Frank Jager

DE PRIJZENJAGER

Hoe ik in 12 jaar 248 prijzen won

PixelPerfect Publications | Den Haag

“Geloof in geluk”

Frank Jager

Introductie

De Prijzenjager

Hoe win je een prijsvraag? Frank Jager geeft in De Prijzenjager zijn geheimen prijs. In 12 jaar tijd sleepte hij 248 prijzen in de wacht.

Moet je er creatief voor zijn? Enigszins. Handig? Een beetje. Moet je een doorzetter zijn? Ook wel. Vrijwel iedereen die dat wil, kan een weekendje naar de Wadden winnen, een waterdichte badkamer in huis halen of reisje naar New York buitmaken.

In De Prijzenjager laat Frank Jager zien hoe een koe vette hazen vangt. Met opvallende creaties waarin hij met kordate 'slagrijmen' het product prijst en de producent paait.

Zo viel Frank in een gemiddeld jaar bij 22 van zijn 33 inzendingen in de prijzen.

Lees De Prijzenjager en ontdek hoe je je kansen op succes vergroot. Blader door het boek en geniet van grappige vondsten, vermakelijke verhalen en kleurrijke kunstwerkjes.

Veel leesplezier!

www.deprijzenjager.nl

Als u twee keer op een afbeelding tikt, zit u hem in de meeste leesapparaten beeldvullend.

Geheimen prijsgegeven

Tienduizenden Nederlanders hebben ooit meegedaan aan een prijsvraag. Velen hebben een prijs of een prijsje in de wacht gesleept. Soms moest je een slagzin bedenken. Voor mij was dat rond de laatste eeuwwisseling een dagelijkse liefhebberij. Elk vrij moment knutselde ik met woorden, hout en lijm, om mooie prijzen in de wacht te slepen. Ik werd vaak verrast door een doos met een strik.

In dit boek kom ik uit de kast. Ik laat zien hoe ik met rijmerijen en twee rechter handen in 12 jaar tijd 248 prijzen in de wacht heb gesleept. Wat was de strategie? Waarmee werden jury’s verleid? Wat waren de grootste klappers? Op deze en tal van andere vragen geef ik met omhaal van woorden en veel illustraties antwoord. Geheimen worden prijsgegeven.

Doe er je voordeel mee, beste lezer!

Frank Jager

De prijzenjager in Volkskrant Magazine, november 2012. Foto Martin Dijkstra.

Inleiding

Hoe het begon, hoe het verder ging en hoe het afliep

Ik ben net dertien geworden. Er wordt aan de deur gebeld. Op de stoep staat een vertegenwoordiger van Riedel Frisdrank. ‘Ik heb een pakket voor Frank Jager’, zegt de man.

‘Dat ben ik’, antwoord ik.

Een maand daarvoor heb ik voor de eerste keer van mijn leven meegedaan aan een prijsvraag. Je moest de zin ‘Ik vind Riedel…’ afmaken, met vier woorden. ’Ik vind Riedel een verrukkelijk verkwikkende drank’, schreef ik op een formuliertje. Dat was raak. De vertegenwoordiger overhandigde me een super-de-luxe hengeluitrusting. Ik herinner mij nog goed het gevoel van geluk dat door mij heenging.

Vele jaren daarna doe ik opnieuw mee met een dergelijke actie. Dit keer schrijf ik mijn tekst niet met pen op papier, maar met plakletters op triplex en daarop bevestig ik een spiegel. De tekst is kort, maar krachtig:

‘Durex doet het met een glimlach. Kijk zelf maar.’

Tot mijn verbazing win ik met die zin een stedentrip naar Londen. Een nieuwe hobby is geboren.

Eens per twee maanden stuur ik in die begintijd een slagzin in. Meestal is het prijs. De beloningen zijn verleidelijk. Het aantal inzendingen loopt daarom snel op, soms tot wel veertig per jaar. Ook mijn succespercentage neemt toe. Een voorbeeld: in 2000 doe ik mee aan 33 prijsvragen en daarvan win ik er 22; met aantrekkelijke hoofdprijzen.

Vrijwel altijd combineer ik mijn teksten met een opvallend voorwerp: een spiegel, een sleutel, een of ander souvenir. Maar het meest markante en meest gebruikte accessoire is een klok.

Het gebruik van een uurwerk blijkt een schot in de roos. Slagzinvariaties op het thema ‘kwali-tijd’ zijn eindeloos. Dichtwerk gecombineerd met kloktermen levert veel prijzen op. Prachtige prijzen zijn het. ‘Mijn gouden jaren’, noemde ik de periode met de vele piekervaringen. Vooral het bedenken en fabriceren van de inzendingen gaf voorpret.

Mijn passie vertoonde soms trekjes van verslaving. Veel vrije tijd ging op aan prijsvragen opsporen, slagzinnen verzinnen en werkstukjes produceren. Soms kon ik mijn ongeduld niet beteugelen en belde ik naar bedrijven om te vragen of de uitslag al bekend was.

Die spannende jaren liggen achter mij. Het is nu wel genoeg geweest. Tijd voor andere dingen. Maar toch, als het onderwerp prijsvragen ter sprake komt, begint er vaak weer een vuurtje in mij te branden. Dan komen de verhalen los. Verhalen waarmee ik anderen wellicht kan inspireren.

Ik geef mijn geheimen graag prijs.

Hoofdstuk 0 Smaakmakers

Vijf keer won ik een reis naar New York. Iedere keer bezocht ik in Central Park de plek die gewijd is aan John Lennon: Strawberry Fields, met de zogeheten Imagine-mozaïek. Dat is vlakbij de plek waar hij in 1980 is vermoord. Een gedenkwaardige plek.

Toen de Postbank in 2001 de Jongerenrekening introduceerde, kon je met het bedenken van een goede slagzin een rijbewijs winnen. Onze 17-jarige zoon won met een door mij bedachte inzending. Dat was dubbel geluk, want hij slaagde in één keer. Dat kan zijn vader hem niet nazeggen.

Ze bestaan nog steeds: knoflookpilletjes van Kyolic. Mijn winnende slagzin voor dit Japanse merk bracht ons in 1998 naar de Olympische winterspelen in Nagano. Op de dag dat wij arriveerden is de Nederlandse vlag drie keer gehesen; goud voor Gianni Romme, zilver voor Bob de Jong en brons voor Rintje Ritsma. Toeval?

Carbonell-olijfolie trakteerde ons gezin in 1992 op een bezoek aan de Wereldtentoonstelling in het Spaanse Sevilla. Onze kinderen kregen hiervoor, zoals wel vaker, verlof van school. Met het thema ‘het tijdperk van de ontdekkingen’ was een leerzamer schoolreisje moeilijk denkbaar.

Om niet als ‘serial winner’ in de gaten te lopen, stuurde ik mijn slagzinnen vaak in op naam van familie. Een van hen kon met het hele gezin naar Denemarken, waar onder meer Legoland op het programma stond. Aanbieder was een promotie-actie voor Deense kaas.

Zweefvliegen voelt als een goed glas whisky: je bent in de wolken. Dat heb ik op duizend meter hoogte ervaren dankzij de prijsvraag van Johnnie Walker.

‘Met Page en Alisun haal je de zomer in huis: warmte, comfort en genieten incluis.’Deze zin was goed voor een zonnebank, waar vooral onze dochter van heeft genoten. Inmiddels leidt de ligbank dankzij Marktplaats een zonnig leven elders.

Uitvaartverzekeraar Onderlingehulp bedacht een originele prijs: tien ‘straatjes’ bij de Staatsloterij. Elk straatje bestond uit tien eenvijfde loten met als eindcijfers 0 tot en met 9. Altijd prijs dus! Maar helaas bleek de trekking bleek geen vetpot. Gelukkig heb ik meer verstand van…slagzinnen.