citaat

Zij schrijven gedichten die staan als een bastion, zij wrochten reeksen en bundels waarin het onbekende wordt buitengesloten, want het eigene is al ingewikkeld genoeg.

Piet Gerbrandy

Colofon

©2022 Erik-Jan Hummel

Uitgeverij kleine Uil, www.kleineuil.nl

ISBN: 9789493170728

ISBN eBook: 9789493170735

Auteursportret: Alfred Oosterman

Omslagontwerp: 247Design

Boekproductie en ebook: LINE UP boek en media bv

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze dan ook zonder de voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Inhoud

citaat

weeffouten

een vlag planten in mijn eigen veilige kwabben

ik zoek het licht of had je kaarsjes aangestoken

een kwikstaart in drie geeltinten op mijn wangen nooit voelde ik

ook al danste je zonder een ander te zien je dacht niets

ik wil over wie je droomt braden slijp mijn messen

zelfs of juist nu ik je bezit droom ik dat ik bediend

mijn eigen zin me eigen maken voor ik iets wil

ik had je de deur uit willen hebben maar heb je binnengelaten

reikende

een vlag planten me het terrein toe-eigenen

een achterbuurvrouw zit

met het licht aan op elkaar

je bent het mooist als ik slaap

melk in een mok uit de magnetron een lepel

laat ons hopen op haastige

als ik je kus hoort niemand ons als ik

ik voel dat ik je steeds bedrieg

binnen

zonder te zoeken zie ik

ons balkon of onze tuin is niet buiten genoeg

een kompas een masker van iemand die open staat die zich interesseert geen bestemming en de eerste stap is gezet kom pas in de wereld kom pas je aan

als ik buiten ben verlang ik naar iemand die me omhelst

in deze zin ben ik bang voor anderen: ik kijk niemand graag aan

wie zich slecht in kan leven in een ander denkt dat iedereen dat slecht kan

twee uur antwoord geven met zonder meer en in de regel het is dat ik liegen

als ik alles letterlijk zeg open en eerlijk en onder dwang buiten moet spelen

huis

alleen je binnen te laten is een dag werk

als ik

was ik ooit weg ik wilde dat je vol zou

zelfs al was je niet thuis je was hier

in jou opgesloten zijn

je daalde af stond naast me

een avonturier verlangt een leeuw

zoals op een dag jij verdween –

tuin

je eerste klap in mijn gezicht was zacht