Inhoud

Kim kan goochelen met geld

Wolven geven geen moer om de mening van schapen

Inleiding

1. Geld is nooit het probleem

1.1 Een comfortabel leven

1.2 Mijn tijd en energie voor geld

1.3 Er is nooit een tekort aan middelen, alleen aan creativiteit

1.4 De resetknop

1.5 Geld helpt je groeien

1.6 Je hoeft niet hard te werken om rijk te worden

2. Waarom doe je het niet op deze manier?

2.1 Bewijsdrang

2.2 Schapengedrag

3. Goede vragen stellen

3.1 Inzichtelijke vragen

3.2 Verdiepende vragen

3.3 Vragen die emoties oproepen

3.4 Vragen die veiligheid bieden

3.5 Uitvoerende vragen

4. Waarom zou je je veiligheid riskeren?

4.1 Je talenten

4.2 Angst

4.3 De toekomst

5. Hoe word je financieel vrij?

5.1 Er zijn twee manieren

5.2 Mijn nieuwe identiteit: de investeerder

6. Jij bent het geld

6.1 De slachtofferrol

6.2 Loslaten

6.3 De waarde(n)

7. Maakt geld gelukkig?

7.1 De duurste fles

7.2 Hoe je met energie meer geld zult aantrekken

8. De kneedbaarheid van tijd

8.1 Waarom FIRE geen getal kan zijn

8.2 Waarom lukt het je niet om financieel vrij te worden?

9. Rijk worden om te delen

9.1 Het wortelnetwerk

9.2 De zesjescultuur

9.3 De zes basisnoden

Kim De Graeve

Freedom Unlocked

Stap uit de drukke ratrace richting financiële en mentale vrijheid

Een realisatie van WIL.T voor Perruptio BV © Willems Uitgevers, Noorderwijk, 2023

Web: https://boeken.cafe

ISBN print 978 949 3306 462

ISBN e-book 978 949 3306 691

Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden vermenigvuldigd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke (elektronische of mechanische) wijze dan ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever of de auteur.

Kim kan goochelen met geld

Dat was het antwoord dat ik, met enig ontzag, gaf toen iemand mij ooit eens vroeg wat Kim nu toch precies doet. Ik realiseerde me direct dat dat een heel cool maar vooral nog altijd weinig concreet antwoord was, want wat betekent het als iemand kan goochelen met geld? Ik gaf dus nog de toevoeging ‘ze verstaat de ultieme kunst om geld voor je te laten werken en daarmee je droomleven te realiseren’. Een laatste regel die ik nog toevoegde, was ‘en daar hoef je geen vermogen voor te hebben, daar zorgt zij nu juist voor’. Toen was de dame in kwestie ‘om’, zoals wij dat noemen, en vroeg ze me hoe ze het best met Kim in contact kon komen. Terecht, want wie wil dat wat ik hierboven omschrijf nu niet: je geld voor je laten werken (zelfs als je het zelf nog niet hebt), zodat je zelf minder hard hoeft te werken?

Mogelijk is de vraag wat Kim nu precies doet ook een vraag die je jezelf weleens hebt gesteld. Sterker nog, misschien is het zelfs de reden waarom je dit boek hebt gekocht. Dan heb je bij deze vast het antwoord. Alleen, het is slechts een deel van het antwoord. Zelfs met alle toevoegingen... 😊

Inmiddels werk ik namelijk al een tijdje met Kim samen en leer ik haar en haar business beter kennen. En weet ik dat ze zoveel meer doet dan goochelen met geld: ze leert je een leven in volledige vrijheid te leven, een business in volle vrijheid te bouwen, in totale vrijheid te dromen. Dat gaat over zoveel meer dan alleen geld. Dit boek maakt dat allemaal duidelijk.

In ruim tweehonderd bladzijden neemt ze je mee in haar visie over geld, ze maakt je ook bewust van tijd en energie. Op een manier die leest als een trein en precies zoals je van Kim kunt verwachten: simpel en begrijpelijk. Dit boek maakt iets in je wakker, soms op een confronterende manier. Ze maakt een onderwerp dat soms nog meer taboe is dan seks bespreekbaar en haalt in dat proces ook gelijk een aantal aannames onderuit. In een wereld waarin we elkaar wel vertellen over alle mogelijke seksuele voorkeuren is geld nog altijd een taboe-onderwerp. Dit boek haalt dat taboe volledig onderuit, samen met de aannames die je nu mogelijk nog hebt over geld. Het resulteerde bij mij in een ‘dit wil ik ook’ en vervolgens zelfs in een ‘dat kan ik ook’. Omdat dit boek je leert wat er gebeurt als je tijd, geld en energie samenbrengt en de hefboomwerking laat gelden.

Wow!

Ik weet daarom zeker dat je het met veel plezier zult lezen en het een waardevol boek zult vinden. Met als bijzondere conclusie dat dit boek over geld eigenlijk helemaal niet over geld gaat, maar die conclusie laat ik je zelf graag trekken.

Veronique Prins,

Businesscoach

Wolven geven geen moer om de mening van schapen

We hebben de neiging om anderen te overtuigen van onze trauma’s, de dingen die ons zijn overkomen, hoe we ons voelen. En we zoeken daarin erkenning. We kruipen in onze slachtofferrol. Want daar is het veilig, daar heb je geen verantwoordelijkheid.

Het is de makkelijkste weg, de weg van de minste weerstand. Alleen leidt het naar het moeilijkste leven. Een onvervuld leven.

Op dat moment zijn we schapen.

Schapen hebben weinig eigen wil, ze grazen, doen wat de hond blaft en staan hun wol af wanneer de herder het zegt, zonder verder strikte regels. Ze blijven bij de kudde, want alleen zijn valt ze moeilijk. De moed om anders te zijn dan anderen vinden ze niet, want ‘anderen’ worden verstoten. Ze hebben gevoelige magen. Eens wat anders doen, loopt niet zelden fataal af. Tegelijkertijd hebben ze een onstilbare honger... Schapen willen altijd meer.

Schapen leer je niet makkelijk iets nieuws aan. Niet omdat ze dom zijn, wel omdat ze zo vastgeroest zitten in gewoontes en uitermate voorzichtig blijven.

Langs de andere kant zijn ze zo onoplettend dat je bijna de hele kudde zou kunnen afslachten voor ze in de gaten hebben dat er iets fout ging.

Wolven daarentegen leven onder strikte regels. Ze leven in groep waar een alfa wordt aangeduid en deze erecode respectvol wordt toegepast.

Ze kunnen het alleen, maar zijn het nooit, want ze weten dat verbinding belangrijk is en dat je verder raakt in groep. Ze nemen risico’s terwijl ze bewust kiezen wanneer ze wel en niet waardevol genoeg zijn. Hun zintuigen zijn ontzettend ontwikkeld, Ze zijn in staat om te adapteren, gaan op zoek naar een nieuw territorium en roepen hun soortgenoten op of waarschuwen hen voor gevaar via een sterke huil die tot 130 kilometer ver te horen is.

Uiteindelijk geven wolven geen moer om de mening van schapen.

De vraag die je je kunt stellen, is of je een schaap of een wolf wilt zijn.

We durven niet kijken naar ons leven, omdat we niet echt willen zien wat er fout gaat. We volgen de anderen, ook al horen we de wolf huilen.

Hoor jij hem huilen?

Waarom luister je niet?

Kim De Graeve,

september 2023

Inleiding

‘Hoe groot is oneindig, mama?’ vroeg Ben, onze jongste. Ik verslikte me haast in mijn thee. Kinderen zijn echte filosofen. Het is sterker dan henzelf. Ze willen alles weten. En ze hebben een stemmetje dat zegt: ‘Ik weet dat het niet mag, maar wat zou er gebeuren als ik het toch doe?’

Ik was zes of zeven toen ik de drang kreeg om een goudvis uit ons aquarium vast te houden. Hoe zou hij voelen? Zacht? Glibberig? Kan hij ademen boven water? Verandert hij dan van kleur? Sluit hij zijn ogen boven water zoals ik ze onder water niet kan openen?

Voor ik het wist lag de vis op de tafel. Ik keek hem met grote ogen aan. Zijn buik bewoog heftig op en neer. Hij was mooi, veel mooier dan ik dacht. En zo dichtbij. Tot mijn vader in de keuken kwam.

‘Kim!’

Ik schrok.

‘Kom, we steken hem terug in het water’, zei papa. ‘En laat dit ons geheimpje blijven.’

Ik begreep dat ik iets verkeerd had gedaan, maar niet precies wat. De vis had dood kunnen zijn, maar zo ver was het niet gekomen. Ik wou hem ook alleen maar van dichtbij bewonderen.

Een tijdje later gooide ik liefdevol mijn kat van de trap om te testen of hij op zijn pootjes zou belanden. Dat doen ze dus niet altijd, weet ik sindsdien.

Stel je voor dat wij, volwassenen, dezelfde nieuwsgierigheid aan de dag zouden leggen. Niet dat je met katten moet gaan gooien, maar ‘grote mensen’ stellen geen vragen meer. Terwijl oprechte leergierigheid toch cruciaal is om een leven op te bouwen vrij van financiële zorgen, een bestaan van tijd, energie en geld in overvloed.

Kinderen hebben nog een superkracht die we als volwassenen vaak verleerd hebben: krijgen of ontvangen valt hen helemaal niet moeilijk. Geef een kindje een cadeau en het toont oprechte blijheid. Zonder schroom vraagt het vaak om meer, gewoon omdat het leuk is.

‘O! Dank u, mama! Zo leuk! Heb je er nog?’

Tot een volwassene één keer te vaak zegt: ‘Dit kan echt niet, nu gedraag je je verwend.’

Gevolg: als wij een cadeautje krijgen, negeren we die superkracht. ‘Dat had je niet moeten doen! Dat kan ik echt niet aanvaarden.’

We leren onze kinderen dus dat ‘ontvangen’ verwaand is. Om iets te krijgen, moeten we ons best doen en er zeker niet om vragen. Waarom willen we dat onze kinderen inprenten?

Het is toch niet omdat iemand iets vraagt, dat zij of hij automatisch iets moet krijgen? Leg je zo niet de verantwoordelijkheid bij de kinderen, in de verwachting dat ze geen vragen meer zouden stellen? En hoeveel mooier en oprechter zou de wereld niet zijn als kinderen (en volwassenen!) voluit en vrijuit kunnen en durven vragen?

Ik heb het zelf ook moeten leren. Doorheen de jaren, terwijl ik almaar dichter bij mezelf kwam, heb ik een leven opgebouwd waarin geld automatisch groeit terwijl ik kan spelen, leren, ontdekken, creëren en bijdragen aan de wereld. Daarvoor moest ik mezelf wel toelaten om geld te krijgen voor activiteiten die ik echt leuk vond en die mij energie gaven, zonder dat ik daarvoor extreem hard mijn best hoefde te doen.

Velen van ons doen alsof ze geld niet belangrijk vinden. Maar elke beslissing die ze nemen, gebeurt wel op basis van geld. Mijn leven veranderde volledig zodra ik dat niet meer deed. Ik weet nu dat de angst voor tekort, geldtekort, een symptoom is van iets groters. Het toont dat er iets fout gaat in je leven. Wat precies zul je samen met mij ontdekken in dit boek. Maar als jij een van de vele mensen bent die beweren dat ze niet veel geld nodig hebben, meestal dus uit angst voor geld, vraag je dan al eens af of je hetzelfde zou zeggen over tijd of energie.

‘Ik heb niet veel tijd nodig.’

‘Ik heb niet veel energie nodig.’

Waarom zeggen we dat dan wel over geld?

Je verhouding met geld weerspiegelt hoe je je verlangens kunt toelaten. Gun je jezelf geen geld, dan gun je je ook niet je diepste verlangen, want daartoe is geld uiteindelijk het ultieme middel.

Hoe ga ik met geld om? Hoe laat ik het groeien zonder in te boeten aan tijd en energie, en daar zelfs meer van te krijgen? Waar moet je aan denken als je wilt investeren? Hoe word je financieel volledig vrij? Wat zijn onze basisnoden? Waarom denken we zo klein? Worden we rijk om te delen?

Met dat soort vragen gaan we op de volgende bladzijden aan de slag. De rode draad is mijn eigen verhaal, want al die vragen heb ik ooit ook mezelf moeten stellen. Hopelijk kan dit boek je inspireren om geld, tijd en energie eindelijk de plaats te geven die ze verdienen in je leven.

Wat is de definitie van financiële en mentale vrijheid?

‘Je hoeft niet meer te werken voor het leven. Je leven werkt voor jou.’

Hoge en lage frequenties

Soms merk je dat alles vanzelf gaat. Je kinderen morren niet, je partner heeft meer zin in een vrijpartij, er komt onverwacht geld op de rekening, je krijgt plots drie nieuwe klanten over de vloer die perfect matchen…

Soms gebeurt het omgekeerde. Je bent veel te laat gaan slapen, nu ben je moe. De kinderen willen niet mee en blijven naar jouw gevoel eeuwig treuzelen. Je vindt je sleutels nergens. Onderweg krijg je een lekke band en moet je twee uur wachten op de pechdienst. Krijg je een uitbrander van de baas, en ja hoor: als je thuiskomt ligt je belastingbrief in de bus.

Dit overkomt je niet zomaar. Tot op zekere hoogte wordt je kijk op de gebeurtenissen bepaald door je humeur, maar je kunt ook gewoon anders kijken. In hoeverre maak je een probleem van de dingen die rondom jou gebeuren? In hoofdstuk 7 komen we daar nog op terug, maar het is belangrijk om te weten dat alles energie is. Dat wil zeggen dat we onszelf op hoge of lage frequenties kunnen begeven, laag of hoog in energie kunnen zitten.

Als jij omgaat met:

mensen die steeds klagen,

mensen die nooit genoeg geld hebben,

mensen die vaak angstig zijn,

mensen die altijd hard werken,

mensen die zichzelf wegcijferen,

… dan ben je veeleer geneigd dat ook te doen. Welk effect heeft dat op jou? Voel je je na de zoveelste klaagzang geïnspireerd om je dromen achterna te gaan en het beste uit je leven te halen? Of blijf je achter met een negatief gevoel? Lage of negatieve frequenties werken heel subtiel. Je ziet ze niet, maar je voelt ze wel. Op een lage frequentie focus je op alles wat een negatieve impact heeft op je leven, en trek je het om die reden ook aan.

Je dromen kun je alleen verwezenlijken op een hoge frequentie, en dus trek je best mensen aan die denken en voelen op dezelfde hoge frequentie. De grote paradox van dat verhaal is dat er maar één manier bestaat om je te verbinden met die mensen: je moet eerst jezelf naar een hogere frequentie brengen. Vergelijk het met een walkietalkie: als je op een ander kanaal zit, kun je de ander niet bereiken.

Hoe beter je dat begrijpt, hoe meer je in staat bent om je eigen realiteit te creëren, waarin ‘geld’, ‘tijd’ en ‘energie’ niet meer bepaald worden door externe omstandigheden. Jij bent het geld, jij bent energie en jij bent tijd (zie hoofdstuk 6).

1. Geld is nooit het probleem

1.1 Een comfortabel leven

Manu en ik werkten beiden in loondienst en toch trokken we het financieel niet meer. We waren allebei voltijds aan de slag, maar dat was niet voldoende om echt goed te leven. Het gebrek aan comfort was een gewoonte geworden, ‘want zo is het nu eenmaal’.

Ik had er genoeg van, zeker toen we kinderen kregen. We deden ons uiterste best om te sparen, want zo hadden we dat geleerd: sparen voor de toekomst! Maar altijd dook er wel een onverwachte rekening of uitgave op. Beetje bij beetje glipte het kostbare geld ons telkens tussen de vingers.

‘Oh, daar gaat het geld voor onze welverdiende vakantie.’

‘Shit, we hebben een nieuwe wasmachine nodig.’

‘Oké, het is veel geld, maar dit is echt wel een prioriteit.’

Genoeg!

Ergens vanbinnen voelde ik iets opborrelen. Eerst was het nog een zacht gefluister: ‘Dit is niet juist, zo hoort het niet te gaan.’ Maar dat stemmetje ging almaar luider klinken, schreeuwen zelfs. Tot ik de woorden uitsprak, en nog eens, en nog eens: ‘Ik verdien meer dan dit.’

Maar wat verdien ik dan wel?

Een comfortabel leven!

Ik nam een blad papier en ging voor het eerst in mijn leven uitrekenen hoeveel geld ik meer moest verdienen om ‘comfortabel’ te leven. Ik wist niet of ik moest lachen of huilen. Ik besefte nu pas hoe lachwekkend het is dat je in een gezin met twee mensen die elk veertig tot vijftig uur per week werken nooit genoeg geld zult kunnen verdienen voor het comfort waar ik van droomde. Hoeveel van je tijd en energie moet je in godsnaam afgeven om genoeg geld te verzamelen? Want dat is wat we doen: we ruilen tijd en energie voor geld. Van jongs af doe je je best. Je behaalt je diploma, je werkt hard, je spaart hard, tot je genoeg hebt om met pensioen te gaan.

Maar waarom verzamelt iedereen pas genoeg geld tegen het pensioen? Hoe meer ik erover nadacht, hoe meer vragen er opkwamen. De enige zekerheid leek wel de maatschappelijke norm te zijn: ‘meer om meer’ en ‘meer, zodat ... meer’. Meer werken om meer geld te creëren en meer te sparen, zodat we meer…

Ik besloot om van mijn uit de hand gelopen hobby, fotografie, een bijberoep te maken. Alles om wat extra geld in het laatje te krijgen. Voor ik het goed en wel besefte, volgde ik avondles bedrijfsbeheer. Als ik dat diploma zou behalen, zou ik ondernemer kunnen worden. Maar er was één grote valkuil: ik vond mezelf een opgever. In het verleden had ik weleens dingen opgepakt, maar nooit helemaal afgewerkt. Fotografie in avondschool, maar ook hogeschool, hobby’s, sporten, gezond eten... Niets van dat alles bleef lang mijn aandacht houden.

Het grote verschil was dat ik dit keer een besluit had genomen: ik verdien beter. En ik gunde het mezelf tweehonderd procent, iets wat ik voorheen nooit had gedaan. Zo leerde ik een belangrijke les: het veranderen van je leven begint met het nemen van een besluit. Pas dan vind je de discipline om je droom ook waar te maken.

1.2 Mijn tijd en energie voor geld

Ik werd professionele fotograaf, zonder diploma. Het enige waar ik nog vanaf moest, was mijn grote onzekerheid. Wat zouden anderen niet van mij denken? Mag ik er wel geld voor vragen? En zou dat mij dan tot een ‘echte professionele fotograaf’ maken?

Om die onzekerheid kwijt te raken, kon ik maar één ding bedenken: ervaring opdoen. Zo kwam ik tot mijn allereerste ‘hefboomtaak’, een taak dus met een hefboomeffect, één enkele actie die gigantisch veel resultaat kan opleveren.

Hoe doe je veel ervaring op? Niet door een prijs op je website te zetten en te wachten tot de klanten zich aanbieden. Wel door je te laten zien en zoveel mogelijk mensen te helpen in een zo kort mogelijke tijdspanne. Als ik één klant zou bedienen en die zou tevreden zijn, zou zij of hij vroeg of laat zeker iemand anders naar mij sturen.

Stel dat ik twintig klanten per week zou kunnen bedienen. Dan zou ik in korte tijd heel veel ervaring opdoen en snel goed worden in mijn vak. Ik vroeg aan gevestigde fotografen hoeveel klanten zij per week hadden. Dat schommelde meestal tussen twee en tien. Als ik dat kon verdubbelen, zou ik in één jaar evenveel ervaring opbouwen als zij in twee jaar. Als ik maar kritisch bleef voor mezelf.

Ik wist wat mij te doen stond.

Diezelfde week greep ik mijn kans toen ik op Facebook een event voor jonge gezinnen zag voorbijkomen. Ik nam contact op met de organisator en vroeg of ik een standje mocht opzetten. Zo zou ik in één dag meteen honderden gezinnen kunnen bereiken.

Ik maakte de foto’s gratis en als de mensen tevreden waren, konden ze de foto’s kopen. Voor de fotosessie hoefden ze me dus niet te betalen. Ik wist zeker dat ik op die manier veel mensen blij zou maken, en ook dat ze wellicht één of meerdere nieuwe klanten zouden aanbrengen.

Ik had de smaak te pakken en vond wel elk weekend ergens een evenement, een beurs of een samenwerking, waardoor ik vanaf dag één voltijds aan de slag was als fotograaf, in bijberoep dan toch. De eerste maanden verkocht ik amper foto’s en deed ik vooral ervaring op. Ik bleef dus ook gewoon in loondienst werken, naast het vele (gratis) fotograferen.

Maar na twee maanden begonnen de mensen steeds vaker te betalen. Ik merkte wat ze leuk vonden en waarvoor ze makkelijk geld neertelden, hoe ik kon omgaan met de emoties van kinderen die niet op de foto wilden. Alles ging steeds vlotter. Meer dan tien minuten had ik niet nodig om fantastische resultaten voor te leggen.

Het ging hard dat jaar. Mijn tijd en energie ruilen voor geld bleek een groot succes. In mijn eerste jaar als ondernemer haalde ik een omzet van om en bij de 100.000 euro, met gratis werk waarvoor mensen met plezier wilden betalen. Ik stond in magazines en blogs. Ik had zoveel klanten bediend dat ik een expert werd in mijn vak. Mijn foto’s waren overal te zien en ik werd een van de succesvolste fotografen in België. Kort daarna werd ik verkozen in de top honderd van beste fotografen ter wereld en had ik een wachtlijst van meer dan een jaar. Mensen betaalden mij duizenden euro’s, iedereen wilde met mij werken.

Wat heb je nodig om je zelfzeker genoeg te voelen en je droom achterna te gaan? Ik verdiende eindelijk genoeg om een comfortabel leven te leiden. Toch was ik bang om mijn ‘gewone’ job los te laten. Ik was ervan overtuigd dat ik eerst genoeg geld moest sparen, dan pas zou ik mijn werk in loondienst kunnen stopzetten. Dus behield ik mijn ‘meer dan fulltimebaan als leidinggevende’ naast een meer dan fulltimebaan als fotograaf’. Ik werkte zo’n honderd uur per week, elke week. Maar ook al stroomde het geld binnen, ik vond geen rust.

Ik kwam er stilaan achter dat ik niet alleen mijn tijd en energie inruilde voor geld, maar ook mijn ziel. Ik was moe, maar ik kon nu niet stoppen. Eindelijk leidden we een financieel comfortabel leven.

Hard werken, tijd en energie inleveren voor geld: ik dacht dat het de enige manier was, iets wat jij op dit moment misschien ook nog gelooft. Wat ik toen nog niet wist, is dat we voor onze overtuigingen altijd bewijsmateriaal vinden. Bewust en onbewust willen we altijd gelijk hebben, en in dat proces sluiten we andere mogelijkheden uit. We zetten ze weg met het argument ‘wat te goed is om waar te zijn, is dat ook’.

Maar de waarheid is nooit wit of zwart. Tenzij jij beslist dat het jouw waarheid is.

Wat is jouw realiteit?

Oefening 1

Zet je even rustig neer. Kijk rond in je omgeving en zoek alle blauwe dingen om je heen. Neem de tijd. Alle blauwe dingen, ik wil dat je ze allemaal onthoudt.

Als je klaar bent en je weet zeker dat je alle blauwe dingen goed in je hebt opgenomen, keer je terug naar dit boek. Je kijkt niet meer rond in je omgeving. Dit is erg belangrijk!

Terwijl je nu je neus in dit boek hebt en niet meer rondkijkt, wil ik dat je me vertelt waar alle rode dingen waren in de ruimte. Benoem ze uitgebreid, zonder rond te kijken.

Als je de oefening naar behoren hebt uitgevoerd, merk je dat je amper of geen rode elementen kon benoemen. Dit is precies wat er gebeurt in je leven als je vasthoudt aan je overtuigingen. Je bent simpelweg niet in staat om te zien wat de mogelijkheden zijn. We zijn zo gewoon om alles door diezelfde bril te zien. We denken dat we alles doen wat we kunnen, en tot op een bepaalde hoogte is dat ook zo. Je brein is er namelijk om jou te bedienen, en als we alleen de beperkingen zien, kan het brein ons niet helpen om het onwerkelijke werkelijk te laten worden. Om je dit te laten ervaren, heb ik nog een oefening.

Oefening 2

Ga staan, zorg dat je de ruimte hebt om je armen heen en weer te bewegen.

Steek je rechterarm strak voor je uit en vervolgens zo ver mogelijk naar achter.

Laat je arm nu opnieuw zakken, sluit je ogen en beeld jezelf in (zonder je ledematen te bewegen) dat je je arm opnieuw vooruitsteekt, en vervolgens ook rond je lichaam naar achter zwaait. Visualiseer dat je arm 360 graden volledig rond je lichaam kan draaien.

Hou dit beeld enkele tellen vast in gedachten.

Pas dan lees je hier verder en steek je je arm weer vooruit, om hem dan weer zo ver als je kunt naar achter te reiken.

Je zult merken dat je arm een heel eind verder komt dan voorheen. Dat is precies waar de realiteit zit: tussen je oren. Of je jezelf klein houdt, dan wel kiest voor de grootsheid in jou? Dat is volledig aan jezelf. Jij kiest.

We zien alleen maar wat we willen zien. De enige manier om meer te zien, is door oprecht nieuwsgierig te zijn, door zonder oordeel te luisteren naar de ander en die oprecht te begrijpen. Door het gebruik van zinnen als ‘ja, dat weet ik al’ te bannen uit je gedachten, en te luisteren en te lezen alsof je er voor de eerste keer iets van hoort of ziet.

1.3 Er is nooit een tekort aan middelen, alleen aan creativiteit

Doordat we er zo op gefocust zijn om tijd en energie te ruilen voor geld, zien we de andere opportuniteiten niet. Dat zal je doorheen dit boek pijnlijk duidelijk worden. Druk bezig zijn kost je al je geld, al je tijd en al je energie. Mijn probleem was niet dat mijn acties niet goed waren. In principe deed de hefboomtaak precies wat ze behoorde te doen. Het probleem was dat ik niet durfde los te laten. Als je een financieel vrij leven wilt opbouwen, moet je afstand kunnen nemen van alles wat ‘hoort’ en altijd zo geweest is.

Ik wil je tonen dat er een andere manier is en dat die altijd genoeg middelen genereert. Dat tijd, geld en energie onbegrensd naar je toe kunnen komen. Hoe dan? Op dit moment ervaar je misschien nog een tekort aan creativiteit. Niet omdat je niet creatief bent. Iedereen is creatief, denk aan de oefening met de arm: je was creatief genoeg om je arm quasi de helft verder te laten gaan dan voorheen. Er schuilt dus echt wel creativiteit in jou, alleen komt die nog niet aan de oppervlakte. En daar kun je zelf iets aan veranderen.

Maar waar en hoe ontstaat die creativiteit dan? In rust, in stilte, zoals je deed in de oefening. Je ogen sluiten, fantaseren. Alles wat je niet doet als je druk bent, als je geen tijd maakt. Loop maar eens met je blote voeten door het bos, ik daag je uit. Het is heerlijk, je voelt alles: de koude, de scherpe kantjes, de zachtheid van het gras, het mos en de modder tussen je tenen. Je kunt ook niet anders dan vertragen op zo’n moment, trager stappen om jezelf niet te verwonden. Je bent alerter, bewuster, aanweziger, vrijer… Je leert genieten van de reis en houdt op met het rennen naar de finishlijn.