De kattenstad

YVONNE GILLISSEN

Xpath Design multimedia producties

© 2020 Yvonne Gillissen/Xpath Design multimedia producties

Amsterdam

Uitgever: Xpath Design multimedia producties

Cover: Niek van Wijngaarden

Opgemaakt door Xpath Design - www.xpathdesign.nl

Yvonne Gillissen - www.yvonnegillissen.nl

ISBN:  9789493016149
Nur:    283

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, fotokopie, geluidsband, elektronisch of op welke wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever. www.xpathdesign.nl

DE KATTENMARS*      (ebook deel 1, ISBN:9789493016125)

De eigenzinnige katten van Amsterdam zijn ontevreden en boos. Ze worden niet goed genoeg behandeld, tenminste, dat vinden ze zelf. Tijdens een vergadering besluiten ze om de bewoners van de hoofdstad te verlaten en de wijde wereld in te trekken. In een nacht vormen ze een stoet en verdwijnen stilletjes om op avontuur te gaan naar de Noordpool. Intussen blijven de mensen en de kinderen ontredderd en verdrietig achter.

HET KATTENPLAN*     (ebook deel 2, ISBN:9789493016132)

De brutale katten van Amsterdam laten opnieuw van zich horen. Na jaren van vrede en rust zijn ze het spuugzat. Enkele ondernemende dieren besluiten het heft in eigen poten te nemen en smeden een geweldig plan. Daar is behalve moed ook veel geld voor nodig. Maar hoe komen ze daar aan?

DE KATTENSTAD*      (ebook deel 3, ISBN:9789493016149)

Belle zit gevangen op het politiebureau en Amsterdam is boos! De eigenzinnige en brutale katten moeten aantonen dat ze het leven in de hoofdstad ook daadwerkelijk verdienen, anders worden ze verbannen. De dieren zelf hebben zo hun eigen ideeën en willen Belle bevrijden. Of dat gaat lukken?

*Tevens verkrijgbaar als luisterboek

De kattenstad

De bewoners van Amsterdam raken er maar niet over uitgepraat. Op straten en markten, in trams en bussen, op kantoor en in de kroeg, iedereen heeft het erover. De woede is groot, maar de verbijstering is nog groter. De mensen staan voor een raadsel. Ze begrijpen niet hoe het heeft kunnen gebeuren. Mannen en vrouwen die bij de krant of de televisie werken zijn er druk over aan het vergaderen. Op universiteiten wordt er lang over nagedacht door knappe koppen. Zelfs slimme dieven en boeven krabben zich achter hun oren en zijn er diep van onder de indruk. Niemand komt er met zijn verstand bij dat een aantal katten zo verschrikkelijk brutaal zijn geweest.

Op het politiebureau komen ze handen tekort. Er zijn nieuwe agenten aangenomen en die moeten worden bijgepraat voordat ze aan het werk kunnen. Ze zitten in een grote, grijze ruimte in een kring bij elkaar en luisteren aandachtig.
'We gaan het allemaal duidelijk uitleggen,' begint de hoofdagent. 'Alles wat we weten zetten we nog eens goed op een rij. En als we opnieuw overzicht hebben dan kunnen we kijken hoe we dit probleem gaan oplossen. Akkoord?'
Iedereen knikt.
'Welnu, de meeste bewoners van onze mooie hoofdstad houden bijzonder veel van hun katten. Maar iedereen weet natuurlijk dat de katers en poezen van de Amsterdamse kattengemeenschap niet de makkelijkste zijn. Ze zijn brutaal en eigenzinnig en hebben zo hun eisen. Dat is algemeen bekend. Het lijken allemaal prachtige, donzige, lieve, schitterende, oogverblindend mooie, schattige huisdieren, maar...dat zijn ze niet...dat zijn ze niet. Dat zijn ze helemaal niet. Zelf heb ik er ook een gehad,' hapert de hoofdagent terwijl hij nerveus aan zijn grote snor frunnikt.
Er valt een stilte. Hij slikt en probeert verder te praten maar dat lukt hem niet goed. Het lijkt net alsof hij zich opeens geen houding weet te geven.
'Ik heb ook een kat gehad,' vervolgt hij met een brok in zijn keel. Hij stamelt en komt niet meer goed uit zijn woorden. De nieuwe agenten wachten en durven zich niet te bewegen. 'Ik heb er ook een gehad. Ik vond het geweldig, wat was ik gek op dat beest! Ik hield er zo veel van...', vertelt hij trillend. Hij houdt zich vast aan zijn stoel. Opeens barst hij in tranen uit.
Iedereen is muisstil. Niemand weet iets te zeggen.
'...Ik hield er zoveel van...', probeert de hoofdagent zich bij elkaar te rapen, '...maar opeens was het kreng verdwenen...weg...zomaar...nergens meer te vinden...roetsie...boetsie...foetsie!' Hij slaat plotseling met zijn vuisten op een bureau. Van schrik valt een van de nieuwe agenten van zijn stoel. Beduusd staat hij op en wrijft over zijn billen. Dan gaat hij weer zitten.
'Sorry, dat is niet de bedoeling,' haast de hoofdagent zich te zeggen, 'ik heb me een beetje laten gaan. Maar de zaak gaat me zo aan het hart! Ik voel me vreselijk teleurgesteld wat die katten allemaal uitgespookt hebben. Kunnen jullie dat begrijpen?!'
Alle agenten knikken.
'Ik begrijp U heel goed,' zegt een vrouw met een blonde staart. 'Ik houd ook veel van katten en ik ben helemaal perplex. Ik zou graag mee willen helpen om dit op te lossen. Wat is er nu allemaal precies over deze zaak bekend?'
'Welnu, iedereen weet natuurlijk dat een aantal katten de bank op het Frederiksplein hebben beroofd. Dat hebben ze bijzonder slim aangepakt, maar gelukkig zijn wij net iets slimmer. We hebben een van de daders kunnen vangen en vastgezet hier op het bureau.'
'Om welke kat gaat het?' vragen twee jonge agenten tegelijkertijd.
'Ze heet Belle. Ze is prachtig, werkelijk waar. Wanneer je haar ziet kun je je niet voorstellen dat zo'n schattig, lief poesje tot dit soort dingen in staat is.'
'Hoe weten jullie dat dan?' vraagt de agente met de blonde staart. 'Heeft zij toegegeven dat zij dit gedaan heeft?'
'Nee. Ze zwijgt in alle talen. Maar we hebben een getuige en we hebben sporen gevonden,' antwoordt de hoofdagent. Hij is zijn huilbui vergeten en voelt zich weer de baas. Hij moet natuurlijk zijn werk doen en op een goede manier leiding geven. Hij schraapt zijn keel.
'Wie is die getuige?' roept de agent die net van zijn stoel gevallen is.
'De bankdirecteur zelf. Hij heeft haar herkend. Een tijdje geleden had hij haar gevonden op straat en haar onderdak gegeven in zijn kantoor. Hij vond haar zo mooi en erg zielig. Toen had hij voor haar gezorgd, maar opeens was ze verdwenen. En niet alleen zijzelf - maar ook het geld. Ze had de kluis leeggeroofd en is er toen vandoor gegaan. Wij vermoeden dat zij hulp heeft gehad van andere katten. Dat kan niet anders. Maar - er is meer.'
'Wat dan?' roepen een aantal agenten door elkaar heen. Zij branden van verlangen om hier alles over te weten. De beroving van een bank door katten is heel bijzonder en gebeurt niet iedere dag. Dit vinden ze veel interessanter dan het opsporen van gewone boeven of bandieten.
'Nou, het is eigenlijk heel duidelijk. Mensen hebben daarna, zoals jullie inmiddels weten, heel veel bankbiljetten gevonden bij de fontein op het Frederiksplein, vlak bij de bank. Nu kan een kat alleen nooit zoveel geld van de ene plek naar de andere verplaatsen. Dat is onmogelijk. Belle moet dus hulp hebben gehad van vrienden. Bovendien hebben een aantal visboeren in de stad gemeld dat ze opeens nieuwe klanten kregen. Deze kochten haring, kabeljauw, paling, schol, makreel en andere lekkernijen en dat betaalden ze met de verdwenen bankbiljetten. Die nieuwe klanten - dat waren een aantal katten. Steeds dezelfde, en ze waren erg brutaal, net als sommige mensen die heel veel geld hebben en die zich niet weten te gedragen - zonder fatsoen. De visboeren begonnen zich te ergeren en hebben de politie gewaarschuwd. Op die manier heeft een agent Belle in haar nekvel kunnen grijpen, net toen ze bij een visstalletje begon te eisen en krijsen dat ze onmiddellijk kaviaar wilde hebben. Ze is meteen naar het bureau gebracht en opgesloten in een cel. Soms proberen we haar te ondervragen. Maar ze blijft zwijgen. Ze ligt dan gewoon op tafel en kijkt ons alleen maar aan terwijl ze urenlang haar velletje likt. Het is best moeilijk,' zucht de hoofdagent, 'ik vind het ook wel een beetje zielig dat zo'n mooi, lief katje opgesloten moet zitten. Af en toe denk ik, wil ik...zal ik haar...'
Opeens zwaait er een deur open.
'Meneer van Boevenstein, kunt u even komen?' vraagt een dikke vrouw met rood haar. Zij werkt al lang op het politiebureau.
'Wat is er dan?' vraagt de hoofdagent een beetje geïrriteerd. 'Ik zit midden in een bespreking.'
'Er zijn zojuist drie katten hiernaartoe gekomen. Ze willen dringend met de politie praten,' antwoordt de vrouw een beetje opgewonden.
Hij kijkt even verwonderd en verlaat dan meteen de vergaderruimte.