragen die zijn gelaatstrekken verborg. Boven had hij de muts uitgetrokken, waardoor hij vol in beeld kwam bij het betreden van deze kamer. Kennelijk had hij van de eerste camera in het halletje beneden geweten, van deze niet. Waarom vond hij de bivakmuts nodig? Het was raar dat hij, alleen maar vanwege een weddenschap, zich had vermomd. Of kende hij de achtergrond… de weddenschap… niet?

De insluiping, concludeerde De Klerck, was vermoedelijk niet zo onschuldig geweest. Maar wat was dan het oogmerk?

Ruben Klaver kuchte.

‘Zouden ze hier allebei zijn geweest?’ vroeg hij.

‘Wie?’

‘Bovend’Eerdt en Jacco Fonk. Ze liepen gezamenlijk bij het bureau weg.’

De Klerck trok de schouders iets op.

‘Daar is gemakkelijk achter te komen. Laat iemand van Forensische Opsporing komen om de opnames van de twee beveiligingscamera’s veilig te stellen. Loop daarna naar de buren. Wellicht heeft iemand gisteravond iets gehoord of gezien.’

Nadat hij beneden de deur had horen dichtvallen, liet De Klerck zijn blik nog eens ronddwalen. Hij opende de laden van het bureau. Niets bijzonders. Hij probeerde de dossierkasten en bladerde enkele mappen door. Hij zocht een aanwijzing… iets waaruit bleek dat de zelfmoord van Bart Bovend’Eerdt niet vrijwillig was.

Hij probeerde het op de bel-etage.

In het halletje beneden hoorde hij de deur opengaan. Klaver was kennelijk sneller terug dan hij had verwacht.

Plots hield hij zijn adem in. Was het wel Klaver? Er was iets vreemds gaande. Weer viel hem op hoe stil het hier was. Waarom kwam de binnenkomer de trap niet op? Hij ademde diep in. Er hing een vage sigarettengeur in de lucht.

Er kraakte een plank. Iemand ging heimelijk de trap op naar de bovenste verdieping. Zo geruisloos mogelijk stapte De Klerck de kamer uit. Onder aan de trap luisterde hij. Het geluid van voetstappen boven was nu duidelijk hoorbaar. De geur van sigaretten hing in het trappenhuis ook sterker. Iemand meende alleen in het pand te zijn.

Rechercheur De Klerck sloop de insluiper achterna. De speurder meed de trede waarvan hij vermoedde dat hij kraakte.

In het kantoor van Bovend’Eerdt stond een man over het bureau gebogen. De hand strekte zich uit naar het afscheidsbriefje. De Klerck besloot zijn aanwezigheid kenbaar te maken. Hij klopte luid op de open deur.

De man keek abrupt op. In zijn ogen glansde angst.

‘W-wie bent u?’ stamelde hij.

‘Mijn naam is De Klerck,’ zei de speurder. ‘En ik ben verbonden aan de recherche van de politie-eenheid Rotterdam. Wie bent u en wat doet u hier?’

‘R-recherche, zei u?’

‘Wie bent u?’

‘M-mijn naam is Wouter… Wouter van den Bosch. Ik ben, eh… was… accountmanager bij GreenDreamInvest.’

Hier eindigt het fragment.

Rechercheur De Klerck en het doodvonnis is het eerste deel in de De Klerck-serie. Schrijver P. Dieudonné werkt inmiddels aan het vervolg.

De e-books van E-Pulp Publishers

Onze auteurs

Anne van Doorn

M.P.O. Books

Eugenius Quak

P. Dieudonné

Schrijver: Anne van Doorn

Serie: Recherchebureau Corbijn

Jaarlijks blijven vele politieonderzoeken onopgelost. Recherchebureau Corbijn - Research & Discover is specialist in onopgeloste mysteries. Zaken waarvoor de politie geen tijd meer heeft en die op de plank blijven liggen. Robbie Corbijn en assistente Lowina de Jong ontrafelen elk raadsel.

Meer informatie: www.annevandoorn.be

Anne van Doorn - De ouders keerden niet terug

Tien jaar geleden verdwenen de ouders van Ezzet (zeven jaar) tijdens een wandeling in de bossen van het Noordhollands Duinreservaat. Het Irakese vluchtelingengezin verbleef illegaal in Nederland. Enkele dagen na de raadselachtige verdwijning werd Ezzet ontvoerd. Het lijk van zijn vader werd later zwaar verminkt in de duinen teruggevonden. Deze complexe zaak is altijd een mysterie gebleven.

“Anne van Doorn heeft met De ouders keerden niet terug een verrassend leuk detective-achtig mysterie geschreven” - Thrillzone.nl

“Verdienstelijke plot” - Detective en Thrillergids

“Goed uitgewerkte karakters” - Vrouwenthrillers.nl

“De auteur heeft zonder twijfel een vlotte pen” - Biblion

Anne van Doorn | De ouders keerden niet terug | 81.500 woorden | 6,95 euro | 9789492715050 | mei 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De dichter die zichzelf opsloot

Cornelis Meijer is ervan overtuigd dat zijn vader geen zelfmoord heeft gepleegd, zoals de politie denkt. Zijn vader, die dichter was, sloot zich op in zijn tuinhuisje en schoot zichzelf voor het hoofd. Of was het een moord? Om een antwoord op die vraag te vinden, reizen Robbie Corbijn en Lowina de Jong naar de Veluwe, waar het drama plaatsvond. Daar wijst alles erop dat de dichter de hand aan zichzelf sloeg, maar Robbie Corbijn heeft bedenkingen.

“De gesloten kamer-methode is nauwgezet en grotendeels origineel” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De dichter die zichzelf opsloot | 7.800 woorden | gratis | - | mei 2017
Gratis bij aanmelding voor de nieuwsbrief van E-Pulp Publishers.
Meer informatie

Anne van Doorn - De geliefde die in het veen verdween

Bijna zeven jaar geleden verdween vastgoedhandelaar Guido Eickhout in de Hoge Venen in België. Hij werd al enige tijd belaagd door criminelen. Zijn verloofde Ingeborg Greshoff kan zich bij de vermissing niet neerleggen. Zij schakelt recherchebureau Corbijn in om het lichaam van Eickhout op te sporen, zodat ze haar geliefde een fatsoenlijke begrafenis kan geven. Robbie Corbijn komt erachter dat er in het gebied al vaker mensen zijn verdwenen, waarvan sommigen nooit meer werden teruggevonden. Zijn opdracht lijkt daarom bij voorbaat een onmogelijke zaak.

“Een plot die even knap en ingewikkeld is als alles van Ellery Queen of Edward D. Hoch” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De geliefde die in het veen verdween | 9.500 woorden | 1,95 euro | 9789492715067 | juni 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De arts die de weg kwijt was

Dokter Thomas van Ooijen heeft pas een huisartsenpraktijk overgenomen in het Laakkwartier in Den Haag. Om één uur ’s nachts wordt hij opgeroepen voor een spoedgeval. Zijn vrouw wacht daarna tevergeefs op zijn terugkeer. Als zij de patiënt opbelt die haar man te hulp riep, blijkt deze van niets te weten. De doktersvrouw belt het alarmnummer. De politie vindt dokter Van Ooijen ’s ochtends vroeg terug bij het Kurhaus in Scheveningen. De arts is dronken en herinnert zich niets van de afgelopen nacht. Recherchebureau Corbijn moet uitkomst bieden in deze zeer uitzonderlijke zaak.

Anne van Doorn | De arts die de weg kwijt was | 8.700 woorden | 1,95 euro | 9789492715098 | juli 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - Het joch dat grenzen overschreed

Geertruida Smelinck is veroordeeld voor de moord op haar negenjarige buurjongen Ward. Zij heeft hem met een roestige staaf gespietst toen hij rijpe appels uit haar tuin stal. Advocate Elvira Guikema gelooft echter in de onschuld van haar cliënte. Zij huurt Robbie Corbijn in om de waarheid te ontdekken. Corbijn en zijn assistente Lowina de Jong reizen naar een verpauperd dorpje op het Groningse platteland. Is er sprake van een gerechtelijke dwaling, of zit Geertruida Smelinck toch niet onschuldig vast?

“Ik houd erg van de achtergrond en verteltrant van dit verhaal” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | Het joch dat grenzen overschreed | 10.800 woorden | 1,95 euro | 9789492715104 | augustus 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De vluchteling die alles achterliet

Twintig jaar geleden verdween Susanne Westera van het eiland Terschelling, waar zij met haar ouders woonde. Het lijkt erop dat Susanne zelf de benen nam, samen met haar vriend Nedim Hodžic, een vluchteling uit Bosnië. In de maanden voor haar verdwijning ging ze elke week met de boot naar Harlingen om al haar spaargeld op te nemen. Nu, twintig jaar later, zijn beide personen nog spoorloos. Haar doodzieke vader wil nog één poging doen zijn geliefde dochter te vinden.

“Een klassiek voorbeeld van ouderwets-goede misleiding en ambachtelijk plotten” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De vluchteling die alles achterliet | 8.700 woorden | 1,95 euro | 9789492715111 | september 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De boerin die niet wilde sterven

Lowina de Jong loopt stage bij een recherchebureau in Enschede. Daar maakt ze kennis met verpleegster Liberty Pinho, die werk zoekt. Liberty heeft een sollicitatiegesprek gehad met huisarts H.J. de Vries in Bunnik, voor een baan als inwonend verpleegster voor een terminaal zieke patiënte. De arts stelde zeer ongebruikelijke arbeidsvoorwaarden. Na dat gesprek kwam Liberty erachter dat er in Bunnik geen huisarts H.J. de Vries is. Is deze baan wel vertrouwd, of zit er iets anders achter? Lowina de Jong stuit met haar op een duister geheim.

“Dit verhaal zal vooral gewaardeerd worden door lezers die houden van Joseph Sheridan Le Fanu en Wilkie Collins” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De boerin die niet wilde sterven | 10.600 woorden | 1,95 euro | 9789492715159 | oktober 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - Het meisje dat bleef rondhangen

Een eenzijdig auto-ongeluk is meestal geen reden voor Robbie Corbijn om in actie te komen. Wilco Cornelissen reed tegen een boom en ligt sindsdien in coma. Een van de getuigen van het ongeval denkt dat er meer aan de hand is. Er was vier jaar geleden namelijk een ander eenzijdig auto-ongeluk dat onder exact dezelfde omstandigheden plaatsvond, op precies dezelfde plek. Dat kan toch geen toeval zijn? Robbie Corbijn hoort ook het tragische verhaal van een meisje dat op dezelfde weg werd doodgereden. Is er een verband?

“Een spookachtig verhaal over moord en misleiding dat doet denken aan de griezelige atmosferische detectiveverhalen van John Dickson Carr. (...) Een uitstekend verhaal.” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | Het meisje dat bleef rondhangen | 10.400 woorden | 1,95 euro | 9789492715180 | november 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De bergen die geen vergetelheid kennen

In 1933 werd een jonge vrouw doodgeschoten in een afgelegen bergvallei in Noord-Albanië. Haar dood deed een oude bloedvete tussen twee rivaliserende familieclans opnieuw ontvlammen. Die strijd duurt mede door de onopgeloste moord tot op heden voort. Robbie Corbijn wordt door privé-detective Rodney Lucas ingehuurd om samen met hem het mysterie alsnog op te lossen. Maar is dat eigenlijk nog wel mogelijk, want na ruim tachtig jaar zijn bijna alle getuigen overleden...

“De achtergrond en de geschiedenis van de betrokkenen maken dit verhaal aantrekkelijk. En de (hilarische) gevolgen die Corbijns oplossing hebben voor hem en zijn collega.” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De bergen die geen vergetelheid kennen | 7.500 woorden | 1,95 euro | 9789492715166 | december 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - Het hoertje dat geen spoor achterliet

De zwakbegaafde Hubert Vries gelooft dat zijn zus Marlinde onschuldig vastzit voor de moord op haar man Gerhard von Krefeld. Marlinde Vries is beter bekend als schrijfster Patricia Rooth. Zij zou haar echtgenoot in een hotelletje aan de Warmoesstraat in Amsterdam doodgestoken hebben omdat Gerhard haar met andere vrouwen bedroog. Een getuige zag haar het moordwapen dumpen in het Open Waterfront. In deze spannende whodunit ontdekt privé-detective Lowina de Jong dat er meer verdachten zijn.

“Ik heb echt genoten van deze korte terugkeer naar de beroemdste straat in de Nederlandse detective- en politiegeschiedenis” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | Het hoertje dat geen spoor achterliet | 8.600 woorden | 1,95 euro | 9789492715197 | januari 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De dame die niet om hulp had gevraagd

Robbie Corbijn vertelt over een uitzonderlijke zaak die hij meemaakte toen hij nog bij de politie werkte. Mevrouw Olde Meierink is op hoge leeftijd en woont zeer afgelegen. Zij belt het politiebureau omdat ze zich bedreigd voelt in haar woning in het bos. Kan iemand van de recherche langskomen? Robbie Corbijn en zijn chef rijden naar het huisje. Daar beweert de dame dat ze niet gebeld heeft. Mevrouw Olde Meierink heeft echter al eens eerder de politie voor niets laten opdraven. Wat bezielt haar? Is het de eenzaamheid? Robbie beseft niet dat door deze onschuldig ogende dame zijn eigen leven in gevaar zal komen...

“Een aangenaam wraakplot met een geweldige drijfveer” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De dame die niet om hulp had gevraagd | 7.900 woorden | 1,95 euro | 9789492715173 | februari 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De mysteries van Robbie Corbijn

Een vastgoedhandelaar gaat wandelen in de Hoge Venen en verdwijnt voorgoed, tot groot verdriet van zijn verloofde. Een huisarts bezoekt diep in de nacht een patiënte in het Haagse Laakkwartier, maar hij wordt de volgende dag door de politie bij het Kurhaus gevonden, dronken en met een gat in zijn geheugen. Een verpleegster solliciteert op een baan waar een luchtje aan zit. In de Amsterdamse Warmoesstraat heeft schrijfster Patricia Rooth haar man omgebracht. Of zit zij onschuldig vast? En in Albanië is al meer dan tachtig jaar een moord onopgelost gebleven.

De mysteries van Robbie Corbijn bevat de volgende tien verhalen:

De dichter die zichzelf opsloot

De geliefde die in het veen verdween

De arts die de weg kwijt was

Het joch dat grenzen overschreed

De vluchteling die alles achterliet

De boerin die niet wilde sterven

Het meisje dat bleef rondhangen

De bergen die geen vergetelheid kennen

Het hoertje dat geen spoor achterliet

De dame die niet om hulp had gevraagd

Anne van Doorn | De mysteries van Robbie Corbijn | 91.000 woorden | 7,95 euro | 9789492715326 | verschijnt mei 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - De student die zou trouwen

In de hete zomer van 1976 verdween de Utrechtse student Jan Willem de Geer, minder dan tien dagen voor zijn trouwdag. Kort voor zijn verdwijning leende hij een fiets waarmee hij naar een boekhandel aan de Oudegracht reed. In deze winkel werd Jan Willem voor het laatst gezien. Hoewel de geleende fiets zeven jaar later werd teruggevonden, ontbrak van de student elk spoor. Het is een mysterie dat tot op heden onopgelost is gebleven.

Ruim veertig jaar later doet een boswachter op de Utrechtse Heuvelrug een ontdekking die het raadsel alleen maar groter maakt. Omdat de politie er niet in slaagt de zaak te ontrafelen, roept de radeloze familie De Geer de hulp in van een Leids recherchebureau, geleid door Robbie Corbijn. Met zijn assistente Lowina de Jong werkt Robbie aan een vrijwel hopeloze zaak die hij per se wil oplossen. Wat is er toch gebeurd met Jan Willem en wie is ervoor verantwoordelijk?

“In deze detectiveroman met doodlopende sporen, gebrek aan getuigen en bewijsmateriaal weten de twee speurders elk feit slim te deduceren en de zaak te ontrafelen.” - Leidsch Dagblad

“Wie graag een rechttoe rechtaandetective à la Agatha Christie leest, geniet vast van dit boek. (...) De student die zou trouwen is een toegankelijk, spannend verhaal voor in de vakantiekoffer.” - Marianne Hoksbergen, Nederlands Dagblad

“Met een ware schat aan detailinformatie” - Bol.com Lees Magazine

“Anne van Doorn heeft het opnieuw voor elkaar gekregen een heerlijk mysterie te schrijven. Een onmogelijke zaak, waarin er minuscule stapjes richting de waarheid worden gezet. Gekmakend frustrerend voor de hoofdpersonages.” - Richard de Vries, Thrillzone.nl

“Anne van Doorn heeft mij alweer verrast door (...) op de allerlaatste pagina’s nog een verrassende twist aan het verhaal te geven” - Diane, Vrouwenthrillers.nl

“Tot het eind blijft de lezer geboeid. Waarom moest deze succesvolle student verdwijnen en wat is er gebeurd?” - Ali van Vemde, 't Groentje

“Ik brandde me een weg door de pagina’s als een onverzadigbare bosbrand (...) De student die zou trouwen was een goed geschreven, intrigerende misdaadroman” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De student die zou trouwen | 78.000 woorden | 7,95 euro | 9789492715142 | mei 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De brieven die onheil spelden

Robbie Corbijn vertelt over een moordzaak waarin hij betrokken was toen hij nog bij de politie werkte. Een fruitboer werd op zijn boerderij overvallen, beroofd en vermoord. De weduwe vond een maand later dreigbrieven, gericht aan haar man, geschreven door een halfbroer die vijfentwintig jaar geleden bij de familie in ongenade viel. Ondanks haar ontdekking bleek de moord allerminst opgelost te zijn. De halfbroer bleek het beste alibi te hebben.

“De brieven die onheil spelden is een goed detectiveverhaal, geschreven in de klassieke vorm met een onbreekbaar alibi, een volmaakt acceptabele onjuiste oplossing en een complexe, dubbelgelaagde moordplot” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De brieven die onheil spelden | 6.600 woorden | gratis | - | juni 2018
Gratis bij aanmelding voor de nieuwsbrief van E-Pulp Publishers.
Meer informatie

Anne van Doorn - Het schilderij dat niet bleef hangen

Onlangs is voormalige museumconservator Maarten Lippinkhoff overleden. Hij had de dagelijkse leiding over museum De Catharina Hof in Gouda. Daar werd in 2003 een schilderij van Jan Steen gestolen, tot ontsteltenis van Lippinkhoff. Zijn dochter Isabelle doet na zijn dood een schokkende ontdekking. Haar vader had het schilderij op zijn zolder gestald. Gaf hij opdracht tot diefstal? Robbie Corbijn ontdekt dat er veel meer achter zit.

Anne van Doorn | Het schilderij dat niet bleef hangen | 9.800 woorden | 1,95 euro | 9789492715203 | juli 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De vrouw die onraad rook

Melanie van Staveren-de Maillie uit Delft maakt een moeilijke tijd door. Ze is erachter gekomen dat haar oudere zus Priscilla jarenlang tegen haar heeft gelogen, waardoor ze een man afwees met wie ze had willen trouwen. Sinds die ontdekking slaapt ze slecht en heeft afschuwelijke dromen. Eén keer droomde ze dat een vrouw zich over haar heen boog die haar probeerde te wurgen. De nachtmerrie was zo levensecht dat ze bijna stikte. Of was het geen droom? Was het haar kwaadaardige zus die haar wilde vermoorden?

Anne van Doorn | De vrouw die onraad rook | 11.300 woorden | 1,95 euro | 9789492715210 | augustus 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De pianist die uit de toon viel

Pianist Maurice Kleinluchtenbeld was een bekende verschijning in zijn woonplaats Soest. Toch verdween hij daar spoorloos, op een regenachtige avond in 2004. Hij werd voor het laatst gezien op de Soester Eng, een heuvel die volledig omringd wordt door bebouwing. Zijn carrière zat echter in een neerwaartse spiraal. Nam hij de benen? Zijn gehandicapte zoon Fons wil dat hij wordt opgespoord.

Anne van Doorn | De pianist die uit de toon viel | 10.000 woorden | 1,95 euro | 9789492715227 | verschijnt september 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - Het bruidje dat geen afscheid nam

De Syrische vluchtelinge Saïda ontmoette in Nederland de welgestelde Fin Samuel Höglund, die in eigen land de reputatie heeft een ladykiller te zijn. Het tweetal trouwde en vestigde zich in Turku. Nu lijkt het erop dat Saïda is verdwenen, al heeft Höglund daarvan geen aangifte gedaan. Lowina reist naar Finland en komt daar in een zeer bizarre, levensgevaarlijke situatie terecht.

Anne van Doorn | Het bruidje dat geen afscheid nam | 9.300 woorden | 1,95 euro | 9789492715234 | verschijnt oktober 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - Het huis dat ongeluk bracht

Chalet De Alpenroos in Oosterbeek had al een slechte reputatie toen Menno Izelaar het kocht. In de Tweede Wereldoorlog waren er Duitse soldaten geïnterneerd. Tijdens de Slag om Arnhem stierf een van hen op akelige wijze. De toenmalige eigenaar weigerde de zwaargewonde soldaat binnen te laten, waardoor die op de stoep bezweek. Sindsdien lijkt het bij De Alpenroos te spoken. Menno’s vrouw Lucrezia denkt echter dat haar ex achter de meest recente verschijnselen zit. Ze kan alleen niet verklaren hoe: het erf is volledig omheind met een hoge vuurdoornhaag.

Anne van Doorn | Het huis dat ongeluk bracht | 11.900 woorden | 1,95 euro | 9789492715241 | verschijnt november 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De bus die de mist inging

In januari 1996 vond een Amerikaanse man de dood in een lijnbus. Hij werd gewurgd, misschien zelfs met zijn eigen stropdas. Hoe is het toch mogelijk dat de passagiers en de chauffeur het niet merkten? Wie van hen is de dader, wat is zijn motief en waarom had het slachtoffer een dokterstas bij zich die alleen gevuld was met watten? Zelfs de identiteit van de Amerikaan is nooit vast komen te staan.

Anne van Doorn | De bus die de mist inging | 11.300 woorden | 1,95 euro | 9789492715258 | verschijnt december 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De studente die zichzelf tegenkwam

Veerle Peeters is een Vlaamse die in Leiden studeert. In haar vrije tijd doet ze aan amateurtoneel. Laatst deed ze auditie voor een eenakter. Ze kreeg de rol, waarvoor ze naar een afgelegen dorpje in België moest reizen. Achteraf lijkt het erop dat ze heeft meegewerkt aan een vorm van oplichting. Ze moest de rol van de dochter van haar opdrachtgeefster vertolken. Nu vermoedt ze dat die dochter door haar familie gevangen wordt gehouden.

Anne van Doorn | De studente die zichzelf tegenkwam | 8.000 woorden | 1,95 euro | 9789492715265 | verschijnt januari 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - Het lijk dat aan de wandel ging

Buurvrouw Lettie Kreft klopt op een avond aan bij Recherchebureau Corbijn met een ontstellend bericht. In de Kolos van Cronesteyn is een moord gepleegd! In de hal van een appartement op de dertiende etage ligt een jonge vrouw met een mes in haar rug. Als Robbie en Lowina met de lift op de juiste verdieping arriveren, is er geen lijk te zien. Is er wel een moord gepleegd?

Anne van Doorn | Het lijk dat aan de wandel ging | 9.300 woorden | 1,95 euro | 9789492715272 | verschijnt februari 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - Het meisje dat nooit daglicht zag

Najaar 1985 verdween de zestienjarige Chantal Donkelaar in de Nijmeegse heuvels. Men heeft altijd gedacht dat ze in handen viel van een verschrikkelijke pedofiel die bekend staat als het Beest van Kleef. Ze is echter nooit meer teruggevonden. Ruim dertig jaar later gelooft hoofdinspecteur Van der Hoeven dat het Beest nog altijd actief is, dat er weer iemand in zijn moorddadige handen is gevallen.

Anne van Doorn | Het meisje dat nooit daglicht zag | 10.900 woorden | 1,95 euro | 9789492715289 | verschijnt maart 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - De schilder die de waarheid liefhad

De moord op minister Van Grootheest is in de zomer van 2017 groot nieuws. Huisschilder Joost Leijendekker zou de minister in diens vakantiehuisje op Texel hebben doodgeschoten. Tijdens een reconstructie op het eiland weet de verdachte te ontsnappen. Ondanks de klopjacht van de politie bereikt Leijendekker Leiden, waar hij de hulp van Robbie Corbijn inroept. Hij beweert onschuldig te zijn. Toch geeft hij toe dat zijn pistool het moordwapen is, een wapen dat altijd lag opgeborgen in zijn kluis, waarvan niemand de code kent behalve hij.

Anne van Doorn | De schilder die de waarheid liefhad | 10.700 woorden | 1,95 euro | 9789492715296 | verschijnt juni 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - De bewaker die Sherlock heette

De Nederlands-Duitse Dieter Jansen heeft op Schiphol iets merkwaardigs meegemaakt. Hij is ingehuurd als bodyguard voor een Zweedse popartiest die door Europa zal toeren. Op het vliegveld aangekomen krijgt Jansen te horen dat het plan is gewijzigd. Hij zal niet de bodyguard van een artiest zijn, maar van de voormalige Amerikaanse president Barack Obama. Die zal in Europa een serie lezingen geven. Obama is echter niet komen opdagen…

Anne van Doorn | De bewaker die Sherlock heette | 7.200 woorden | 1,95 euro | 9789492715302 | verschijnt september 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - De man die zijn geweten ontlastte

Najaar 1983 liep Tessa Verwold weg uit een woongemeenschap in Hooglanderveen. Zij werd gezien als de aanstichtster van een bijna dodelijke vechtpartij in de Amersfoortse binnenstad. Na haar verdwijning is de jonge vrouw echter nooit meer gezien. Zomer 2018 meldt een man zich bij recherchebureau Research & Discover in Leiden. Hij ligt op sterven en wil een bekentenis afleggen. Maar na zijn dood ontdekt rechercheur Robbie Corbijn samen met zijn assistente Lowina de Jong dat de stervende heeft gelogen. Wat is het ware verhaal van de verdwijning van Tessa Verwold en wie is daarvoor verantwoordelijk? De twee speurders worstelen zich door een web van leugens, intriges en moord!

Anne van Doorn | De man die zijn geweten ontlastte | ? woorden | 7,95 euro | 9789492715340 | verschijnt najaar 2019
Meer informatie

Schrijver: M.P.O. Books

Serie: District Heuvelrug

In het hart van Nederland, op en rond de Utrechtse Heuvelrug, ligt politiedistrict Heuvelrug. Het is een afwisselende streek met heuvels, bossen, agrarische gebieden, oude landgoederen, kastelen, dorpen en steden. Dit is het werkterrein van rechercheur Bram Petersen en zijn team die zich vastbijten in elk moordonderzoek.

Meer informatie: www.mpobooks.nl

M.P.O. Books - Bij verstek veroordeeld

Raimond van Vliet, directeur van een aannemingsbedrijf, neemt het met de regels niet zo nauw. Zo heeft hij zijn bedrijf weten uit te bouwen tot het imperium dat het nu is. Hij was van plan een uniek natuurgebied bouwklaar te maken om er een woonwijk te laten verrijzen. Veranderingen aan het bestemmingsplan hebben daar een stokje voor gestoken, tot grote woede van Van Vliet. Sindsdien leeft hij in onmin met de plaatselijke bevolking. Drie van zijn vrienden zijn hevig in de aannemer teleurgesteld en hebben het voornemen opgevat het recht in eigen hand te nemen. Maar bij de uitvoering van hun plan stuiten zij op onverwachte tegenstand die vriendschappen onder druk zet en levens in gevaar brengt.

De Detective en Thrillergids van Vrij Nederland onthaalde Bij verstek veroordeeld als een van de Nieuwe Nederlandstalige Topthrillers.

M.P.O. Books | Bij verstek veroordeeld | 76.500 woorden | 4,95 euro | 9789492715043 | mei 2017
Meer informatie

M.P.O. Books - De bloedzuiger

Het is de nachtmerrie van elke ouder. Het overkomt Peter en Antoinette. Altijd hebben ze hun vijftienjarige dochter op het hart gedrukt niet alleen over het fietspad door het bos te fietsen, op weg van huis naar school en andersom. Ze hebben haar gezegd niet van de route af te wijken en voor het donker thuis te zijn. Maar hun dochter heeft de goede raad in de wind geslagen en het is mis gegaan. Rechercheur Petersen krijgt de opdracht uit te zoeken wie verantwoordelijk is voor dit drama. Maar ondertussen heeft hij zelf heel wat aan het hoofd door de komst van een nieuwe collega die niet echt in zijn team past.

“Bram Petersen in een glansrol” - De Detective en Thrillergids

“Deze vakkundige thriller, enigszins in de Scandinavische traditie, heeft een rijke cast aan voornamelijk sympathieke bijfiguren en een ingenieuze plot” - Anneke van Ammelrooy, Biblion

“Een boek vol spanning en verrassende wendingen (...) Tot op het laatst blijft de lezer geboeid lezen” - Ali van Vemde, 't Groentje

M.P.O. Books | De bloedzuiger | 75.000 woorden | 7,95 euro | 9789492715074 | februari 2018
Meer informatie

M.P.O. Books - Gedragen haat

Wat begint als een brute ontvoering op de parkeerplaats van een supermarkt in Doorn, mondt uit in een duizelingwekkende jacht op de ontvoerder zelf. Rechercheur Bram Petersen van district Heuvelrug krijgt opdracht om in alle stilte het onderzoek te leiden. Het spoor loopt al snel naar Wijk bij Duurstede. Maar Petersen is beperkt in zijn mogelijkheden om in te grijpen, uit angst dat de jongeman die ontvoerd is gevaar loopt. Tegelijkertijd verlopen de zaken in zijn rechercheteam niet allemaal meer zo soepel als voorheen. De belangrijkste oorzaken zijn John van Keeken, die rigoureuzer wil optreden, en de relatieproblemen van Ronald Bloem, de vaste assistent van Petersen.

“De lezers hebben alle reden om de auteur te bedanken, want dit is een keurige thriller over het inmiddels bekende politieteam van bureau Heuvelrug” - De Detective en Thrillergids

“De plot kan menig aanwakkerende wind en zelfs storm doorstaan” - De Gelderlander

“Het lijkt wel of elk boek van Books beter wordt. De dialogen worden beter, de omschrijvingen van de omgeving en natuurlijk de spanning. (...) M.P.O. Books is een van de beste Nederlandse Politieromanauteurs” - Jürgen Joosten op Crimezone.nl/Hebban.nl

M.P.O. Books | Gedragen haat | 77.400 woorden | 7,95 euro | 9789492715364 | verschijnt oktober 2018
Meer informatie

M.P.O. Books - De blikvanger

Het rechercheteam van politiedistrict Heuvelrug beleeft drukke tijden. Een huisarts uit Rhenen wil een bekende in Doorn bezoeken, maar hij komt nooit op zijn bestemming aan. En kort daarna vindt er een aanslag plaats op een wethouder in Renswoude. Rechercheur Petersen van district Heuvelrug maakt met zijn team overuren om beide zaken op te lossen. Hij vermoedt dat beide zaken met elkaar te maken hebben. Het onderzoek spitst zich toe op de merkwaardige bewoners van een idyllisch gelegen landhuis bij Rhenen.

“Tenslotte mag geconcludeerd worden dat De blikvanger ook een echte blikvanger voor filmregisseurs kan zijn! Een geslaagd verhaal vol verrassing en met veel kennis van zaken opgebouwd!” - Cees van Rhienen, Crimezone.nl/Hebban.nl

“De lezer die in deze omgeving woont of is opgegroeid, zal regelmatig de neiging hebben de locaties uit het boek op te zoeken, ware het niet dat de spanning die de auteur in De blikvanger weet op te bouwen je aan je stoel gekluisterd houdt” - Janet Jongejan, Ditiswijk.nl

“Vlot leesbaar boek met voor de lokale lezer veel herkenningspunten” - Jan Ruijne, Rhenense Betuwse Krant/Rijnpost

M.P.O. Books | De blikvanger | 77.600 woorden | 7,95 euro | 9789492715371 | verschijnt april 2019
Meer informatie

M.P.O. Books - De laatste kans

Onder verdachte omstandigheden vindt Jacques Vermin de dood in zijn woning bij Leersum. Het weinige dat rechercheur Petersen weet, is dat Vermin een kinderloze man was die een teruggetrokken leven leidde. Officieel woonde hij in Arnhem; hij hield voor anderen angstvallig geheim dat hij ook op de Utrechtse Heuvelrug een woning had. Terwijl Petersen zich op deze zaak concentreert en steeds meer duistere kanten van Vermin ontdekt, lopen de wrijvingen tussen hem en zijn assistent Ronald Bloem verder op. Collega Inge Veenstra houdt zich tegelijkertijd bezig met een kind dat in Maarsbergen te vondeling werd gelegd. Staan beide zaken met elkaar in verband?

“In zijn onderkoelde stijl laat Books zijn politiemensen via noest recherchewerk zeer langzaam maar zeer zeker dichterbij de oplossing van de beide zaken komen” - Vrij Nederland, Detective- en Thrillergids

“M.P.O Books heeft met dit deel weer een detective van groot formaat geschreven” - Eva Krap, BangerSisters.nl

“Een vlot vertelde en interessante politieroman met aardige vondsten (ook wat structuur betreft) en een goed uitgewerkt plot” - Biblion

M.P.O. Books | De laatste kans | 74.000 woorden | 7,95 euro | 9789492715388 | verschijnt najaar 2019
Meer informatie

M.P.O. Books - Dodelijke hobby

André Lourier hoopt de kerstdagen rustig door te brengen. Hij past op de afgelegen villa van een nicht die met haar man op wintersport is. Door zijn nalatigheid wordt er ingebroken. Aanvankelijk hoopt Lourier dat de recherche de zaak oplost, voor zijn nicht terugkeert. Maar als blijkt dat de politie onder leiding van rechercheur Petersen te druk is met een onderzoek naar een drievoudige moord, moet hij een andere oplossing bedenken. Hij beseft niet dat hij zelf in groot gevaar verkeert.

M.P.O. Books | Dodelijke hobby | 26.600 woorden | 0,00 euro | 9789492715418 | verschijnt december 2019
Meer informatie

Schrijver: Eugenius Quak

Serie: Eugenius Quak

Eugenius Quak is een privé-detective met een crimineel verleden, die op geheel onconventionele wijze te werk gaat. Zijn tegenspeler Lourens Rotting heeft een appeltje met hem te schillen.

Meer informatie: www.e-pulp.nl

Eugenius Quak - Gruwelijk is het huwelijk

Eugenius Quak is een man van twaalf ambachten en veel meer ongelukken, tot hij besluit privé-detective te worden. Zijn eerste cliënt is de schatrijke Lourens Rotting, eigenaar van Groot Beukenstein. Rotting wil dat Quak zijn vrouw Pippilotta schaduwt omdat zij hem zou bedriegen. In deze maffe, komische detective grijpt Eugenius Quak vooral de gelegenheid aan zoveel mogelijk aan zijn cliënt te verdienen...

Mijn naam is Eugenius M. Quak. Onthoud die naam als je nog niet van mijn spannende avonturen hebt gehoord. Je moet haast wel van een andere planeet komen als mijn naam geen bel doet rinkelen in dat suffe hoofd van jou. Wat zeg ik, je komt waarschijnlijk uit een ander melkwegstelsel, een ander universum! Want de kranten hebben bol gestaan van de vergrotende en overtreffende trappen, trappen op en trappen af, je zou er buiten adem van raken, allemaal om de Tragedie van Groot Beukenstein te beschrijven, het misdrijf dat ik op geniale wijze wist op te lossen.

Eugenius Quak beweert dat alles wat hij beschrijft, echt is gebeurd...

Met een voorwoord van hoofdinspecteur J.N.P. van Konijnenburg.

“Deze hilarische kwajongensdetective met kostelijke grappen levert een geslaagde persiflage van het genre op” - Leeskost.nl

“Het eerlijk van aanwijzingen voorziene en klassiek-gestijlde einde droeg geweldig bij aan het definitief omsmelten van mijn mening in een positieve” - Beneath the stains of time

“Erg lollig” - Biblion

Eugenius Quak | Gruwelijk is het huwelijk | 56.000 woorden | 5,95 euro | 9789492715081 | oktober 2017
Meer informatie

Schrijver: P. Dieudonné

Serie: Rechercheur De Klerck

Rechercheur Lucien de Klerck is de sympathieke politieman uit de boeken van Paul Dieudonné. Er is geen misdaad in Rotterdam die onopgelost blijft als De Klerck zich erin verdiept.

Meer informatie: www.e-pulp.nl

P. Dieudonné - Rechercheur De Klerck en het doodvonnis

Ondernemer Bart Bovend'Eerdt komt naar het hoofdbureau om een misverstand recht te zetten. Terwijl hij op zakenreis was, is iemand zijn kantoorpand heimelijk binnengedrongen, een gebeurtenis die door een verborgen camera is vastgelegd. Na weken speuren heeft De Klerck een verdachte vastzitten. Volgens Bovend'Eerdt is er sprake van een misverstand en zit de verdachte onschuldig vast. Hoewel hij grote bedenkingen heeft, laat De Klerck op aandringen van Bovend'Eerdt de verdachte los. De ondernemer en de verdachte verlaten gezamenlijk het politiebureau. Een uur later komt er een ontstellend bericht. Bart Bovend'Eerdt heeft zichzelf opgehangen aan de Erasmusbrug. Hij liet op zijn kantoor een afscheidsbriefje achter. Maar is het wel een vrijwillige zelfmoord? De Klerck en zijn assistent Ruben Klaver zitten met tal van onbeantwoorde vragen, maar commissaris Hakkel wil dat ze de zaak afsluiten.

Rechercheur De Klerck en het doodvonnis is het eerste deel in een serie over De Klerck en de Rotterdamse recherche.

P. Dieudonné | Rechercheur De Klerck en het doodvonnis | 39.000 woorden | 5,95 euro | 9789492715401 | verschijnt maart 2019
Meer informatie

MEER INFORMATIE OVER E-PULP PUBLISHERS EN ONZE AUTEURS IS TE VINDEN OP:

www.e-pulp.nl

www.annevandoorn.be

www.mpobooks.nl

De paperbacks van E-Pulp Publishers

Onze paperbacks zijn zowel bij de plaatselijke boekhandel als online te bestellen.

Onze auteurs

Anne van Doorn

M.P.O. Books

Eugenius Quak

P. Dieudonné

Schrijver: Anne van Doorn

Serie: Recherchebureau Corbijn

Anne van Doorn - De ouders keerden niet terug

Tien jaar geleden verdwenen de ouders van Ezzet (zeven jaar) tijdens een wandeling in de bossen van het Noordhollands Duinreservaat. Het Irakese vluchtelingengezin verbleef illegaal in Nederland. Enkele dagen na de raadselachtige verdwijning werd Ezzet ontvoerd. Het lijk van zijn vader werd later zwaar verminkt in de duinen teruggevonden. Deze complexe zaak is altijd een mysterie gebleven.

“Anne van Doorn heeft met De ouders keerden niet terug een verrassend leuk detective-achtig mysterie geschreven” - Thrillzone.nl

“Verdienstelijke plot” - Detective en Thrillergids

“Goed uitgewerkte karakters” - Vrouwenthrillers.nl

“De auteur heeft zonder twijfel een vlotte pen” - Biblion

Anne van Doorn | De ouders keerden niet terug | 81.500 woorden | 5,00 euro | 9789492715005 | mei 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De geliefde die in het veen verdween, en andere mysteries

Jaarlijks blijven vele politieonderzoeken onopgelost. Recherchebureau Corbijn - Research & Discover is specialist in onopgeloste mysteries. Zaken waarvoor de politie geen tijd meer heeft en die op de plank blijven liggen. Mysteries die Robbie Corbijn en zijn assistente Lowina de Jong in deze verhalenbundel oplossen, zijn:

De dichter die zichzelf opsloot

De geliefde die in het veen verdween

De arts die de weg kwijt was

Het joch dat grenzen overschreed

De vluchteling die alles achterliet

“Een degelijke collectie hedendaagse detectiveverhalen in klassieke vorm” - Beneath the stains of time

“De verhalen zijn allen lekker om te lezen en kennen toch vaak een verrassende plot. Anne van Doorn krijgt het voor elkaar toch steeds weer met een uitkomst van een mysterie te komen die absoluut niet zomaar voor de hand ligt” - Thrillzone.nl

Anne van Doorn | De geliefde die in het veen verdween, en andere mysteries | 46.000 woorden | 17,95 euro | 9789492715029 | oktober 2017 | UITVERKOCHT
Meer informatie

Anne van Doorn - De bergen die geen vergetelheid kennen, en andere mysteries

Jaarlijks blijven vele politieonderzoeken onopgelost. Recherchebureau Corbijn - Research & Discover is specialist in onopgeloste mysteries. Zaken waarvoor de politie geen tijd meer heeft en die op de plank blijven liggen. Mysteries die Robbie Corbijn en zijn assistente Lowina de Jong in deze verhalenbundel oplossen, zijn:

De boerin die niet wilde sterven

Het meisje dat bleef rondhangen

De bergen die geen vergetelheid kennen

Het hoertje dat geen spoor achterliet

De dame die niet om hulp had gevraagd

“Ik kan niet ontkennen dat ik een tikkeltje chauvinistische trots voel dat mijn land een schrijver heeft voortgebracht, in de huidige tijd, die schrijft in de traditie van Doyle, Christie en Carr. Ik voel me van binnen helemaal vorstelijk. Dus, ja, ik heb erg genoten van deze vijf verhalen.” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De bergen die geen vergetelheid kennen, en andere mysteries | 45.000 woorden | 14,95 euro | 9789492715128 | maart 2018 | UITVERKOCHT
Meer informatie

Anne van Doorn - De mysteries van Robbie Corbijn

Een vastgoedhandelaar gaat wandelen in de Hoge Venen en verdwijnt voorgoed, tot groot verdriet van zijn verloofde. Een huisarts bezoekt diep in de nacht een patiënte in het Haagse Laakkwartier, maar hij wordt de volgende dag door de politie bij het Kurhaus gevonden, dronken en met een gat in zijn geheugen. Een verpleegster solliciteert op een baan waar een luchtje aan zit. In de Amsterdamse Warmoesstraat heeft schrijfster Patricia Rooth haar man omgebracht. Of zit zij onschuldig vast? En in Albanië is al meer dan tachtig jaar een moord onopgelost gebleven.

De mysteries van Robbie Corbijn vervangt de eerder gepubliceerde bundels De geliefde die in het veen verdween, en andere mysteries en De bergen die geen vergetelheid kennen, en andere mysteries. De mysteries van Robbie Corbijn bevat de volgende tien verhalen:

De dichter die zichzelf opsloot

De geliefde die in het veen verdween

De arts die de weg kwijt was

Het joch dat grenzen overschreed

De vluchteling die alles achterliet

De boerin die niet wilde sterven

Het meisje dat bleef rondhangen

De bergen die geen vergetelheid kennen

Het hoertje dat geen spoor achterliet

De dame die niet om hulp had gevraagd

Anne van Doorn | De mysteries van Robbie Corbijn | 91.000 woorden | 17,95 euro | 9789492715319 | verschijnt mei 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - De student die zou trouwen

In de hete zomer van 1976 verdween de Utrechtse student Jan Willem de Geer, minder dan tien dagen voor zijn trouwdag. Kort voor zijn verdwijning leende hij een fiets waarmee hij naar een boekhandel aan de Oudegracht reed. In deze winkel werd Jan Willem voor het laatst gezien. Hoewel de geleende fiets zeven jaar later werd teruggevonden, ontbrak van de student elk spoor. Het is een mysterie dat tot op heden onopgelost is gebleven.

Ruim veertig jaar later doet een boswachter op de Utrechtse Heuvelrug een ontdekking die het raadsel alleen maar groter maakt. Omdat de politie er niet in slaagt de zaak te ontrafelen, roept de radeloze familie De Geer de hulp in van een Leids recherchebureau, geleid door Robbie Corbijn. Met zijn assistente Lowina de Jong werkt Robbie aan een vrijwel hopeloze zaak die hij per se wil oplossen. Wat is er toch gebeurd met Jan Willem en wie is ervoor verantwoordelijk?

“In deze detectiveroman met doodlopende sporen, gebrek aan getuigen en bewijsmateriaal weten de twee speurders elk feit slim te deduceren en de zaak te ontrafelen.” - Leidsch Dagblad

“Wie graag een rechttoe rechtaandetective à la Agatha Christie leest, geniet vast van dit boek. (...) De student die zou trouwen is een toegankelijk, spannend verhaal voor in de vakantiekoffer.” - Marianne Hoksbergen, Nederlands Dagblad

“Met een ware schat aan detailinformatie” - Bol.com Lees Magazine

“Anne van Doorn heeft het opnieuw voor elkaar gekregen een heerlijk mysterie te schrijven. Een onmogelijke zaak, waarin er minuscule stapjes richting de waarheid worden gezet. Gekmakend frustrerend voor de hoofdpersonages.” - Richard de Vries, Thrillzone.nl

“Anne van Doorn heeft mij alweer verrast door (...) op de allerlaatste pagina’s nog een verrassende twist aan het verhaal te geven” - Diane, Vrouwenthrillers.nl

“Tot het eind blijft de lezer geboeid. Waarom moest deze succesvolle student verdwijnen en wat is er gebeurd?” - Ali van Vemde, 't Groentje

“Ik brandde me een weg door de pagina’s als een onverzadigbare bosbrand (...) De student die zou trouwen was een goed geschreven, intrigerende misdaadroman” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De student die zou trouwen | 78.000 woorden | 14,95 euro | 9789492715135 | mei 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De man die zijn geweten ontlastte

Najaar 1983 liep Tessa Verwold weg uit een woongemeenschap in Hooglanderveen. Zij werd gezien als de aanstichtster van een bijna dodelijke vechtpartij in de Amersfoortse binnenstad. Na haar verdwijning is de jonge vrouw echter nooit meer gezien. Zomer 2018 meldt een man zich bij recherchebureau Research & Discover in Leiden. Hij ligt op sterven en wil een bekentenis afleggen. Maar na zijn dood ontdekt rechercheur Robbie Corbijn samen met zijn assistente Lowina de Jong dat de stervende heeft gelogen. Wat is het ware verhaal van de verdwijning van Tessa Verwold en wie is daarvoor verantwoordelijk? De twee speurders worstelen zich door een web van leugens, intriges en moord!

Anne van Doorn | De man die zijn geweten ontlastte | ? woorden | 16,95 euro | 9789492715333 | verschijnt najaar 2019
Meer informatie

Schrijver: M.P.O. Books

Serie: District Heuvelrug

M.P.O. Books - De bloedzuiger

Het is de nachtmerrie van elke ouder. Het overkomt Peter en Antoinette. Altijd hebben ze hun vijftienjarige dochter op het hart gedrukt niet alleen over het fietspad door het bos te fietsen, op weg van huis naar school en andersom. Ze hebben haar gezegd niet van de route af te wijken en voor het donker thuis te zijn. Maar hun dochter heeft de goede raad in de wind geslagen en het is mis gegaan. Rechercheur Petersen krijgt de opdracht uit te zoeken wie verantwoordelijk is voor dit drama. Maar ondertussen heeft hij zelf heel wat aan het hoofd door de komst van een nieuwe collega die niet echt in zijn team past.

“Bram Petersen in een glansrol” - De Detective en Thrillergids

“Deze vakkundige thriller, enigszins in de Scandinavische traditie, heeft een rijke cast aan voornamelijk sympathieke bijfiguren en een ingenieuze plot” - Anneke van Ammelrooy, Biblion

“Een boek vol spanning en verrassende wendingen (...) Tot op het laatst blijft de lezer geboeid lezen” - Ali van Vemde, 't Groentje

M.P.O. Books | De bloedzuiger | 75.000 woorden | 18,95 euro | 9789492715012 | november 2017
Meer informatie

M.P.O. Books - Gedragen haat

Wat begint als een brute ontvoering op de parkeerplaats van een supermarkt in Doorn, mondt uit in een duizelingwekkende jacht op de ontvoerder zelf. Rechercheur Bram Petersen van district Heuvelrug krijgt opdracht om in alle stilte het onderzoek te leiden. Het spoor loopt al snel naar Wijk bij Duurstede. Maar Petersen is beperkt in zijn mogelijkheden om in te grijpen, uit angst dat de jongeman die ontvoerd is gevaar loopt. Tegelijkertijd verlopen de zaken in zijn rechercheteam niet allemaal meer zo soepel als voorheen. De belangrijkste oorzaken zijn John van Keeken, die rigoureuzer wil optreden, en de relatieproblemen van Ronald Bloem, de vaste assistent van Petersen.

“De lezers hebben alle reden om de auteur te bedanken, want dit is een keurige thriller over het inmiddels bekende politieteam van bureau Heuvelrug” - De Detective en Thrillergids

“De plot kan menig aanwakkerende wind en zelfs storm doorstaan” - De Gelderlander

“Het lijkt wel of elk boek van Books beter wordt. De dialogen worden beter, de omschrijvingen van de omgeving en natuurlijk de spanning. (...) M.P.O. Books is een van de beste Nederlandse Politieromanauteurs” - Jürgen Joosten op Crimezone.nl/Hebban.nl

M.P.O. Books | Gedragen haat | 77.400 woorden | 18,95 euro | 9789492715357 | oktober 2018
Meer informatie

Schrijver: Eugenius Quak

Serie: Eugenius Quak

Eugenius Quak - Gruwelijk is het huwelijk

Eugenius Quak is een man van twaalf ambachten en veel meer ongelukken, tot hij besluit privé-detective te worden. Zijn eerste cliënt is de schatrijke Lourens Rotting, eigenaar van Groot Beukenstein. Rotting wil dat Quak zijn vrouw Pippilotta schaduwt omdat zij hem zou bedriegen. In deze maffe, komische detective grijpt Eugenius Quak vooral de gelegenheid aan zoveel mogelijk aan zijn cliënt te verdienen...

Mijn naam is Eugenius M. Quak. Onthoud die naam als je nog niet van mijn spannende avonturen hebt gehoord. Je moet haast wel van een andere planeet komen als mijn naam geen bel doet rinkelen in dat suffe hoofd van jou. Wat zeg ik, je komt waarschijnlijk uit een ander melkwegstelsel, een ander universum! Want de kranten hebben bol gestaan van de vergrotende en overtreffende trappen, trappen op en trappen af, je zou er buiten adem van raken, allemaal om de Tragedie van Groot Beukenstein te beschrijven, het misdrijf dat ik op geniale wijze wist op te lossen.

Eugenius Quak beweert dat alles wat hij beschrijft, echt is gebeurd...

Met een voorwoord van hoofdinspecteur J.N.P. van Konijnenburg.

“Deze hilarische kwajongensdetective met kostelijke grappen levert een geslaagde persiflage van het genre op” - Leeskost.nl

“Het eerlijk van aanwijzingen voorziene en klassiek-gestijlde einde droeg geweldig bij aan het definitief omsmelten van mijn mening in een positieve” - Beneath the stains of time

“Erg lollig” - Biblion

Eugenius Quak | Gruwelijk is het huwelijk | 56.000 woorden | 17,95 euro | 9789492715036 | oktober 2017
Meer informatie

Schrijver: P. Dieudonné

Serie: Rechercheur De Klerck

Rechercheur Lucien de Klerck is de sympathieke politieman uit de boeken van Paul Dieudonné. Er is geen misdaad in Rotterdam die onopgelost blijft als De Klerck zich erin verdiept.

Meer informatie: www.e-pulp.nl

P. Dieudonné - Rechercheur De Klerck en het doodvonnis

Ondernemer Bart Bovend'Eerdt komt naar het hoofdbureau om een misverstand recht te zetten. Terwijl hij op zakenreis was, is iemand zijn kantoorpand heimelijk binnengedrongen, een gebeurtenis die door een verborgen camera is vastgelegd. Na weken speuren heeft De Klerck een verdachte vastzitten. Volgens Bovend'Eerdt is er sprake van een misverstand en zit de verdachte onschuldig vast. Hoewel hij grote bedenkingen heeft, laat De Klerck op aandringen van Bovend'Eerdt de verdachte los. De ondernemer en de verdachte verlaten gezamenlijk het politiebureau. Een uur later komt er een ontstellend bericht. Bart Bovend'Eerdt heeft zichzelf opgehangen aan de Erasmusbrug. Hij liet op zijn kantoor een afscheidsbriefje achter. Maar is het wel een vrijwillige zelfmoord? De Klerck en zijn assistent Ruben Klaver zitten met tal van onbeantwoorde vragen, maar commissaris Hakkel wil dat ze de zaak afsluiten.

Rechercheur De Klerck en het doodvonnis is het eerste deel in een serie over De Klerck en de Rotterdamse recherche.

P. Dieudonné | Rechercheur De Klerck en het doodvonnis | 39.000 woorden | 9,95 euro | 9789492715395 | verschijnt maart 2019
Meer informatie

MEER INFORMATIE OVER E-PULP PUBLISHERS EN ONZE AUTEURS IS TE VINDEN OP:

www.e-pulp.nl

www.annevandoorn.be

www.mpobooks.nl

E-Pulp Publishers

E-Pulp Publishers is gespecialiseerd in Detectives en Thrillers geschreven door: 

M.P.O. Books, Anne van Doorn, Eugenius Quak, Dieudonné en meer. 

Kijk voor een volledig overzicht van onze auteurs en uitgaven op: 

www.e-pulp.nl