Anne van Doorn

Meer mysteries voor Robbie Corbijn

Tien Robbie & Lowina mysteries

Meer mysteries voor Robbie Corbijn is een uitgave van

uitgeverij E-Pulp Publishers

© 2021 Anne van Doorn & E-Pulp Publishers

Omslagontwerp, illustraties & lay-out: Jan van den Boogaart

Omslagbeeld: Marco Books

ISBN: 978-94-92715-53-1 (e-book)

ISBN: 978-94-92715-48-7 (paperback)

NUR 331

www.e-pulp.nl

www.annevandoorn.be

Dit e-book is uitsluitend bestemd voor jou. Dit e-book mag niet opnieuw worden verkocht of weggegeven aan anderen. Als je dit boek zou willen delen met een ander persoon, koop dan alsjeblieft een extra exemplaar voor elke ontvanger. Als je dit boek leest zonder het gekocht te hebben, of als het niet uitsluitend is gekocht voor jou persoonlijk, ga dan naar een erkende webwinkel en schaf je eigen exemplaar aan. Bedankt voor het respecteren van het harde werk van deze auteur.

Van dezelfde auteur

De ouders keerden niet terug

De mysteries van Robbie Corbijn (korte verhalen)

De student die zou trouwen

De man die zijn geweten ontlastte

Meer informatie op E-Pulp.nl en Annevandoorn.be.

De brieven die onheil spelden

Zelden sprak Robbie Corbijn over zijn verleden bij de politie. In de bijna twaalf maanden dat ik werkte bij Recherchebureau Corbijn – Research & Discover had mijn werkgever af en toe een vage toespeling gemaakt op zijn tijd bij het korps en slechts één keer had hij er uitgebreider bij stilgestaan door over een oude zaak te vertellen. Meestal was het ook te druk voor terugblikken. Maar Robert Antoine Corbijn, zoals mijn baas voluit heette, deed hoe dan ook geheimzinnig over zijn achtergronden.

Het verleden kwam opnieuw ter sprake enkele dagen na de vondst van de stoffelijke resten van jonkheer Jan Willem de Geer, de student die in 1976 in Utrecht vermist raakte. Als er een zaak was die Robbie Corbijn beslist wilde oplossen, was het deze wel. Hij kon het vermissingsdossier dromen. De adellijke familie De Geer was hem bovendien zeer dierbaar geworden. En Leonora, het nichtje van Jan Willem, was min of meer zijn vriendin. Drie dagen eerder had ik met de nabestaanden de afgelegen plaats delict bezocht, terwijl Robbie tot zijn grote frustratie gedwongen rust hield vanwege een verzwikte enkel.

We hadden een pauze genomen en zaten naast elkaar en met de jassen aan op het inpandige balkon van ons kantoor, gevestigd in woontoren de Kolos van Cronesteyn aan de rand van Leiden. Hij rustte met zijn ingezwachtelde voet op een laag tafeltje. Voor november was het onverwachts zacht, vooral na de koude van afgelopen weekend. Het onderwerp van ons gesprek was Jan Willem de Geer.

Ik vroeg Robbie of hij de student, die hij door het dossier en de gesprekken met de betrokkenen goed had leren kennen, als een vriend beschouwde. Hij schudde zijn hoofd.

‘Als we elkaar in het echte leven hadden ontmoet, zouden we waarschijnlijk niet met elkaar overweg hebben gekund,’ antwoordde hij. ‘Niet mijn type. Ik voel meer verwantschap met Tessa Verwold.’

Ook die naam riep herkenning op. Haar naam was verbonden aan een andere onopgeloste zaak die in ons archief lag opgeslagen. Tessa was een jonge vrouw die in 1983 uit een religieuze woongemeenschap was weggelopen en nooit meer was gezien. De reactie van Robbie verbaasde me wel. De politie had weinig ondernomen om haar terug te vinden. Het dossier was daardoor flinterdun. Het bevatte niet eens een deugdelijke foto, alleen een vaag kiekje van haar als vijftienjarig meisje. Zover ik kon beoordelen, had mijn werkgever ook nooit veel werk van dit onderzoek gemaakt. Hoe kon hij dan verwantschap voelen met deze vermiste?

‘Omdat niemand om haar geeft,’ verklaarde hij.

Hij vertelde dat dit dossier in zijn bezit was gekomen via een domineesvrouw die zijdelings bij de verdwijning was betrokken. Ze had Tessa oppervlakkig gekend en was verhuisd naar een andere plaats, waardoor ze haar uit het oog had verloren. Desondanks had ze over de vermissing gehoord. Ze was het nooit vergeten.

‘Een paar jaar geleden wilde ze weten of het nog goed was gekomen. Verder ging mijn opdracht niet. Ze is geen familie, geen belanghebbende. Ik heb het dossier opgevraagd en bij de familie navraag gedaan, meer niet. Daarom kon ik niets ondernemen, behalve vaststellen dat de zaak onopgelost is. Tessa is nog altijd vermist.’

‘Hoe bedoel je, dat die domineesvrouw geen belanghebbende is?’

‘Dat schrijft de Nederlandse wet voor. We moeten ons houden aan de privacygedragscode voor onze beroepsgroep die voortvloeit uit de Wet bescherming persoonsgegevens. We mogen alleen handelen in opdracht van een derde die een eigen belang in de zaak heeft. Deze domineesvrouw staat te ver van deze vermissing om haar als belanghebbende te beschouwen. Vervelend in dit geval, maar wel begrijpelijk omdat we met een onderzoek ook een inbreuk doen in de persoonlijke levenssfeer van de betrokkenen. Er moet een redelijk belang op het spel staan.’

‘En de verdwijning van Tessa Verwold kan de betrokkenen geen barst schelen?’ vroeg ik vol ongeloof.

‘Ruw gezegd komt het daarop neer, ja.’

‘En haar familie dan?’

‘Die wil geen onderzoek, hoe onbegrijpelijk ook. Dus ik begin niets. Zeer frustrerend. Ik laat je het dossier toch bestuderen, in de hoop dat de familie eens bijdraait, zodat we dan meteen aan de slag kunnen.’ Robbie schudde vertwijfeld zijn hoofd. ‘Dat is zo intriest aan deze zaak: niemand schijnt Tessa Verwold echt te missen, niemand geeft om haar, niemand van haar bloedverwanten in elk geval.’

‘Verschrikkelijk!’

‘Het leek bovendien alsof ze vrijwillig was vertrokken, dan onderneemt de politie weinig. Maar ze is al zolang weg dat je aan die vrijwilligheid kunt twijfelen. Daarom zou het voor ons een uitgelezen kans zijn deze vermissing te onderzoeken. Mijn handen jeuken al. Waarom de familie het niet wil, geeft te denken. Zij schuiven de verantwoordelijkheid af op de woongemeenschap, omdat Tessa daaruit verdween, maar die commune bestaat allang niet meer, dus gebeurt er niets.’

‘Kunnen ze het niet betalen?’

‘Dat is het probleem niet,’ zei Robbie. ‘De familie wil simpelweg niet opdrachtgever zijn. Ik ben van plan hen een keer stevig onder druk te zetten, want dit mag niet onopgelost blijven. Het probleem is dat we te maken hebben met halfbroers en halfzussen. De moeder van Tessa overleed toen zij jong was. Haar vader hertrouwde en kreeg bij zijn tweede vrouw een groot aantal kinderen. Tessa voelde zich tweederangs. Zo behandelde haar stiefmoeder haar ook. In haar puberteit ging het helemaal mis. Daarom werd ze in die woongemeenschap opgenomen.’

‘En haar vader?’

‘Die overleed acht jaar geleden. De overgebleven familieleden hebben genoeg aan elkaar, die hoeven Tessa niet terug, die willen niet weten wat er met haar is gebeurd. Daarom is haar vermissing misschien wel de meest trieste in zijn soort. Niemand doet wat. Ik heb dat vaker meegemaakt, rivaliteit tussen halfbroers, haat en nijd. Jaloezie. Getreiter. Toen ik nog bij de politie werkte…’

Er viel een stilte.

‘Ja?’ moedigde ik hem aan.

Robbie keek me even van opzij aan, glimlachend.

‘Misschien kan ik je dat nog wel vertellen, voor we weer aan de slag gaan. Er waren twee halfbroers. Hun onderlinge spanningen mondden uiteindelijk uit in een verschrikkelijke moord. Dit gebeurde een jaar of twaalf geleden. Van de doortraptheid van de dader heb ik nachtenlang wakker gelegen.’

Robbie zakte wat verder achterover, plaatste zijn ellebogen op de armleuningen en legde zijn vingertoppen tegen elkaar. Met de ogen starend naar de stapelwolken boven Leiden, begon hij te vertellen. Zoals ik van mijn werkgever gewend was, werd hij niet zo concreet dat ik eruit kon opmaken waar de gebeurtenissen zich hadden afgespeeld. Hij beschreef een idyllisch dorpje met een molen, een oud kasteel en een meanderend riviertje. Een gehucht omringd door boomgaarden, weilanden en graanakkers. In de boomgaarden oogstte men kersen, peren en appels.

‘Het was het soort gemeenschap waarin iedereen elkaar kende,’ vertelde hij. ‘Alleen in het oogstseizoen zag je er onbekende gezichten. Studenten, Polen, Roemenen. De mensen leefden er een vredig, gelukkig bestaan. Op een dodelijke vechtpartij in het dorpscafé na, een kwart eeuw daarvoor, was er nooit iets ernstigs gebeurd. Toen kwam die moord. Het slachtoffer was een fruitboer, een hoogblonde vent van 36, populair in de gemeenschap en actief lid van de vrijwillige brandweer en de carnavalsvereniging. Frank was zijn naam. Zijn boerenbedrijf bevond zich een paar kilometer buiten het dorp, op de oever van het riviertje en ingesloten door boomgaarden. Rijnzicht, zo heette de boerderij. In een schuur was een winkeltje ingericht waar men overdag fruit kon kopen, maar dat om acht uur ’s avonds sloot.

In de jaren voor de moord waren er spanningen tussen Frank en zijn vader, van wie hij het bedrijf had overgenomen. De jonge boer wilde scheiden van zijn toenmalige vrouw, die geen kinderen kreeg. Dit was tegen het zere been van zijn vader, een zeer gelovige man en trouwe bezoeker van de rooms-katholieke parochiekerk in het dorp. Zijn zoon zette zijn wil door, maar hij hertrouwde niet, zoals zijn vader had gevreesd. Jaren gingen voorbij waarin de verstandhouding tussen vader en zoon zich langzaam herstelde.

Een jaar voor de moord werd er bij de vader longkanker geconstateerd. Ondanks de behandelingen ging de oude boer in de maanden daarna verder achteruit tot hij zelfs zijn bed niet meer uitkwam. Hoewel hij pijn leed, bemoeide hij zich volop met het boerenbedrijf. Dat voorjaar hadden ze vorstschade gehad die door de verzekering niet volledig was gedekt. Om het financiële verlies te compenseren, wilde de zoon op de oever van het riviertje een boomgaard kappen om er een camping te beginnen. Zijn vader was er fel op tegen, schold op de “moderne fratsen” van zijn zoon. Die boomgaard had hij eigenhandig opgebouwd, die mocht niet weg. In het dorp ging op een gegeven moment het gerucht dat de jonge boer zelfs alles wilde verkopen. De postbode had al een bod op Rijnzicht gedaan.’

‘Een postbode?’

Robbie glimlachte. ‘Dat was de zoon van een andere fruitboer die zijn bedrijf had moeten verkopen. De postbode droomde ervan op een dag een boerderij over te nemen, dus die zag zijn kans schoon. Maar Rijnzicht werd niet verkocht. Dat kon ook niet, want de vader had nog een aandeel in het bedrijf. Tweemaal daags kwam er een wijkverpleegkundige, Fenna Wessendorp, om te helpen met wassen en verschonen. De jonge boer en Fenna konden zo goed met elkaar overweg, dat Frank haar ten huwelijk vroeg. De bruiloft vond kort na het overlijden van de oude boer plaats.

Toen kwamen de geruchten. Volgens sommige dorpsbewoners zou de vader van Frank nooit met het tweede huwelijk hebben ingestemd. Men herinnerde zich ook het verzet van de oude man tegen de moderne fratsen van zijn zoon. Omdat de vader toch wel erg snel was overleden, deden er roddels de ronde dat het pasgetrouwde stel de dood had bespoedigd. Hielp Fenna Wessendorp niet met de toediening van morfine om de pijn te verlichten? Had ze haar aanstaande schoonvader een overdosis gegeven?’

‘Geloofden de mensen dat echt?’

Hij haalde de schouders op.

‘In zo’n kleine gemeenschap wordt al gauw gekletst, en er zijn altijd mensen die een ander onderuit willen schoffelen. Hoe dan ook, die geruchten hielden wekenlang aan, tot andere gebeurtenissen de aandacht afleidden.’

‘Rooide Frank die boomgaard van zijn vader?’

‘Nee, dat is nooit gebeurd. Na de bruiloftsdag bleef Fenna halve dagen werken, voornamelijk ’s ochtends en ’s avonds. ’s Middags was ze meestal in de boerderijwinkel te vinden, waar ze twee keer in de week werd afgewisseld door een vriendelijke Roemeen die zich in het dorp had gevestigd en die gebrekkig Nederlands sprak. De Roemeen, Antonescu, werkte ook voor andere boeren in de omtrek. Dankzij het extra inkomen dat Fenna inbracht, bloeide het boerenbedrijf weer op en leek niets een mooie toekomst in de weg te staan. Zij was bovendien al vier maanden in verwachting. Des te groter was de schok toen zij op een zomeravond van haar werk thuiskwam en haar man dood in de winkel aantrof. Frank was lafhartig in de rug gestoken, recht in het hart.’

‘Afschuwelijk!’

Robbie knikte. Hij ging rechtop zitten en keek me even aan.

‘Je kunt je de schok in zo’n kleine gemeenschap nauwelijks voorstellen,’ zei hij. ‘Het leek op een roofmoord die iedereen had kunnen overkomen. De kassa was leeggeroofd, en in de woning was een kast opengebroken en een kistje met sieraden geleegd. De mensen waren doodsbang. Boeren patrouilleerden ’s avonds op de wegen om verdachte lieden tegen te houden. De sfeer was bijzonder grimmig.

Nadat Fenna de moord had gemeld, reed ik samen met mijn toenmalige chef Bart Jansen naar Rijnzicht. De technische recherche was al bezig waardoor het een tijdje duurde voor we er naar binnen mochten. Wat na binnenkomst de meeste indruk op mij maakte, was niet het lijk of de opengebroken kassa. Nee, het was wat de moordenaar had gedaan met een portret van Fenna. Dat hing in een zitkamer die de familie alleen op zondagen gebruikte. Een pronkkamer. Het portret was een foto die op canvas was geprint.’

Robbie boog voorover en woelde met beide handen door zijn haar. Daarna schudde hij zijn hoofd en zuchtte.

‘Wat had de moordenaar dan gedaan?’ drong ik aan.

Hij ging weer rechtop zitten en keek me aan.

‘Hij had met het bloederige moordwapen het portret aan flarden gesneden. Het portret hing in rafels uit de lijst, bloed droop ervan af. Een onbegrijpelijke daad, die getuigde van grote haat. Was de dader een dorpsbewoner? Iemand die, net als de oude boer, tegen de scheiding was geweest en die het daarom automatisch ook oneens was met Franks tweede huwelijk? Het leek vergezocht. Haatte de dader de zwangere Fenna dan om andere redenen? In het dorp werd geroddeld dat de mooie Fenna voor haar huwelijk andere aanzoeken had gekregen. Als wijkverpleegkundige kwam Fenna bij veel mensen over de vloer en er woonden daar genoeg jonge, ongetrouwde boeren.’

‘Dus die vernielzuchtige daad kwam voort uit nijd?’

‘We hadden geen idee, maar het kwam zeer bedreigend over.’ Robbie zakte weer achterover. ‘Fenna voelde zich doodsbang in de woning, waarin ze nu alleen was. Ze werd tijdelijk ondergebracht bij een gepensioneerde politieman die met zijn vrouw bij de dorpsmolen woonde. Wij begonnen ons onderzoek. Fenna had haar man om kwart over negen gevonden. De schouwarts stelde vast dat Frank kort daarvoor was vermoord, mogelijk niet meer dan een halfuur eerder, dus kort na de sluiting van het winkeltje. De boer was op slag dood. Het moordwapen, een vleesmes, kwam uit de keuken en was die dag nog gebruikt voor het snijden van kruidkoek. Er kleefden namelijk nog koekresten aan. Het wapen had blijkbaar voor het grijpen gelegen, mogelijk in het winkeltje zelf. Was de dader betrapt terwijl hij bezig was de woning leeg te roven en had hij naar dat wapen gegrepen?

De dader had voor een bedrag van 128 euro contant geld uit de kassa gestolen, plus voor minstens 3000 euro aan sieraden uit het kistje. Dat kistje, met een deksel van sierlijk bewerkt hout, had in een antieke kast in de pronkkamer gestaan. De moordenaar had alleen die kast opengebroken, alsof hij wist waar hij moest zoeken. Het verraste de technische recherche wel dat er op de bodem van het kistje kruimels lagen, maar daar besteedden we aanvankelijk niet veel aandacht aan.

Omdat de dader zijn weg in het huis goed scheen te kennen, was de Roemeen Antonescu onze eerste verdachte. Maar Antonescu bleek een onaantastbaar alibi te hebben. Hij had die avond een andere boer geholpen bij de graanoogst. Urenlang waren hij en de boer op het land geweest, onophoudelijk in elkaars gezelschap. De Roemeen was ook compleet overstuur toen hij over de moord hoorde, want hij beschouwde Frank en Fenna als zeer goede vrienden – iets wat anderen bevestigden.

Wie was het dan? De ex van Frank, de vrouw die geen kinderen kon baren en door hem was afgedankt? Dat zou de woede verklaren waarmee het portret van de zwangere Fenna was vernield. De ex bleek onschuldig. De volgende verdachte diende zich kort daarna aan, doordat de dader onvoorzichtig te werk was gegaan.

Na de vernieling van het portret had de moordenaar het bebloede moordwapen in de pronkkamer achter de bank gegooid. Daarop vonden we zijn vingerafdrukken. We hadden groot geluk, want de afdrukken stonden in de databank. Ze waren afkomstig van Petrus Maria van Steenderen, die zich in een ver verleden schuldig had gemaakt aan geweldpleging en die op een gegeven moment betrokken was bij een doodslag. Die doodslag vond plaats tijdens de vechtpartij in het dorpscafé van een kwart eeuw eerder. Peter van Steenderen was ervoor veroordeeld. Na zijn vrijlating had hij de benen genomen en was daarna niet meer in het dorp gesignaleerd.’

‘Dus Van Steenderen was een inwoner?’

‘Ja, en een echte driftkop en een vechtersbaas,’ zei Robbie. ‘De naam Van Steenderen zegt jou niets, Lowina, omdat ik de naam van de vermoorde boer nog niet voluit heb genoemd. De boer heette Franciscus van Steenderen.’

‘Dat is de parallel met Tessa Verwold,’ riep ik. ‘Peter was de halfbroer van Frank!’

‘Juist, en bijna tien jaar ouder. Na dat gevecht in het dorpscafé en zijn veroordeling was Peter uit het dorp verdwenen, en de familie had sindsdien zijn bestaan verzwegen. Zelfs de weduwe vertelde dat ze niets wist van het bestaan van een halfbroer. Zij kwam van oorsprong ook niet uit het dorp. Maar voor ons leek alles op z’n plek te vallen: hoe de dader de weg in het huis kende, hoe hij lucht had gegeven aan zijn haat jegens de echtgenote van zijn halfbroer, die hij hartgrondig had gehaat.

Hoewel de weduwe ons niets kon vertellen, was het dorp een onuitputtelijke inlichtingenbron. Er kwamen tal van verhalen los over de verdwenen Peter. De oude boer was twee keer getrouwd geweest. Peter was uit het eerste huwelijk geboren. Zijn moeder was plotseling overleden. Zijn vader hertrouwde en uit dat huwelijk werd Frank geboren. Ook die echtverbintenis duurde niet lang. De moeder van Frank verongelukte toen hij net twintig was. Maar toen was het in Rijnzicht al totaal uit de hand gelopen.

Peter van Steenderen kon niet met zijn stiefmoeder overweg, die zijn halfbroertje alle aandacht gaf. Het liep uit op ruzie en geweld. Van zijn vader kreeg de driftige Peter te horen dat hij later de boerderij nooit zou krijgen als hij zijn leven niet beterde. Die aansporing hielp niets. Peter trok op met verkeerde vrienden en was dagelijks te vinden in het dorpscafé, om dan dronken thuis te komen. Verschillende keren werd hij opgepakt en een paar keer veroordeeld. Toen kwam die doodslag en verdween Peter van Steenderen voorgoed uit het dorp, tot opluchting van allen. Zijn naam werd een taboe. Tientallen jaren gingen voorbij. De rust op Rijnzicht leek haast vanzelfsprekend.’

‘En de boerderij ging over op de jongste zoon.’

‘Goed gezien, Lowina. Het leek erop dat we de moord zo bijna hadden opgelost. We konden ons goed voorstellen dat de oudste zoon in razernij was ontstoken toen hij erachter kwam dat hij was onterfd. Maar waar was hij? Sinds de laatste veroordeling was er niets van hem vernomen. Een van de dorpsbewoners beweerde dat hij Peter enkele dagen vóór de moord in het dorp had gezien. De getuige, de plaatselijke bakker en lid van de brandweer, reed in zijn auto op weg naar een regionale oefendag van de brandweer, toen hij iemand op het kerkhof net buiten het dorp zag. Pas later besefte hij dat het Peter van Steenderen moest zijn, die het graf van zijn vader bezocht.

Uiteindelijk bood postbode Jasper van Dijk uitkomst. Hij was een van de vroegere vrienden van Peter en tevens degene die in het voorjaar een bod op Rijnzicht had gedaan. Volgens Jasper van Dijk was Peter van Steenderen naar Nieuw-Zeeland of Australië gegaan. De twee hadden echter al zeker tien jaar geen contact gehad. Op verzoek van de recherche zocht Van Dijk naar het adres, dat hij niet vond.

Een rechtshulpverzoek aan Australië bracht aan het licht dat de weggelopen zoon in Melbourne had gewoond. Daar was hij inmiddels ook niet meer. Een maand voor de moord was hij uit die stad teruggekeerd naar Europa. Tegen een buurman in Melbourne had hij gezegd dat hij naar zijn geboortegrond terugkeerde om een oude rekening te vereffenen. Onze inspanningen om Peter van Steenderen op te sporen, leverden niets op. Dat de halfbroer van Frank na de moord niets van zich liet horen, vonden we veelzeggend. De verschrikkelijke moord was die zomer voorpaginanieuws. Dat Peter zich niet meldde, zagen we als bewijs van zijn schuld.’

‘Hebben jullie hem toch gevonden?’ vroeg ik.

‘Een maand later. De weduwe kon de boerderij alleen nooit voortzetten, daarom zette zij Rijnzicht te koop. Ze wilde sowieso niet langer in de boerderij blijven die haar herinnerde aan de akelige gebeurtenis. Ze had plannen zich in Amsterdam te vestigen, daar kwam ze van oorsprong ook vandaan. Ze begon de kleding van haar man op te ruimen, vóór ze door de zwangerschap daartoe niet meer in staat zou zijn. Tijdens de werkzaamheden stuitte ze op brieven, geschreven door haar vermiste zwager. Dreigbrieven.

Peter van Steenderen had zijn halfbroer twee keer geschreven. De eerste keer, kort na de dood van hun vader, droeg de envelop het poststempel van Melbourne. Peter had gehoord dat er plotseling een einde was gekomen aan het ziekbed van hun vader, en dat er werd beweerd dat Frank en zijn vrouw Fenna de dood een handje hadden geholpen. Hij beschuldigde hen onomwonden van moord. Hun vader zou plannen hebben gehad om Peter in ere te herstellen, uit onvrede met de moderne fratsen van zijn jongste zoon. Kennelijk had Peter van Steenderen al eerder een brief gestuurd, die door zijn vader was beantwoord. Die brief konden we trouwens niet vinden. Hun vader was van plan zijn testament te wijzigen, ten gunste van zijn oudste zoon. Om dat te voorkomen, zouden Frank en Fenna de dood van de oude boer bespoedigd hebben.

De tweede brief kwam tien dagen voor de moord en was verstuurd vanuit Duitsland, gestempeld in Dortmund. Peter van Steenderen kondigde zijn komst aan om die oude rekening te vereffenen. In de tweede brief ging hij in het bijzonder tekeer tegen Fenna, die hij zag als de aanstichtster, als degene die haar schoonvader de overdosis morfine had toegediend. Frank en Fenna konden, zo schreef de driftige Peter, erop rekenen dat ze hun verdiende loon dubbel en dwars kregen.

Wij kregen de brieven in handen. Het viel mijn chef gelijk op dat Peter van Steenderen zoveel wist van wat zich op Rijnzicht afspeelde. Niet alleen wist hij van de moderne fratsen, wat hij van zijn zieke vader kon hebben gehoord, hij was ook op de hoogte van de roddels die er in het dorp de ronde deden over de dood van hun vader. Hoe kon hij dat weten als hij in Australië zat? Had hij met nog iemand contact? We verhoorden al zijn oude vrienden, maar dat leverde niets op. Alleen de postbode vertrouwden we niet. Als er iemand was die met Peter van Steenderen in Australië had gecorrespondeerd, was het Jasper van Dijk wel. Die ontkende, natuurlijk, om niet bij de moord betrokken te raken.’

‘Of was er contact via social media?’ vroeg ik.

‘Niet in die tijd. Facebook speelde nog geen rol. We konden op internet niets vinden dat ons onderzoek verder hielp. De brieven hielpen ons wel in een ander opzicht. Frank van Steenderen had het bestaan ervan voor zijn vrouw verborgen gehouden, vermoedelijk om haar niet ongerust te maken. Dat hij ons ook niet had ingelicht, vonden we onbegrijpelijk. Met het gewelddadige verleden van zijn oudere halfbroer in gedachten, waren de brieven zeer onheilspellend, die moesten heel serieus worden genomen. Frank leek daarentegen de confrontatie met zijn halfbroer gezocht te hebben.

We hadden al vastgesteld dat er acht dagen vóór de moord vanuit de woning naar Duitsland was gebeld. Het telefoonnummer was te herleiden tot een vakantiehuisje in een dorpje in het Sauerland, niet ver van Dortmund. Het chalet stond op naam van een Duitser die niets met de moord te maken had. Peter van Steenderen had daar enige tijd gezeten.’

‘Frank had zijn halfbroer gebeld?’

‘In de tweede brief stond het telefoonnummer,’ zei Robbie Corbijn knikkend. ‘We concludeerden daaruit dat Frank had geprobeerd zijn halfbroer op andere gedachten te brengen. Dat was kennelijk mislukt. Peter van Steenderen was naar Nederland gekomen en had Frank vermoord. Omdat Fenna vanwege haar werk afwezig was, richtte hij zijn woede op haar portret, om vervolgens de indruk te wekken dat het een roofmoord was. We wisten hem in Duitsland op te sporen. Toen deden we een zeer verbijsterende ontdekking.’

Robbie stond abrupt op, zijn verzwikte enkel vergetend, en greep de balustrade vast.

‘Wat dan?’

Hij draaide zich om met een ondoorgrondelijke blik in de ogen.

‘Geen van ons team had deze wending voorzien. We konden het eerst ook niet geloven, dit moest wel een briljante zet zijn van Peter van Steenderen. De halfbroer van Frank, beste Lowina, had het beste alibi dat een moordenaar zich kan wensen. Hij was dood! Een dag vóór de moord was hij in zijn slaap overleden!’

‘Vóór de moord?’

Robbie glimlachte.

‘Gestorven, door een arts dood verklaard en na vier dagen gecremeerd.’

Vertwijfeld hield ik mijn handen op.

‘Hoe kan dat? Was hij de moordenaar dan toch niet?’

‘Dat vroegen wij ons ook af,’ zei hij, met zijn onderrug leunend tegen de balustrade. Hij legde zijn armen over elkaar. ‘We hadden zijn vingerafdrukken in de woning en op het moordwapen. We kenden zijn motief. Maar daarna bedachten we dat Peter van Steenderen onbekend was in Duitsland. Waarom was hij naar dat land gegaan, waarom niet naar zijn geboorteland? Deed hij dat juist om niet geïdentificeerd te kunnen worden? Volgens de Duitse arts had Peter van Steenderen een hersentumor en had hij niet lang te leven gehad. Toch was hij tamelijk plots gestorven. Maar, en dat is een belangrijk gegeven, de arts die zijn dood vaststelde, had hem nooit ontmoet!’

‘Hoe wist hij dan van de hersentumor?’

‘Peter van Steenderen had van zijn huisarts in Melbourne een verwijsbriefje voor zijn Duitse collega meegekregen. De tumor kon niet weggehaald worden, de patiënt was opgegeven. Dat briefje was kort voor het overlijden bij de Duitse arts bezorgd, maar die was nog niet in de gelegenheid geweest Peter van Steenderen te bezoeken.’

‘Was hij het wel?’

‘Een zeer goede vraag, Lowina. We verdachten Peter van Steenderen ervan zijn dood in scène te hebben gezet, om zo straffeloos te kunnen toeslaan. In dat geval had hij iemand anders voor hem laten doorgaan. Het lichaam van die ander was reeds gecremeerd toen wij Peter op het spoor kwamen. We konden dus geen vingerafdrukken vergelijken. Het vakantiehuisje werd bovendien inmiddels door andere mensen bewoond, zodat we daar ook niet naar zijn DNA konden zoeken.’

‘Maar als er iemand anders was gecremeerd, hoe kwam die dan om het leven? Was dat ook een moord?’

Robbie schudde zijn hoofd.

‘De arts die de dood constateerde, zag niets ongewoons. De dode voldeed ook aan het signalement van Peter van Steenderen, een blonde man van halverwege de veertig. Het sterfgeval kwam overeen met wat de dokter verwachtte bij een patiënt met een hersentumor. Het lichaam werd onmiddellijk vrijgegeven voor de crematie.’

‘Waarom crematie?’

‘Peter van Steenderen had een briefje achtergelaten, voor het geval hij dood werd gevonden. Een notaris was door Van Steenderen op de hoogte gebracht en die had alles geregeld. De halfbroer van Frank van Steenderen was ogenschijnlijk dood en kon de moord in Nederland niet gepleegd hebben. Die onthulling dwong ons verder te kijken. De zaak leek vast te lopen. Pas een ontdekking van een handschriftdeskundige van het Nederlands Forensisch Instituut gaf het onderzoek een nieuwe impuls. Hij ontdekte dat de handschriften op de enveloppen en in de brieven niet overeen kwamen. Ze waren wel allebei door mannen geschreven, maar er waren minieme verschillen. Óf de enveloppen, óf de brieven waren door Peter van Steenderen geschreven. We hadden geen vergelijkingsmateriaal om met zekerheid vast te stellen welk handschrift authentiek was. Hoe zou jij dit verklaren, Lowina?’

Ik dacht een ogenblik na.

‘De enveloppen waren in Australië en Duitsland gestempeld,’ zei ik. ‘Het versturen kan moeilijk door iemand anders zijn gedaan dan door Peter van Steenderen zelf. Waren de enveloppen dichtgeplakt?’

‘Ja.’

‘Dan denk ik dat iemand beide brieven heeft onderschept, de enveloppen heeft geopend en de brieven vervangen door andere brieven, die hij zelf schreef in hetzelfde handschrift.’

‘Heel goed, dat dachten wij ook. Zoals ik eerder zei, was het ons opgevallen hoe goed Peter van Steenderen op de hoogte was van het reilen en zeilen op Rijnzicht. Wie had hem op de hoogte gebracht van de dood van zijn vader en de omstandigheden waaronder hij stierf? Doordat die eerste brief onderschept en vervangen kon zijn, was dat ineens geen vraag meer. De envelop kwam dan wel uit Australië, de brief met het geïmiteerde handschrift niet!

Dat de oorspronkelijke brieven waren onderschept, was de verklaring waarom Frank van Steenderen de brieven nooit aan zijn vrouw had getoond, en waarom hij ons nooit had ingelicht, want hij had ze nooit ontvangen. Ze werden ná de moord in Rijnzicht verstopt, om later gevonden te worden. De dader wilde daarmee Peter van Steenderen de moord in de schoenen schuiven, omdat hij wist dat die stervende was. Als de brieven ná zijn dood ontdekt zouden worden, dan kon de oudste halfbroer zich niet meer verdedigen tegen de beschuldiging. Met wat je nu weet, moet je de moord op Frank van Steenderen kunnen oplossen.’

‘De handschriftexpert was er zeker van dat een man de brieven schreef?’

‘Ja.’

‘Dan moet het Jasper van Dijk zijn geweest,’ zei ik. ‘De postbode. De dader was iemand die de brieven kon onderscheppen, en een man schreef de vervalste brieven. De Roemeense hulp Antonescu kon nooit een geloofwaardige vervalsing maken, want zijn Nederlands was gebrekkig en hij had een alibi voor de moord. De postbode hoefde simpelweg de brieven niet te bezorgen.’

‘Slim bedacht. Zijn motief?’

‘De boerderij. Jasper van Dijk had Rijnzicht willen overnemen. En je vertelde dat meer mannen interesse in Fenna hadden. Misschien had Van Dijk ook een oogje op de knappe verpleegster en was hij pijnlijk door haar afgewezen.’

‘Inderdaad, Jasper van Dijk had een duidelijk motief. Hij droomde ervan om een boerenbedrijf over te nemen en spaarde daarvoor. En hij was ongetrouwd. Fenna ontkende echter dat Van Dijk een afgewezen bewonderaar was.’

‘Werd hij gearresteerd?’

‘Niet onmiddellijk. De boerderij werd aan een andere bieder verkocht. De weduwe verhuisde naar Amsterdam.’

‘Is Van Dijk veroordeeld?’

Robbie Corbijn schudde zijn hoofd.

‘Je vergeet de koekkruimels.’

‘De koekkruimels?’

‘Die waren doorslaggevend,’ zei hij met een grijns. ‘De koekkruimels in het sieradenkistje, maar ook de vingerafdrukken en de inhoud van de dreigbrieven. Mijn chef en ik wisten daardoor al in een vroeg stadium wat er was gebeurd, maar het harde bewijs ontbrak nog. We twijfelden ook nog over het motief.’

‘Wat was het dan?’

Robbie nam weer naast me plaats.

‘Laten we met het eerste beginnen. Hoe verklaar je koekkruimels in een sieradenkistje, opgeborgen in een antieke kast in een pronkkamer?’

‘De dader doorzocht de pronkkamer.’

‘Jawel, maar liep hij ondertussen doodleuk op iets lekkers te knabbelen? Ik kan het me niet voorstellen! Dat blijkt ook niet uit het sporenonderzoek. Nergens trof de technische recherche koekresten aan, alleen in dat kistje en op het bebloede lemmet van het moordwapen, en op beide vonden we dezelfde vingerafdrukken. Die vingerafdrukken zijn zonder twijfel van Peter van Steenderen, een man die al zou zijn overleden toen de moord op zijn halfbroer werd gepleegd. Een technische onmogelijkheid, tenzij...’

‘Was het dan toch de oudere halfbroer? Was hij niet echt dood?’

Robbie liet een stilte vallen. Hij keek me van opzij aan, glimlachend.

‘Denk nou eens aan de andere opmerkelijke feiten. De inhoud van de vervalste dreigbrieven, het telefoonnummer, het telefoontje naar Duitsland. Peters vingerafdrukken stonden al jarenlang in de politiesystemen. Dus Peter moet in de boerderij zijn geweest. De enige verklaring is dat hij er op bezoek was vóór de moord werd gepleegd, vóór hij zelf overleed. Eén verklaring is dat zijn halfbroer hem, naar aanleiding van de brieven, uitnodigde. Maar heeft Frank die brieven wel gezien? Werden ze al niet eerder onderschept, vóór ze werden bezorgd? Aan de andere kant, als de brieven Frank nooit hadden bereikt, hoe kon hij zijn halfbroer in Dortmund dan hebben gebeld? Dat nummer stond immers in de tweede brief. Die is weliswaar vervalst, maar het nummer klopt en moet dus wel in de oorspronkelijke brief hebben gestaan.’

‘Kan het zijn dat Frank de brieven wél had ontvangen, maar dat de dader na zijn dood de brieven heeft verwisseld?’

‘Slim bedacht, Lowina. Ja, dat zou kunnen. Maar dan blijft het een raadsel waarom Frank de brieven nooit aan zijn vrouw toonde, waarom hij er met niemand over sprak. Hoe dan ook, je krijgt al een heel andere situatie. Eerst dachten we aan een gewone, maar vreselijke roofmoord. Maar als er brieven vóór of ná de moord waren verwisseld, was er iets heel anders aan de hand. Het leek er steeds meer op, dat de moordenaar zó wilde toeslaan dat het eerst roofmoord leek, daarna een wraakmoord door de halfbroer. Dat bevestigde weer ons vermoeden dat de dader nauw betrokken was bij Rijnzicht. We bedachten een andere verklaring voor het telefoontje naar Dortmund, en voor de vingerafdrukken van Peter van Steenderen.’

‘Iemand lokte hem een paar dagen vóór de moord naar Nederland.’

‘Juist! De opzet begint zich af te tekenen. Het was de dader die naar Duitsland belde, die ervoor zorgde dat de halfbroer naar Nederland kwam, met de bedoeling dat er vingerafdrukken van de gedoodverfde dader in de woning gevonden zouden worden. Een getuige had de halfbroer op de begraafplaats bij het dorp gezien. En wie was de getuige?’

‘De bakker.’

‘Juist, én lid van de vrijwillige brandweer. Dat zegt eigenlijk alles. Peter van Steenderen kwam op een dag dat zijn halfbroer niet thuis was, een dag waarop de vrijwillige brandweer oefende, en we weten dat Frank van Steenderen een actief lid daarvan was. Naast het feit dat de schrijver van de brief wist dat…’

Ik kreeg kippenvel van die woorden.

‘Je bedoelt dat Fenna de dader was? De rouwende weduwe?’

‘Zet de feiten op een rij. Er waren brieven verstuurd door Peter van Steenderen, daar twijfelt niemand aan. Wie had de beste gelegenheid om die te onderscheppen? Fenna van Steenderen! Ze werkte halve dagen, maar overdag was ze meestal thuis. Zij verkreeg via de brieven het telefoonnummer in Duitsland. Wat is het tweede feit?’

‘Dat Peter van Steenderen in de boerderij was geweest?’

Robbie knikte instemmend.

‘Wie had de beste gelegenheid de halfbroer te bellen om een afspraak te maken en hem te ontvangen? Fenna! Wie wist dat Frank van Steenderen op de trainingsdag van de brandweer afwezig zou zijn? Fenna! Toen haar zwager kwam, ging zij zeer doortrapt te werk. We vermoedden dat ze hem met een smoesje ertoe bewoog die antieke kast te openen en het sieradenkistje eruit te halen. Maar in het kistje zaten toen niet haar sieraden, wel een kruidkoek, die hij mocht aansnijden voor bij de koffie.’

‘En dat mes werd voor de moord gebruikt!’ riep ik.

Robbie schudde glimlachend zijn hoofd.

‘Nee, ze gebruikte een identiek mes, een vleesmes nota bene. Als dat mes was gebruikt, zou ze haar eigen vingerafdrukken op het heft achtergelaten hebben, of in elk geval de afdrukken van haar zwager deels uitgewist hebben. Daarom pleegde ze de moord met een identiek exemplaar dat ze na de moord heeft weggegooid. Het andere mes, mét de vingerafdrukken van haar zwager, hoefde ze alleen in de dodelijke wond te duwen en daarna met het bloed eraan achter de bank te gooien. Het was alsof dát het moordwapen was.’

‘Nou snap ik waarom er koekresten aan het vleesmes zaten. Want wie snijdt er nou koek aan met een vleesmes? Maar dat mes was natuurlijk het geschiktst voor de moord.’

‘Een scherpe constatering, Lowina! De moordmethode gaf ons nog een aanwijzing. Eén steek, recht in het hart. Wie kende het slachtoffer zo goed, dat zij hem met een haast medische precisie wist te doden?’

‘Wat een gemene vrouw. Wat zou ze tegen haar zwager hebben gezegd?’

‘Daar konden Bart Jansen en ik alleen naar gissen. Ze had van tevoren goed over alles nagedacht. Misschien had ze die dag haar arm in een mitella, zodat ze zogenaamd de koek niet zelf kon aansnijden. Zo kon ze haar zwager ertoe bewegen alles aan te raken wat ze later zou gebruiken om een roofmoord in scène te zetten. Toen we vermoedens kregen dat Fenna van Steenderen achter de moord zat, stelden we allereerst vast dat ze gelegenheid had gehad. Ze was die avond op pad als wijkverpleegkundige. We zetten al haar adressen op een rij en daaruit bleek dat ze tussendoor even thuis kon zijn geweest.

Mijn chef is vervolgens naar Australië afgereisd om meer informatie te verzamelen. Hij sprak er met mensen die Peter van Steenderen van nabij hadden gekend. Zij vertelden dat hij niet meer de driftkop uit zijn jeugd was. Peter van Steenderen wilde voor hij stierf naar Nederland om zich met zijn halfbroer te verzoenen. Dat bedoelde hij met de rekening vereffenen, dat hij zelf bij zijn familie in het krijt stond.

Na de crematie wilde hij zijn as laten verstrooien in het riviertje waaraan hij was geboren. Maar dat pakte anders uit. Zijn schoonzus nam contact op en liet hem komen. Zij beweerde dat haar man geen contact met zijn halfbroer wenste. Ze vertelde dat zij het daarmee oneens was, dat ze zou proberen Frank op andere gedachten te brengen. Peter moest maar geen brieven meer sturen, dan zou zij het regelen. Als ze haar man had vermurwd, zou ze Peter opnieuw bellen.’

‘Dat was ze natuurlijk niet van plan.’

‘Nee.’

‘Maar zij kan die vervalste brieven toch niet geschreven hebben?’

‘Nee, daarom twijfelden we ook over het motief. Was het haar alleen te doen om het geld dat ze opstreek met de verkoop van de boerderij? Was ze daarom met Frank van Steenderen getrouwd? Of speelde er meer? We konden echter niets bewijzen. Als we gelijk hadden, dan had zij haar eigen sieraden uit het kistje gestolen en verborgen. Ze kon ze verkopen, of bewaren. We wekten bij haar de indruk dat we Jasper van Dijk verdachten, hielden hem zelfs aan voor verhoor, om haar te laten denken dat ze geen gevaar liep. Vier maanden later kregen we zekerheid over haar motief.’

‘Wat gebeurde er?’

‘De baby werd geboren. Een jong met donker haar, donkere ogen en een getinte huidskleur, dat nooit kon zijn verwekt door de hoogblonde Frank van Steenderen. Alles viel op z’n plek. Fenna was zwanger en zodra het kind ter wereld kwam, zou haar man weten dat ze hem ontrouw was geweest en met wie. Frank moest dood. De eerste brief van de halfbroer kwam als een geschenk uit de hemel, al kan ik het beter een geschenk van de duivel noemen. Fenna wist van de vete tussen de twee halfbroers. Ze stelde een nieuwe brief op, liet die door haar Roemeense minnaar overschrijven in het handschrift van haar zwager. Waarschijnlijk moest ze de onheilspellende woorden één voor één spellen, maar daarna leek het net echt. Vervolgens kwam de tweede brief met een telefoonnummer. Ze liet Antonescu nog een brief vervalsen en belde naar Duitsland. Ze bewaarde de brieven tot ná de moord.’

‘Wat ontzettend doortrapt!’

Robbie knikte. ‘Daarom heb ik ook zo’n hekel aan overspel, er komt allerlei narigheid van. Ik denk dat Fenna later, een maand na de moord, opnieuw naar Duitsland heeft gebeld, maar met een andere telefoon. Ze kreeg geen gehoor. Ze veronderstelde dat de halfbroer was overleden en dat het moment was aangebroken om de brieven tevoorschijn te halen, want Peter kon zichzelf niet meer tegen de beschuldiging van moord verdedigen. Ze had alleen pech dat haar zwager al was overleden vóór zij haar man vermoordde, anders zou ze ermee zijn weggekomen.’

‘Wat een verschrikkelijke zaak.’

‘Dat was het,’ beaamde Robbie. ‘Toen we haar Amsterdamse woning doorzochten, vonden we de gestolen sieraden. Het nieuws van haar arrestatie sloeg in het dorp in als een bom. Nu, twaalf jaar later, spreekt men nog altijd met diepe afschuw over haar.’

‘Door haar toedoen zijn de twee broers nooit tot verzoening gekomen.’

‘Inderdaad, daarom vond ik de moord zo verschrikkelijk. De twee halfbroers werden beiden het slachtoffer van een gewetenloze vrouw. En dan denk ik weer aan Tessa Verwold. Zou haar ook zoiets zijn overkomen? Is zij net zo’n doortrapt mens tegen het lijf gelopen, iemand die zij dacht te kunnen vertrouwen, en is dat Tessa’s ondergang geworden? Ik kan alleen niets beginnen zolang haar eigen bloedverwanten geen enkele belangstelling tonen.’

Robbie zuchtte diep.

‘Maar ik geef het niet op, dat nooit. Dit is op mijn weg gekomen en ik zal die familie onder druk blijven zetten tot ze zwichten. Ik zal Tessa’s verdwijning eens oplossen, zelfs al moet ik het onderzoek uit eigen zak bekostigen!’

Het schilderij dat niet bleef hangen

Een van de onhebbelijkheden van mijn werkgever, Robbie Corbijn, was zijn gewoonte om mij niet continu op de hoogte te houden van de ontwikkelingen. Als ik dacht dat een onderzoek in een bepaald stadium verkeerde en dreigde vast te lopen, kon zijn denkproces al een paar stappen verder zijn. Soms was die zwijgzaamheid begrijpelijk. In gevallen waarin het lange tijd zeer onzeker was of hij op het juiste spoor zat en hij wachtte op bevestiging, had ik begrip voor die terughoudendheid. Soms was zijn houding op het irritante af. Zoals in een geval waarin hij me bewust op het verkeerde been zette om daarmee een maximaal dramatisch effect te bereiken.

Aan het begin van een regenachtige novembermiddag betrad ik de gezamenlijke werkruimte van ons kantoor in Leiden, nadat ik was weggeweest voor een opdracht. Robbie Corbijn had zich genesteld op een fauteuil in de zithoek, zijn benen over elkaar geslagen en zijn hoofd verborgen achter een krantje. Mijn binnenkomst werd door hem niet opgemerkt. Ik nam plaats achter mijn bureau en ging aan de slag. Enkele minuten verstreken.

‘Je staat er gewoon van te kijken wat ze al kunnen,’ zei Robbie opeens.

Mijn werkgever boog een hoekje van de krant omlaag en keek me glimlachend aan.

‘Waarvan?’

‘3D-printen. Die techniek staat voor niets! Vuurwapens, schilderijen, huizen, alles lijkt mogelijk. Je voert de technische specificaties in en de printer maakt het. Straks rijden we nog in geprinte auto’s over geprinte wegen, op weg naar onze geprinte huizen. Zin in een broodje gezond uit de printer, Lowina?’

Ik trok een vies gezicht.

‘Liever niet.’

Hij grijnsde.

‘Lijkt me ook niet smakelijk. Als je een volkstuintje hebt, zou ik dat dus nog maar niet opgeven als ik jou was. Er gaat niets boven een verse krop sla. Een 3D-printer kan dus veel, maar ik zie ons ook nog niet cold cases oplossen met zo’n apparaat. Daarvoor is ouderwets speurwerk nodig. Met andere woorden, wij blijven onvervangbaar. Daarom zal ik me maar eens omkleden.’

Hij vouwde de krant dicht en kwam overeind.

‘Komt er dan iemand?’ vroeg ik.

‘Een nieuwe opdrachtgeefster. Een dertien jaar oude zaak.’

‘Een moord?’

‘Een vermissing.’

‘Wie is er dan verdwenen?’

‘Jan Steen, vermist uit Gouda sinds 2003,’ antwoordde hij. ‘Bij zijn verdwijning was Jan Steen bijna 350 jaar oud.’

‘Een schilderij, dus.’

Robbie grinnikte. ‘Inderdaad, gestolen uit museum De Catharina Hof. Op een ochtend in de zomer van 2003 ontdekte een suppoost een lege plek aan de muur van de Grote Galerij. Een controle van het museumgebouw bracht aan het licht dat er een zolderraam openstond, waardoor de dief naar binnen kon klauteren. De dader liet geen sporen achter en bleef daardoor voortvluchtig. Het gemak waarmee de dief de Jan Steen had kunnen stelen, trok in de pers veel aandacht, evenals het feit dat het schilderij voor een hoog bedrag was verzekerd. De verzekering loofde een beloning uit van tienduizend euro voor de tip die Jan Steen terugbrengt.’

‘De opdrachtgeefster is dus de verzekeraar?’

Robbie schudde zijn hoofd.

‘Nee, haar naam is Isabelle Valck.’

‘Is zij dan een belanghebbende?’

‘Haar vader, Maarten Lippinkhoff, was de conservator van het museum toen de inbraak plaatsvond. Lippinkhoff is een week geleden overleden. Mevrouw Valck mailde me dat haar vader altijd met de diefstal in zijn maag heeft gezeten. Zij wil daarom dat deze zaak alsnog wordt opgelost.’

‘Waarom komt ze er dan nu pas mee, nu haar vader dood is?’

‘Dat zullen we van haar horen.’

Een halfuur later ontvingen we Isabelle Valck-Lippinkhoff, een vrouw van midden dertig met hoog opgestoken, blond haar en gekleed in een bruin broekpak. Robbie, die met zijn donkerblauwe krijtstreeppak en zijn in een scheiding gekamde haar er op z’n paasbest uitzag, sprak zijn medeleven uit met de dood van haar vader. Ze reageerde met een kort knikje en een gemompeld woord. Robbie gebaarde naar de zithoek. Toen we plaatsgenomen hadden, probeerde hij het gesprek op gang te brengen. Isabelle Valck zat tegenover hem met een neergeslagen blik terwijl ze een losgeraakte haarlok in haar vingers ronddraaide. Toen ze opkeek, blonken er tranen in haar ogen.

‘Ik zie dat de dood van uw vader u nog erg aangrijpt,’ sprak Robbie meelevend. ‘Als u deze zaak liever op een ander moment wilt bespreken…’

Ze schudde langzaam haar hoofd.

‘Het is niet alleen dat,’ sprak ze met een hoge, trillende stem. ‘Ook die inbraak. Ik weet nog hoe ondersteboven mijn vader ervan was. Hij was een ware kunstliefhebber, vooral de schilderkunst had zijn hart. Hij schilderde zelf ook. Er was in zijn museum ingebroken, dat vond hij onaanvaardbaar. Het gebeurde door een stommiteit. Een zolderraam was vanwege het warme weer niet goed afgesloten. Mijn vader vreesde voor zijn ontslag.’

‘Was het museum niet beveiligd?’

‘Niet zo goed als mijn vader wilde. Hij wilde al lange tijd de beveiliging verbeteren. U moet begrijpen dat mijn vader weliswaar de conservator was, maar hij stond machteloos als het ging om belangrijke beslissingen. Het museum is van een particuliere stichting. Een Raad van Toezicht ziet toe op de leiding. Mijn vader kon niets doen zonder toestemming van de raad. Voorzitter Alphonse Smelik zag de noodzaak van extra beveiliging niet in, hij wilde liever sparen voor een volgende aanwinst voor het museum.’

Isabelle Valck-Lippinkhoff schudde geërgerd haar hoofd.

‘Hoe kon Smelik zo kortzichtig zijn,’ zei ze kwaad. ‘Het jaar ervoor was er al een knullige inbraak geweest in het Van Gogh Museum in Amsterdam, waarbij twee doeken werden gestolen. Daar konden de inbrekers binnenkomen via een raam op de eerste verdieping dat niet goed afgesloten was. Die gebeurtenis was voor mijn vader de aanleiding om zijn museum door te lichten. Hij liet een beveiligingsexpert komen die met een groot aantal suggesties kwam, waaronder juist dat dakraam, dat van buitenaf gemakkelijk geopend kon worden. Maar Alphonse Smelik lag dwars. Kunt u zich voorstellen hoe kwaad mijn vader op hem was toen de inbraak plaatsvond? Maar men dempt de put altijd als het kalf al verdronken is!’

‘Was de Jan Steen het enige wat de dief meenam?’

Ze knikte met een somber gezicht.

‘De Catharina Hof staat in het oude centrum van Gouda, niet ver van de St. Janskerk. Er is wel geopperd dat het ’s nachts op straat te druk was, waardoor de dief het niet aandurfde meer kunstwerken mee te nemen, maar dat geloofde mijn vader niet.’

‘Wat dacht hij dan?’ vroeg ik.

‘Dat het een inbraak in opdracht was. Iemand had zijn oog op het doek van Jan Steen laten vallen en huurde een professionele inbreker in om het te stelen. Dat gebeurt vaker. Iemand wilde per se “De marktkoopvrouw” in zijn privé-collectie hebben. Het politieonderzoek richtte zich op de vraag wie van onze welgestelde bezoekers achter de roof zat. Maar hoe vind je zo iemand? Het was een onmogelijke opgave!’

Robbie boog zich wat naar voren.

‘Keerde de verzekeraar de schade uit?’

‘Jawel, maar daarmee kreeg mijn vader de Jan Steen niet terug, die was voor hem onvervangbaar. Ik woonde destijds nog thuis en heb het van dichtbij meegemaakt. Ik herinner me nog goed hoe ontdaan vader was. Wekenlang sliep hij slecht en was snel geprikkeld.’

Het gesprek stokte.

Robbie Corbijn herinnerde haar eraan dat ze geschreven had dat ze wilde dat we de inbraak oplosten. Daarna sprak hij zijn verbazing uit dat ze nu pas kwam, na de dood van Maarten Lippinkhoff. Als ze eerder was gekomen, hadden we de diefstal kunnen oplossen toen haar vader nog leefde.

‘Daarom vraag ik me wat af. Is er iets anders gebeurd? Is het schilderij gevonden?’

Haar ogen sperden zich open.

‘Hoe weet u dat? Wie heeft u dat verteld?’

Robbie maakte een sussend gebaar.

‘Niemand heeft het mij verteld.’

‘Maar…’ begon ze verward.

Hij onderbrak haar.

‘U praat over een dertien jaar oude zaak, en toch zie ik een gezicht waarop hevige emoties zich aftekenen. Ik concludeer daaruit dat er een nieuwe ontwikkeling is, iets wat u diep raakt, iets wat gevoelig ligt, waardoor u deze kwestie liever niet bespreekt. In uw mail rept u met geen woord over het vinden van het doek, wel over de inbraak. Hebt u het schilderij in de nalatenschap van uw vader gevonden?’

‘Ja, meneer Corbijn. O ja, u hebt goed geraden! Het schilderij stond op zijn zolder. Mijn vader heeft het al die jaren verborgen gehouden. Terwijl hij deed alsof hij het verschrikkelijk vond, die diefstal, had hij het kunstwerk zelf. Om dat na zijn dood te ontdekken, vind ik vreselijk!’

‘U gelooft dat uw vader degene was die opdracht gaf het schilderij te stelen?’

Ze sloeg haar ogen neer. Toen ze opkeek, blonken er weer tranen in.

‘Wat hem betrof was “De marktkoopvrouw” het topstuk van de museumcollectie.’

Hier eindigt het fragment.

Najaar 2019 verscheen De man die zijn geweten ontlastte, over de verdwijning van Tessa Verwold. Dit e-book bevat een voorproefje.

Voorproefje van De man die zijn geweten ontlastte

Proloog

De mens is een ondoorgrondelijk wezen. Kun je bijvoorbeeld de balans over iemand opmaken op basis van wat anderen over hem zeggen? Is het mogelijk objectief een oordeel te vellen over iemand die je van nabij hebt meegemaakt, met wie je dagelijks bent omgegaan? Hoe dan? Is de manier waarop iemand zich blootgeeft, in woord en daad, een goede graadmeter voor zijn persoon? Is de manier waarop anderen zich over hem uitlaten een goede graadmeter? Kun je op basis daarvan bijvoorbeeld weten of je iemand kunt vertrouwen? Of geven alle uitingen slechts een beperkt zicht?

Wat iemand zegt, kunnen leugens zijn om zichzelf op te hemelen, een ander te beïnvloeden of om een derde persoon zwart te maken. Wat iemand doet, kan zijn bedoeld om een mooie indruk van zichzelf te geven, om bij een ander in het gevlij te komen. Een gezicht kan boekdelen spreken, maar wie zegt dat het niet een pokergezicht is dat maskeert wat er werkelijk in iemands hart leeft? Als er een vak is waarin schijn en werkelijkheid van elkaar gescheiden moeten worden om tot de kern door te dringen, is dat het recherchevak.

In het archief van Recherchebureau Corbijn – Research & Discover ligt een dun dossier opgeborgen. Het gaat over de verdwijning van Tessa Verwold, die in 1983 uit de christelijke woongemeenschap Caritashoeve wegliep. Is de balans over haar persoon op te maken op basis van wat anderen over haar zeggen? Haar familieleden in Oegstgeest zouden haar omschrijven als een meisje met een zwartgeblakerde ziel, een duivelskind. Ze zouden bijval krijgen van enkele bewoners van de Caritashoeve. Maar als ze niet was verdwenen, wat zou Tessa tot haar verdediging zeggen?

Wat zegt het over haar dat zij, vijfendertig jaar na haar verdwijning, door iedereen vergeten lijkt? Neem bijvoorbeeld de leden van de Gehervormeerde Eenheidskerk in Amersfoort, het kerkgenootschap waar zij een jaar lang deel van was, waar zij tot geloof kwam, belijdenis deed en zich liet dopen. Maar misschien is die kerk niet het sterkste voorbeeld, want zij lijkt zelf ook vergeten te zijn. Aan de Van Marnixlaan in het Bergkwartier staat een laag, verpauperd gebouw. Automobilisten en fietsers schieten er achteloos aan voorbij doordat het op enige afstand van de weg staat, weggestopt achter hoog opgeschoten struiken die al enige jaren niet zijn gesnoeid. Het paadje naar de ingang is daardoor nauwelijks nog zichtbaar.

De teruggetrokken positie verhult de afbladderende verf van de kozijnen, de graffiti op de muren en de ingegooide ruiten. Nog even en het pand gaat tegen de vlakte en zal niets eraan herinneren dat hier jarenlang diensten werden gehouden van de Gehervormeerde Eenheidskerk. De kerkgangers trokken vijf jaar geleden de deur voor het laatst achter zich dicht. Slechts weinigen daarvan herinneren zich Tessa Verwold. Het tragische van haar verdwijning is dat men nooit intensief naar haar heeft gezocht waardoor het lijkt alsof men opgelucht was dat ze er niet meer was. Vijfendertig jaar later is het alsof ze nooit heeft bestaan. Een zoektocht op internet levert voor haar naam zelfs geen enkele treffer op.

Wat zegt het over haar dat niemand haar heeft laten opsporen, ook niemand van de Caritashoeve, de woongemeenschap die lange tijd in Hooglanderveen was gevestigd. De bewoners maakten haar een jaar lang van zeer nabij mee. Tessa leek zich er helemaal thuis te voelen. Ze ging er vriendschappen aan, leerde piano spelen en begon voortvarend aan een kappersopleiding. Ze kreeg verkering met de zoon van een drukker uit Soest die zij in de kerk had ontmoet. De toekomst leek haar toe te stralen.

Maar wat zeggen al die gebeurtenissen over haar als persoon, over wat er werkelijk in haar leefde? De bewoners zullen in herinnering brengen dat het dezelfde Tessa Verwold was die hen in grote problemen bracht. Een lange gevangenisstraf hing hen boven het hoofd doordat Tessa hen uit pure wraakzucht ophitste tegen iemand van wie zij afwilde, waarna de bewoners, meegesleept door haar emoties, een misdrijf begingen. In het archief van de Amersfoortse Courant is nog een bericht te vinden dat aan die gebeurtenis herinnert.

POLITIE ZOEKT GETUIGEN MISHANDELING

AMERSFOORT – De politie is op zoek naar getuigen van een grove mishandeling op vrijdag 18 november. Op de Langegracht ter hoogte van de Elleboogkerk is rond 19.00 uur een man op de fiets door een groep jongeren belaagd. Het slachtoffer kwam daarbij ten val. Hij is geslagen en tegen het hoofd geschopt. Per ambulance en in kritieke toestand is hij naar het ziekenhuis gereden. De daders ontkwamen via de Kerkgang. Wie getuige is geweest van dit incident, kan bellen met de politie.

Tessa zal hebben beseft dat zij, als de aanstichtster, hiermee niet zou wegkomen. In dezelfde nacht waarin de politie jacht maakte op de groep jongeren, kneep zij ertussen uit. Het slachtoffer, dat ternauwernood overleefde, was lid van de Gehervormeerde Eenheidskerk. Misschien kan hiermee worden verklaard dat zij nooit is gemist, dat nooit iemand haar liet opsporen. De verbijstering moet groot zijn geweest dat zij had aangezet tot een bijna dodelijk misdrijf. Was de belijdenis van haar geloof en haar doop dan gedaan om een mooie indruk van zichzelf te geven en geaccepteerd te worden? Verhulde ze wat er werkelijk in haar leefde?

Wat kan er tot haar verdediging worden genoemd? Haar moeilijke jeugd?

Tessa werd op 30 juni 1960 in Leiderdorp geboren. Haar vader was daar onderwijzer op een lagere school. Haar Portugese moeder Beatriz werkte tot haar trouwen in de bakkerswinkel waar ze haar man voor het eerst ontmoette. Lang duurde hun geluk niet. Toen ze bijna vijf was, verloor Tessa haar moeder door een auto-ongeluk. Tessa veranderde in korte tijd van een onbezorgd, vrolijk meisje in een kind waar al het negatieve in de wereld aan kleefde. Dat haar vader een jaar later hertrouwde met een vrouw uit een welgestelde familie, deed de situatie verergeren. Het gezin verhuisde naar een kapitale villa in Oegstgeest. In de jaren daarna werden er in hoog tempo kinderen geboren.

Tessa was er niet gelukkig. Het boterde niet met haar stiefmoeder, en ze voelde zich achtergesteld ten opzichte van de andere kinderen, die van hun moeder alle aandacht kregen. In februari 1972, kort nadat de stiefmoeder haar derde kind op de wereld had gezet, liep Tessa voor het eerst weg. Ver kwam ze niet. Een buurman vond het elfjarige meisje nog dezelfde avond in de Leidse Hout. Ruim vijf jaar later was het opnieuw raak. Bij de opsporing moest de politie zich behelpen met een vaag kiekje van het meisje, een jaar eerder genomen tijdens een sportactiviteit van haar school. Deze keer duurde het acht dagen voor Tessa, totaal uitgeput en uitgehongerd, werd gevonden.

Op haar achttiende verliet Tessa Verwold definitief haar ouderlijk huis en verhuisde naar Amsterdam, waar ze een baantje in een supermarkt kreeg. Haar verwanten in Oegstgeest leken haar al snel te vergeten, alsof ze opluchting voelden. Er was sporadisch contact. Als Tessa wat van zich liet horen, waren haar berichten opmerkelijk positief. Ze had het in de hoofdstad naar haar zin, het ging haar goed. Dat de werkelijkheid anders was, ontdekte haar vader een kleine vier jaar later. Een oud-leerling van zijn school had Tessa in de hoofdstad gezien. Ze zwierf over straat, was vervuild en sterk vermagerd. Op haar woonadres was ze al niet meer bekend. Na lang zoeken vond haar vader haar in een kraakpand, al kostte het hem moeite zijn dochter te herkennen in de vroeg oude vrouw met ingevallen mond. Ze reageerde dof en apathisch.

Hij trok zich haar lot aan en liet haar opnemen in een afkickkliniek. Daar ontmoette Tessa de zeven jaar jongere Els Marsman, die net als zij uit de regio Leiden kwam. Toen haar afkickprogramma erop zat, lieten Els’ ouders haar overplaatsen naar de Caritashoeve, waar kwetsbare en ontspoorde jongeren werden opgevangen en begeleid bij het vinden van een plek in de maatschappij. Hoewel Tessa Verwold geen lid van een kerk was, drong zij bij haar vader erop aan dat hij voor haar ook een opname zou regelen.

Wat motiveerde haar om naar Hooglanderveen te gaan? De vriendschap met Els Marsman? Zocht ze naar een thuis dat ze na de dood van haar moeder was kwijtgeraakt? Maar ondanks dat ze na een klein jaar haar draai in het leven leek te hebben gevonden, ontspoorde ze volledig en nam anderen mee in haar val. Tessa Verwold pakte ’s nachts haar boeltje en verdween, waarna niemand zich om haar bekommerde. En de politie? Die maakte geen werk van de verdwijning: Tessa had immers al de reputatie een wegloper te zijn.

Is de balans over haar persoon op te maken uit deze gebeurtenissen, of uit wat anderen over haar zeggen? Valt zij eigenlijk na vijfendertig jaar nog te doorgronden? Of zegt die lange periode zonder levensteken niet iets heel anders?

Heeft ze Hooglanderveen nooit verlaten?

Benieuwd hoe Robbie en Lowina dit mysterie oplossen? Lees dan De man die zijn geweten ontlastte. Het boek verscheen bij E-Pulp Publishers als e-book en als paperback. De man die zijn geweten ontlastte is online te koop en te bestellen bij de plaatselijke boekhandel. 

Meld je aan voor onze nieuwsbrief op e-pulp.nl om op de hoogte te blijven van nieuwe uitgaven en ontvang ook nog eens een gratis e-book!

De e-books van E-Pulp Publishers

Onze auteurs

Anne van Doorn

M.P.O. Books

Eugenius Quak

P. Dieudonné

Schrijver: Anne van Doorn

Serie: Recherchebureau Corbijn

Jaarlijks blijven vele politieonderzoeken onopgelost. Recherchebureau Corbijn - Research & Discover is specialist in onopgeloste mysteries. Zaken waarvoor de politie geen tijd meer heeft en die op de plank blijven liggen. Robbie Corbijn en assistente Lowina de Jong ontrafelen elk raadsel.

Meer informatie: www.annevandoorn.be

Anne van Doorn - De ouders keerden niet terug

Tien jaar geleden verdwenen de ouders van Ezzet (zeven jaar) tijdens een wandeling in de bossen van het Noordhollands Duinreservaat. Het Irakese vluchtelingengezin verbleef illegaal in Nederland. Enkele dagen na de raadselachtige verdwijning werd Ezzet ontvoerd. Het lijk van zijn vader werd later zwaar verminkt in de duinen teruggevonden. Deze complexe zaak is altijd een mysterie gebleven.

“Anne van Doorn heeft met De ouders keerden niet terug een verrassend leuk detective-achtig mysterie geschreven” - Thrillzone.nl

“Verdienstelijke plot” - Detective en Thrillergids

“Goed uitgewerkte karakters” - Vrouwenthrillers.nl

“De auteur heeft zonder twijfel een vlotte pen” - Biblion

Anne van Doorn | De ouders keerden niet terug | 81.500 woorden | 6,95 euro | 9789492715050 | mei 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De dichter die zichzelf opsloot

Cornelis Meijer is ervan overtuigd dat zijn vader geen zelfmoord heeft gepleegd, zoals de politie denkt. Zijn vader, die dichter was, sloot zich op in zijn tuinhuisje en schoot zichzelf voor het hoofd. Of was het een moord? Om een antwoord op die vraag te vinden, reizen Robbie Corbijn en Lowina de Jong naar de Veluwe, waar het drama plaatsvond. Daar wijst alles erop dat de dichter de hand aan zichzelf sloeg, maar Robbie Corbijn heeft bedenkingen.

“De gesloten kamer-methode is nauwgezet en grotendeels origineel” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De dichter die zichzelf opsloot | 7.800 woorden | gratis | - | mei 2017
Gratis bij aanmelding voor de nieuwsbrief van E-Pulp Publishers.
Meer informatie

Anne van Doorn - De geliefde die in het veen verdween

Bijna zeven jaar geleden verdween vastgoedhandelaar Guido Eickhout in de Hoge Venen in België. Hij werd al enige tijd belaagd door criminelen. Zijn verloofde Ingeborg Greshoff kan zich bij de vermissing niet neerleggen. Zij schakelt recherchebureau Corbijn in om het lichaam van Eickhout op te sporen, zodat ze haar geliefde een fatsoenlijke begrafenis kan geven. Robbie Corbijn komt erachter dat er in het gebied al vaker mensen zijn verdwenen, waarvan sommigen nooit meer werden teruggevonden. Zijn opdracht lijkt daarom bij voorbaat een onmogelijke zaak.

“Een plot die even knap en ingewikkeld is als alles van Ellery Queen of Edward D. Hoch” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De geliefde die in het veen verdween | 9.500 woorden | 1,95 euro | 9789492715067 | juni 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De arts die de weg kwijt was

Dokter Thomas van Ooijen heeft pas een huisartsenpraktijk overgenomen in het Laakkwartier in Den Haag. Om één uur ’s nachts wordt hij opgeroepen voor een spoedgeval. Zijn vrouw wacht daarna tevergeefs op zijn terugkeer. Als zij de patiënt opbelt die haar man te hulp riep, blijkt deze van niets te weten. De doktersvrouw belt het alarmnummer. De politie vindt dokter Van Ooijen ’s ochtends vroeg terug bij het Kurhaus in Scheveningen. De arts is dronken en herinnert zich niets van de afgelopen nacht. Recherchebureau Corbijn moet uitkomst bieden in deze zeer uitzonderlijke zaak.

Anne van Doorn | De arts die de weg kwijt was | 8.700 woorden | 1,95 euro | 9789492715098 | juli 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - Het joch dat grenzen overschreed

Geertruida Smelinck is veroordeeld voor de moord op haar negenjarige buurjongen Ward. Zij heeft hem met een roestige staaf gespietst toen hij rijpe appels uit haar tuin stal. Advocate Elvira Guikema gelooft echter in de onschuld van haar cliënte. Zij huurt Robbie Corbijn in om de waarheid te ontdekken. Corbijn en zijn assistente Lowina de Jong reizen naar een verpauperd dorpje op het Groningse platteland. Is er sprake van een gerechtelijke dwaling, of zit Geertruida Smelinck toch niet onschuldig vast?

“Ik houd erg van de achtergrond en verteltrant van dit verhaal” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | Het joch dat grenzen overschreed | 10.800 woorden | 1,95 euro | 9789492715104 | augustus 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De vluchteling die alles achterliet

Twintig jaar geleden verdween Susanne Westera van het eiland Terschelling, waar zij met haar ouders woonde. Het lijkt erop dat Susanne zelf de benen nam, samen met haar vriend Nedim Hodžic, een vluchteling uit Bosnië. In de maanden voor haar verdwijning ging ze elke week met de boot naar Harlingen om al haar spaargeld op te nemen. Nu, twintig jaar later, zijn beide personen nog spoorloos. Haar doodzieke vader wil nog één poging doen zijn geliefde dochter te vinden.

“Een klassiek voorbeeld van ouderwets-goede misleiding en ambachtelijk plotten” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De vluchteling die alles achterliet | 8.700 woorden | 1,95 euro | 9789492715111 | september 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De boerin die niet wilde sterven

Lowina de Jong loopt stage bij een recherchebureau in Enschede. Daar maakt ze kennis met verpleegster Liberty Pinho, die werk zoekt. Liberty heeft een sollicitatiegesprek gehad met huisarts H.J. de Vries in Bunnik, voor een baan als inwonend verpleegster voor een terminaal zieke patiënte. De arts stelde zeer ongebruikelijke arbeidsvoorwaarden. Na dat gesprek kwam Liberty erachter dat er in Bunnik geen huisarts H.J. de Vries is. Is deze baan wel vertrouwd, of zit er iets anders achter? Lowina de Jong stuit met haar op een duister geheim.

“Dit verhaal zal vooral gewaardeerd worden door lezers die houden van Joseph Sheridan Le Fanu en Wilkie Collins” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De boerin die niet wilde sterven | 10.600 woorden | 1,95 euro | 9789492715159 | oktober 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - Het meisje dat bleef rondhangen

Een eenzijdig auto-ongeluk is meestal geen reden voor Robbie Corbijn om in actie te komen. Wilco Cornelissen reed tegen een boom en ligt sindsdien in coma. Een van de getuigen van het ongeval denkt dat er meer aan de hand is. Er was vier jaar geleden namelijk een ander eenzijdig auto-ongeluk dat onder exact dezelfde omstandigheden plaatsvond, op precies dezelfde plek. Dat kan toch geen toeval zijn? Robbie Corbijn hoort ook het tragische verhaal van een meisje dat op dezelfde weg werd doodgereden. Is er een verband?

“Een spookachtig verhaal over moord en misleiding dat doet denken aan de griezelige atmosferische detectiveverhalen van John Dickson Carr. (...) Een uitstekend verhaal.” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | Het meisje dat bleef rondhangen | 10.400 woorden | 1,95 euro | 9789492715180 | november 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De bergen die geen vergetelheid kennen

In 1933 werd een jonge vrouw doodgeschoten in een afgelegen bergvallei in Noord-Albanië. Haar dood deed een oude bloedvete tussen twee rivaliserende familieclans opnieuw ontvlammen. Die strijd duurt mede door de onopgeloste moord tot op heden voort. Robbie Corbijn wordt door privédetective Rodney Lucas ingehuurd om samen met hem het mysterie alsnog op te lossen. Maar is dat eigenlijk nog wel mogelijk, want na ruim tachtig jaar zijn bijna alle getuigen overleden...

“De achtergrond en de geschiedenis van de betrokkenen maken dit verhaal aantrekkelijk. En de (hilarische) gevolgen die Corbijns oplossing hebben voor hem en zijn collega.” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De bergen die geen vergetelheid kennen | 7.500 woorden | 1,95 euro | 9789492715166 | december 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - Het hoertje dat geen spoor achterliet

De zwakbegaafde Hubert Vries gelooft dat zijn zus Marlinde onschuldig vastzit voor de moord op haar man Gerhard von Krefeld. Marlinde Vries is beter bekend als schrijfster Patricia Rooth. Zij zou haar echtgenoot in een hotelletje aan de Warmoesstraat in Amsterdam doodgestoken hebben omdat Gerhard haar met andere vrouwen bedroog. Een getuige zag haar het moordwapen dumpen in het Open Waterfront. In deze spannende whodunit ontdekt privédetective Lowina de Jong dat er meer verdachten zijn.

“Ik heb echt genoten van deze korte terugkeer naar de beroemdste straat in de Nederlandse detective- en politiegeschiedenis” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | Het hoertje dat geen spoor achterliet | 8.600 woorden | 1,95 euro | 9789492715197 | januari 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De dame die niet om hulp had gevraagd

Robbie Corbijn vertelt over een uitzonderlijke zaak die hij meemaakte toen hij nog bij de politie werkte. Mevrouw Olde Meierink is op hoge leeftijd en woont zeer afgelegen. Zij belt het politiebureau omdat ze zich bedreigd voelt in haar woning in het bos. Kan iemand van de recherche langskomen? Robbie Corbijn en zijn chef rijden naar het huisje. Daar beweert de dame dat ze niet gebeld heeft. Mevrouw Olde Meierink heeft echter al eens eerder de politie voor niets laten opdraven. Wat bezielt haar? Is het de eenzaamheid? Robbie beseft niet dat door deze onschuldig ogende dame zijn eigen leven in gevaar zal komen...

“Een aangenaam wraakplot met een geweldige drijfveer” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De dame die niet om hulp had gevraagd | 7.900 woorden | 1,95 euro | 9789492715173 | februari 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De mysteries van Robbie Corbijn

Een vastgoedhandelaar gaat wandelen in de Hoge Venen en verdwijnt voorgoed, tot groot verdriet van zijn verloofde. Een huisarts bezoekt diep in de nacht een patiënte in het Haagse Laakkwartier, maar hij wordt de volgende dag door de politie bij het Kurhaus gevonden, dronken en met een gat in zijn geheugen. Een verpleegster solliciteert op een baan waar een luchtje aan zit. In de Amsterdamse Warmoesstraat heeft schrijfster Patricia Rooth haar man omgebracht. Of zit zij onschuldig vast? En in Albanië is al meer dan tachtig jaar een moord onopgelost gebleven.

De mysteries van Robbie Corbijn bevat de volgende tien verhalen:

De dichter die zichzelf opsloot

De geliefde die in het veen verdween

De arts die de weg kwijt was

Het joch dat grenzen overschreed

De vluchteling die alles achterliet

De boerin die niet wilde sterven

Het meisje dat bleef rondhangen

De bergen die geen vergetelheid kennen

Het hoertje dat geen spoor achterliet

De dame die niet om hulp had gevraagd

“Het zijn mooie verhalen met bijzondere titels zoals 'De boerin die niet wilde sterven' of 'De bergen die geen vergetelheid kennen'. (...) Als lezer hoef je je niet te vervelen met de diversiteit aan verhalen.” – Vrouwenthrillers.nl

“Een verhalenbundel die de liefhebber van klassieke misdaadverhalen zeker zal kunnen bekoren” - Biblion

Anne van Doorn | De mysteries van Robbie Corbijn | 91.000 woorden | 7,95 euro | 9789492715326 | mei 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - De student die zou trouwen

In de hete zomer van 1976 verdween de Utrechtse student Jan Willem de Geer, minder dan tien dagen voor zijn trouwdag. Kort voor zijn verdwijning leende hij een fiets waarmee hij naar een boekhandel aan de Oudegracht reed. In deze winkel werd Jan Willem voor het laatst gezien. Hoewel de geleende fiets zeven jaar later werd teruggevonden, ontbrak van de student elk spoor. Het is een mysterie dat tot op heden onopgelost is gebleven.

Ruim veertig jaar later doet een boswachter op de Utrechtse Heuvelrug een ontdekking die het raadsel alleen maar groter maakt. Omdat de politie er niet in slaagt de zaak te ontrafelen, roept de radeloze familie De Geer de hulp in van een Leids recherchebureau, geleid door Robbie Corbijn. Met zijn assistente Lowina de Jong werkt Robbie aan een vrijwel hopeloze zaak die hij per se wil oplossen. Wat is er toch gebeurd met Jan Willem en wie is ervoor verantwoordelijk?

“In deze detectiveroman met doodlopende sporen, gebrek aan getuigen en bewijsmateriaal weten de twee speurders elk feit slim te deduceren en de zaak te ontrafelen.” - Leidsch Dagblad

“Wie graag een rechttoe rechtaandetective à la Agatha Christie leest, geniet vast van dit boek. (...) De student die zou trouwen is een toegankelijk, spannend verhaal voor in de vakantiekoffer.” - Marianne Hoksbergen, Nederlands Dagblad

“Met een ware schat aan detailinformatie” - Bol.com Lees Magazine

“Anne van Doorn heeft het opnieuw voor elkaar gekregen een heerlijk mysterie te schrijven. Een onmogelijke zaak, waarin er minuscule stapjes richting de waarheid worden gezet. Gekmakend frustrerend voor de hoofdpersonages.” - Richard de Vries, Thrillzone.nl

“Anne van Doorn heeft mij alweer verrast door (...) op de allerlaatste pagina’s nog een verrassende twist aan het verhaal te geven” - Diane, Vrouwenthrillers.nl

“Tot het eind blijft de lezer geboeid. Waarom moest deze succesvolle student verdwijnen en wat is er gebeurd?” - Ali van Vemde, 't Groentje

“Ik brandde me een weg door de pagina’s als een onverzadigbare bosbrand (...) De student die zou trouwen was een goed geschreven, intrigerende misdaadroman” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De student die zou trouwen | 78.000 woorden | 7,95 euro | 9789492715142 | mei 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De brieven die onheil spelden

Robbie Corbijn vertelt over een moordzaak waarin hij betrokken was toen hij nog bij de politie werkte. Een fruitboer werd op zijn boerderij overvallen, beroofd en vermoord. De weduwe vond een maand later dreigbrieven, gericht aan haar man, geschreven door een halfbroer die vijfentwintig jaar geleden bij de familie in ongenade viel. Ondanks haar ontdekking bleek de moord allerminst opgelost te zijn. De halfbroer bleek het beste alibi te hebben.

“De brieven die onheil spelden is een goed detectiveverhaal, geschreven in de klassieke vorm met een onbreekbaar alibi, een volmaakt acceptabele onjuiste oplossing en een complexe, dubbelgelaagde moordplot” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De brieven die onheil spelden | 6.600 woorden | gratis | - | juni 2018
Gratis bij aanmelding voor de nieuwsbrief van E-Pulp Publishers.
Meer informatie

Anne van Doorn - Het schilderij dat niet bleef hangen

Onlangs is voormalige museumconservator Maarten Lippinkhoff overleden. Hij had de dagelijkse leiding over museum De Catharina Hof in Gouda. Daar werd in 2003 een schilderij van Jan Steen gestolen, tot ontsteltenis van Lippinkhoff. Zijn dochter Isabelle doet na zijn dood een schokkende ontdekking. Haar vader had het schilderij op zijn zolder gestald. Gaf hij opdracht tot diefstal? Robbie Corbijn ontdekt dat er veel meer achter zit.

Anne van Doorn | Het schilderij dat niet bleef hangen | 9.800 woorden | 1,95 euro | 9789492715203 | juli 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De vrouw die onraad rook

Melanie van Staveren-de Maillie uit Delft maakt een moeilijke tijd door. Ze is erachter gekomen dat haar oudere zus Priscilla jarenlang tegen haar heeft gelogen, waardoor ze een man afwees met wie ze had willen trouwen. Sinds die ontdekking slaapt ze slecht en heeft afschuwelijke dromen. Eén keer droomde ze dat een vrouw zich over haar heen boog die haar probeerde te wurgen. De nachtmerrie was zo levensecht dat ze bijna stikte. Of was het geen droom? Was het haar kwaadaardige zus die haar wilde vermoorden?

Anne van Doorn | De vrouw die onraad rook | 11.300 woorden | 1,95 euro | 9789492715210 | augustus 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De pianist die uit de toon viel

Pianist Maurice Kleinluchtenbeld was een bekende verschijning in zijn woonplaats Soest. Toch verdween hij daar spoorloos, op een regenachtige avond in 2004. Hij werd voor het laatst gezien op de Soester Eng, een heuvel die volledig omringd wordt door bebouwing. Zijn carrière zat echter in een neerwaartse spiraal. Nam hij de benen? Zijn gehandicapte zoon Fons wil dat hij wordt opgespoord.

Anne van Doorn | De pianist die uit de toon viel | 10.000 woorden | 1,95 euro | 9789492715227 | september 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - Het bruidje dat geen afscheid nam

De Syrische vluchtelinge Saïda ontmoette in Nederland de welgestelde Fin Samuel Höglund, die in eigen land de reputatie heeft een ladykiller te zijn. Het tweetal trouwde en vestigde zich in Turku. Nu lijkt het erop dat Saïda is verdwenen, al heeft Höglund daarvan geen aangifte gedaan. Lowina reist naar Finland en komt daar in een zeer bizarre, levensgevaarlijke situatie terecht.

Anne van Doorn | Het bruidje dat geen afscheid nam | 9.300 woorden | 1,95 euro | 9789492715234 | oktober 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - Het huis dat ongeluk bracht

Chalet De Alpenroos in Oosterbeek had al een slechte reputatie toen Menno Izelaar het kocht. In de Tweede Wereldoorlog waren er Duitse soldaten geïnterneerd. Tijdens de Slag om Arnhem stierf een van hen op akelige wijze. De toenmalige eigenaar weigerde de zwaargewonde soldaat binnen te laten, waardoor die op de stoep bezweek. Sindsdien lijkt het bij De Alpenroos te spoken. Menno’s vrouw Lucrezia denkt echter dat haar ex achter de meest recente verschijnselen zit. Ze kan alleen niet verklaren hoe: het erf is volledig omheind met een hoge vuurdoornhaag.

“Mijn favoriete bijdrage aan deze serie” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | Het huis dat ongeluk bracht | 11.900 woorden | 1,95 euro | 9789492715241 | november 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De bus die de mist inging

In januari 1996 vond een Amerikaanse man de dood in een lijnbus. Hij werd gewurgd, misschien zelfs met zijn eigen stropdas. Hoe is het toch mogelijk dat de passagiers en de chauffeur het niet merkten? Wie van hen is de dader, wat is zijn motief en waarom had het slachtoffer een dokterstas bij zich die alleen gevuld was met watten? Zelfs de identiteit van de Amerikaan is nooit vast komen te staan.

“Zeer aanbevolen aan fans van deze serie en liefhebbers van gesloten kamer-raadsels.” – Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De bus die de mist inging | 11.300 woorden | 1,95 euro | 9789492715258 | december 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - De studente die zichzelf tegenkwam

Veerle Peeters is een Vlaamse die in Leiden studeert. In haar vrije tijd doet ze aan amateurtoneel. Laatst deed ze auditie voor een eenakter. Ze kreeg de rol, waarvoor ze naar een afgelegen dorpje in België moest reizen. Achteraf lijkt het erop dat ze heeft meegewerkt aan een vorm van oplichting. Ze moest de rol van de dochter van haar opdrachtgeefster vertolken. Nu vermoedt ze dat die dochter door haar familie gevangen wordt gehouden.

Anne van Doorn | De studente die zichzelf tegenkwam | 8.000 woorden | 1,95 euro | 9789492715265 | januari 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - Het lijk dat aan de wandel ging

Buurvrouw Lettie Kreft klopt op een avond aan bij Recherchebureau Corbijn met een ontstellend bericht. In de Kolos van Cronesteyn is een moord gepleegd! In de hal van een appartement op de dertiende etage ligt een jonge vrouw met een mes in haar rug. Als Robbie en Lowina met de lift op de juiste verdieping arriveren, is er geen lijk te zien. Is er wel een moord gepleegd?

Anne van Doorn | Het lijk dat aan de wandel ging | 9.300 woorden | 1,95 euro | 9789492715272 | februari 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - Het meisje dat nooit daglicht zag

Najaar 1985 verdween de zestienjarige Chantal Donkelaar in de Nijmeegse heuvels. Men heeft altijd gedacht dat ze in handen viel van een verschrikkelijke pedofiel die bekend staat als het Beest van Kleef. Ze is echter nooit meer teruggevonden. Ruim dertig jaar later gelooft hoofdinspecteur Van der Hoeven dat het Beest nog altijd actief is, dat er weer iemand in zijn moorddadige handen is gevallen.

Anne van Doorn | Het meisje dat nooit daglicht zag | 10.900 woorden | 1,95 euro | 9789492715289 | maart 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - De schilder die de waarheid liefhad

De moord op minister Van Grootheest is in de zomer van 2017 groot nieuws. Huisschilder Joost Leijendekker zou de minister in diens vakantiehuisje op Texel hebben doodgeschoten. Tijdens een reconstructie op het eiland weet de verdachte te ontsnappen. Ondanks de klopjacht van de politie bereikt Leijendekker Leiden, waar hij de hulp van Robbie Corbijn inroept. Hij beweert onschuldig te zijn. Toch geeft hij toe dat zijn pistool het moordwapen is, een wapen dat altijd lag opgeborgen in zijn kluis, waarvan niemand de code kent behalve hij.

Anne van Doorn | De schilder die de waarheid liefhad | 10.700 woorden | 1,95 euro | 9789492715296 | juni 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - De bewaker die Sherlock heette

De Nederlands-Duitse Dieter Jansen heeft op Schiphol iets merkwaardigs meegemaakt. Hij is ingehuurd als bodyguard voor een Zweedse popartiest die door Europa zal toeren. Op het vliegveld aangekomen krijgt Jansen te horen dat het plan is gewijzigd. Hij zal niet de bodyguard van een artiest zijn, maar van de voormalige Amerikaanse president Barack Obama. Die zal in Europa een serie lezingen geven. Obama is echter niet komen opdagen…

Anne van Doorn | De bewaker die Sherlock heette | 7.200 woorden | 1,95 euro | 9789492715302 | september 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - Meer mysteries voor Robbie Corbijn

In Gouda ontdekt een vrouw na de dood van haar vader, een voormalig museumdirecteur, dat hij op zijn zolder een gestolen Jan Steen bewaarde. Of is het schilderij een knappe vervalsing? Een internationaal befaamd pianist verdwijnt spoorloos op de Soester Eng. Het lijkt te spoken rond een afgelegen landhuis aan de rand van de Veluwe. Een jonge vrouw heeft vreselijke nachtmerries. Of zijn de dromen echt en probeert haar kwaadaardige zus haar te vermoorden? En op een hoge uitkijktoren speelt zich een vreselijk drama af.

Meer mysteries voor Robbie Corbijn bevat de volgende tien verhalen:

De brieven die onheil spelden

Het schilderij dat niet bleef hangen

De vrouw die onraad rook

De pianist die uit de toon viel

Het bruidje dat geen afscheid nam

Het huis dat ongeluk bracht

De man die wilde vliegen

De bus die de mist inging

De studente die zichzelf tegenkwam

De man die liever binnen bleef

Anne van Doorn | Meer mysteries voor Robbie Corbijn | 90.000 woorden | 7,95 euro | 9789492715531 | verwacht najaar 2021
Meer informatie

Anne van Doorn - De man die zijn geweten ontlastte

Najaar 1983 liep Tessa Verwold weg uit een woongemeenschap in Hooglanderveen. Zij werd gezien als de aanstichtster van een bijna dodelijke vechtpartij in de Amersfoortse binnenstad. Na haar verdwijning is de jonge vrouw echter nooit meer gezien. Zomer 2018 meldt een man zich bij recherchebureau Research & Discover in Leiden. Hij ligt op sterven en wil een bekentenis afleggen. Maar na zijn dood ontdekt rechercheur Robbie Corbijn samen met zijn assistente Lowina de Jong dat de stervende heeft gelogen. Wat is het ware verhaal van de verdwijning van Tessa Verwold en wie is daarvoor verantwoordelijk? De twee speurders worstelen zich door een web van leugens, intriges en moord!

Een vlot geschreven, toegankelijke detectiveroman van klassieke snit” – Biblion

“De man die zijn geweten ontlastte is zonder twijfel de sterkste bijdrage aan deze serie, niet alleen door de technisch klokgave plot, twee gesloten-kamerraadsels en de mysterieuze laatste boodschap van een dode, maar ook door de ontknoping van een subplot die vanaf het begin als een rode draad door deze serie loopt. Een onthulling die me eerlijk gezegd totaal overrompelde! (...) Dat ik blij verrast was, is enigszins een understatement. (...) Ik kan niet wachten om te zien hoe deze serie verder gaat. Warm aanbevolen!” – Beneath the Stains of Time

“Ook aan het einde van dit boek weet Anne van Doorn de lezer te verrassen.” – Vrouwenthrillers.nl ****

“Het is enorm spannend en onvoorspelbaar tot het laatste moment.” – Veronique's Boekenhoekje

Anne van Doorn | De man die zijn geweten ontlastte | 73.400 woorden | 7,95 euro | 9789492715340 | oktober 2019
Meer informatie

Schrijver: M.P.O. Books

Serie: District Heuvelrug

In het hart van Nederland, op en rond de Utrechtse Heuvelrug, ligt politiedistrict Heuvelrug. Het is een afwisselende streek met heuvels, bossen, agrarische gebieden, oude landgoederen, kastelen, dorpen en steden. Dit is het werkterrein van rechercheur Bram Petersen en zijn team die zich vastbijten in elk moordonderzoek.

Meer informatie: www.mpobooks.nl

M.P.O. Books - Bij verstek veroordeeld

Raimond van Vliet, directeur van een aannemingsbedrijf, neemt het met de regels niet zo nauw. Zo heeft hij zijn bedrijf weten uit te bouwen tot het imperium dat het nu is. Hij was van plan een uniek natuurgebied bouwklaar te maken om er een woonwijk te laten verrijzen. Veranderingen aan het bestemmingsplan hebben daar een stokje voor gestoken, tot grote woede van Van Vliet. Sindsdien leeft hij in onmin met de plaatselijke bevolking. Drie van zijn vrienden zijn hevig in de aannemer teleurgesteld en hebben het voornemen opgevat het recht in eigen hand te nemen. Maar bij de uitvoering van hun plan stuiten zij op onverwachte tegenstand die vriendschappen onder druk zet en levens in gevaar brengt.

De Detective en Thrillergids van Vrij Nederland onthaalde Bij verstek veroordeeld als een van de Nieuwe Nederlandstalige Topthrillers.

M.P.O. Books | Bij verstek veroordeeld | 76.500 woorden | 4,95 euro | 9789492715043 | mei 2017
Meer informatie

M.P.O. Books - De bloedzuiger

Het is de nachtmerrie van elke ouder. Het overkomt Peter en Antoinette. Altijd hebben ze hun vijftienjarige dochter op het hart gedrukt niet alleen over het fietspad door het bos te fietsen, op weg van huis naar school en andersom. Ze hebben haar gezegd niet van de route af te wijken en voor het donker thuis te zijn. Maar hun dochter heeft de goede raad in de wind geslagen en het is mis gegaan. Rechercheur Petersen krijgt de opdracht uit te zoeken wie verantwoordelijk is voor dit drama. Maar ondertussen heeft hij zelf heel wat aan het hoofd door de komst van een nieuwe collega die niet echt in zijn team past.

“Bram Petersen in een glansrol” - Detective en Thrillergids

“Deze vakkundige thriller, enigszins in de Scandinavische traditie, heeft een rijke cast aan voornamelijk sympathieke bijfiguren en een ingenieuze plot” - Anneke van Ammelrooy, Biblion

“Een boek vol spanning en verrassende wendingen (...) Tot op het laatst blijft de lezer geboeid lezen” - Ali van Vemde, 't Groentje

M.P.O. Books | De bloedzuiger | 75.000 woorden | 7,95 euro | 9789492715074 | februari 2018
Meer informatie

M.P.O. Books - Gedragen haat

Wat begint als een brute ontvoering op de parkeerplaats van een supermarkt in Doorn, mondt uit in een duizelingwekkende jacht op de ontvoerder zelf. Rechercheur Bram Petersen van district Heuvelrug krijgt opdracht om in alle stilte het onderzoek te leiden. Het spoor loopt al snel naar Wijk bij Duurstede. Maar Petersen is beperkt in zijn mogelijkheden om in te grijpen, uit angst dat de jongeman die ontvoerd is gevaar loopt. Tegelijkertijd verlopen de zaken in zijn rechercheteam niet allemaal meer zo soepel als voorheen. De belangrijkste oorzaken zijn John van Keeken, die rigoureuzer wil optreden, en de relatieproblemen van Ronald Bloem, de vaste assistent van Petersen.

“De lezers hebben alle reden om de auteur te bedanken, want dit is een keurige thriller over het inmiddels bekende politieteam van bureau Heuvelrug” - Detective en Thrillergids

“De plot kan menig aanwakkerende wind en zelfs storm doorstaan” - De Gelderlander

“Voor mij was dit een heerlijke misdaadroman en ik ben heel benieuwd naar de andere delen over de Veenendaalse recherche. Marco heeft een heerlijke meeslepende schrijfstijl.” – Mustreadsornot.com

“Het lijkt wel of elk boek van Books beter wordt. De dialogen worden beter, de omschrijvingen van de omgeving en natuurlijk de spanning. (...) M.P.O. Books is een van de beste Nederlandse Politieromanauteurs” - Jürgen Joosten op Crimezone.nl/Hebban.nl

M.P.O. Books | Gedragen haat | 77.400 woorden | 7,95 euro | 9789492715364 | oktober 2018
Meer informatie

M.P.O. Books - De blikvanger

Het rechercheteam van politiedistrict Heuvelrug beleeft drukke tijden. Een huisarts uit Rhenen wil een bekende in Doorn bezoeken, maar hij komt nooit op zijn bestemming aan. En kort daarna vindt er een aanslag plaats op een wethouder in Renswoude. Rechercheur Petersen van district Heuvelrug maakt met zijn team overuren om beide zaken op te lossen. Hij vermoedt dat beide zaken met elkaar te maken hebben. Het onderzoek spitst zich toe op de merkwaardige bewoners van een idyllisch gelegen landhuis bij Rhenen.

“Tenslotte mag geconcludeerd worden dat De blikvanger ook een echte blikvanger voor filmregisseurs kan zijn! Een geslaagd verhaal vol verrassing en met veel kennis van zaken opgebouwd!” - Cees van Rhienen, Crimezone.nl/Hebban.nl

“De lezer die in deze omgeving woont of is opgegroeid, zal regelmatig de neiging hebben de locaties uit het boek op te zoeken, ware het niet dat de spanning die de auteur in De blikvanger weet op te bouwen je aan je stoel gekluisterd houdt” - Janet Jongejan, Ditiswijk.nl

“Vlot leesbaar boek met voor de lokale lezer veel herkenningspunten” - Jan Ruijne, Rhenense Betuwse Krant/Rijnpost

M.P.O. Books | De blikvanger | 77.600 woorden | 7,95 euro | 9789492715371 | april 2019
Meer informatie

M.P.O. Books - De laatste kans

Onder verdachte omstandigheden vindt Jacques Vermin de dood in zijn woning bij Leersum. Het weinige dat rechercheur Petersen weet, is dat Vermin een kinderloze man was die een teruggetrokken leven leidde. Officieel woonde hij in Arnhem; hij hield voor anderen angstvallig geheim dat hij ook op de Utrechtse Heuvelrug een woning had. Terwijl Petersen zich op deze zaak concentreert en steeds meer duistere kanten van Vermin ontdekt, lopen de wrijvingen tussen hem en zijn assistent Ronald Bloem verder op. Collega Inge Veenstra houdt zich tegelijkertijd bezig met een kind dat in Maarsbergen te vondeling werd gelegd. Staan beide zaken met elkaar in verband?

“In zijn onderkoelde stijl laat Books zijn politiemensen via noest recherchewerk zeer langzaam maar zeer zeker dichterbij de oplossing van de beide zaken komen” - Vrij Nederland, Detective en Thrillergids

“M.P.O Books heeft met dit deel weer een detective van groot formaat geschreven” - Eva Krap, BangerSisters.nl

“Een vlot vertelde en interessante politieroman met aardige vondsten (ook wat structuur betreft) en een goed uitgewerkt plot” - Biblion

M.P.O. Books | De laatste kans | 74.000 woorden | 7,95 euro | 9789492715388 | december 2019
Meer informatie

M.P.O. Books - Dodelijke hobby

André Lourier hoopt de kerstdagen rustig door te brengen. Hij past op de afgelegen villa van een nicht die met haar man op wintersport is. Door zijn nalatigheid wordt er ingebroken. Aanvankelijk hoopt Lourier dat de recherche de zaak oplost, voor zijn nicht terugkeert. Maar als blijkt dat de politie onder leiding van rechercheur Petersen te druk is met een onderzoek naar een drievoudige moord, moet hij een andere oplossing bedenken. Hij beseft niet dat hij zelf in groot gevaar verkeert.

M.P.O. Books | Dodelijke hobby | 26.600 woorden | 0,00 euro | 9789492715418 | december 2019
Gratis bij aanmelding voor de nieuwsbrief van E-Pulp Publishers.
Meer informatie

M.P.O. Books - De dood van Callista de Vries

Een duikteam dat in natuurgebied De Blauwe Kamer naar onontplofte munitie uit de Tweede Wereldoorlog zoekt, stuit op een lijk. De volgende dag wordt vastgesteld dat het gaat om Callista de Vries, een jonge vrouw uit de stad Utrecht. Sinds twee dagen stond zij als vermist te boek. Zij blijkt een vrouw met vele geheimen te zijn, die in de laatste dagen van haar leven tegenstrijdige uitspraken deed. Toch heeft het rechercheteam onder leiding van rechercheur Bram Petersen al spoedig een verdachte op het oog. Maar dan voltrekt zich een drama in het leven van Petersen.

“Een goed opgebouwde, spannende en boeiende detective, met veel nieuwe verwikkelingen en een verrassend en aannemelijk slot” - Nederlandse Bibliotheekdienst Biblion

“De dood van Callista De Vries van M.P.O. Books heeft alle elementen van een goed misdaadverhaal in zich: een niet te voor de hand liggende verhaallijn, een interessant slachtoffer, een politieteam met een eigen verhaal, verrassende wendingen” - Isabelle Notelaers, De Leeswolf

“Marco Books blijft rustig doorschrijven over het politieteam Heuvelrug, en dat gaat hem steeds beter af” - Detective en Thrillergids

M.P.O. Books | De dood van Callista de Vries | 80.000 woorden | 7,95 euro | 9789492715432 | voorjaar 2020
Meer informatie

M.P.O. Books - Een afgesloten huis

De Utrechtse topcrimineel Fred Duijster wordt in zijn zwaarbeveiligde woning op beestachtige wijze afgemaakt. Volgens beelden van een bewakingscamera kreeg Duijster bezoek van slechts één persoon. Rechercheur Arthur van der Camp meent in hem Rafaël du Mez te herkennen, een berucht draaideurcrimineel. Maar Du Mez beweert dat hij onschuldig is, om zich vervolgens op zijn zwijgrecht te beroepen. Hij wordt geloofd door zijn zus, die een advocaat inschakelt op voorwaarde dat deze Du Mez vrijpleit. Raadsman Sjoerd Guikema heeft echter het gevoel voor een onmogelijke opgave te staan.

“Books zou best eens een van de toekomstige winnaars van De Gouden Strop kunnen zijn. Een afgesloten huis is geslaagd, goed geschreven, met snelheid en spannende momenten” - Nederlandse Bibliotheekdienst Biblion

“Books heeft de gave om het genre detective naar een hoger plan te tillen. Niet alleen zit het verhaal vol plotwendingen waardoor de spanning hoogtij viert, ook weet hij zijn personages voldoende uit te diepen waardoor er een zeer levendig verhaal is ontstaan vol intrige, spanning, romantiek en zelfs humor” - Eva Krap, BangerSisters.nl

“Dit boek maakt de lezer nieuwsgierig naar andere delen uit de serie over de Utrechtse Heuvelrug” - Crimezone/Hebban

M.P.O. Books | Een afgesloten huis | 89.600 woorden | 7,95 euro | 9789492715449 | 2020
Meer informatie

M.P.O. Books - Cruise control

Op een zomeravond wordt er op recreatieterrein de Treekerpunt een homo doodgeschoten. De Amersfoortse rechercheur Gisella Markus krijgt de leiding over het onderzoek. Haar collega Niels Hanse raakt ervan overtuigd dat de dader een homohater is en dat hij opnieuw zal toeslaan. Markus zoekt de moordenaar vooral in de hoek van cruisende homo's. Zelfs als iemand een tekst achterlaat waarmee hij lucht geeft aan zijn homohaat, blijft ze hetzelfde spoor volgen. Haar onderzoek komt echter geen stap verder. Dan, exact zes weken na de eerste moord, wordt er weer een homo doodgeschoten...

“Goed opgebouwde spanning, verrassend en onverwacht middenstuk, confronterend einde. Prima!” - Nederlandse Bibliotheekdienst Biblion

“Het is een geweldig mooi boek om te lezen, echt kippenvel momenten. Ik raad dit boek iedereen aan” - Lydia Buist, thrillerlezers.blogspot

“De gevoelens van Gisella, met name rondom haar man Ferdinand, zijn zeer realistisch beschreven” - Perfecte Buren Leesclub

M.P.O. Books | Cruise control | 134.000 woorden | 9,95 euro | 9789492715456 | verschijnt najaar 2021
Meer informatie

Schrijver: Eugenius Quak

Serie: Eugenius Quak

Eugenius Quak is een privédetective met een crimineel verleden, die op geheel onconventionele wijze te werk gaat. Zijn tegenspeler Lourens Rotting heeft een appeltje met hem te schillen.

Meer informatie: www.e-pulp.nl

Eugenius Quak - Gruwelijk is het huwelijk

Eugenius Quak is een man van twaalf ambachten en veel meer ongelukken, tot hij besluit privédetective te worden. Zijn eerste cliënt is de schatrijke Lourens Rotting, eigenaar van Groot Beukenstein. Rotting wil dat Quak zijn vrouw Pippilotta schaduwt omdat zij hem zou bedriegen. In deze maffe, komische detective grijpt Eugenius Quak vooral de gelegenheid aan zoveel mogelijk aan zijn cliënt te verdienen...

Mijn naam is Eugenius M. Quak. Onthoud die naam als je nog niet van mijn spannende avonturen hebt gehoord. Je moet haast wel van een andere planeet komen als mijn naam geen bel doet rinkelen in dat suffe hoofd van jou. Wat zeg ik, je komt waarschijnlijk uit een ander melkwegstelsel, een ander universum! Want de kranten hebben bol gestaan van de vergrotende en overtreffende trappen, trappen op en trappen af, je zou er buiten adem van raken, allemaal om de Tragedie van Groot Beukenstein te beschrijven, het misdrijf dat ik op geniale wijze wist op te lossen.

Eugenius Quak beweert dat alles wat hij beschrijft, echt is gebeurd...

Met een voorwoord van hoofdinspecteur J.N.P. van Konijnenburg.

“Deze hilarische kwajongensdetective met kostelijke grappen levert een geslaagde persiflage van het genre op” - Leeskost.nl

“Het eerlijk van aanwijzingen voorziene en klassiek-gestijlde einde droeg geweldig bij aan het definitief omsmelten van mijn mening in een positieve” - Beneath the stains of time

“Erg lollig” - Biblion

Eugenius Quak | Gruwelijk is het huwelijk | 56.000 woorden | 5,95 euro | 9789492715081 | oktober 2017
Meer informatie

Eugenius Quak - Hoteldebotel in een hotel

Het enfant terrible van de misdaadliteratuur is terug. En hoe! Eugenius Quak ontsnapt uit de gevangenis en duikt onder in strandhotel De Rode Haring, dat zich specialiseert in oude, hulpbehoevende mensen. Buiten maakt de politie jacht op hem, binnen jaagt een van de oudjes een andere gast de dood in, en dan komt de politie binnen. Oud-detective Quak ziet maar één manier om arrestatie te vermijden: hij moet op geniale wijze de moord oplossen, en snel ook, vóór hij wordt herkend!

Mijn naam is Eugenius M. Quak, tot voor kort woonachtig in de bak. Ik werd daarin opgedoekt nadat ik als privédetective op geniale wijze mijn eerste zaak wist op te lossen. Ik stond aan het hoofd van het gerenommeerde EQPD, met vele speurneuzen op de loonlijst. Niet dat ik hen ooit onder ogen kreeg. Dat maakte ook niet uit, zolang ik ze bij mijn cliënt als kostenpost in rekening kon brengen. En dat was, als ik het me goed herinner, de reden waarom ik tussen vier muren terechtkwam. Maar dat is altijd nog beter dan dat ik tussen zes plankjes was geëindigd, zoals mijn cliënt had gewild.

Eugenius Quak beweert dat alles wat hij beschrijft, echt is gebeurd...

Met een voorwoord van Isidora Engelhard.

Eugenius Quak | Hoteldebotel in een hotel | 56.000 woorden | 5,95 euro | 9789492715562 | verwacht april 2021
Meer informatie

Schrijver: P. Dieudonné

Serie: Rechercheur De Klerck

Rechercheur Lucien de Klerck is de sympathieke politieman uit de boeken van Paul Dieudonné. Er is geen misdaad in Rotterdam die onopgelost blijft als De Klerck zich erin verdiept.

Meer informatie: www.rechercheurdeklerck.nl

P. Dieudonné - Rechercheur De Klerck en het doodvonnis

Ondernemer Bart Bovend'Eerdt komt naar het hoofdbureau om een misverstand recht te zetten. Terwijl hij op zakenreis was, is iemand zijn kantoorpand heimelijk binnengedrongen, een gebeurtenis die door een verborgen camera is vastgelegd. Na weken speuren heeft De Klerck een verdachte vastzitten. Volgens Bovend'Eerdt is er sprake van een misverstand en zit de verdachte onschuldig vast. Hoewel hij grote bedenkingen heeft, laat De Klerck op aandringen van Bovend'Eerdt de verdachte los. De ondernemer en de verdachte verlaten gezamenlijk het politiebureau. Een uur later komt er een ontstellend bericht. Bart Bovend'Eerdt heeft zichzelf opgehangen aan de Erasmusbrug. Hij liet op zijn kantoor een afscheidsbriefje achter. Maar is het wel een vrijwillige zelfmoord? De Klerck en zijn assistent Ruben Klaver zitten met tal van onbeantwoorde vragen, maar commissaris Hakkel wil dat ze de zaak afsluiten.

Rechercheur De Klerck en het doodvonnis is het eerste deel in een serie over De Klerck en de Rotterdamse recherche.

“De sfeer in zijn eerste boek heeft veel weg van die in de romans van Baantjer, al is het decor duidelijk anders: Rotterdam in plaats van Amsterdam” – AD Rotterdams Dagblad

“Alles in deze aangenaam lichtvoetige politieroman ademt de sfeer van Baantjer. Inspecteur Lucien de Klerck lijkt altijd al te hebben bestaan, zo stevig en karaktervol is deze Rotterdamse pendant van De Cock. (...) De personages zijn kleurrijk en de stad komt tot leven. Op naar het volgende deel van deze Rotterdamse Baantjer.” – Detective en Thrillergids

“Dit boek is geschikt voor liefhebbers van detectiveromans, politieseries en natuurlijk Baantjer” – Biblion

“Een veelbelovend debuut van een serie die wellicht het gapende gat in mijn hart kan vullen dat ontstond met het overlijden van Baantjer” – Beneath the stains of time

“Het is een heerlijke detective die je in één keer uitleest.” – Mieke Schepens op Graaggelezen (blog)

“Ik genoot ervan (...) Toch weer dat Baantjer gevoel (...) een dijk van een plot.” – Caroline Kuiper op Mustreadsornot.com (blog)

“Rechercheur De Klerck en het doodvonnis is een spannende detective geschreven in een aangename stijl.” – Veronique’s Boekenhoekje (blog)

“Maar dit boek is wel een echte detectiveroman waarmee de liefhebber zijn hart kan ophalen en heerlijk mee kan speuren.” – Wendy Wenning op Passievoorboeken.com (blog)

“Rechercheur de Klerck en het doodvonnis is het eerste deel in deze gloednieuwe detectiveserie en ik kan dan ook niet wachten tot het vervolg verschijnt!” – Bryan op Koukleum.nl (blog)

P. Dieudonné | Rechercheur De Klerck en het doodvonnis | 39.000 woorden | 5,95 euro | 9789492715401 | maart 2019
Meer informatie

P. Dieudonné - Rechercheur De Klerck en het duivelse spel

In zijn woning in Hillegersberg is notaris Van Bokhoven vermoord. Tot zijn grote verbazing ontdekt De Klerck dat het moordwapen een zilverkleurige ballpoint is. Naast de dode ligt een pulproman met op de cover een doodsbange vrouw die met een kruisboog wordt bedreigd. Op de kruisboog ligt geen pijl, maar een zilverkleurige ballpoint. Het boek ligt opengeslagen op een pagina waarin het draait om overspel. Is het een verwijzing naar de achtergrond van de moord of wil de dader de politie op het verkeerde been zetten? De Klerck maakt jacht op een moordenaar die een duivels spel lijkt te spelen.

Rechercheur De Klerck en het duivelse spel is het tweede deel in een serie over De Klerck en de Rotterdamse recherche.

“Meeslepend en vol spanning. Als je de tijd hebt, lees je het in één ruk uit.” – AD Rotterdams Dagblad

“De sympathieke Lucien de Klerck en jeugdige assistent Ruben Klaver zijn een waardig Rotterdams equivalent van het Amsterdamse voorbeeld. (...) Nog een paar deeltjes en de tv-serie kan niet uitblijven.” – Detective en Thrillergids

“Een waardige opvolger van Baantjer (...) een aanrader.” – boekhandelaar Gert-Jan van Rietschoten op Radio Rijnmond (30 mei 2020)

“Genoten van deze tweede inspecteur De Klerck en zijn collega Klaver, kom maar op met het volgende deel, ik kan niet wachten op weer een puzzelmoord.” – Mustreadsornot.com (blog)

“P.Dieudonné zei altijd dat hij hoopte als zijn grote literaire voorbeeld Baantjer te kunnen schrijven. Dat gaat hem zeker goed af.” – Shirley Pellikaan op De Oude Blz (blog)

“Met Rechercheur De Klerck en het duivelse spel heeft P. Dieudonné een spannend detectiveverhaal neergezet.” – Perfecte Buren Leesclub (blog)

“Ben je gek op de boeken van Baantjer? Dan is dit een aanrader!” – Veronique’s Boekenhoekje (blog)

P. Dieudonné | Rechercheur De Klerck en het duivelse spel | 39.400 woorden | 5,95 euro | 9789492715470 | maart 2020
Meer informatie

P. Dieudonné - Rechercheur De Klerck en de ongrijpbare dood

Op een winterochtend, als een dichte mistbank Rotterdam versluiert, fietst De Klerck door Delfshaven. Bij een woning aan de Voorstraat ziet hij een surveillancewagen. Er is juist een moordslachtoffer gevonden. Althans, dat beweert de schoonmaakster die het alarmnummer belde. De Klerck betreedt het pand. Tot zijn verbijstering breekt er op dat moment een hevige brand uit. Als de brandweer de brand heeft bedwongen, kan niemand een lijk of een brandstichter vinden. Was er wel een moord, of zijn melding en brand een macabere grap? De Klerck en Klaver staan voor raadsels die lastig zijn op te lossen.

Rechercheur De Klerck en de ongrijpbare dood is het derde deel in een serie over De Klerck en de Rotterdamse recherche.

P. Dieudonné | Rechercheur De Klerck en de ongrijpbare dood | 36.800 woorden | 5,95 euro | 9789492715494 | november 2020
Meer informatie

P. Dieudonné - Rechercheur De Klerck en het lijk in transito

Op het Rotterdamse hoofdbureau van politie doet ondernemer Alexander van Oldenborgh aangifte van bedreigingen door een oud-werknemer. Het verwondert De Klerck dat die bedreigingen zouden voortkomen uit een ontslag van dertig jaar geleden. Hij vermoedt dat er iets anders speelt, maar kan zijn vinger er niet achter krijgen. Dan krijgen hij en Klaver een melding binnen. Bij een schietpartij op de straat voor een seksclub is een dode gevallen: een werknemer van Alexander van Oldenborgh! De moord blijkt het begin van een uiterst lastige zaak die De Klerck vertwijfeld doet afvragen of hij haar ooit zal oplossen.

Rechercheur De Klerck en het lijk in transito is het vierde deel in een serie over De Klerck en de Rotterdamse recherche.

P. Dieudonné | Rechercheur De Klerck en het lijk in transito | 39.000 woorden | 5,95 euro | 9789492715524 | april 2021
Meer informatie

MEER INFORMATIE OVER E-PULP PUBLISHERS EN ONZE AUTEURS IS TE VINDEN OP:

www.e-pulp.nl

www.annevandoorn.be

www.mpobooks.nl

www.rechercheurdeklerck.nl

De paperbacks van E-Pulp Publishers

Onze paperbacks zijn zowel bij de plaatselijke boekhandel als online te bestellen.

Onze auteurs

Anne van Doorn

M.P.O. Books

Eugenius Quak

P. Dieudonné

Schrijver: Anne van Doorn

Serie: Recherchebureau Corbijn

Anne van Doorn - De ouders keerden niet terug

Tien jaar geleden verdwenen de ouders van Ezzet (zeven jaar) tijdens een wandeling in de bossen van het Noordhollands Duinreservaat. Het Irakese vluchtelingengezin verbleef illegaal in Nederland. Enkele dagen na de raadselachtige verdwijning werd Ezzet ontvoerd. Het lijk van zijn vader werd later zwaar verminkt in de duinen teruggevonden. Deze complexe zaak is altijd een mysterie gebleven.

“Anne van Doorn heeft met De ouders keerden niet terug een verrassend leuk detective-achtig mysterie geschreven” - Thrillzone.nl

“Verdienstelijke plot” - Detective en Thrillergids

“Goed uitgewerkte karakters” - Vrouwenthrillers.nl

“De auteur heeft zonder twijfel een vlotte pen” - Biblion

Anne van Doorn | De ouders keerden niet terug | 81.500 woorden | 5,00 euro | 9789492715005 | mei 2017
Meer informatie

Anne van Doorn - De mysteries van Robbie Corbijn

Een vastgoedhandelaar gaat wandelen in de Hoge Venen en verdwijnt voorgoed, tot groot verdriet van zijn verloofde. Een huisarts bezoekt diep in de nacht een patiënte in het Haagse Laakkwartier, maar hij wordt de volgende dag door de politie bij het Kurhaus gevonden, dronken en met een gat in zijn geheugen. Een verpleegster solliciteert op een baan waar een luchtje aan zit. In de Amsterdamse Warmoesstraat heeft schrijfster Patricia Rooth haar man omgebracht. Of zit zij onschuldig vast? En in Albanië is al meer dan tachtig jaar een moord onopgelost gebleven.

De mysteries van Robbie Corbijn vervangt de eerder gepubliceerde bundels De geliefde die in het veen verdween, en andere mysteries en De bergen die geen vergetelheid kennen, en andere mysteries. De mysteries van Robbie Corbijn bevat de volgende tien verhalen:

De dichter die zichzelf opsloot

De geliefde die in het veen verdween

De arts die de weg kwijt was

Het joch dat grenzen overschreed

De vluchteling die alles achterliet

De boerin die niet wilde sterven

Het meisje dat bleef rondhangen

De bergen die geen vergetelheid kennen

Het hoertje dat geen spoor achterliet

De dame die niet om hulp had gevraagd

“Het zijn mooie verhalen met bijzondere titels zoals 'De boerin die niet wilde sterven' of 'De bergen die geen vergetelheid kennen'. (...) Als lezer hoef je je niet te vervelen met de diversiteit aan verhalen.” – Vrouwenthrillers.nl

“Een verhalenbundel die de liefhebber van klassieke misdaadverhalen zeker zal kunnen bekoren” - Biblion

Anne van Doorn | De mysteries van Robbie Corbijn | 91.000 woorden | 17,95 euro | 9789492715319 | mei 2019
Meer informatie

Anne van Doorn - De student die zou trouwen

In de hete zomer van 1976 verdween de Utrechtse student Jan Willem de Geer, minder dan tien dagen voor zijn trouwdag. Kort voor zijn verdwijning leende hij een fiets waarmee hij naar een boekhandel aan de Oudegracht reed. In deze winkel werd Jan Willem voor het laatst gezien. Hoewel de geleende fiets zeven jaar later werd teruggevonden, ontbrak van de student elk spoor. Het is een mysterie dat tot op heden onopgelost is gebleven.

Ruim veertig jaar later doet een boswachter op de Utrechtse Heuvelrug een ontdekking die het raadsel alleen maar groter maakt. Omdat de politie er niet in slaagt de zaak te ontrafelen, roept de radeloze familie De Geer de hulp in van een Leids recherchebureau, geleid door Robbie Corbijn. Met zijn assistente Lowina de Jong werkt Robbie aan een vrijwel hopeloze zaak die hij per se wil oplossen. Wat is er toch gebeurd met Jan Willem en wie is ervoor verantwoordelijk?

“In deze detectiveroman met doodlopende sporen, gebrek aan getuigen en bewijsmateriaal weten de twee speurders elk feit slim te deduceren en de zaak te ontrafelen.” - Leidsch Dagblad

“Wie graag een rechttoe rechtaandetective à la Agatha Christie leest, geniet vast van dit boek. (...) De student die zou trouwen is een toegankelijk, spannend verhaal voor in de vakantiekoffer.” - Marianne Hoksbergen, Nederlands Dagblad

“Met een ware schat aan detailinformatie” - Bol.com Lees Magazine

“Anne van Doorn heeft het opnieuw voor elkaar gekregen een heerlijk mysterie te schrijven. Een onmogelijke zaak, waarin er minuscule stapjes richting de waarheid worden gezet. Gekmakend frustrerend voor de hoofdpersonages.” - Richard de Vries, Thrillzone.nl

“Anne van Doorn heeft mij alweer verrast door (...) op de allerlaatste pagina’s nog een verrassende twist aan het verhaal te geven” - Diane, Vrouwenthrillers.nl

“Tot het eind blijft de lezer geboeid. Waarom moest deze succesvolle student verdwijnen en wat is er gebeurd?” - Ali van Vemde, 't Groentje

“Ik brandde me een weg door de pagina’s als een onverzadigbare bosbrand (...) De student die zou trouwen was een goed geschreven, intrigerende misdaadroman” - Beneath the stains of time

Anne van Doorn | De student die zou trouwen | 78.000 woorden | 17,95 euro | 9789492715135 | mei 2018
Meer informatie

Anne van Doorn - Meer mysteries voor Robbie Corbijn

In Gouda ontdekt een vrouw na de dood van haar vader, een voormalig museumdirecteur, dat hij op zijn zolder een gestolen Jan Steen bewaarde. Of is het schilderij een knappe vervalsing? Een internationaal befaamd pianist verdwijnt spoorloos op de Soester Eng. Het lijkt te spoken rond een afgelegen landhuis aan de rand van de Veluwe. Een jonge vrouw heeft vreselijke nachtmerries. Of zijn de dromen echt en probeert haar kwaadaardige zus haar te vermoorden? En op een hoge uitkijktoren speelt zich een vreselijk drama af.

Meer mysteries voor Robbie Corbijn bevat de volgende tien verhalen:

De brieven die onheil spelden

Het schilderij dat niet bleef hangen

De vrouw die onraad rook

De pianist die uit de toon viel

Het bruidje dat geen afscheid nam

Het huis dat ongeluk bracht

De man die wilde vliegen

De bus die de mist inging

De studente die zichzelf tegenkwam

De man die liever binnen bleef

Anne van Doorn | Meer mysteries voor Robbie Corbijn | 90.000 woorden | 17,95 euro | 9789492715487 | verwacht najaar 2021
Meer informatie

Anne van Doorn - De man die zijn geweten ontlastte

Najaar 1983 liep Tessa Verwold weg uit een woongemeenschap in Hooglanderveen. Zij werd gezien als de aanstichtster van een bijna dodelijke vechtpartij in de Amersfoortse binnenstad. Na haar verdwijning is de jonge vrouw echter nooit meer gezien. Zomer 2018 meldt een man zich bij recherchebureau Research & Discover in Leiden. Hij ligt op sterven en wil een bekentenis afleggen. Maar na zijn dood ontdekt rechercheur Robbie Corbijn samen met zijn assistente Lowina de Jong dat de stervende heeft gelogen. Wat is het ware verhaal van de verdwijning van Tessa Verwold en wie is daarvoor verantwoordelijk? De twee speurders worstelen zich door een web van leugens, intriges en moord!

“Een vlot geschreven, toegankelijke detectiveroman van klassieke snit.” – Biblion

“De man die zijn geweten ontlastte is zonder twijfel de sterkste bijdrage aan deze serie, niet alleen door de technisch klokgave plot, twee gesloten-kamerraadsels en de mysterieuze laatste boodschap van een dode, maar ook door de ontknoping van een subplot die vanaf het begin als een rode draad door deze serie loopt. Een onthulling die me eerlijk gezegd totaal overrompelde! (...) Dat ik blij verrast was, is enigszins een understatement. (...) Ik kan niet wachten om te zien hoe deze serie verder gaat. Warm aanbevolen!” – Beneath the Stains of Time

“Ook aan het einde van dit boek weet Anne van Doorn de lezer te verrassen.” – Vrouwenthrillers.nl ****

“Het is enorm spannend en onvoorspelbaar tot het laatste moment.” – Veronique's Boekenhoekje

Anne van Doorn | De man die zijn geweten ontlastte | 73.500 woorden | 17,95 euro | 9789492715333 | najaar 2019
Meer informatie

Schrijver: M.P.O. Books

Serie: District Heuvelrug

M.P.O. Books - De bloedzuiger

Het is de nachtmerrie van elke ouder. Het overkomt Peter en Antoinette. Altijd hebben ze hun vijftienjarige dochter op het hart gedrukt niet alleen over het fietspad door het bos te fietsen, op weg van huis naar school en andersom. Ze hebben haar gezegd niet van de route af te wijken en voor het donker thuis te zijn. Maar hun dochter heeft de goede raad in de wind geslagen en het is mis gegaan. Rechercheur Petersen krijgt de opdracht uit te zoeken wie verantwoordelijk is voor dit drama. Maar ondertussen heeft hij zelf heel wat aan het hoofd door de komst van een nieuwe collega die niet echt in zijn team past.

“Bram Petersen in een glansrol” - Detective en Thrillergids

“Deze vakkundige thriller, enigszins in de Scandinavische traditie, heeft een rijke cast aan voornamelijk sympathieke bijfiguren en een ingenieuze plot” - Anneke van Ammelrooy, Biblion

“Een boek vol spanning en verrassende wendingen (...) Tot op het laatst blijft de lezer geboeid lezen” - Ali van Vemde, 't Groentje

M.P.O. Books | De bloedzuiger | 75.000 woorden | 18,95 euro | 9789492715012 | november 2017
Meer informatie

M.P.O. Books - Gedragen haat

Wat begint als een brute ontvoering op de parkeerplaats van een supermarkt in Doorn, mondt uit in een duizelingwekkende jacht op de ontvoerder zelf. Rechercheur Bram Petersen van district Heuvelrug krijgt opdracht om in alle stilte het onderzoek te leiden. Het spoor loopt al snel naar Wijk bij Duurstede. Maar Petersen is beperkt in zijn mogelijkheden om in te grijpen, uit angst dat de jongeman die ontvoerd is gevaar loopt. Tegelijkertijd verlopen de zaken in zijn rechercheteam niet allemaal meer zo soepel als voorheen. De belangrijkste oorzaken zijn John van Keeken, die rigoureuzer wil optreden, en de relatieproblemen van Ronald Bloem, de vaste assistent van Petersen.

“De lezers hebben alle reden om de auteur te bedanken, want dit is een keurige thriller over het inmiddels bekende politieteam van bureau Heuvelrug” - Detective en Thrillergids

“De plot kan menig aanwakkerende wind en zelfs storm doorstaan” - De Gelderlander

“Voor mij was dit een heerlijke misdaadroman en ik ben heel benieuwd naar de andere delen over de Veenendaalse recherche. Marco heeft een heerlijke meeslepende schrijfstijl.” – Mustreadsornot.com

“Het lijkt wel of elk boek van Books beter wordt. De dialogen worden beter, de omschrijvingen van de omgeving en natuurlijk de spanning. (...) M.P.O. Books is een van de beste Nederlandse Politieromanauteurs” - Jürgen Joosten op Crimezone.nl/Hebban.nl

M.P.O. Books | Gedragen haat | 77.400 woorden | 18,95 euro | 9789492715357 | oktober 2018
Meer informatie

Schrijver: Eugenius Quak

Serie: Eugenius Quak

Eugenius Quak - Gruwelijk is het huwelijk

Eugenius Quak is een man van twaalf ambachten en veel meer ongelukken, tot hij besluit privédetective te worden. Zijn eerste cliënt is de schatrijke Lourens Rotting, eigenaar van Groot Beukenstein. Rotting wil dat Quak zijn vrouw Pippilotta schaduwt omdat zij hem zou bedriegen. In deze maffe, komische detective grijpt Eugenius Quak vooral de gelegenheid aan zoveel mogelijk aan zijn cliënt te verdienen...

Mijn naam is Eugenius M. Quak. Onthoud die naam als je nog niet van mijn spannende avonturen hebt gehoord. Je moet haast wel van een andere planeet komen als mijn naam geen bel doet rinkelen in dat suffe hoofd van jou. Wat zeg ik, je komt waarschijnlijk uit een ander melkwegstelsel, een ander universum! Want de kranten hebben bol gestaan van de vergrotende en overtreffende trappen, trappen op en trappen af, je zou er buiten adem van raken, allemaal om de Tragedie van Groot Beukenstein te beschrijven, het misdrijf dat ik op geniale wijze wist op te lossen.

Eugenius Quak beweert dat alles wat hij beschrijft, echt is gebeurd...

Met een voorwoord van hoofdinspecteur J.N.P. van Konijnenburg.

“Deze hilarische kwajongensdetective met kostelijke grappen levert een geslaagde persiflage van het genre op” - Leeskost.nl

“Het eerlijk van aanwijzingen voorziene en klassiek-gestijlde einde droeg geweldig bij aan het definitief omsmelten van mijn mening in een positieve” - Beneath the stains of time

“Erg lollig” - Biblion

Eugenius Quak | Gruwelijk is het huwelijk | 56.000 woorden | 17,95 euro | 9789492715036 | oktober 2017 | Paperback is UITVERKOCHT
Meer informatie

Eugenius Quak - Hoteldebotel in een hotel

Het enfant terrible van de misdaadliteratuur is terug. En hoe! Eugenius Quak ontsnapt uit de gevangenis en duikt onder in strandhotel De Rode Haring, dat zich specialiseert in oude, hulpbehoevende mensen. Buiten maakt de politie jacht op hem, binnen jaagt een van de oudjes een andere gast de dood in, en dan komt de politie binnen. Oud-detective Quak ziet maar één manier om arrestatie te vermijden: hij moet op geniale wijze de moord oplossen, en snel ook, vóór hij wordt herkend!

Mijn naam is Eugenius M. Quak, tot voor kort woonachtig in de bak. Ik werd daarin opgedoekt nadat ik als privédetective op geniale wijze mijn eerste zaak wist op te lossen. Ik stond aan het hoofd van het gerenommeerde EQPD, met vele speurneuzen op de loonlijst. Niet dat ik hen ooit onder ogen kreeg. Dat maakte ook niet uit, zolang ik ze bij mijn cliënt als kostenpost in rekening kon brengen. En dat was, als ik het me goed herinner, de reden waarom ik tussen vier muren terechtkwam. Maar dat is altijd nog beter dan dat ik tussen zes plankjes was geëindigd, zoals mijn cliënt had gewild.

Eugenius Quak beweert dat alles wat hij beschrijft, echt is gebeurd...

Met een voorwoord van Isidora Engelhard.

Eugenius Quak | Hoteldebotel in een hotel | 56.000 woorden | 17,95 euro | 9789492715517 | verwacht april 2021
Meer informatie

Schrijver: P. Dieudonné

Serie: Rechercheur De Klerck

Rechercheur Lucien de Klerck is de sympathieke politieman uit de boeken van Paul Dieudonné. Er is geen misdaad in Rotterdam die onopgelost blijft als De Klerck zich erin verdiept.

Meer informatie: www.rechercheurdeklerck.nl

P. Dieudonné - Rechercheur De Klerck en het doodvonnis

Ondernemer Bart Bovend'Eerdt komt naar het hoofdbureau om een misverstand recht te zetten. Terwijl hij op zakenreis was, is iemand zijn kantoorpand heimelijk binnengedrongen, een gebeurtenis die door een verborgen camera is vastgelegd. Na weken speuren heeft De Klerck een verdachte vastzitten. Volgens Bovend'Eerdt is er sprake van een misverstand en zit de verdachte onschuldig vast. Hoewel hij grote bedenkingen heeft, laat De Klerck op aandringen van Bovend'Eerdt de verdachte los. De ondernemer en de verdachte verlaten gezamenlijk het politiebureau. Een uur later komt er een ontstellend bericht. Bart Bovend'Eerdt heeft zichzelf opgehangen aan de Erasmusbrug. Hij liet op zijn kantoor een afscheidsbriefje achter. Maar is het wel een vrijwillige zelfmoord? De Klerck en zijn assistent Ruben Klaver zitten met tal van onbeantwoorde vragen, maar commissaris Hakkel wil dat ze de zaak afsluiten.

Rechercheur De Klerck en het doodvonnis is het eerste deel in een serie over De Klerck en de Rotterdamse recherche.

“De sfeer in zijn eerste boek heeft veel weg van die in de romans van Baantjer, al is het decor duidelijk anders: Rotterdam in plaats van Amsterdam” – AD Rotterdams Dagblad

“Alles in deze aangenaam lichtvoetige politieroman ademt de sfeer van Baantjer. Inspecteur Lucien de Klerck lijkt altijd al te hebben bestaan, zo stevig en karaktervol is deze Rotterdamse pendant van De Cock. (...) De personages zijn kleurrijk en de stad komt tot leven. Op naar het volgende deel van deze Rotterdamse Baantjer.” – Detective en Thrillergids

“Dit boek is geschikt voor liefhebbers van detectiveromans, politieseries en natuurlijk Baantjer” – Biblion

“Een veelbelovend debuut van een serie die wellicht het gapende gat in mijn hart kan vullen dat ontstond met het overlijden van Baantjer” – Beneath the stains of time

“Het is een heerlijke detective die je in één keer uitleest.” – Mieke Schepens op Graaggelezen (blog)

“Ik genoot ervan (...) Toch weer dat Baantjer gevoel (...) een dijk van een plot.” – Caroline Kuiper op Mustreadsornot.com (blog)

“Rechercheur De Klerck en het doodvonnis is een spannende detective geschreven in een aangename stijl.” – Veronique’s Boekenhoekje (blog)

“Maar dit boek is wel een echte detectiveroman waarmee de liefhebber zijn hart kan ophalen en heerlijk mee kan speuren.” – Wendy Wenning op Passievoorboeken.com (blog)

“Rechercheur de Klerck en het doodvonnis is het eerste deel in deze gloednieuwe detectiveserie en ik kan dan ook niet wachten tot het vervolg verschijnt!” – Bryan op Koukleum.nl (blog)

P. Dieudonné | Rechercheur De Klerck en het doodvonnis | 39.000 woorden | 9,95 euro | 9789492715395 | maart 2019
Meer informatie

P. Dieudonné - Rechercheur De Klerck en het duivelse spel

In zijn woning in Hillegersberg is notaris Van Bokhoven vermoord. Tot zijn grote verbazing ontdekt De Klerck dat het moordwapen een zilverkleurige ballpoint is. Naast de dode ligt een pulproman met op de cover een doodsbange vrouw die met een kruisboog wordt bedreigd. Op de kruisboog ligt geen pijl, maar een zilverkleurige ballpoint. Het boek ligt opengeslagen op een pagina waarin het draait om overspel. Is het een verwijzing naar de achtergrond van de moord of wil de dader de politie op het verkeerde been zetten? De Klerck maakt jacht op een moordenaar die een duivels spel lijkt te spelen.

Rechercheur De Klerck en het duivelse spel is het tweede deel in een serie over De Klerck en de Rotterdamse recherche.

“Meeslepend en vol spanning. Als je de tijd hebt, lees je het in één ruk uit.” – AD Rotterdams Dagblad

“De sympathieke Lucien de Klerck en jeugdige assistent Ruben Klaver zijn een waardig Rotterdams equivalent van het Amsterdamse voorbeeld. (...) Nog een paar deeltjes en de tv-serie kan niet uitblijven.” – Detective en Thrillergids

“Een waardige opvolger van Baantjer (...) een aanrader.” – boekhandelaar Gert-Jan van Rietschoten op Radio Rijnmond (30 mei 2020)

“Genoten van deze tweede inspecteur De Klerck en zijn collega Klaver, kom maar op met het volgende deel, ik kan niet wachten op weer een puzzelmoord.” – Mustreadsornot.com (blog)

“P.Dieudonné zei altijd dat hij hoopte als zijn grote literaire voorbeeld Baantjer te kunnen schrijven. Dat gaat hem zeker goed af.” – Shirley Pellikaan op De Oude Blz (blog)

“Met Rechercheur De Klerck en het duivelse spel heeft P. Dieudonné een spannend detectiveverhaal neergezet.” – Perfecte Buren Leesclub (blog)

“Ben je gek op de boeken van Baantjer? Dan is dit een aanrader!” – Veronique’s Boekenhoekje (blog)

P. Dieudonné | Rechercheur De Klerck en het duivelse spel | 39.400 woorden | 9,95 euro | 9789492715463 | maart 2020
Meer informatie

P. Dieudonné - Rechercheur De Klerck en de ongrijpbare dood

Op een winterochtend, als een dichte mistbank Rotterdam versluiert, fietst De Klerck door Delfshaven. Bij een woning aan de Voorstraat ziet hij een surveillancewagen. Er is juist een moordslachtoffer gevonden. Althans, dat beweert de schoonmaakster die het alarmnummer belde. De Klerck betreedt het pand. Tot zijn verbijstering breekt er op dat moment een hevige brand uit. Als de brandweer de brand heeft bedwongen, kan niemand een lijk of een brandstichter vinden. Was er wel een moord, of zijn melding en brand een macabere grap? De Klerck en Klaver staan voor raadsels die lastig zijn op te lossen.

Rechercheur De Klerck en de ongrijpbare dood is het derde deel in een serie over De Klerck en de Rotterdamse recherche.

P. Dieudonné | Rechercheur De Klerck en de ongrijpbare dood | 36.800 woorden | 9,95 euro | 9789492715500 | november 2020
Meer informatie

P. Dieudonné - Rechercheur De Klerck en het lijk in transito

Op het Rotterdamse hoofdbureau van politie doet ondernemer Alexander van Oldenborgh aangifte van bedreigingen door een oud-werknemer. Het verwondert De Klerck dat die bedreigingen zouden voortkomen uit een ontslag van dertig jaar geleden. Hij vermoedt dat er iets anders speelt, maar kan zijn vinger er niet achter krijgen. Dan krijgen hij en Klaver een melding binnen. Bij een schietpartij op de straat voor een seksclub is een dode gevallen: een werknemer van Alexander van Oldenborgh! De moord blijkt het begin van een uiterst lastige zaak die De Klerck vertwijfeld doet afvragen of hij haar ooit zal oplossen.

Rechercheur De Klerck en het lijk in transito is het vierde deel in een serie over De Klerck en de Rotterdamse recherche.

P. Dieudonné | Rechercheur De Klerck en het lijk in transito | 39.000 woorden | 9,95 euro | 9789492715555 | april 2021
Meer informatie

MEER INFORMATIE OVER E-PULP PUBLISHERS EN ONZE AUTEURS IS TE VINDEN OP:

www.e-pulp.nl

www.annevandoorn.be

www.mpobooks.nl

www.rechercheurdeklerck.nl

E-Pulp Publishers

E-Pulp Publishers is gespecialiseerd in Detectives en Thrillers geschreven door: 

M.P.O. Books, Anne van Doorn, Eugenius Quak, Dieudonné en meer. 

Kijk voor een volledig overzicht van onze auteurs en uitgaven op: 

www.e-pulp.nl